ภรรยาตัวปลอม 冒牌妻子 - [จบ]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 136,440 Views

  • 1,079 Comments

  • 4,513 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    63

    Overall
    136,440

ตอนที่ 3 : กตัญญูรู้คุณคือคุณธรรมอันดับแรก [2-2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13682
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    13 ก.พ. 61

- บทที่หนึ่ง -

กตัญญูรู้คุณคือคุณธรรมอันดับแรก [2-2]


หลิวซีก้าวเข้าไปในห้องหนังสืออย่างไม่เร่งร้อน เมื่อเห็นสภาพเละเทะภายในห้องก็ได้แต่ทอดถอนใจให้กับนิสัยชอบขว้างปาข้าวของยามมีเรื่องไม่ได้ดั่งใจของบิดา

“ท่านพ่อ เรียกข้ามามีธุระอันใดหรือ”

“ตาแก่เฉินเพิ่งส่งของหมั้นกลับมา!” หลิวอานพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด เขามองใบหน้าอ่อนเยาว์ของบุตรที่เขาเฝ้าเลี้ยงดูมาตลอดสิบเจ็ดปีตรงหน้าด้วยความรู้สึกยากจะอธิบายออกมาได้

“ข้าทราบแล้ว” หลิวซีตอบพลางนั่งลงตรงข้ามกับบิดาพร้อมกับรินชาที่เย็นชืดดื่มด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง

“ต้องเป็นแผนของอู๋ติ้งเกาแน่ ๆ ไม่อย่างนั้นแล้วหลานสาวของตาแก่เฉินที่นิสัยเฉื่อยชาจนกลายเป็นสาวเทื้ออยู่กับบ้านมาตั้งนานจะกล้าปฏิเสธเจ้าได้อย่างไร” หลิวอานทุบโต๊ะอีกครั้งเมื่อนึกถึงใบหน้ากลมแป้นชวนหงุดหงิดของขุนนางอู๋

ก่อนหน้านี้ความสัมพันธ์ระหว่างเขาและขุนนางอู๋นับว่าไม่เลวนัก เขาจึงพยายามปฏิเสธเรื่องการแต่งงานระหว่างหลิวซีกับบุตรสาวของอีกฝ่ายอย่างละมุนละม่อม แต่ใครจะไปคาดคิดกันว่าอีกฝ่ายอยากเป็น คนกันเอง กับครอบครัวของเขามากเสียจนไม่ยอมเลิกรา ทำให้เขาจำต้องพูดออกไปว่าหลิวซีกำลังจะแต่งฮูหยินเข้าบ้าน

แต่ขุนนางอู๋กลับไม่เชื่อทั้งยังคอยดูว่างานแต่งจะถูกจัดขึ้นจริงหรือไม่ เขาจึงต้องควานหาสตรีมาแต่งให้หลิวซีตามที่ลั่นวาจาเอาไว้อย่างไม่อาจเลี่ยงได้ แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด ว่าที่เจ้าสาวที่เขาหามาอย่างลับ ๆ กลับพากันส่งของหมั้นคืนกันหมด เขาจึงคาดเดาเอาเองว่า ต้องเป็นเพราะขุนนางอู๋ส่งคนไปข่มขู่ทางบ้านของสตรีเหล่านั้นเป็นแน่

พอคิดว่าโดนอีกฝ่ายรู้ทัน หลิวอานก็ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเป็นการใหญ่ ตระกูลของเขาไม่ได้ใหญ่โตมากมาย แค่ค้าขายของไม่กี่อย่าง มีที่ดินในเมืองต่าง ๆ ไม่กี่ผืน งานทางราชสำนักก็ไม่เคยข้องเกี่ยว แม้จะมีหน้ามีตาทางสังคมอยู่บ้างแต่ก็ไม่นับว่ากว้างขวางอันใด แล้วเหตุใดจึงอยากเกี่ยวดองกับพวกเขากันเล่า

หลิวอานทุบโต๊ะตรงหน้าด้วยความอึดอัดคับข้องใจ เขารู้ดีว่าอู๋ติ้งเกาเป็นถึงขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในกรมอาญา หากได้เกี่ยวดองกันนับว่าเป็นเรื่องดี แต่ด้วยสถานะ พิเศษของหลิวซี หากให้เขาแต่งกับคุณหนูอู๋ ความสัมพันธ์อันดีอาจจะกลายเป็นปัญหาพาให้ตระกูลหลิวล่มจมก็เป็นได้

เขาหันไปมองใบหน้าที่เริ่มมีเค้าโครงเหมือนมารดาของหลิวซีแล้วถอนหายใจออกมาอีกเฮือกใหญ่ “คุณหนูอู๋คิดอันใดของนางกัน เหตุใดจึงพึงใจเจ้าได้ ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ”

เมื่อเห็นบิดามีท่าทางคิดไม่ตกอีกทั้งยังกลัดกลุ้มเสียจนน่าสงสาร หลิวซีก็ถอนหายใจออกมาก่อนจะเล่าเรื่องบางอย่างให้บิดาฟังด้วยท่าทางรู้สึกผิด “ข้าพอจะรู้สาเหตุ...”

