คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 22 : สู่ทะเลทราย (ตอนที่ ๒๑/๑๐๕ บทที่ ๗)


     อัพเดท 14 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 791
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 22 : สู่ทะเลทราย (ตอนที่ ๒๑/๑๐๕ บทที่ ๗) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 23 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ ๗  หนอนทะเลทราย

() สู่ทะเลทราย

สังข์ เอื้อย โสนน้อย จาอู และ มาลา อำลาเรือนผีสิงออกมาได้ไม่นาน ก็พ้นจากป่าทึบ ทางเดินเริ่มโปร่งแสง มีต้นไม้บางตา ตลอดระยะทาง ไม่มีเหตุร้ายใดๆ ทำให้การเดินทางในช่วงนี้ไม่เคร่งเครียดเหมือนวันก่อนๆ แต่หน้าตาของพวกเด็กๆ ก็ยังดูอิดโรยอยู่ เพราะเพิ่งผ่านเหตุการณ์สยองมาได้ไม่นาน พวกเขาใช้เวลาเดินทางมาได้ ๒ วันแล้ว ก็ยังมองไม่เห็นบ้านคน จนกระทั่งมาถึงต้นไม้ใหญ่ ก็ใกล้ค่ำพอดี จาอู พาพวกเด็กๆ ตั้งค่ายพักแรมที่นี่ แบ่งอาหารกันเท่าที่มี พวกเขารู้สึกว่า กินไม่อิ่มยังดีกว่าต้องมาเผชิญหน้ากับปีศาจ

หลังตั้งแค้มป์ไฟแบบง่ายๆ สังข์ เอื้อย โสนน้อย นอนดูแสงดาว มาลา รีบหลับก่อนเพื่อน ส่วน จาอู นั่งอยู่ข้างกองไฟมองพวกเด็กๆ เขาเองเริ่มเป็นห่วงในสวัสดิภาพของพวกเขาพอๆ กับชีวิตของตัวเอง

จาอู ขอบคุณมากนะ ที่เสียสละเพื่อพวกเรา ถ้าพวกเราไปพ้นจากอันตรายแล้ว จาอู จะกลับไปหาลูกก็ได้ ไม่ต้องส่งเราให้ถึงที่หรอกสังข์พูดกับจาอู ก่อนจะล้มตัวลงนอน

หิวจังเลยโสนน้อย พูดขึ้นทั้งที่ตาเกือบจะหลับ ป่านนี้ ถ้าแม่ยังอยู่ เราก็คงไม่ลำบากอย่างนี้

เอื้อย รู้สึกตัวลืมตาขึ้น เมื่อได้ยินโสนน้อยบ่น ตอนนี้ พวกเราก็โตกันแล้ว พ่อกับแม่ จะจำเราได้บ้างไหม๊นี่? ตอนเอื้อยจำความได้ แม่บอกว่าจะกลับมาหา แต่ถ้าแม่มาจริงๆ ก็คงไม่เจอ เฮ้อ! สังข์ พวกเราจะไปรอดไหม๊?”

แขนท่อนขวาของ สังข์ ยังคงวางอยู่บนหน้าผาก สายตาเหม่อลอยไปบนฟ้า

เราต้องไปรอดซิ สังข์ บอก เรายังไม่ตาย ความหวังก็ยังมี เรามาไกลเกินกว่าจะกลับทางเก่าแล้วนะ พวกเรายังมีแม่รออยู่ เราจะต้องอดทนไปให้ถึงบ้าน ... หลับเถอะ พรุ่งนี้เราจะต้องเดินทางอีกไกล

รุ่งขึ้นก่อนฟ้าสาง จาอูปลุกพวกเด็กๆ ให้เตรียมตัวเดินทางต่อไป ตอนนี้ต้นไม้ใหญ่ๆ ไม่มีให้เห็นแล้ว เหลือแต่ป่าละเมาะ ความหิวกระหายน้ำของพวกเด็กเพิ่มมากขึ้น เพราะน้ำก็เหลือน้อย ตอนบ่าย พบทางเดินดูเหมือนจะเป็นทางล้อเกวียน พวกเขาดีใจ จึงพากันรีบเดิน เผื่อจะพบบ้านคนที่ไหนสักแห่ง

