คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 64 : ความรักที่ก่อตัว (ตอนที่ ๖๓/๑๐๕ บทที่ ๑๘)


     อัพเดท 26 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 791
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 64 : ความรักที่ก่อตัว (ตอนที่ ๖๓/๑๐๕ บทที่ ๑๘) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 12 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


()  ความรักที่ก่อตัว

๕ ปีแล้ว ตั้งแต่ เอื้อย โสนน้อย และ พลายงาม มาอยู่กับย่าที่เมืองกาญจนา พวกเขาเติบโตเป็นหนุ่มสาววัยรุ่นเต็มตัว เมื่อไร่เรียงอายุกัน ก็ไม่ห่างกันมาก ราว ๑๗ ๑๘ ปี มันเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขที่ยาวนาน และนานมากพอที่จะทำให้พวกเขาเกือบลืมไปว่า สังข์ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งในความสุขนั้น รวมทั้งสินสมุทรกับสุดสาครด้วย

เย็นวันหนึ่ง บนราวสะพานริมสระน้ำ หน้าบ้านดินในสวนสมุนไพรของบ้านย่าทอง เอื้อยนั่งมองเงาสะท้อนของตัวเองบนผิวน้ำ วันนี้กำลังจะผ่านไปอีกแล้ว ตอนนี้ สังข์อยู่ไหน เธอยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า ถ้าไม่มีเธอ เรากับโสนน้อย ก็คงไม่มีโอกาสจะหาพ่อกับแม่เจอ เราโชคดีที่ได้รับความกรุณาจากย่า เลี้ยงดูเรามาจนโต แต่เธอล่ะ เราคิดถึงเธอเหลือเกิน เธอรู้ไหม๊ หัวใจของเราไม่ได้เป็นสัตว์เลี้ยงของใคร เมื่อถูกเลี้ยงดูให้สบายแล้ว จะลืมอดีตที่เลวร้ายได้ เราลำบากมาด้วยกันนะสังข์ เราคิดถึงเธอเหลือเกิน ... และเราก็คิดถึงพ่อกับแม่ด้วย ฮือ ๆ ๆ ...”

เอื้อย มานั่งอยู่นี่เองเสียงร้องทักของโสนน้อย ผ่อนคลายความเศร้าของเอื้อยลงชั่วครู่ เธอร้องไห้ โสนน้อย เข้าไปนั่งใกล้ๆ และโอบกอดเพื่อนด้วยความรู้สึกสงสาร

พริ้ง ก็โตเป็นสาวเต็มวัยด้วยเช่นกัน หน้าตาก็ดูสะสวยไม่น้อยหน้าคนอื่นๆ วันนี้ มีแขกคนสำคัญมาเยี่ยม ย่าจึงใช้ให้พริ้งไปตามเอื้อยกับโสนน้อย มาคอยต้อนรับแขก เธอเดินเรื่อยๆ ผ่านมาทางนี้ เห็นเอื้อยกับโสนน้อยกำลังตีหน้าเศร้าเล่าความหลัง นิสัยริษยาก็เข้ามาครอบงำ

ดีละ สองสาวนี่ มัวมานั่งอ้อยอิ่งอยู่ที่นี่ เรารีบไปรับหน้าเอาใจคุณยายคนเดียวจะดีกว่า เธอสองคน มันก็แค่คนอาศัยอย่างฉันเหมือนกัน

พริ้งเดินผ่านใต้ถุนบ้าน เห็นรถเก๋งคันหนึ่ง จอดนิ่งอยูที่บริเวณหน้าบ้าน วันนี้คงมีแขกคนสำคัญมาจริงๆ พวกเขามาทำไมกันในเวลานี้ เมื่อพริ้งขึ้นไปบนเรือน ก็เห็นบุรุษวัยใกล้ชรา อายุไม่ห่างจากย่าทองสักเท่าไหร่ แต่งตัวดีมากกว่าคนอื่นๆ เขามาพร้อมกับผู้ชายอีก ๒ คน และผู้หญิงอีกคนหนึ่ง ทั้งหมดแต่งตัวดูเป็นผู้ดีมีการศึกษา พวกเขากำลังสนทนาอยู่กับย่าทอง ในห้องรับรองแขก ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับห้องของพริ้ง