หลิวซีเล่าว่า ก่อนงานเทศกาลหยวนเซียว[1]เขาเห็นว่าบิดามีสัมพันธ์อันดีกับขุนนางอู๋ จึงนำกระดาษทำโคมไฟที่ถูกสั่งซื้อเอาไว้ไปส่งที่จวนตระกูลอู๋ด้วยตัวเอง ระหว่างทางพบคุณหนูอู๋เดินเซไปเซมาถูกพยุงโดยสาวใช้ พอแวะพูดคุยด้วยก็ทราบว่านางสะดุดล้มระหว่างเดินเลือกซื้อเครื่องประดับจึงอาสารับนางขึ้นรถม้าไปที่จวนตระกูลอู๋ด้วยกัน

“เพียงเท่านั้นเองรึ” หลิวอานเลิกคิ้วถามด้วยความงงงัน เขาไม่คิดว่าเรื่องเพียงเท่านี้จะทำให้คุณหนูอู๋พึงใจบุตรของเขาได้

“วันนั้นข้ากับนางพูดคุยกันถูกคอ ประกอบกับร้านกระดาษของเราได้วิธีทำโคมแบบใหม่มา ข้าเลยทำเป็นตัวอย่างให้คนที่นั่นดู” หลิวซีเล่าต่อพลางหมุนถ้วยชาในมือด้วยดวงตาเหม่อลอย

“แล้วเกี่ยวอันใดกับคุณหนูอู๋”

“ข้าตัดกระดาษเพลินไปหน่อยพอรู้ตัวอีกทีก็กำลังทำโคมอันเดียวกันกับนางเสียแล้ว”

“เพียงเท่านั้น?

“คืนที่ข้าออกไปชมบรรยากาศของงานเทศกาลได้พบกับนางโดยบังเอิญ เห็นว่าคุ้นเคยกันดีแล้วจึงตกลงเดินเที่ยวชมงานด้วยกัน”

“...”

พอได้ยินเรื่องทั้งหมดหลิวอานก็ได้แต่นั่งบื้อใบ้พูดอันใดไม่ออก เทศกาลหยวนเซียวเปรียบเสมือนเทศกาลสำหรับคู่รัก พวกเขานั่งรถม้าคันเดียวกัน ทำโคมด้วยกัน เดินชมงานร่วมกัน จะไม่ให้เข้าใจผิดคิดว่ามีใจให้กันได้อย่างไร

“เหตุใดจึงไม่มีใครบอกข้าว่ามีเหตุการณ์เช่นนั้นด้วย!

“ไม่มีใครคาดคิดว่าเรื่องเล็กน้อยเช่นนั้นจะทำให้นางสนใจข้า นางเป็นบุตรสาวของขุนนางชั้นผู้ใหญ่ มีบุรุษดี ๆ ส่งแม่สื่อไปหานางตั้งมากมาย กระทั่งคุณชายจากจวนแม่ทัพกับจวนเสนาบดีก็ยังไม่เว้น แล้วข้าจะไปรู้ได้อย่างไรว่านางจะไม่ตกลงใจกับพวกเขาแต่หันมาเลือกข้า”

หลิวซีหลุบตาลงพลางครุ่นคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น เขาพอจะเข้าใจความรู้สึกของคุณหนูอู๋อยู่บ้าง ว่าสตรีที่อยู่แต่ในเรือนไม่ค่อยได้พบเจอผู้คนภายนอก เมื่อได้ใกล้ชิดสนิทสนมกับบุรุษที่ไม่ค่อยคุ้นเคยกัน เพียงแค่ความประทับใจเล็ก ๆ ก็สามารถทำให้รู้สึกชอบพออีกฝ่ายขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย

เมื่อรู้ตัวว่าพลาดไปแล้ว เขาก็ได้แต่ทอดถอนใจอยู่กับตัวเองว่าไม่ควรให้ความสนิทสนมกับนางเกินควร แต่จะให้ทำอย่างไรได้ เขารู้สึกสนุกสนานไปกับงานเทศกาลจนลืมเลือนไปว่าตนเองต้องระมัดระวังเรื่องความรู้สึกระหว่างชายหญิงเอาไว้ สุดท้ายจึงได้แต่มานั่งเสียใจอยู่เช่นนี้

เห็นท่าทางซึมเซาของหลิวซีแล้วก็ชวนให้รู้สึกสงสารขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ หลิวอานเอื้อมมือไปตบบ่าให้กำลังใจเขาเบา ๆ แต่ก็ยังไม่วายบ่นพึมพำออกมาด้วยความกังวล “หากวันแต่งงานเราหาเจ้าสาวไม่ได้ ขุนนางอู๋จะต้องขอคำอธิบายว่าเหตุใดเราต้องปฏิเสธเขาจนสร้างเรื่องราวใหญ่โตอย่างแน่นอน”

