Zen กับสายเลือดที่สาบสูญ

  • 98% Rating

  • 13 Vote(s)

  • 112,985 Views

  • 1,198 Comments

  • 2,051 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    26

    Overall
    112,985

ตอนที่ 24 : อาหารเช้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3565
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    2 ก.พ. 58

หลังจากนอนจนเต็มอิ่ม เซนก็ตื่นขึ้นมาในห้องของหอพักนักเรียนอาซลานอคาเดมีพร้อมทั้งหยีตาตอนรับวันใหม่ วันนี้เป็นวันแรกที่จะมีการเรียนการสอนปรับพื้นฐานให้แก่นักเรียนเพื่อแต่ละคนจะได้มีความสามารถพอๆกัน

อรุณสวัสดิ์ครับคุณเซน ห้องน้ำว่างแล้วไปใช้ได้เลยนะครับแรมพิสเอ่ยทักเซนหลังจากอาบน้ำเสร็จ เขากำลังใช้ผ้าเช็ดตัวเช็ดผมให้แห้งเพื่อจะได้ไม่เป็นหวัดพร้อมทั้งชวนเซนให้ไปอาบน้ำ

เซนจึงพยักหน้าเล็กน้อยและอ้าปากหาวพร้อมทั้งสะบัดศีรษะไล่ความง่วง ก่อนจะเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่ตากไว้กับไม้แขวนเสื้อที่ระเบียงห้อง

ในระหว่างที่กำลังถอดเสื้อ เซนก็เอ่ยถามแรมพิสถึงกำหนดการของวัน วันนี้มีกำหนดการอะไรบ้างเหรอแรมพิส

วันนี้มีเรียนปรับความรู้พื้นฐานเวลาเก้าโมงเช้าถึงเที่ยง และก็ปรับพื้นฐานทักษะการต่อสู้บ่ายหนึ่งถึงสี่โมงเย็นหลังจากนั้นถึงหกโมงเย็นทางโรงเรียนจะพาแนะนำสถานที่ครับแรมพิสตอบฉะฉานเพราะกำหนดการนี้เขาได้อ่านมาก่อนและความจำของเขาก็เป็นเลิศอีกด้วยจึงไม่ยากที่จะพูดอย่างไม่ติดขัด

อืม..งั้นเหรอขอบใจมากนะ ฉันอาบน้ำก่อนล่ะเซนกล่าวแล้วเข้าไปในห้องน้ำทันที

เมื่ออยู่ในห้องน้ำคนเดียว เซนจึงกระซิบเรียกคามานที่ตอนนี้กำลังนอนหลับปุ๋ยในตัวเขาอยู่ เพื่อจะเรียกมาถามว่าเห็นเด็กเผ่านิมฟ์ที่เคยช่วยเขาไว้ตอนสอบหรือเปล่า เพราะเซนว่าจะไปขอบคุณเธอที่ช่วยไว้ในตอนที่บาดเจ็บ

คามาน คามาน...เมื่อเรียกอยู่นานสองนานก็หาได้มีเสียงใดตอบกลับมาไม่ เซนจึงล้มเลิกความตั้งใจและอาบน้ำต่อไป

 

                “อาหารที่นี่อร่อยมากเลยว่ามั้ยครับคุณเซนเสียงของแรมพิสกำลังกล่าวชมรสชาติอาหารเช้าที่มันอร่อยมากเสียจนไม่คิดว่าจะทำมาให้เด็กนักเรียนกิน ส่วนเซนก็ได้แค่ยิ้มแหะๆให้เพราะอาหารหรูๆเขากินแทบทุกวันอยู่แล้ว ทั้งในวังและที่บ้าน

ตอนนี้เซนกำลังนั่งทานอาหารในโรงอาหารกับนักเรียนคนอื่นทั้งชายและหญิงที่มีจำนวนไม่ถึงยี่สิบคนเพราะยังเช้าอยู่ โดยที่นี่จะจัดอาหารแบบบุฟเฟต์มีให้เลือกหลายอย่างมากมายและแต่ละอย่างก็อร่อยซะด้วย

ซึ่งนักเรียนแต่ละคนที่มานั่งทานนั้น บางคนก็ตัวใหญ่เกินวัยถ้าไม่บอกก็อาจจะคิดว่าเป็นตาลุงได้ ส่วนบางคนก็ยังเด็กตัวกะเปี๊ยกก็มี จึงไม่แปลกที่จะมีการข่มเหงรังแกคนที่อ่อนแอกว่า อย่างเช่น...