เมื่อพริ้งมาถึง ย่าทองก็สั่ง

พริ้ง ไปช่วยยายเมี้ยน จัดอาหารเย็นรับแขกหน่อย อ้าว! เอื้อยกับโสนน้อยไม่มาด้วยเรอะ ... เออ ช่างเถอะ แกไปช่วยคนเดียวก็ได้ ไป ไป

ช่วงหนึ่งของการสนทนา บุรุษวัยใกล้ชรา กล่าวว่า

โธ่เอ๊ย! แม่ทองก็ คำก็ท่านพ่อเมือง สองคำก็ท่านพ่อเมือง เห็นเป็นคนอื่นคนไกลไปได้ เคยเรียกยังไงก็เรียกยังงั้นเถอะ

คุณนนท์ เป็นถึงพ่อเมืองกาญจนา จะให้เรียกเป็นอย่างอื่นได้ที่ไหนกันเล่า ให้เกียรติมาถึงที่นี่ ต้องมีธุระสำคัญแน่ๆ

เราน่ะ รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยเป็นหนุ่มสาวแล้วนะ พ่อไกรวัลย์ เขาเป็นนักสู้คู่กับฉันมา จำไม่ได้เรอะ แม่ทองน่ะ ก็เป็นหนึ่งในนั้น ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ... นั่นมันก็นานมาแล้ว ในที่สุดพ่อไกลวัลย์ก็ชนะ ได้แม่ทองทั้งตัวและหัวใจ แต่เราก็นับถือกันมาตลอดนะ เรื่องนี้เราตกลงกันอย่างลูกผู้ชาย แม่ทองไม่รู้หรอก มันเป็นข้อตกลงก่อนที่เขาจะเสียชีวิต

ตกลงอะไรกันเรอะ ฉันไม่เห็นรู้เรื่องด้วยเลย

ขณะนั้น พลายงามเดินออกมาจากห้องงานของย่าทอง ย่าทองเห็นเข้า จึงเรียกให้มาหา พลายงาม มาหาย่าหน่อยลูก

พลายงาม เป็นเด็กหนุ่มรูปงาม ร่างสูง นอกจากจะมีเค้าหน้าเหมือนพ่อแล้ว ยังมีกิริยา เดินนั่ง สุขุม มีสง่าราศี สมเป็นชายหนุ่มที่อยู่ในอุดมคติโดยแท้ พ่อเมืองกาญจนาเห็นแล้ว ถึงกับยิ้มน้อยๆ ด้วยความพึงพอใจ พลายงาม ไหว้ท่านพ่อเมืองด้วยอาการนอบน้อม

ไหว้พระเถอะลูกพ่อเมืองกาญจนา กล่าวยิ้มๆ นี่น่ะเรอะ พลายงาม ได้ฟังแต่ท่านสมภารบุญมี พูดถึงบ่อยๆ เพิ่งมาเห็นตัวจริงก็วันนี้แหละ เหมือนพ่ออย่างกับพิมพ์เดียวกันเลยนะ

ขอบคุณครับ

เรียนจบอะไรมาบ้างพ่อเมือง ถาม

ภาษา แล้วก็รัฐศาสตร์การปกครอง กฏหมาย นิดหน่อยครับ

ถ่อมตัวเหมือนพ่ออีกแล้ว

นี่ก็เพิ่งจะกลับมาอยู่บ้านได้เดือนสองเดือนนี่แหละ ก็รอท่านสมภารว่าจะให้ไปเรียน หรือไปทำอะไรต่อที่ไหน ก็ยังไม่รู้เลยย่าทอง พูดกับท่านพ่อเมือง เสร็จแล้วหันไปบอกหลานชาย พลายงาม จะไปทำอะไร ก็ไปเถอะ ผู้ใหญ่เขาจะคุยกัน

พลายงามลุกจากไป สวนกับพริ้งซึ่งนำผลไม้และอาหารว่างอื่นๆ มารับแขก กิริยาท่าทางยิ้มเอียงอายของพริ้ง ย่าทองและท่านพ่อเมือง ก็เห็นไม่ต่างกัน

นี่ก็เป็นเด็กที่ฉันเอามาเลี้ยงไว้อีกคน คนนี้ชื่อพริ้ง แต่ก็ยังมีอีกสองคนนะ แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่าไปอยู่ซะที่ไหน

