[Fanfiction Harry Potter] What If...? (OC)

ตอนที่ 27 : [First Year] Chapter 18 || Dittany

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 247 ครั้ง
    23 ก.พ. 62




Chapter 18
Dittany




' The way I see it, if you want the rainbow, you gotta put up with the rain ' 

- Dolly Parton -


✿.。.:* *.:。.✿



Harry Part


   อากาศที่หนาวจัดมาพร้อมกับฤดูกาลแข่งขันควิชดิช  

   นัดแรกในการแข่งขัน กริฟฟินดอร์มีนัดแข่งกับสลิธีริน ถ้าบ้านของพวกเขาชนะ มันจะทำให้กริฟฟินดอร์ขึ้นไปอยู่เป็นอันดับสองในการแข่งขันชิงถ้วยบ้านดีเด่น -- แม้เหล่าเด็กผู้ชายจะตื่นเต้นกับงานกีฬาที่ใกล้เข้ามา แต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่มาขัดความสุขของพวกเขา


   ปริมาณการบ้าน


   สำหรับแฮร์รี่เองน่ะไม่เท่าไหร่ เมื่อวิชาไหนสั่งการบ้านเขาจะรีบทำทันที แฮร์รี่ไม่ได้ขยันอะไร เขาแค่คิดว่าทำให้เสร็จก่อน เวลาที่เหลือเขาจะได้เที่ยวเล่นตามใจสะดวก ดีกว่ามาปั่นเอาใกล้ส่ง 

   ดีนไม่น่าห่วง มีแต่เบลสนี่แหละที่ขี้เกียจจะทำ เจ้าตัวเป็นคนหัวดีระดับหนึ่งติดก็แค่ชอบดองการบ้านและไม่ชอบตรวจทาน -- เฮอร์ไมโอนี่ช่วยพวกเขาได้มากทีเดียว เธอมักช่วยเอาการบ้านมาอ่านทวนให้ มักจะแนะนำว่าผิดตรงไหนบ้างหรือควรเขียนอะไรเพิ่มเติมเพิ่ม



   “ เมอร์วีนจอมพยาบาท เขาอยู่ยุคกลางเบลส...ไม่ใช่ยุคต้น แล้วเขาก็สร้างคำแช่งและคำสาป ไม่ใช่ยารักษาโรคฝีมังกร  

   เฮอร์ไมโอนี่แหวใส่เบลสที่เขียนรายงานประวัติศาสตร์เวทมนตร์มั่วเหนือคำบรรยาย 

   “ คลิโอน่า เป็นชาวดรูอิดไอริช อยู่ยุคกลาง เธอค้นพบดอกมูนดิว -- แต่ที่นายเขียนว่าเธอมาจากไอซ์แลนด์กับค้นพบมูนสโตนน่ะ เธอไปเอามาจากไหนยะ 

   “ เหมือนกันล่ะน่า ส่งๆไปเหอะ 

   “ อาจารย์จะได้เขวี้ยงมันกลับมาน่าสิ แก้เดี๋ยวนี้! ไม่ๆ...เขียนใหม่ทั้งหมดเลย! 

   เรื่องปกติที่เบลสกับเฮอร์ไมโอนี่มักมีปากเสียง และมักเป็นเรื่องเกี่ยวกับการบ้านที่เบลสขี้เกียจทำเหลือเกิน

   “ แฮร์รี่ของลอกหน่อยสิ หรือไม่นายก็มาช่วยฉันปั่นการบ้านหน่อย  เบลสเริ่มหาตัวช่วย


   ผัวะ...


   ดีนใช้ม้วนกระดาษโบกไปที่หัวเบลสเบาๆก่อนจะพูดกับเบลสด้วยความรำคาญ 

   “ ช่วยทำการบ้านไปเงียบๆได้ไหม ฉันไม่มีสมาธิเขียนรายงานวิชาปรุงยา 

   “ บ้าเอ้ย! ฉันยังไม่ได้เริ่มวิชาปรุงยาเลย 

   “ รีบแก้วิชาประวัติศาสตร์สิยะ จะได้ทำปรุงยาต่อ -- ฉันจะบ้าตาย... ”

   เฮอร์ไมโอนี่ขมวดคิ้วใส่เบลสก่อนก้มหน้าดูดีนทำรายงาน 

   หางตาของแฮร์รี่เหลือบไปเห็นอาจารย์สเนปเดินขโยกเขยกแบบแปลกๆ  สเนปไม่ได้สนใจหาเรื่องอย่างเคยกับเด็กสี่คนที่นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใกล้กับโถงทางเดิน




   “ เดี๋ยวฉันมานะ  

   แฮร์รี่ลุกขึ้นปัดเศษหญ้าที่ติดกางเกงออก เขาไม่ลืมพกขวดยาที่โอลิเวียปรุงไว้ให้ใช้ยามฉุกเฉินไปด้วย 

   “ เฮ้! ขากลับหาของกินมาด้วยได้ไหมแฮร์รี่ ฉันต้องตายแน่เพราะสมองฉันขาดน้ำตาล 

   “ ได้ๆ เดี๋ยวเอามาให้เยอะๆเลย 


   แฮร์รี่คิดว่าอาจารย์น่าจะกลับไปที่ห้องพักครู เขาจึงมุ่งหน้าไปคุกใต้ดิน -- เด็กชายเดินมาเรื่อยๆก่อนจะเคาะประตูเรียกอาจารย์เหมือนเดิม เขายืนรอเล็กน้อยก่อนเปิดประตูเข้าไปเอง



  อึก....



   “ ต้องการอะไรมิทราบคุณพอตเตอร์  

   ศาสตราจารย์สเนปยืนมองเขาตรงสุดขั้นบันไดอีกแล้ว ทำไมอาจารย์ถึงชอบทำให้เขาตกใจอยู่เรื่อยเลยนะ

   “ ผมเห็นขาศาสตราจารย์ดูแปลกๆฮะ  แฮร์รี่อึกอัก “ ผมมี...เอ่อ...ยามาให้ด้วยครับ 

   “ ต่อให้ขาฉันเจ็บจริง เธอคิดว่าฤทธิ์ยาที่นุ่มนิ่มของเธอ จะรักษาฉันได้หรือไง 


   อูย....

