คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 41 : เชลย (ตอนที่ ๔๐/๑๐๕ บทที่ ๑๒)


     อัพเดท 15 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 780
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 41 : เชลย (ตอนที่ ๔๐/๑๐๕ บทที่ ๑๒) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 33 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ภาคที่ 2 “ฝ่าอุปสรรค เพื่อรักและอิสรภาพ

บทที่ ๑๒  นครพันธุรัฐ เมืองคนทาส

()  เชลย

เรือของพวกเด็กๆ มุ่งไปทางทิศตะวันตก แล่นไปช้าๆ ด้วยกำลังของใบพัด ผ่านไปราว ๕ วัน ก็ยังไม่เห็นฝั่ง กำลังใบพัดของมันก็เริ่มช้าลง แสงกระพริบจากหลอดไฟใหญ่ที่หน้าแผงควบคุม ก็เริ่มกระพริบถี่ขึ้น สุดสาครขยับตัว

งานเข้าแล้วซิ เราจะขึ้นไปข้างบน ดูว่าจะปักเสากระโดงเรือยังไงสุดสาคร ตะโกนบอกเพื่อนๆ ใครจะไปมั่ง?”

สุดสาครกับสังข์ ขึ้นไปข้างบนหลังคาเรือ ลมพัดเอื่อยๆ ไม่แรงนัก คลื่นทะเลจึงไม่สูง บรรยากาศท้องฟ้าขมุกขมัว ทัศนวิสัยวันนี้ไม่ดีเลย สังข์เอากล้องทางไกลส่องออกไป คงมองได้ไม่เกิน ๒๐๐ เมตร สักครู่ สินสมุทรก็ตามขึ้นมา เรือแล่นช้าลงมาก เขาบอกเพื่อนๆ

มันหมดแรงแล้ว

สังข์หยิบเอากุญแจแท่งกลม จากกระเป๋าขึ้นมาดู ไม่มีแสงจากหลอดแอลอีดี มันดับสนิท เหมือนก่อนที่พวกเขาจะเจอยานลำนี้ เขาเก็บมันเข้ากระเป๋าไว้ที่เดิม อย่างน้อยมันก็เป็นของที่ระลึก

ต่อจากนั้นไม่นาน มีปรากฏการณ์ให้พวกเด็กๆ ได้ตื่นเต้นกันอีกแล้ว บริเวณนั้น ทะเลถูกแบ่งออกเป็น ๒ ซีก ซีกที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับเรือของพวกเด็กๆ ปรากฏแสงสว่างส่องมาจากท้องฟ้าทำมุม ๙๐ องศา ทะลุผ่านบรรยากาศขมุกขมัว ตรงลงไปที่พื้นทะเลเป็นทางยาวจากฟากหนึ่งไปยังอีกฝากหนึ่ง ไม่รู้ว่ามันเริ่มต้นที่ตรงไหน และไปสิ้นสุดที่ตรงไหน

พวกเราจำได้ไหม๊?” สังข์บอกกับเพื่อนๆ แสงสีรุ้งนี่ มันมาจากฟ้า เราก็เคยเจอกันมาแล้ว ก่อนที่จะเจอพวกโจรสลัด

แย่แล้ว! จะต้องเจอกับโจรสลัดอีกเหรอเนี่ยสุดสาคร คาดเดา สังข์ เราเลี้ยวกลับไปทางอื่นกันดีกว่าไหม๊?”

สังข์หยุดคิดพักหนึ่ง ก่อนตอบว่า คงไม่ เราจะไม่เลี้ยวกลับ ถ้าเรากลับ ก็ไม่มีโอกาสเจอฝั่ง เราจะต้องตรงไปทิศตะวันตก ทะเลจะต้องมีฝั่งที่ใดที่หนึ่งซิน่า จะมีโจรสลัดรึเปล่า เราก็ไม่รู้ อีกอย่างนะ แสงประหลาดที่เราเจอหนก่อน มันอาจจะเป็นประตูทางเข้า คราวนี้อาจจะเป็นประตูทางออกจากทะเลบ้าๆ นี่ก็ได้