แม่ทอง เลี้ยงหลานสาวน่ารักไว้ตั้งเยอะ กำไรไม่เบานะ นี่ถ้าฉันมีหลานชายละก็ คงต้องขอสักคนสองคน มาทำหลานสะใภ้

กำรงกำไรอะไรกัน ฉันเลี้ยงเอาบุญ ไม่ได้หวังยึดเกาะอะไรจากพวกเขาหรอก นอกจากหลานชาย ที่ฉันยังพอฝากผีฝากไข้ได้บ้าง เด็กสาวๆ พวกนี้ ประเดี๋ยวพวกเขาก็ออกเรือนไปอยู่ที่อื่น เราจะไปห้ามเขาได้เรอะ ... ว่าแต่ว่า คุณนนท์ไปตกลงอะไรกันกับสามีของฉันล่ะ?”

พ่อเมืองกาญจนา สบโอกาส พูดเข้าเรื่องทันที

เราจะต้องเป็นดองกันให้ได้ ไม่คนรุ่นใดก็รุ่นหนึ่งล่ะ โลกนี้มันช่างไม่มีอะไรพอดีเลยนะ พวกเรามีแต่ลูกชาย พอถึงรุ่นหลาน ก็กลายเป็นหลานสาวเสียอีก ฉันว่าเราโชคดีนะ ตอนนี้ สร้อยมณี หลานฉัน ก็โตเป็นสาวแล้ว ฉันไม่อายหรอกนะ ที่จะมาเป็นฝ่ายพูดกับแม่ทองก่อน

ข้อตกลงนั้นน่ะ มันเป็นเรื่องของคุณนนท์ กับพ่อไกรวัลย์เขา ฉันไม่เห็นเกี่ยวเลยนี่

คำตอบนี้ ทำให้พ่อเมืองกาญจนารู้สึกเสียหน้า สร้างบรรยากาศขุ่นๆ ขึ้นเล็กน้อย ทั้งๆ ที่รู้ว่าตามประเพณีไทยโบราณ ฝ่ายหญิงมาสู่ขอฝ่ายชายนั้น มันไม่เหมาะ ซ้ำยังแบกตำแหน่งผู้ว่าเมืองกาญจนามาด้วยแล้ว การปฏิเสธเช่นนี้ ถ้าคนอื่นรู้เข้าก็จะขายหน้าไปเปล่าๆ นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนเก่าคงโกรธกันไปแล้ว

ย่าทอง เห็นว่าตัวเองพลาดไป พูดในสิ่งที่ไม่ถูกหูพ่อเมืองไปเสียแล้ว เพื่อไม่ให้มลภาวะทางอารมณ์เสียสมดุลไปมากกว่านี้ ย่าทองจึงพูดแก้ต่างไปว่า

ตอนนั้นน่ะ มันเป็นเรื่องของคุณนนท์กับสามีฉัน แต่ตอนนี้มันเป็นข้อตกลงใหม่ ระหว่างคุณนนท์ กับตัวฉัน มันคนละเวลากัน

สีหน้าของพ่อเมืองกาญจนา ค่อยดีขึ้น เผยรอยยิ้มน้อยๆ ออกมา

เราว่า อย่าพูดให้มากความเลยน่า ฉันอยากให้เด็กสองคนนี้หมั้นกันไว้ก่อน ... แม่ทอง เห็นว่ายังไง

อืม!” ย่าทอง นิ่งครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบไปว่า ก็ดี ... ขอบคุณคุณนนท์มากๆ คงจะเป็นบุญของหลานชายฉัน ที่ท่านพ่อเมืองให้ความเมตตา แต่ฉันว่านะ ตอนนี้มันไม่เร็วไปหน่อยเรอะคุณนนท์ พวกเขาเพิ่งจะย่างเข้าวัยรุ่นเองนะ ฉันน่ะรับปากคุณนนท์ได้ แต่พวกเด็กๆ เขาจะว่ายังไง เขาเคยเห็นหน้ากันหรือเปล่า ถ้าเราตกลงอะไรกันไปตอนนี้ พวกเขาจะว่าได้ หาว่าพวกเราคลุมถุงชน มันไม่ยุติธรรมกับพวกเขานา ว่าไหม๊?