หลิวอานนวดขมับอย่างจนใจ เรื่องทุกอย่างดูเป็นปัญหาใหญ่ที่เขาไม่รู้ว่าจะแก้ไขอย่างไรดี ยิ่งคิดก็ยิ่งกังวล พอยิ่งกังวลเรื่องที่เก็บเอาไว้ในใจก็ถูกพูดออกมา “เราอยู่ของเราดี ๆ แท้ ๆ เหตุใดต้องเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นมาด้วย เรื่องเก่ายังไม่รู้จะแก้ปัญหาเช่นไร เรื่องใหม่ก็เข้ามาอีก ยามนี้ย่าของเจ้าคงตะโกนด่าข้าจากดินแดนปรภพอยู่เป็นแน่”

พอเห็นบิดามีท่าทางกระวนกระวายหลิวซีก็อดถามเรื่องที่เคยคิดเอาไว้ออกไปไม่ได้ “ท่านพ่อ หากเราเปิดเผยความจริง...”

“ไม่ได้!” ได้ยินเพียงเท่านั้นหลิวอานก็ตวาดเสียงดังด้วยความหวาดผวา แต่พอเห็นท่าทางหนักใจของหลิวซีเสียงก็อ่อนลงอีกหลายส่วน “ปู่ของเจ้ากำลังป่วย หากเขาได้รู้ความจริงอาจจะตกใจจนวิญญาณหลุดออกจากร่างไปก็เป็นได้ อดทนอีกสักนิด รอให้มีจังหวะดี ๆ ก่อนเราค่อยเปิดเผยความจริงก็ยังไม่สาย”

หลิวซีพยักหน้ารับบิดาอย่างเสียไม่ได้ แม้จะรู้ว่าในยามที่ปัญหารุมเร้าเช่นนี้ไม่ใช่ช่วงเวลาที่ดีที่จะเปิดเผยความลับของเขา แต่หากต้องรอจังหวะดี ๆ อย่างที่บิดาบอก ชาตินี้เขาคงไม่มีโอกาสเป็นแน่ อย่างที่เขาว่ากันว่าขึ้นหลังเสือแล้วลงยาก ยิ่งเป็นความลับที่ปกปิดมาเนิ่นนานก็ยิ่งยากที่จะเปิดเผย

คิดได้เช่นนั้นหลิวซีก็ถอนหายใจออกมาอย่างปลง ๆ จะอย่างไรเขาก็เคยชินกับเรื่องนี้มานานแล้ว กตัญญูรู้คุณคือคุณธรรมอันดับแรก หากบิดามารดาสบายใจเขาก็ยินดีที่จะทำตามอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง

พอเห็นบุตรมีท่าทางคิดหนักหลิวอานก็รีบเปลี่ยนเรื่อง

“อย่าเพิ่งคิดเรื่องนั้นเลย พวกเราต้องผ่านเรื่องของขุนนางอู๋ไปให้ได้ก่อน”

เขาพิจารณาหลิวซีอีกครั้ง ใบหน้าเกลี้ยงเกลาไม่มีส่วนใดโดดเด่นเป็นพิเศษ รูปร่างสูงโปร่งรวมกับท่าทางสง่าผ่าเผยตามแบบฉบับคุณชายจากตระกูลใหญ่ ทุกอย่างดูเหมาะสมกลมกลืนจึงทำให้เขาวางใจได้ว่าความลับยังคงเป็นความลับต่อไปได้อีกนาน

แม้จะมั่นใจเรื่องความลับแต่เจ้าสาวที่จะแต่งให้หลิวซีนั้นเขาก็ไม่รู้ว่าจะเอาความมั่นใจมาจากไหน สุดท้ายจึงได้แต่ถามออกไปอย่างจนปัญญา

“เจ้าพอจะมีหนทางหรือไม่”

หลิวซีครุ่นคิดเพียงชั่วครู่ก่อนจะตอบออกมาว่า “ยังเหลือสตรีอีกนางหนึ่งเป็นนักดนตรีจากแดนใต้ ข้าเคยช่วยเหลือนางเอาไว้นางอาจจะยอมตอบรับข้อเสนอของพวกเรา”

พอเห็นว่ามีทางออก หลิวอานก็เริ่มรู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง “ลำบากเจ้าแล้ว”

สายตายามพูดของหลิวอานสื่อถึงความสงสาร ความรู้สึกผิด และความรักที่มีต่อบุตรตรงหน้าอย่างถึงที่สุด หลิวซียิ้มรับคำพูดของบิดาก่อนจะจากไปสะสางเรื่องที่ค้างคาอยู่ด้วยตัวเอง

 

..............................


