คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ)

ตอนที่ 50 : บทที่ 47 แทรกแทรง แผนอันชั่วร้าย? 2


     อัพเดท 16 มี.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, สาวหล่อชื่อแอลกอฮอล์ล, หนุ่มหล่อชื่อเป็นขนมหวาน, โรงเรียนเวทมนตร์, ตัวตนที่แท้จริง, รัก ๆ
ผู้แต่ง : Mr. AB ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr. AB
My.iD: https://my.dek-d.com/cardinalfan
< Review/Vote > Rating : 97% [ 90 mem(s) ]
This month views : 2,954 Overall : 679,684
15,918 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 7630 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 50 : บทที่ 47 แทรกแทรง แผนอันชั่วร้าย? 2 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 9719 , โพส : 48 , Rating : 9% / 135 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

บทที่  47  แทรกแทรง  แผนอันชั่วร้าย?  2 

 

แก้ตอนที่  46  เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็นสาธิตเซนท์ปิแยร์แล้วนะคะ  รีบไปหน่อยเลยไม่ทันดู  ขอบคุณรีดเดอร์ที่ชี้แจ้งนะค้า  ไปอ่านกันต่อเลย ~~~

 

กลางดึกของคืนวันถัดมา   ร่างปราดเปรียวห้าร่างทะยานไปตามหลังคาพระราชวังอย่างว่องไว  หลบรอดสายตาของทหารยามวาเนซซ่าไปอย่างง่ายดายเนื่องเพราะความมืดและชุดสีดำที่พรางตัว  

 

  ก็เข้าใจนะว่าเราต้องพรางตัว...แต่ทำไมต้องชุดนี้อ่ะ? ” วอดก้าพึมพำลอย ๆ กับตัวเอง  ชุดพรางตัวน่ะใช่แต่ถ้าดูดี ๆ มันคือชุดนินจาเลยต่างหาก 

 

 น่า ๆ ออกจะดี  โอกาศที่เราจะเล่นเป็นนินจาไม่ง่ายนะ  มีโอกาศก็ต้องใช้ให้คุ้ม ”  เสียงเริงร่าของคนผมสีแดงและดวงตาสีเดียวกันเอ่ยขึ้น  วิสกี้กุมขมับกับความบ้าบอของผู้เป็นเพื่อน  ตอนแรกพวกเธอกะจะปฏิเสธซะหน่อยเพราะความสามารถของแต่ละคนก็สามารถผ่านทหารยามไปได้ง่าย ๆ อยู่  ติดที่ว่า....

 

 ไม่ได้เหรอ? ” ดวงตาสีแดงคลอด้วยหยาดน้ำใส ๆ ริมฝีปากสีชมพูอ่อนเม้มแน่นเหมือนสามารถหลั่งน้ำตาได้ทุกเมื่อ  ยิ่งประกอบกับใบหน้าสวย ๆ กับตุ๊กตาหมีในอ้อมแขนแล้วล่ะก็ทำให้อีกฝ่ายเหมือนสาวน้อยที่น่าทะนุถนอมเสียจริง

 

อีกสี่คนสะอึก ไม่เว้นแม้แต่รัมที่ต้องเบือนหน้าหนีเพราะไม่กล้าสบตานาน  ปากของเตกีล่าพึมพำเบาๆ   

 

 ใครหน้าไหนมันสอนจินให้ใช้ท่านี้กัน ”  เพราะแม้คนอื่นอาจจะดูเฉยๆ หรือใจอ่อนบ้างแต่สำหรับพวกเธอแล้ว...มันสร้างดาเมจต่อจิตใจได้มากโขทีเดียว  เจ้าตัวคนก่อเรื่องแสยะยิ้มแล้วบอกเสียงซื่อ ๆ

 

 ถ้าเรื่องนั้นมันเป็นท่าหนึ่งที่ฉันจะใช้แกล้งเคียร์น่ะ  ว่าโอเคไหม? ” ว่าแล้วก็หัวเราะในลำคอหึ ๆ เมื่อผลที่แกล้งไปคร่อมอีกฝ่ายในห้องเข้าดูจะนำความบรรเทิงมาให้เธอเป็นอย่างมาก เพราะช่วงนั้นที่องครักค์หนุ่ม๖องดูแลเธอในร่างผู้ชายดูจะติดเป็นโรคหวาดระแวงไปเลยทีเดียว “  เห็นหมอนั่นทำหน้าเขียวแล้วมันตลกดี ”

 

เอ่อ...สงสารเคียร์น้อยจริง ๆ ที่ตกเป็นของเล่นขอแม่ค้าคนนี้

 

แต่ละคนคิดในใจไปในทางเดียวกันยกเว้นเสียวอดก้าที่เอ่ยขึ้นลอย ๆ ทว่าทำทั้งหมดสะดุ้ง

 

 ...แกล้งมากไประวังจะโดนเอาคืนเป็นเท่าตัวนะ ” 

 

 อย่าแช่งกันสิเฟ้ย ! ” สี่เสียงที่ประสานกลับยิ่งทำให้วอดก้าหัวเราะเบา ๆ อย่างขบขันแล้วเอ่ยขึ้นใหม่ด้วยน้ำเสียงเป็นงานเป็นการ

 

 อย่างที่เราตีความคำใบ้ส่วนใหญ่หมายถึงหนังสือและความรู้  ดังนั้นเราจะแยกย้ายกันหาห้องสมุดภายในพระราชวังนี้  แต่ละแห่งตั้งอยู่เป็นสามเหลี่ยม  แยกกันเป็นคู่  ฉันไปกับจิน  วิสกี้ไปกับเติร์กและรัมไปคนเดียวที่หอสมุดแห่งเล็ก  อีกสามชั่วโมงกลับมาเจอกัน  โอเคนะ ” ทั้งสี่พยักหน้าเข้าใจก่อนจะกระโดดแยกย้ายกันไปอย่างรวดเร็ว  หากเป็นพระราชวังปกติคงมีห้องสมุดขนาดใหญ่เพียงหนึ่งทว่าวาเนซซ่าคือเมืองแห่งหนังสือทั่วโลกและรวบรวมความรู้ที่เก่าแก่ไว้มากมายเรียกได้ว่าเป็นผู้เก็บรักษาประวัติศาสตร์อันยาวนานมาตั้งแต่สมัยก่อน  จึงมีห้องสมุดใหญ่ถึงสองแห่งและห้องสมุดขนาดกลางถึงหนึ่งแห่ง  นอกจากนี้ยังมีหนังสือ  คัมภีร์ต่าง ๆ อีกมากที่ยังถูกเก็บรักษาไว้ใต้ดินโดยส่วนนั้นจะเป็นสารลับที่สำคัญโดยที่ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่สมควรรู้ไว้  แต่เรื่องนี้ยังคงเป็นเพียงเรื่องเล่าเท่านั้น

 

 

TALK  นายทหารผู้โชคร้าย...

