Silver night อภินิหารมังกรราตรีสีเงิน (จบแล้ว พักการรีไรต์)

ตอนที่ 69 : ตอนที่ 4 คฤหาสน์ไอวารีน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    14 พ.ค. 53

          เข้ามาแก้คำผิดนิดหน่อยค่า

               นัยน์ตาสีฟ้าแลดูดวงจันทร์บนผืนฟ้าสีกำมะหยี่ ดวงดาวนับล้านทอแสงพร่างพรายงามตาราวหยอกล้อกันและกัน และกระซิบกระซาบกับดวงเดือน พาให้คนเฝ้ามองรู้สึกเพลิดเพลินไม่รู้เบื่อ

                ยังไม่นอนอีกเหรอเซดริก ประตูห้องนอนเปิดออกมาพร้อมกับร่างหญิงสาวผมดำที่ก้าวเข้ามา ดวงตาสีเพลิงมองลูกชายที่นั่งเล่นบนเตียง เงยหน้ามองจันทร์

                เซดริกหันมายิ้มจาง

                ยังครับ นั่งนึกอะไรนิดหน่อย      

แอนนิต้าเดินมานั่งข้างลูกชาย มืออ่อนนุ่มโอบบ่าร่างสูง

พรุ่งนี้ต้องตื่นไปหาคุณตาแต่เช้านะ ลูกน่ะวันเสาร์อาทิตย์ทีไรตื่นเก้าโมงทุกที

ก็พรุ่งนี้จะไปบ้านคุณตาน่ะสิครับเลยนอนไม่หลับ เสียงนุ่มนวลว่า มัวแต่จินตการภาพพี่สาวคนสวยใส่ชุดกระโปรงยาว นั่งเล่นเปียโนสีขาวตรงห้องนั่งเล่น

ดูลูกสะใจนะ แอนนิต้าหลิ่วตา

ครับ เซดริกยอมรับหน้าตาย ของหายากนานๆ ทีถึงจะได้ชม

จริงด้วยสินะ อัลน่ะบทจะเรียบร้อยสมกุลสตรีก็ทำได้อยู่หรอก แต่ทำไมไม่ชอบทำก็ไม่รู้ หญิงสาวผมดำเปรย หัวเราะหึ

ก็เพราะอัลรักอิสระไงครับ เซดริกกล่าว เงยหน้ามองดารา ก่อนจะเปรยแผ่ว

ท่านแม่ครับ

หืม

คนเราจะมีชีวิตที่มีความสุขได้ไปถึงเมื่อไรครับ คำถามที่ดูเหมือนเป็นปรัชญาชีวิตหลุดจากปากคุณชายคนสำคัญ ถ้าคนเรามีอุปสรรค มีเรื่องเดือดร้อน ทุกอย่างที่คาดหวังไว้ผิดพลาดไปหมด ท่านแม่ว่าคนๆ นั้นจะยังมีความสุขอยู่หรือเปล่าครับ

อืม เรื่องนี้มันก็ต้องขึ้นอยู่กับคนๆ นั้นน่ะลูก จะสุขหรือทุกข์ก็ขึ้นอยู่กับใจเรากำหนดเอง ท่านพี่สอนแม่มาอย่างนั้น แล้วเธอก็เชื่อ เพราะไม่ว่าท่านพี่เจอเรื่องอะไรเขาก็ยังมีความสุขอยู่ แล้วทำไมจู่ๆ ถึงถามแม่เรื่องนี้ล่ะ

เซดริกไม่ตอบ แต่แอนนิต้าก็ไม่ว่าอะไรเธอเพียงแค่นั่งเงียบๆ ดูดาวเป็นเพื่อนลูกต่อ

จะสุขหรือทุกข์ใจเรากำหนดเอง...คุณลุงสอนแม่มาอย่างนี้เหรอ

ชายผมเงินสูดลมหายใจลึก เขาใช้มือหนายันกับที่นอนพลางเอนตัวไปข้างหลังเพื่อมองท้องฟ้าให้ชัดเจน

เขาเองก็ได้แต่ภาวนาให้สายเลือดของคุณลุงได้รับความคิดนี้มาเต็มๆ เพราะเขารู้สึกได้อีกไม่นานว่า บางสิ่งบางอย่างที่หนักหนาจะวิ่งเข้ามาทดสอบพี่สาวที่เขารัก

                                                                      ........................................................................

 

ทำไมเธอต้องใส่ชุดนี้ด้วย

                สาวน้อยผมฟ้าในชุดกระโปรงสุ่มสีกุหลาบนึกในใจ ดวงตาสีเพลิงคู่สวยมองคฤหาสน์สูงสามชั้นหลังประตูรั้วสีดำสนิทที่แวดล้อมด้วยต้นไม้สูงสีเขียวที่บางต้นเริ่มเปลี่ยนสีเป็นสีส้มอมเหลือง ตรงหน้าคฤหาสน์มีน้ำพุสีขาวตั้งอยู่ ทุกอย่างดูเงียบสงบสมกับนิสัยที่เงียบขรึมของเจ้าของ

                ไม่ว่ามากี่ทีที่นี่มันก็เงียบเกินไปทุกที

                อัลทำหน้าเบ้ ถอนใจดังเฮือกไม่สมกุลสตรี เรียกหางสีดำฟาดปึกเข้าที่ท้ายทอย คราวนี้สาวน้อยเลยส่งเสียงแว้ด

                เดเร็ก!”