   โอลิเวียของเขาต้องแปลงร่างจากกระรอกเป็นก็อตซิล่าตัวใหญ่ยักษ์ เหยียบฮอกวอตส์แบนแน่ถ้าเธอมาได้ยินเข้า


   “ ลองดูก่อนไหมฮะ  

   แฮร์รี่เลือกใช้วิธีตีหน้ามึนใส่ เวลาเจออาจารย์สเนป เขาต้องเป็น แฮร์รี่โคตรคูล เข้าไว้ แม้มันจะไม่ค่อยได้ผลก็เถอะ

   ศาสตราจารย์สเนปมองหน้าแฮร์รี่นิ่งๆก่อนแบมือวางตรงหน้าเขา -- เด็กชายงงว่าอาจารย์ปรุงยาต้องการจะสื่ออะไรกันแน่ ก็เมื่อเขาพูดขึ้น 

   “ ส่งขวดยามาให้ฉัน 

   แฮร์รี่ส่งให้แต่โดยดี 



   ศาสตราจารย์สเนปยกขึ้นพิจารณา...อยู่นานมาก -- อาจารย์ทำอย่างกับตัวเองสามารถแยกส่วนประกอบหรือพิสูจน์หลักฐานในมือได้เพียงแค่มอง เหมือนกับเครื่องมือวิทยาศาสตร์ในซีรี่ย์สืบสวนเรื่อง CSI ที่โอลิเวียชอบดู

   สเนปหันหลังให้แฮร์รี่ เด็กชายเห็นว่าอาจารย์จมูกงุ้มเปิดฝาขวดก่อนจะหยดยาลงที่ขาตัวเองสามถึงสี่หยด ขาข้างหนึ่งโชกเลือดและเหวอะหวะจนแฮร์รี่นึกกลัวแทนว่า อาจารย์จะถูกตัดขาทิ้งหรือเปล่าถ้ามาดามพอมฟรีย์มาเห็น 

   ยาของโอลิเวียช่วยได้ เมื่อน้ำยาสีน้ำตาลเข้มข้นซึมลงแผล มันมีควันสีเขียวพวยพุ่งขึ้นมาก่อนจางหายไป -- แฮร์รี่เพิ่งสังเกตว่ายาขวดนี้กับยาที่โอลิเวียเคยหยดรักษาแผลให้เขามันคนละอย่างกัน บาดแผลที่ขาค่อยสมานตัว มีผิวหนังขึ้นใหม่คลุมทับแทนส่วนที่โดนกัดออก 

   กัด...จะว่าไปก็เหมือนรอยหมากัดเลย หรือว่า...


   “ เธอมีหัวน้ำมันดิตทานีได้ยังไง 

   “ ซื้อมาจากร้านขายยาครับ  

   ขอโทษฮะลอยด์ที่ผมต้องเอาร้านคุณมาบังหน้า

   “ รู้ไหมเธอไม่จำเป็นต้องพกมัน ห้องพยาบาลที่นี่ก็มี ทำอย่างกับชีวิตตัวเองต้องเสี่ยงตายอยู่ตลอดงั้นแหละ 

   เหมือนศาสตราจารย์จะรู้ทันว่าแฮร์รี่เตรียมเผ่นออกจากห้อง เขาจึงคว้าแขนของแฮร์รี่เอาไว้ 

   “ ตอบฉันมาพอตเตอร์ ทำไมถึงมีหัวน้ำมันดิตทานี ตามร้านแทบไม่มีขายเพราะมันหายาก และกว่าจะสะกัดออกมาได้เข้มข้นแบบนี้ร้านเขาก็ไม่ทำขายกัน 



   อ้าว...ผมเห็นที่บ้านโอลิเวียปลูกไว้เต็มในเรือนกระจกเลย แถมเธอยังมีขวดแบบนี้อีกตั้งเยอะ


   แง...แฮร์รี่ไม่รู้



   เด็กชายเริ่มลอกแลก แล้วเขาก็คิดวิธีบางอย่างออกและก็พบตัวช่วยชีวิต

   “ ศาสตราจารย์สเนปฮะ... 

   กลยุทธ์ฉบับพี่อีธานข้อที่สี่ ทำตัวน่าสงสารเข้าไว้

    “ ผมซื้อมาจริงๆฮะ ” 

   แฮร์รี่พยายามคิดว่าคนตรงหน้าคือโอลิเวีย เขาจะได้อ้อนอย่างไม่รู้สึกกระดากอายมากนัก แววตาจ้องมองไปที่อาจารย์สเนป เบะปากนิดๆพอกรุบกริบอย่างพี่อีธานสอน -- ดูจะได้ผลเมื่อสเนปชะงักและคลายมือที่กุมแขนเขาลงเล็กน้อย

   “ เค้กป๊อป!!!! 

   แฮร์รี่ตะโกน เขาใช้มันเบี่ยงเบนความสนใจ 

   “ ผมขอขนมคืนด้วยนะฮะศาสตราจารย์ เบลสใกล้จะตายแล้ว


   เด็กชายสะบัดตัวหลุดจากการจับกุม เขาคว้าเอาหัวน้ำมันดิตทานีคืนมาจากมือของสเนปได้ และโผเข้ากอดโหลขนมของโอลิเวีย -- แล้วก็โกยอ้าวแบบไม่คิดชีวิต แฮร์รี่ตั้งมั่นไว้ว่าเขาจะไม่มาหาอาจารย์ปรุงยาเองลำพังเป็นครั้งที่สามแน่นอน



✿.。.:* *.:。.✿



   “ เด็กสิงห์ เกรียงไกร ดีไหม...? ”

   “ ไม่ 

   “ สิงโตแดงเดือดล่ะ...? 

   “ เห่ยชะมัด 

   “ คว้ามันมาให้ได้ 

   “ นายจะคว้าอะไรมิทราบ 

   “ เอากริฟฟินดอร์เฉยๆก็ได้นะ  แฮร์รี่ยุติการขัดแย้งของดีนกับเบลส


   พรุ่งนี้ตอนสิบเอ็ดโมงตรงจะเริ่มแข่งควิดดิชนัดแรก 

   แฮร์รี่กับดีนเลยตกลงกันว่า จะวาดภาพเชียร์บ้านของตัวเองเป็นป้ายผืนใหญ่ พวกเขาได้ผ้าปูที่นอนของรอนที่โดนหนูแทะขาดมาใช้ -- แต่มันติดที่ว่าจะเขียนสโลแกนอะไรให้เด่นสะดุดตาดี 

   เฮอร์ไมโอนี่ไม่สนใจ เธอเลือกนั่งสรุปเนื้อหาที่จะต้องสอบอีกหลายเดือนข้างหน้าในห้องสมุด แทนที่จะมาช่วยคิดคำเชียร์ (‘นั่นเพราะฉันต้องสรุปเนื้อหาไว้ให้พวกเธอด้วยน่ะสิ’)  เบลสนั่งออกความคิด ส่วนดีนก็ไม่ชอบชื่อที่เบลสยกขึ้นมาสักอย่าง

   “ เขียนคำว่ากริฟฟินดอร์ แล้วก็วาดภาพสิงโตเท่ๆสักตัวก็ได้ -- เคยดูหนังของค่าย MGM ไหม? แบบนั้นก็เท่ดีนะ  แฮร์รี่เสนอ

   “ อ๋ออ ” ดีนเค้นความคิดว่ามีหนังค่ายไหนที่ใช้สิงโตเป็นสัญลักษณ์  “ ที่มันคำรามแล้วมีขอบสีทองรอบๆใช่ไหม ? 