 

ข้าเป็นนายทหารเฝ้ายาม  ซึ่งมีหน้าที่เดินตรวจตราตั้งแต่เวลา  1 ทุ่มถึง  3 นาฬิกาของเช้าวันใหม่  วันนี้ยังเป็นเหมือนทุก ๆ วันที่ข้าเดินผ่านประตูห้องสมุดของพระราชวังและพบนายทหารอีกสองนายที่ข้าเองก็พอสนิทสนมคุ้นเคยอยู่บ้าง  สองคนนี้ก็มักบ่นให้ฟังบ่อย ๆ ถึงความน่าเบื่อหน่ายที่ต้องเฝ้าหน้าห้องสมุดที่เงียบสงบและไม่มีวันที่ใครจะกล้าบุกรุก  ซึ่ง...ข้าก็ฟังเงียบ ๆ ออกความเห็นบ้างอะไรบ้างแต่ข้าไม่ค่อยหยุดคุยกับพวกเขานานมากนัก  พอคุยสักพักข้าก็จะออกไปเดินตรวจแล้วมานั่งพักกับพวกเขา

 

ครั้งนี้ก็เช่นกัน  หลังข้าเดินตรวจครบหนึ่งรอบ  ข้าก็มานั่งคุยกับพวกเขาต่อ  ไล่ตั้งแต่เรื่องมีสาระจนกลายเป็นไร้สาระไปเลย  ทว่าหนึ่งในนายทหารที่เฝ้าหน้าประตูห้องสมุดก็ได้เริ่มเล่าเรื่องบางอย่างที่ชวนน่าสนใจออกมา

 

  พวกเจ้ารู้หรือเปล่า...ข่าวลือที่ว่าพระราชวังของเรามีอะไรบางอย่างอยู่ด้วย... 

 

 อะไรบางอย่าง? ” ข้าและเพื่อนอีกคนพูดทวนด้วยความสงสัย   และต้องตาเบิกโพลงกับสิ่งที่ได้ฟัง

 

 ...เขาลือกันว่าที่นี่น่ะ...มีผีอยู่ด้วยนะ ” 

 

 จะ...จริงหรือ ”  นายทหารอีกคนถามอย่างหวาด ๆ เช่นเดียวกับข้าที่ทำเอาตาเริ่มสว่างเลยทีเดียว

 

 ใช่ ” คนเล่าพยักหน้าหนักแน่นแล้วเริ่มพูดเสียงกระซิบ  ซึ่งข้าก็ไม่เข้าใจเหมือนกันแต่ข้าคิดว่าเขาคงจะพยายามให้เรื่องดูตื่นเต้นน่ะ “ นายทหารรุ่นพี่ที่ไปเฝ้าเวรแถวใจกลางวังหรือที่หอคอยร้างที่มีข่าวลือว่าเปิดไม่ออกนั่นน่ะ  ได้ยินเสียงเหมือนผู้หญิงร้องไห้  แล้วก็เรียกชื่อใครบางคนตลอดเวลา  แถมเสียงนั้นยังดังแผ่ว ๆ เหมือนมีคนสิบกว่าคนพูดพร้อม ๆ กันด้วยนา  พอนายทหารรุ่นพี่อีกคนเดินมาสมทบ  พวกเขาก็เงยหน้าขึ้นมองยอดหอคอย  แล้วก็ได้เห็น... 

 

 เห็น...  พวกข้าอดพูดตามอย่างตื่นเต้นไม่ได้

 

 เห็น...  แต่อีกฝ่ายก็เอาแต่ลีลา  เพื่อนที่เฝ้าเวรยามด้วยกันจึงตบหัวเขาเข้าให้ 

 

 เจ้าเลิกเห็นซะที  แล้วรุ่นพี่เห็นอะไรหรือ? ”  เขาถามอย่างกระตือรือร้น  นายทหารหันซ้ายขวาแล้วกวักมือเรียกพวกข้าให้เข้าไปใกล้  พูดเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงดูตื่นเต้น

 

 เห็นผู้หญิงชุดสีขาวคนหนึ่งนั่งอยู่บนยอดหอคอยที่เปิดไม่ได้น่ะสิ  เธอคนนั้นร้องไห้จนน้ำตากลายเป็นสายเลือดจนชุดสีขาวเปรอะเปื้อนไปจนหมด  แล้วเธอก็กระโดดลงมาจากหอคอยล่ะ ”  เขาทำหน้าขยาดในขณะที่พวกข้าคิดภาพตาม  มันคงน่าสยดสยองจนน่าช็อกเลยทีเดียว  เท่านั้นยังไม่พอ   แล้วพอเราส่งเสียงออกไปนะ  นางจะเดินตามเสียงมาแล้วขอร้องให้ช่วยนางที  พูดซ้ำ ๆ ไปเรื่อย ๆ แล้วค่อยหายไป ” 

 

 ช่วยนาง?  ช่วยเรื่องอะไรหรือ? ” คราวนี้ข้าออกปากถามบ้างเพราะความอยากรู้  แต่เขาก็ส่ายหน้าบอกเป็นเชิงว่าไม่รู้เหมือนกัน  ทำเอาพวกข้าเซ็งแป่ว  แต่ก็ถือว่าแก้ง่วงไปได้พอสมควร  ขณะเพื่อนนายทหารที่ดูจะขี้กลัวที่สุดโพล่งออกมา 

 

 พะ ๆๆ พวกเจ้าได้ยินเสียงอะไรหรือเปล่า?!      