                ทำตัวให้มันดีๆ หน่อย แต่งตัวก็ดีอยู่หรอกมังกรราตรีสีเงินดุ

                นายล่ะ นายยังนอนอยู่บนหัวฉันเลย อย่ามาว่าคนอื่นนะ อัลโวยวาย ตั้งต้นจะเถียงกับเจ้าคนดุเกินเหตุ ทว่าหญิงสาวผมฟ้าก็หันมาเอ็ดซะก่อน

                อัล เดเร็กพูดถูกแล้วนะ เราน่ะทำตัวดีๆ หน่อยนี่ไม่ใช่ที่บ้านนะ

                ค่าแม่ อัลก้มหน้า เหล่ตามองพ่อที่กำลังบิดขี้เกียจสบายอารมณ์ ทำไมแม่ไม่ดุพ่อบ้างละคะ คุณปู่มาเห็นมารยาทแบบนี้ท่านเองก็คงรับไม่ได้

                พอโดนลากไปเอี่ยวในวงสนทนาของแม่ลูก โซฟอสก็เลิกคิ้วสูง ดวงตาสีแดงประกายระริก

                อ่า คุณปู่เขาคงชินกับนิสัยพ่อแล้วล่ะ ทำตัวดีแค่ไหน ปู่ลูกก็รู้สันดานพ่ออยู่ดี เขากลั้วหัวเราะ

                ลูเซียยกมือนาบหน้า พลางถอนใจเบา

                พูดง่ายๆ ว่าเอือมแล้วนั่นแหละจ้ะ

                เห็นท่าจะจริง

                ยายจอมซนเห็นด้วยในใจ จังหวะนั้นเองสาวใช้ร่างแบบบางน่าทะนุถนอมก็วิ่งมาที่ประตูรั้ว เจ้าหล่อนเปิดประตู ก่อนจะก้มหัวปะหลกๆ

                สวัสดีค่ะท่านโซฟอส ท่านลูเซีย คุณหนูอัล ขอโทษนะคะ คือเมื่อกี้ติดพันอยู่ในครัวเลยออกมาไม่ได้

                ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่เคทธี อัลยิ้มกริ่ม ทักทายอย่างคุ้นเคย พวกเรายังไงก็ได้สบายๆ

                ใช่ ไม่ต้องวิตกเกินเหตุล่ะเราน่ะ โซฟอสผสมโรง

                สาวใช้เงยหน้าตกกระมองใบหน้าดูดีของลูกชายคนโตที่จากบ้านไปนาน ตั้งแต่เธอยังเป็นเด็กเล็กๆ อยู่ สาวใช้ทำท่าค้อนใส่เขา

                ท่านโซฟอสไม่ต้องมาว่าดิฉันเลย เพราะท่านนั่นแหละทำให้ดิฉันเป็นคนขี้ตกใจง่าย ดิฉันให้คุณหนูอัลว่าได้คนเดียวเท่านั้นเจ้าหล่อนสะบัดหน้าพาผมสีน้ำตาลหางม้าไหวตัว แล้วส่งยิ้มให้เด็กสาว วันนี้คุณหนูอัลสวยจังเลยค่ะ

                รอยยิ้มกว้างที่สยายอยู่ของอัลหุบพลัน คราวนี้อัลเป็นฝ่ายสะบัดหน้าใส่สาวใช้คนโปรดบ้าง เรียกเสียงหัวเราะคิกคักจากพ่อ แม่ และเสียงบ่นเอือมๆ จากมังกรบนหัว

                พี่เคทธีไม่ทักเรื่องนี้จะได้ไหมล่ะ

                                                                               ..........................................................

               

                เคทธีเดินนำครอบครัวไอวารีนเข้ามาในคฤหาสน์เก่าแก่ที่มีอายุพอๆ กับคฤหาสน์เซฟิรุส เครื่องเรือนตกแต่งด้วยของดูดีมีราคา อย่างที่อัลหวาดเสียวว่าจะทำแตกนักหนา พอเดินไปจนเกือบถึงห้องนั่งเล่น เสียงบรรเลงพลิ้วหวานก็ลอยมาตามลม สาวน้อยทำตาพริ้มเพลิดเพลินไปกับเสียงนั้น เมื่อไปถึงห้องนั่นเล่นเธอก็จรดฝีเท้าให้เบาที่สุดเท่าที่จะเบาได้เพื่อไม่รบกวนผู้บรรเลง

                ตรงกลางห้องนั่งเล่นอันกว้างขวางมีเปียโนสีขาวตั้งอยู่ ชายหนุ่มเรือนผมสีเงินผู้หนึ่งกำลังพรมนิ้วไปตามคีย์ ส่งเสียงอันไพเราะขับกล่อมทุกร่างในห้อง ดวงตาของชายหนุ่มพริ้มราวกับกำลังใส่ความรักลงไปในทุกโน้ตทุกจังหวะเพลง

