ตัวกวนขอป่วนหัวใจ

ตอนที่ 5 : บทที่ 5 การฝึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 495
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    13 มิ.ย. 55

บทที่ 5 การฝึก

 

ห้างสรรพสินค้าในวันหยุดไม่ต่างอะไรกับสถานที่อโคจรสำหรับเอกดนัย เพราะมันเนืองแน่นไปด้วยผู้คนมากมายที่มาจับจ่ายซื้อสินค้า ต่อให้ไม่มีผู้หญิงเขาก็ยังไม่ชอบอยู่ดี ตรงกันข้ามกับจินตนาการ หญิงสาวชอบอยู่ในที่ที่มีผู้คนมากๆ บรรยากาศคึกคัก ก็เลยร่าเริงเป็นพิเศษ หญิงสาวแวะทุกจุดที่อยากแวะ โดยไม่สนใจคนมาด้วยอย่างเอกดนัย

 

รีบไปซื้อของกันดีกว่าจะได้รีบกลับชายหนุ่มตัดสินใจเร่งเมื่อเห็นอีกฝ่ายทำท่าจะเดินไปดูเครื่องประดับ

 

นี่เป็นร้านที่สิบแล้วกระมังที่เจ้าหล่อนแวะดู เลยเดินไปได้ไม่ถึงไหนกันสักที

 

ค่าาารีบไปก็ได้หญิงสาวยอมเดินตามมา ทว่าสายตาก็ยังมองไปที่สร้อยเส้นสวยตาละห้อย

 

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เห็นเธอทำท่าอย่างนี้ พี่ชายคนดีของหนูจินนี่จะต้องถามว่าอยากได้ไหม แล้วซื้อให้แน่ๆ แต่พี่ชายใจดำคนนี้กลับเดินลิ่วหายไปเลยไม่รอกันสักนิด จินตนาการนึกน้อยใจ แต่หญิงสาวก็ไม่ได้ตัดพ้อ เธอแอบขั้นบันไดเลื่อนมาอีกขั้น แล้วเดินหายไปโดยที่ไม่บอกชายหนุ่ม

 

เอกดนัยเห็นว่าหญิงสาวรับคำแล้วว่าจะตามมา ก็เลยก้าวยาวๆ เดินนำหน้าไปก่อน เขามัวแต่สอดส่ายสายตามองหาแผนกสินค้าเด็กอ่อน เลยไม่ทันรู้ตัวว่าคนที่มาด้วยแอบย่องหนีไปแล้ว รู้สึกตัวอีกทีเขาก็เดินอยู่กลางฝูงชนตามลำพังแล้ว

 

หายไปไหนเนี่ย ยัยตัวแสบ!”

 

ชายหนุ่มเข่นเขี้ยวด้วยความหงุดหงิด ไหนจะต้องมองหาจินตนาการ ไหนจะต้องระวังไม่ให้ชนใคร แถมมีอาการวิงเวียนเพราะเมาฝูงชนอีก

 

เอกดนัยฝืนตามหาหญิงสาวอยู่ประมาณสิบนาทีก็เริ่มทนไม่ไหว ชายหนุ่มไม่มีเบอร์โทรศัพท์อีกฝ่าย เลยตัดสินใจประกาศหาตัวแทน ในจังหวะที่กำลังจะเดินไปที่เคาท์เตอร์ประชาสัมพันธ์ โทรมือถือในกระเป๋าก็แผดเสียง

 

ทีแรกเขาไม่คิดว่าเป็นของตัวเองเพราะเสียงเรียกข้าวของเขาเป็นเปียโนคลาสสิค ไม่ใช่เพลงการ์ญี่ปุ่นทำนองสนุกสนานอย่างนี้ แต่เพราะมือถือมันสั่นแรงมาก แล้วเสียงก็เหมือนจะมีที่มาจากในกระเป๋ากางเกง ชายหนุ่มจึงลองหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมาดู

 

 ‘jinni’ ชื่อนี้ทำเอาสะดุ้งจนแทบจะทำโทรศัพท์ร่วง

 