   “ ขอเถอะ พูดอะไรให้ฉันเข้าใจด้วยสิ -- ทุกคนก็รู้อยู่แล้วว่าเราเป็นกริฟฟินดอร์ เอาสร้างสรรค์หน่อยสิแฮร์รี่ อย่าง...สิงโตผู้บดขยี้งูเก็งกอง  

   “ สร้างสรรค์ตายล่ะ นายกำลังจะทำให้พวกเราโดนบ้านงูรุมกระทืบน่ะสิ  ดีนบ่น “ กริฟฟินดอร์ สิงห์สนามล่ะ เป็นไง...ทำคล้ายๆสิงโตของค่ายนั้น แล้วใช้สีแดงแทนสีเหลือง 

   “ ฉันชอบนะ  แฮร์รี่ตอบ 

   “ แล้วมันดีกว่างูเก็งกองตรงไหนฮะดีน  เบลสมองดีนที่เริ่มกางผ้าปูที่นอนและเตรียมจะร่างโครง

   “ ทุกตรงเลยเบลส  

   เป็นแฮร์รี่ที่ตอบให้ เขาลุกขึ้นไปเตรียมสีน้ำเพื่อช่วยดีนวาดอีกแรง


.

.

.

   “ เฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ 


   “ กางผ้าเลยกางผ้า! ให้พวกเขาได้เห็นกัน!  

   แฮร์รี่กระตือรือร้นบอกเพื่อนร่วมชั้นให้ช่วยกันขึงป้ายเชียร์ที่ทำจากผ้า เขากับดีนนั่งวาดระบายสีกันเกือบสี่ชั่วโมงกว่าจะเสร็จสมบูรณ์

   “ ขอบใจนะเฮอร์ไมโอนี่ แบบนี้ทำให้ดูดีกว่าเดิมเยอะเลย  

   ดีนมองภาพที่วาดกับแฮร์รี่อย่างชื่นชม เมื่อเฮอร์ไมโอนี่ช่วยร่ายมนต์คาถาเล็กน้อย ให้สีบนผ้าทอประกายสะท้อนแสงกับดวงอาทิตย์โดดเด่น


   นักเรียนทยอยกันเข้ามาดูควิดดิชนัดเปิดสนามของบ้านงูและบ้านสิงห์ ที่นั่งคนดูเต็มไปด้วยสีแดงกับสีเขียวที่อยู่กันคนละฝั่ง

   นักกีฬาเริ่มออกมาจากห้องพักแล้ว -- แฮร์รี่เห็นฝาแฝดวีสลีย์มองขึ้นมา ทั้งคู่ชี้ชวนให้ทุกคนในทีมดูป้ายเชียร์ที่แฮร์รี่กับดีนวาด เบลส รอน เชมัสกับเนวิลล์ช่วยกันถือกางคนละมุม ทุกคนในทีมดูจะชอบกับป้ายเชียร์ใหญ่ยักษ์เมื่อพวกเขาส่งยิ้มและโบกมือให้



   “ ปีหน้าฉันจะไปสมัครเข้าทีมควิดดิช  แฮร์รี่หันมาคุยกับเพื่อน “ เฟร็ดกับจอร์จบอกว่าปีหน้าจะมีคัดตัวซีกเกอร์ เอเซนอยู่ปีเจ็ดแล้วเขามาเล่นให้ชั่วคราว ตำแหน่งเลยว่าง 

   “ ฉันอยากเล่นบ้างจัง ไว้ให้ฉันขี่ไม้กวาดคล่องก่อนฉันจะสมัครด้วย  ดีนตอบพร้อมกับโบกธงเชียร์

   “ ฉันเป็นผู้นำเชียร์อยู่ตรงนี้ดีกว่า -- นายควรเอาสโลแกน สิงโตผู้บดขยี้งูเก็งกอง ของฉันมาใช้นะ มันจะเด่นกว่านี้แน่  

   “ นายจะนำเชียร์หรือจะไปหาเรื่องฝ่ายตรงข้ามห๊ะ ” ดีนห่วงความปลอดภัยของตัวเองว่าอาจโดนเด็กบ้านอื่นดักตีหัว ถ้าเบลสยังคิดสโลแกนอันตรายออกมาเรื่อยๆ

   แต่คำพูดของเบลสทำให้เด็กกริฟฟินดอร์ที่อยู่ข้างเคียงหัวเราะกันครืน

   “ เธอเหมือนพ่อเธอเลยแฮร์รี่  เฮอร์ไมโอนี่สูดหายใจจนจมูกแดง “ พ่อเธอเคยเป็นเชสเซอร์ให้ทีม มันมีโชว์อยู่ในห้องถ้วยรางวัล 

   “ พ่อฉันเจ๋งไปเลยแฮะ  แฮร์รี่ฉีกยิ้มกว้างออกมาเมื่อเฮอร์ไมโอนี่เล่าให้ฟัง



   มาดามฮูชเป็นกรรมการตัดสิน เธอยืนกลางสนามระหว่างผู้เล่นทั้งสองทีมกับไม้กวาดในมือ -- กัปตันแต่ละทีมจับมือกัน แล้วเสียงเป่านกหวีดสีเงินก็ดังขึ้นเพื่อเริ่มการแข่งขัน 


   เกมได้เริ่มขึ้นแล้ว...


   “ แอนเจลิน่า จอห์นสัน จากทีมกริฟฟินดอร์เปิดเกมโดยคว้าลูกควัฟเฟิลไปได้ก่อนอีกฝั่ง นอกจากเธอจะเป็นเชสเซอร์ที่ยอดเยี่ยมแล้ว เธอยังมีสเน่ห์มาก ถึงขั้นทำให้ เฟร็ด วีสลีย์ พยายามขอเธอออกเดททีเดียว... เอ๊ะ! หรือเป็นจอร์จที่ขอเธออกเดทกันนะ -- ที่จริงผมชอบอลิเซียมากกว่าเธอน่ารัก..... ”

   “ จอร์ดัน!! ”

   “ เพลินไปหน่อยครับอาจารย์ 

   ลี จอร์ดัน เพื่อนฝาแฝดวีสลีย์เป็นผู้บรรยายการแข่งครั้งนี้ -- แฮร์รี่คิดว่าเขาเลือกคบเพื่อนได้เหมาะกับตัวเองจริงๆ ลีบรรยายสนุกทีเดียวติดที่ว่าชอบออกนอกเรื่องไปหน่อย ศาสตราจารย์มักกอนนากัลถึงต้องคอยคุมอย่างใกล้ชิด


