คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ)

ตอนที่ 64 : บทที่ 57 งอน (o_O?) VS ง้อ (?) 1 100%


     อัพเดท 8 มิ.ย. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, สาวหล่อชื่อแอลกอฮอล์ล, หนุ่มหล่อชื่อเป็นขนมหวาน, โรงเรียนเวทมนตร์, ตัวตนที่แท้จริง, รัก ๆ
ผู้แต่ง : Mr. AB ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr. AB
My.iD: https://my.dek-d.com/cardinalfan
< Review/Vote > Rating : 97% [ 90 mem(s) ]
This month views : 2,786 Overall : 679,516
15,917 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 7629 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 64 : บทที่ 57 งอน (o_O?) VS ง้อ (?) 1 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 14790 , โพส : 92 , Rating : 15% / 178 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

บทที่  57  งอน (o_O?) VS ง้อ (?) 1

 

 

  บลัด  โปรแกรมที่เคยฝากพัฒนา  ...ไม่...คิดค่าจ้าง ” 

 

  เคียร์ครับ  ...ไปเรียนกัน ” 

 

  ไดซ์...ลองชิมไอ้นี่ดูสิว่าพอใช้ได้ไหม ” 

 

  วิมจ๋า  ฉันทำความสะอาดห้องเสร็จแล้วนะ ” 

 

  บราวน์...สมุนไพรที่นายอยากได้ ” 

 

  ไดซ์ ร้านนี้นายชอบกินนี่ งั้นฉันซื้อให้นะ ” 

 

  อ่อวิม...ฉันจำได้นายชอบกินพายสัปปะรส  อันสุดท้ายฉันยกให้ละกัน ” 

 

 เคียร์  อันนี้การบ้านวิชาตำนานเทพ ฉันยกไปส่งให้แล้วกันนะ   

 

  ตำรายาพิษหายาก...ยกให้... 

 

  ข้อมูลใหม่...ลับล่าสุด ” 

 

บัดนี้ภายในหอสราทกำลังเกิดปรากฏการณ์แปลกประหลาดที่ปกติมักโหวกเหวกโวยวายเสมอกลับกลายเป็นเงียบกริบจนได้ยินแม้แต่เสียงเข็มตก  เมื่อพบบุคคลทั้งห้าอันคุ้นตาและอีกห้าหนุ่มเย็นชาที่กำลัง...เอิ่ม...ส่งความรู้สึกน่าเกาหัวมาให้พวกเขา

 

วอดก้าที่นั่งข้างพาราไดซ์พยายามฝืนยิ้มเต็มที่เมื่อต้องรินน้ำชาให้อีกฝ่ายอย่างอดทน  โดยเจ้าชายหนุ่มไม่แม้แต่จะมองหน้า  ใบหน้าคมคายคุ้นเคยสร้างกำแพงกีดกั้นบาง ๆ จนพวกเขาอยากจะตายให้รู้แล้วรู้รอด

 

วิสกี้พยายามฉีกยิ้มทั้งที่หางคิ้วกระตุกเมื่อเขาบอกว่ายกพายชิ้นสุดท้ายให้รูมเมทหนุ่ม  อีกฝ่ายก็ปรายตามองเล็กน้อยก่อนจะคว้าไปกินอย่างไม่เกรงใจจนน่าตบเสียเหลือเกิน

 

จินที่กอดตุ๊กตาหมีทำหน้าตาหงอย ๆ เมื่อเห็นสีหน้าเย็นชาของเคียร์ที่ไม่ส่งยิ้มให้เขาดั่งปกติและคอยเอาใจเขาไม่ห่าง  แต่ตอนนี้กลายเป็นตีตัวออกห่างซะงั้น  โกรธอะไรของเขาเนี่ย

 

รัมมองตำรายาพิษที่เคยรักษาไว้ยิ่งชีพอย่างตัดใจ  เมื่อบราวน์รับมันไปคว้าดูผ่าน ๆ ก่อนจะกระตุกให้อย่างพึงพอใจแต่ไร้แม้แต่เสียงขอบคุณจนเขาชักอยากกระชากมันคืนมาแต่เพราะความผิดที่มันค้ำคอเสียจำใจมองมันตาละห้อย

 

เตกีล่ายิ้มจาง ๆ แต่ถ้าสังเกตดี ๆ จะเห็นฟันที่ขบกันเมื่อบลัดดี้มองเอกสารเป็นปึกที่เขาส่งให้โดยไม่แม้แต่จะเหลือบมองเขาแม้แต่น้อย  สร้างความขัดใจและหงุดหงิดได้ไม่น้อยแต่พยายามระงับไว้ใต้ท่าทางเรียบ ๆ นั้นเพื่อดูปฏิกิริยาอีกฝ่ายแต่สิ่งที่ได้รับยังคงเป็นความเงียบเช่นเคย

 

พวกเซซิลีมองกลุ่มห้าแอลกอฮอล์ด้วยความสงสาร  หลังจากความจริงเปิดเผยก็ผ่านมาเดือนหนึ่งแล้วที่เหล่าสาว ๆ ที่พวกเขาเพิ่งรู้ความจริงว่าจำต้องย้ายเข้ามาเนื่องเพราะเหตุผลบางประการ  หลังเหตุการณ์นั้นวอดก้าก็เรียกประชุมชั้นปีหนึ่งแล้วอธิบายคร่าว ๆ ให้ฟังว่ามีศัตรูอยู่ในเงามืดที่จ้องจะทำร้ายเธออยู่เพราะต้องการของวิเศษที่พวกเธอตามหา  วิเวียย่าและราฟาเอลที่เป็นเพื่อนเก่ากับแม่ของเธอจึงตัดสินใจคอยช่วยเหลือโดยส่งมาที่นี่   อาทิตย์แรกแม้พวกเธอจะโกรธเคืองแต่เหล่าสาว ๆ ที่พวกเธอเพิ่งรู้จักก็ตามง้องอนในสภาพชายหนุ่มปลอม ๆ ตามเดิมจนพวกเธอใจอ่อนเช่นเดียวกับพวกซาเซนกับไรออน 

 

สัปดาห์ที่สอง  สาว ๆ หายตัวไปทั้งกลุ่มเพื่อสอบเก็บคะแนนกลางภาคของโรงเรียนหญิงล้วนสาธิตเซนท์ปิแยร์และพอกลับมา...มหกรรมการเอาใจหนุ่ม ๆ ทั้งห้าที่ไม่มีทีท่าจะหายโกรธก็เริ่มขึ้น  

 

วอดก้า  วิสกี้  และเตกีล่าตามติดตัวรูมเมทหนุ่มเป็นตังเมยกเว้นจินที่ตามเคียร์และรัมที่ตามบลัดดี้เพราะสองคนนี้เป็นรูมเมทกันอยู่แล้ว  พยายามเอาใจทุกอย่าง  ไปไหนไปด้วยเพื่อหาทางให้คนทั้งห้าหายโกรธ  ผ่านไปกว่าสามอาทิตย์ที่แม้แต่พวกเธอยังรู้สึกเหนื่อยแทนแต่ถึงกระนั้นเหล่าหนุ่ม ๆ อันได้แก่  พาราไดซ์   วิมเลท  เคียร์  บราวน์และบลัดดี้ก็ไม่มีทีท่าอ่อนให้  ทั้งยังไม่ให้ยอมให้นอนห้องเดียวกันดังเดิม

 

และพวกเธอก็ต้องฟังสารพัดเสียงบ่นจากห้าสาวแอลกอฮอล์ที่อยู่ในคราบชายหนุ่มว่าไม่เข้าใจอีกฝ่ายเอาเสียเลย  กะอีแค่ให้นอนห้องเดียวกันนี่มันมีปัญหายังไง  พวกเธอก็ทำได้เพียงยิ้มเจื่อนแล้วมองหน้ากัน...ก็ปัญหาอยู่ตรงที่พวกหล่อนน่ะเป็นผู้หญิงน่ะสิ ! ถึงร่างกายจะเป็นผู้ชายก็ตาม

 

ด้วยคำขาดของพาราไดซ์ทำให้สาว ๆ ยังคงอยู่ในรูปลักษณ์เดิมเพื่อความปลอดภัย  จนแทบกลายเป็นภาพชินตาของเด็กหอสราทเสียแล้วเมื่อเห็นใครบางคนเอาใจอีกฝ่ายไม่ห่างเสียจนบางครั้งการกระทำที่เหมือนไม่คิดมากของหนุ่ม ๆ ก็เริ่มทำให้พวกเขาหน้าแดง  และแล้วพวกเธอก็ต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อวอดก้าดูจะหมดความอดทนเสียแล้ว

 

  นายเป็นบ้าอะไรของนายเนี่ย ! อธิบายก็พูดไปเรียบร้อย  แล้วเมื่อไหร่จะให้ฉันกลับไปนอนห้องสักที !   รอบข้างที่เคยซุบซิบเงียบกริบอีกรอบเมื่อสิ้นเสียงชายหนุ่มผมเงินตวาด  เอ่อ...ประเด็นอยู่ที่ไม่ได้กลับห้องเหรอ ???

 

  ....... ” พาราไดซ์เงยหน้ามองเล็กน้อยอย่างเฉยชา  ดวงตาคู่สีม่วงเข้มมีแวววูบไหวเล็กน้อยก่อนจะกลับมาราบเรียบดั่งเดิม 

 

  อย่ามาเงียบนะไดซ์ ! ” วอดก้าตวาดอีกรอบ  เหล่าสาว ๆ อีกสี่คนในร่างหนุ่ม ๆ กระโจนคว้าร่างผู้เป็นเพื่อนที่ทำท่าจะกระชากคอเสื้ออีกฝ่าย   

 

พวกเขาเบื่อ...เบื่อกับเรื่องที่ไม่เข้าใจพวกนี้เต็มทนแล้ว  สามอาทิตย์กับการพยายามทำทุกอย่างให้อีกฝ่ายหายโกรธ

 

เรื่องที่ปลอมตัวเข้ามาในโรงเรียนแห่งนี้ก็พอเข้าใจแต่พวกเธอก็ตอบคำถามทุกอย่างไปตามตรงแล้ว 

 

แล้วนี่คืออะไร...

