คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 32 : บนเรือโจรสลัด (ตอนที่ ๓๑/๑๐๕ บทที่ ๑๐)


     อัพเดท 14 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 787
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 32 : บนเรือโจรสลัด (ตอนที่ ๓๑/๑๐๕ บทที่ ๑๐) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 14 , โพส : 0 , Rating : 100% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


()  บนเรือโจรสลัด

เรือยังคงแล่นต่อไปข้างหน้า ภายใต้อากาศที่หนาวเย็น และทัศนวิสัยแย่ๆ เหมือนเดิม

พี่สมุทร ตอนนี้เราอยู่ที่ไหนนี่?” สุดสาคร ถาม ขณะที่สังข์ยังคงส่องกล้องทางไกล ไม่ขาดระยะ

ไม่มีคำตอบ และไม่มีใครกล้าตอบ เพราะสิ่งที่เห็นจากกาบเรือข้างขวาเยื้องไปด้านหน้า มันอยู่ไม่ไกล ดูเหมือนว่ามันจอดอยู่นิ่งๆ กลางทะเล สูงทะมึน เรือของพวกเด็กๆ กำลังแล่นเข้าไปหามัน

พอม่านหมอกค่อยๆ จางไป ก็ปรากฏเรือสำเภาโบราณ ที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน มันมีขนาดใหญ่ยักษ์ ดำทะมึนดูน่าสะพรึงกลัว เมื่อเปรียบเทียบขนาดกันแล้ว เรือสำเภายนต์ของพวกเขา กลายเป็นเรือแคระไปทันที

เมื่อเข้าไปใกล้ในระยะที่กล้องส่องเห็น สังข์รู้แล้วว่า พวกเขากำลังเข้าไปหาเรือปีศาจมรณะ จึงร้องสั่งเพื่อนๆ

เรือพวกโจรสลัด ไปซ้ายเก้าสิบองศา ไป ไป ไป!”

ความโกลาหล เข้ามาครอบงำอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่นานเหมือนเมื่อครั้งก่อน เพชรกับบ่าวหลา ลดใบเรือลงจนสุด เพื่อไม่ให้ต้านแรงลม สุดสาครลงไปสตาร์ทเครื่อง สองสามครั้งก็ติด และรอฟังคำสั่ง เอื้อย กับ โสนน้อย ระวังภัยอยู่ด้านหลังของ สังข์และรอฟังคำสั่ง

เรือเบนหัวไปได้ครึ่งทาง เสียงเครื่องยนต์ คงดังไปถึงเรือปีศาจนั่น ดูเหมือนว่ามันเริ่มเคลื่อนไหว พวกเด็กๆ ไม่อยากหันไปมอง แต่เสียง ฮึย!ๆ เหมือนมีสิ่งหนึ่งไล่ตามมา ทำให้อดหันไปมองไม่ได้ และมันก็เป็นไปตามที่คาด เรือขนาดเล็ก เล็กกว่าเรือของพวกเด็กๆ ครึ่งหนึ่ง กำลังแล่นตามมาห่างๆ

สังข์ ใช้กล้องส่องดู มันไม่ใช่มาลำเดียว

ทำไงดี มันมากันเกือบ ๑๐ ลำ

เราจะสู้กับมัน สังข์ว่าไงสินสมุทร ขอความเห็น สังข์เห็นด้วย

ทุกคน ประจำที่ เตรียมพร้อม

สังข์ บรรจุกระสุนเข้ารังเพลิง สินสมุทรบังคับหัวเรือเข้าหาศัตรู ประคองเรือให้อยู่กับที่ เอื้อย และ โสนน้อย เตรียมหน้าไม้ และลูกดอก สุดสาครขึ้นมาช่วยอีกแรง ส่วนเพชรกับบ่าวหลา คอยช่วยเหลืออยู่ข้างๆ ขอให้สั่งมา ยินดีปฏิบัติตาม

