[ Fic Attack on titan] Lovely My Wolf !? (yaoi) ( THE END )

ตอนที่ 35 : หมาป่าที่รัก 34 : ขนาดนี้กันเลยหรอ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,453
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    21 พ.ย. 59

             
          ในขณะที่ร่างแกร่งกำลังนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานชั้นบน ทางห้องอาหารข้างเองก็กำลังจะเริ่มเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้น เพราะหลังจากที่โคลว์ตัวแสบหลบหนีไม่อยากตอบคำถามหัวหน้ารีไวล์ ก็วิ่งมาลี้ภัยนั่งซบเหนื่อยบนโต๊ะกินข้าวในห้องอาหาร...ดันหน้ามืดขึ้นมาอีกแล้วนี้สิน่า...

               "พี่โคลว์ทำอะไรน่ะครับ..หรือว่าหน้ามืดอีกแล้วครับ"โคนี่พูดขึ้นมาระหว่างที่ช่วยแจนแบกลังมันฝรั่งเข้ามาในครัวที่อยู่ติดกับห้องอาหาร

               "อา...นิดหน่อยน่ะ..ช่วงนี้หน้ามืดบ่อยไปหน่อย...อา..เหมือนนอนไม่พอด้วยนี้สิ"โคลว์บอกเสียงเบาในตอนท้ายเพราะไม่อยากให้ใครเป็นห่วงมากมายนัก

               "พี่โคลว์ให้หมอมาตรวจร่างกายหน่อยดีกว่าไหมค่ะ"มิคาสะเดินเข้ามาก่อนจะวางกระสอบ 3 ถุงวางลงที่พื้นข้างโต๊ะ พร้อมกับเดินเข้ามาเอามือแนบหน้าผากโคลว์ด้วยความเป็นห่วง

               "อา..พี่ก็หมอนะ..ให้หมอคนอื่นมาตรวจมัน..."

               "บางโรคมันก็ตรวจเองมันหาไม่เจอหรอนะคุณโคลว์"แจนเดินเข้ามาพร้อมกับวางลังมันฝรั่งเข้ามาเหมือนกับโคนี่ก่อนจะวางลงเป็นระเบียบที่วางไว้ เขาเป็นคนเดียวก็ว่าได้ที่ไม่ยอมเรียกโคลว์ว่าพี่ คงเพราะยังเกรงใจอยู่ก็ได้..ไม่ก็..เขินล่ะมั่ง

               "อา..งั้นหรอ..แจมโบ้"โคลว์ยิ้มก๊วนๆมองดูแจนที่คิ้วกระตุกทันทีเมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อของเขาแล้วก็...

               "คุณโคลว์!! บอกว่าอย่าเรียกชื่อแบบนั้นไงครับ!"

               "แหมๆ..ก็บอกให้เรียกว่าพี่โคลว์มันจะไม่ห่างเหินนี้นา..แต่นายไม่ทำ..มันก็ต้องโดนลงโทษแบบนี้ล่ะ หึหึหึ.."โคลว์ยิ้มอย่างอารมณ์ดี ก่อนเสียงหนวกหูจะดังขึ้นมาโดยคนเพียงคนเดียวที่ทำเสียงได้ดังขนาดนี้ไม่มีใครไปได้นอกจากหัวหน้าหน่วยฮันจิที่กลับมาพร้อมกับเอเลน  เยเกอร์ที่ดูจะเหนื่อยมาเชียว..วันนี้เลิกเร็วจังแหะ

               "โคลว์!!! นี้ๆดูสิฉันสร้างอะไรได้ล่ะ.."ฮันจิเดินเข้ามาหาโคลว์พร้อมกับขวดบางอย่างในมือสองขวดสีแดงกับน้ำเงินอย่างละขวด

               "อะไรหรอครับ?.."โคลว์มองอย่างสงสัยก่อนจะแอบเหงื่อตกเล็กๆ หวังว่าคงไม่ใช่ยาอะไรที่ทำให้เขาปวดหัวหรอกนะ