   “ ถึงไหนแล้วนะ... โอ้... สลิธีรินได้ลูกควัฟเฟิลไปแล้ว ผิดหวังจริงๆที่พวกเขาดักทางลูกควัฟเฟิลไว้ได้ -- ฟลินต์พุ่งฉิวเหมือนกับนกอินทรีย์ทะยานฟ้า เขากำลังจะทำแต้มได้ -- แต่กัปตันทีมของกริฟฟินดอร์ โอลิเวอร์ วู้ด ของเราก็หยุดฟลินต์ไว้ได้อย่างสวยงาม คนหล่อทำอะไรก็ดีไปหมดเนอะ -- กริฟฟินดอร์กลับมาครองเกมอีกครั้ง แคตี้ เบลล์อยู่ตรงนั้น เธอพุ่งลงมาข้างฟลินต์อย่างเหมาะเจาะ และ... อูย... -- เธอถูกลูกบลัดเจอร์ฟาดเข้าให้ที่ไหล่ -- สลิธีรินได้ลูกไปอีกครั้ง เอเดรียน พุชชีย์ เร่งความเร็วไปยังเสาเพื่อทำประตู แต่เขาดันถูกขวางไว้ได้ -- เฟร็ด...! เอ่อ... หรือจอร์จนั่นแหละ -- ผมเป็นเพื่อนพวกเขามาสามปี พวกคุณเชื่อไหมตอนนี้ผมยังแยกพวกเขาไม่ออกเลย บางทีผมอาจต้องลองนับ..... 


   “ จอร์ดัน!!


   “ ครับ.... เป็นจอห์นสันที่ได้ลูกควัฟเฟิลอีกหน สนามข้างหน้าโล่ง และ...เธอเหินไปแล้ว -- หลบบลัดเจอร์ลูกที่หนึ่ง -- เธอยังหลบบลัดเจอร์ลูกที่สอง ที่บีตเตอร์ฝั่งสลิธีรินตีมาดักได้...ไม่ต้องรู้ชื่อเขาหรอกครับ บางทีเรื่องบางเรื่องก็ไม่ต้องไปจำ -- และ และ และ  กริฟฟินดอร์ได้แต้ม!!  -- บลีชลีย์ ผู้รักษาประตูบ้านสลิธีรินเขาพลาด ทำให้กริฟฟินดอร์ได้แต้มไป -- บลีชลีย์จบเกมนี้นายโดนฟลินต์จับซ้อมเพิ่มเติมแน่นอน ฮ่าาาา -- ขอโทษครับอาจารย์ผมจะไม่นอกเรื่องแล้ว.... 


   เสียงเชียร์จากสแตนฝั่งกริฟฟินดอร์ดังกระหึ่ม ตามมาด้วยเสียงโห่ปนครางจากสลิธีริน 


   “ ไง -- ดูที่กระท่อมมันไม่เหมือนดูอยู่บนนี้เลยจริงๆ ยังไม่มีใครเห็นลูกสนิชกันเลยสินะ  

   แฮกริดทักทายเด็กๆและเบียดตัวขึ้นมาดูด้วยกันกับพวกเขา

   “ ยังค่ะ  

   เฮอร์ไมโอนี่ตอบแทนเด็กผู้ชายที่อินกับเกมข้างหน้าจนไม่สนใครแล้ว 

   “ ซีกเกอร์ยังดูท่าทีกันอยู่เลย 



   เวลาผ่านไปคะแนนของทั้งสองทีมยังคงสูสีไปห่างกันมาก 

   กริฟฟินดอร์ขึ้นนำจากการทำแต้มอย่างโหดเหี้ยมของ แอนเจลิน่า จอห์นสัน -- เธอแทบเป็นคนเดียวที่สามารถทำแต้มให้กับกริฟฟินเดอร์ โดยมีเชสเซอร์อีกสองคนคอยซับพอร์ตและแย่งลูกควัฟเฟิลจากฝ่ายตรงข้าม


   “ เดี๋ยวนะ...! เอเซน เดบท์ เห็นลูกสนิชแล้ว! -- เขาทิ้งดิ่งนำห่าง เทอร์เรนซ์ ฮิกส์ ซีกเกอร์ของสลิธีรินอย่างรวดเร็ว เขากำลังจะคว้ามัน... -- อ้าวเฮ้ย!! นั่นเป็นการเล่นสกปรกกันหน้าด้านๆครับ -- ฟลินต์คว้าไม้จากบีตเตอร์ทีมตัวเอง หวดลูกบลัดเจอร์ไปโดนเอเซนเข้าให้เต็มหลัง -- มาดามฮูช ของเวลานอกครับ ต้องดูว่า เอเซนจะกลับมาลงสนามได้ไหม น่าทุเรศจริงๆสำหรับ... 

   “ จอร์ดัน ถ้าเธอยังพากย์ลำเอียงอีก ฉันจะให้เธอ -- ”

   “ ครับ...ครับ... ฟลินต์เกือบทำให้ซีกเกอร์ทีมกริฟฟินดอร์พิการไปตลอดชีวิตแล้ว -- เอเซนโอเคครับ เขาให้สัญญาณว่าลงเล่นต่อไปตามปกติ -- น้ำใจนักกีฬาเขาต้องเป็นแบบนี้ -- ผมแค่ชมเชยเฉยๆครับศาสตราจารย์... ฝ่ายกริฟฟินดอร์ได้ลูกโทษไปครับ 



   “ ใบแดง!!!ดีนตะโกนอย่างแค้นเคือง “ ไล่ออกจากสนาม ไปเลยกรรมการ! แค่ลูกโทษจะไปพออะไร 

   “ เออ ใบแดงไปเลย! ถึงฉันจะไม่รู้ก็เถอะว่าใบแดงคืออะไร แต่แจกใบแดงเลย!! ” เบลสพูดตามอย่างหัวร้อน

   “ นี่ไม่ใช่ฟุตบอลของมักเกิ้ลนะ  รอนเตือนความจำ “ ควิดดิชไม่ไล่ออกหรอก -- ใบแดงคืออะไรเหรอ 

   “ ถ้าผู้เล่นทำร้ายฝ่ายตรงข้ามรุนแรงหรือผิดกติกาหนัก กรรมการจะแจกใบแดงแล้วไล่ให้ออกสนามน่ะ  

   แฮร์รี่อธิบายให้รอนฟัง เขาก็เริ่มจะหัวร้อนนิดๆแล้วเหมือนกัน

   “ เขาไม่เป็นอะไรแล้วล่ะ  เฮอร์ไมโอนี่ปิดปากพูดงึมงำ

   “ มีใบแดงอย่างพวกเธอว่าก็ดี ฟลินต์เกือบทำเอเซนตกจากไม้กวาดแล้ว  

   แฮกริดเห็นด้วยกับเด็กหัวร้อน



   เกมยังคงดำเนินต่อไป 

   เอเซนเห็นลูกสนิชอีกแล้ว เขาบังคับไม้กวาดให้พุ่งเลียบไปทางสแตนคนดู -- เขาคว้าลูกสนิชได้แล้ว

   แต่ไม้กวาดไม่ยอมหยุด เอเซนพยายามบังคับไม้กวาดให้ชะลอแต่ไม่ได้ผล เขาตกใจที่จู่ๆไม้กวาดก็พุ่งตัวอย่างเร็วไปทางคนดู

   “ มีอะไรหรือเปล่า เขาแปลกไปนะ  เฮอร์ไมโอนี่พูดขึ้นเธอสังเกตได้ถึงความผิดปกติ

   “ ไม้กวาดไม่ชะลอเลย เขาจับลูกสนิชได้แล้วนี่  แฮกริดก็คิดเหมือนกัน


   “ ระวัง!!! 