สามวันผ่านไป งานแต่งงานของคุณชายหลิวถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย แขกเหรื่อมากมายตบเท้าพากันมาร่วมเป็นสักขีพยานด้วยความงุนงง เพราะไม่ว่าจะสืบหาเช่นไร หรือเสาะหาข่าวจากแห่งหนใด ก็ไม่อาจรู้ได้ว่าใครคือเจ้าสาวของเขา

ในขณะที่ผู้คนต่างพากันปั้นหน้าชื่นมื่นและพยายามสอบถามถึงที่มาที่ไปของเจ้าสาว ก็มีสตรีสองนางหนึ่งชราหนึ่งเยาว์วัยแอบหลบออกจากทางประตูหลังคฤหาสน์อย่างเงียบเชียบโดยไม่มีใครทันสังเกตเห็น

พวกนางเดินมุ่งหน้าไปทางเขตการค้าอย่างรีบร้อน แต่ยังไม่ทันเลี้ยวพ้นหัวมุมถนน ก็มีใครบางคนดึงดูดสายตาของสตรีสูงวัยเสียก่อน นางพยายามเพ่งมองผ่านเส้นผมอันรกรุงรังไปยังใบหน้าที่แท้จริงของคนผู้นั้น ด้วยประสบการณ์ชีวิตอันยาวนาน นางมั่นใจในสายตาของตนเองว่าไม่มีทางมองผิดอย่างแน่นอน

งดงามยิ่ง!

หญิงชราดึงสตรีที่เกือบจะเดินนำหน้าเอาไว้ ก่อนจะก้าวช้า ๆ ไปหาคนที่นั่งอยู่ตรงหัวมุมถนน

“แม่หนูสนใจทำงานง่าย ๆ แต่ได้ค่าตอบแทนสูงหรือไม่”

เสียงทักจากสตรีสูงวัยทำให้ขอทานหน้าตามอมแมมละความสนใจจากขันใส่เงินตรงหน้า “งานอันใดหรือท่านป้า”

“งานพิเศษในงานเลี้ยงข้างหน้านี่แหละ เจ้าไม่ต้องทำอะไรมากมาย แค่ยืน ๆ เดิน ๆ คำนับไม่กี่ครั้งก็เรียบร้อยแล้ว”

“แค่นั้นเองรึ” เขามองไปตามทางที่มือของสตรีตรงหน้าชี้ไป งานเลี้ยงที่นางพูดถึงคืองานแต่งงานที่กำลังเป็นที่กล่าวขานทั่วทั้งเมืองหลวง ความวุ่นวายจากทางนั้นแสดงให้เห็นว่าคนงานกำลังขาดแคลนเป็นอย่างยิ่ง

ขอทานก้มลงครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ ในขณะที่เขากำลังจะถามเรื่องค่าแรง เสียงของสาวใช้ข้างหลังสตรีสูงวัยก็ทำให้เขาชะงักไปเสียก่อน

“แม่นมฉิน นางเป็นขอทานนะเจ้าคะ” สาวใช้มองเขาด้วยสายตากังวล

การพูดขัดในช่วงเวลาสำคัญของสาวใช้ทำให้แม่นมฉินหันไปถลึงตาใส่อย่างโมโห นางควักถุงเงินออกมาจากแขนเสื้อและชูขึ้นตรงหน้าขอทานตรงหน้าก่อนจะพูดด้วยท่าทางเร่งรีบ “ตอนนี้ไม่มีเวลาแล้ว! แม่หนูหากเจ้าตกลงเงินถุงนี้จะเป็นของเจ้าทันที ทำไม่ทำก็รีบบอก ข้าจะได้ไปหาคนอื่นแทน”

พอเห็นอีกฝ่ายยื่นเงินให้อย่างไม่อิดออด เขาก็รับมันเอาไว้และยัดเข้าไปในสาบเสื้อโดยไม่ถามเรื่องอันใดอีก “ทำสิ”

“ดี! หากเจ้าทำได้ดีข้าจะตบรางวัลให้มากกว่านี้อีก”

สิ้นคำพูดของแม่นมฉิน ขอทานก็ลุกขึ้นอย่างเชื่องช้า ขณะพยายามหยุดยั้งมือที่กำลังลูบตรงสาบเสื้ออย่างสุดความสามารถ

แม้จะไม่รู้ว่าต้องรับหน้าที่อันใด แต่เขากำลังขาดแคลนเงินอย่างร้ายกาจ เงินที่พกติดตัวมาจากบ้านนั้นหมดไปตั้งนานแล้ว จะหางานก็ไม่มีที่ไหนยอมรับเงื่อนไขของเขา สุดท้ายจึงต้องมานั่งขอทานเพื่อหาเงินประทังชีวิต

ยามนี้มีเงินหล่นมาตรงหน้านับว่าเป็นวาสนาโดยแท้...