               "นี้น่ะเป็นยาที่รีไวล์ขอให้ฉันทำขึ้นมาเลยนะ...เพราะนายน่ะไม่ยอมไปให้หมอตรวจสุขภาพ และฉันก็แซวพวกนายมากไปหน่อย หมอนั้นเลยบอกให้ฉันทำน้ำยาตรวจการตั้งครรภ์ออกมาน่ะสิ...มาๆลองเลยดีกว่า"ฮันจิบอกก่อนจะเข้าไปล๊อคตัวโคลว์เอาไว้ไม่ให้อีกคนดิ้นหนีไปอีก

               "อา! คุณฮันจิไม่เอาน่าครับ..ผมไม่อยากตรวจนี้ครับ..ปล่อยเถอะครับ"โคลว์พยายามลุกจากโต๊ะ แต่ว่าฮันจิกลับเรียกพวกโคนี่ออกมาช่วยกันจับล๊อคโคลว์ติดกับพื้น

               "โอ๊ยๆ เจ็บนะ..ฮือๆ..มิคาสะปล่อยพี่เถอะนะ.."โคลว์ทำเสียงอ้อนน้องสาวที่น่ารักแต่เหมือนจะไม่ได้ผลเลยแม้แต่น้อย

               "ไม่ได้หรอกค่ะพี่..หนูอยากรู้ว่าหนูจะมีหลานไหมน่ะค่ะพี่"มิคาสะยิ้มออกมา

               "ฉันว่าถ้ามีลูกจริงนี้ กองสำรวจได้ปั่นป่วนแน่นอน"แจนบ่นออกมาระหว่างที่จับตัวโคลว์เอาไว้โดนมีลูกคอเป็นโคนี่และชาช่าที่พยักหน้าเห็นด้วยอีกแรง

               "เอ๋..แต่ว่าหน้าตาจะเหมือนใครนี้สิน่าคิด"ออลโอ้พูดขึ้นมาหลังจากที่เขาเดินมาได้ยินเขาพอดีพร้อมกับพวกเพทรา

               "ถ้าเหมือนโคลว์นะต้องน่ารักแน่ๆเลย!"เพทรายิ้มมองเมื่อคิดถึงเด็กตัวน้อยน่ารักที่เหมือนกับโคลว์ แต่ผมอาจจะดำหรือไม่ก็ตามสีดำ

               "นั้นสิ...เหมือนโคลว์นะไม่ว่าผู้ชายหรือผู้หญิงน่ะก็น่ารักและต้องสวยมากๆแน่ๆ..หนุ่มจีบเต็มแน่"เอิร์ธพูดเมื่อลองจินตนาการตาม ก่อนจะมองโคลว์ที่ทำยิ้มแห้งๆออกมา

               "นี้ผมยังไม่ได้ท้องนะครับ"โคลว์เหงื่อตก ทำไมพวกนี้ถึงทำนายลูกเขาไปก่อนแล้วเนี้ย

               "ก็นี้ไง..เดี๋ยวตรวจให้..แค่หยดเลือดนายลงไปนะ..ก็รู้แล้ว"ฮันจิเทน้ำยาผสมกันอย่างชำนาญ...หรือเปล่า..

              "เอ๋..ใส่กี่หยดนะ..สาม หรือสี่..."