จริงง่ะ?” สินสมุทร ถาม

เดาเอา

ปรากฏการณ์หนนี้ พวกเขาไม่รู้สึกตื่นเต้นเหมือนครั้งก่อน แต่ก็ไม่มีใครให้คำตอบได้ว่า สิ่งที่พวกเขาเห็นซ้ำกันถึงสองครั้ง มันคืออะไร สังข์อาจคาดเดาถูกก็ได้

เสากระโดงเรือถูกสร้างใหม่อีกครั้งอย่างทุลักทุเล ใบเรือก็ใช้ของเก่า มันขาดผุผังไปก็มาก แต่ก็ดีกว่าไม่มี อย่างน้อยก็บังคับเรือ ให้เคลื่อนไปทางทิศตะวันตกได้ และเคลื่อนตัวได้เร็วกว่าปล่อยให้มันลอยไปตามกระแสน้ำ พวกเขายังมั่นใจว่าอาหารและน้ำจืด มีมากพอที่จะยังชีพอยู่ในเรือลำนี้ได้ และก็ไม่ต้องกลัวเรื่องพายุและลูกคลื่น เพราะมันก็คือเรือดำน้ำดีๆ นี่เอง แต่มีขนาดเล็กกว่าและลอยตัวได้ไม่นิ่ง วันไหนทะเลมีคลื่นสูง มันก็จะโยกโอนเอนมากหน่อย โชคดีที่ไม่มีใครเมาคลื่น และมีเทียนไขคอยให้แสงสว่างยามจำเป็น

ยามลมสงบ พวกเขาก็จะแบ่งกันมานั่งบนหลังของเรือ เพราะนั่งได้เพียง ๓ คนก็แน่นแล้ว เพื่อป้องกันตกลงไปในน้ำ ก็เอาปลายเชือกด้านหนึ่งผูกกับเอว และอีกด้านหนึ่งผูกกับชิ้นส่วนบนของเรือ จุดประสงค์ที่มานั่งกันบนนี้ ก็เพราะข้างล่างค่อนข้างมืด และอึดอัด ไม่มีไฟสักดวง เครื่องยนต์กลไกต่างๆ มันก็ตายสนิททำอะไรไม่ได้เลย อีกอย่าง เพื่อคอยดูว่าจะมีเรือเดินสมุทรผ่านมาทางไหน

๓ วันถัดมา เกิดพายุฝนฟ้าคะนอง คลื่นทะเลสูง เจ้าเรือนี่ก็หมดแรงจะดิ้นไปต่อได้ อากาศข้างในก็น้อย พวกเขาต้องมานั่งอัดกันอยู่ข้างใน และเพื่อไม่ให้เสียงพลังงานไปมากกว่านี้ พวกเขาจึงนอนพักเอาแรง ขอให้ผ่านคืนนี้ไปให้ได้

เช้าตรู่ เรือถูกน้ำทะเลพัดมาเกยตื้น ที่ชายฝั่งแห่งหนึ่ง สินสมุทร รู้สึกตัวว่ามันอยู่นิ่งๆ จึงขึ้นไปดูข้างบน ทันทีที่เปิดประตู เขาถึงกับผงะกับอากาศที่หนาวเย็น หมอกลงจัด แต่ก็พอมองเห็นสิ่งที่อยู่รอบๆ ต้วได้ แต่วิสัยทัศน์ไม่ไกลนัก สัก ๕๐ เมตร ก็เก่งแล้ว

มันเป็นชายฝั่ง ที่มีแต่โขดหิน เขาดีใจมาก รีบลงไปปลุกเพื่อนๆ

สังข์ สาคร เอื้อย โสนน้อย เราเจอฝั่งแล้ว

พวกเด็กๆ พากันขึ้นมาข้างบน ต่างยิ้มอย่างดีใจ ลืมอาการสั่นสะทกสะท้านไปชั่วครู่

เราลืมบอกไปว่า ข้างบนนี่มันเป็นตู้เย็น

เด็กทั้ง ๕ คน พากันกลับเข้าไปในเรือ หลบความหนาวข้างนอก เพื่อวางแผนต่อ บนฝั่งพวกเขาไม่รู้อะไรเลย ถ้าโชคดีก็อาจพบคนใจดี มีอาหารและน้ำกิน ได้ที่พัก มีพาหนะเดินทางต่อ แต่ถ้าโชคร้ายอาจจะเจอโจร คนร้าย หรือไม่ก็สัตว์ประหลาด เหมือนที่เคยๆ เจอกันมา