                อัลยอบตัวให้ชายชราบนเก้าอี้ยาว แล้วเดินไปนั่งข้างลูกพี่ลูกน้องคนสนิทที่ดูภาคภูมิใจกับบทเพลงนัก ไม่นานเพลงอันอ่อนหวานก็จบลงพร้อมเสียงปรบมือจากสมาชิกในห้อง

                ยังเล่นเพราะเหมือนนะคะคุณโบรีสต์ ลูเซียกล่าวชม

                บารอนเซฟิรุสยิ้มจาง กวาดดวงตาสีรัตติกาลมองไปรอบห้อง

                ก็ธรรมดาเองครับ ไม่ได้พิเศษอะไร ชายหนุ่มถ่อมตัวตามนิสัย เขาปรายตามองสาวน้อยผมฟ้าผู้ยิ้มแป้น ก่อนเสมองชายชรา

                อีกอย่างท่านพ่อคงอยากได้ยินเสียงดนตรีจากปลายนิ้วของหลานคนโปรดมากกว่า จริงไหมอัล ไหนอาขอฟังฝีมือลูกศิษย์ตัวน้อยหน่อยสิโบรีสต์กลั้วหัวเราะในลำคอ

                อย่าโยนงานกันอย่างนี้สิคะคุณอา!

                แหม แต่หนูไม่ได้เล่นมาตั้งนานแล้วนะคะเจ้าเปียโนนี่ หนูชอบเพลงจากฟลุ๊ตมากกว่า อัลพูดตามความจริง เธอไม่ได้จับเปียโนมานานประมาณปีกว่าๆ ครั้งสุดท้ายที่จับก็คือครั้งสุดท้ายที่มาเยี่ยมคุณปู่เมื่อคราวก่อน

                ชายชราหัวเราะ ดวงตาสีแดงทอดมองหลานสาวตัวดีที่ทำตาแป๋วใส่เขา

                ไม่ได้เล่นนานแต่ยังเล่นได้ใช่ไหมล่ะ เสียดายที่ที่นี่ไม่มีฟลุ๊ต ไม่งั้นหลานคงได้เป่าฟลุ๊ตแทนแล้วบารอนไอวารีนว่า แม้อายุจะล่วงเลยเกิน 70 ปีแล้วแต่เขายังคงแข็งแรงและเดินเหินไปไหนมาไหนได้สะดวก

                คุณปู่ อัลคราง

                แล้ววันนี้เราก็สวยมากเลยนะ ชุดที่ปู่เลือกไปให้นี่พอดีเลยสิ ใช่ไหมลูเซีย

                ค่ะ พอดีเลยค่ะคุณพ่อ ว่าพลางทอดสายตามองลูกสาวตัวดีที่สวมชุดกระโปรงสุ่มกรอมเท้าติดระบายที่ชายกระโปรง พร้อมกับรองเท้าส้นสูงสีน้ำตาล และหมวกปีกกว้างประดับด้วยดอกกุหลาบประดิษฐ์

                มาเล่นดนตรีให้คุณปู่ฟังหน่อยสิ

                อัลถอดหมวกวางลงข้างตัว เมื่อเห็นว่างานนี้คงขัดไม่ได้ซะแล้ว สาวน้อยลุกขึ้นทำมือกระดิกๆ ใส่เจ้ามังกรที่เพิ่งร่อนลงนั่งบนโซฟา

                เดเร็กเอียงคออย่างฉงน

                มาเป็นเพื่อนหน่อยสิเดเร็ก เสียงกระซิบเร่ง ทำเอาเดเร็กส่ายหัวอย่างปลงอนิจจังและเซดริกยกมือกุมขมับ นาทีต่อมาเจ้ามังกรก็บินไปเกาะบนบ่า ใช้มือเขี่ยแก้มนวลของอัลเป็นการให้กำลังใจ

                บารอนไอวารีนถึงกับทำตาโตกับภาพนั้น

                ในที่สุดสาวน้อยก็เดินไปนั่งที่เปียโน เธอสูดหายใจลึกสองสามครั้ง

                ไม่ต้องกลัว เดเร็กที่บินไปนั่งข้างๆ แป้นคีย์กล่าวปลอบโยน เล่นเหมือนที่เธอเล่นฟลุ๊ตนั่นแหละ ไม่ต้องกังวล ถ้าเธอใส่หัวใจลงไป ยังไงมันก็ต้องเป็นเพลงที่เพราะแน่

                แล้วมือเล็กก็พรมลงกับคีย์ เสียงดนตรีอันเสนาะเพราะลอยละล่องจากปลายนิ้วที่เต้นรำนั้น

                                                                        ....................................................