โชคดีเหลือเกิน ที่มีบ้านของชาวบ้านหลังหนึ่ง เป็นบ้านที่ก่อด้วยอิฐดิน จะเรียกว่าบ้านดินก็ไม่ผิด ปลูกอยู่บนเนินเตี้ยๆ มองไกลๆ เห็นแต่คอกวัว แต่ไม่มีวัวสักตัว จะมีคนอยู่หรือเปล่าก็ไม่รู้ สังข์ เดินนำหน้าเข้าไป พวกเขาหยุด ก่อนที่จะถึงประตูหน้าบ้านราว ๕ ก้าว สังข์ สังเกตเห็นว่า หลังบ้านมีบ่อน้ำอยู่บ่อหนึ่งพอดี

มีใครอยู่ไหม๊สังข์ ตะโกน ขอพวกเราเข้าไปข้างในหน่อย

สักครู่ ก็มีหญิงชราคนหนึ่ง แง้มประตูหน้าบ้าน เดินเอาผ้าคลุมหน้าคลุมไหล่ออกมา เมื่อเข้ามาใกล้ๆ เปิดหน้าออก โสนน้อยตกใจผงะเล็กน้อย เพราะใบหน้าของนางเหี่ยวย่น นัยน์ตาข้างหนึ่งเป็นต้อสีเทาทั้งดวง ฟันดำเป็นแถบ เมื่อนางเอ่ยพูด

จะไปไหนกันล่ะ?” โชคดี ที่พูดจาภาษาเดียวกัน

พวกเราหลงทางมา แล้วก็หิวน้ำด้วยสังข์ บอก

เข้ามาก่อนซิ ไอ้หนูยายใจดี เชื้อเชิญคณะเดินทาง หายเข้าไปในบ้าน

หลังจากดื่มน้ำกันจนอิ่ม บรรยากาศผ่านคลายลงไปมาก บ้านดินหลังนี้ดูเย็นร่มรื่น

ยาย อยู่คนเดียวเหรอ?” เอื้อย ถามบ้าง

ไม่หรอก ประเดี๋ยวค่ำๆ ตาเฒ่า กับหลานชายก็มากันแล้ว พวกเธอ เดินทางกันมาไกลละซิ แล้วจะไปไหนต่อกันเรอะ?” ยายเฒ่า ถาม

พวกเด็กๆ เล่าความเป็นมาทั้งหมดให้ยายฟัง จนยายรู้สึกสงสาร

แถวนี้ไม่ค่อยมีบ้านคนซะด้วยซิ ถ้าจะไปต่อก็จะลำบาก ถ้ายังงั้น คืนนี้ก็พักที่นี่สักคืนก่อน

ตกค่ำ สามีของยายกับหลานชายก็กลับมา พร้อมกับฝูงวัวราวสิบตัว กับลาอีกสามตัว ที่ปลายกระบอกปืนแก็ปบนบ่าของหลานชาย มีกระต่ายป่าสองตัวห้อยต่องแต่งติดมาด้วย หลังจากเอาลาเข้าไปเก็บ และไล่ต้อนวัวเข้าคอกเสร็จแล้ว ก็เข้าบ้าน ยายแนะนำแขกทุกคนที่มาเยือน ดูเหมือนว่าทุกคนจะเข้ากันได้ดีกับพวกเด็กๆ แม้ว่าจะสื่อสารกับ จาอู มาลา ได้ลำบาก แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคในการสร้างไมตรีต่อกัน

ชีวิตคนเราคงไม่โชคร้ายเสมอไป เพราะไม่อย่างนั้นชีวิตก็คงจะขาดสมดุล โดยเฉพาะการเดินทางไกล ที่ต้องเผชิญกับสิ่งรอบข้าง ทั้งอันตรายและไม่อันตราย ซึ่งหาความแน่นอนไม่ได้ ย่อมมีโชคร้ายบ้างโชคดีบ้างคละกันไป พวกเด็กๆ ก็เช่นกัน สองตายายใจดีได้แบ่งปันน้ำ อาหาร ให้พวกเด็กๆ กินกันจนอิ่ม

รุ่งเช้า เจ้าของบ้านใจดี แบ่งข้าวเหนียว ปลาแห้ง กระติกน้ำให้อีกหนึ่งใบ ก่อนออกเดินทางจากบ้านไป และเมื่อพ้นรั้วบ้าน สังข์มองเห็นสองตายาย กำลังพูดตกลงอะไรกันอยู่ ในที่สุดชายชราก็เรียกสังข์ให้หยุด แล้วเอ่ยขึ้นว่า