นี่ยายตัวแสบแอบมายุ่งวุ่นวายกับมือถือของเขาตอนไหนกัน

 

เธออยู่ไหน รู้หรือเปล่าฉันตามหาแทบตาย ชายหนุ่มกรอกเสียงลงไปอย่างหัวเสีย

 

รีบมาที่ชั้นสามตรงบูธที่เขาจัดงานด่วนจี๋เลย ฉันกำลังแย่ต้องการความช่วยเหลือด่วน

 

พูดจบแม่ตัวดีก็วางสายไปเลย ชายหนุ่มจับใจความได้แต่ว่าเธอต้องการความช่วยเหลือ จึงรีบวิ่งกระหืดกระหอบไปช่วยอย่างไม่คิดชีวิต

 

เมื่อถึงที่หมาย ชายหนุ่มก็กวาดตามองหาสาวน้อยข้างบ้านอย่างร้อนใจ แล้วก็พบเธอยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน ท่าทางอยู่ดีมีสุขไม่เห็นจะมีปัญหาดังที่เจ้าตัวบอก

 

หรือเราจะโดนแกล้งอีก?

 

เอกดนัยรีบสาวเท้าเข้าไปหา ตั้งใจจะดุอีกฝ่ายให้หูชา โทษฐานที่หายไปโดยไม่บอกกล่าวทำให้เขาต้องวิ่งพล่านตามหาจนทั่ว ทว่ายังไม่ทันได้ขยับปาก หญิงสาวกลับเอ่ยแทรกขึ้นมาก่อน

 

เอาบัตรประชาชนมาเร็ว

 

จินตนาการไม่สั่งเปล่าแต่ตั้งท่าจะตรงเข้ามาล้วงกระเป๋าอีกฝ่ายเองด้วย เอกดนัยเลยจำเป็นต้องรีบส่งบัตรให้

 

หญิงสาวรับมามองแล้วร้องไชโยลั่น จากนั้นก็วิ่งปรู๊ดตรงไปที่บูธซึ่งกำลังมีการจัดกิจกรรมอะไรสักอย่างอยู่

 

เฮ้ย! เดี๋ยวสิ จะเอาบัตรชาวบ้านไปทำอะไร เอาคืนมา

 

เอกดนัยวิ่งตามอย่างลืมตัว ชายหนุ่มลงทุนแหวกฝูงชนตามเข้าไปเลยทีเดียว พอเข้าใกล้บูธชายหนุ่มจึงได้รู้ว่ากำลังมีการแจกแผ่นเกมคอมพิวเตอร์ กติกามีอยู่ว่าเลขตัวหลังกับตัวหน้าของบัตรประชาชนใครรวมกันได้น้อยที่สุดจะได้รางวัลไป เพราะอย่างนี้นี่เองหญิงสาวก็เลยเอาบัตรเขาไป

 

จินตนาการเอาบัตรประชาชนของเอกดนัยไปให้พิธีกร เลขตัวหน้าและตัวหลังของชายหนุ่มเป็นเลขหนึ่งทั้งคู่ มันเลยเป็นผลรวมที่น้อยที่สุดในขณะนี้

 

หนึ่งบวกหนึ่งได้สอง ใครมีน้อยกว่านี้อีกไหมครับ นับหนึ่งถึงสิบ ไม่มีของรางวัลจะเป็นของท่านนี้นะครับ

 

พิธีกรประกาศผ่านไมโครโฟน จากนั้นก็นับหนึ่งถึงสิบถอยหลัง เมื่อไม่มีใครได้ผลรวมน้อยกว่าสองแล้วของรางวัลจึงตกเป็นของจินตนาการอย่างง่ายดาย

 

หญิงสาวรับรางวัลมาแล้วกระโดดลงจากเวทีอย่างดีใจ ไม่สนใจเลยสักนิดว่าจะถูกเด็กตาดำๆ มองว่าแย่งของแจก เพราะถ้าเจ้าหล่อนไม่ขึ้นไป หนูน้อยสามรายที่ยืมบัตรผู้ปกครองมาแล้วได้ผลบวกเท่ากับสามจะได้รับของแจกกันหมด