เรือลำแรกของศัตรู ยิงลูกดอกจำนวนหนึ่งเข้าหาเป้าหมาย พวกเด็กๆ หลบเข้าที่กำบัง เมื่อได้ระยะ สังข์ ยิงใส่พวกมันไปชุดหนึ่ง ราว ๒๐ นัด เรือของศัตรูหยุดอยู่กับที่ อีกสองลำโผล่มาอีก สังข์ ก็ยิ่งใส่อีกชุด มันเงียบหายไป

เห็นเงียบไปนาน สังข์ จึงส่องกล้องดูไปรอบๆ

พวกมัน พากันหนีไปที่เรือใหญ่แล้วสังข์ บอกเพื่อนๆ

ทำไงต่อดีล่ะ? เอื้อยขอความเห็น

ทันใดนั้น พวกเด็กๆ มองเห็นแสงสว่าง เหมือนพลุถูกจุดที่เรือใหญ่ของพวกมัน มันแว่บที่นั้น แต่ มันพาลูกกระสุนดินดำมาหล่น ตู๊ม! ที่ข้างกาบขวาของเรือของพวกเด็กๆ

พวกมันสู้ปืนของเราไม่ได้ จึงยิงปืนใหญ่ตอบโต้มาสินสมุทร วิเคราะห์ได้เข้าเป้า แต่ก็แค่กระสุนดินดำ ถ้าไม่โดนเรือเราก็ไม่เป็นไร

ตู๊ม!

คราวนี้ลงข้างซ้าย สินสมุทรตัดสินใจถอย บังคับหันหัวเรือ เพื่อจะหนีไปให้ห่างระยะกระสุนปืนใหญ่ของพวกโจรสลัด แต่เรือลำแม่ของพวกมันเคลื่อนเข้ามาใกล้เกินไป การหนีคราวนี้ เหมือนหนีเสือปะจระเข้

ดูนั่น!” สุดสาคร ชี้ไปที่ด้านหลังของเรือ

มันคือบริเวณที่มีน้ำทะเลหมุนวน ถ้ามีสิ่งหนึ่งสิ่งใดหล่นลงไปบริเวณนั้น ก็คงถูกดูดลงไปอย่างแน่นอน และมันมีขนาดใหญ่มากเสียด้วย คาดว่าเรือของพวกเด็กๆ ไม่อาจรอดพ้นจากแรงดูดของมันไปได้ สินสมุทรเร่งเครื่องยนต์เพื่อไปให้ห่างมัน ขณะยื้อกับแรงดูดของน้ำวน กระสุนปืนใหญ่ของพวกโจรสลัดก็ระดมยิงเข้ามา แต่ไม่ถูก มันเหมือนมีเจตนาบางอย่าง ที่จะยิงไม่ให้ถูกเรือ ขณะที่เรือใหญ่ของพวกโจรสลัดก็ใกล้เข้ามา

สังข์ บรรจุกระสุน ยิงใส่เรือใหญ่อีกสองสามชุด แต่ไม่ได้ผล และยิงไม่ถนัดเพราะเรือโคลงไปมา ทำให้กระสุนพลาดเป้าไปหมด

สังข์ หยุดยิง ประหยัดกระสุนไว้สินสมุทร สั่ง

สักครู่ มีวัตถุสิ่งหนึ่ง คล้ายหัวสมอเรือ แต่เล็กกว่ามาก ถูกยิงมาจากเรือใหญ่ มาตกที่ข้างกาบเรือ และก็มีอีกหลายอัน ถูกยิ่งไล่หลังตามมา เรือของพวกเด็กๆ ถูกดึงออกมาจนพ้นแรงดูดของน้ำวน พร้อมกับ เหล่าสมุนโจรสลัดมันมาจากไหนไม่รู้ กรูกันขึ้นเรือมา เด็กๆ คิดจะสู้ แต่พิจารณาดูแล้วไม่น่าจะสู้ไหว เพราะแต่ละคนร่างสูงใหญ่ราวกับยักษ์ พวกเด็กๆ จึงวางอาวุธยอมแพ้