   เสียงเอเซนตะโกนบอกกลุ่มคนดูเมื่อไม้กวาดพุ่งเข้าใส่


   “ แฮร์รี่!!! ” 

   เบลสร้องเรียกเมื่อไม้กวาดพุ่งตรงมายังจุดที่แฮร์รี่ยืนอยู่


   แฮร์รี่ปฏิกิริยาไวพอกระโดดหลบได้ แต่ไม้กวาดก็กวาดเอาเด็กบริเวณข้างเคียงให้ล้มระเนระนาดไปกันหมด มันแรงถึงขนาดปัดแฮกริดให้ล้มโครมได้เลย

   เอเซนเสียหลักล้มทับตัวแฮร์รี่ ไม้กวาดยังคงขยับส่ายอย่างรุนแรงใส่นักเรียนที่อยู่โดยรอบ -- มันพุ่งเข้าใส่แฮร์รี่อย่างไม่ยอมหยุด 

   เด็กชายหลบไม่ทันเขาโดนด้ามไม้กวาดอัดใส่ที่ท้องจนจุกไปหมด 

   ทุกคนแตกตื่นที่ไม้กวาดพยศอย่างรุนแรง แฮกริดพยายามเข้าไปจับมันและดันเด็กๆให้ออกจากรัศมีไม้กวาด และก่อนที่มันจะพุ่งเข้าใส่แฮร์รี่อีกครั้งมันก็เคลื่อนตัวช้าลงจนแน่นิ่งทิ้งตัวเองลงกับพื้น


   “ นักเรียน…!!

   เสียงดามฮูชตะโกนเรียก เธอขี่ไม้กวาดเข้ามาดูตรงที่ชุลมุน 

   “ มีใครได้รับบาดเจ็บหรือเปล่า...? เลือดออกหรือเป็นอะไรกันไหม...? คุณเดบท์เธอบาดเจ็บเพิ่มหรือเปล่า...? ”

   “ ดีทุกอย่างครับ แค่จุกนิดหน่อย  

   เอเซนตอบก่อนจะชูลูกสนิชให้มาดามฮูชดูเพื่อเป่าจบเกมการแข่งขัน เด็กหนุ่มรูปร่างล่ำสันลุกขึ้นด้วยความระบมไปทั้งตัว ก่อนเดินมาหยิบไม้กวาดเจ้าปัญหาและเดินมาพยุงแฮร์รี่ 

   “ โทษที... นายไม่บาดเจ็บตรงไหนใช่ไหม -- ฉันต้องเอามันไปให้ศาสตราจารย์ฟลิตวิกตรวจสอบซะแล้ว 

   “ ไม่เป็นไรฮะ ผมจุกนิดหน่อย  แฮร์รี่ตอบรับ 

   เฮอร์ไมโดนี่โผมาดูอย่างเป็นห่วง ดีนกับเบลสที่ล้มไปก็เดินเข้ามาหา แฮกริดเล่าเหตุการณ์ให้มาดามฮูชฟังคร่าวๆว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง

   เอเซนเดินไปหาวู้ดที่ขี่ไม้กวาดมาดูอีกคน ก่อนจะซ้อนไม้กวาดลงไปที่ห้องพักนักกีฬา -- แม้จะเกิดเหตุการณ์ระทึกจากไม้กวาดพยศพุ่งเข้าใส่คนดู แต่ ลี จอร์ดัน ก็ประกาศผลคะแนนอย่างเป็นสุขว่า กริฟฟินดอร์ชนะด้วยคะแนน สองร้อยยี่สิบต่อเจ็ดสิบ



✿.。.:* *.:。.✿



   “ มะ-ไม่รู้ว่า คุณ... ตะ-ต้องการพบที่นี่ ทำ-ทำไม เซเวอร์รัส... ”

   “ อ้าว ผมคิดว่าคุณรู้ว่าผมหมายถึงเรื่องอะไร -- อย่าคิดว่าผมจะจับไม่ได้ว่าคุณทำอะไรกับ ไม้กวาด นั่น 

   เสียงกระซิบกระซาบที่คุ้นเคยของศาสตราจารย์สเนปกับศาสตราจารย์ควีเรลล์



   หลังจากแข่งควิดดิชจบ ทั้งสี่ก็รอให้คนทยอยออกจากสแตนให้หมดก่อนถึงค่อยเดินลงมาตามหลัง พวกเขาไม่อยากรีบเพื่อไปเบียดกันออก 

   แฮร์รี่สบายดี แม้จะยังจุกอยู่ที่เขาโดนซีกเกอร์ตัวใหญ่ทับและยังโดนไม้กวาดฟาดเข้าเต็มท้อง 

   ดีนกันตัวเองจากรัศมีไม้กวาดได้ แต่ศอกเขาก็กระแทกกับพื้นจนมันระบม -- เบลสก้มหลบไม่ทันเขาเลยโดนปลายไม้กวาดเฉี่ยวโดนหน้าเป็นรอยแผล 

   เฮอร์ไมโอนี่เลยลากเด็กชายทั้งสามให้มาที่ห้องพยาบาล มาดามพอมฟรีย์บ่นนิดหน่อยกับอุบัติเหตุที่เธอได้ยิน


   “ ฉันบอกดัมเบิลดอร์ตลอด ให้เพิ่มการรักษาความปลอดภัยอีกหน่อย แต่เขากลับคิดว่าอันตรายนิดๆให้เด็กตื่นเต้นและเติบโตก็สนุกไปอีกแบบ -- แต่ฉันไม่สนุกด้วยหรอกนะเวลาที่พวกเธอเจ็บปวดแล้วมาพึ่งฉันเนี่ย  

   มาดามพอมฟรีย์แม้จะเข้มงวด แต่เธอก็ใจดีและเก่งมาก เมื่อถึงมือเธอ ไม่ว่านักเรียนจะเป็นอะไรเธอก็รักษาให้ได้หมด