เรา สังข์ แล้วก็ สาคร จะออกไปลาดตระเวนดูบนฝั่งว่ามีอะไรมั่ง ตอนนี้เราอย่าเพิ่งไว้ใจอะไรง่ายๆสินสมุทร บอกเพื่อนๆ

แล้วจะให้ทำยังไง กับเจ้าเรือเหล็กนี่?” เอื้อย ถาม

ที่จริงมันก็ไม่มีประโยชน์แล้วสังข์ แนะนำ เอาอย่างงี้ดีกว่า พวกเราเก็บข้าวของสำคัญติดตัว พร้อมจะไปต่อดีไหม๊ เพียงแต่ให้พวกผู้หญิงรออยู่ในนี้ก่อน ... เอื้อย โสนน้อย เราไปไม่นานหรอก

สังข์ ระวังตัวดีๆ นะเอื้อย เป็นห่วง แล้วก็ สมุทรกับสาครด้วย

หลังจากหาเครื่องกันหนาวคลุมร่างได้แล้ว สินสมุทร สังข์ และ สุดสาคร พากันเดินไปตามโขดหิน จนถึงฝั่ง พวกเขาหลบอยู่หลังก้อนหินใหญ่ เพื่อดูสถานการณ์

บรรยากาศบนชายฝั่ง เต็มไปด้วยหมอกควัน มีตึกเก่าๆ อยู่ทั่วไป ยังมองไม่เห็นผู้คน ถนนก็ว่างเปล่า คล้ายเมืองร้าง ไม่นานมีคนกลุ่มหนึ่งราว ๔๕ คน เดินอยู่บนถนนอีกฟากหนึ่งที่แยกไปทางซ้าย พวกเขามีอาการรีบเร่งหลบๆ ซ่อนๆ เหมือนกำลังหนีอะไรมา

สักครู่ รถยนต์คันหนึ่งวิ่งออกมาจากมุมตึกไล่หลังพวกเขามา แล้วเสียงปืนก็ดังรัวขึ้น ๒ ชุด เมื่อรถวิ่งเข้ามาใกล้ ก็เห็นผู้ชายชุดทหาร ๔ คน ยืนถือปืนอยู่บนรถ ผู้ชายคนหนึ่งหลบออกมาจากที่ซ่อนในซอกตึก วิ่งข้ามถนนไป เสียงปืนดังขึ้น ๓ นัด เขาล้มคว่ำลงตรงนั้นแน่นิ่งไป

สินสมุทร ตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่คิดว่าที่นี่จะมีความรุนแรงเกิดขึ้น ผจญภัยทางทะเลมาแล้ว น่าจะพบข่าวดี หรือสิ่งที่ดีๆ เท่ากับหนีเสือปะจรเข้อีกแล้วหรือนี่ พวกเขาจำต้องดูเหตุการณ์ต่อไป

สิ้นเสียงปืน ผู้คนที่หลงเหลืออยู่ ต่างวิ่งหนีไปคนละทิศละทาง แต่หนีไปไม่พ้น เพราะเมื่อรถยนต์จอด ชายชุดทหาร ๒ คน ลงจากรถ เข้าไปล็อคคอกระชากชายอีกคนหนึ่งที่กำลังจะหนี แล้วลากตัวไป ท่ามกลางเสียงร้องไห้โวยวายของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่กำลังวิ่งมาฉุดลากผู้ชายที่ถูกจับ เข้าใจว่าเขาคงเป็นสามีของนาง พวกเขาทั้งสองคนจึงถูกจับขึ้นรถไปด้วย

สุดสาครขยับตัว เท้าไปเหยียบก้อนหินก้อนหนึ่ง หล่นลงไปในน้ำ ชายชุดทหารคนหนึ่งขยับปืน หันมาทางเสียงนั้น แล้วเดินเข้าไป สินสมุทรปรึกษากับเพื่อนว่า

เราจะหนี หรือจะสู้?”