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยอมตกลง แม่นมฉินก็รีบพาเขากลับคฤหาสน์อย่างรีบร้อน

บรรยากาศภายในคฤหาสน์นั้นวุ่นวายยิ่งกว่าภายนอก เหล่าสาวใช้ที่เตรียมตัวรออยู่เดินไปมาอยู่ในห้องแต่งตัวของเจ้าสาวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด พอเห็นแม่นมฉินกลับมาพร้อมกับคนแปลกหน้า พวกนางก็เริ่มหายใจหายคอกันสะดวกมากยิ่งขึ้น

แต่เมื่อได้สังเกตผู้มาใหม่ดี ๆ ทุกคนก็ล้วนมีสีหน้าลังเลและลำบากใจยิ่งกว่าตอนแรกเสียอีก เพราะถึงจะมีเค้าความงามอยู่บ้าง แต่สภาพมอมแมม เส้นผมที่พันกันจนยุ่งเหยิง ประกอบกับขันในมือทำให้พวกนางรู้ฐานะของผู้มาใหม่ทันที

เหตุใดจึงเป็นขอทานกันเล่า!

ขณะกำลังมองไปรอบ ๆ ขอทานผู้กำลังจะได้รับหน้าที่สำคัญก็เริ่มรู้สึกถึงบรรยากาศและสายตาแปลก ๆ จึงได้แต่กระแอมไอเล็กน้อยก่อนจะถามถึงหน้าที่ของตน

“ข้าต้องทำอย่างไรบ้าง”

ท่าทางไม่รู้เรื่องรู้ราวของเขาทำให้เหล่าสาวใช้หันไปมองแม่นมฉินอย่างไม่เชื่อสายตา

หลอกมาอย่างนั้นรึ!

“เดี๋ยวอีกสักพักก็รู้เองแหละ!” แม่นมฉินพูดก่อนจะหันไปถลึงตาใส่พวกนางให้หุบปากเอาไว้ “พานางไปอาบน้ำแต่งตัวซะ! เร่งมือหน่อย งานกำลังจะเริ่มแล้ว!

สาวใช้ที่เตรียมตัวรออยู่ก่อนแล้วรีบพาผู้มาใหม่ไปจัดการตามคำสั่งของแม่นมฉิน แต่สาวใช้ที่ติดตามออกไปก่อนหน้านี้ยังคงมองตามด้วยสายตาเป็นกังวล “จะดีหรือเจ้าคะ แค่เรื่องตัวตนของคุณชายนายท่านก็แทบจะไม่เป็นอันกินอันนอนอยู่แล้ว ถ้าเรื่องหลุดไปว่าเราเอาขอทานมาเป็นเจ้าสาว...”

“อย่าพูดมาก! พวกเราต้องผ่านวันนี้ไปให้ได้ก่อน เรื่องอื่นค่อยคิดทีหลัง!

“แต่..”

“ถ้าเจ้าว่างถึงขนาดมีเวลามาคิดเรื่องไม่เป็นเรื่องก็รีบไปช่วยคุณชายแต่งตัวซะ!

แม่นมฉินตวาดออกมาเสียงดังก่อนจะโบกมือไล่สาวใช้ขี้กังวลตรงหน้าไปด้วยความหงุดหงิด วันนี้เป็นวันสำคัญของคุณชาย เจ้าสาวที่เตรียมเอาไว้กลับหนีหายไปหาเท่าไหร่ก็หาไม่พบ นางจึงต้องตัดสินใจหาคนใหม่มาแทนอย่างไม่มีทางเลือก

ใช่ว่านางอยากจะเอาขอทานมาแต่งกับคุณชายเสียเมื่อไหร่ แต่ถ้างานแต่งไม่มีเจ้าสาวจะต้องเกิดเรื่องน่าปวดหัวตามมาอีกเป็นพรวนอย่างแน่นอน...

“แม่นมเจ้าคะ!

เสียงกรีดร้องโวยวายจากสาวใช้ทำให้แม่นมฉินต้องขมวดคิ้วแน่น นางเดินตรงไปทางหลังฉากกั้นส่วนที่ใช้อาบน้ำก่อนจะตะโกนสั่งการด้วยน้ำเสียงเข้มงวด “พวกเจ้ายังจะทำตัวมีปัญหากันอีกรึ รีบ ๆ อาบน้ำแต่งตัวให้นางได้แล้ว!

“แต่เขาเป็นบุรุษนะเจ้าคะ!

“...”

แม่นมฉินชะงักค้างก่อนจะหันไปมองคนที่ถูกจับยัดลงไปในถังน้ำด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ

จะเป็นบุรุษได้อย่างไรนางเห็นอยู่ว่าเขารูปร่างผอมบางอีกทั้งยังมีใบหน้างดงามชวนมองเป็นอย่างยิ่ง แต่ร่างกายใต้สาบเสื้อที่หลุดรุ่ยของเขาก็กระแทกเต็มสองตาของนางอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

แบนราบไม่พอ ยังมีกล้ามเนื้อเรียงตัวสวยตรงช่วงท้องมาตบหน้านางอีกด้วย!

