Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 65 : บทที่ 64 พลังชีวิตอันแสนทรหด !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,350
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 341 ครั้ง
    24 มี.ค. 61

ฝากเพจอีกทีงับ หน้าเพจถึง 75 กลุ่มลับถึง 234


บทที่ 64 พลังชีวิตอันแสนทรหด !

เกี่ยวกับความลึกลับของมิติ ไป่เฟิงไม่เข้าใจมันเลย เขาโยนความคิดทิ้งไปแล้วหันไปมองจิ้งจกน่าเกลียดตรงหน้าเขา

"ดิ๊ง ! สมบัติระดับ 1 ซาราแมนเดอร์ยักษ์ที่แตกต่าง ! (มันมีเนื้อที่อร่อยและสารอาหารจำนวนมากที่มีประโยชต์ต่อร่างกายของมนุษย์ โดยเฉพาะกับเด็กและผู้สูงอายุ) ประสบการณ์ที่ได้รับ : 250 ! ขาดประสบการณ์เพื่อเข้าถึงชาวประมง ระดับ 2 : 3,400 !"

"อะไรนะ ? 250 ? สัตว์ประหลาดตัวใหญ่ขนาดนี้มันมีค่าแค่นี้ ? มันน้อยกว่าไอ้คางคกที่ใหญ่แคลูกบาสด้วยซ้ำ .."

แม้ว่าระบบจะไม่ตอบเขา แต่ไป่เฟิงก็แช่งด้วยเสียงดัง

"มันจะใช้เวลานานแค่ไหนกันกับขนาดเท่านี้ !"

ไป่เฟิงหงุดงิดอย่างมาก จากนั่นเขาก็เรียก Extreme Arctic Frost เหนือหัวซาราแมนเดอร์ยักษ์ มันลงเข้าไปทิ่มหัวเจ้าซาราแมนเดอร์ยักษ์ !

ในขณะที่เขาดู Extreme Arctic Frost แทงเข้าไปในหัวของเจ้าซาราแมนเดอร์ ไป่เฟิงก็ถอดตะขอออกจากปากมัน

"ป่าาา !"

เมื่อเขาถอดตะขอออก เจ้าซาราแมนเดอร์ยักษ์ก็เริ่มต่อสู้ดิ้นรนทันที ! กรงเล็บขนาดใหญ่ของมันตบไปที่ไป่เฟิง !

"ปัง !"

ร่างกายของไป่เฟิงเมื่อเทียบกับซาราแมนเดอร์ มันเหมือนกับยักษ์กับมด กรงเล็กของมันหนาพอ ๆ กับเอวของเขา มันได้ตีเข้ามาที่หน้าอกก่อนที่จะส่งไป่เฟิงลอยออกไปไกลถึงห้า หก เมตร !

"อ๊าา ! ไอ้*** ! โคตรเจ็บ !"

เป็นเส้นยาวถึงสามเส้น แต่ละเส้นลึกถึง 3 เซนติเมตรได้ปรากฏบนหน้าอกของไป่เฟิง มันมีเลือดไหลออกมาจากเสื้อที่โดนฉีกกระชากของเขา ! นี้คือรอบข่วนของซาราแมนเดอร์ตัวนี้เพียงแค่ครั้งเดียว !

เสื้อเชิ้ตสีขาวของไป่เฟิงถูกย้อมเป็นสีแดงอย่างรวดเร็ว มันบอกได้เลยว่าไม่สามารถเอามาใส่ได้อีกแล้ว

"ปัง ปัง !"

ซาลาแมนเดอร์ยักษ์เริ่มดิ้นรนไปรอบ ๆ อย่างรุนแรง

เศษซากก้อนหิน เศษไม้ กระเบื้องนับไม่ถ้วนปริวกระจายว้อน ในขณะที่มันถูกหางของซาราแมนเดอร์หวดไปรอบ ๆ

"ไอ้ **** ! เปยเซียง มาที่นี่ด่วน !"