 

 เสียง? ” พวกข้ามองหน้ากันแล้วเงี่ยหูฟังตามที่เพื่อนบอกทว่าก็ยังไม่ได้ยินอะไรอยู่ดี   ข้าจึงถามเขาว่าได้ยินเสียงอะไร  เขาตอบว่าได้ยินเสียงเหมือนคนร้องอย่างตกใจใกล้ ๆ นี่แต่พวกข้าก็ยังยืนยันคำเดิมว่าไม่ได้ยินอะไรอยู่ดี  

 

 ว่าแต่ตอนนี้กี่โมงแล้ว ” ข้าเอ่ยถามลอย ๆ อยากรู้ว่าอีกนานแค่ไหนจึงจะหมดเวลากะ  นายทหารที่เล่าเรื่องผีให้พวกข้าฟังก้มหน้ามองเวลาแล้วบอกด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย 

 

 เพิ่งเที่ยงคืนเอง ”  พวกเขาทั้งคู่เลิกกะเวลา  4 นาฬิกา  ข้าพยักหน้ารับรู้  อีกไม่นานข้าจะได้กลับไปนอนเตียงนุ่ม ๆ เสียที

 

ข้าเดินเวรยามอีกครั้งจนวนกลับมาอยู่ที่หน้าห้องสมุดดังเดิม  ขณะที่ข้าตั้งใจจะเดินอีกสักรอบแล้วค่อยมาพัก  เสียงตุบ ! ตุบ ! เหมือนเสียงฝีเท้าคนก็ดังขึ้นเบา ๆ ทำให้พวกข้ามองหน้ากันเป็นเชิงถามว่าได้ยินหรือไม่?  ทั้งสองพยักหน้ารับเป็นเชิงว่าได้ยินก่อนเราจะกำชับอาวุธในมือแน่นเผื่ออีกฝ่ายเป็นศัตรูหรือผู้บุกรุกจะได้ตั้งตัวทัน

 

แต่อยู่ ๆ เสียงนั้นก็เงียบหายไป  พวกข้ายังคงอยู่ในท่าระวังตัวเช่นเดิมจนราว ๆ 10 นาทีผ่านไป  เราจึงมองหน้ากันว่าจะเอายังไงดี   

 

 นี่...พวกเจ้าว่าหรือเปล่า  ว่าอากาศมันเย็นลงแปลก ๆ นะ ”  ไม่ว่าเปล่ามือของนายทหารขี้กลัวลูบขนแขนของตนเอง  พวกข้าที่ได้ยินเขาทักขึ้นเริ่มรับรู้เช่นกันว่าอากาศมันหนาวขึ้น  เปลวไฟเวทย์จากคบเพลิงที่ลงมนตราให้ไม่ดับจนกว่าจะเช้าไหววูบไปตามแรงลม     

 

 ก็มันตอนกลางคืนนี่  อากาศก็ต้องหนาวเป็นธรรมดา ”  ข้าพูดพลางหัวเราะแห้ง ๆ เริ่มนึกถึงสิ่งที่เพื่อนยามด้วยกันเล่าถึงหญิงสาวนางนั้น  เสียงของนายทหารที่เป็นคนเล่าเรื่องนี้ให้พวกข้าฟังก็ถามขึ้น 

 

 พะ ๆ...พวกเจ้าว่าข่าวลือที่ข้าเล่าให้ฟัง  ...มันเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า... 

 

 ... พวกข้าเงียบ  แรงลมที่พัดมาแรงจนเปลวเพลิงจากคบเพลิงเกือบจะดับวูบทำให้เราขยับเข้าหากันอย่างไม่รู้ตัว  ดวงตามองรอบตัวอย่างลอกแล่ก  ตอนนี้ข้ารู้สึกเย็นยะเยือกที่เท้าแปลก ๆ และมันก็ลามไปถึงสันหลัง  เหงื่อผุดบนใบหน้าข้าทั้งที่อากาศออกจะเย็นดีแท้ ๆ

 

เสียงฝีเท้าดังขึ้นอีกครั้งอย่างเชื่องช้า  ยิ่งเสียงนั้นใกล้ขึ้นเท่าไหร่   พวกข้าก็ยิ่งได้ยินเสียงเหมือนมีหยดน้ำตกลงสู่พื้น  หมอกสีขาวที่พื้นที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนมันลอยอย่างอ้อยอิงและพวกข้าก็ต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงใส ๆ ที่คล้ายคนสิบคนพูดพร้อม ๆ กันดั่งในข่าวลือ

 

เอือก  

 

 ... ข้ากลืนน้ำลายลงคอ  เสียงที่ฟังแผ่ว ๆ กลายเป็นชัดเจนยิ่งขึ้น

 

 ช่ว...ช่วยด้วย...ข้า...ช่วย...ที...   

 

ตุบ ! ตุบ !

 

 ทะๆๆ ทำยังไงดี ”  เสียงใครคนหนึ่งในพวกข้าถามเสียงสั่น   ข้าเองก็รู้สึกปากคอสั่นเช่นกัน  ตอนนี้แม้แต่จะขยับกายยังไม่กล้า  รู้สึกเหมือนขาถูกจับแช่แข็งเอาไว้  เสียงหวานนั้นใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ พอกับ ๆ กับเสียงหยดน้ำ

 

ติ๋ง ! ติ๋ง ! ติ๋ง !

 

 ช่วยด้วย...นายหญิง...นายหญิงเจ้าค่ะ ~   

 

 อะ...  ปากของพวกข้าอ้าค้างเมื่อเจ้าของเสียงปรากฏตัว  ร่างนั้นอยู่ในชุดสีขาวสะอาด  แต่บัดนี้มันชุ่มโชกไปด้วยโลหิตที่ยังหยดเป็นทาง  ใบหน้าสวยหวานอ่อนโยนยิ้มให้กับพวกข้า...ทั้งน้ำตา 

 

 ฮึก...ฮือ ”   หยาดน้ำตาใส ๆ ในตอนแรกค่อย ๆ มีสีแดงสดปนเป  ดวงตาแดงก่ำหลั่งธารโลหิตเป็นสายไม่หยุดจนน้ำเลือดนั้นไหลมายังปลายเท้าพวกข้า  ผิวพรรณขาวผ่องค่อย ๆ เละและเน่าเฟะขึ้น  เนื้อค่อย ๆ ร่อนหลุดกลายเป็นกองเลือดเนื้อที่พื้น น้ำเหลืองและหนอนชอนไชผิวหนังของหญิงสาวออกมา  ดวงตาคู่นั้นหลุดออกจากเบ้าแล้วกลิ้งมาอยู่แทบเท้าข้า

 

 นาย...หญิง...ฮึก ”  ทันทีที่มือเน่าเปื่อยยื่นมาใกล้พวกข้า  เสียงของพวกข้าก็ประสานลั่นแล้วหมดสติไปในทันที

 

 ว้าก !!! ” นับตั้งแต่บัดนั้น...เมื่อถึงเวลาเฝ้าเวรยาม  ข้าจะอยู่กับเพื่อนอีกไม่ต่ำกว่าสามคนเสมอและพกเครื่องรางของขลังไล่ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าไม่ต่างกับเพื่อนข้าอีกสองคน... 