๗ ชีวิตบนเรือสำเภายนต์ ที่ชื่อ โดว์ ดาบแห่งท้องทะเลก็ถูกนำตัวขึ้นไปบนเรือของพวกโจรสลัด ถูกนำไปมัดรวมกันที่บริเวณกลางลำเรือ ท่ามกลางสายตาที่จับจ้องมาที่เชลย เหมือนเป็นของประหลาดสำหรับพวกมัน บางคนหัวเราะชอบใจ เสียงดังลั่น พวกเด็กๆ ดูแล้วไม่เห็นจะขำตรงไหนเลย

มันช่างเป็นเรือที่มีขนาดใหญ่โตจริงๆ เป็นเรือสำเภาโบราณมีเสากระโดงเรือ ๕ ต้น ตัวเรือแบ่งออกเป็น ๓ ชั้น ชั้นที่พวกเด็กๆ ถูกจับมา เป็นชั้นบนสุด มันช่างน่าอัศจรรย์ ที่ยังมีเรือพวกนี้แล่นอยู่ในทะเลอีกรึนี่ แล้วโจรพวกนี้มันคนยุคไหนกัน ยังใช้ปืนลูกกระสุนดินดำอยู่เลย สังเกตด้วยสายตาคร่าวๆ เท่าที่เห็น พวกสมุนโจร มีประมาณ ๑๐๐ คน

แล้วหัวหน้ามัน คนไหนล่ะ สังข์ คิดในใจ

ไม่นาน ก็มีโจรผู้หนึ่ง หน้าตาเหี้ยมเกรียมกว่าทุกคน สวมหมวกปีก ไว้หนวดแหลมเปี๊ยบ คิดว่าตาอีกข้างน่าจะถูกปิดไว้เหมือนหัวหน้าโจรสลัดทั่วไป หรือไม่ก็มีมือข้างหนึ่งเป็นตะขอ หรือมีขาจริงข้างเดียว อีกข้างเป็นขาปลอม อะไรทำนองนั้น แต่นี่ไม่ใช่ เขาเป็นคนที่สมบูรณ์ทุกอย่าง

เขายืนพูดด้วยภาษาของพวกเขา ที่พวกเด็กๆ ฟังไม่รู้เรื่อง ทุกครั้งที่เขาหยุดพูด ก็จะมีเสียงเฮ และหัวเราะดังขึ้น เป็นระยะ เขาชี้มาที่เชลยแล้วก็ชี้ไปที่เรือที่ปล้นมาได้ ก็ยิ่งสร้างอารมณ์ขันให้กับพวกมันมากขึ้น จบการปราศรัย พวกลูกสมุนโจรก็เข้าประจำที่ เพื่อออกเดินเรือต่อไป

ก่อนที่เด็กๆ กับเพชรและบ่าวหลา จะถูกนำไปขังไว้ที่ชั้นล่างของเรือ สังข์ สินสมุทร สังเกตเห็นว่า เรือสำเภายนต์ของพวกเขา ถูกลากพ่วงไว้ที่ท้ายเรือสำเภาใหญ่

มันคงอยากได้เรือ มากกว่า นิน่าล่ะมันถึงยิงไม่ให้ถูกเรือของเราสังข์ บอกเพื่อนๆ

เมื่อลงมาข้างล่าง ก็ถูกผลักเข้ามานั่งออรวมกัน โดยที่ไม่ได้ใส่กุญแจ หรือมัดมือแต่อย่างใด มันคงคิดว่า คนตัวเล็กๆ แค่นี้จะหนีไปไหนได้ แค่ขังไว้ในห้องก็เพียงพอแล้ว