นี่สาวน้อย พี่ขอนั่งข้างๆด้วยได้รึเปล่าพอดีที่อื่นมันเต็มแล้วจู่ๆก็มีชายผมเทารูปร่างใหญ่จนไม่น่าเชื่อว่าจะรุ่นเดียวกันกับเซน ได้มาขอนั่งข้างเด็กผู้หญิงผมสีเขียวรูปร่างบอบบางคนหนึ่งที่นั่งอยู่โต๊ะคนเดียวข้างหลังเซน ซึ่งเธอก็ไม่กล้าปฏิเสธชายคนนี้จึงตอบรับอย่างกล้าๆกลัวๆ

-ค่ะ

โอ้ง่ายดีแท้อย่างงี้สิพี่ชอบ หลังอาหารเช้านี้ไปหาอะไรทำกับพี่มั้ยจ๊ะชายคนนั้นยังพูดเกี้ยวเด็กสาวผมเขียวต่อพลางขยับเข้ามาใกล้ๆเธอ แต่พอเธอจะกระเถิบหนีก็ถูกชายคนนั้นโอบไหลเข้ามาใกล้ๆ เธอจึงสั่นเทาด้วยความกลัวและไม่กล้าโวยวายอะไรเพราะถูกชายรูปร่างกำยำคนนั้นจ้องไว้อยู่เหมือนพร้อมจะกินเลือดกินเนื้ออย่างไรอย่างนั้น

เซนซึ่งลอบฟังการสนทนาของทั้งสองอยู่จึงทนไม่ไหวและหันไปมอง ก็พบว่าเด็กสาวผมเขียวคนนั้นคือคนคนเดียวกับนิมฟ์ธาตุไม้ที่เคยใช้เวทย์รักษาบาดแผลให้เขา แล้วมีหรือที่เซนเห็นผู้มีพระคุณ(หรือสาวน้อย)โดนรังแกแบบนี้แล้วจะยอมอยู่เฉย

เซนจึงหันหลังกลับและคิดว่าบอกให้ชายคนนั้นเลิกการกระทำแบบนี้ซะ แต่ยังไม่ทันพูดอะไรชายคนนั้นก็..

มองไรไอ้หน้าอ่อน อยากมีเรื่องเหรอไม่เห็นรึไงว่าคู่รักกำลังมีความสุขกันอยู่ชายร่างกายกำยำพูดกับเซนอย่างก้าวร้าวและแสดงตนว่าตัวเองเป็นแฟนของนิมฟ์น้อย

ถ้าเป็นแฟนกันจริงๆเธอคนนั้นคงไม่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แบบนั้นหรอกครับเซนยิ้มพร้อมทั้งหันไปมองเด็กสาวผมเขียวที่ตอนนี้ก็กำลังมองเซนเหมือนกับเขาคือความหวังสุดท้ายของเธอ

ร้องไห้บ้าอะไร ดูนี่นะชายคนนั้นพูดก่อนจะหันไปใช้มือบีบปากให้นิมฟ์น้อยผมเขียวยิ้ม ซึ่งเธอก็ทำท่าจะร้องไห้จริงๆแล้ว เซนจึงทนไม่ไหวและยืนขึ้นจับข้อมือหมอนี่ทันที