 

 

“ เราเล่นแรงไปไหมเนี่ย ”  เสียงหนึ่งถามขึ้นเบา ๆ กับเพื่อนที่ยิ้มแฉ่งอยู่ข้างกันขณะมองร่างสามร่างที่น็อกและช็อกไปเลยทีเดียวกับร่างวิญญาณหญิงสาว   แต่ตอนนี้ร่างนั้นกำลังเลือนหายไปเพราะมันไม่ใช่ของจริงนั่นเอง   

 

เหลียวซ้าย  แลขวา...ก็ไม่เห็นเจ้าของเสียงทั้งสอง  ก็ต้องเงยหน้ามองขึ้นสิครับ   บัดนี้ร่างสองร่างในชุดนินจาสีดำกลืนไปกับความมืดกำลังนั่งห้อยขาบนขื่อกำแพงหินเล็ก ๆ ที่สูงเหนือพื้นสิบห้าเมตร  เรียกได้ว่าเห็นแล้วหวิวจริง ๆ ร่างที่ถือเคียวขนาดใหญ่นั่งชันขาข้างหนึ่งขึ้นในขณะที่อีกคนยืนกอดอกพิงกำแพงอย่างสบาย ๆ ทั้งที่พื้นที่ยืนมีเพียงสองเซนติเมตร! และไม่ต้องสงสัย  พวกเธอยืนเหนือหัวเหล่านายทหารที่ช็อกไปแล้วนั่นเอง  ส่วนเสียงที่นายทหารคนหนึ่งได้ยินว่าเหมือนมีเสียงคนร้องตกใจก็ไม่ใช่ใครคือสองสาวนั่นเองที่ต้องใช้การทรงตัวขั้นสูงไม่ให้ตกลงไปหัวโหม่งโลก

 

 ไม่นี่  เอาน่ามันไม่มีวิธีอื่นแล้ว  อีกอย่างเราก็ไม่ควรใช้เวทแม้แต่นิดเดียวนี่นา ”  จินนั่นเองที่ตอบ  ซึ่งก็ถูก  กฏของคืนนี้คือพยายามอย่าใช้เวทหรือถ้าไม่ใช้เลยยิ่งดี  การใช้เวทแม้เพียงน้อยนิดก็อาจถูกซักถามได้  เพราะคืนนี้การตามหาสร้อยข้อมือบุษราคัมอาจจะเกิดเหตุการ์ที่ไม่คาดฝันขึ้นก็เป็นได้  ดังนั้นเพื่อความชัวร์พวกเธอจึงตกลงที่จะไม่ใช้เวทมนตร์ใด ๆ ก็ตามจนกว่าจะถึงคราวฉุกเฉินจริง ๆ   เรียกว่าคราวนี้พึ่งฝีมือด้านการเอาตัวรอดเองล้วน ๆ

 

 ว่าแต่ฝีมือเธอนี่สุดยอดเลยแฮะจิน  ฉันเองยังผวาเลย ”  วอดก้าพูดชมเพื่อนสาวซึ่งอีกฝ่ายก็ยักคิ้วให้อย่างอารมณ์ดี  ที่มือถือกลืนรัตติกาลหรือเคียวของเธอนั่นเองไว้อย่างมั่นคง  ใบมีดสีแดงทอแสงคบไฟเรืองรองขณะที่ผู้เป็นเจ้าของเอามือลูบอาวุธสุดที่รักอย่างภูมิใจ

 

 งานนี้ต้องขอบคุณกลืนรัตติกาลล่ะนะที่สร้างภาพมายาได้โดยไม่ต้องใช้เวทมนตร์แม้แต่น้อยน่ะ ”  หากสงสัยว่าทั้ง ๆ ที่บอกว่าจะไม่ใช้เวทมนตร์แต่ทำไมถึงมีภาพมายาหลอกนายทหารผู้โชคร้ายทั้งสามได้น่ะหรือ...นั่นก็ต้องขอบคุณอาวุธของแม่ค้าสาวจริง ๆ

 

ย้อนกลับไประหว่างที่พวกเขากำลังคิดหาทางเข้าไปในห้องสมุดโดยที่ไม่จำเป็นต้องใช้เวทมนตร์  พวกเธอก็บังเอิญได้ฟังเรื่องผีที่นายทหารคนหนึ่งเล่า  เท่านั้นจินก็บังเกิดไอเดียว่าจะใช้กลืนรัตติกาลสร้างภาพมายาออกมาเพราะมันสามารถสร้างภาพลวงตาที่มีความสมจริงเป็นอย่างมาโดยไม่ต้องเปลืองพลังเวทย์   เพียงแค่สื่อจิตใจถึงกันก็จะสามารถสร้างภาพมายาได้ในทันที 

 

 เธอก็เหมือนกัน  เจ๋งไปเลยแฮะสร้างความกดดันจนเปลี่ยนอากาศรอบตัวให้กลายเป็นหนาวเยือกขนาดทำให้ขยับแทบไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ”  จินชมผู้เป็นเพื่อนบ้าง   เนื่องเพราะใช้เวทน้ำแข็งสร้างอากาศหนาวไม่ได้  วอดก้าก็เลยประยุกต์ใช้กับจิตสังหารซะ  โดยการเพ่งจิตอย่างตั้งใจไปที่สามนายทหารผู้โชคร้ายนั้นแล้วค่อย ๆ ปลดปล่อยรังสีฆ่าฟันที่คิดออกมาเป็นรูปแบบว่าต้องการจะฆ่าอีกฝ่าย ( ถึงจะไม่ได้ทำจริงก็เถอะ )  แต่มันก็ทำให้รู้สึกหวาดกลัวและเกิดปฏิกิริยาร่างกายให้อุปทานไปเองว่าอากาศเย็นลง 

 

 ก็นะ...ต้องยกความดีความชอบให้ไดซ์ล่ะที่ขยันสร้างไอเย็นมาให้ฉันเหลือ ”  พูดถึงตรงนี้นักฆ่าสาวก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะคิกคักเมื่อนึกถึงท่าทางเย็นชาที่ทำให้คนรอบตัวแข็งทื่อเพียงการปรายตามอง  เพราะต้องแผ่จิตฟาดฟันกับคู่อริตลอดเวลาก็เลยลับคมรังสีฆ่าฟันให้กลายเป็นคล้ายกับของเจ้าชายหนุ่มไปเลย 

 

ตุบ !