มันจะพาพวกเราไปไหนกัน?” โสนน้อย ถาม

ไม่รู้สังข์ ตอบ

พวกเราถูกโจรสลัดจับตัวไป แล้วจะตามหาแม่เจอได้ยังไงเอื้อย ถามขึ้นอีก

แต่เราว่า ดูพวกมันไปก่อน ถ้าสบโอกาส เรายังพอมีทางขโมยเรือของเราคืนสินสมุทร ออกความเห็น พวกเด็กๆ ก็เห็นด้วย

สักครู่ ก็มีสมุนโจรผู้หนึ่งเปิดประตูเข้ามา แล้วถามพวกเด็กๆ พร้อมกับทำมือเหมือนมีความหมายว่าใครพอจะขึ้นไปข้างบนได้บ้าง สินสมุทรกับสังข์อาสา มันจึงคุมตัวเด็กทั้งสองขึ้นไปข้างบน

คบเพลิงถูกจุดขึ้น จนสว่างไปทั่วบริเวณ พวกสมุนโจรราว ๓๐ คน นั่งล้อมสิ่งหนึ่งที่อยู่ตรงกลาง สังข์กับสินสมุทร เดินเข้าไปใกล้ มันคือปืนประจำเรือของพวกเขา มันถูกรื้อ และขนขึ้นมาข้างบน พร้อมเครื่องกระสุน ซึ่งก็มีอยู่หีบเดียว พวกมันคงไม่รู้ว่าปืนนั่นมันมีอานุภาพแค่ไหน แม้จะรู้ แต่พวกมันอาจไม่รู้วิธีใช้ก็ได้ นับว่ามันอันตรายไม่น้อย ถ้าเกิดบังเอิญไปปลดปุ่มห้ามยิง แล้วกดไกปืน มีหวังได้มีคนตายกันแน่คืนนี้

หัวหน้าโจร ทำมือเชิญชวน ให้เข้าไปใกล้ๆ เขาไม่กลัวเลยว่าเชลยอาจจะหนีไปได้ เขาคิดถูกแล้วละ พวกเด็กๆ คงไม่คิดหนีตอนนี้หรอก เพราะถึงยังไงก็หนีไม่รอดอยู่แล้ว สังข์กับสินสมุทร เข้าไปใกล้ๆ ลูกสมุนที่นั่งขวางทางอยู่ ต่างก็หลีกทางให้ เพราะเป็นคำสั่งของหัวหน้ามัน

สังข์ เดาคำถามของหัวหน้าโจรได้ไม่ยาก เขาอยากจะให้ลองใช้ปืนนั่นดู สังข์สังเกตเห็นว่าลูกกระสุนยังอยู่ในรังเพลิง พร้อมจะปล่อยกระสุนออกไปได้ทุกเมื่อ นี่ช่างโชคดีเหลือเกิน ที่พวกโจรไม่ไปโดนไกปืนในระหว่างรื้อถอนและยกมาที่บนเรือนี่

เด็กทั้งสอง เผชิญหน้ากับหัวหน้าโจรสลัด แบบประชิดตัวแบบนี้ สินสมุทรคิดว่า สังข์คงจะไม่ฉวยโอกาสยึดเรือพวกโจรเป็นแน่ เพราะแค่ลั่นไกปืนใส่หัวหน้าโจร ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีโอกาส สังข์สบตาเพื่อนเหมือนเข้าใจ หากทำอะไรบุ่มบ่ามใจร้อนตอนนี้ อาจพลาดตายกันหมด เพราะพวกโจรมีจำนวนมากกว่า ทั้งเหี้ยมทั้งโหด

หัวหน้าโจรมองสังข์ พร้อมกับชี้ไปที่ปืน สังข์เข้าใจดีว่า เขาอยากใช้ปืนนั่นเป็น สังข์คิดอะไรขึ้นมาอีกข้อหนึ่ง โจรพวกนี้ก็ไม่ได้ทำร้ายอะไรพวกเขา สู้อาศัยไปกับเรือโจรสลัด อาจจะได้ขึ้นเกาะใดเกาะหนึ่ง ซึ่งยังพอมีโอกาสรอดได้มากว่า อีกอย่าง โจรกลุ่มนี้ น่าจะมีจำนวนมากกว่าโจรกลุ่มอื่น อย่างน้อยพวกเขาอาจช่วยป้องกันภัยจากโจรกลุ่มอื่นได้อีกด้วย สู้ผูกมิตรไว้จะดีกว่า