 

  ใจเย็น ๆ ไอ้วอด ”  จินกระซิบเสียงเรียบแม้ใจเองจะเริ่มเดือดแล้วบ้างก็ตามเถอะขณะดึงรั้งแขนผู้เป็นเพื่อนไว้

 

  พวกนายโกรธอะไรพูดให้รู้เรื่องกันเลยดีกว่า ” 

 

นักบวชหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึก  เจ้าชายหนุ่มยันกายลุกขึ้นพร้อมผองผู้เป็นเพื่อนบ้าง  มองใบหน้าของคนคุ้นเคยที่ความจริงแล้วเป็นหญิงสาวที่เคยพบ ณ ตลาดนาโวลล์  เมื่อรู้ความจริง...พวกเขารู้สึกสับสน  ความรู้สึกที่เคยกังวล  ลังเลและเสียใจเพราะตนเป็นผู้รักบุรุษนั้นอันตธานหายไป  ใจหนึ่งก็ยินดีแต่อีกใจหนึ่งก็อดรู้สึกโกรธร่างทั้งห้าไม่ได้

 

หากไม่ได้ผู้รับใช้ความมืดตนนั้นพวกเขาคงแทบไม่มีทางรู้ความจริงเป็นแน่ในเมื่อวิธีการปลอมแปลงตนของสาว ๆ นั้นเป็นไปอย่างสมบูรณ์ แม้แต่ข้อมูลปลอมและการปกปิดที่แม้แต่เขาหรือบลัดดี้ก็ยังสืบไม่รู้

 

แต่ที่สำคัญที่สุด...คือความรู้สึกอึดอัดใจ...ที่เหมือนมีอะไรมาบีบที่อกเมื่อรับรู้ว่าทั้งห้าสร้างตัวตนมาปิดบังตัว  และทำเหมือนไม่ไว้วางใจพวกเขา  ทำเหมือนพวกเขาเป็นคนนอกแม้การกระทำนั้นจะเหมือนหวังดีที่ไม่อยากให้พวกเขายุ่งเกี่ยวหรือพลอยตกอยู่ในอันตรายไปด้วย...แต่ความรู้สึกกับสมองนั้นไม่เหมือนกัน  แม้สมองจะสรุปว่าถูกแล้วเพราะพวกเธอมีสิทธิ์ปิดบัง  แต่ความรู้สึกนั้นกลับบีบรัดอย่างที่ไม่รู้ว่าคือความรู้สึกอะไร  จึงเผลอกระทำตัวห่างเหินเพราะยังไม่สามารถทำความเข้าใจได้

 

พวกเขาโกรธหรือ...อาจจะใช่...ล่ะมั้ง

 

แล้วพวกเขาต้องการอะไรเพื่อระงับความโกรธนั้นล่ะ ???

 

  ถ้าฉันบอกว่าไม่ได้โกรธล่ะ ”  เจ้าชายหนุ่มถามเสียงเฉยชาแต่แววตากลับคมกริบลง  หากเป็นคนอื่นคงกลัวจนหัวหดแต่ผู้ประสานสายตานั้นคือวอดก้า  เจ้าตัวจึงเหยียดยิ้ม  กัดฟันเล็กน้อยแล้วเสยผมขึ้นเหมือนระงับความโกรธ  ดวงตาสีส้มคมกริบวาวโรจน์อย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อนที่ทำเอาสาว ๆ และหนุ่ม ๆ ที่เคยเห็นรุ่นน้องคนนี้แต่ในโหมดเทวดามองท่าทางดาร์ค ๆ นั้นอย่างตื่นเต้น 

 

  งั้นจะบอกว่าพวกนาย งอน ใช่ไหม ? ”  วิสกี้เลิกคิ้วถามเสียงสูง  เน้น ๆ ที่คำกิริยาอย่างชัดเจนเหมือนจะทำเสียงเยาะ  บราวน์หางคิ้วกระตุกเมื่อสบดวงตาสีรัตติกาลที่เขารู้แล้วว่ามันคือสีฟ้าใสก่อนจะมองหน้าผู้เป็นเพื่อน 

 

  ใช่...พวกฉันงอน ” บราวน์และวิมเลทประสานเสียง  ดวงตาของผู้ฟังเบิกโพล่งไม่เว้นแม้แต่วอดก้าที่จับจ้องอากัปกิริยาของพาราไดซ์ที่ไม่มีทีท่าปฏิเสธ  เตกีล่าถามย้ำ 

 

  พวกนายงอน ? ” 

 

  พวกฉันงอนพวกนาย ”  เมื่ออีกฝ่ายถามย้ำ  บลัดดี้จึงเอ่ยช้า ๆ อีกครั้งขณะสบตาของชายหนุ่มตรงหน้า  พอได้ยินดังนั้นสาว ๆ แอลกอฮอล์ก็มองหน้ากันอย่างปรึกษาในทันที 

 

  งั้นทำยังไงพวกนายจะหายงอน ”  วอดก้าเปลี่ยนอิริยาบทเป็นการกอดอกแทน  ดวงตาหลังกรอบแว่นหรี่ลงเป็นคำถาม  และคำตอบที่ได้รับก็ทำให้เกิดเสียงเพล้ง ! เฮ้ย ! กรี๊ด ! เป็นไปไม่ได้ ! และไม่น่าเชื่อ !

 

นั่นสินะ

 

พาราไดซ์คิดในใจอย่างเฉยชา  แหงนหน้าขึ้นเล็กน้อยอย่างใช้ความคิดก่อนเอ่ยเสียงราบเรียบทว่าเนื้อความนั้นไม่เรียบตาม 

 

  ในเมื่อพวกฉันงอน... เสียงทุ้มเงียบไปชั่วอึดใจ  ยอมรับตรง ๆ ตามที่ผู้เป็นเพื่อนว่า  ดวงตาเย็นชามีร่องรอยความคิดบางอย่างที่คาดเดาไม่ได้  ซึ่งเริ่มทำเอาห้าสาวหวาดระแวง  ส่วนหนุ่ม ๆ ที่เป็นเพื่อนสนิทกันมานานเหตุใดจะไม่รู้ความคิดผู้เป็นเพื่อนจึงกระตุกยิ้มบ้าง

 

  แล้ว...” ห้าเสียงประสานเบา ๆ ก่อนจะนิ่งค้างไม่ต่างจากพวกเซซิลี 

 

  พวกนายก็ง้อพวกฉันสิ ”  สิ้นเสียงก็เหมือนเกิดสภาวะสุญญากาศชั่วขณะ  เสียงทั้งหมดเลือนหายไปในทันทีก่อนพาราไดซ์  วิมเลท  เคียร์  บลัดดี้และบราวน์จะก้าวออกจากโรงอาหารไป 

 

  ...ให้พวกฉันง้อเนี่ยนะ ”  จินตาเบิกกว้างอย่างเหมือนไม่อยากเชื่อหูตัวเองไม่ต่างจากวอดก้า  ในเมื่อคนเอ่ยคือเจ้าชายรัชทายาทหนุ่มจากทริสทอร์ยิ่งไม่อยากเชื่อแต่ในเมื่ออีกฝ่ายยอมรับแต่โดยดี...

 

  งั้นจะทำยังไงต่อ ”  หมอ ( เถื่อน)  ถามเสียงเรียบ  คนที่เหลือจับคางอย่างครุ่นคิด  อดยีหัวตัวเองและอาฆาตไปยังอีกบุคคลหนึ่งไม่ได้ที่ดันหาเรื่องมาให้พวกเธอซะงั้น

 

  หาทางทำให้พวกหมอนั่นหายงอน ”  เทพสงครามแห่งโชคผู้กวาดโชคมามากมายถึงกับกุมขมับ 

 

  จะทำก็ไม่ได้ ”  เจ้าแม่วงการข่าวสารขมวดคิ้ว

 

  นั่นสิ    จินรับคำ  ก่อนสี่สายตาจะหันไปดูหัวโจกของกลุ่มที่ดีดนิ้วเปาะด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์

 

  ก็แค่ง้อ...แล้วจะรู้สึก ” 

 

นักบวชหนุ่มแสยะยิ้มกว้าง  มองตามทิศทางที่ชายหนุ่มเดินจากไปแล้วเอ่ยกับตัวเอง 

 

  อยากให้ง้องั้นเหรอ...นิสัยเหมือนผู้เหมือนกันนี่  เอาสิ...ฉันจะทำให้นายมาดหลุดแล้วฉันจะได้นอนห้องเดิมเสียทีให้ได้ ”    

 

  หึ...แล้วอย่ามาบ่นทีหลังแล้วกันว่าฉันแกล้ง ”  จินส่งเสียงหัวเราะตาม  ใบหน้าที่เคยดูซื่อและเซ่อซ่ากลายเป็นเจ้าเล่ห์อย่างไม่น่าเชื่อ

 

  แล้วนายจะรู้ว่าพวกฉันมันบ้า ”  ใบหน้าเย็นชาผุดยิ้ม  อีกฝ่ายจะรู้ไหมหนอว่าถ้าเธออยู่กลุ่มนี้ได้ก็มีดีกรีความบ้าและหนาหน้าเหมือนคนอื่น ๆ น่ะ

 

  จะเอาให้เขินตายไปเลย ”  วิสกี้เข่นเขี้ยวฟันทว่าปรากฏรอยยิ้มแสบสันตามนิสัยอยาไม่สุข  หึ ๆ แผนการของเธอรับรองทำนายอายจนอยากมุดลงดินแน่ ๆ 

 

  แล้วนายจะเสียใจ ”  รัมแสยะยิ้มเป็นเพื่อนวอดก้า  ปัดผมที่ปรกตาออกเเล้วผิวปากอย่างสบายอารมณ์โดยไม่มีท่าทางอื่นใดไม่ต่างจากเพื่อนสาวอีกสี่คน  ก่อนพวกเขาจะแยกย้ายกันไปอย่างรวดเร็ว  ทิ้งให้คนอื่น ๆ อ้าปากค้าง

 

ความเงียบอยู่อีกชั่วอึดใจก่อนจะเซ็งแซ่ไปด้วยเสียงพูดคุยทันที

 

  น้องไดซ์บอกว่างอน ! ไม่อยากจะเชื่อ ” 

 

  แถมบอกให้น้องวอดก้าไปง้ออีก ” 

 

  คู่นี้มีอะไรกันหรือเปล่าเนี่ย ” 

 

  เห็นว่าหลายอาทิตย์ก่อนทะเลาะกันนี่  น้องไดซ์ไม่ยอมให้น้องวอดก้านอนด้วย ” 

 

  น้องวิสกี้กับน้องเตกีล่าด้วยนะ ” 

 

  ใช่ ๆ ก็ว่าอยู่ทำไมช่วงนี้น้องเขาดูติดกันจัง ” 

 

  เห็นพยายามเอาใจไม่ห่างตั้งหลายอาทิตย์ ” 

 

  น่าสงสารจัง ” 

 

  แต่...