 

พวกเธอโดดลงมาอย่างแผ่วเบา  ปลายเท้าแตะพื้นอย่างนุ่มนวลขณะที่เสียงเรียบเอ่ยขึ้น   ว่าแต่คิดว่าเรื่องที่ทหารคนนั้นเล่าเป็นยังไง? ” วอดก้าถามเพื่อนสาว  ดวงตาคู่สีแดงอมม่วงทอประกายครุ่นคิดถึงสถานที่นายทหารหนุ่มเล่า

 

 ก็อาจจะเป็นเรื่องจริงหรือข่าวลือนั่นล่ะ ” 

 

ปลายเท้าของวอดก้าที่กำลังก้าวเข้าห้องสมุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงแผ่ว ๆ ดังขึ้นจากไกล ๆ

 

 ท่าน...ซีเวียร์น่า...ไม่...ไม่ใช่ ” 

 

 มีอะไรหรือเปล่าวอดก้า ”  จินถามผู้เป็นเพื่อนที่ทำสีหน้าเคร่งขรึมขึ้น  พลางเงี่ยหูฟังเสียงรอบตัวว่ามีอะไรผิดปกติหรือเปล่า  จากที่พวกเขาเช็กเวรยามที่จะเดินผ่านมีเพียงคนเดียวส่วนทหารคนอื่นไปเฝ้ารักษาสถานที่สำคัญ ๆ อย่างอื่นอย่างเช่นห้องของกษัตริย์และองค์รัชทายาท  เจ้าหญิงเจ้าชายอื่น ๆ ทำให้มันสะดวกเนื่องจากเวรยามผ่านน้อยมาก 

 

เธอถอนหายใจแล้วบอกสั้นๆ

 

 เดี๋ยวจินดูห้องสมุดนี้นะ  ฉันว่าจะไปดูสถานที่ที่พูดเมื่อกี้หน่อย  ฝากตรงนี้ที ”  หญิงสาวมองเพื่อนด้วยความงุนงงเล็กน้อยแล้วจึงพยักหน้ารับ

 

 วางใจได้เลย ”  ไม่ว่าเปล่า  รอยยิ้มทะเล้นที่ส่งมาทำให้วอดก้าต้องเผยรอยยิ้ม  ยื่นมือไปขยี้เส้นผมอ่อนนุ่มอย่างหมันเขี้ยว  แล้วกระโดดวูบเดียวก็ปีนขึ้นไปยังหลังคาอย่างง่ายดาย   จินมองจนวอดก้าหายลับสายตาจึงปัดฝุ่นตามตัวแล้วฉีกยิ้ม 

 

 เอ้า...เราเองก็ต้องเริ่มแล้ว ” 

 

หอคอยเก่าแก่สีทะมึนอยู่ใจกลางของพระราชวังวาเนซซ่า  ผืนดินแตกระแหงไร้ซึ่งพืชพรรณเติบโตทำให้วอดก้าอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว  จากที่เธอสังเกตได้ข่าวเหมือนกันว่าช่วงสามสี่ปีนี้ผืนดินเริ่มจะขาดความอุดมสมบูรณ์ไปทั่วทุกหย่อมหญ้า  ยิ่งช่วงเวลานี้ที่ปีศาจออกอาละวาด  พลังของปีศาจหากใช้ในด้านร้ายจะก่อเกิดผลเสียต่อทุกชีวิต  ...เพราะพลัง  ไม่ว่าของเผ่าพันธุ์ใดก็ตามล้วนมีข้อดีและข้อเสียในตัวของมัน

 

วอดก้าแหงนหน้ามองยอดหอคอยทมิฬที่ปรากฏร่างหญิงสาวชุดขาวกำลังมองลงมาที่เธอแล้วเลือนหายไป   บานประตูสีเข้มค่อย ๆ เปิดแง้มออกอย่างเชื่องช้าราวกับจะเชื้อเชิญ  ปลายเท้าบางก้าวเข้าหาอย่างเนิบนาบ  แววตาไร้ซึ่งความหวาดหวั่นใด ๆ

 

ไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ที่สมบูรณ์แบบ  และไม่มีสิ่งใดได้มาโดยไร้ความพยายาม...

 

เธอพร้อมที่จะรับบททดสอบแล้ว...

 

ทันทีที่ก้าวเข้าไป  บานประตูนั้นค่อย ๆ ปิดลง พร้อมความมืดที่โรยตัวลงมา  หากเป็นเพราะประสาทสัมผัสและสายตาที่ถูกฝึกให้ชินกับความมืดตั้งแต่ยังเด็กทำให้เธอเห็นภาพได้ชัดพอสมควรแม้จะเทียบกับตอนสว่างไม่ได้เลยก็เถอะ   ภาพที่เธอเห็นคือบันไดวนสำหรับขึ้นไป   ไร้ซึ่งแสงสีและการตกแต่ง   กำแพงมีชั้นหนังสือต่อจนไม่มีช่องว่างให้เห็นหลังกำแพงแม้แต่น้อยเรียกได้ว่าเหมือนเป็นหอคอยที่สร้างจากหนังสือเลยทีเดียว

 

 ...  ปลายนิ้วเรียวลูบไล้ราวบันไดเบา ๆ ก่อนวอดก้าจะเบ้หน้าเมื่อสัมผัสได้เพียงฝุ่นหนาเตอะ  แต่เธอก็ยังก้าวต่อไป 

 

 กรี๊ด !  เสียงกรีดร้องที่ดังก้องเสมือนตะโกนข้างหูทำให้วอดก้าต้องขมวดคิ้ว  ปรากฏหญิงสาววัยกลางคนในชุดเริ่ดหรูอาบเลือดที่คุ้นเคย  นี่คือหนึ่งในงานที่เธอรับว่าจ้างนั่นเอง...