เมื่อคืนนี้ เธอเล่าเรื่องให้ตาฟังสนุกมาก ตาก็เลยจะมีของฝากสักอย่างให้ รอก่อนนะตาเดินหายไปที่หลังบ้าน สักครู่ก็จูงลาออกมาตัวหนึ่ง พร้อมกับยื่นเชือกที่คล้องคอลาตัวนั้น

ตาให้พวกหนูเหรอครับสังข์ ถาม

เอาไปเถอะน่า ตายังมีใช้อีกตั้งสองตัว มันจะช่วยขนสัมภาระให้ จะได้เดินทางกันตัวเปล่าๆ พวกเธอยังจะต้องไปอีกไกล

หนู ไม่รู้จะขอบคุณตายังไงดีสังข์ มองชายชราแล้ว อยากจะเข้าไปสวมกอด ไม่รู้ว่า พวกเราจะเจอกันอีกหรือเปล่า

คณะเดินทาง มุ่งหน้าสู่ทิศตะวันออก ตามคำแนะนำของสองตายาย จำได้ว่าเมื่อตอนสายๆ เพิ่งผ่านบ้านคนไปหลังเดียว จนกระทั่งบ่ายจัดๆ ก็ไม่มีบ้านคนอีกเลย ป่าละเมาะเริ่มหายไป ทุ่งหญ้าก็เบาบางลง เห็นแต่ดินว่างเปล่า จะมีก็แต่ซากต้นไม้ยืนตายให้เห็นประปราย ระหว่างเดินทาง ยังไม่มีบรรยากาศน่าเป็นห่วงแต่อย่างใด โชคดีที่มีลาช่วยขนของ ทำให้เดินทางสบายขึ้น สังข์กับเพื่อนๆ เดินนำหน้า มีจาอู กับ มาลา เดินรั้งท้าย

สังข์ พวกเราเดินมาได้กันกี่วันแล้วล่ะ โสนน้อย พูดขึ้น

ไม่ได้นับ

สังเกตไหม๊ ตั้งแต่เราออกจากบ้านผีสิง เราก็ไม่เจอเรื่องร้ายๆ อีกเลยเอื้อย พูดตามจริง

รึว่า เป็นเพราะของที่เคนให้มา มันหายไปโสนน้อย พูดตามที่คิด

นั่นซิ ที่โสนน้อย พูดมันก็ถูกนะเอื้อย สนับสนุน

สังข์ไม่พูด เอื้อยก็ไม่ถามต่อ ยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ เพราะรู้ดีว่า ของที่เคนให้มา เคนย้ำนักย้ำหนาว่า เป็นของสำคัญ ให้เอาติดตัวไว้ แต่พอทำมันหายไป ก็เลยทำให้สังข์ไม่แน่ใจในความสำคัญ ตามที่เคนบอก

สังข์นึกย้อนเหตุการณ์ที่บ้านผีสิงนั่นขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนออกมา สังข์ ขึ้นไปสำรวจดูชั้นบน ว่ามันมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างไร กับวัตถุนำทาง และการหายตัวไปของซู เพราะมีเหตุการณ์หลายครั้ง ที่ยืนยันว่าซู อาจขโมยวัตถุนำทางไป ถ้าซูถูกปีศาจจับตัวไป เหมือนที่จาอูพูด ก็หมายความว่า ปีศาจมันต้องการของนั่น มันต้องเป็นของสำคัญแน่ๆ แต่มันจะเอาไปทำอะไร? สังข์ คิดรำพึงในใจ

ปีศาจ มักไม่มีตัวตนและจะไม่แสดงตน มันจึงต้องสะกดจิตซู ให้ซูทำในสิ่งที่มันต้องการ ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ในคืนแรกที่บ้านผีสิง คงเป็นปีศาจพวกแรก ที่สะกดจิตให้ซูขโมยของไปให้มัน แล้วหายตัวไปตามแสงไฟฟ้า หรือไม่ก็หายไปในกระจก คืนต่อมา ก็คงจะเป็นปีศาจอีกพวกหนึ่ง ตามมาแย่งไป แต่มาไม่ทัน มันจึงอาละวาดจนบ้านเกือบพัง แล้วมันก็หายไปในกระจก โดยที่มันไม่ได้อะไรไปเลย

คงจะจริงอย่างที่เอื้อยว่า ตั้งแต่ไม่มีมัน ก็ไม่มีเหตุร้ายๆ มาให้เราเห็นอีกเลยสังข์ เห็นด้วย หลังจากเงียบหายไปนาน