 

“ ??? ” 

 

  ....... 

 

  ????   

 

  แต่...ทำไมถึงมีงอนกันด้วยล่ะ ??? น้องเขาไม่ใช่คนรักกันนี่ ”

 

....... 

 

  แล้ว...น้องวอดก้ากับคนที่เหลือไปนอนที่ไหนล่ะถ้าน้องพาราไดซ์ไม่ให้นอนด้วย ” 

 

  .......   ทั้งหมดคิดในใจ

 

มีแต่เรื่องที่ไม่เข้าใจทั้งนั้นเลย (โว๊ย !)

 

 

  กรอด...” เสียงขบกรามดังเบา ๆ ในมุมมืด  มือเรียวสวยกำหมัดแน่นขณะหลบวูบหลังเสาเมื่อกลุ่มของวอดก้าเดินผ่าน  นัยน์ตาสีฟ้าสวยมีร่องรอยความโกรธแค้นและเจ็บใจ  ปนกับความชิงชังเมื่อมองบุรุษผมสีเงินยาวดั่งดวงจันทร์  ทำไมกันนะ...ทั้ง ๆ ที่มันก็มีหน้าตาธรรมดาแต่กลับดึงดูดความสนใจจากคนหลายคนให้ชื่นชม  การเรียนดี  เก่งแทบทุกอย่าง เฮอะ ! มันก็แค่สามัญชนเท่านั้น  แต่ทำไม...

 

ทำไมถึงดึงดูดใจบุรุษที่เธอหลงรักได้  ดึงความสนใจ...ไว้ที่มันคนเดียว !

 

เธอเดินมาเพียงเพราะอยากจะพบหน้าเจ้าชายรัชทายาทผู้แสนเย็นชาแต่สง่างามและน่าหลงใหลพระองค์นั้น  ทั้งที่เป็นถึงเจ้าหญิงและพยายามแทบตายเพื่อให้ได้เข้าโรงเรียนแห่งนี้  หวังใกล้ชิดกับชายหนุ่มแม้จะได้ข่าวเรื่องที่ว่าเธอถูกวางตัวเป็นพระคู่หมั้นเจ้าชายพาราไดซ์  เซไลโด  ดิ ทริสทอร์แล้วก็ตาม  แต่มันยังไม่พอ  เธออยากทำให้บุรุษผู้นั้นหลงรักเธอ

 

รอยยิ้มหวานปรากฏที่ริมฝีปากก่อนจะกลายเป็นเรียบตึงอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินการสนทนาทุกอย่างของนักบวชผมสีเงินและบุรุษที่เธอรัก   ดวงตาสีม่วงเย็นชาที่มองกี่ครั้งก็มีแต่กำแพงน้ำแข็ง  แม้จะปวดใจแต่มันทำให้เธอรู้ว่ายังไม่มีผู้ใดสามารถเปิดใจองค์ชายผู้นั้นได้  แต่ครั้งนี้...มันเปลี่ยนไป...ดวงตาคู่คมนั้นไม่ได้เย็นชา  ราบเรียบหรือไร้ความรู้สึก  มันมีความสับสนแฝงอยู่เล็ก ๆ แต่เจือปนกับความสุข  ความอ่อนโยนและอบอุ่นเมื่อทอดสายตามองใครบางคน

 

 ตอนแรกเธอไม่คิดสนใจอีกฝ่ายแม้แต่น้อยนอกจากชายหนุ่มเพียงคนเดียว  แต่แล้วข่าวลือที่ 'ไร้สาระ'  ก็แพร่เข้ามาในหูเธอ   ในตอนที่ได้ยิน  เธอหัวเราะเพราะคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้  แต่พอแอบไล่ติดตามชายหนุ่ม  สิ่งที่เห็นคือกำแพงน้ำแข็งที่เจือจางทุกครั้งยามชายหนุ่มผมเงินอยู่ใกล้  มีแต่ความไว้วางใจอยู่ในสายตา 

 

และสิ่งนั้นทำให้หน้าเธอชาด้าน  แต่เธอยังคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้  ไล่ติดตามดูตลอดมาจนเห็นทุกสายตา  ทุกการกระทำของพาราไดซ์  เท่านั้น...ก็เหมือนจะยิ่งตอกย้ำชัดเจนยิ่งขึ้นว่าพระทัยที่เคยเย็นชาบัดนี้มีบุรุษอีกผู้หนึ่งสามารถกอบกุมไว้ได้

 

อาจไม่ใช่เรื่องรักใครแต่แค่นั้นก็เพียงพอต่อการสะกิดเพลิงริษยา  เธอเกลียดมัน  เกลียดเจ้าคนที่เป็นรูมเมทของเขา  เจ้าคนที่ทำท่าสนิทชิดเชื้อราวเพื่อนสนิทกับองค์ชายก็ไม่ปาน

 

วอดก้า  เอลนาโวลล์โรลล์ 

 

เธอสาบาน ! ว่าจะทำให้มันหายไปจากโลกนี้ให้ได้ !

 

เพราะเธอเกลียดมัน  ยิ่งได้ฟังเสียงชื่นชมและดวงตาสีส้มนั่น...ยิ่งทำให้เธอชิงชังขึ้นไปอีก 

 

เมื่อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง  รอยยิ้มสวยก็ผุดขึ้นที่ริมฝีปากอีกครา  เธอมองแผ่นหลังนั้นอย่างอาฆาตแล้วหมุนตัวเตรียมกลับไปยังหอทว่าก็ชนเข้ากับใครคนหนึ่งเสียก่อน

 

พลั่ก !

 

  ขอโทษครับ  น้องเป็นอะไรหรือเปล่า ? ”  มาร์ค  โอเวน  หนึ่งในนักเรียนหอสราทปี 3 เอ่ยถามหญิงสาวรุ่นน้องด้วยความเป็นห่วง  แต่สิ่งที่ได้รับคือใบหน้าชิงชังและรังเกียจจากรุ่นน้องสาว  เธอเอ่ยเสียงเรียบ 

 

  ไม่เป็นไร ”  เส้นผมสีทองสะบัดไปตามจังหวะการก้าวเดินที่รวดเร็ว   ไม่แม้แต่จะขอโทษรุ่นพี่หนุ่มบ้างทิ้งให้ชายหนุ่มขี้เล่นลูกคู่กับเทรนหรี่ตามองไล่หลัง 

 

  เด็กหอวสันต์มาทำอะไรที่นี่กัน ? ”  และเมื่อเขาหันไปมองตามทางเดินยาวก็เห็นวอดก้าที่มองมาทันที  ไม่ใช่สิ  รุ่นน้องเขาอีกคนมองตามแผ่นหลังของหญิงสาวคนนั้นต่างหาก  แต่เมื่อสบตากับเขาก็ระบายรอยยิ้ม  โบกมือให้เล็กน้อยแล้วหันไปคุยกับเพื่อนหนุ่มต่อ

 

มาร์คลูบคางตัวเองเล็กน้อยก่อนจะแสยะยิ้มเมื่อนึกถึงรุ่นน้องสาวที่เพิ่งโดนชน  หน้าตาไม่เลวแต่บางอย่างในแววตาสีฟ้าใสที่ฉายความชิงชังและแค้นใครบางคนเต็มเปี่ยมกลับสะกิดความสนใจเขาขึ้นเพราะความรู้สึกนั้นบ่งบอกว่ามีแนวโน้มที่จะเป็นรุ่นน้องคนโปรดของพวกเขา  ดังนั้นในฐานะรุ่นพี่ที่ดี  มีอะไรย่อมต้องช่วยเหลือ...จริงไหม

 

  หึ...คงต้องลองขอความช่วยเหลือจากดาเลียหน่อยแล้ว ”  เขาเอ่ยถึงเพื่อนสาวปีเดียวกันผู้เป็นหัวหน้าหอวสันต์  พลางแค่นเสียงหัวเราะเล็กน้อย  เอามือประสานที่ท้ายทอยแล้วเดินเอื่อย ๆ จากไป  ด้วยท่าทางสบายอารมณ์ 

 

เขาว่ากันว่า

 

คนบ้า...ย่อมคบหากับคนบ้าด้วยกันอย่างไม่มีปัญหา

 

และคนที่ไม่ธรรมดา...ย่อมดึงดูดคนที่ไม่ธรรมดาและสามารถคบหากันคนที่ไม่ธรรมดาได้

 

“ มีไรเปล่าวอดก้า ”  วิสกี้ที่กอดคอเพื่อนสาวในคราบหนุ่มถามเมื่ออยู่ดี ๆ เพื่อนของเขาก็หมุนตัวไปทางด้านหลังและจ้องที่สิ่งหนึ่งจนพวกเขาทั้งสี่ต้องหมุนตัวไปตาม  แต่ก็ไม่เห็นอะไรนอกจากรุ่นพี่หนุ่มมาร์ค  โอเวนที่ทำท่าเหมือนคิดอะไรอยู่

 

  ...เปล่านี่ ”  วอดก้านิ่งไปชั่วอึดใจก่อนจะตอบเรียบ ๆ ฉีกยิ้มเล็กน้อยแล้วโบกมือให้อีกฝ่ายก่อนจะหมุนตัวหันไปคุยกับเพื่อน ๆ ต่อ 

 

  งานนี้ต้องง้อพวกนั้นนี่นะ  ไม่รู้สมองกลับกันไปแล้วหรือไง ”  รัมพูดอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย  การง้อคนมันเหมือนง่ายแต่ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นถึงบุคคลที่มีอารมณ์ไม่คงที่แน่นอนแล้ว  เห็นทีพวกเขาคงต้องปรึกษากันหน่อยแล้วว่าจะทำยังไง 

 

  อย่างน้อยก็พอจะรู้แล้วว่าจะง้อยังไงดี ”  จินพูดด้วยสีหน้าครุ่นคิด 

 

  ...เครียดอ่ะ ”  เตกีล่าพูดสั้น ๆ ตามแบบฉบับเจ้าตัว   แล้วต้องโคลงหัวเมื่อวอดก้าวางมือแล้วโยกศีรษะของเขายิ้ม ๆ

 

  เอาน่า ๆ เดี๋ยวก็คิดออกเองนั่นล่ะ  ไปเรียนกันก่อน  อย่างน้อยก็รู้แล้วว่าต้องทำไง ” 