               "สี่ไหมครับ"

               "อ้าว..สี่หรอโคลว์..รู้ได้ไงน่ะ"ฮันจิหันไปมองโคลว์ที่เลิกคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย  ....เอ๋..หรือว่าจะรู้ว่าเธอแอบจิ๊กยามาจากห้องทดลองของโคลว์มาปรับปรุงนิดๆหน่อยๆหว่า

               "ผมรู้ครับว่าคุณเอามาจากห้องของผมน่ะ..แหม..ลายที่ก้นขวดออกจากชัดนี้ครับ..เอาไปปรับปรุงมาสินะครับ.."โคลว์บอกแต่พยายามหาจังหวะจะชิ่งอยู่ พวกแจนเลยยังไม่ปล่อย

               "ให้ผมช่วยอะไรไหมครับ"เอเลนถามเหงื่อตกที่เห็นสภาพที่ตัวเองที่ถูกจับซะอย่างกับเป็นนักโทษร้ายแรงยังไงอย่างนั้นล่ะ..นี้ถ้าหัวหน้ารีไวล์มาเห็นไม่เข้าใจผิดไปใหญ่หรอ..

               "ไม่ต้องๆ ไปดูต้นทางให้ที"

               "ผมดูให้แล้วครับ..หัวหน้ารีไวล์ยังไม่มา อ๋อ..เอเลนนายไปเอาถ้วยมาใส่ยาที่ผสมมาแล้วดีกว่า.."กุนเธอร์บอกก่อนพยายามมองไปที่ห้องข้างบนที่เหมือนว่าหัวหน้ารีไวล์จะยังทำงานไม่เสร็จ ส่วนเอเลนที่ได้รับคำสั่งก็รีบวิ่งไปทำตามที่เขาสั่งทันที

               "เออ..จะตรวจผมจริงๆหรอครับ..หัวหน้าฮันจิ...คือผมไม่ได้กลัวจะท้องหรอกนะครับ..แต่ว่าถ้าผมท้องน่ะหัวหน้าต้องไม่ยอมให้ผมออกไปนอกกำแพงครั้งนี้ด้วยแน่ๆเลย...แบบนั้นน่ะ"โคลว์ทำสายตาอ้อนวอน

               "ไม่ดีหรือไงเธอจะได้อยู่ช่วยงานองค์ราชินีฮิสทอเรียกับเคลียร์งานที่เมืองใต้ดินด้วยไง"เสียงของเอลวิน สมิธดังขึ้นมาจากหน้าห้องอาหาร...ทำให้ทุกคนหันไปยิ้ม เพราะรู้ดีว่าช่วงนี้งานโคลว์เป็นเอกสารเสียเยอะ..และเจ้าตัวก็ไม่อยากทำเอามากๆเลยหาเรื่องโบยให้รีไวล์บ่อยๆ

               "อา..แต่ผมเป็นห่วงนี้ครับ..เกิดอะไรขึ้นมาน่ะจะทำยังไงล่ะครับ..ไม่มี"ไม่ทันที่โคลว์จะอ้างเรื่องที่ตัวเองตรวจจับไททันได้ เสียงของเอลวินก็ดังแทรกขึ้นมาเสียก่อนอย่างรู้ทัน

               "เธอปรับปรุงต่างหูให้ฉันแล้วไม่ใช่หรอ...ฉันให้คัทสึเนะบอกแทนให้ก็ได้"เอลวินยิ้มเมื่อคิดถึงจิ้งจอกน้อยที่ทำหน้าที่เป็น ระบบรับส่งข้อมูลให้เขา ที่ช่วงนี้เขาใช้จนคล่องและเริ่มสนิทกับจิ้งจอกน้อยที่รู้ใจเขาไปเสียทุกอย่างจนถ้าจิ้งจอกน้อยมีตัวตนขึ้นมาเขาคงรักตายแน่ๆ

              "........"ไม่น่าทำให้เลยจริงๆพับผ่าสิน่า! น่าจะให้มันพังๆอยู่แบบนั้นล่ะ!