 

                กลิ่นชาและคุกกี้ที่เพิ่งอบมาใหม่ๆ ลอยอบอวลทั่วห้องนั่งเล่น หลังจากการแสดงเปียโนของทายาทไอวารีนจบลง ทุกคนกำลังดื่มด่ำกับชารสเลิศที่สาวใช้ร่างแบบบางนำมาเสิร์ฟให้

                ของคุณหนูอัลใส่นมด้วยพี่จำได้ เคทธียิ้มพลางเสิร์ฟชาซีลอนให้แม่ตัวดีที่กำลังยิ้มแป้นรอ ก่อนจะหันไปวางจานคุ้กกี้เล็กๆ ให้เจ้ามังกรสีดำ

                นี่ของเจ้านะ

                เดเร็กพยักหน้าขอบใจ ใช้มือจับคุกกี้เข้าปาก จังหวะนั้นเองบารอนไอวารีนก็เปล่งเสียงกังวานทักทายลูกหลาน

                วันนี้ดีจริงๆ ที่ได้เห็นทุกคนอยู่พร้อมหน้านัยน์ตาสีแดงของชายชราเบือนมองใบหน้าทุกใบหน้าในห้อง ฉันมีความสุขมากเห็นกับตาว่าทุกคนสบายดี แม้ว่าแอนนิต้าจะมาหาแล้วเล่าให้ฟังบ่อยๆ แต่ว่าฉันก็อยากเห็นพวกเธอตัวจริงๆ มากกว่านะ

                ท่านพ่อจะต่อว่าผมเรื่องที่หายหัวไปนานหรือครับ โซฟอสลดถ้วยชาลดจากริมฝีปาก

                รู้ตัวก็ดีไอ้ลูกดื้อ

                เสียงหัวเราะครืนดังมาจากทุกร่างในห้อง โซฟอสยิ้มกว้างด้วยท่าทางเหมือนเด็กซุกซน เขาพูดหยอกพ่อจนคนเป็นพ่อเริ่มอยากเอาไม้เท้าประจำตระกูลไปเขกหัวเจ้าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนบ้าง

                แหมเชื้อดื้อนี่ก็มาจากท่านพ่อนี่แหละครับ

                แกนี่มัน เห้อ ช่างมันเถอะ ชายชราทำท่าจะด่าแต่ก็ด่าไม่ออกเสียดื้อๆ

                ท่านพี่นี่ละก็อย่าแกล้งท่านพ่อมากสิท่านแก่แล้วนะแอนนิต้าดุพี่ชาย แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่สนใจเพราะจิตใจจดจ่อกับรสชาเสียแล้ว

                บารอนไอวารีนละความสนใจจากลูกสาวที่เริ่มตั้งต้นจะเทศนาพี่ชายเรื่องเดิมๆ เขาเบือนหน้าส่งยิ้มให้กับหลานสาวหลานชาย

                แล้วพวกเธอล่ะสบายดีหรือ เรื่องการเรียนล่ะเป็นอย่างไรบ้าง

                เซดริกค้อมศีรษะ

ครับท่านตา ผมสบายดี ส่วนเรื่องการเรียนไม่ต้องเป็นห่วงครับ ตอนนี้คะแนนผมอยู่ในระดับนักเรียนดีเด่น

งั้นหรือ แล้วเราล่ะอัล

หนูก็สบายดีค่ะคุณปู่ อัลมองใบหน้าเหี่ยวย่นของอีกฝ่ายอย่างออดอ้อน เรื่องเรียนก็พอเอาตัวรอดได้ค่ะพอพูดไปอย่างนั้นหญิงสาวเลยโดนชายหนุ่มกระทุ้งศอกใส่ ดวงตาสีฟ้าของเซดริกประกายดุ

ตอบให้มันดีๆ หน่อย เอาให้มันตรงความจริง เสียงดุกระซิบ

อ่า เอ่อ ได้ A ทุกวิชาค่ะยกเว้นภูติคำนวณ

เรียนใช้ได้นี่เรา ปู่ค่อยหายห่วงหน่อย ว่าแต่เจ้าตัวนั้นสัตว์เลี้ยงหรือ นิ้วของบารอนชี้ไปยังเดเร็กที่กำลังกัดคุกกี้อย่างเมามัน ดวงตาสีแดงของเขามองมันอย่างพิจารณา

อัลช้อนร่างของเดเร็กขึ้น หยิบคุกกี้ออกจากมือน้อยของมัน สาวน้อยจัดการใช้นิ้วเช็ดปากกระดากที่เปรอะด้วยผงคุกกี้

ลืมไปเลยค่ะ คุณปู่คะนี่เดเร็กค่ะเป็นคู่หูของหนูเธอนำเสนอเดเร็กเต็มที่ จนเจ้ามังกรหันไปส่งสายตาไม่พอใจนิดหน่อย และพอเบือนหน้ามาสบกับมหาเวทอัคคีคนสำคัญ เดเร็กก็สังเกตเห็นประกายตาบางอย่างในดวงตาสีเพลิงที่เริ่มขุ่นมัว

                ความไม่ไว้วางใจ

                งั้นหรือ ในที่สุดบารอนไอวารีนก็ขยับยิ้ม ท่าจะรักมันมากสินะ

                ค่ะรักมากเลย อัลยอมรับ กอดเดเร็กแน่น ทำเอามังกรหนุ่มหน้าร้อนผ่าว ตัวเดเร็กเองก็อยากจะหันกลับไปกอดตอบเหมือนกันแหละนะ แต่พอเห็นสายตาที่ส่งมาของมิคาเอล