ถ้าเขาให้ไอ้ยักษ์นี้อาระวาดต่อไป บ้านของเขาจะต้องถูกมันทำลายลงแน่นอน !

เปยเซียงกับอีกสามคนที่อยู่ลานกว้าง จากตำแหน่งของพวกเขามันจึงทำให้ไม่เห็นสิ่งที่ไป่เฟิงกำลังทำอยู่ พวกเขาอยู่ในมุมอับของต้นไทรทำให้ไม่สามารถมองเห็นไป่เฟิงได้ และตอนนี้พวกเขาก็ได้ยินเสียงเรียกดังออกมาจากสนางหลังบ้าน

เมื่อได้ยินเสียงตะโกนอันโหดเหี้ยมของไป่เฟิง เปยเซียงทิ้งทั้งสามเงาลึกลับและพุ่งไปอีกด้านของลานกว้าง

"โอ้ พระเจ้า ! ตัวใหญ่ชิบ ! มันจะกินได้นานแค่ไหนกัน ?"

เมื่อเปยเซียงโผล่ออกมา สิ่งที่ต้อนรับสายตาของเขานั่นคือลานกว้างที่เละเทะ สัตว์ขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงใจกลางของความวุ่นวาย เขาเกือบจะน้ำลายไหลเมื่อเห็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งแบบนี้

"เปยเซียง แกจะยืนงงอยู่ตรงนั่นอีกนานไหม ? รีบมาช่วยฉันจัดการเจ้านี้ ไม่อย่างงั้นพวกเราทุกคนจะไม่มีที่ให้ซุกหัวนอน !"

ไป่เฟิงถ่มน้ำลายเลือดออกจากปากในขณะที่มองไปยังเปยเซียงที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ

"ผมมาแล้วว !"

เปยเซียงรวยรวมพลังของเขาแล้ววิ่งไปที่ซาราแมนเดอร์ยักษ์ ในสายตาของเขาสิ่งมีชีวิตอันโหดร้ายนี้ไม่ได้มีอะไรไปมากกว่าเนื้ออร่อย ๆ !

"ฮู้ว !"

แสงสีทองบาง ๆ ปรากฏขึ้นรอบร่างของเปยเซียง ในขณะที่เขาใช้เทคนิคการต่อสู้ Golden Geng Immortal Body

"ปัง !"

เปยเซียงกำลังยุ่งวุ่นวายกับการตรึงหัวอันใหญ่ยักของซาราแมนเดอร์ตัวนี้ไว้ที่พื้น เสียงกระแทกดังก้องออกมาเมื่อหัวของมันถูกดันลงไว้กับพื้น !

"ว๊ ว๊า !"

เจ้ายักษ์แผดร้องออกมาถึงสองครั้ง ก่อนที่จะใช้หางของมันฟาดไปที่เปยเซียง

"ป่า !"

หางยาวราวกับว่ามันคือแส้ทรงพลัง มันทะยานผ่านอากาศพร้อมกับเสียงโหยหวนกระแทกไปที่ร่างของเปยเซียง !

เหมือนกับถูกตีด้วยหางวัว เปยเซียงถูกบินไปไกลมาก !

แรงที่ส่งมาจากหางนี้มีไม่น้อยกว่าพันจิน ! ด้วยขนาดและรูปร่างของซาราแมนเดอร์ยักษ์ นอกเหนือจากความโกรธของมันมันยังมีสามารถสร้างความเสียหายให้กับเปยเซียงได้ราวกับว่ามันเป็นรถชนเขา !

ไป่เฟิงรู้สึกเจ็บปวดแทนเมื่อมองไปที่เปยเซียงบินผ่านอากาศไป !

"ปัง !"

เปยเซียงลอยออกไปเป็นแนวโค้งอย่างสวยงาม ก่อนที่จะบินไปไกลกว่าสิบเมตรและกระแทกบนพื้น

ไป่เฟิงไม่ได้นั่งและสนุกกับฉากนี้ เขาหันไปแล้วต่อยเข้าไปที่ซาราแมนเดอร์ด้วยหมัดหนัก ๆ ของเขา !