พวกเขามีปืน แต่เรามีแค่ลูกดอกและมีด สู้เขาไม่ได้หรอก

งั้นเราก็หนีซิ!” สุดสาคร คลานหนีออกไปก่อน

สังข์ สินสมุทร กำลังจะก้าวถอยออกจากที่ซ่อน เสียงปืนก็ดังขึ้น ๒ นัด เกิดประกายไฟแลบขึ้นที่ก้อนหินก้อนหนึ่ง ที่อยู่ด้านข้างของสินสมุทร มันคงเป็นกระสุนปืน โชคดีที่กระสุนปืนกระดอนไปทางอื่น พวกมันคงเห็นเขากับสังข์แล้ว ซ่อนต่อไปก็ไม่มีประโยชน์ สินสมุทรจึงค่อยๆ ยกมือ แล้วยืนขึ้น จากนั้น สังข์กับสุดสาครก็ลุกขึ้นยืนตาม

เฮ้ยเด็กนี่หว่ามันตะโกน ชายชุดทหารอีกคนที่อยู่บนรถ กวักมือให้ชายชุดทหารที่อยู่นอกตัวรถ ไปพาเด็กมา เขาเอาปืนดุนหลังของสังข์ ให้เดินไปข้างหน้า

ไป ไปขึ้นรถเขาออกคำสั่ง

สังข์ยังคงยืนนิ่ง สบตากับสินสมุทร ว่าจะแก้ไขสถานการณ์นี้อย่างไร สินสมุทรรู้สึกเป็นกังวล ส่ายหน้าเหมือนกับจะบอกว่า ตอนนี้ทำอะไรไม่ได้แล้ว คิดจะสู้หรือคิดจะหนี ดูมันมืดมิดไปหมด สังข์หันหลังไปที่ทะเล รู้สึกเป็นห่วงเอื้อยกับโสนน้อยขึ้นมาทันที เพราะพวกเขาไม่เคยอยู่ห่างกันเลย แต่คราวนี้โชคร้ายเหลือเกิน หากถูกจับไปได้ ไม่รู้ว่าพวกเขาจะได้เจอกันอีกหรือไม่ ไม่มีโอกาสได้ลา ไม่มีโอกาสกลับไปบอกพวกเธอ สุดสาครมองหน้าพี่ชายกับสังข์ เหมือนว่าให้ตัดสินใจ จะเสี่ยงหนี หรือจะไปกับพวกมัน

ยัง ยังยืนเฉยอยู่อีกมันพูดย้ำ และขู่ด้วยปลายกระบอกปืน

ปล่อยพวกเราไปเถอะน้า พวกเราเป็นห่วงเพื่อน–” สุดสาคร พูดขอร้อง

พี่ชาย มองหน้าน้องชาย ขยิบตาส่งสัญญาณไม่ให้พูดอะไร

ไอ้หนู แกยังมีเพื่อนอีกเหรอ ไหนล่ะ?” ชายชุดทหารที่ถือปืน มองซ้ายขวา อย่ามาหาเรื่องน่า คิดจะหนีเรอะ ก็มีแกสามคนนี่แหละ ไป ไป

โชคดีที่เขาไม่เชื่อ สังข์เลยต้องตัดสินใจ ยอมเดินตามชายชุดทหารไป แต่ก็อดมองไปที่ทะเลไม่ได้ ในใจคิดว่า ขออย่าให้เอื้อยกับโสนน้อย ตามพวกเขามาเลย ถ้าส่งกระแสจิตออกไปได้ อยากจะบอกว่าให้หนีเอาตัวรอดไป



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 41 : เชลย (ตอนที่ ๔๐/๑๐๕ บทที่ ๑๒) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 33 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android