   “ นี่ของเธอหนุ่มน้อย ให้สาวน้อยตรงนั้นช่วยทาละกัน มันแค่บวมกระดูกไม่หัก ทาให้มันซึมเข้าผิวนะเดี๋ยวก็หาย -- ส่วนเธออยู่นิ่งๆฉันป้ายยาให้แล้ว มันเป็นแค่รอยถาก ไม่อักเสบหรือบวม และคุณพอตเตอร์ ดื่มยานี่ต่อให้เธอจะแค่จุกก็ตามเธอต้องดื่มมัน แม้ฉันจะดูแล้วว่ามันไม่ได้บอบช้ำภายใน แต่กันเอาไว้ก่อน  -- ”


   หลังจากที่พวกเขาไปหามาดามพอมฟรีย์เสร็จ ทุกคนก็มุ่งหน้าไปยังบ้านของแฮกริดตามคำชวนดื่มชาแก้หนาว 

   แม้ดีนจะเป็นคนนำพวกเขาให้ไปตามเส้นทางแปลกๆก็เถอะ

   “ นายจะพาเราอ้อมทำไมฮะดีน  เบลสบ่น เขาเริ่มเมื่อยเพราะยืนมาตั้งแต่เริ่มแข่งควิดดิชแถมยังต้องเดินไกลๆอีก

   “ เฟร็ดกับจอร์จบอกเส้นทางนี้มา ฉันไม่รู้นี่ว่ามันจะอ้อม แต่ก็ดีไม่ใช่เหรอ ทางเมื่อกี้ตรงไปเรือนกระจกได้ง่ายกว่าทางที่เราเดินประจำซะอีก และนี่ก็พาไปหอดูดาวได้ง่ายกว่า..... ”

   “ เธอโอเคใช่ไหม  

   ระหว่างดีนกับเบลสเถียงกันเรื่องเส้นทางปราสาท เฮอร์ไมโอนี่ก็สำรวจตัวแฮร์รี่ไปด้วย

   “ สบายน่า ไม่ได้โดนรุนแรงสักหน่อย... -- ”

   “ ชู่ววววววววว! ” 

   เฮอร์ไมโอนี่ส่งเสียงให้ทุกคนเงียบกะทันหัน -- เธอส่งสัญญาณให้พวกเขาเดินตามเธอไปหลบในโพรงของต้นโอ๊คขนาดใหญ่ริมปราสาท  

 

   “ เธอคงไม่คิดจะให้เราเข้ามาในโพรงเพื่อหาตัวด้วงใช่ไหม ” 

   เบลสกระซิบ เมื่อพวกเขาสี่คนต้องเบียดกันอยู่ในโพรงไม้

   “ หน้าฉันเหมือนคนศึกษาด้วงหรือไง  เฮอร์ไมโอนี่ถลึงตา

   “ ฉันว่าเบลสคิดว่า หน้าเธอเหมือนคนกินหนังสือเข้าไปทั้งห้องสมุดมากกว่า  ดีนตอบและแปะมืออย่างขบขันกับเบลส

   “ เงียบก่อน...ฉันว่าฉันได้ยินเสียงคนคุยกัน  แฮร์รี่กระซิบเมื่อได้ยินเสียงเท้าและเสียงพูดคุย



   “ คุณพบวิธีผ่านไอ้ตัวร้ายของแฮกริดหรือยังล่ะ 

   “ ตะ-แต่... เซเวอร์รัส... ผะ-ผม... 

   “ คุณคงไม่อยากให้ผมเป็นศัตรูกับคุณหรอกใช่ไหม...ควีเรลล์ 

   “ ผะ-ผม ไม่รู้ คุณ ตะ-ต้องการ อะ-อะไร 

   “ คุณรู้ดีว่าผมหมายถึงอะไร -- คาถากุ๊กกุ๋ยของคุณน่ะ... ผมคอยอยู่นะ 

   “ ตะ-แต่ ผมไม่... ”

   “ งั้นก็ดี -- เราคงจะได้คุยกันอีกในไม่ช้านี้ เมื่อคุณมีเวลาคิดทบทวนเรื่องทั้งหมด และตัดสินใจว่าจะภักดีกับใคร


   เสียงเงียบไปสักพักใหญ่ เด็กๆคิดว่าอาจารย์ทั้งสองกลับไปแล้ว

   แต่ก็เปล่า...ยังมีอีกคนที่ยืนอยู่ที่เดิม


   “ นายท่าน... ”

   “ ผมแค่คิดว่ามันดีแล้วถ้า... ”

   “ ผมจะระวังมากกว่านี้... ”


   เมื่อครีเวลล์เดินออกไปไกลพอ เด็กทั้งสี่ก็ทยอยคลานออกมาจากโพรงที่เบียดกันอย่างแออัด

   “ เขาคุยกับใครน่ะ  แฮร์รี่เริ่มประโยค “ สเนปบอกว่าควีเรลล์ทำอะไรกับไม้กวาดด้วย 

   “ สเนปคิดว่าควีเรลล์สาปไม้กวาดงั้นเหรอ  ดีนครุ่นคิด

   “ ฉันไม่รู้ว่าใช่หรือเปล่า  เบลสพูดขึ้น “ แต่เมื่อกี้หูฉันได้ยินชัดเจนว่าควีเรลล์ไม่ได้ติดอ่าง -- เขาคุยกับใครนั่นแหละประเด็น เขาคงไม่ได้เป็นบ้าคุยคนเดียวหรอกใช่ไหม 

   “ อีกเรื่องคือศาสตราจารย์สเนป ถามศาสตราจารย์ควีเรลล์ว่าหาวิธีผ่านไอ้ตัวร้ายของแฮกริดได้หรือยังน่ะสิ  เฮอร์ไมโอนี่คิดตามบทสนทนาที่เพิ่งได้ยิน

   “ ไปหาแฮกริดกันเถอะ  แฮร์รี่ชักชวน “ ดื่มชาและถามที่สงสัยไปเลย 




   “ ไอ้ตัวร้ายเรอะ! ” 

   แฮกริดทำเสียงสูงใส่ระหว่างกำลังรินน้ำชาให้พวกเขาสี่คน 

   อืม...ได้กลิ่นชาแบบนี้ทำให้แฮร์รี่คิดถึงโอลิเวียตะหงิดๆ

   “ ไม่ร้อกก เด็กๆของฉันเป็นเด็กดีทั้งนั้น พวกเขาน่ารัก -- แค่เธอรู้วิธีเข้าหาน่ะ 

   “ แล้วถ้าเป็นหมาสามหัวล่ะฮะ  แฮร์รี่ถามระหว่างยกน้ำชาขึ้นดื่ม

   “ ปุกปุยเรอะ เธอก็แค่หาเพลงเพราะๆกล่อมกับอาหารอร่อยๆมันก็.... ”