 

แทนที่จะได้รางวัลกันสามคนอดเลย เสียงประท้วงของเด็กคนหนึ่งดังขึ้นพร้อมแววตาตัดพ้อต่อว่า

 

เอกดนัยทั้งอายแทนทั้งสงสารเด็ก ชายหนุ่มรีบก้าวยาวๆ ออกมาจากตรงนั้นให้เร็วที่สุด เพราะกำลังกลายเป็นจุดสนใจของบรรดาเด็กตาดำๆ กับผู้ปกครอง

 

ไม่อายเขารึไง ไปแย่งของน้องเขา น่าสงสารเด็ก เอกดนัยบ่นใส่

 

ไม่อายหรอก เพื่อเกมกระต่ายน้อยปลูกผัก ฉันสู้ขาดใจ แล้วฉันก็ยังเด็กอยู่เลย ดูสิหน้าใสกริ๊ก เด็กไม่รู้จักโตว่าแล้วเอาแผ่นเกมมากอดแนบอกอย่างอารมณ์ดี

 

จินตนาการชอบเล่นเกมและร่วมกิจกรรมกับเด็กๆ สาเหตุเพราะตอนเธอยังเล็กสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง ก็เลยไม่ค่อยได้ไปไหน เมื่อก่อนแค่ขอมาเดินเล่นในห้างสรรพสินค้าพ่อกับแม่ยังไม่อนุญาตเลย เพราะว่าคนเยอะ เชื้อโรคก็เยอะตาม คนที่ภูมิคุ้มกันต่ำอย่างเธอจะติดเชื้อเอาได้ง่ายๆ ด้วยเหตุนี้จิตนาการเลยยังไม่ทิ้งความเป็นเด็ก ชดเชยที่ตอนยังเล็กไม่ค่อยได้เล่นเหมือนคนอื่นเขา

 

เอาเถอะจะไปทำติงต๊องที่ไหนก็เรื่องของเธอ แต่คราวหลังจะไปไหนก็บอกกล่าวกันก่อน วิ่งตามหาคนนี่มันเหนื่อยนะรู้ไหม เอกดนัยตำหนิ

 

ใครกันแน่หาย คุณนั่นแหละไม่รู้จักเดินตามมาดีๆ หญิงสาวโบ้ยว่าเป็นความผิดอีกฝ่าย

 

เอกดนัยคร้านจะเถียงจึงเปลี่ยนประเด็นเสีย

 

เล่นพอแล้ว รีบไปหาซื้อของกันจะได้รีบกลับ

 

คำว่าซื้อของทำให้หญิงสาวนึกถึงธุระที่ได้รับการไหว้วานมาได้ สาวไฮเปอร์จึงเลิกซนแล้วหันมาเลือกของขวัญให้เด็กอ่อนอย่างตั้งใจ หลานของเพื่อนศาสตราจารย์อนันต์เป็นฝาแฝดชายหญิง เธอเลยเลือกชุดลายน่ารักสำหรับเด็กอายุ 1-2 ขวบให้ ที่เลือกช่วงนี้เพราะให้เหตุผลว่าเสื้อผ้ากับของใช้เด็กทารกทางครอบครัวเด็กคงจัดเตรียมไว้เยอะแล้ว ไม่ก็ได้เป็นของขวัญมาเยอะ เด็กทารกโตค่อนข้างเร็ว ไม่นานเสื้อผ้าเด็กอ่อนก็คงคับ เผลอๆ ได้มามากไปก็ใส่ไม่หมด เธอเลยคิดจะซื้ออะไรที่มันใช้ประโยชน์ได้เวลาเด็กโตขึ้น

 

เข้าใจคิดนี่เรา เอกดนัยชม

 

ถึงจะหลุดปากชมแบบไม่ได้ตั้งใจแต่ก็ทำให้คนถูกชมยิ้มแป้น

 

ปกติพี่ชายมีแต่พูดเหน็บจินนี่นี่นา ได้คำชมมาสักคำมันก็ต้องชื่นใจเป็นธรรมดา

 