 

ฟึ่บ ! หญิงสาวตวัดมือตัดภาพของหญิงวัยกลางคนเป็นสองส่วนแล้วก้าวเดินต่อไป   ยิ่งสูงเท่าไหร่เสียงและภาพของคนที่เธอเคยฆ่าก็ดังและมีความชัดเจนมากขึ้นเท่านั้น  นอกจากนี้ยังมีแรงกดดันบางอย่างที่ฉุดรั้งร่างของเธอให้หนักอึ้ง   แต่วอดก้าก็ยังคงก้าวต่อไปจนอยู่ราว ๆ ชั้นสาม  แรงสั่นสะเทือนก็เกิดขึ้น  บันไดของหอคอยพังทลายอย่างรวดเร็ว  

 

นักฆ่าสาวกระโดดหลบเศษซากของหินและสุดท้ายก็ต้องลงมาอยู่ที่พื้นดินชั้นแรกดั่งเดิม

 

วิ้ง !

 

เสียงบางอย่างดังแว่วเบาๆ  บันไดที่เสียหายก็กลับคืนสู่รูปร่างเดิม  วอดก้าจึงเดินขึ้นไปอีกครั้งหากแต่ก็กลับกลายเป็นอย่างเดิมคือตัวบันไดวนพังทลายจนต้องลงมาอยู่ที่พื้นตามเดิน  ครั้งที่สามเองก็เช่นกันจนในที่สุดวอดก้าที่บัดนี้ร่างกายเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อเพราะนอกจากแรงกดดันแล้ว  ภาพลวงตาที่เห็นเริ่มต่อสู้กับเธอและหมายมาดที่จะฆ่าเธอให้ได้ทำให้เธอใช้แรงไปไม่น้อยในการต่อสู้ 

 

 อย่าฝืน...  เสียงในจิตใจของวอดก้าดังขึ้นแผ่วเบา  หากทำไม่ได้ก็ยอมแพ้เสีย ” 

 

 เรื่องอะไรจะยอมกัน ”  เธอกัดฟันกรอด  ลุกขึ้นยืนอีกครั้งแล้วแหงนหน้ามองภาพลวงตาเกือบสี่สิบตนที่ยืนมองเธออย่างอาฆาต  แล้วกระตุกยิ้ม

 

 ถ้าไปทางบันไดไม่ได้...งั้นก็จงสร้างทางของตนเองขึ้น ” 

 

 แต่ท่านใช้เวทย์ไม่ได้ ”  เสียงนั้นเอ่ยเตือน  วอดก้าทรุดนั่งลงที่พื้นอีกครั้ง แล้วค่อย ๆ พริ้มตาหลับลง  ปากก็ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเอื่อย ๆ

 

 ก็ไม่ได้บอกว่าจะใช้นี่...” หญิงสาวตัดสิ่งรบกวนรอบข้างให้หมด  ลืมทุก ๆ สิ่ง  ลืมว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน   ลืมว่ามีอันตรายใดรออยู่  จิตใจสงบนิ่ง  ลมหายใจที่เคยเหนื่อยหอบกลายเป็นยาวนานและลึกขึ้น   ภาพผืนดินปรากฏขึ้นในห้องความคิด  ความอบอุ่นและเสียงเรียกร้องบอกให้เธอยื่นมือไปสัมผัสมัน  

 

 อย่ามายุ่งกับเรานะ !  เสียงใสตะโกนก้องเมื่อกำลังถูกจับ  วอดก้าชะงักมือแล้วถ่ายทอดความคิดอันอ่อนโยนให้ผืนดินได้รับรู้ว่าเธอมาอย่างเป็นมิตร

 

“ ใจเย็นๆ  โปรดรับรู้ถึงความรู้สึกของเราก่อน ” 

 

ในตอนแรกเกิดคลื่นความคิดที่ต่อต้าน  มันไม่ต้องการให้ใครมาสัมผัสหรือมาบงการมันให้วอดก้าเสียเวลาในการปลอบโยนมันให้ลดความกลัวลง

 

 นายท่าน...  หลากหลายเสียงครางขึ้น  ก่อนพลังงานนั้นจะสว่างวาบขึ้น  มันรับรู้ได้ว่าเธอคนนี้คือผู้ที่จะปลดปล่อยมัน  เป็นนายเหนือของมันคนต่อไป  กระแสความอบอุ่นยิ่งมายิ่งมากขึ้นซึ่งวอดก้าก็ยิ้มกว้างรับ

 

วิ้ง ! วูบ  !

 

ละอองแสงสีทองประกายค่อย ๆ สว่างจ้าขึ้นรอบตัววอดก้า   ก่อนเปลือกตาบางจะเปิดขึ้นเผยให้เห็นนัยน์ตาสีม่วงแดงที่สดใส ผืนดินก่อตัวกลายเป็นบันไดสีทอง   เมื่อเธอลุกขึ้นแล้วก้าวเดิน  ดินก็จะยกสูงขึ้นเป็นบันไดขั้นถัดไป  เมื่อปลายเท้าละจากบันไดขั้นแรก  ต้นไม้เล็ก ๆ ก็เริ่มเจริญเติบโต

 

วิ้ง !

 

พื้นที่รัศมี  10  เมตรโดยมีวอดก้าเป็นศูนย์กลางจากผืนดินสีเทาแตกระแหงกลายเป็นสีทองปนน้ำตาลเข้มสมบูรณ์  ต้นไม้เขียวขจี  ต้นหญ้าเติบโตทุกย่างก้าวบันไดจนในที่สุด  วอดก้าก็ก้าวขึ้นมาถึงชั้นสูงสุดของหอคอย  รอยยิ้มปรากฏที่ริมฝีปากบางเมื่อรับรู้ความหมายที่แฝงมา   หญิงสาวลูบขั้นบันไดสุดท้ายแล้วเอ่ยขึ้น

 

 ขอบคุณนะ... 