   ประโยคจากปากแฮกริดทำเอาพวกเขาจ้องแฮกริดเขม็ง -- ถ้าไอ้ตัวร้ายที่สเนปพูดถึง คือหมาสามหัว พอคิดถึงรอยกัดที่แฮร์รี่ไปเห็นมันก็ลงล็อคพอดี


   “ เดี๋ยวนะ พวกเธอรู้เรื่องปุกปุยได้ยังไง  

   แฮกริดถามอย่างตกใจจนปล่อยกาน้ำชาหลุดมือเมื่อเขารู้ตัวว่าพูดอะไรออกไป

   “ หนู รอนกับเนวิลล์ไปเจอค่ะ -- ตอนพวกเราหนีฟิลช์ตอนกลางคืน หนูเห็นว่ามันยืนอยู่บนประตูกล มันต้องเฝ้าอะไรที่สำคัญไว้แน่นอน 

   “ เอาล่ะถึงผมจะยังไม่เคยเห็นมัน แต่หมาเท่าที่ฟังหมาตัวใหญ่ขนาดนั้นคุณไปได้มันมายังไงน่ะ  เป็นเบลสที่ถามอย่างสงสัย

   “ ปุกปุย -- ปุกปุยเป็นหมาฉันเอง -- ฉันซื้อมาจากพ่อค้ากรีกที่เจอในร้านเหล้าเมื่อปีก่อน -- ดัมเบิลดอร์ขอยืมปุกปุยไปเฝ้า... ”

   “ เฝ้าอะไรฮะ  ดีนซักไซ้

   “ อย่าถามฉัน...มันเป็นความลับ พวกเธอไม่เกี่ยว 

   “ แต่สเนปหรือไม่ก็ควีเรลล์ต้องสนใจแน่ฮะ  แฮร์รี่พูดจี้ “ พวกผมได้ยินมาว่า ควีเรลล์อาจสาปไม้กวาด และใครคนใดคนหนึ่งเขาต้องอยากหาวิธีผ่านปุกปุยของคุณ สเนปเคยไปหาปุกปุยแน่ ขาเขาโชกเลือดเหมือนรอยโดนหมาตัวใหญ่กัด -- ไม่ว่ามันเฝ้าอะไรอยู่พวกเขาอยากได้มันฮะ 

   “ พวกเขาเป็นอาจารย์และเป็นคนที่ร่วมปกป้องด้วย พวกเขาไม่คิดจะขโมยมันหรอก มันอันตราย ลืมเรื่องหมาซะ นิโคลัส แฟลมเมลเขาวางใจให้ดัมเบิลดอร์ -- ”


   “ นิโคลัส แฟลมเมล/นิโคลัส แฟลมเมล!! ” 

   ดีนกับเบลสร้องเมื่อแฮกริดหลุดชื่อคนไม่คุ้นหู

   “ ฉันคุ้นชื่อนี้จังเลย ฉันต้องเคยอ่านผ่านแน่ๆ  

   เฮอร์ไมโอนี่งึมงำ แฮกริดโกรธตัวเองที่หลุดปากเรื่องสำคัญออกมา

   “ ศิลาอาถรรพ์  แฮร์รี่พูดเรียบๆ 


   เขาจำมันได้ เขาเคยอ่านหนังสือ ศาสตร์แห่งการคืนชีพและยืดอายุตลอดกาล 

   แน่นอนว่าต้องแอบอ่านเวลาโอลิเวียไม่อยู่บ้าน มันไม่เชิงเป็นหนังสือศาสตร์มืด เพราะมันกล่าวถึงวิธีเป็นอมตะโดยรวม อย่างฮอร์ครักซ์ เลือดยูนิคอร์น น้ำยาปลุกชีพจากต้นยิวพันปี คาถายืดอายุ เนื้อนางเงือก หรือมนต์ของชาวเอลฟ์ที่อาศัยตามป่าเขา

   หนึ่งในนั้นคือ ศิลาอาถรรพ์ ที่ปัจจุบันมี นิโคลัส เฟลมเมล นักเล่นแร่แปลธาตุเป็นผู้คิดค้น -- โอลิเวียบอกว่าศิลาอาถรรพ์เป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้ว ถ้าเราอยากฟื้นจากความตายหรือต่ออายุตัวเอง แต่มันต้องแลกกับการดื่มกินมันตลอดห้ามขาดแม้แต่ครั้งเดียว


   “ ทำไมถึงมีศิลาอาถรรพ์ในโรงเรียนล่ะฮะ -- แล้วพวกเขาจะขโมยมันไปทำไม มีใครที่ต้องการมัน..? ”

   “ หยุด! ฉันขอบอกพวกเธออีกครั้ง ลืมทุกอย่างซะ ไม่มีใครจะขโมยมันตราบใดที่ดัมเบิลดอร์อยู่ที่นี่ ฮอกวอตส์เป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดแล้ว 

   แฮกริดเงียบไป เด็กๆทำได้แค่รีบดื่มชาอุ่นๆให้หมดก่อนจะขอตัวกลับหอ 



   ตอนนี้พวกเขารู้แล้วว่าปุกปุยเฝ้าอะไรอยู่ สเนปกับควีเรลล์ ใครกันแน่ที่เป็นคนอยากหาวิธีผ่านปุกปุยเพื่อไปเอาศิลาอาถรรพ์ และที่สำคัญพวกเขาอยากได้ศิลาไปทำอะไร 

   เด็กสี่คนรีบเดินกลับไปยังหอพักเพื่อหลบเลี่ยงลมที่หอบความหนาวเย็นมาให้ คืนนี้ทั้งคืนพวกเขามีทฤษฎีอีกมากมายเกี่ยวกับปริศนาที่พวกเขาเพิ่งได้รับรู้





TBC.
✿.。.:* *.:。.✿


*มูนดิว (Moondew) : เป็นดอกไม้ชนิดหนึ่ง มีพบทั่วไปในสก๊อตแลนด์และอาจพบในไอร์แลนด์ ผู้ค้นพบคุณสมบัติการใช้งานคือ คลิโอน่า สามารถนำมาใช้ในการปรุงยา เป็นส่วนผสมที่จำเป็นในน้ำยาตาทั้งเป็น น้ำยาวิกเกนเวลด์ (Wiggenweld Potion) ที่ใช้รักษาอาการบาดเจ็บ ปลุกผู้หลับใหล เป็นแอนติโดทพื้นฐาน ท้งยังเป็นส่วนผสมที่ให้ความหวานในบัตเตอร์เบียร์

**มูตสโตน (Moonstone) : เป็นหินอัญมณีชนิดหนึ่ง มีสีขาวขุ่นมีแสงเป็นประกาย ผงของมูนสโตนเป็นส่วนผสมของน้ำยาสันติ น้ำยาลุ่มหลง และยาพิษหมายเลย 86