สังข์ปลดลูกกระสุนออกจากรังเพลิงก่อน แล้วจึงชี้บอกว่าให้นำไปติดตั้งที่มั่นคงกว่านี้ก่อน หัวหน้าโจรก็เข้าใจ จึงทำตาม นำปืนพร้อมขาตั้งไปวางบนแท่นบัญชาการ ตีตะปูยึดขาไว้ให้แน่นหนา ไม่นานก็เสร็จ สังข์ถูกเลือกให้ขึ้นไปบนแท่นพร้อมกับหัวหน้าโจร

หัวหน้าโจรสลัด กระซิบบอกว่าลองยิงให้ดู สังข์จึงบรรจุกระสุนเข้ารังเพลิง ยิงออกไปหนึ่งนัด ทำเอาพวกสมุนโจร นั่งหลบกันเป็นแถว สักครู่ก็กลับยืนขึ้นมาใหม่ คราวนี้สังข์ยิงแบบอัตโนมัติออกไปเป็นชุด ๑๐ นัด หัวหน้าโจรหัวเราะชอบใจ ขอลองยิงมั่ง เขายิงไปเป็นชุดราว ๕๐ นัด สังข์สังเกตดู หากปล่อยให้ยิงเล่นกันเพลิน มีหวังกระสุนหมดแน่ จึงสะกิดให้หัวหน้าโจรหยุดยิง หัวหน้าโจรพอใจมาก จึงสั่งให้พวกสมุนกลับไปนอนเอาแรง และปล่อยให้สังข์กับสินสมุทร กลับไปที่เดิม

หัวหน้าโจรสลัด ตอบแทนพวกเด็กๆ ด้วยการเอาอาหารชั้นดีหน่อยมาเลี้ยงถึงในห้อง แต่ก็ยังไม่ไว้ใจ ที่จะปล่อยให้อยู่ข้างนอก

คืนนี้ พวกเด็กๆ หลับไปด้วยความเหนื่อยและอ่อนเพลีย

สังข์ สะดุ้งตกใจตื่นอีกที เข้าใจว่าสว่างแล้ว แต่เสียงเอะอะข้างบน ปลุกให้เพื่อนๆ ตื่นกันหมดทุกคน ไม่รู้ว่าข้างบนเกิดอะไรขึ้น สักครู่ ได้ยินเสียงต่อสู้กัน รึว่าพวกโจรมันสู้กันเอง หรือมีใครคนใดคนหนึ่งอาจจะปฏิวัติหัวหน้าโจรก็ได้

พวกโจรมันสู้กันเอง เพื่ออะไรกัน? เอื้อย ถาม

แย่งปืนกันมั๊ง โสนน้อย ตอบแบบเดาสุ่ม

ไม่หรอก ถ้าแย่งปืนกัน ก็น่าจะได้ยินเสียงปืนซิ สังข์ คาดเดาสถานการณ์ที่อยู่ข้างบน

เสียงปืนดังขึ้นทีละนัด ราว ๒๐ นัด

นั่นไง เสียงปืน คงมีโจรอีกพวกปฏิวัติหัวหน้ามันแน่เลย สินสมุทร ตอบแบบแน่ใจ

สักพักเสียงปืนก็ดังขึ้นอีก คราวนี้มันถูกยิงออกเป็นชุด ราว ๒ ๓ ชุด แล้วก็เงียบหายไป แต่เสียงต่อสู้ยังมีอยู่ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ พวกเด็กๆ สงสัยได้ไม่นาน ก็มีสมุนโจรผู้หนึ่ง ลงมาข้างล่างใช้มีดฟันกุญแจห้องขังจนขาด กวักมือให้ออกไปจากห้อง

พวกเด็กๆ หลบขึ้นไปข้างบน อะไรกันนี่! ใครปฏิวัติใครกันแน่

เรือนี่ ถูกโจรอีกพวกปล้นสินสมุทร บอกเพื่อนๆ ทำไงดี?”

