คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 68 : บวชพลายงาม (ตอนที่ ๖๗/๑๐๕ บทที่ ๑๙)


     อัพเดท 26 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 787
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 68 : บวชพลายงาม (ตอนที่ ๖๗/๑๐๕ บทที่ ๑๙) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 15 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


()  บวชพลายงาม

๒ ปีผ่านไป

พลายงามเรียนใกล้จบแล้ว และครบกำหนดบวชเป็นพระ ย่าทองหวังพึ่งใบบุญจากหลานชายที่เหลือเพียงคนเดียว และกลัวหลานชายจะเปลี่ยนใจเรื่องคู่ครอง จึงฉวยโอกาสนี้ จัดงานบวชให้พลายงาม บวชที่วัดใกล้บ้าน แม้ย่าทองจะตั้งใจจะทำแบบเรียบง่าย แต่ชื่อเสียงและความเคารพนับถือจากเพื่อนบ้าน งานบวชของพลายงาม จึงกลายเป็นงานที่เอิกเกริกใหญ่โตไปตามคาดหมาย สร้างความปลื้มปีติให้แก่ย่าทอง เป็นอันมาก

พ่อแท้ๆ ของพลายงาม ไม่อาจมางานนี้ได้ จะมีก็เพียง นางพิม ผู้เป็นแม่เพียงคนเดียว ที่พาลูกชายเข้าโบสถ์ และงานนี้ ย่าทองถือโอกาส ให้อภัยไม่ถือสาเอาความกับลูกสะใภ้อีกต่อไป อดีตที่ไม่ดีก็ปล่อยให้มันผ่านไป อย่างไรเสีย แม่ลูกกันก็ตัดกันไม่ได้ ส่วนพิมเอง ก็ดีใจอย่างสุดซึ้งที่พระลูกชาย ได้ที่พึ่งที่ดีที่สุด ชนิดที่เธอเองก็ไม่สามารถให้ลูกได้ แค่ได้มาเห็นชายผ้าเหลืองของลูก ก็ปลื้มปีติเป็นที่สุดแล้ว เธอไม่ขออะไรมากไปกว่านี้ เธอกล่าวขอบคุณ และกล่าวอำลาย่าทอง เมื่องานบวชเสร็จสิ้น

เช้าวันหนึ่ง โสนน้อยกับเอื้อย นำอาหารที่เธอบรรจงปรุงกับมือ ที่คิดว่าอร่อยที่สุด ดีที่สุด มาถวายพระ

ย่าทองสอนไว้ว่า การให้สิ่งของจะได้บุญมากหรือน้อย ขึ้นอยู่กับปัจจัยเบื้องต้น ๔ ข้อ คือ หนึ่ง ของนั้นต้องบริสุทธิ์ และมีคุณภาพดีที่สุด สอง ของนั้นเป็นของจำเป็นสำหรับผู้รับมากที่สุด สาม ผู้ให้ ต้องมีใจสะอาดบริสุทธิ์ จากความโลภ โกรธ หลงมัวเมา รวมทั้งไม่คิดอยากได้สิ่งตอบแทนเพราะการให้นั้น และสี่ ถ้าผู้รับเป็นบุคคลผู้บริสุทธิ์ด้วยศีลมากเท่าใด ก็จะได้บุญทวีเพิ่มขึ้นมากเท่านั้น นอกจากนี้ ย่าทอง ยังสอนอีกว่า การให้สิ่งของจำเป็นเร่งด่วน การให้สิ่งของในปริมาณที่เหมาะสม และการให้บ่อยๆ จะช่วยเสริมบุญและบารมี ให้แก่ผู้ทำบุญอีกด้วย

พลายงาม บวชแล้วได้ฉายา พระสุทธิสีลวัณโณ ท่านสมภาร ให้พำนักในกุฏิที่อยู่ลึกเข้าไปในป่า ท้ายวัด รายล้อมด้วยต้นไทร เพราะเป็นที่สงบร่มเย็นที่สุด เหมาะเป็นที่ศึกษาและปฏิบัติธรรม สำหรับภิกษุสงฆ์ที่บวชใหม่