 

***ศิลาอาถรรพ์ (Philosopher's Stone) : หรือหินศิลานักปราชญ์ มีความเชื่อว่า ศิลาอาถรรพ์ สามารถทำให้โลหะเปลี่ยนเป็นทองคำได้ และหากนำมาใช้ในการปรุงยาก็สามารถทำให้ผู้ดื่มมีชีวิตเป็นอมตะ
ประวัติจริงๆของ นิโคลัส แฟลมเมล ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นนักบวชของคริสตศาสนา จากผู้ที่ศึกษาในเรื่องนี้ต่างพากันตีความว่า ศิลาอาถรรพ์ อาจไม่ใช่ก้อนศิลาสีแดงสดหรือเป็นยาอายุวัฒนะดังว่า แต่จริงๆคือการเปรียบเปรยถึงพระเยซู เนื่องจากมีการพูดถึงพระเยซูว่า 'ทรงเป็นพระศิลาที่มีชีวิต' และมนุษย์ก็เป็นเช่นเดียวกัน


✿.。.:* *.:。.✿


...Writer...

เพราะเราสี่คนคือขบวนการนักสืบเยาวชน
//ผิด

ไรต์รู้สึกเกลียดสโลแกนงูเก็งกองของเบลสมากเลยค่ะ
//กุมท้องขำ




' แจกใบแดงสิกรรมการ!! ' ดีนบอกว่าควิดดิชควรจะมีใบแดง




อัพครั้งแรก : 26/10/2561
แก้ไขครั้งล่าสุด 23/2/2562




 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 247 ครั้ง

1,298 ความคิดเห็น

  1. #1230 PANDAPEGASUS (@redmoon) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 22:05

    เป็นทีมที่วายป่วงมากเป็นพิเศษนะคะ หรือเพราะมีส่วนประกอบของเด็กผู้ชายไปแล้วตั้ง 3 ใน 4 ฮื่อออ เฮิร์ม หนูต้องเข้มแข็งนะลูก 555555

    #1230
    0
  2. #256 Piszerel (@manaki-ne) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 06:02
    โฮะๆๆๆ รอบนี้ไม่ต้องใช้เวลาเยอะๆในการหาข้อมูลอีกแล้ว
    สี่คนนี้เป็นคอมบิเนชันที่ดีมาก!
    #256
    1
    • #256-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 27)
      21 พฤศจิกายน 2561 / 19:58
      นี่คือกระบวนการนักสืบเยาวชนค่ะ!
      //ผิด
      #256-1
  3. #152 nicha_112 (@nicha_112) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 10:40

    น้องน่ารักอีกแล้ววว ป๋านี่ก็เก่งเกิน จับผิดเก่งงงงงง เดี๋ยวระวังเรื่องถึงหูคุณกระรอกเถอะ ชิ!

    #152
    1
    • #152-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 27)
      27 ตุลาคม 2561 / 14:38
      ต่อให้ถึงหูคุณกระรอก ก็ใช่ว่าคุณกระรอกจะรอดจากความจู้จี้ของป๋านะคะ

      โอลิเวีย : ตัวใครตัวมันนะแฮร์รี่
      แฮร์รี่ : โถ่อีฟฮะ...ไม่ใจเลย
      #152-1
  4. #151 Jarynn (@Jarynn) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 08:58
    อยากหย่อนขาลงเรือเซฟอีพ เรือบาปที่แท้555555555555555
    #151
    1
    • #151-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 27)
      27 ตุลาคม 2561 / 10:03

      ขอบค​ุณที่อ่านและคอมเม้นค่ะ
      เรื่องนี้ไรต์ก็ยังไม่แน่เหมือนกันว่าเรือจะไปรอดไหมมม&#8203; ><
      #151-1
  5. #150 love-novel-pp (@love-novel-pp) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 08:09
    ตัวอักษร เราอ่านในแอปแล้วไม่มีปัญหานะ (อาจจะเพราะไม่ได้อ่านในเว็บ)

    สนุกมากค่า รอตอนต่อไปค่ะ
    #150
    1
    • #150-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 27)
      27 ตุลาคม 2561 / 10:02

      รีดทำให้ไรต์เห็นทางสว่างเพราะไรต์&#8203; เพิ่งนึกได้ว่าตัวเองไม่มีแอป
      ขอบคุณ&#8203;ที่รีดที่แสดงความคิดเห็นค่าา
      #150-1
  6. วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 02:09
    ขำตอนใบแดง ถ้านี่คือขบวนการนักสืบเยาวชน แฮร์รี่ คือ โคนัน เฮไมโอนี่ คืออายูมิ ดัน ดันคือมิตสึฮิโกะ เบลสนี่เก็นตะชัว แดกตลอด แต่ใครเล่าคือโคโกโร่นิทรา
    #148
    1
    • #148-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 27)
      27 ตุลาคม 2561 / 07:26
      ไรต์นึกไม่ออกแฮะ สเนปก็ไม่เหมาะ ดัมเบิลดอร์ก็ไม่เข้า
      ปล่อยห้โคโกโร่โดนยาสลบไปคนเดียวเถอะค่ะะ
      #148-1
  7. #147 ploywendy (@ploywendy) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 20:21

    ตัวอักษรโอเคแล้วค่ะไรท์
    #147
    1
    • #147-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 27)
      27 ตุลาคม 2561 / 07:23
      ขอบคุณนะคะรีด
      มีคนบอกโอเค และยังไม่มีคนบ่นงั้นไรต์เอาไว้ตามเดิมนะคะ ><
      #147-1
  8. #146 EngEnglish (@EngEnglish) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 20:11
    ชอบสโลแกนของเบลสอ่ะ 55 ฮีแกร้านมาก
    #146
    1
    • #146-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 27)
      27 ตุลาคม 2561 / 07:22
      เบลส : เรื่องสโลแกนโปรดไว้ใจผม !
      #146-1
  9. #145 wal_5678 (@wal_5678) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 20:08

    โอยย แฮรี่ลูกก รู้สึกจะละลายแทนสเนปแล้วว


    ตะไมใจร้ายกับแมวน้อยได้ อุส่านั่งเชียร์อยู่ขอบสนามแล้วนะครีเรลล์


    เรื่องตัวอักษรแบบนี้ก็โอเคแล้วนะ รีดคนนี้คิดว่าตัวเท่านี้ไม่ใหญ่หรือเล็กไป '-'

    #145
    1
    • #145-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 27)
      27 ตุลาคม 2561 / 07:21
      ขอบคุณสำหรับความเห็นนะคะ ไรต์จะได้กลับไปโบกหัวหลานถูกจุด ฮี่ๆ
      #145-1