ได้โปรดหยุดด้วยเถอะครับ เดี๋ยวจะเจ็บตัวไม่เข้าเรื่องเซนกล่าวพร้อมทั้งส่งรอมยิ้มที่ดูสดใสแต่จริงๆแล้วพร้อมจะเชือดเฉือนชายตรงหน้าได้ทุกเมื่อ ซึ่งจากแรงบีบของเซนที่มีพลังพอๆกับมนุษย์หมาป่าก็ทำให้มันเกือบอุทานออกมาด้วยความเจ็บปวดแต่ก็ยังคุมเอาไว้ได้ ชายผมเทาจึงสะบัดข้อมืออย่างแรงเพื่อให้พ้นจากการพันธนาการของเซน ซึ่งมันก็ทำสำเร็จแต่หารู้ไม่ว่าที่จริงแล้วเซนแค่ตั้งใจปล่อยให้มันหลุดรอดไปเท่านั้น เพื่อดูว่าหลังจากการเตือนเล็กๆน้อยๆนี้มันจะทำอะไรต่อไป

เหอะ คิดว่าตัวเองเป็นพระเอกเหรอวะห้ะไอ้หน้าอ่อน!! ลองนี่หน่อยเป็นไง!” ชายผมเทาตวาดออกมาดังๆซึ่งก็เรียกความสนใจจากแทบทุกคนในโรงอาหารให้หันมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น หลังจากพูดจบชายผมเทาก็กำมือขวาแล้วสะบัดไปด้านข้างพร้อมทั้งการปรากฏของขวานสีดำเล่มใหญ่ขึ้นไว้ในมือ

ไม่มีพูดพร่ำทำเพลง ชายผมเทาก็กระชากคอเสื้อเซนขึ้นมาพร้อมทั้งหมายจะจามหัวเซนให้แบะไปในทีเดียว ซึ่งนักเรียนที่กำลังมุงดูเหตุการณ์ก็ส่งเสียงวี้ดว้าย บางคนก็ไปเรียกอาจารย์มาเพราะเป็นห่วงว่าเด็กชายผมขาวจะถูกฆ่าเอาจริงๆตั้งแต่ยังไม่เปิดเรียน

แต่ทว่าก่อนที่ขวานใหญ่นั้นจะสัมผัสเซน จู่ๆเซนก็หายไปพร้อมทั้งอาการงุนงงของชายผมเทาที่กำลังหันซ้ายหันขวาเพื่อหาเซนแต่ก็ไม่พบ และไม่ใช่แค่เซนคนเดียวที่หายไปแต่ยังเป็นขวานในมือของชายคนนั้นอีกด้วย

ของเด็กเล่นแบบนี้ถ้าใช้ไม่ถูกกาลเทศะก็อันตรายนะครับรู้มั้ยเซนที่ตอนนี้ยืนอยู่อีกฟากของโต๊ะตัวเดิมที่นิมฟ์น้อยนั่งซึ่งก็คือด้านหลังของชายผมเทานั่นเอง เซนในตอนนี้กำลังยืนพร้อมทั้งควงขวานคู่ใจของชายผมเทาคนนั้นเล่น ทำเอาความโกรธในตัวของชายคนนั้นเพิ่มสูงขึ้นและคิดในใจว่าจะต้องฆ่าด็กชายผมขาวตรงหน้าให้ได้ถึงแม้อาจจะโดนจับก็ตาม

จิตสังหารพลุ่งพล่านหมดแล้วนะครับ ช่วยใจเย็นแล้วมาคุยกันดีๆดีกว่-” เซนกล่าวเมื่อเห็นว่าชายผมเทาตรงหน้าแผ่จิตสังหารรุนแรงออกมา แสดงว่าเอาจริงแล้วแน่ๆแต่ยังพูดไม่ทันจบ ชายผมเทาก็พุ่งมาด้วยมือเปล่าหวังจะใช้แรงในตัวฆ่าเซนให้แหลกคามือ

เซนจึงหยุดการพูดคุยเมื่อเห็นว่าชายตรงหน้าไม่รับฟังอะไรแล้วพร้อมทั้งหยุดการควงขวานและกระชับด้ามขวานมั่นพร้อมที่จะโจมตีสวนกลับ

ย้ากกก แกตายยย!!!” ชายผมเทากระโดดพุ่งข้ามโต๊ะเข้ามาหาเซนหวังจะชกให้ตายคามือเพื่อระบายความโกรธนี้