               "เอาๆเลิกพูดกันได้แล้ว มาๆเรามาเริ่มกันดีกว่า.ตื่นเต้นจริงๆเลย"ฮันจิพูดก่อนจะยิ้มกว้างอย่างตื่นเต้นโดยมีทุกคนต่างมองจ้องเข็มในมืออีกฝ่ายที่ค่อยๆขยับไปหาโคลว์..แต่เจ้าตัวแสบกลับขยับหนีซะงั้น

               "โคลว์/พี่โคลว์!"ทุกคนพูดขึ้นมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมายทำเอาเจ้าของชื่อสะดุ้งเฮือกขึ้นมา เพราะนอกจากเสียงของพวกเอลวินแล้วยังมีเสียงของหัวหน้าหน่วยปฎิบัติการณ์รีไวล์เพิ่มมาอีกคน ดูเหมือนกุนเธอร์จะไม่ทันได้เห็น มั่วแต่หันมาลุ้นเจาะเลือดกับเขาด้วย

               "หะ..หัวหน้า..ระ..รีไวล์"โคลว์พูดเสียงแอบสั่นเมื่อเห็นร่างแกร่งยืนอยู่ทางเข้าห้องอาหารหน้าบูดมาเชียวก่อนจะรีบเดินเข้ามาจับมือข้างโคนี่จับเอามาจับเองลากไปใกล้ฮันจิโดยไม่สนใจเสียงของโคลว์ที่พยายามบอกไม่เอา

               "หัวหน้าครับ..ผม"

               "ไม่ต้องมาพูด..แกจะกลัวอะไรนักหนา..ถ้าไม่ได้ท้องแกก็ไปกับฉัน..แต่ถ้าท้อง..ก็ต้องอยู่นี้แค่นั้นเอง"รีไวล์บอกอย่างไม่เข้าใจว่าทำไมเจ้านี้ถึงได้ดื้อนัก

               "..อะ..กะ..ก็ผม..เป็นห่วงนี้ครับ....ฮือๆๆๆๆ.."โคลว์เริ่มบ่อหน้าตาแตกเพราะอารมณ์ช่วงนี้ไม่คงที่จนทุกคนเผลอปล่อยมือกันในทันที เว้นแต่หัวหน้ารีไวล์คนเดียวที่ยังอยู่ที่ยังจับมือร่างบางไว้อยู่
    
               "........"รีไวล์มองก่อนจะกระโดดข้ามโต๊ะกินข้าวยาวไปนั่งข้างๆและดึงร่างบางมากอด "ไอ้เจ้าบ้า..ร้องทำไมเนี้ย"

               "ฮือๆ..ก็ระ..รีไวล์..ฮือๆ....ผมก็แค่ห่วงเองนี้ครับ..รีไวล์..ฮือ"โคลว์กอดร่างแกร่งกลับไปพร้อมกับสบหน้าบนไหล่หนาของอีกฝ่าย

               "ชู่..ไม่ร้อง..นายไม่อายคนอื่นบ้างหรือไง"รีไวล์บอกก่อนจะยกมือขึ้นลูบปลอบร่างบางพร้อมกับยกเบาๆเล็กน้อย ท่าทางปลอบโยนของอีกฝ่ายทำให้คนที่ถูกกอดซบหน้ากับไหล่เขาแอบลอบยิ้มอย่างได้ใจและคิดว่ารอดแล้วแน่นอน แต่ทว่า...

               "เรียบร้อย เหลือแค่หยดยา"เสียงของฮันจิดังขึ้นทำให้คนที่ถูกร่างแกร่งกอดอยู่ชะงักน้ำตากึกขึ้นมาทันที ก่อนทำท่าจะหันไปมองว่ามันเกิดอะไรขึ้น...แต่ทำไม่ได้..เพราะรีไวล์กอดเขาไว้ไม่ให้ขยับไปไหน...

               บ้าจริง! ตอนไหนเนี้ย!

               "ผลเป็นไงฮันจิ"เอลวินพูดขึ้นมาขณะเดินมาใกล้โต๊ะมองฮันจิหยดเลือดของโคลว์ใส่ในถ้วยที่ผสมน้ำยาตรวจเอาไว้แล้ว

               "ดะ..เดี๋ยวสิครับ..เดี๋ยว!"โคลว์พยายามดิ้นจากอ้อมแขนของรีไวล์ แต่ว่า..มืออีกฝ่ายทำไมถึงจับเขาแน่นขนาดนี้เนี้ย! ปล่อยก่อนสิครับ!