                เห็นทีเขาคงต้องไปคุยกับท่านบารอนสักหน่อยแล้ว

                อากาศข้างนอกนี่น่าเดินเล่นจังเลยนะคะ แอนนิต้าเปรย หลังจากจัดการอบรมสั่งสอนพี่ชายเสร็จ ดวงตาสีเพลิงคู่สวยปรายมองภาพหมู่ทิวไม้ขยับกายตามแรงลม ละอองสีทองแต่งแต้มสีเขียวของใบไม้งดงามราวเป็นภาพวาด

                แอนนิต้าโปรยยิ้มให้กับครอบครัวที่เธอรัก

                เราออกไปเดินเล่นกันไหมคะ 

                                                                                          .........................

 

                แสงแดดส่องลอดจากบานหน้าต่างกระทบใบหน้าเหี่ยวย่นของมหาเวทอัคคีผู้ยืนทอดมองบรรดาลูกหลานที่กำลังเพลิดเพลินกับการเดินเล่น สายลมเชยผ่านร่างสูงที่ใช้ไม้เท้าราคาแพงค้ำไว้ ท่ามกลางความเงียบที่บรรเลงในห้อง

                เห้อ ความสุขของคนแก่ก็คือลูกหลานนี่แหละ เสียงแหบเปรยเหมือนกับต้องการคู่สนทนา ดวงหน้าของบารอนแลมองมังกรตัวน้อยที่นอนโบกหางบนโซฟาใหญ่

จริงไหม ท่านดาร์ซี เซฟิรุส

เดเร็กแสยะยิ้ม ดวงตาสีเงินวาววับ

                รู้จริงๆ ด้วยสินะ

                ท่านเองก็รู้ว่าฉันรู้ ไม่งั้นคงไม่นอนอยู่ตรงนี้หรอก ท่านอยู่นี่เพราะมีเรื่องจะคุยกับฉันมิคาเอลหมุนตัวมายืนหันหลังให้หน้าต่าง นัยน์ตาจับจ้องร่างเล็กที่ยืดตัวขึ้น ร่างนั้นเปล่งแสงสีเงินแล้วค่อยๆ ขยายออกช้าๆ

                บัดนี้ตรงหน้าบารอนคนสำคัญ คือ ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มวัยยี่สิบต้นๆ เจ้าของเรือนผมสีรัตติกาลยาวเกือบถึงกลางหลัง ขับให้ดวงตาสีเงินเคร่งขรึมดูเด่นราวจันทราในห้วงราตรี

                ที่เรียกให้อัลมาที่นี่วันนี้ เป้าหมายจริงๆ ของท่านก็คือฉันสินะ เดเร็กส่งคำถาม ดวงตาสีเงินดูเฉยชา

                ก็ไม่เชิงที่เรียกทุกคนมาเพราะคิดถึงจริงๆ แล้วการได้พบท่านมันเป็นแค่ของแถม บารอนไอวารีนยิ้มเอ็นดู เหมือนปู่กำลังมองดูหลานชาย

ท่านรู้ตั้งแต่เมื่อไรว่าฉันรู้ว่าท่านคือดาร์ซี

                ก็ตั้งแต่ตอนที่ฉันปลอบอัลตอนจะไปเล่นเปียโน ท่านดูตกใจกับท่าทีฉันมาก

                ชายหนุ่มที่เป็นสุภาพบุรุษไม่ควรแตะต้องสตรีในโอกาสอันไม่สมควร ชายชราเปรยเหมือนจะตักเตือน

                ฉันรู้และจะไม่ทำหรอกถ้าเป็นคนอื่น แต่นี่เป็นอัล ผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ฉันต้องการจะปลอบโยนและปกป้อง เดเร็กเลิกคิ้ว สายตาเขาเลยออกไปนอกหน้าต่างดูสาวน้อยผมฟ้าที่กำลังวิ่งไล่จับเซดริก ดูสิโตป่านนี้ยังวิ่งเป็นเด็กๆ

                ด้วยสายตาและกระแสเสียงอันอาทร ทำให้บารอนไอวารีนเอะใจอะไรบางอย่าง ชายชราลอบสังเกตท่าทางของมหาเวทรัตติกาลอย่างผู้มีประสบการณ์ในด้านนี้

                ในที่สุดเดเร็กก็เปิดปาก

                มีใครในสภาเวทรู้เรื่องนี้บ้าง

                มหาเวททั้ง 6 คน และอาจารย์บางคนที่สอนอัล บารอนไอวารีนไล่ความคิดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของชายหนุ่มและหลานสาวของตน ชายชราตั้งใจปกปิดชื่อของอาจารย์ที่เป็นผู้จับตามองหลานสาว แต่มหาเวทรัตติกาลไม่ยอม