เลือกของได้ชายหนุ่มก็จัดการชำระค่าสินค้าโดยการส่งบัตรเครดิตผ่านมือจินตนาการไปให้พนักงาน เอกดนัยไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าเวลาแค่สัปดาห์เดียวจะทำให้ระยะห่างระหว่างเขากับหญิงสาวแคบลงได้อย่างน่าอัศจรรย์

 

ชายหนุ่มมักจะเว้นกระยะห่างผู้หญิงอย่างน้อยหนึ่งเมตร ถ้าจำเป็นจริงๆ ก็อย่างน้อยครึ่งเมตร แต่สำหรับจินตนาการแล้ว เธอกับเขาเดินอยู่ข้างกันได้โดยมีระยะห่างแค่ไม่กี่นิ้ว

 

ซื้อของคุณเสร็จแล้วตาฉันซื้อของบ้างนะ

 

เอกดนัยไม่ทันสังเกตเห็นแววตาเจ้าเล่ห์ของอีกฝ่ายเลยเผลอพยักหน้ารับแบบลืมตัว กว่าจะรู้ตัวเขาก็ถูกลากไปซื้อของใช้ อาหารสุนัขถุงใหญ่และอีกสารพัดของจิปาถะที่เจ้าหล่อนอยากได้

 

ชายหนุ่มที่แสนน่าสงสารหลวมตัวกลายมาเป็นคนรับใช้กึ่งกรรมกรแบกหามอย่างจำใจ ส่วนสาวน้อยจินตนาการก็เดินตัวปลิวโดยใช้ข้ออ้างที่ว่า

 

ฉันเป็นสาวน้อยบอบบาง จะให้หิ้วของหนักๆ ได้ไง มาเกี่ยงให้ผู้หญิงหิ้วแบบนี้ แมนแน่อ๊ะเปล่า?

 

เจอคำสบประมาทปรามาสไปแบบนี้ด็อกเตอร์เอกดนัยมีหรือจะยอม ถึงจะกลัวผู้หญิงแต่ก็ยังมั่นใจในความแมนเต็มร้อยของตัวเอง ก็เลยต้องหิ้วของที่แทบจะล้นสองมือเดินตามแม่หนูจินตนาการต้อยๆ ด้วยประการฉะนี้

 

ปกติจินตนาการไม่ใช่คนไร้น้ำใจ ขนาดปล่อยให้คนอื่นถือของหนักๆ ตามลำพัง แต่ที่ต้องทำแบบนั้นเพราะมันเป็นหนึ่งในแผนการฝึกให้หายกลัวผู้หญิง พอมีของเขาก็จะเดินได้ช้าลง เป็นการถ่วงเวลาให้อยู่ในที่ชุมชนนานขึ้นวิธีหนึ่ง

 

แผนการนี้เธอปรึกษากับคุณลุงอนันต์เรียบร้อยแล้วถึงได้เอามาใช้ จิตแพทย์ประจำตัวของของเอกดนัยเองก็แนะนำให้ทำเขาอยู่ในที่ชุมชนบ่อยๆ แต่ชายหนุ่มมักหลบเลี่ยงเสมอ สุดท้ายมันก็เลยต้องใช้กลยุทธ์แบบนี้

 

เมื่อเช้าตอนรอเขาตื่นเธอกับอนุรักษ์ช่วยกันทำตารางแล้ววางแผนพาเอกดนัยออกมาข้างนอกไว้ยาวเหยียดเชียวล่ะ ร่วมมือกันขนาดนี้เขาต้องดีขึ้นในเร็ววันแน่

 

นี่แม่คุณจะซื้อไปถึงไหน จะเหมาหมดห้างเลยรึไง ปวดขาจะแย่ ชายหนุ่มเริ่มบ่น

 