ย่าทอง ตอบแบบไม่เกรงใจ พริ้งซึ่งแอบได้ยินเรื่องราวทั้งหมด รู้สึกหน้าระรื่นขึ้นบ้าง หลังจากเครียดไปพักใหญ่

เอาเป็นว่า ตัวฉันน่ะตกลง แต่ก็ขึ้นอยู่กับพวกเด็กๆ เค้า ถ้าพวกเขาพอใจกัน ฉันจะไปว่าอะไรได้ล่ะ

เมื่อตกลงได้เงื่อนไขกันเรียบร้อยแล้ว พ่อเมืองกาญจนา ก็สนทนาเรื่องอื่น รื้อฟื้นเรื่องราวในอดีตตามประสาคนแก่ เป็นที่สนุกรื่นรมณ์กันตามสมควร

พลายงามลงมาจากบ้านแล้ว ก็เดินตรงมาคุยเล่นกับ เอื้อย โสนน้อย บนสะพานริมสระน้ำ ปล่อยให้พวกผู้ใหญ่คุยกันตามอัธยาศัย เอื้อยไม่อยากเป็นตัวสอดความรู้สึกส่วนตัวของเพื่อน จึงขอตัวไปทำอย่างอื่น

อนาคตข้างหน้า ถ้าเธอต้องการใครสักคนเป็นเพื่อน เธอจะเลือกใคร โสนน้อย ถาม

เลือกทุกคนแหละ ก็เราเป็นเพื่อนกันทั้งหมดอยู่แล้วนี่ เอื้อย โสนน้อย แล้วก็ พริ้ง

ไม่ช่าย ...” โสนน้อย เริ่มงอน

ไม่ใช่ อะไรพลายงาม จ้องหน้ามองโสนน้อย แล้วยิ้มให้แก่กัน

ไม่ได้หมายความว่าอย่างงั้น เอ่อ หมายถึง เลือกที่จะต้องอยู่ด้วยกันสองคน ไปจน ... ไปจนกว่าจะตายจากกันไปข้างหนึ่งน่ะ

พลายงาม อมยิ้ม สบตากับโสนน้อย แต่ไม่พูด

ถามจริง ตอบจริงนะ เธอจะเลือกใคร?” โสนน้อย เอามือเท้าคางถามเชิงขอร้อง

ก็ ... ก็ เธอไง

แต่ พริ้ง ก็ชอบเธอเหมือนกันนะ

เขาเป็นได้แค่เพื่อน

โสนน้อยรู้สึกดีใจ สอดรับกับอารมณ์ของท้องฟ้ายามเย็น ที่ดูสดใสกว่าทุกวัน ใสจนเกือบเห็นดาวในตอนกลางวัน โสนน้อยดีใจได้ไม่นาน พริ้งก็เดินมาขัดจังหวะ เธอเห็นพลายงามอยู่กับโสนน้อยตามลำพัง ความรู้สึกริษยาก็ผุดขึ้นมาบนใบหน้า และยิ่งเห็นพวกเขาสองคน ยิ้มระรื่นชื่นสุข อารมณ์ก็ยิ่งขุ่นมัว พริ้งจึงแสดงตัวเดินเข้าไปร่วมกิจกรรมด้วย

แขกกลับไปกันหมดแล้วเหรอ พริ้งพลายงามถาม พริ้งพยักหน้ารับแบบเสียไม่ได้

พวกเธอไม่ถามเหรอว่า ผู้ใหญ่เขาคุยอะไรกัน?”

มันไม่เสียมารยาทเหรอ ที่เราเป็นเด็ก แล้วไปแอบฟังเขาคุยกันน่ะพลายงาม พูดด้วยความหวังดี

พริ้งทำหน้าไม่พอใจ เผยอริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย เหมือนกำลังดูหมิ่นความโง่ของใครบางคน โถ เขาคุยกันออกเสียงดังอย่างนั้นน่ะ ไม่ต้องแอบฟังก็ได้ยินพริ้ง ชำเรืองหางตาไปมองพลายงามกับโสนน้อย นี่ถ้าเธอสองคนได้ยินมั่ง คงจะไม่มีเวลามายิ้มระรื่นอย่างนี้แน่ๆ

คุณย่า พูดอะไรกันเหรอ?” โสนน้อย ถาม

ก็ไปถามย่าของเธอเอาเองซิพริ้งพูด แล้วก็เดินจากไปด้วยอารมณ์ไม่สู้ดี



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 64 : ความรักที่ก่อตัว (ตอนที่ ๖๓/๑๐๕ บทที่ ๑๘) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 12 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android