แต่เราก็อาจจะหลงทาง ถ้าไม่มีของนั่นโสนน้อย แย้ง แล้วเราจะกลับบ้านกันถูกเหรอ

นั่นซิเอื้อย ทำหน้าเศร้า

คุยกันไปเพลินๆ พวกเขาก็มาถึงทางแยก ทางหนึ่งไปทางทิศเหนือ อีกทางไปทิศใต้ แต่ทั้งสองทางเต็มไปด้วยก้อนหินและทราย มีต้นไม้น้อยมาก ที่มีก็คือต้นไม้ตายซาก และซากสุนัขตัวหนึ่ง ที่เห็นแต่กระดูกและหนังหุ้มกระดูก มันคงอดน้ำอดอาหารตาย ทุกคนทำหน้าไม่ค่อยดี เมื่อมองออกไปข้างหน้า นี่คือทางเลือกที่เลือกไม่ได้ ไม่ว่าจะไปทิศเหนือหรือทิศใต้ ก็เสี่ยงพอๆ กัน

เราถอยไม่ได้ เราต้องไปต่อสังข์ บอกกับทุกๆ คน แต่ก็หันไปถาม จาอู ว่าไง?”

จาอู ลองสำรวจปริมาณข้าวของ กับน้ำหนักของสัมภาระบนหลังลา ยังพอเดินไปต่อได้ จาอูพยักหน้า สังข์ตัดสินใจไปทิศใต้

คณะเดินทางทั้ง ๕ คน เดินต่อไปอีกไม่นานก็มืดค่ำ มองไปข้างหน้ามีแต่หินกับทราย มองไปข้างหลังก็มีแต่ทรายกับหิน แต่ข้างหลังยังมีก้อนหินมากกว่าข้างหน้า และยังพอมีต้นหญ้าให้เห็นบ้าง แต่ข้างหน้า แทบมองไม่เห็นเลย ดวงตะวันที่อยู่ทางด้านขวามือ เริ่มลับหายไปกับเนินหินเตี้ยๆ

ผ่านไป ๒ วัน ๒ คืน ในทุ่งดินปนทราย มันช่างเป็นเวลาที่โหดร้ายมากสำหรับเด็กๆ ทรายก็ร้อน แดดก็จัด น้ำเหลือน้อยลงไปทุกที การล่าสัตว์ก็ทำได้ยากขึ้น ฟืนก็หายาก โชคดีที่ยังไม่เจอเสือหรือสิงโต จะมีก็แต่สัตว์เลื้อยคลานจำพวกแมงป่อง งู ซึ่งตราบใดที่ยังมีไฟ ก็ยังพอป้องกันสัตว์จำพวกนี้ได้บ้าง

จาอูเลือกบริเวณที่เป็นเนินทรายที่เหมาะแห่งหนึ่ง เพราะไม่กี่ก้าวก็เป็นซากต้นไม้ใหญ่ กับมีก้อนหินขนาดใหญ่ก้อนหนึ่งนอนนิ่งอยู่ที่โคนต้น ตะวันใกล้ลับขอบฟ้า เงาดำของต้นไม้ใหญ่ที่แห้งตายซาก ยืนทะมึนอยู่อย่างโดดเดี่ยว ยื่นกิ่งขนาดใหญ่ออกไปทั้งสองข้าง เหมือนแขนปีศาจที่กำลังหิวโหย

มาลา เอาสัมภาระลงจากหลังลา แล้วพามันไปผูกที่โคนต้นไม้ใหญ่ จากนั้นก็เอาหญ้าแห้งให้ลากินพร้อมกับน้ำนิดหน่อย แล้วพูดกับลา เหมือนจะถามว่า ไปไหวไหม อีกหน่อยเราก็จะลำบากขึ้นกว่าเก่านะ นี่เป็นหญ้าฟ่อนสุดท้ายแล้ว สังข์ เห็นแล้ว ก็อดหวั่นใจไม่ได้ แต่ตอนนี้ต้องจัดที่หลับนอน ทำเขตป้องกันภัย ทุกอย่างต้องเร่งรีบไปหมด เพราะดูเหมือนจะมืดเร็วกว่าทุกวัน



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 22 : สู่ทะเลทราย (ตอนที่ ๒๑/๑๐๕ บทที่ ๗) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 23 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android