 

  เอางั้นเหรอ ? ” สี่เสียงประสานถามแต่เมื่อเห็นแววตาของวอดก้าก็รู้แล้วว่าผู้เป็นเพื่อน ( น่าจะ ) คิดแผนได้แล้วจึงพยักหน้ารับ  โดยไม่เห็นเลยว่าวอดก้าลอบหันกลับไปมองจุดเดิมอีกครั้งด้วยแววตาเรียบนิ่ง  แล้วแสยะยิ้มเล็กน้อยที่มุมปาก

 

หึ...ดูท่าจะโมโหเธอไม่ใช่เล่น แม้จะยังไม่รู้ว่าเป็นเรื่องอะไรก็ตาม

 

แต่ถ้ากล้าเล่นกับไฟ...ก็ควรเตรียมรอรับความเจ็บปวดเสีย

 

ยิ่งกับเธอที่บอกตามตรงว่าไม่ใช่ไฟธรรมดาแล้วด้วย...ถ้าพลาด...บอกได้คำเดียวว่าถึงตาย

 

แล้วฉันจะรอดูเธอ...คุณหนู
 

 
 

60 % ต่อ

 

1 สัปดาห์หลังหนุ่ม ๆ ประกาศว่างอนสาว ๆ (ในคราบหนุ่ม ๆ)  พวกวอดก้าก็ไม่เคยโผล่หน้ามาให้เห็นอีกเลย  เมื่อพบหนึ่งหนุ่มชื่อขนมหวานก็จะรีบหลบเลี่ยงราวทำความผิดร้ายแรงจนกลายเป็นบัดนี้ห้าหนุ่มเริ่มออกอาการเดือด

 

  ใจเย็น ๆ บราวน์ ”  รีฟเอ่ยปลอบผู้เป็นเพื่อนอย่างหวาด ๆ เมื่อเห็นใบหน้าโมโหของหนุ่มเลือดร้อน   ตามด้วยสาว ๆ ที่พยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ

 

  พวกวอดก้าอาจจะยุ่งหรือต้องทำการบ้านของที่นู่นก็ได้ ” มาดอนน่าทำการชี้แจง    

 

  หรือไม่ก็เตรียมแผนง้อพวกนายอยู่ ” เซซิเลียและซาเซนเอ่ยประสานยิ้ม ๆ ทำเอาสีหน้าเคร่ง ๆ และกดดันของพาราไดซ์  วิมเลท  เคียร์ บราวน์และบลัดดี้เลือนหายไป

 

แต่แล้วไรออนและคนอื่น ๆ ก็ต้องหันไปมองประตูห้องประชุมที่เปิดผลัวะ ! พร้อมวอดก้าและจินที่ยิ้มกว้างสดใส  ถือถาดขนมที่กะเอามาให้ผู้เป็นเพื่อนเต็มสองมือ

 

แต่พอได้เห็นหนุ่ม ๆ ชัดตาก็หุบยิ้ม  ใบหน้ากลายเป็นแหย ๆ กระอักกระอ่วนแม้แต่กับวอดก้า 

 

  เอ่อ...เอ่อ...นี่ของว่างกับน้ำชา ”  ทั้งสองรีบวางจานขนมและกาน้ำลงทันทีที่โต๊ะใกล้ ๆ ทำหน้าตาแปลก ๆ เล็กน้อยที่ทั้งหมดพากันมองเป็นตาเดียวแล้วรีบหาข้ออ้าง 

 

  เอ่อ...วอดก้า  ผอ.เรียกเราไปช่วยงานใช่ไหม ” 

 

  ใช่ ๆ พวกเราขอตัวก่อนนะ บาย ” 

 

  แล้วเจอกัน ทานขนมให้อร่อยนะ ”  แล้วสองสาวแอลกอฮอล์ในคราบชายหนุ่มก็เผ่นแผล่วออกจากห้องประชุมไปในทันที

 

“ โอเค...ดูเหมือนพวกวอดก้าจะ...หลบหน้าพวกนายอยู่ ”  แครอไลท์ทำการสรุปเจื่อน ๆ  ก่อนห้าหนุ่มจะผุดลุกแล้วหายตัวไปในทันที

 

เซซิเลียได้แต่กุมขมับ

 

  ตกลงยัยนั่นจะทำอะไรเนี่ย ” 

 

  ก็ไม่ทำอะไรหรอก ” เสียงเรียบ ๆ ที่ดังแทรกทำให้คนที่เหลือสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจก่อนจะพบห้าร่างนอนเอกขเนกอยู่บนโซฟายาวสบายใจเฉิบ  เตกีล่ากินขนมอย่างเอร็ดอร่อย  ส่วนวอดก้าก็ซดชาดื่อั่ก ๆ 

 

“ เฮ้ย ! มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ” โจเซฟร้องลั่น  กุมอกที่เต้นถี่ด้วยความตกใจ  ขวัญเอ๋ยขวัญมา 

 

  ตั้งแต่ตอนที่เซซิเลียบอกว่าพวกฉันจะทำอะไรน่ะสิ ” วิสกี้ตอบ  ดีดนิ้วเปาะกลับคืนสู่สภาพนักพนันสาวในชุดนักเรียนชาย  ดวงตาสีเขียวมรกตกวาดตามองไปรอบ ๆ แล้วหาวหวอด ๆ เล็กน้อย 

 

  ก็...นั่นล่ะ ” รัมเอ่ยเรียบ ๆ ใช้หวีสางเส้นผมสีทองยาวประบ่าให้เรียบร้อยแล้วมัดรวบเพื่อไม่ให้เกะกะ    

 

  แล้วทำไมต้องหลบหน้าพวกไดซ์ด้วยล่ะคะ  พวกคุณวอดก้าต้องง้อพวกเขานี่ ”   

 

  ถูก ”  วอดก้าขานรับคำเอ่ยของหญิงสาวแล้วเปลี่ยนอิริยาบทเป็นลุกขึ้นนั่ง  ฉีกยิ้มน้อย ๆ ให้ขณะตอบโดยไม่รู้เลยว่ากระชากใจใครแถว ๆ นั้นไปบ้าง    แต่แผนง้อของพวกฉันต้องการเวลาทำใจหน่อยน่ะ ” 

 

  ทำใจ ? ง้อคนต้องมีทำใจด้วยเรอะ”  ไบรอนถามมึน ๆ ก่อนจะพากันเขยิบเข้าไปใกล้พวกวอดก้าที่กวักมือเรียก   ซาเซนที่ไม่เคยคิดพลาดถลาไปหาคนแรกตามด้วยไรออน   สองแฝดคาเมลเทียร์และคาเมสเทียร  มาดอนน่า  เจน  ซูกิ  แครอไลท์  เซซิเลีย  รีฟ เร็น  และโจเซฟ  ส่วนพาสเซ่เห็นต้องไปทำงานอื่นจึงอยู่ด้วยไม่ได้แต่รบเร้าบอกจะให้ความร่วมมือ  ก็เรื่องสนุก ๆ มันหายากนี่นา

 

  ประมาณนั้น ”  จินตอบแหย ๆ แล้วพวกวอดก้าก็ผลัดกันเผล่าแผนการที่จะดำเนินในอีกสามวันให้ผู้เป็นเพื่อนฟัง  เพียงแค่นั้นแต่ละคนก็ร้องเสียงหลง 

 

  เฮ้ย ! จะทำจริง ๆ อ่ะ ”  ไรออนว้ากด้วยความเหวอ  ก็รู้ว่าเพื่อนสาวที่รู้จักกันได้ไม่นานมันบ้า  แถมบ้าบิ่นแต่ไม่คิดว่าจะกล้าใช้แผนพวกนี้ 

 

  อืม  ถึงบอกไงว่าต้องการเวลาทำใจ ” วิสกี้ว่าห้วน ๆ   

 

  สุดยอดอ่ะ/สุดยอดอ่ะ ”  สองฝาแฝดหัวชมพูหัวเราะร่า

 

  เอาเถอะ  ยังไงพวกเราก็ต้องช่วยอยู่ดีล่ะสิ ”  เร็นถามเสียงแห้ง  และแล้วเด็กปีหนึ่งหอสราทก็ได้ฤกษ์ปรับแผนการให้เรียบร้อยโดยมีสาว ๆ ทั้งห้าคอยช่วยสนับสนุน  แต่บอกตามตรง  แผนของสาว ๆ แอลกอฮอล์มันชวนให้ปวดเฮดและปวดตับมาก !  แถมไม่รู้ไปทำอีท่าไหน  ถึงมีคนมากมายร่วมแผนการซะเยอะแยะขนาดนี้

 

โอ้มายก็อด...แต่คิดอีกที  น่าหนุกแฮะ !!!

 

(ไอ้พวกนี้นี่ ...-_- )

 

 

สามวันต่อมา

 

เคียร์ที่กำลังเหม่อลอยเดินเอื่อย ๆ ไปตามทางเดินยามเย็นเนื่องเพราะต้องการคิดอะไรเงียบ ๆ ต้องชะงักเมื่อเจนและเซซิเลียโผล่มากลางทางเหมือนมองหาอะไรสักอย่าง  ใบหน้าของสองสาวเลิ่กลั่กด้วยความกังวลและเมื่อหันมาเห็นเคียร์  สองสาวก็ก้าวยาว ๆ มาหาในทันที

 

  เห็นจินบ้างไหนเคียร์ ” เซซิเลียเปิดบทพูดอย่างเกรี้ยวกราดระคนหวั่นหวาด   ไม่ต่างจากเจนที่ทำสีหน้าร้อนอกร้อนใจ  องครักษ์หนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย  ส่ายหน้าช้า ๆ

 

  ไม่เห็นเลย  จินหลบหน้าฉันอยู่นี่ ”  ประโยคท้ายมีความหงุดหงิดเจือปนจนสองสาวต้องลอบยิ้ม  เซซิเลียยีหัวตัวเองอย่างเจ็บใจ  ท่าทางไม่ปิดบังอาการตกใจกลัวจนเขาต้องถาม 

 

  มีอะไรงั้นหรือเปล่า ? ” 

 

  ก็วันนี้พวกวอดก้าต้องกลับไปที่โรงเรียนหญิงล้วนน่ะสิ  แต่จินอาสาช่วยพวกฉันยกของไปส่งเลยบอกจะตามพวกวอดก้าไปทีหลัง  แล้วฉันกับเจนก็ออกไปเอาของแป็บหนึ่งแต่พอกลับมา  จินก็ไม่อยู่แล้ว ” 

 

“ ตอนแรกพวกเราคิดว่าจินอาจจะไปทำธุระก่อนเลยนั่งรอเกือบครึ่งชั่วโมง  พอไม่เจอก็เลยออกตามหาแต่ยังไม่มีวี่แววเลย  จินต้องยังไม่ไปไหนแน่นอนเพราะเธอยังไม่ได้ส่งเอกสารให้ผอ.เลยด้วย ”  เจนสนับสนุนเสียงเคร่งเครียดแต่แล้วก็ขมวดคิ้วเมื่อนึกอะไรบางอย่างออก

 

  เดี๋ยว...เซซิเลีย  ตอนที่เรานั่งรอเธอบอกได้กลิ่นน้ำหอมเหม็น ๆ กับใบไอเชอร์ใช่ไหม ? ”

 

เซซิเลียพยักหน้ารับ  พลางเบ้ปาก

 

“ ใช่...กลิ่นน้ำหอมที่เหม็นจนฉุกกึกเหมือนกับของไอ้...  ดวงตาสีแดงเพลิงเบิกกว้างไม่ต่างจากเจนที่กัดฟันกรอด  สองเสียงประสาน 

 

  โรนิน !!!  