                บอกชื่อของอาจารย์พวกนั้นมาให้หมด

                ท่านไม่มีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน

                ฉันมีสิทธิ์ทำทุกสิ่งที่ต้องการกลีบปากของเดเร็กกระตุกขึ้น นัยน์ตาสีเงินไร้ประกายราวปีศาจ แขนแข็งแกร่งยกขึ้นกอดอก ท่านก็น่าจะรู้ว่าคนอย่างฉันทำอะไรได้บ้าง

                ปีศาจชัดๆ

                มหาเวทอัคคีหรี่ตาลง เขารู้สึกได้ว่ามือแห้งเหี่ยวที่จับไม้เท้ากำลังสั่นน้อยๆ ด้วยกลิ่นอายหนาวเย็นและมืดมนที่แผ่ออกจากร่างสูงสง่าของมหาเวทรัตติกาล ในชีวิตกว่า 70 ปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยกลัวใครมากเท่านี้มาก่อน

                นี่สินะตัวจริงของดาร์ซี เซฟิรุส

                จะบอกฉันได้หรือยัง หรือว่าจะ เจ้าของเสียงเย็นเยียบว่าพลางสืบเท้าเข้ามาอย่างคุกคาม ให้ฉันเค้นคอบอกเอง

                บารอนไอวารีนพยายามปิดปากให้สนิท สายตาประสานกับดวงตาของปีศาจคู่นั้น แต่ทันใดนั้นดวงตาสีเงินของชายผมดำก็เบิกขึ้นเหมือนตกใจอะไรบางอย่าง บัดดลร่างสูงที่พยายามเค้นข้อมูลจากเขาก็กลับกลายเป็นร่างของมังกรตัวน้อยบินไปเกาะที่หน้าต่าง

                คุณปู่มาเดินเล่นด้วยกันสิคะ อ้าว เดเร็กตื่นแล้วเหรอ เสียงใสดังขึ้นจากด้านหลังของบารอน ทำให้รู้ว่าอะไรคือสาเหตุที่หยุดการคุกคามของมหาเวทรัตติกาลไว้

                ชายชราค่อยๆ ผินกายมองภาพเบื้องหลัง

                อืม นอนไปได้หน่อยค่อยหายง่วง เสียงเย็นของมังกรว่า พร้อมหางโบกสะบัด

                เหรอๆ งั้นก็ดีแล้วล่ะ อัลยิ้มจนตาหยี ก่อนจะหันไปส่งคำชวนให้ปู่คุณปู่ไปเดินเล่นกันเถอะค่ะ อากาศดี๊ดี

                ไม่เอาหรอก พวกหนุ่มสาวไปเถอะ ปู่แก่แล้ว คนเป็นปู่โบกมือไล่

                ค่ะ งั้นไปนะ

                ร่างบางผู้เริงร่าเผ่นไปหาแม่และพ่อที่ยืนอยู่ใต้ร่มไม้ท่ามกลางสายตาเอ็นดูจากผู้อยู่ในตัวบ้านทั้งสองคน พลันชายชราก็หันมามองเจ้ามังกร               

                ไม่อยากให้อัลรู้ว่าท่านคุกคามฉันเหรอ หรือเธอไม่รู้ตัวจริงของท่าน

                อัลรู้ตัวจริงของฉัน ที่ทำไปก็เพื่ออัลทั้งนั้น ท่านไม่บอกก็ไม่เป็นไร ฉันสืบเองก็ได้

                เพื่ออัล มิคาเอลทวน คิ้วสีขาวเลิกสูงเชิงถาม

                แต่เจ้ามังกรไม่ตอบอะไร มันทำเพียงทอดสายตามองร่างของเด็กสาวเท่านั้น

                 สภาเวทจะทำอะไรไปทำไปเถิด แต่ไม่ต้องจับตาเราหรอกว่าเราจะทำร้ายเด็กคนนี้หรือไม่ถ้อยคำตรงไปตรงมาเปล่งขึ้น นัยน์ตาสีเงินเหล่มองชายชรา

                เพราะเด็กคนนี้คือคนสุดท้ายในโลกที่เราจะลงมือทำร้าย

                                                                    ......................................................................

 

                วันนี้เป็นอย่างไรบ้างเสียงแหบที่ฟังดูเคยหวานนักถามคู่สนทนาที่บัดนี้ทำหน้าเหนื่อยใจอยู่เพียงลำพัง หลังจากส่งลูกหลานกลับบ้านไปจนหมดเมื่อประมาณชั่วโมงกว่ามาแล้ว

                หมดรูปเลย เขาพูดเหมือนรู้ทันเราหมดเฟทเซีย บารอนไอวารีนถอนใจ เขาบอกว่าทำอะไรก็ทำไป แต่ไม่ต้องกลัวว่าเขาจะทำร้ายอัล

                เขาน่าจะบอกข้อมูลเรามากกว่านี้ เฟทเซียพูดด้วยน้ำเสียงเสียดาย ฉันว่าเขาคงมีแผนของตัวเอง แผนที่แม้แต่ฝ่าบาทยังไม่รู้

                ฉันก็คิดเช่นนั้น

                ถึงเวลาเขาคงบอกแผนของเขาให้เรารู้เอง มหาเวทพฤกษาว่า เราคงได้แต่รอเวลา

                เขาต้องการรู้ว่าใครเป็นคนจับตาดูเขากับอัลในโรงเรียนบ้าง แต่ฉันไม่ได้บอกไปจู่ๆ มหาเวทอัคคีก็นึกได้ แต่เขาอยากรู้ไปทำไม