               "อยู่เฉยๆ โคลว์..ไม่งั้นฉันจะลงโทษแก"รีไวล์กอดเสียงดุก่อนจะมองดูสีของน้ำยาเช่นเดียวกับคนอื่นๆ ทำให้ร่างบางเกิดอาการงอนทำแก้มป่องยอมอยู่นิ่งตามที่อีกฝ่ายบอก

                    "โอะ!"

                    "อะไรหรอค่ะคุณฮันจิ"ชาช่าร้องขึ้นมาอย่างตกใจ เมื่อเห็นน้ำในถ้วยเปลี่ยนไปเมื่อหยกเลือดของโคลว์ลงไปไม่นาน มันกลายเป็นสีแดงเข้มเหมือนเลือดไม่มีผิด

                    "ผลออกมาแบบนี้มัน..."ฮันจิมองจ้องถ้วยหน้าเครียดจนทำให้ทุกคนมองเครียดและลุ้นตามไปด้วย

                    "มันอะไรหรอครับ"เอเลนแทรกถามขึ้นมาอย่างเริ่มเป็นห่วง..พี่เขาเป็นอะไรหรือเปล่า..ทำไมสีในถ้วยมันถึงดูน่ากลัวขนาดนั้น

                    "มัน.."

                    "มันอะไรนักหนาล่ะ ก็พูดมาสิ ยัยโรคจิต!"รีไวล์พูดออกมาอย่างอดไม่อยู่ อยากจะยันยัยสี่ตามนี้ลงตกเก้าอี้ไปจริงๆ

                    "เออ..โทษที..โคลว์..สีออกมาแดงขนาดนี้น่ะมันแปลว่าอะไรหรอ"ฮันจิหันมายิ้มแห้งๆให้กับทุกคน เธอรู้ว่ายา 2 ขวดนี้ทำให้รู้ว่าท้องไม่ท้อง แต่ว่าไม่รู้ว่าผลน่ะดูยังไง

                    "อ้าว!"

                "ฮันจิ!!"


                    "โทษทีๆ..ก็แหม..พอดีฉันทำคู่มือหายนี้นา..น่าๆ..อย่ามองกันอย่างนั้นสิ....โคลว์นะบอกหน่อยเถอะ.."ฮันจิยกมือเกาหัวตัวเองแก้เก้อ ก่อนจะหันไปมองโคลว์ที่ยังนิ่งอยู่ก่อนจะเรียกชื่ออีกฝ่าย
              
                    "ท้องครับ....ถ้าเป็นสีแดงแปลว่าท้องครับ"

                    "วะ...ว่าไงนะ!"ทุกคนแทบจะตะโกนออกมาพร้อมกันเมื่อได้ยินเสียงโคลว์เฉยออกมาก่อนจะมองหน้ากันอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

                    "นี้โคลว์ท้องจริงๆน่ะหรอ!"

                    "จริงหรอเนี้ย"

                    "นี้พวกเราจะเป็นน้าเป็นอากันแล้วหรอ!"เอเลนหันไปหาอาร์มินกับมิคาสะที่ยืนพยักหน้าเหมือนพึ่งนึกได้....พี่โคลว์มีลูกพวกเธอเป็นน้องของพี่โคลว์..ก็ต้องเป็นน้ากับอาน่ะสิ

                    เสียงแสดงความยินดีดังขึ้นมาหลังจากนั้น หากแต่ว่าเหมือนคนที่อยู่ในอ้อมแขนของรีไวล์กลับไม่อยากยอมรับเท่าไร ทำให้ร่างแกร่งต้องดึงโคลว์ออกมาจากอกเขาเพื่อถามด้วยความสงสัย