ทีแรกเขาจะใช้รถเข็น แต่โดนปรามาสว่าเป็นนักวิชาการเหยาะแหยะไม่มีแรง ก็เลยแสดงพละกำลังของผู้ชายให้เจ้าหล่อนเห็นด้วยการหิ้ว แต่เห็นทีเขาจะประเมินตัวเองสูงไปหน่อย ให้เดินตามยังพอทน แต่นี่ต้องวิ่งตามตุ๊กแกไฮเปอร์ไปหลบสาวๆ ที่เดินสวนกันขวักไขว่ตามทางเดินไป มันกินพลังงานมากกว่าปกติตั้งหลายเท่า

 

คนแก่นี่นะ โอเคๆ เข้าใจว่าสังขารไม่ให้แล้ว ขออีกร้านเดียวแล้วกลับเลยก็ได้ รีบขอบพระคุณในความเมตตากรุณาของสาวน้อยจินนี่ผู้น่ารักเสียสิ

 

แม่หนูจินนี่ปั้นหน้าเป็นผู้มีพระคุณได้น่าหักคอเหลือประมาณ คนฟังเลยเริ่มฉุนทั้งที่อุตส่าห์สงบจิตสงบใจว่าจะวางอุเบกขากับแม่สาวคนนี้แล้วเชียว

 

เธอนี่มัน…”

 

เอกดนัยเข่นเขี้ยวใส่แม่ตัวดี ถ้าแถวนี้มีไม้เขาจะจับมาฟาดก้นเจ้าหล่อนสักทีสองที คำก็ลุงสองคำก็แก่เนี่ยยังพอรับได้ แต่เอาแต่ใจทะลึ่งตึงตังไม่รู้จักเด็กรู้จักผู้ใหญ่เห็นทีต้องดุสั่งสอน

 

มันอะไรเหรอ มันนางฟ้า มันน่ารัก หรือมันนิสัยดี๊ดี จินตนาการยังลอยหน้าลอยตายั่ว

 

น่าตีต่างหาก ไม่มีคนสอนรึไงว่าให้เคารพคนอายุมากกว่า แล้วแก่กว่าไม่เท่าไรน่ะให้เรียกพี่ ลุงมันรุ่นพี่พ่อ เด็กประถมยังรู้เลย

 

เอกดนัยย้ำเรื่องแก่เป็นพิเศษ มองดูก็รู้ว่าสงสัยจะเคืองเรื่องโดนเรียกว่าลุงมากกว่าอย่างอื่น พอเห็นอีกฝ่ายเงียบไม่พูดอะไร ด็อกเตอร์หนุ่มสุดหล่อเลยกลายเป็นตาลุงจริงๆ เพราะเริ่มเทศนาเรื่องการวางตัวเสียยาวเหยียด พูดจบแล้วก็สำทับเสียงเข้มว่า

 

ฟังแล้วเอาไปทำด้วยเข้าใจไหม

 

ขาดคำชายหนุ่มก็ต้องเสียววาบไปทั้งตัว เมื่อเห็นสายตาอำมหิตของแม่หนูจินนี่

 

สิ่งที่เอกดนัยพูดมาฟังแล้วไม่สบอารมณ์เลยสักนิด มันเหมือนกับถูกต่อว่าว่าทำตัวแย่มาก ซ้ำยังเป็นเด็กไร้การอบรมไม่มีคนสั่งสอน

 

ที่ทำไปทั้งหมดก็เพราะพี่ชายล้วนๆ ไม่ใช่เพื่อตัวเองสักหน่อย จินนี่โกรธแล้วนะ

 

การต้องกลายเป็นคนแปลกหน้าของคนสำคัญมันเจ็บปวดเหลือทน ทุกวันนี้เวลาอยู่ด้วยกันเธอต้องแบกรับความรู้สึกเสียใจมากมายแค่ไหน เขาไม่เคยรับรู้เลยสักนิด แล้วยังมีหน้ามาวางท่าเทศนาเธออีก ต่อมความอดทนหญิงสาวเลยขาดผึงในวินาทีนั้น

 

ในเมื่อพี่ชายมองไม่เห็นความหวังดีของจินนี่ จินนี่ก็จะเป็นยักษ์เป็นมารให้ดู

 