                งั้นหรือ ฉันว่าเขาไม่ได้กลัวการจับตามองหรอก นี่เป็นข้อสันนิษฐานของฉันน่ะมิคาเอล ดาร์ซีคงคิดว่าอาจารย์ที่เราเลือกจะต้องเป็นอาจารย์ที่ใกล้ชิดอัลมากที่สุดและเอ็นดูอัลมากที่สุด เขาคงอยากรู้ว่าถ้าหากเกิดอะไรขึ้นมาจริงๆ ที่โรงเรียนเซพาตรา อาจารย์คนไหนกันที่เขาจะสามารถฝากให้คุ้มครองสายเลือดแห่งไอวารีนได้

                คุ้มครอง มันจะเกิดอะไรขึ้นกับอัลหรือไงชายชราทำเสียงไม่สบายใจยิ่งหลังจากประมวลคำพูดของโซฟอสตอนบ่ายแล้ว ชายชรายิ่งกลัดกลุ้ม

เขาได้ยินเสียงเฟทเซียถอนใจเบาๆ

                อย่าทำเสียงอย่างนั้นมิคาเอล ทั้งหมดนี่เป็นเพียงการสันนิษฐานและลางสังหรณ์ของฉันเท่านั้น 

                                                                     .............................................................................

                          สวัสดีค่ะสงสัยใช่ไหมทำไมอัพวันนี้ มันมีสาเหตุจากว่าข้าน้อยขี้เกียจตบตีแย่งโน้ตบุ๊กกับน้องอิอิ อย่างที่รู้กันว่าตอนนี้ข้าพเจ้าฝึกงานลากยาวตั้งแต่แปดครึ่งถึงหกโมง สนุกดีค่ะ ^ ^ ชอบ เลยลั่นล้ากับการทำงานมาก แม้จะเงยหน้าขึ้นมาแล้วแอบมึนเพราะนั่งอ่านทั้งวัน 
                           ส่วนเพื่อนๆ บางคนอาทิตย์หน้าก็เปิดเทอมกันแล้ว ขอให้สนุกกับการเรียนหนังสือนะค๊า~
                           มาคุยกันเถอะ

             ความคิดเห็นที่585 fisho-robot : เธอยังคงเป็นเจ้าหนี้ที่เหนียวแน่นมากปลาน้อย

              ความคิดเห็นที่ 586 สามลม : มาอัพแล้วค่ะ

               ความคิดเห็นที่ 587 brigitte-pat : ต่อไปจะตั้งใจเขียนให้มากขึ้นค่า
          
                ความคิดเห็นที่ 588 แมวสีดำ
 : อัพแล้วเน้อ

                  ความคิดเห็นที่ 589 ice : พี่บอกแล้วสตีฟมันเนียน เอ๊ะ หลุดสปอย=[]=
                 
                ความคิดเห็นที่ 590  acteaon : เป็นคำขอที่ให้เดเร็กเริ่มปูทางให้อัลค่ะ อิอิ สปอย

                 ความคิดเห็นที่ 591 Alice : มาต่อให้แล้วน้า

                ความคิดเห็น 593 nook : พระเอกเราน่ารักอยู่แล้วค่า

                ความคิดเห็นที่ 594  ~SOUL~ : ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ ^ ^

              ความคิดเห็นที่ 595ลูกขนไก่
 : กร๊ากคำพูดโดนใจมาก โคแก่เพิ่งรู้ตัว อร๊าก เดเร็กตบหัวค่ะ = =

             ความคิดเห็นที่ 596 : เพลงชื่อ now and forever ค่ะ ถ้าจำไม่ผิด

              ความคิดเห็นที่ 597 shine  : เรื่องราวระหว่างลูเซียกับโซฟอสมีแน่นอนค่ เพราะเป็นตอนหลักในภาคสาม เป็นไงมาไงได้รู้แน่ แต่สปอยว่าคุณพ่อน่ะรักแรกพบเลยทีเดียว


             ความคิดเห็นที่ 598 Manticore : อัพแล้วค่า

              ความคิดเห็นที่ 599 Gemini NUT : แม้จะเหมือนถูกบังคับ แต่สุดท้ายอัลจะเลือกทางเดินด้วยตัวเองค่ะ

               ความคิดเห็นที่ 600 : โอ๋ เจ็บไหม เดเร็กดุแบบนี้แหละค่ะ อร๊าก  คนเขียนโดนต่อ

               สุดท้ายนี้ อยากถามว่ามีใครสนภาคสี่ รุ่นลูกไหมคะ รับรองว่าลูกอัลกับเดเร็กได้นิสัยพ่อและแม่ผสมกันจนก่อเรื่องได้สุดๆ เลย วันนี้ไปละค่า




                  
               


               

             

               