 

  ทำไม  มีอะไรเหรอ ? ”  เคียร์รีบถามเมื่อรับรู้แล้วว่าการหายตัวไปของหญิงสาวอาจไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ  คู่สนทนาหันมามองเล็กน้อยแล้วผลัดกันอธิบาย

 

 ก็หนึ่งอาทิตย์ที่จินหลบหน้านาย  จริง ๆ แล้วเคียร์หลบไอ้โรนินงี่เง่านี่ด้วยต่างหาก  โรนินมาจีบจินเพราะอยากได้ไปเป็นของเล่น ” ชายหนุ่มเริ่มหางคิ้วกระตุก  ดวงตาสีมรกตหรี่น้อย ๆ  ฟังเซซิเลียที่เอ่ยต่อด้วยท่าทางเซ็ง ๆ 

 

  จริง ๆ วอดก้าน่าจะซัดมันซะสักหมัด  แต่ยัยนั่นก็ห้ามไว้ก่อนเพราะเห็นไอ้งี่เง่านั่นเป็นลูกชายขุนนางที่มีอำนาจไม่หยอก  เลยบอกไม่ให้หาเรื่อง  ไอ้หมอนี่ก็เลยเทียวไล่เทียวขื่อ  ขอจินไปเป็นของเล่นมัน   

 

  ใช่ค่ะ  หยาบคายมาก  บอกว่าต้องการเงินเท่าไหร่ที่จะให้ไปด้วย  ตอนนั้นฉันก็โกรธมากเหมือนกัน ”  เจนว่าด้วยสีหน้าขึงขัง

 

  เป็นลูกชายขุนนางงั้นเหรอ ? ”   

 

  อืม...แล้ววอดก้าเพิ่งบอกเมื่อเช้านี้เองด้วย  เรื่องของใบไอเชอร์ ”  ใบไอเชอร์เป็นสมุนไพรที่มีกลิ่นหอมหากแต่ถ้าสูดดมมาก ๆ ก็จะปวดหัว  ยิ่งใบแก่ ๆ จะมีกลิ่นฉุนชัดจนแสบจมูก  สิ่งที่น่ากังวลคือจินนั้นแพ้ใบไอเชอร์  แค่ได้กลิ่นก็สามารถหลับได้เลยแต่เนื่องเพราะมันหายากทำให้จินไม่มีปัญหามากนัก

 

  นอกจากกลิ่นน้ำหอมแล้วยังได้กลิ่นใบไอเชอร์ด้วย  อาจเป็นไปได้ที่มันรู้ว่าจินแพ้กลิ่นนี้เลยทำให้จินหลับแล้วเอาตัวไป ”  ใบหน้าของเซซิเลียซีดเผือด  เอ่ยพึมพำเบา ๆ แต่เคียร์ที่เงี่ยหูฟังกลับได้ยินชัดทำให้เขาเริ่มหวาดหวั่นราง ๆ เพราะนักเรียนสามารถขออนุญาตออกนอกโรงเรียนได้อาทิตย์ล่ะครั้ง  ไม่นับวันเสาร์และอาทิตย์ที่สามารถออกไปไหนก็ได้ตามใจ

 

  พวกเธอหาทั่วโรงเรียนแล้วนะ ”  สองสาวพยักหน้า  บอกด้วยว่าคนอื่น ๆ ในชั้นปีก็ออกตามหาด้วยแต่ไม่มีใครเจอ  เท่านั้นคนทั้งสามก็เดินไปที่ป้อมป้องกันภัยเพื่อสอบถามทันที 

 

  อ้อ...คุณชายโรนินน่ะหรือ  เห็นนั่งรถม้าไปกับเพื่อนน่ะ  แบกหีบใหญ่ ๆ ไปด้วยนะ ”  คุณลุงใจดีตอบ  พวกเขามองหน้ากัน 

 

  หีบหรือคะคุณลุง ? ” 

 

  อืม...พอลุงถาม  คุณชายก็บอกว่าใส่ของเล่นเอาไว้  จะเอาไปเล่นกับเพื่อน ๆ น่ะ  โตกันแล้วยังเล่นของเล่นอีก  ไม่น่าเชื่อจริง ๆ ” เพียงเท่านั้นโกรธของชายหนุ่มก็ลุกโพล่ง  รังสีอำมหิตแผ่ซ่านจนสองสาวสะดุ้งเฮือกกับเพลิงโทสะของเพื่อนหนุ่มที่ปกติยิ้มแย้มสุภาพ   แต่บัดนี้กลับมีเพียงใบหน้ากราดเกรี้ยว  สายตาแทบสามารถฆ่าคนได้เพียงสบ

 

  แล้ว...พอจะรู้ไหมครับว่าพวกนั้นไปที่ไหน ” เสียงทุ้มดังรอดไรฟัน  มือกำแน่นจนข้อขาวสั่นระริก   คุณลุงยามทำหน้างงเล็กน้อยแล้วทำท่าคิด 

 

“ เอ...ลุงก็ไม่แน่ใจนะ  แต่ได้ยินว่าอาจไปบ้านพักตากอากาศของคุณชายโรนินน่ะ ”

 

  งั้นหรือครับ ” ชายหนุ่มฉีกยิ้มรับเหี้ยม ๆ ประกายตาบอกว่าถ้าเกิดคนสำคัญของเขาเป็นอะไรไป  รับรองได้ว่า...เขาจะฆ่ามันแน่ !!! 

 

เฮือก ! น่ากลัวเวอร์อ่ะ

 

เซซิเลียและเจนส่งกระแสจิตใส่กันด้วยใบหน้าซีด ๆ ก่อนเคียร์จะหันมาสั่งเพื่อนสาว

 

  เดี๋ยวฉันจะแยกย้ายออกไปตามหา  ถ้าได้เรื่องอะไรก็ส่งผ่านเวทย์สายลมมา  ฝากด้วยล่ะ” ไม่ว่าเปล่า  ร่างสูงหายวับไปในทันทีทิ้งเพียงพวกเธอที่มองตากันปริบ ๆ กับคุณลุงใจดีในป้อม

 

  แง...เราจะโดนฆ่าตายหรือเปล่าอ่ะ  อะไรทำให้จินมันคิดแผนหลอกลวงแบบนี้เนี่ย ” เซซิเลียโอดครวญ  แม้ดวงตาสีแดงจะสั่นระริกด้วยความสนุกสนานไม่ต่างจากเจนก็ตาม  คุณลุงยามผู้ใจดีค่อย ๆ กลับคืนสู่สภาพเดิมที่ไม่เหมือนเดิม  จากชายวัย 50 กลายเป็นชายหนุ่มตัวสูง  ใบหน้าหล่อเหลาส่ายไปมาอย่างระอา

 

  โอเค   แสดงได้เยี่ยมเลยทั้งสามคน ”  วอดก้าที่ปรากฏตัวออกมาชูนิ้วหัวแม่มือให้  ข้าง ๆ เป็นวิสกี้ที่ถือม้วนกระดาษกำกับบทให้คนทั้งหมดซึ่งได้แก่เซซิเลีย  เจนและไรออนนั่นเอง 

 

“ พวกเธอนี่นะ...ขอคืนดีแบบง่าย ๆ ไม่เป็นหรือไง ”  ไรออนทำหน้ากลุ้มอีกรอบ ก็ดูแผนแม่นางแต่ละคนสิ  แทบจะทำให้เพื่อนของเขายอมแพ้ไปแต่โดยดีชัด ๆ แลกกับการแสดงเล็ก ๆ น้อย ๆ  ฤทธิ์ความแสบและป่วนของแม่คุณทั้งหลายพวกเขาก็เพิ่งได้รับรู้วันนี้นี่แหละ 

 

  ก็ถ้าง้อปกติพวกนั้นก็ไม่เห็นจะหายเลยนี่  สุด ๆ ก็เลยต้องเล่นมุกประมาณนี้ล่ะนะ ”  วิสกี้โบกกระดาษไปมาด้วยสีหน้าเซ็ง ๆ เพราะแผนต่อไปซึ่งเป็นของเธอก็ต้องใช้ความพยายามและหน้าด้านสุด ๆ แต่เพราะเป็นวิมเลทหรอกนะ  เลยต้องใช้วิธีน่าอาย (?) แบบนี้ง้อ...

 

  สงสารก็แต่โรนินล่ะนะคะ ” เจนโพล่งขึ้นมาเมื่อนึกไปถึงอีกหนึ่งร่วมขบวนแผนการที่เสนอตัวจะช่วยด้วยด้วยบทผู้ร้ายลักพาหญิง เอ๊ย ! ชายงาม 

 

พอคนที่เหลือคิดภาพตามก็ยิ้มแหย ๆ 

 

  หวังว่าคงไม่โดนอัดน่วมจนตายนะ ” วอดก้าพึมพำ    

 

  เฮ้...วอดก้า ” รีฟซึ่งวิ่งกระหืดกระหอบออกมาจากโรงเรียนมองหน้าไรออนเล็กน้อยแล้วถาม

 

  เคียร์ไปแล้วเหรอ ? ” 

 

  อืม นายกับไบรอนไปสแตนบายด์ได้แล้ว ”  วิสกี้เอ่ยสั่ง  อีกไม่นานฟ้าก็จะมืด  ชายหนุ่มหน้านิ่งกุมขมับอีกรอบ  กรอกตาขึ้นฟ้าเมื่อเห็นแววตาระยิบระยับของเซซิเลียที่เอ่ยท้วง 

 

  อย่าลืมฉายภาพมาด้วย  พวกเราจะเตรียมขนมรอ ” 

 

  นั่นสิคะ  น่าอายนิดหน่อยที่พวกเราก็ต้องถูกฉายแต่อยากเห็นหน้าของเคียร์ตอนเป็นห่วงจินจัง ” สาวน้อยร่างสูงทำท่าเคลิ้มฝัน 

 

เอ๊ะ...เรื่องอะไรกันหว่า...   