                    "โคลว์...นายรู้อยู่แล้วใช่ไหม"รีไวล์มองร่างบางที่ดูไม่แปลกใจ..จริงๆถ้ายานั้นเป็นของโคลว์ มีหรือโคลว์จะไม่รู้ก่อน

                    "ครับ..ผมรู้มาเออ..เกือบจะ 2 เดือนแล้วครับ.."โคลว์บอกก่อนจะเผลอแตะหน้าท้องตัวเอง พร้อมกับเสตามองไปทางอื่นไม่กล้ามองสายตาของรีไวล์ตอนนี้เพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายจะต้องโกรธแน่ๆ

                    "แล้วทำไมนายไม่บอกฉัน!"รีไวล์บอกเสียงไม่พอใจ...ทำไมถึงไม่ยอมบอกเขาเรื่องสำคัญแบบนี้..ไม่สิ..ความจริงเขาก็พอเดาได้ลางๆ แต่ว่าอยากได้ยินจากปากเจ้าตัวมากกว่า...ไอ้บ้าดื้อนี้มันจริงๆ!

                    "กะ...ก็ผม..อึก..กลัวทำให้เป็นห่วงนี้ครับ..อีกอย่าง..ถ้าผมท้องน่ะหัวหน้ารีไวล์ไม่สิ..ทุกคนต้องไม่ยอมให้ผมออกไปนอกกำแพงแน่ๆ...และถ้าเป็นแบบนั้นผมเป็นห่วงนี้ครับ...ออกไปครั้งนี้เป้าหมายคือชิกันชิน่า...พวกไททันเกราะต้องอยู่แน่ๆ..และก็...อึก"โคลว์เริ่มกำมือแน่น....ภาพของผู้ชายที่พาลักพาตัวเขากับโคลว์ คัทสึยะ วนเวียนอยู่ในหัว...จนตัวเขาเองเผลอตัวสั่นขึ้นมาจนทำให้ทุกคนสังเกตุเห็น..

                    "โคลว์.."

                    "ฮึก..ผมกลัวครับ...กลัวเขาจะมาพรากคุณไปจากผมอีก...ผมกลัว..รีไวล์..ผมสังหรณ์ใจ..ได้โปรดเถอะนะครับ!..เขาต้องมาแน่ๆ..ผู้ชายคนนั้นน่ะ..เขาต้อง.."คำพูดของโคลว์ทำให้ทุกคนมองอย่างแปลกใจ โดยเฉพาะการที่เห็นโคลว์อ่อนแอถึงขนาดนี้...

                    ตุบ!

                    "ชู่..พอแล้วโคลว์..พอแล้ว..ฉันอยู่นี้..ไม่มีใครมาพรากนายไปจากฉันโคลว์..ไม่มี"รีไวล์ดึงโคลว์เขามากอดปลอบ..โดยส่งสายตาให้คนอื่นๆออกไปรอข้างนอกก่อน เดี๋ยวพวกเขาค่อยคุยกันที่หลัง..

                    หลังจากนั้นรีไวล์ใช่เวลาปลอบร่างบางอยู่สักพักใหญ่ๆ กว่าร่างบางจะกลับมามีอารมณ์คงที่เท่าเดิมได้..พวกเขาตัดสินใจพักผ่อนสำหรับวันนี้ และนัดแนะเรื่องทำแขนเทียมติดให้กับเอลวิน สมิธในวันพรุ่งนี้ สร้างความแปลกใจและตื่นเต้นให้กับทุกคนอย่างมาก เมื่อรู้ว่าโคลว์ เซเวียร์ สร้างของแบบนี้ไว้ด้วย..โดยเฉพาะฮันจิ ที่แทบอยากจะขอแงะแขนนั้นออกมาดูให้ได้...แต่ถูกผู้บัญชาการ เอลวิน สั่งห้ามเอาไว้เสียก่อน