'มันลื่นมาก !'

ไป่เฟิงรู้สึกได้ว่ากำปั้นของเขาลื่นไหลออกไปทันทีเมื่อมันสัมผัสกับผิวของซาราแมนเดอร์ เขาคิดว่าน่าจะเป็นน้ำเมือกที่ปกคลุมร่างกายของมัน และคิดว่ามันน่าจะสามารถดูดซับแรงที่เขาชกไปได้ถึหนึ่งในสามของเขา !

สำหรับแรงที่ถุกส่งผ่านผิวหนังที่ได้ลดความเสียหายไว้เหลือแค่หนึ่งในสามนั่น แต่มันก็สามารถทำให้ซาราแมนเดอร์รู้สึกเจ็บปวดได้เช่นกัน !

แม้ว่ามันจะสามารถทำให้มันเจ็บได้ แต่มันก็ไม่มากพอที่จะฆ่ามันได้ !

ในความจริงเมื่อหมัดพุ่งไปที่เจ้าซาราแมนเดอร์ มันก็ได้ฟาดหางของมันออกไป มันทำให้ห้อง ๆ หนึ่งถูกทำลายลงไป และตอนนี้กลายเป็นซากปรักหักพังแล้ว !

"อีกรอบ !"

หลังจากโดนมากับตัวครั้งหนึ่ง ไป่เฟิงก็ให้ความสนใจไปที่หางของมัน ทันทีที่เขาเห็นหางของมันแกว่งมาหาเขา เขาจะหลบไปอยู่ด้านข้าง แล้วสวนกลับไปทันทีเมื่ออันตรายผ่านพ้นไปแล้ว !

"อ๊าาา ! แกทำให้ฉันเจ็บบบ !"

เปยเซียงสายหัวของเขาอย่างแรง แล้วปล่อยเสียงคำรามที่โหดร้านออกมาก่อนที่จะวิ่งเข้าหาซาราแมนเดอร์

รูปลักษณ์ที่ดุร้ายปรากฏในตาของเขา เปยเซียงกำมือทั้งสองของเขา ทันใดนั่นก็ได้มีชั้นแสงสีทางที่รุนแรงปรากฏขึ้นบนมือทั้งสองของเขา ราวกับว่าเขากำลังถือดวงอาทิตย์เล็ก ๆ ไว้ในแต่ละมือ !

"ฮ่าาา !"

เปยเซียงกำมือของเขาไว้ด้วยกัน มันดูเหมือนค้อนทรงพลังที่ได้ทุบลงบนหัวของซาราแมนเดอร์ยักษ์ !

"วา วา !"

ผิวที่บอบบางของซาราแมนเดอร์ยักษ์ ไม่สามารถทนแรงการโจมตีครั้งนี้ได้ กำปั้นขนาดใหญ่ของเปยเซียกกระแทกลงบนหัวของมันทำให้เกิดรอยยุบขนาดใหญ่ !

ทันใดนั่น หนึ่งในสามของหัวมันก็ถูกยุบลงไป !

เมื่อแรงได้กระแทกไปที่ผิวหรือกระดูกของซาราแมนเดอร์ยักษ์ มันได้ยุบไปถึงสมอง สมองของซาราแมนเดอร์ยักษ์ถูกทุบเละเทะ !

ถึงแม้ว่ามันจะตายแล้ว แต่พลังชีวิตของมันก็แข็งแกร่งอย่างมาก แม้จะไม่มีสติแต่ร่างกายของมันก็ยังคงต่อสู้ต่อไปอย่างดุเดือด !

"ป่าา !"

ด้วยแรงเฮือกสุดท้ายของมัน หางของมันได้ทุบลงบนลำตัวของเปยเซียง แสงสีทองบนร่างของเขาดูเหมือนจะต้านทานแรงได้แค่สองวินาทีก่อนที่มันจะแตกกระจาย !