 

 รอได้เลย  บอกให้มาให้ครบล่ะ  หนังฟรี ของดี มีรอบเดียวนะจ้ะ ” ตัวแสบยักคิ้วให้  หัวเราะลั่นแล้วเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว  ทำให้รีฟหายตัวตามไปติด ๆ เพื่อช่วยเหลือแผนการง้อนี้ต่อ

 

อ่อ...ลืมบอกไป  ปฏิบัติการณ์นี้ชื่อ งอน VS ง้อ  ฝ่ายไหนจะชนะหนอ  คู่แรกได้เริ่มแล้ว !!!

 

 

 

เวลาสองทุ่มแล้วที่เคียร์ยังหาจินไม่เจอ  ท้องฟ้ามืดมิดแม้จะมีแสงสีจากร้านรวงรอบด้านแต่ไม่ทำให้จิตใจเขาผ่องใสแม้แต่น้อย  ในเมื่อคนสำคัญของเขาถูกจับไป   แม้หยาดเหงื่อจะเต็มหน้าแต่เขายังพยายามหาตัวของโรนินต่อไปจนในที่สุด  รีฟที่วิ่งมาหาด้วยท่าทางหอบเหนื่อยก็เอ่ยตะกุกตะกัก

 

  ...อยู่นี่เอง ฉ...ฉันหา...นาย แฮ่ก ๆ นายตั้งนาน โอย...ไบรอนเจอจินแล้ว  

 

  อยู่ไหน ! ” เสียงทุ้มตะคอกถามทันที  รีฟจึงไม่รอช้าที่จะตีหน้าเคร่งแล้วนำทางเคียร์ไปในทันที 

 

  มาแล้ว ”  เสียงใสกระซิบเบา ๆ บอกไบรอนที่นั่งตบยุงรอผู้เป็นเพื่อนคู่กับโรนินและสมุนก็ต่างรีบไปประจำการ  บ้านพักไม้ลงอาคมหนาแน่นด้วยเวทมนตร์ชั้นสูงที่ทำให้ผู้เข้ามาไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้  ยิ่งการทำลายเขตแดนแล้วยิ่งยากเข้าไปอีก  ดังนั้นบัดนี้ ไบรอน  รีฟและเคียร์กำลังซุ่มดูอยู่ภายนอกบ้าน  ก่อนที่จะเผลอทำอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าไป  ด้วยบท เอ๊ย ! สารพัดเหตุผลที่สองหนุ่มหามาอ้างไม่ว่าจะเป็นกลัวจินเป็นอันตราย หรือถูกใช้เป็นตัวประกัน  หรือจะโดนลงโทษทำให้องครักษ์หนุ่มยินยอมอยู่อย่างสงบ 

 

จนกระทั่งสองในลูกสมุนของโรนินลากหีบขนาดใหญ่บางอย่างออกมาหาลูกชายขุนนางที่แสยะยิ้มบนเก้าอี้หนังหรูชั้นดี  ก่อนเสียงทุ้มเอาแต่ใจจะเอ่ยปากสั่ง

 

  เอาออกมา ” 

 

  เฮ้ย...จิน ” ไบรอนแสร้งอุทานเบา ๆ เมื่อร่างคุ้นตาถูกดึงออกมาจากหีบ  แอบเหลือบสบตากับรีฟเล็กน้อยแล้วฉีกยิ้มเห็นฟันให้

 

อุบ๊ะ...ตามแผน

 

ดวงตาสีมรกตมองตามการกระทำของอีกฝ่ายตาไม่กระพริบและต้องแอบกัดฟันกรอดเมื่อเห็นร่างสูงแต่โปร่งบางถูกลากออกมาอย่างไร้ความปราณี  ซ้ำยังถูกจับโยนลงบนเตียงเนื้อดีที่อยู่ตรงกับหน้าต่างที่พวกเขาซุ่มดูอยู่ 

 

โรนินเป็นชายหนุ่มตัวสูงและถือได้ว่าหน้าตาดีไม่น้อย  ทั้งยังมีดีกรีเป็นถึงลูกชายขุนนางหลวงทรงอำนาจไม่น้อยคงทำให้จินไม่สามารถขัดขืน (?) ได้ ซ้ำยังถูกเล่นงานที่จุดอ่อนทำให้หมดสติ

 

  เดี๋ยว เคียร์  ใจเย็น ๆ ” รีฟจับเพื่อนหนุ่มไว้พลางกระซิบเอ่ย  แถมยังล็อกแน่นเพื่อให้เพื่อนหนุ่มไม่ผลีผลาม  ตาก็มองเข้าไปภายในห้องที่ชายหนุ่มเพียงคนเดียวกำลังเอาเชือกถูกทั้งที่ขาและมือของจินอย่างแน่นหนาที่สุด

 

เปลือกตาบางที่พริ้มหลับค่อย ๆ เปิดอย่างเบลอ ๆ แล้วต้องยีตาเพราะแสงไฟ  จนในที่สุด  ดวงตาสีอำพันวาวก็ต้องเบิกกว้าง  อยากจะขยับกายลุกแต่ไม่สามารถทำได้ดั่งใจ  กลิ่นของใบไอเชอร์สองสามใบที่อยู่รอบตัวทำให้เขาเข้าใจในทันทีว่าทำไมถึงอ่อนแรง

 

  ตื่นแล้วเหรอ ? ไม่นึกเลยว่าตอนไปหานายจะได้ยินอะไรดี ๆ ...อย่างพวกนี้เสียได้ ”  โรนินทรุดนั่งข้างเตียงแล้วหยิบใบไอเชอร์ร่อนผ่านหน้าจินที่พยายามกลั้นลมหายใจและส่งสายตาอาฆาตไม่ให้  เนื่องเพราะเตียงนั้นเป็นเตียงโบราณทั้งยังหันด้านตรง  ทำให้บุคคลทั้งสามจากนอกหน้าต่างมองไม่เห็นจิน  แต่ยังพอได้ยินเสียงอยู่เนื่องเพราะความเงียบสงัดรอบตัว 

 

  ทำไม...นาย...ต้องการ...อะไร ”  เสียงแผ่วกัดฟันพูด  ชายหนุ่มแสยะยิ้ม  โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้แล้วเอ่ย 

 

  นายไงล่ะ ”  ดวงตาสีอำพันเบิกกว้างเล็กน้อยก่อนจะส่งสายตาขอความชั่วเหลือ  โรนินกระพริบตาปริบ ๆ รีบปัดใบไอเชอร์ออกจากเตียง   แบบล้วงยาดมส่งให้ทั้งที่ทำท่าโน้มตัวอย่างนั้น

 

เกือบตายแน่ะ

 

จินส่งสายตาที่อ่านความได้ให้ผู้ร่วมแผนการ   ชายหนุ่มจึงรีบส่งสายตาขอโทษขอโพยให้  หญิงสาวในร่างชายหนุ่มรีบต่อบทอย่างรื่นไหล

 

  แต่...ฉันเป็น...ผู้ชาย ” 

 

  นั่นแหละที่ทำให้นายน่าสนใจ    โรนินฉีกยิ้มที่คิดว่าชั่วช้าที่สุดเมื่อกระโดดคร่อมร่างที่นอนอ่อนแรง  ใบหน้าไม่รอช้าที่จะฝังที่ซอกคอขาว  พร้อมมือแกร่งที่ตรึงมือทั้งคู่ที่ถูกมัดไว้เหนือหัว

 

  ออกไป ! อย่า...มาแตะ !   น้ำเสียงเกรี้ยวกราดดังจากคนเบื้องล่าง  ชายหนุ่มหัวเราะบ้าคลั่งแล้วเอ่ยถาม

 

  หึ...คิดว่าห้ามได้ก็ลองดู ” 

 

แคว่ก !

 

เสื้อเชิ้ตขาวขาดเป็นทางยาว  จินพยายามดิ้นอย่างไม่คิดชีวิต    ปากก็ร้องห้ามเสียงสั่นเครือ  จนในที่สุดหยาดน้ำตาก็หลั่งริน

 

  หยอดเร็ว ๆ ”  ชายหนุ่มผมสีเขียวขี้ม้าสั่งคนที่อยู่เหนือตนซึ่งบีบขวดน้ำยาหยอดตาอยู่  โรนินพยักหน้ารับ  แอบหนาววูบที่สันหลัง  ภาวนาให้รีฟและไบรอนจับเคียร์ให้มั่น ๆ หน่อย  มิเช่นนั้นเขาอาจไม่ได้อยู่ในสภาพสมบูรณ์ก็เป็นได้

 

  ไม่ ! อย่านะ ! เคียร์ เคียร์ ! ช่วยด้วย ” เสียงแหบกรีดร้องเมื่อเสื้อถูกกระชากออกจากตัว  โรนินเริ่มไปต่อไม่ถูกเพราะไม่รู้จะต่อบทยังไงแต่แล้วก็รู้สึกว่าคอเสื้อด้านท้ายถูกกระชากไปด้านหลังอย่างแรงพร้อมหมัดหนักหน่วงที่ต่อยเข้าให้เต็มกรามจนเลือดกบปาก   นอกจากนี้ยังถูกซ้ำอีกหลายหมัดโดยไม่มีการออมแรงจนเขาแทบจะน็อค

 

“ เคียร์...  เสียงใสที่เอ่ยเรียกแผ่วเบารั้งสติชายหนุ่มให้กลับคืนมา  เขามองคุณชายหนุ่มที่เลือดกลบหน้าอย่างเกรี้ยวกราดแล้วก้าวยาว ๆ ไปหาจินซึ่งน้ำตาไหลพรากอยู่บนเตียง 

 