ทางเดินไปยังกุฏิ เป็นทางดินปนทรายที่มีความชื้นเล็กน้อย ตลอดเส้นทาง ดูสะอาดและร่มรื่น บริเวณรอบกุฏิก็เช่นกัน ถูกปัดกวาดด้วยไม้กวาดที่ทำจากซี่เล็กๆ ของลำไม้ไผ่ แม้ว่าต้นไทร อาจจะดูสกปรกในเวลาที่พวกนก หรือสัตว์ชนิดอื่นมากินลูกไทร แล้วปล่อยให้ลูกไทรหล่น นั่นเป็นบทปฏิบัติสำหรับพระใหม่ ที่จะต้องหมั่นปัดกวาด

เป็นกิจอย่างหนึ่ง ที่พระนวกะบวชใหม่ ควรปฏิบัติ เพราะเป็นกัมฐานที่จะช่วยชำระจิตใจ ให้ใสสะอาด เพราะจิตของเรา มักจะมีสิ่งสกปรก มารบกวนให้น่ารำคาญ เราก็ต้องหมั่นพิจารณาและกำจัดมันออกไป เช่นเดียวกับลูกของต้นไทรและใบไม้ ที่มันหล่นตามพื้น สิ่งเหล่านี้นี่แหละ จะเป็นบทฝึกหัดเตือนสติ ของเราได้เป็นอย่างดี หวังว่าท่านคงเข้าใจนะ

นี่เป็นคำสั่งสอน ของพระอาจารย์ผู้เป็นพระอุปัชฌาย์ ที่พระผู้เป็นลูกศิษย์ควรระลึกอยู่เสมอ

หลังกลับจากบิณฑบาต พระพลายงามก็จัดเตรียมอาหารในบาตร เพื่อจะฉัน พอดีท่านเห็นโสนน้อย เดินหิ้วตระกร้าอาหาร นำหน้าเอื้อยมายังที่กุฎิพระ

วันนี้ ดิฉันเตรียมอาหารไว้ใส่บาตร แต่ไม่ทันได้ใส่ จึงเดินทางมาถึงที่นี่เจ้าค่ะโสนน้อย ก้มหน้า พูดกับพระ ขณะที่จัดอาหารเตรียมประเคนพระ

พอดี พระอาจารย์ ให้เปลี่ยนสายเดินบิณฑบาตกะทันหัน อาตมาก็เลยไม่ได้ไปทางนั้น ขอโทษด้วย ที่ทำให้โสนน้อย เอ๊ย โยม รอนาน

ไม่เป็นไรหรอกเจ้าค่ะ เพราะถึงยังไง พวกเราสองคน ก็อยากมาที่วัดอยู่แล้ว มาดูว่าพระคุณท่าน อยู่สุขสบายดีหรือเปล่า

คงไม่สบายอย่างที่ฆราวาสเข้าใจกันหรอกนะ เป็นพระน่ะ ต้องอยู่ลำบากเข้าไว้ เพราะการตั้งตนอยู่บนความลำบาก จะทำให้กุศลธรรมเจริญยิ่ง

แหม! ท่านเนี่ยะ บวชได้ไม่กี่วัน ก็เทศน์เก่งแล้วนะเจ้าคะเอื้อยพูด และอมยิ้มเล็กน้อย

แต่ตอนนี้ อาตมาอาจจะลำบากจริงๆ ก็ได้พระพูด พร้อมกับมองข้ามโสนน้อยและเอื้อย ออกไปที่ทางเดินหน้ากุฏิ จนเธอทั้งสองต้องมองตามออกไป

สร้อยมณีกับหญิงรับใช้ กำลังเดินหิ้วตระกร้าอาหาร มาถวายพระเช่นกัน แต่พวกเธอมาทีหลัง และเดินตรงเข้ามาที่กุฏิ ด้วยอาการสงบ เหมือนไม่มีใครที่อยู่นั่น นอกจากพระกับเธอและคนรับใช้

โสนน้อย ส่งยิ้มให้สร้อยมณี แต่ดูเธอแสดงอาการเฉยๆ ยิ้มรับอย่างเฉื่อยชา แต่กับพระ ดูเธอแอบยิ้มหวานส่งให้ พระก็เลยถือโอกาส รับประเคนอาหารพร้อมๆ กัน และสวดให้พร บรรยากาศดูสงบนิ่ง ระหว่างพระเลือกตักอาหารใส่บาตร จากนั้นท่านก็พิจารณาอาหาร ด้วยบทปฏิสังขาโยฯ

โสนน้อยกับเอื้อย เห็นว่าพระท่านพิจารณาอาหารแล้ว ก็อยากจะให้ท่านอยู่ตามลำพัง พวกเธอจึงชวนกันกลับ

โสนน้อย เอื้อย จะกลับแล้วเหรอ?”