ถึงแม้ว่าแสงสีทองรอบ ๆ เปยเซียงจะแตกออก แต่ร่างของซาราแมนเดอร์ก็อยู่ในสภาพเลวร้ายมาก มีแผลลึก ๆ เกิดขึ้นตรงที่หางของมัน !

แสงสีทองที่อยู่รอบ ๆ ตัวของเปยเซียง มันเปรียบเสมือนความคมของดาบ มันทำความเสียหายอย่างหนักต่อซาราแมนเดอร์ยักษ์ 

เปยเซียงถูกส่งให้บินไปอีกครั้ง แต่สภาพของเขาในตอนนี้ย่ำแย่กว่าตอนแรกมาก เลือดพ่นออกมาจากปากของเขาอย่างรุนแรง

แม้ว่าแรงส่วนใหญ่จะถูกซึบไว้โดยแสงสีทอง แต่แรงที่เหลือมันก็ไม่ง่ายที่จะแบกรับมัน !

เปยเซียงรู้สึกว่าอวัยวะภายในที่สำคัยของเขาได้รับบาดเจ็บ เขาจะต้องพักผ่อนอย่างน้อยหนึ่งอาทิตย์เพื่อฟื้นตัวของเขา !

แต่ในขณะที่มองไปที่ชิ้นเนื้อชิ้นใหญ่บนพื้น เปยเซียงก็หัวเราะออกมาด้วยความสนุกสนาน

หลังจากที่ได้รับการทุบอย่างโหดร้ายจากเปยเซียง ซาราแมนเดอร์ยักษ์ก็ได้สูญเสียความสามารถทำการต่อสู้ทั้งหมดของมันไป หางของมันไม่มีชีวิตและแน่นิ่งอยู่กับพื้น มีเพียงแขนขาทั้งสี่ข้างเท่านั่นทีขยับเป็นบางครั้ง

'ฉันประมาทมันเกินไป !'

ไป่เฟิงรู้สึกกลัวในใจเมื่อมองไปที่สัตว์ยักษ์ตรงหน้าเขา เมื่อเขาเห็น Extreme Arctic Frost ทะลุผ่านหัวของมัน เขาก็ก็ได้ลดการระวังตัวของเขาลง !

ถ้าเปยเซียงไม่อยู่ในวันนี้ ไม่มีทางที่เขาสามารถจะจัดการมันได้ด้วยตัวคนเดียว !

มองไปที่ซาราแมนเดอร์ยักษ์ ไป่เฟิงสังเกตหลุมบนหัวของมัน ยังคงมีผลึกน้ำแข็งบาง ๆ ที่อยู่รอบแผล แต่พื้นที่ตรงนี้มันประกอบไปด้วยเลือดกับเนื้อเท่านั้น ไม่มีสัญญาณใด ๆ ที่ว่ามันเป็นสมองเลย

'นี้เป็นเหตุผลที่ว่าทำไมมันถึงไม่ตายในตอนแรก เพราะการโจมตีของฉันมันพลาดที่จะโดนสมองนี้เอง ... "

ไป่เฟิงขมวดคิ้วและคิดเงียบ ๆ ในใจ เขาจะเก็บบทเรียนนี้ไว้ขึ้นให้ขึ้นใจ เขาจะต้องระมัดระวังตัวในครั้งหน้า ไม่อย่างงั้นเขาอาจจะเป็นปลาแทนที่จะเป็นชาวประมงแทน !

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 341 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #540 Hem111 (@Hem111) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 14:16

    ปลามันโง่ไม่มีสมองเลยแทงไม่โดน

    #540
    0
  2. #511 sroemsak (@sroemsak) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 11:27
    ทุกทีสิน่า จะดึงออกอย่างเดียวเลย เกือบตาย
    #511
    0
  3. วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 19:58
    เกือบไปแล้วววว
    #446
    0