แต่เซนก็ใช่ว่าจะอยู่เฉยซะเมื่อไหร่ เซนเพียงแค่ขยับตัวนิดๆเพื่อหลบการโจมตีที่เชื่องช้าในสายตาของเขานั้นก็พ้นแล้ว พร้อมทั้งใช้ด้ามขวานตอกกลับไปที่สันลำคอจนชายผมเทาสลบทันที

ขอโทษด้วยนะครับ สงสัยจะลงมือแรงไปหน่อยเซนรีบวิ่งเข้าไปดูผลงานที่ฝากไว้กับชายผมเทาที่ตอนนี้กำลังสลบเหมือดไม่ได้สติ พร้อมทั้งพนมมือกล่าวขอโทษขอโพยทันทีพร้อมทั้งวางขวานคืนให้ชายผมเทา

 -ขอบคุณมากนะคะถ้าไม่ได้คุณช่วยไว้ฉันคงแย่แน่ๆเธอกล่าวพร้อมทั้งโค้งตัวลงขอบคุณเซนอย่างสุดซึ้ง

ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ คิดซะว่าเป็นน้ำใจเล็กๆน้อยๆและตอบแทนที่คุณเคยช่วยผมไว้เซนตอบก่อนจะหันไปเห็นว่าอาจารย์ที่นักเรียนไปเรียกมาได้มาถึงแล้ว ซึ่งเซนก็อธิบายให้ฟังว่าเป็นแค่เหตุเข้าใจผิดเล็กๆน้อยๆเท่านั้นจึงไม่มีอะไรมาก

พอเสร็จในเรื่องของชายผมเทา เซนจึงหันมาสนใจคำถามของนิมฟ์น้อยที่เพิ่งถามเขาด้วยความไม่เข้าใจว่า

ฉันเคยช่วยคุณด้วยเหรอคะ? เราไม่รู้จักกันมาก่อนนี่คะ

ตอนสอบครั้งนั้นไง ที่คุณใช้เวทย์รักษาช่วยผ- อุ้บบยังพูดไม่ทันจบนิมฟ์น้อยก็เอามือมาปิดปากเซนไว้ไม่ให้พูดจบประโยค

-ฉันจำได้แล้วล่ะค่ะแต่รบกวนช่วยอย่าพูดเรื่องนี้นะคะ เพราะท่านอาจารย์ใหญ่ห้ามไว้ไม่ให้ใครรู้เรื่องนี้หลายคนค่ะ

เธอบอกเหตุผลที่ต้องปิดปากเขาเช่นนี้ก่อนจะคลายมือออก ซึ่งก็ทำให้เซนรู้ว่ามือของเด็กผู้หญิงนั้นนุ่มขนาดไหน ต่างกับพวกผู้หญิงโตๆแก่ๆที่เขาเคยลอบไปทำงานรับใช้สนองตัณหาพวกเธอลิบลับ

เอ่อ.. ช่วยบอกชื่อคุณได้มั้ยคะ พอดี..แบบว่า เรายังไม่รู้จักกันเลยนิมฟ์น้อยเอ่ยถามชื่อเซนพร้อมทั้งก้มหน้าไม่กล้าสบตาเซนตรงๆ

อ้อโทษทีครับ ผมเซน เดอ มองติเอครับ แล้วคุณล่ะเซนบอกชื่อตัวเองอย่างว่าง่ายพร้อมทั้งส่งรอยยิ้มสดใสให้นิมฟ์น้อย ซึ่งเธอก็แอบชำเลืองมองเซนก่อนจะก้มหน้าลงไปอีกรอบเพราะรอยยิ้มนั้น

-ฉันลาเมีย ดิฟอเรสค่ะ!” เธอกล่าวชื่อตัวเองก่อนจะรีบหันหลังกลับแล้วหยิบถาดอาหารตัวเองหนีไป