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

1,838 ความคิดเห็น

  1. #1835 PSdalmatian (@PSdalmatian) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 13:13
    อะไรคือคนสุดท้ายที่จะทำร้าย หมายถึงอัลหรอ
    #1835
    0
  2. #1571 spring (@shasha) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2556 / 09:02
    เรื่องที่คาดไม่ถึงก็คือลูกสะใภ้คนสวยของบารอนเป็นถึงอดีตราชินีของอาณาจักรล่มสลาม เเน่นอนว่าลูกก็ต้องสืบทอดพลังและบัลลังค์
    #1571
    0
  3. #1074 DawwyJung (@dawwyjung) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2553 / 21:36
    ทำไมเรารู้สึกเหมือนแต่ละตอนมันสั้นลงเรื่อยๆหว่า
    #1074
    0
  4. #621 yen9 (@dog8) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2553 / 14:33
    อัพไวๆๆนะเจ้าคะข้าน้อยจารอคุคุคุ
    #621
    0
  5. #617 Alice (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2553 / 18:18
    ปู่ของอัลหวงหลานนะเนี่ย 555+
    #617
    0
  6. #615 ลูกขนไก่ (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2553 / 12:18
    รู้ตัวแล้วเนี้ยเอาใหญ่เชียวนะเดเร็ก ขู่ปู่อัลอะเดี๋ยวเค้าก็ไม่ยกหลานให้หรอก



    สุภาพบุรุษไม่ควรแตะต้องสตรีในโอกาศไม่สมควรแต่ถ้าสมควรก็เสร็จ.....5555+



    อยากอ่านรุ่นลูกอะ สนับสนุนเต็มที่



    แต่คิดไม่ค่อยออกแหะว่าอัล+เดเร็ก=ลูกจะออกมาเป็นไง



    คงโหด มัน ฮาแน่เลย

    #615
    0
  7. #612 ภัททา (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2553 / 07:27
    สนใจสิค๊าา แล้วก็ มีคำผิดเท่าที่ภัทดูนะคำว่า"เฮ้อ"พี่เขียนเป็น"เห้อ"อ่า ไม่ทราบว่าเขียนยังไงถึงจะถูกคะ ^^
    #612
    0
  8. #609 alittledog (@alittledog) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2553 / 18:21
     สนใจค่ะ แต่ว่าไปตอนนี้เดเร็กน่ารักที่สุดเลย รักเดเร็กที่สุดเลย จะโดนหนูอัลหึงไหมน้อ
    #609
    0
  9. #608 แมวสีดำ (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2553 / 15:45
    สนุกๆ แต่เดเร็กนี่น่ารักแฮะ ขู่คนอื่นแต่ใจดีกับอัลคนเดียว (ใจดีหรือเปล่าหว่า เห็นตอนสอนหนังสือก็โหดๆอยู่เหมือนกัน) ^ ^ อยากรู้เรื่องระหว่างโซฟอสกับลูเซียจัง ^O^ แล้วก็อยากรู้ว่าลูกของอัลกับเดเร็กจะออกมาเป็นยังไงน้า =__= นึกไม่ออกจริงๆว่าถ้าเอานิสัยของอัลกับเดเร็กมาผสมกัน -__- มันจะออกมาอีแบบไหน คนรอบข้างคงปวดหัวและวุ่นวายแน่ๆเลย ^__^ ยังไงก็อัพไวๆน้า... จะเข้ามาอ่านมาเม้นให้เรื่อยๆ (ตามแต่โอกาสจะอำนวย) เราคิดว่ามีภาคสี่ก็ดีเหมือนกัน แล้วลูกของอัลจะคู่กับใครอ่ะ แล้วโรสกับเซดริกจะมีลูกป่าวอ่ะ เอาเป็นว่าจะรออ่านแล้วกันเน้อ ^ ^ (แหะๆถามเยอะไปหน่อยล่ะมั้งเนี่ย ^O^)
    #608
    0
  10. วันที่ 14 พฤษภาคม 2553 / 14:36
    สนุกเหมือนทุกทีเลยค่ะ
    แต่ตอนนี้รู้สึกว่าทำไมสั้นจัง...เอ...หรือไควท์รู้สึกไปเองหว่า?
    เดเร็กน่ารักค่ะ   ส่วนภาคสี่ก็น่าสนนะคะ   อยากรู้ว่าส่วนผสมของความร่าเริงกับเย็นชาจะออกมาเป็นอย่างไร?
    ดูน่าเราจะได้คนสองบุคลิกมาแหงๆ
    #607
    0
  11. #605 Ning_Za (@hany123) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2553 / 10:27
    หนุกดีน้า 
    #605
    0
  12. #603 brigitte-pat (@n4927) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2553 / 23:48
    อ๊ากกกก เดร็กน่ารักอ่ะ เท่ด้วย อยากได้  ๆ ๆ ๆ ๆ อิอิอิ
    #603
    0
  13. #602 The รัตติกาล (@worryar) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2553 / 23:03
    สนเจ้าคะ

    อยากจะรู้ว่าลูกจะมีนิสัยออกมายังไง

    สู้ๆๆๆนะเจ้าคะ

    จะรอตอนต่อไป(ภาค 4 ด้วยนะเคะ)
    #602
    0