 

 มิได้ ...นายแห่งข้า ”  เสียงนั้นตอบกลับอย่างนอบน้อม  วอดก้ามองดูพืชที่เติบโตขึ้นแล้วไล่สบดวงตาอาฆาตของภาพลวงตา  พูดเปรย ๆ กับตัวเองทว่าสายตาคมกล้าขึ้นเสียจนภาพลวงตานั้นยังสะดุ้งเฮือก

 

 ยังไงเสียเมื่อมีหนึ่งชีวิตสูญเสีย...ทุกสิ่งจะกลับคืนสู่ผืนดิน  ไม่ว่าเศษซาก...หรือวิญญาณ ”  ทว่ารอยยิ้มจาง ๆ อ่อนโยนก็ปรากฏขึ้นที่ใบหน้าของหญิงสาว  น้ำเสียงอ่อนนุ่มทำให้ภาพลวงตาเหล่านั้นสลายความคิดอาฆาตไปจนหมดเมื่อได้ฟัง 

 

 ...แต่บางครั้งการสูญเสียหนึ่งชีวิตก็ก่อเกิดชีวิตใหม่อีกมากที่เป็นความหวังใหม่...   ดังนั้นการตายของพวกคุณคือการสร้างชีวิตใหม่ ”  ภาพลวงตาเหล่านั้นก้มลงมองพื้นบันไดที่ตนเหยียบอยู่  ก่อนระบายรอยยิ้ม  รูปลักษณ์กลับสู่ปกติและเลือนหายไปเมื่อพบว่ามีต้นไม้อ่อนต้นเล็ก ๆ แปดเก้าต้นกำลังโตขึ้นอย่างช้า ๆ แต่มั่นคงใต้พื้นที่พวกเขาเคยยืนอยู่

 

ดังนั้นผืนดินคือสิ่งที่ให้สิ่งมีชีวิตทั้งหลายฝังร่างเป็นที่ยึดเกาะและเจริญต่อไป  ก่อให้เกิดฤดูวสันต์ขึ้น ( ฤดูใบไม้ผลิ ) ฤดูที่ทุก ๆ สิ่งเริ่มขึ้นใหม่วนเวียนต่อไปด้วยความสมดุล

 

กริ๊ง !

 

หมับ !

 

วอดก้าดีดลูกกุญแจคริสตัลสีเหลืองทองขึ้นแล้วรับไว้อย่างง่ายดาย  มองบานประตูที่สู่ห้องใต้หลังคาของหอคอยแล้วเปิดมันออก  ปากก็อดพูดเปรย ๆ ด้วยนัยน์ตาเจ้าเล่ห์ไม่ได้

 

 เฮ่อ...หวังว่าเปิดเข้าไปแล้วจะเจอสวนสวย ๆ มีคุกกี้กับน้ำชารอต้อนรับนะ ”

 

ร่างๆ หนึ่งที่แอบฟังสะดุ้ง  ทำสีหน้าครุ่นคิด  ดีดนิ้วเปาะแล้วยิ้มเริงร่า 

 

สวนสวย ๆ...  น้ำชา...   คุกกี้... 

 

ถ้านายหญิงต้องการข้าจะจัดการให้...

 

เธอคิดอย่างมุ่งมั่นโดยไม่สังเกตุเห็นแววตาแสนเจ้าเล่ห์ของผู้เป็นนายที่หรี่ตาลงน้อย ๆ ขณะก้าวผ่านประตู

 

 ข้าจะเตรียมทุกอย่างให้ท่านเองเจ้าค่ะ  นายหญิง ”  หญิงสาวชุดขาวพูดเบา ๆ แล้วเลือนหายไป

 

โดนหลอกใช้แล้วนังหนูเอ๋ย...

 

คิดเหมือนกันใช่ไหม? -_-

 

 

 

เย้ ! เสร็จแว้ว  อย่าลืมคอมเม้นนะคะ  แก้ตอนที่  46  เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็นสาธิตเซนท์ปิแยร์แล้วนะคะ  รีบไปหน่อยเลยไม่ทันดู  ขอบคุณรีดเดอร์ที่ชี้แจ้งนะค้า 

 

ส่วนเมื่อไหร่นางเอกเราจะความแตก  อีกเดี๋ยวแล้วค่ะ เพราะต้องรอโร  เรย์แล้วก็วิสทัสมาก่อน   หลังจากนั้นเรื่องป่วน ๆ ก็จะมาในทันทีค่ะ ( ตอบเสียงเริงร่า เมื่อเรื่องจะเข้านางเอก )



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 50 : บทที่ 47 แทรกแทรง แผนอันชั่วร้าย? 2 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 9719 , โพส : 48 , Rating : 9% / 135 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 48 : ความคิดเห็นที่ 14800
ว้า เดาผิดหมดเลย แต่ไม่เป็นไร เพราะเนื้อเรื่องสนุกมากกกก
ทุกวันนี้ยังป่วนไม่พออีกเหรอ กงนี่ถ้าโรกับผองเพื่อนตามมานี่... หายนะชัดๆ 5555
Name : statice46 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ statice46 [ IP : 101.108.115.12 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:46
# 47 : ความคิดเห็นที่ 14519
น่ามสาร 55555555 โดนหลอกใช้ต้ังแต่เริ่มเลยหรอเนี่ย
Name : ⓒЯAẕY DO_G < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ⓒЯAẕY DO_G [ IP : 182.232.218.0 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 สิงหาคม 2560 / 07:31
# 46 : ความคิดเห็นที่ 6875
สนุกมากค่ะะะะ
PS.  รักนะ แต่ไม่แสดงออก ^^
Name : SKK~hoUse < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SKK~hoUse [ IP : 101.108.4.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 เมษายน 2558 / 02:06
# 45 : ความคิดเห็นที่ 6777
คิดเหมือนกันเลย -_- โดนหลอกเต็มประตู
Name : kalou [ IP : 58.11.48.105 ]

วันที่: 25 เมษายน 2558 / 02:43
# 44 : ความคิดเห็นที่ 6490
หุหุหุหุ วอดก้าน่าร้ากกกกกอ่าาาาา ไดซ์รัก (!!) ตายยเล้ยยยย
Name : fairy_devil < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fairy_devil [ IP : 125.27.105.52 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2558 / 18:15
# 43 : ความคิดเห็นที่ 4841
วอดก้าช่างเจ้าเล่ห์  - -;;
PS.  ทุกอย่างมี 2 ด้าน เช่นเดียวกับ ราตรีที่มืดมิดแต่กลับสวยงามอย่างประหลาด ซึ่งมันแล้วแต่ว่าใครจะมองด้านไหนเท่านั้นของมันเท่านั้น เช่นเดียวกับความรัก ที่มีทั้ง ความทุกข์และความสุข
Name : Hydrangea < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hydrangea [ IP : 101.109.94.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2557 / 15:12
# 42 : ความคิดเห็นที่ 3428
สนุกสวดยอดเลยค่ะไรต์
Name : ahn01 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ahn01 [ IP : 49.48.42.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2557 / 18:31
# 41 : ความคิดเห็นที่ 2869
ขอทักท้วงนิดนึงนะค่ะ ช่วงที่สาวแอลกอฮอล์โดดลงมาน่าจะใช้คำว่า ฟุบ! มากกว่านะคะ เพราะว่าการใช้ตุบฟังดูเหมือนของหนักๆล่นลงมามากกว่าจะเป็นการลงที่เงียบเชียบ