ฝ่ายขอทาน เมื่อเห็นว่าเหล่าสาวใช้ไม่ได้ยึดตัวเขาเอาไว้แล้วก็รีบปีนออกมาจากน้ำอย่างทุลักทุเล

“พวกท่านจะให้ข้าปลอมตัวเป็นเจ้าสาวรึ ข้าเป็นบุรุษจะเป็นเจ้าสาวได้อย่างไร!

เขารีบคว้าเสื้อผ้ามาสวมใส่อย่างเร่งรีบ เมื่อมือสัมผัสกับถุงเงินที่เพิ่งได้มาก็เกิดอาการลังเลขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะกัดฟันหันกลับไปเผชิญหน้ากับแม่นมฉิน

“ถึงจะเป็นการแต่งปลอม ๆ แต่ก็ต้องเข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดิน ให้ฟ้าดินเป็นพยานก็ถือว่าการแต่งงานกลายเป็นจริง ข้าไม่อาจเห็นแก่เงินจนทำเรื่องผิดต่อตนเองและภรรยาในอนาคตได้ ท่านเอาเงินคืนไปเถอะ” เขาดึงเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทางก่อนคืนถุงเงินให้แม่นมฉินด้วยใบหน้าบึ้งตึง

อยู่ดี ๆ อารมณ์โกรธก็ก่อตัวขึ้นจนไม่อาจใจเย็นลงได้ ถึงแม้จะไม่พอใจที่ตัวเองโดนหลอก แต่เรื่องที่ทำให้เขาหงุดหงิดที่สุดย่อมต้องเป็นเรื่องที่ผู้อื่นคิดว่าเขามิใช่บุรุษ เพราะตั้งแต่เล็กจนโตเขาต้องเผชิญหน้ากับความเข้าใจผิดเช่นนี้มาโดยตลอด

เพราะเหตุนี้สตรีทั้งเมืองจึงไม่ยอมเข้าใกล้เขามากกว่าห้าก้าว...

เขาหันไปมองภาพสะท้อนของตัวเองในถังน้ำด้วยความรู้สึกกังขา แม้ร่างกายจะผ่ายผอมไปบ้าง แต่มองอย่างไรก็เป็นบุรุษตั้งแต่โคนผมจรดปลายเท้า เหตุใดผู้อื่นถึงตาถั่วมองพยัคฆ์เป็นแมวไปได้ ไม่เข้าใจจริง ๆ

พอเห็นอีกฝ่ายมีทีท่าจะตีจาก แม่นมฉินก็กลอกตาไปมาอย่างร้อนใจ ยามนี้เวลากระชั้นชิดเสียจนไม่อาจหาคนอื่นมาแทนได้แล้ว จะเป็นบุรุษหรืออะไรก็ช่าง นางต้องดึงตัวเขาเอาไว้ให้ผ่านพ้นวันนี้ไปให้ได้

“ข้าให้เพิ่มอีกร้อยตำลึง!

“...”

“หากผ่านวันนี้ไปได้อย่างราบรื่นข้าให้เพิ่มอีกร้อยตำลึง!

จำนวนเงินที่แม่นมฉินพูดทำให้ขอทานหนุ่มชะงักเพียงชั่วครู่ แต่ก็ไม่อาจเปลี่ยนใจเขาได้

“ข้าอยากแต่งภรรยาไม่ได้อยากเป็นภรรยาให้ผู้อื่น ท่านป้าไปหาคนอื่นเถอะ”

แม่นมฉินเห็นเขาเมินเฉยต่อเงินจำนวนมากก็ยิ่งร้อนใจ นางทวนคำพูดของเขาที่บอกว่าอยากแต่งภรรยาก็นึกเรื่องสำคัญออกจึงรีบตรงรี่เข้าไปป้องปากกระซิบกระซาบบอกอะไรบางอย่างกับเขาอย่างรวดเร็ว

เขานิ่งค้างฟังเรื่องที่แม่นมฉินบอกด้วยใบหน้าตกตะลึง

“เป็นอย่างที่ท่านบอกจริง ๆ รึ?