  จิน จิน...จิน ”  เขาเอ่ยเรียกสติเพื่อนหนุ่มที่ตาลอย  ใบหน้ามีน้ำตานองหน้าจนเขาเจ็บปวดใจ  ค่อย ๆ พยุงร่างบางขึ้นมาแล้วเขย่าเรียกสติอีกฝ่ายอีกครั้งพร้อมตะโกนเรียกชื่อไปด้วย  ดวงตาสีอำพันกระจ่างวูบหนึ่งแล้วเงยหน้ามองชายหนุ่ม  น้ำใสหลั่งรินอีกครั้ง

 

  เคียร์...  ริมฝีปากสีซีดสั่นระริกแล้วโผเข้าสวมกอดชายหนุ่มเต็มแรง  ปล่อยโฮออกมาดังลั่น 

 

รีฟและไบรอนสบตากันแล้วลากโรนินออกไปก่อนที่เคียร์จะได้ฆ่าทิ้ง  ทิ้งสองหนุ่มที่กอดกันแน่นพร้อมเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นที่ดังเบา ๆ

 

  ไม่เป็นไรแล้วครับจิน...ไม่เป็นไรแล้ว ”  เขาเอ่ยปลอบปละโลมคนในอ้อมแขน  รับรู้ว่ามือเรียวจิกที่แขนเขาเหมือนระงับความกลัว  จินเป็นคนซื่อ ๆ และไม่ชอบขัดใจใครอยู่แล้ว  นิสัยน่ารักและสดใสเสมอ ๆ ...และครั้งนี้เขาผิด...ผิดที่เอาทิฐิมากั้นจนทำให้ไม่สามารถปกป้องอีกฝ่ายได้

 

  เคียร์  ฉันขอโทษ...ฮึก...ฮึก  ฉันขอโทษ ” เสียงใสพึมพำเบา ๆ เขารู้ได้ในทันทีว่าชายหนุ่มหมายถึงอะไร  แขนแกร่งจึงกระชับร่างนั้นให้แน่นขึ้นแล้วกระซิบ 

 

  ไม่เป็นไรครับ  ไม่เป็นไร  ผมไม่โกรธ ไม่งอนคุณแล้ว   คืนดีกันนะครับ ”  จินผละใบหน้าออก  ใบหน้าแดงก่ำเพราะผ่านการร้องไห้ก่อนจะกอดชายหนุ่มแน่น  เอ่ยสิ่งที่ทำให้เขายิ้มกว้างเพราะมันเองก็เป็นสิ่งที่เขานั้นต้องการ 

 

  ไม่เอาแล้ว...ไม่อยู่ห่างเคียร์แล้ว ” 

 

  ครับ ”  เคียร์ขานรับ  ยกยิ้มจางขณะก้มลงจูบขมับคนในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม    ผมก็จะไม่ยอมห่างจินอีกแล้วเหมือนกัน ” 

 

และเรื่องราวก็จบแต่เพียงเท่านี้...

 

พรึ่บ

 

แสงไฟสว่างในห้องประชุมของเหล่าเด็กปีหนึ่งหอสราทที่บัดนี้นั่งบิดเขินอายกันอยู่  ไม่เว้นแม้แต่ไรออนหรือสาว ๆ มาดขรึมทั้งหลายที่ส่งเสียงวี้ดว้ายถูกใจกับฉากที่เห็นเมื่อครู่ 

 

  เคียร์ดูเดือดมากเลยนะคะ  ซัดโรนินไม่ยั้งเลย ”  เจนกัดปาก  ใบหน้าแดงซ่านไม่ต่างจากซูกิที่มองภาพของจินและเคียร์ตาลอย 

 

แบบ...แบบว่า  ฉากที่เคียร์ที่อดทนดูไม่ไหวแล้วกระโจนเข้าไปซัดโรนินด้วยหมัดล้วน ๆ นี่  หรือว่า...ตอนที่กอดแล้วก็จูมขมับจิน 

 

ฟินเวอร์อ่ะ ! แถมเห็นแล้วด้วยแผนของเพื่อนสาวได้ผลดียิ่ง  หนุ่ม ๆ เอ่ยขอคืนดีและยอมแพ้ไปเองแม้จะแอบหมั่นไส้บทที่ตีแตกของจินก็เถอะ

 

  เป็นไง  บอกแล้วว่าต้องได้ผล ”  วอดก้าที่เอนหลังพิงกำแพงพูดยิ้ม ๆ    

 

 ย่ะ รู้แล้วว่าได้ผล ”  เซซิเลียค้อนขวับรับ แต่สีหน้าไม่ปกปิดความถูกใจ  พวกเขาต่างทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้กับการช่วยเหลือพวกวอดก้า  อันที่จริงการแสดงนี้กำกับโดยวิสกี้และควบคุมดูแลโดยรัมที่จัดหาลูกสมุนและลูกน้องให้  รัมนั้นเองก็รวบรวมคนและปกปิดเรื่องไม่ให้เคียร์รู้หรือมีข้อพิรุธ  นับว่าสำเร็จอย่างสวยงาม แม้พวกเขาจะรู้สึกตะงิดที่วอดก้า  วิสกี้  จิน  รัมและเตกีล่าดูจะ...เอิ่ม...ชำนาญและเข้ากันได้ดีเกินไปหน่อยก็เถอะนะ  แต่ถ้าเพื่อนไม่ช่วยเพื่อนแล้วจะให้ไปช่วยใคร

 

 

วันต่อมา

 

  เคียร์  เค้าอยากกินไอ้นั่น  ไอ้นี่  ไอ้นู่นด้วย ” 

 

  เดี๋ยวผมไปซื้อให้ละกันครับ ”  เคียร์ยิ้มรับกับคนที่เกาะติดกับเขาไม่ห่างอย่างเอ็นดู  แต่จินก็คว้ามือหนาไว้  พลางส่ายหน้าดิก  บอกสั้น ๆ 

 

  ไปด้วย ”  และแล้วคนทั้งสองก็จูงมือกระหนุงกระหนิงไปซื้อของกิน  พวกวอดก้าที่ลอบดูกุมขมับ

 

  คิดผิดหรือเปล่าที่ช่วยคู่จินก่อน  เห็นมันหวานแล้วอิจฉาจริง ๆ ”  วิสกี้ไม่ปกปิดท่าทางเซ็งจิตที่เห็นคนทั้งคู่กลับมาเป็นเหมือนเดิมในขณะที่พวกเธอยังต้องหลบหนุ่ม ๆ หัวซุกหัวซุน   โดยเฉพาะรัมเพราะครั้งนี้มีการเปลี่ยนแผนใหม่  รัมจะเป็นคิวต่อไปและพวกเธอทั้งสี่จะเริ่มแผนง้อสัปดาห์หน้า  แน่นอนว่าเวลาที่กระชั้นชิดของรัมนั่นเอง

 

  เอาน่า ๆ ว่าแต่เตรียมตัวให้รัมพร้อมหรือยัง ”  วอดก้าหันไปหาเตกีล่า  เพื่อนสาวในร่างชายหนุ่มพยักหน้ารับสั้น ๆ  ก่อนพวกเขาจะสบตากันแล้วเบนไปมองจินกับเคียร์อีกรอบ

 

  น่าอิจฉาจัง ” สี่หนุ่มถอนหายใจเฮือก 

 

 

กลางดึกคืนนั้น

 

  ขอไปเข้าห้องน้ำแป็บสิบราวน์ ”  ซาเซนที่วันนี้เป็นเวรเดินตรวจตราคู่กับบราวน์เอ่ยขอตัวด้วยสีหน้าแหยง ๆ บราวน์หัวเราะหึ ๆ ขณะเอ่ย 

 

  ก็บอกแล้วว่าอย่ากินน้ำมาก ”

 

ซาเซนแยกเขี้ยวใส่ 

 

  ก็คนมันหิวน้ำนี่   ขอเวลาแป็บหนึ่ง ” 

 

  อืม ”  ร่างของเพื่อนหนุ่มหายไปกับความมืดอย่างรวดเร็วเหลือเพียงชายหนุ่มผมสีแดงดำและดวงตาสีเขียวซีดจางดั่งปกติที่ยืนผิวปากสบายอารมณ์คนเดียว

 

บราวน์อดนึกไปถึงเพื่อนหนุ่ม ไม่สิ เพื่อนสาวอีกคนไม่ได้  นี่เขาก็รอนานถึงหนึ่งสัปดาห์แล้วยังไม่เห็นทีท่าว่าอะไรเลย  หรือไม่คิดสนใจเขาแล้ว ? คิดว่าเขาเป็นเพียงคนแปลกหน้า ? 

 

ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงุด  ใบหน้าหล่อเหลาบูดบึ้งทันตาแต่แล้วประสาทหูที่ดีเยี่ยมก็ได้ยินเสียงกิ่งไม้ขยับแผ่วเบาทั้งที่ไร้ซึ่งลมพัด  เขาหันขวับมองก่อนจะพบร่างชุดดำร่างหนึ่งกระโจนเหยียบหอคอยปราสาท  มุ่งหน้าไปยังป่าแห่งการทดสอบด้วยความเร็วที่มองตามแทบไม่ทัน 

 

ปีศาจ ?!

 

  คงต้องตามไปก่อน ”  เมื่อบราวน์ไม่เห็นวี่แววของซาเซนแม้แต่น้อยจึงรีบไล่ตามอีกฝ่ายไปติด ๆ จนได้หยุดที่ชายป่า  เสียงพูดคุยที่แว่วมาทำให้เขาไม่เคลื่อนไหวเนื่องเพราะกลัวอีกฝ่ายจะไหวตัวทัน 

 

ดวงตาคู่คมกริบหรี่ลงเมื่อฟังคำนั้นชัด ๆ

 

  เป้าหมายครั้งนี้คือเด็กปีหนึ่งหอสราท  ฆ่ามันให้ได้และต้องให้มันทรมาณมากที่สุด ” 

 

  ค่าจ้าง ??? ” 

 

  ไม่อั้น  ฆ่ามัน...ให้ได้ก็พอ เป้าหมายคือ รัม...รัม  ออร์เรย์ลอง 

 

  !!!  