PS.  อยู่หรือตายจุดมุ่งหมายเดียวกัน
Name : pommijika < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommijika [ IP : 223.205.239.114 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2557 / 00:43
# 40 : ความคิดเห็นที่ 2646
อยากให้ความแตกไวๆจางงง >_
Name : Itsuru [ IP : 118.173.49.178 ]

วันที่: 25 มีนาคม 2557 / 22:28
# 39 : ความคิดเห็นที่ 2631
รออยู่ค่ะ
Name : p๋ngpAng < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ p๋ngpAng [ IP : 110.171.178.55 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มีนาคม 2557 / 14:17
# 38 : ความคิดเห็นที่ 2614
ถ้าความแตกก็สนุกเลยทีนี้
PS.  ป.ล.เค้าคือผู้รอคอยเองนะ
Name : เส้นทางสู่ความตาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เส้นทางสู่ความตาย [ IP : 182.53.122.187 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มีนาคม 2557 / 17:33
# 37 : ความคิดเห็นที่ 2586
up ไวๆนะคะ รออยู่ น่าอ่านมากเลย
Name : mint [ IP : 125.27.219.47 ]

วันที่: 21 มีนาคม 2557 / 19:57
# 36 : ความคิดเห็นที่ 2582
อัพไวๆนะค่ะสนุกมากเรย อยากอ่านอีกไวๆจัง สู้ๆค่ะ
Name : Patthama Phosawang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Patthama Phosawang [ IP : 49.230.149.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มีนาคม 2557 / 23:27
# 35 : ความคิดเห็นที่ 2581
^^ รออยู่น๊า
อยากรู้จังว่า โร เรย์ แล้วก็วิสทัสน่ะ มีอะไรซ่อนอยู่
เพราะจำตอนที่โรโดนวอดก้าหอมแก้ม แล้วพูดเบาๆกะตัวเองน่ะ คาจายมาก
Name : nana [ IP : 49.230.166.202 ]

วันที่: 20 มีนาคม 2557 / 19:54
# 34 : ความคิดเห็นที่ 2579
รอตอนต่อไปจ้ะ
Name : Nu Ceasar < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nu Ceasar [ IP : 27.55.22.139 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มีนาคม 2557 / 23:40
# 33 : ความคิดเห็นที่ 2575
ชอบค่ะ ชอบค่ะ ชอบมากๆ
Name : bpins < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bpins [ IP : 27.55.233.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มีนาคม 2557 / 23:05
# 32 : ความคิดเห็นที่ 2572
รอๆๆๆๆ รอความแตก 5555 
งานงอกแน่ๆ สาวๆของเรา
ถ้าความแตกคงโดนคืนไม่น้อยเลยนะเนี่ย

มาอัพต่อไวๆนะ
Name : วิลเลต < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วิลเลต [ IP : 110.168.189.229 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มีนาคม 2557 / 15:31
# 31 : ความคิดเห็นที่ 2570
กรี้ด สนุกๆๆๆๆๆ
Name : คิคุโญะจัง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คิคุโญะจัง [ IP : 1.4.193.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มีนาคม 2557 / 11:52
# 30 : ความคิดเห็นที่ 2569
เรื่องโปรด อ่าน2รอบแล้ว หนุกเหมือนเดิม อัพไวๆค้าบ รอครับป๋ม
PS.  ผมรักในการอ่านยิ่งชีพ!
Name : choyu_yim < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ choyu_yim [ IP : 1.47.203.227 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มีนาคม 2557 / 09:13
# 29 : ความคิดเห็นที่ 2568
ตื่นเต้นๆ >////< อยากให้ความแตก... คิดถึงโร~ ไรท์สู้ๆค่ะ ^_^
PS.  เบื่อๆ เหงาๆ.... แวะมาดูไอดีเราได้นะ แอดกันบ้างเน้อ
Name : CinSora < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CinSora [ IP : 183.89.67.17 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มีนาคม 2557 / 01:14
# 28 : ความคิดเห็นที่ 2567
อ๋ามาแล้วๆ  ไวทันใจมาก คึคึ
นางเอกจะถูกเปิดโปง.. รอดูความวุ่ยวายจากเหล่าสาวหล่อ
รอตอนต่อไปน้า ไรท์ สู้ๆ
Name : ¥ʊuReɨ Hմn†єʀ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ¥ʊuReɨ Hմn†єʀ [ IP : 171.96.240.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มีนาคม 2557 / 22:12
# 27 : ความคิดเห็นที่ 2566
มาอัพต่อเร็วๆน้า~
อยากเห็นพระเอกหึงนางเอกจังเลย~
ปล.สู้ๆนะคะ เอาใจช่วย^^
PS.  โชคดีนะทุกคน^_^Y
Name : เทพเหมันต์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เทพเหมันต์ [ IP : 171.101.44.4 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มีนาคม 2557 / 21:34
# 26 : ความคิดเห็นที่ 2564
วอดก้าที่รัก เธอเจ้าเล่ห์มากอ่ะ ><
Name : Molli Phynyou < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Molli Phynyou [ IP : 223.204.67.111 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มีนาคม 2557 / 17:39
# 25 : ความคิดเห็นที่ 2563
อยากให้ความแตกไวๆจัง รอความวุ่นวาย
มาอัพต่อไวๆนะค่ะ
PS.  อ่านแล้วเม้น เป็นนิสัยของเพื่อนชาวเด็กดีจ้า
Name : ในนามแห่งนักฆ่า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ในนามแห่งนักฆ่า [ IP : 125.27.167.30 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มีนาคม 2557 / 17:15
# 24 : ความคิดเห็นที่ 2561
สนุกมากๆเลยค่ะ มาต่อเร็วๆนะค่ะิจะรอ^^
PS.  เคา้ว่าคนตรงๆเนี้ยจะโดนสังคมรังเกียจ ใช่ไหมนะ~
Name : มิโกะโนะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มิโกะโนะ [ IP : 223.204.249.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มีนาคม 2557 / 14:53
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android