“ใช่ หากเป็นเช่นนี้เจ้าย่อมไม่มีปัญหาใช่หรือไม่”

ขอทานหนุ่มนิ่งงันไปครู่หนึ่งก่อนจะเปิดปากถามคำถามที่ทำให้เหล่าสาวใช้ที่ยืนอยู่รอบด้านรู้สึกงุนงงเป็นอย่างยิ่ง

“แล้วข้าต้องรอนานเพียงใดจึงจะพานางกลับบ้านเกิดได้”

“น่าจะสามเดือน...กระมัง”

ขอทานผู้กำลังสับสนมองหน้าแม่นมฉินอย่างชั่งใจว่านางกำลังโกหกเขาหรือไม่ หากเรื่องที่นางบอกเป็นความจริงการเข้าพิธีแต่งงานก็ไม่ใช่ปัญหา

หลังจากต่อสู้กับตนเองอยู่พักใหญ่ สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจได้จึงส่งสายตาไล่คนอื่นออกไปข้างนอก

“ข้าอาบเอง”

พอเห็นว่าทุกอย่างเข้าที่เข้าทางแล้ว แม่นมฉินก็สลัดท่าทางไม่มั่นใจทิ้งและหันไปสั่งการสาวใช้เสียงเข้มอีกครั้ง “รีบออกไปเตรียมชุดให้เขาได้แล้ว! ส่วนเรื่องที่เขาเป็นบุรุษ พวกเจ้าต้องปิดปากให้สนิทเข้าใจหรือไม่!

เหล่าสาวใช้พยักหน้ารับอย่างรู้ความ ก่อนจะมองแม่นมฉินสลับกับคนหลังฉากกั้นสำหรับอาบน้ำด้วยความสงสัย ว่าเรื่องอันใดที่สามารถทำให้บุรุษผู้นี้ยินยอมปลอมเป็นเจ้าสาวได้ แต่แทนที่จะได้รับคำตอบ กลับได้รับสายตาน่ากลัวมาจากแม่นมฉินแทน พวกนางจึงพากันเก็บความอยากรู้อยากเห็นเอาไว้และรีบร้อนจัดการเตรียมชุดเจ้าสาวทันที

โชคดีที่นางสะกิดใจในคำพูดของเขา ไม่เช่นนั้นแล้วล่ะก็ งานแต่งงานของคุณชายคงต้องล้มเลิกเป็นแน่

แม่นมฉินคิดพลางเดินออกจากห้องด้วยท่าทางใจเย็นดุจสายน้ำสงบนิ่ง...

สงบอันใดกัน!

สวรรค์! ท่านกำหนดมาแล้วใช่หรือไม่ ในเมื่อคุณชายมีตัวตนเช่นนั้นนางหาเจ้าสาวที่เป็นบุรุษมาให้ย่อมถูกต้องแล้ว! นี่ต้องเป็นลิขิตสวรรค์เป็นแน่! เพราะหากไม่ใช่ นางก็ไม่รู้แล้วว่าจะไปหาเจ้าสาวตามที่นายท่านต้องการมาจากไหน

ใครใช้ให้นายท่านตั้งเงื่อนไขมากมายเช่นนั้นเล่า เขาอยากได้คนนอกที่ไม่เกี่ยวข้องกับขุนนางในราชสำนักโดยไม่เกี่ยงว่าฐานะจะเป็นเช่นไรนางก็หามาให้แล้ว เขาไม่ได้กำหนดเสียหน่อยว่าห้ามเป็นขอทานหรือต้องเป็นสตรีเท่านั้นจึงจะเป็นเจ้าสาวได้...

ช่างปะไร! จะเป็นขอทานหรือเป็นบุรุษล้วนไม่ใช่ปัญหาของนางทั้งสิ้น หลังจบงานนางจะเกษียณและกลับไปใช้ชีวิตบั้นปลายที่บ้านเกิด เรื่องที่เหลือก็ให้นายท่านกับคุณชายจัดการกันเองก็แล้วกัน!



***************************************


Talk

พระเอกปรากฎตัว...พร้อมขันในมือ...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

42 ความคิดเห็น

  1. #1067 oomironhorse (@oomironhorse) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:00
    จัดการงานเสร็จ ช่างปัญหาแม่ม เพราะกรูเกษียณละ สุดยอดแม่นมมมม -,.-
    #1067
    0
  2. #1064 Wilailak Ketphong (@milk_sodsai) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:43
    สนุกดีและตลกด้วยชอบๆคะ
    #1064
    0
  3. #1015 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 14:48
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #1015
    0
  4. #1014 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 14:47
    555555555
    สลับกำไปมา
    #1014
    0
  5. #1009 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 12:57
    คุฯชายสามใช่มั้ย ที่แต่งกับนางเอก
    #1009
    0
  6. #1002 chanutda180557 (@chanutda180557) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 10:53
    แม่น๊มมมมมม ใจเย็นเจ้าค่ะ 555555
    #1002
    0
  7. #1001 bigbowka (@bigbowka) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 22:05
    งานก็ตกมาที่แม่นม 555
    #1001
    0
  8. #978 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 16:46
    5555555+ สงสารแม่นมจริงๆ
    #978
    0
  9. #963 RinLuaXi (@NaVi-B) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 08:24
    พระเอกเป็นหญิงหรอ
    #963
    0
  10. วันที่ 24 มกราคม 2561 / 21:17
    เข้าใจละพระเองปอมเป็นญ
    ส่วนนางเอกปอมเป็นชาย
    สนุกมากอะหาเเนวนี้อ่านมานานเเล้ว
    #871
    0
  11. #798 KasumiRuri (@KasumiRuri) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 19:56
    ก็งงตั้งนานว่าวสรุปมัน xx หรือ yy สรุป xy ใช่ไหมม???
    #798
    1
  12. #779 June-manmart (@June-manmart) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 08:41
    ฮามากค่ะ
    #779
    0
  13. #682 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 15:10
    บุพเพอาละวาดจากท่านแม่นมสินะ 555+
    #682
    0
  14. #650 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 21:08
    น่าสนุกค่ะ
    #650
    0
  15. #627 กว่าจะเช้า (@my-chummy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 10:55
    โอ้ยย ตื่นเต้นแทนคุณชาย555555
    #627
    0
  16. #606 gaia05 (@giai05) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 21:23
    ลาแล้วลาลับแม่นม ถึงกับเกษียณกละบบ้านเลย 555555
    #606
    0
  17. #602 wha_er (@nancytips) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 15:39
    ฮาสองบรรทัดสุดท้ายมากอ่ะไรท์
    ยิ่งคำว่าถือขันนี่ปล่อยก๊ากเรยยยยย
    5555555+
    #602
    1
    • #602-1 Queenrabbit (@Raininmyheart) (จากตอนที่ 3)
      19 มกราคม 2561 / 22:39
      ทั้งเนื้อทั้งตัวของอี้ซวนมีแค่นั้นจริงๆ ค่าา