                    พวกเขามีเวลาไม่มาก อีกไม่กี่วันจะต้องออกเดินทางไปนอกกำแพงแล้ว..เพราะงั้นทุกอย่างต้องเตรียมการให้มากที่สุด รวมไปถึงเรื่องของโคลว์ด้วย..ที่ถึงจะไม่อยากยอมรับ..แต่ว่า โคลว์ เองก็เข้าใจเหตุผลดี..เขาไม่อาจไปเป็นตัวถ่วงให้รีไวล์ห่วงหน้าพะวงหลัง เพราะงั้น..จึงยอมตกลงที่จะอยู่ในกำแพงแห่งนี้แทนที่จะไปออกสำรวจด้วย..

               แต่ก็มีข้อแม้คือ..หากว่าเขาเห็นสัญญาณอันตรายเกิดขึ้นมาเมื่อไร..เขาจะไม่ฟังคำใครทั้งนั้น จะบุกไปช่วยทันทีไม่มีข้อยกเว้นใดๆทั้งสิ้น..

               ราวกับคำประกาศิต ทำให้ทุกคนต่างต้องมาวางแผนให้รัดกุมที่สุด โดยเฉพาะหัวหน้ารีไวล์ที่ไม่อยากให้ไอ้หมาตัวแสบท้องอ่อนๆนี้ไปโผล่นอกกำแพงไปฝาดหัวฝาดหางเผาไฟพวกไททันระหว่างการปิดกำแพง จึงได้สั่งให้พวกเอเลนฝึกหนักเป็น 3 เท่า เล่นเอาพวกเอเลนเลือดตาแทบกระเด็น ร่วมไปถึงเอลวินต้องลากโคลว์มาช่วยวางแผนให้ทุกอย่างรัดกุมที่สุด..เพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายไปโผล่ด้วยเหมือนกัน...จนสุดท้าย..วันแห่งการเดินทางก็มาถึง..

 TBC
                กลิ้งๆๆ มาอัพแล้วค่ะ อ๊าก เมื่อวานนี้ผู้เขียนน๊อคค่ะ รู้สึกไม่สบายมากๆค่ะเมื่อวานน่าจะเพราะเหมือนความดันขึ้นค่ะกินของทอดมากไปกับของที่มีเนย..ไม่รู้ว่าเกี่ยวไหม ผู้เขียนไม่เคยไปตรวจสุขภาพเลยค่ะ กลัวเป็นโรคความดันสุดๆ บวกกับเมื่อวานนี้ผู้เขียนพาท่านพ่อท่านแม่ไปฉลองวันครบรอบแต่งงานปีที่ 28 ของพวกท่านด้วย..เลยไม่สามารถมาลงได้..เลยมาลงวันนี้แทน..ขออภัยท่านผู้อ่านทุกท่านด้วยนะค่ะ

               ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันเสมอมานะค่ะ ขอบคุณที่มาสนุกไปด้วยกันค่ะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ ^^

ปล. ผู้เขียนได้ลบ NC ตอนล่าสุดออกไปแล้วนะค่ะ ถ้าใครอยากอ่านกดที่รูปท่านรีไวล์ได้เลยนะค่ะ อิอิ..แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

564 ความคิดเห็น

  1. #555 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 11:28
    ปกตินิยายชอบให้เป็นลูกผูหญิงไม่ก็แฝด แต่เราจะเชียร์

    !!ลูกชายกับแฝดชาย!!
    #555
    0
  2. #489 w'wi (@winunda878) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 17:18
    มีหลานแว้ววววววว
    #489
    0
  3. #343 mikami (@worawichani) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 17:52
    ขอบคุณค่ะ
    #343
    0
  4. #342 แมวดำ มุ้งมิ้ง (@46200311) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 17:17
    ลูกๆของโครว์ตะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงกันน้า~
    #342
    0