คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 60 : สายสัมพันธ์ย่าหลาน (ตอนที่ ๕๙/๑๐๕ บทที่ ๑๗)


     อัพเดท 26 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 787
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 60 : สายสัมพันธ์ย่าหลาน (ตอนที่ ๕๙/๑๐๕ บทที่ ๑๗) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 13 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่  ๑๗  บ้านของย่าทอง

() สายสัมพันธ์ ย่า หลาน

เมื่อข้ามสะพานไปแล้ว เดินเลาะลำคลองต่ออีกไม่นาน ก็ถึงบ้านหลังหนึ่งตอนบ่ายแก่ๆ รั้วบ้านเป็นไม้ที่ถูกปลูกแซมด้วยต้นสัตตบรรณ เป็นแนวตลอดรั้ว เข้าไปใกล้อีกนิด มองเห็นบริเวณหน้าบ้านที่ค่อนข้างกว้างใหญ่ มีต้นไม้ใหญ่ยืนต้นเป็นระยะ มองเห็นบ้านอยู่ลึกเข้าไปราว ๑๐๐ เมตร ตัวบ้านใหญ่โตตามพื้นที่ เป็นบ้านใต้ถุนสูงทรงโบราณ แสดงให้เห็นว่าเจ้าของบ้านเป็นคนมีฐานะดี ด้านขวามือ เป็นโรงเรือนอะไรสักอย่าง ส่วนด้านซ้ายเป็นเรือนเพาะชำกล้าไม้

ถึงแล้วสมภารบุญ บอกกับพลายงาม นี่แหละบ้านของ โยมทอง ย่าของเธอ

สักครู่ มีผู้ชายคนหนึ่งไม่ใส่เสื้อ สีผิวดำแดง สูงราว ๑๖๕ ซม. คงมีงานบางอย่างทำค้างอยู่ เพราะเนื้อตัวดูมอมแมม เขาผละจากงานออกมาที่ประตูหน้าบ้าน

ท่านสมภาร!” เขาอุทาน แล้วไหว้นมัสการ นิมนต์ขึ้นไปบนบ้านก่อนครับแล้วเปิดประตูให้ท่านและคณะเดินเข้ามาในบ้าน

โยมทอง อยู่ไหม๊?”

อยู่ครับ ก็คุณยายเพิ่งกลับจากวัดส้มเมื่อวาน มีอะไรกันเหรอครับ? ท่านสมภารถึงได้รีบตามมา

พลายงามสงสัยในคำพูดของชายไม่ใส่เสื้อคนนี้ที่ว่า คุณยาย คงหมายถึงย่าทองแน่ๆ เพิ่งกลับจากวัดส้ม ก็ในเมื่อเขากับเพื่อนๆ เพิ่งร่วมกิจกรรมในวัดส้ม ทำไมไม่เห็นย่าที่นั่นเลย หรือว่าท่านไปอยู่จุดอื่น แล้วช่วงนั้นคนก็เยอะด้วย ไม่รู้ว่าใครเป็นใคร เขาอาจจะมองไม่เห็นก็ได้

ถึงเห็น เราก็ไม่รู้อยู่ดีว่า ย่าทองคือคนไหนพลายงาม คิดในใจ

อ้าว! โยมทอง ก็ไปช่วยงานอบรมด้วยเหรอ พอดีอาตมาไปกิจนิมนต์ไม่ได้อยู่ในงาน กลับถึงวัดงานก็เลิกแล้ว

สมภารบุญ เดินทางถึงหัวบันไดบ้าน มีหญิงวัยชราผู้หนึ่ง เดินออกมาต้อนรับ

อะไรกันนี่! นี่นะเหรอ ย่าทองพลายงาม เอื้อย และโสนน้อย มองหน้ากันด้วยความรู้สึกพิศวง คุณยาย ที่ไปสอนเราทำอาหารเมื่อวันก่อน คือ ย่าทอง

ท่านสมภาร ไปยังไงมายังไง นิมนต์ขึ้นบนเรือนก่อนเถอะเจ้าค่าแล้วร้องบอก ผู้ชายไม่ใส่เสื้อ ไอ้บุญทิ้ง เอ็งรีบไปล้างเนื้อล้างตัว ขึ้นมาบนเรือนด้วย

เชิญขึ้นมาบนเรือนทุกคนเลยนะ ... อ้าวนั่น!” นางทอง ใช้มือป้องแดดที่ส่องหน้า เห็นเด็กทั้ง ๓ คน ตามมาด้วย ก็รู้สึกแปลกใจ พวกเธอ ก็มาด้วยเร๊อะ มา มา ขึ้นมาข้างบน

ทันทีที่สมภารบุญ นั่งบนเตี่ยงไม้สักตัวใหญ่ ญาติโยมทุกคนที่นั่งล้อมวงอยู่ข้างหน้า ต่างพากันก้มกราบนมัสการพร้อมกัน

โยมทอง พ่อหนุ่มคนนี้สมภารบุญ ชี้ไปที่พลายงาม เขามาขอร้องให้อาตมา พาไปหาย่าของเขาหน่อย เพราะแม่ของเขาสั่งกำชับไว้ ให้อาตมาพาส่งให้ถึงมือย่าของเขาให้ได้

นางทอง ไม่เข้าใจความหมายของสมภารบุญ ทำไมหรือเจ้าคะ?”