จินตนาการหัวเราะในลำคอด้วยน้ำเสียงที่ทำให้รู้สึกสยองเหลือประมาณ ก่อนจะย่างสามขุมเข้ามาใกล้ รังสีความน่าสะพรึงกลัวพุ่งสูงปรี๊ด จนเอกดนัยเห็นภาพตุ๊กแกตัวใหญ่ยักษ์น่าสยดสยองอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

 

ท่าทางคุณคงยังไม่รู้สถานะตัวเองสินะ ถึงได้กล้าวางท่ามาเป็นผู้ปกครองฉัน ลืมไปแล้วรึไงว่าฉันกุมความลับคุณอยู่ กล้าหือระวังศพไม่สวยนะคะด็อกฯ

 

ฟังแล้วพูดอะไรไม่ออกเลยทีเดียว ด็อกเตอร์หนุ่มหน้าซีดเผือดแทบจะร่ำไห้ออกมาตรงนั้น

 

ไม่ตอบแสดงว่าเข้าใจตรงกันแล้วใช่ไหมคะ ถ้าอย่างนั้นไปกันเถอะค่ะ เรายังมีของให้ช้อปปิ้งอีกแยะเลย

 

หญิงสาวเอ่ยเสียงเย็นแล้วเดินนำหน้าไป โดยมีทาสรับใช้ที่เพิ่งรู้สถานะของตัวเองเดินตามต้อยๆ ด้วยความระทม

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

132 ความคิดเห็น

  1. #132 auai_jaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2555 / 11:34
    ว๊ากกกกกกกกกกกกกก

    คราวนี้ตุ๊กแกน้อยจินนี่ผู้น่ารัก

    จะแปลงร่างเป็นตุ๊กแกผีเต็มตัวแล้วค่า

    พี่เอกเตรียมตัว ระวัง!!!!!!!!!!!!!!
    #132
    0
  2. #121 thatchalak (@thatchalak) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2555 / 16:44
    สงสารด็อกอ่ะ....รีบหายแล้วมาเอาคืนจินนี่เร็วๆนะ
    #121
    0
  3. #120 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2555 / 10:25
    ลองมาอ่านสนุกน่ารักดีชอบ
    #120
    0
  4. #119 สับสน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2555 / 08:51
    โรคกลัวผู้หญิงนี่มีจริงป่าวเนี่ย อ่านตามที่ไรเตอร์เขียนแล้วอินมาก
    #119
    0
  5. #118 ลลลา (@ppm-140) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2555 / 01:51
     โดนหนักเลย 55
    #118
    0
  6. #71 ~aIrI~ (@sassygirlygirl) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2554 / 21:20

    ฮาาา   ชอบที่บอกว่าได้นยินเสียงจินนี่เป็น ตุ๊กแก๊ ตุ๊กแก   หลอนจัดนะนั่น

    เจอตุ๊กแกสาวแตะแก้มด้วย กรี๊ดดด  ช็อคเลยจิ

    #71
    0
  7. #70 นัควัต (@nakwat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2554 / 18:40
    ฮ่าๆๆๆ ด็อกเตอร์ขราาาา มีสาวสวยมากู๊ดไนทืคิส ถึงกับอึ้งเลยหราค่ะ อิอิ รอต่อๆๆๆค่าาาพี่โน้ม
    #70
    0
  8. #69 The Memorial (@golflovenaru) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2554 / 17:41
     หลักพิษต้านพิษ กับ หนามยอกเอาหนามบ่งนะเนี่ย ถ้าดีก็หาย ถ้าร้ายก็กลัวมากขึ้น แค่นั้นเอง (แค่นี้ก็เป็นลมละ)
    #69
    0
  9. #68 ชิมดุงกิ (@mintun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2554 / 16:59
    นางเอกแสบและแก่นมาก

    อ่านแล้วอินได้อามรณ์ร่วมแบบว่ากลัวแทนดอกเตอร์เลยคะ อิอิ
    #68
    0
  10. #67 noveller (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2554 / 16:27
    ฮาขี้แตกขี้แตนค่ะท่าน ห้าๆๆๆๆ
    #67
    0