สังข์ มองไปที่แท่นบัญชาการ เห็นหัวหน้าโจรสลัดถูกมีดเสียบแทงที่ข้างหลัง เขาคงถูกโจรอีกพวกซัดมีดเข้าใส่ขณะยิงปืนใส่ศัตรู ไม่นาน ก็มีสมุนอีกคนฝ่าคมดาบศัตรู ลากเอาตัวหัวหน้าหลบไปทางอื่น ในระหว่างชุลมุน สังข์ถือโอกาสวิ่งขึ้นไปบนแท่นบัญชาการ เช็คกระสุนปืน ขณะที่เอื้อยกับโสนน้อย คว้าหน้าไม้ของโจรอีกคนหนึ่ง ที่ถูกยิงตายแล้ว ถือไว้ในมือเตรียมระวังหลังให้สังข์

สังข์ ปล่อยกระสุนออกไปเป็นชุด นี่ถือเป็นโอกาสดีสองข้อ คือ ข้อหนึ่ง ฟ้าสว่างแล้วมองเห็นได้ชัดเจนว่า โจรพวกไหนเป็นพวกไหน ข้อสอง บังเอิญโจรสองพวกมันแต่งตัวไม่เหมือนกัน สังข์จึงเลือกยิงได้ถูกเป้า โจรสลัดที่มาปล้นล้มตายกันเกลื่อน ที่เหลือก็เพียงน้อยนิด ต่างพากันหนีเตลิดเอาตัวรอดไป

หลังเสร็จศึกครั้งนี้ สร้างความพอใจให้แก่หัวหน้าโจรสลัดเป็นอันมาก

ต่อจากนี้ ชีวิตของเด็กทั้ง ๕ คน และกลาสีอีก ๒ คน ถูกเปลี่ยนสถานะจากเชลย เป็นสหายรักสหายโปรดของหัวหน้าโจรสลัด ไปตามความคาดหมาย ที่หลับที่นอน อาหารการกิน ก็สะดวกทุกอย่าง แม้จะพูดกันไม่รู้เรื่อง แต่ภาษาใบ้และการเดาใจ ก็ไม่เป็นอุปสรรคแต่อย่างใด

ใกล้ค่ำของคืนวันหนึ่ง ขณะที่เด็กทั้ง ๕ คน นั่งจับเจ่ากัน มองทะเลที่เวิ้งว้างไร้แผ่นดิน หัวหน้าโจรสลัด เดินมาทักทาย และถามว่าพวกเด็กต้องการอะไร เขาจะจัดหาให้ สังข์เป็นตัวแทนสื่อสารแทนเพื่อนๆ ว่า เขาต้องการตามหาพ่อกับแม่ ที่พลัดหลงทะเลมา แล้วจะให้เขาทำอย่างไร สังข์บอกว่าอยากขึ้นบก

หัวหน้าโจร มองหน้าเด็กๆ แล้วพยักหน้า

เขาตกลง จะพาเราไปขึ้นฝั่ง บนแผ่นดินใหญ่สังข์ บอกเพื่อนๆ ทำให้เด็กๆ ยิ้มออกมาได้ และกล่าวขอบคุณหัวหน้าโจร ดูเหมือนว่าจะเข้าใจพวกเด็กๆ เขายิ้มและเดินจากไป



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 32 : บนเรือโจรสลัด (ตอนที่ ๓๑/๑๐๕ บทที่ ๑๐) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 14 , โพส : 0 , Rating : 100% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android