คุณเซนนี่เสน่ห์แรงจังนะครับแรมพิสที่นั่งดูเหตุการณ์อยู่ตลอดเพื่อลอบสังเกตฝีมือของเซนเอ่ยแซวทันทีที่เห็นอาการของลาเมีย ซึ่งเซนก็บอกว่าไม่ใช่หรอกเพราะส่วนใหญ่เวลาได้คุยกับเด็กสาวรุ่นเดียวกันก็เป็นแบบนี้แทบทั้งหมด เซนจึงคิดว่าเด็กผู้หญิงแสดงอาการแบบนี้เป็นเรื่องปกติ


ps:
 ผมก็เพิ่งจะสังเกตว่าพระเอกยังไม่โชวเทพไรเลย จัดไปเบาะๆเรียกน้ำย่อยละกันเนาะ55 ขอบคุณสำหรับคำแนะนำของทุกคนครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #924 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 15:43
    ตกลงชีวิตเซนมันน่าสงสารจริงนะ ต้องไปสนองตัณหาสาวแกแม่ม่ายในโลกมืดด้วย โธ่ถัง
    #924
    0
  2. #828 มิลิน (@sompopy) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 11:58
    ขอพระเอก โหดขึ้นอีกนิดค่ะ แล้วก็ไม่ต้องยอมยายอลิซมากกกกกกกกกกก
    #828
    0
  3. #309 Nut Retspect (@torasr2600) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:14
    ก็เข้าใจนะว่าอยากให้สื่อว่าพระเอกไม่ชอบโชว์ แต่ก็ไม่อยาให้หงิมๆเกินไปให้คนอื่นดูถูกอ่ะ

    อย่างน้อยเวลาเรียนก็โชว์เทพให้คนอื่นเห็นหน่อยนะ
    #309
    0
  4. #260 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:39
    ลาเมีย...งูวินะ เป็นงูดีกว่านิมฟ์อีกนะ อิอิ
    #260
    0
  5. #140 frank (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:58
    ทำไมไม่ฆ่าอะ



    ปล่อยไว้ทำไม ไห้ มันแค้นและกับมาแก้แค้น



    นี้หรือ เคยเป็นนักฆ่ามาก่อน เริ่มจะเป็นพระเอก



    โลกสวยและ จะโดนฆ่าก้อไม่ฆ่าปล่อยไปไห้กับมาแก้แค้น



    มันจะเริ่มน่าเบื่อ
    #140
    2
    • #140-1 ตวย (จากตอนที่ 24)
      11 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:50
      น่าเบื่อก็เลิกอ่านไป รำคาญ
      #140-1
    • #140-2 รกสายตา (จากตอนที่ 24)
      15 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:15
      dear frank:ตัวเอกอดีตนักฆ่าไม่ใช่นักฆ่า ฉากในแคมป์รั้วโรงเรียน เรื่องคอมมอนเซ้นท์แบบนี้ยังไม่รู้ไปกินหญ้าเถอะค่ะ ตัวละครตอนนี้รักชีวิตใหม่มาก ตัวเอกคงไม่เชือดกระเดือกพวกปลายแถวให้แม่มันเสียใจหรอก แนะนำว่าคุณเลิกอ่านไปเถอะไว้เรียนมากกว่านี้ค่อยมาอ่านน่าจะเข้าใจได้มากกว่านี้ 😉
      #140-2
  6. #136 tainies (@tainies) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2558 / 07:54
    เทพแล้ว
    #136
    0
  7. #134 ??? (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:22
    ผมอยากให้องค์หญิงรู้เร็วๆว่าเซนมันเก่งอ่ะ
    #134
    0
  8. #133 negiharem (@negiharem) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:14
    ปักธงโดยไม่รู้ตัว ช่างน่ากลัว
    #133
    0
  9. #131 Lita (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:32
    เซน.....ซื่อบื้อ!!!!!//เคืองแทนสาวๆ
    #131
    0
  10. #130 kimurakung (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:29
    เสน่ห์แรง แถมยังไม่รู้ตัวอีก
    #130
    0
  11. #129 Mhew_happy (@mhew1209) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:21
    เซน...เสน่ห์แรงแท้
    #129
    0
  12. #128 Mhew_happy (@mhew1209) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:21
    เซน...เสน่ห์แรงแท้
    #128
    0