โยมทอง จำได้ไหม ลูกชายของโยมน่ะ เขาไปเป็นทหารแล้วก็ไปชอบพอกับผู้หญิงคนหนึ่ง ชื่อพิม โยมเองยังบ่นกับอาตมาเลยว่า ทำไมเจ้าลูกชายถึงได้เลือกผู้หญิงคนนี้ทำเมีย แต่แล้วโยมก็จำเป็นต้องเดินทางไกลไปสู่ขอ ทั้งๆ ที่ ผู้หญิงที่จะเป็นสะใภ้ของโยมน่ะ ก็มีหนุ่มอีกคนซึ่งเป็นเพื่อนของลูกชาย แอบชอบพออยู่ แล้วเรื่องมันก็ยุ่งอีรุงตุงนัง เกิดศึกชิงนางกันพักใหญ่ จนกระทั่งพิมคลอดลูกชาย และต้องเลือกไปอยู่กับผู้ชายอีกคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนของผัวตัวเอง

นางทอง ยังจำเหตุการณ์เหล่านั้นได้เป็นอย่างดี มันเกิดขึ้นเมื่อสิบกว่าปี ในเมืองกาญจนานี่ เธอยังรู้สึกโกรธเคือง แล้วก็เศร้าใจไม่หาย กับหลายสิ่งหลายอย่าง เหมือนพร้อมใจกันกลั่นแกล้ง ให้ครอบครัวของนาง ต้องพลัดพรากผัวและลูก

ผัวก็ตายในหน้าที่ ลูกชายของดิฉัน ก็ถูกใส่ความจนติดคุก ไม่เห็นมีใครจะยื่นมือเข้ามาช่วย มีแต่คอยซ้ำเติมกัน … ตั้งแต่นั้นมา ดิฉันก็เลิกใส่ใจว่าลูกสะใภ้ จะเลือกผัวคนไหน

โยมไม่อยากรู้เร๊อะว่า ลูกที่เกิดมา จะเป็นอย่างไร

แล้วดิฉัน จะรู้ได้อย่างไรว่า เป็นลูกกับผัวใหม่ หรือว่าเป็นหลานของดิฉัน

นางทอง นิ่งอึ้งเหมือนกำลังตัดสินใจบางอย่าง บรรยากาศรอบๆ นิ่งสงบ

พลายงาม ยื่นกำไลเงินที่แม่ให้มา ออกจากกระเป๋า ยื่นให้นางทอง นางรับมันมาพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองพลายงาม ทำให้นางทองนึกถึงลูกชายขึ้นมาทันที เค้าหน้าของเด็กผู้นี้ช่างเหมือนกับใบหน้าของลูกชายเสียเหลือเกิน

เด็กคนนี้คือหลานของเราจริงๆ รึนี่นางทอง คิดชั่งใจ แม้ว่าความโกรธเคืองที่มีต่อลูกสะใภ้ ที่เป็นหญิงโลเล ยังรบกวนใจอยู่ แต่เด็กนี่ ลูกของนางพิม มันก็หลานแท้ๆ ของเรา

พลายงาม ค่อยๆ คลานไปกราบที่ตักของนางทอง สมภารบุญจึงต้องยืนยันความจริงให้กระจ่าง เพราะมีท่านเพียงคนเดียว ที่จะทำหน้าที่ประสาน ให้ย่ากับหลานรู้จักและเข้าใจกัน และให้แม่ผัวกับลูกสะใภ้ ลดทิฐิมานะลงเสียบ้าง จะได้ไม่ขุ่นเคืองให้เป็นบาปผูกพันติดกันไป

พลายงาม เป็นลูกของนางพิม ที่เกิดกับลูกชายของโยม ตอนนี้เขาเดือดร้อน ที่ต้องอยู่กับพ่อเลี้ยง โยมคงรู้ดีนะว่า พ่อเลี้ยงกับลูกเลี้ยงน่ะไม่ค่อยถูกกัน แม้ว่าพิมจะเป็นคนหูเบา ไม่เชื่อว่าผัวใหม่ กำลังจะฆ่าลูก แต่วันหนึ่งเรื่องมันก็กระจ่าง เมื่อมีคนมาเป็นพยานให้ นี่ถ้าไม่ได้เด็กสาวสองคนนี้ ช่วยเหลือชีวิตไว้ หลานชายของโยม ก็คงจะไม่มีชีวิตรอดมาหาย่าของเขาหรอก

เมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดจากสมภารบุญ นางทอง รู้สึกเศร้าสลดและสังเวชใจขึ้นมาทันที พร้อมๆ กับความโกรธและแค้นเคืองในอดีต ก็เพิ่มทวีมากขึ้น แต่อีกใจหนึ่ง นางทองกลับรู้สึกสงสารและเห็นใจ ในความยากลำบากของหลานชาย ที่ต้องหนีตายมาหาย่าถึงที่เมืองกาญจนานี่

แต่ถึงอย่างไร เขาก็เป็นแม่ลูกกัน ขายกันไม่ขาด ตัดกันไม่ได้หรอกนะ พิมน่ะเขาคิดถูกแล้ว ที่ปล่อยให้ลูกมาพึ่งใบบุญย่าของเขา เรื่องขุ่นเคืองใจระหว่างผู้ใหญ่ ก็ให้มันแล้วๆ กันไป อย่าให้ตกถึงลูกหลานกันเลยสมภารบุญเตือนสติ เพื่อให้นางทองรู้สึกผ่อนคลายลงบ้าง

ย่าครับ แม่บอกว่า ถ้าพ่อออกจากคุกแล้ว เขาจะมารับผมพลายงาม บอก

คำพูดของพลายงาม พาจิตใจของหญิงชราให้สงบเย็นขึ้น นางมองหน้าหลานชายอีกครั้ง ความแค้นเคืองขุ่นข้องหมองใจก็หายไป หัวใจของนางเริ่มเต้นช้าลง ความตื้นตันใจก็วิ่งแล่นเข้าไปแทน หยดน้ำตาซึมออกมาโดยไม่รู้ตัว

โถ หลานย่า ลำบากลำบน ดั้นด้นมาถึงที่นี่ ไม่ต้องถึงกับรอพ่อของหลานมารับหรอก อยู่กับย่าเสียที่นี่เลย ย่าน่ะ ก็แก่ขึ้นทุกวัน และมีลูกชายคนเดียว ไม่มีใครรู้ว่าเขาจะได้ออกจากคุกเมื่อไหร่ แล้วถ้าเขาติดอยู่ในนั้นจนตาย ย่าก็ยังมีหลาน คอยฝากผีฝากไข้ได้

ย่าครับ ถ้าผมไม่ได้เอื้อยกับโสนน้อย ร่วมเดินทางมาด้วย ผมคงมาไม่ถึงที่นี่ เอื้อยกับโสนน้อย เขาก็ไม่มีญาติเหมือนกัน ย่ารับพวกเขาให้อยู่ด้วยนะครับ

ความรู้สึกสงสารเด็กสาวสองคนของนางทอง ยิ่งเพิ่มทวีขึ้น เมื่อนางมองเห็นเธอทั้งสองก้มหน้านิ่ง หยดน้ำตาซึมออกมา แต่กลับไม่มีเสียงร้องไห้ให้ได้ยินแม้แต่น้อย เธอช่างเป็นเด็กอดทนเหลือเกิน

เมื่อเห็นว่าทุกคนเข้าใจกันดีแล้ว สมภารบุญจึงกล่าวอำลา

อาตมา ทำหน้าที่จบแล้ว เห็นทีจะต้องกลับละนะสมภาร กล่าวกับนางทอง

บุญทิ้ง เดินไปส่งสมภารและคนวัดที่ประตูใหญ่ เพื่อกลับไปวัดส้ม นางทองเรียกให้คนในบ้านทุกคนขึ้นมาบนบ้าน เพื่อแนะนำและจัดข้าวของเป็นการใหญ่ เพราะต่อไปนี้ บ้านหลังใหญ่จะมีสมาชิกเพิ่มขึ้นอีก ๓ คน กับม้า ๓ ตัว และลูกหมา อีก ๑ ตัว

อบเชย ถ้าผัวเอ็งไปส่งท่านสมภารกลับมาแล้ว ก็ให้ไปเก็บกวาดห้องพระ ย้ายไปไว้ห้องเล็กเสีย แล้วเอาห้องนั้นให้หลานฉันอยู่ นังพริ้ง ไปเก็บกวาดห้องรับรองแขกโน่น ให้หนูเอื้อยกับโสนน้อย เข้าไปอยู่



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 60 : สายสัมพันธ์ย่าหลาน (ตอนที่ ๕๙/๑๐๕ บทที่ ๑๗) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 13 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android