      ปล.ขันก็ยืมคนอื่นมานะคะ 5555
      #602-1
  18. วันที่ 19 มกราคม 2561 / 15:09
    ชอบ 5555555
    #599
    0
  19. #596 LittlEl2oseS (@LittlEl2oseS) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 13:10
    แม่นมท่านช่างเจ้าเล่ห์ยิ่งนัก 
    #596
    1
    • #596-1 Queenrabbit (@Raininmyheart) (จากตอนที่ 3)
      19 มกราคม 2561 / 22:37
      แม่นมคือตัวการหลักของเรื่องเลยแหละค่ะ 5555
      #596-1
  20. #521 RS_king32 (@RS_king32) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 15:12
    ลากลับเลยหรอท่านเเม่นม
    #521
    1
    • #521-1 Queenrabbit (@Raininmyheart) (จากตอนที่ 3)
      17 มกราคม 2561 / 02:29
      คิดหนีอย่างเดียงค่ะคนนี้ 555๙
      #521-1
  21. #450 ChaowEva (@027046509) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 04:53
    พระเอกเรื่องนี้ อนาถาที่สุดที่เคยเจอ55555
    #450
    1
    • #450-1 Queenrabbit (@Raininmyheart) (จากตอนที่ 3)
      15 มกราคม 2561 / 01:49
      อย่างน้อยก็มีขัน....5555
      #450-1
  22. #398 คุณหนูป๊อป (@poppynich) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 10:31
    ฮาแม่นม....สนใจงานง่ายๆแต่ค่าตอบแทนสูงมั้ย?

    #398
    1
    • #398-1 Queenrabbit (@Raininmyheart) (จากตอนที่ 3)
      12 มกราคม 2561 / 13:51
      งานนี้ง่ายจริง ๆ นะ!! ก้ม ๆ เงย ๆ เดินไปเดินมานิดหน่อยก็จบแล้ว!!
      #398-1
  23. #397 bbpjl writer (@Black-Bell) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 10:28
    ว่าแต่ ความสูงของพระนางนี่ตาางกันไหมคะ กลัวมาในรูปแบบพระเอกเตี้ยกว่าไรงี้
    #397
    2
    • #397-1 bbpjl writer (@Black-Bell) (จากตอนที่ 3)
      12 มกราคม 2561 / 10:29
      รบกวนไรท์ตอบในตอนที่อัพครั่งต่อไปนะคะ กลัวจะขุดหาเท้นตัวเองไม่เจ
      #397-1
    • #397-2 Queenrabbit (@Raininmyheart) (จากตอนที่ 3)
      12 มกราคม 2561 / 13:50
      จิ้มตอนต่อไปจะมีเรื่องเกี่ยวกับส่วนสูงของทั้งสองคนอยู่พอดีเลยค่ะ!
      #397-2
  24. #396 bbpjl writer (@Black-Bell) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 10:28
    ลั่นอ่ะ ชอยบบบ 555555
    #396
    0
  25. #366 Piyaaa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 09:08
    ฮาความคิดทางหนีทีไล่ของแม่นมมาก

    ถึงว่าไม่มีสาวใดอยากแต่งงานกับพระเอก

    ใครจะทนมีสามีหน้าตางดงามกว่าตัวเองได้ละ
    #366
    1
    • #366-1 Queenrabbit (@Raininmyheart) (จากตอนที่ 3)
      11 มกราคม 2561 / 13:33
      ใช่เลยค่ะ งามกว่ามากกกกกกกก
      #366-1