 

 

 

อ่านกันหน่อย

 

การบรรยายสะดุด  ไม่ค่อยรื่นไหลมาก  ไรท์ไม่อยากให้ค้างเลยจบตอนแค่นี้ดีกว่า  ช่วงนี้ก็ยุ่ง ๆ เรื่องทำพานวันไหว้ครูกับสุนทรภู่  มันเลยอีนุงตุงนังเบย -_-

 

สาวลมจ้าวหัวใจจะลงในวอดก้าไม่เกิน 10 ตอนเพื่อให้รีดเดอร์วิจารณ์แล้วถึงจะเปิดบทใหม่ที่รีไรท์ส่วนที่ทุกท่านท้วงติง  รับประกันว่ามีแค่สิบตอนแน่นอน

 

อย่าตะขิดตะขวงใจที่อัพสายลมจ้าวหัวใจบ่อย  มันเป็นพล็อตที่วางไว้นานและเป็นความชื่นชอบอยู่แล้วน่ะคะ  ขอเอาแต่ใจหน่อยนะคะ  แล้วเจอกันค่ะ  ทุกท่าน

 

ยังรักทุกคนไม่เปลี่ยนแปลง ^^

 

 

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 64 : บทที่ 57 งอน (o_O?) VS ง้อ (?) 1 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 14790 , โพส : 92 , Rating : 15% / 178 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4
# 92 : ความคิดเห็นที่ 9845
อ่านกี่ครั้งก็ ลั่นตรง "หยอดเร็วๆ"
Name : Lucifer < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lucifer [ IP : 49.229.117.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2559 / 22:36
# 91 : ความคิดเห็นที่ 9379
สนุกมากค่ะ
Name : Chandra and Clover < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chandra and Clover [ IP : 119.76.69.152 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2559 / 11:11
# 90 : ความคิดเห็นที่ 9168
คือแบบ ยอดเร็วๆ เกลียดจ่ะ 5555555
Name : Lucifer < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lucifer [ IP : 49.230.229.95 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:31
# 89 : ความคิดเห็นที่ 6504
ตาย ๆ ขอยืมวิธีการง้อได้มั้นค่ะเนี้ยยย
Name : fairy_devil < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fairy_devil [ IP : 125.27.75.136 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 เมษายน 2558 / 08:11
# 88 : ความคิดเห็นที่ 5051
ฟินนนนนน พวกเธอทำฉันฟิน
Name : sayrine < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sayrine [ IP : 223.205.249.230 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤศจิกายน 2557 / 00:40
# 87 : ความคิดเห็นที่ 4919
เเผนง้อของสาวๆช่าง......ฟินได้ใจ
PS.  ทุกอย่างมี 2 ด้าน เช่นเดียวกับ ราตรีที่มืดมิดแต่กลับสวยงามอย่างประหลาด ซึ่งมันแล้วแต่ว่าใครจะมองด้านไหนเท่านั้นของมันเท่านั้น เช่นเดียวกับความรัก ที่มีทั้ง ความทุกข์และความสุข
Name : ธิดาหิมะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ธิดาหิมะ [ IP : 125.25.69.169 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 ตุลาคม 2557 / 16:44
# 86 : ความคิดเห็นที่ 4168
555555555 ทำแผนกันดีมากกกกก แต่หยอดตานี่คืออัลไลลลล

พอคืนดีกันนี่ รักกันปานจะกลืนกินนนน >< ว๊ายๆๆๆ อยากดูคู่รัมแล้ว
PS.  SNSD Yuri & EXO HunHan FOREVER !!
Name : Harm < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Harm [ IP : 27.55.17.233 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กรกฎาคม 2557 / 22:44
# 85 : ความคิดเห็นที่ 3801
อ๊ากกก อ่านแล้วฟินเวอร์เคียร์น่ารักอ่ะสงสารโรนินจังโดนชกน่าจะเจ็บน่าดู รอตอนต่อไปน่ะค่ะ สู้ๆๆเป็นกำลังใจให้ไรท์
PS.  ข้าแค่เป็นจิตกรผู้แต่งแต้มให้โลกนี้งดงามยิ่งกว่าที่เป็นเพียงกวักแกว่งพู่กันในมือนี้
Name : Dollshe < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dollshe [ IP : 114.109.26.18 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มิถุนายน 2557 / 18:56
# 84 : ความคิดเห็นที่ 3799
เย้กลับมาอัพแล้วรู้มั้ยหนูรอนานมากพอวันถัดมาก้อยังไม่มาอัพพอมาวันนี้อัพแล้วดีใจอ่ะ
มาอัพต่อนะอยากรู้เรื่องของรัมแต่ถ้าให้เดาคู่เอกเราตอนท้ายๆใช่มั้ยคริคริอย่าถามว่ารู้ได้ไง
คำตอบคือคนมันเทพ//โดนไรต์กระโดดถืบ
เอาล่ะเรื่องสายลมจ้าวหัวใจเอาง่ายๆนะ
เอาไปเป็นนิยายได้แล้วน่าอ่านมาก!!!(เน้นว่าน่าอ่าน)ที่นี้เป็นนิยายได้แล้วอ่านแล้วหนุก คริคริ
Name : mild [ IP : 49.230.147.144 ]

วันที่: 10 มิถุนายน 2557 / 17:22
# 83 : ความคิดเห็นที่ 3798
อัพต่อไว้น่า อยากบอกมาเลยว่าแต่งที่แล้วมาสนุกสุดดดไม่เคยอ่านเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย อัพต่อเถอะไรเตอร์
Name : nab [ IP : 27.55.154.205 ]

วันที่: 10 มิถุนายน 2557 / 17:08
# 82 : ความคิดเห็นที่ 3795
แผนสุดยอดมากอะ รอคู่ต่อไปๆ มาอัพต่อไวๆนะค่ะ
PS.  อ่านแล้วเม้น เป็นนิสัยของเพื่อนชาวเด็กดีจ้า
Name : ในนามแห่งนักฆ่า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ในนามแห่งนักฆ่า [ IP : 125.27.175.20 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มิถุนายน 2557 / 14:11
# 81 : ความคิดเห็นที่ 3791
รอคู่วอดก้า  จินฟินเฟ้อออออ
PS.  👿💕👼 Y 😇💝😈วายคือชีวิต ^-^++++*-*
Name : ผู้เกลียดชังต่อพระเจ้า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ผู้เกลียดชังต่อพระเจ้า [ IP : 171.6.232.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มิถุนายน 2557 / 19:09
# 80 : ความคิดเห็นที่ 3790
พอลล่ะๆๆๆๆ วอดก้าด้วยยยยยย ตุลาอีกยิ่งดีๆๆๆๆ เอาแบบฟินเยอะๆนะไรท์//เริ่มคลั่งแล้วนะๆๆๆๆ
Name : mookeeba < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mookeeba [ IP : 171.96.242.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มิถุนายน 2557 / 19:05
# 79 : ความคิดเห็นที่ 3787
แหม่.. คนแรกยังขนาดนี้ คนถัดไปจะสนุกขนาดไหน หึหึ
รออย่างใจจดใจจ่อเลยจ้า~~~~
Name : ¥ʊuReɨ Hմn†єʀ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ¥ʊuReɨ Hմn†єʀ [ IP : 171.96.240.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มิถุนายน 2557 / 18:41
# 78 : ความคิดเห็นที่ 3785
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด><" มันช่าง...ฟิน
Name : Kimhant < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kimhant [ IP : 114.109.36.19 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มิถุนายน 2557 / 18:37
# 77 : ความคิดเห็นที่ 3784
สุดยอดอ๊าาาา
PS.  ทุกคนบนโลกไว้ใจไม่ได้ แม้แต่เพื่อน เพราะเพื่อนอาจเข้ามาเป็นเพื่อนเพียงเพราะหวังประโยชน์จากตัวเรา เพราะเพื่อนพร้อมที่จะหักหลังเราเสมอ เพราะฉะนั้นเราไม่ควรไว้ใจทุกสิ่ง สิ่งที่ไว้ใจได้มีเพียงตัวเราเอง
Name : มิยาโนะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มิยาโนะ [ IP : 171.100.17.1 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มิถุนายน 2557 / 18:25
# 76 : ความคิดเห็นที่ 3783
อร๊ายยยยยย จินเคียร์ น่ารักกกกก
Name : Black Angle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Black Angle [ IP : 114.109.158.249 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มิถุนายน 2557 / 18:17
# 75 : ความคิดเห็นที่ 3782
อร๊ายยยย ฟินนนนนน -//////-
PS.  ล้านถ้อยคำรักที่ฉันพร่ำบอก ก็อาจเป็นเพียงแค่ลมเท่านั้น
Name : Zixga < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zixga [ IP : 1.10.213.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มิถุนายน 2557 / 17:49
# 74 : ความคิดเห็นที่ 3772
มาอัพไวๆๆๆๆๆๆมันค้างงงงงง
Name : ความสุขเล็กๆๆ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ความสุขเล็กๆๆ [ IP : 125.25.13.219 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มิถุนายน 2557 / 15:14
# 73 : ความคิดเห็นที่ 3770
อ๊าาาาา ตรงไหนอ่ะที่ไม่ค้าง แงงงงงงง

มาต่อเร็วๆเน้อ รอคอยอยุ่น้า
Name : pok_pak1 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pok_pak1 [ IP : 124.122.226.156 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มิถุนายน 2557 / 10:42
# 72 : ความคิดเห็นที่ 3767
นี่คือไม่ค้าง??? โอ๊ะ รัมจางออกโรงตอนต่อไปหยอ?? กรี๊ดดด น่ามันส์ ><
Name : smile cricri21 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smile cricri21 [ IP : 1.47.2.231 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มิถุนายน 2557 / 06:27
# 71 : ความคิดเห็นที่ 3764
โอ้ยยยยยย ฟินนนนยยยยยเลือดสาดดด=,,=
PS.  
Name : rorana < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rorana [ IP : 110.171.231.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มิถุนายน 2557 / 00:59
# 70 : ความคิดเห็นที่ 3762
อยากบอกว่าค้างมากมาย~~~~~
PS.  เราเป็นเพื่อนกันนะ
Name : เวนีล่า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เวนีล่า [ IP : 27.55.196.178 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มิถุนายน 2557 / 00:43
# 69 : ความคิดเห็นที่ 3761
ขอบคุณมากค่ะที่อัพ
จะรออีกสี่คนนะค่าาาา
อยากรู้ว่าจะง้อยังไงอ่าาาา
อยากอ่านมากก สนุกมากค่าาาา
Name : unicorn654 [ IP : 171.99.137.2 ]

วันที่: 8 มิถุนายน 2557 / 22:46
# 68 : ความคิดเห็นที่ 3759
สงสารเคียรจัง >///< แต่ก็ชอบบบบบ 5555 
Name : PEepO PoPy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PEepO PoPy [ IP : 124.122.219.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มิถุนายน 2557 / 22:34
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android