พระถาม เมื่อเห็นสองสาวเตรียมเก็บภาชนะ แต่สร้อยมณี ชิงพูดตัดขึ้นก่อน

หลวงพี่ขา พอดีน้องก็มีธุระเหมือนกัน จะขอตัวกลับก่อน ประเดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยมาใหม่

สร้อยอยู่ตั้งไกล ไปกลับทุกวันคงจะเหนื่อยแย่ ไม่ต้องเป็นห่วงอาตมาหรอก ทางนี้ก็มีคนดูแลอยู่แล้ว โดยเฉพาะโยมย่า

จะไม่ให้เป็นห่วงได้ยังไงสร้อยมณี พูดกับพระ แต่หางตามองไปที่โสนน้อย น้องก็ไม่รู้ว่า คนที่อยู่ใกล้กว่าจะดูแลหลวงพี่ได้ดีแค่ไหน

โสนน้อย รีบเดินออกมาก่อน เพราะรู้สึกลำบากใจ ถ้ายังนั่งอยู่ต่อ ปล่อยให้เอื้อยเก็บภาชนะแล้วตามออกมา สร้อยมณีรอโอกาสที่จะพูดกับโสนน้อย แบบตัวต่อตัว เพื่อบอกเล่าบางสิ่งให้กระจ่างชัดกว่านี้ เธอจึงรีบเดินตามประกบโสนน้อย มาตามทางเดิน

นี่เธอ จะรีบกลับแล้วเหรอจ้ะ ไม่คุยกันก่อนล่ะ

เมื่อมีคนต้องการจะพูดด้วย แต่การหลบเลี่ยง ปฏิเสธด้วยการเดินหนี เป็นมารยาทที่ไม่งาม ถือว่าไม่ให้เกียรติกัน โดยเฉพาะกับหลานของพ่อเมืองกาญจนา โสนน้อยจึงลดความเร็วเดินช้าลง จนสร้อยมณี เดินตามมาทัน

 อันที่จริง ฉันก็ไม่น่ามาขัดจังหวะเธอเลย เธอดีกับพี่พลายงาม เอ๊ย หลวงพี่ มาตลอด ฉันเข้าใจ ว่าเธอกับท่านนะ เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก เธอกับหลวงพี่คงคุ้นกันมาก มากกว่าฉันเสียอีก แต่มีอยู่สิ่งหนึ่ง ที่เธอกับฉันรู้พอๆ กันก็คือ พระท่านเป็นคนขี้เกรงใจ มีความในใจอะไรก็ไม่ค่อยบอกใคร เธอว่าจริงไหม๊?”

โสนน้อยพยักหน้า ยังคงฟังสร้อยมณีพูดต่อ

เธอกับเพื่อนคอยเป็นพี่เลี้ยง พาหลวงพี่มาจนพบคุณย่า และท่านก็รับเธอไว้เสมอหลาน แต่ฉันรู้ดีว่า ยังไงเสียท่านก็คงไม่วางตำแหน่งหลานชายไว้ต่ำกว่านี้แน่ๆ เพราะท่านมีหลานคนเดียว เธอโชคดีนะที่ได้มาอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน ตระกูลของเราเป็นดองกันมาหลายชั่วอายุคนแล้ว จนมันเป็นขนบประเพณีกันแล้ว ฉันหรือจะขัดได้ เธอเองก็ขัดไม่ได้เช่นกัน ... นี่ฉันพูดอะไรไปนี่ ฉันว่าเธอจะรู้เรื่องเหล่านี้เสียอีก

โสนน้อย ฟังแล้วรู้สึกไม่ดี จึงรีบเดินไปให้ไกลๆ

นี่เธอ ... ฉันจะบอกอะไรให้ ยังไงเสีย หลังพระสึก ก็ต้องแต่งงานกับฉันอยู่ดี ไม่ว่าเธอจะอยู่ในฐานะอะไร เธอก็ยังเป็นสมาชิกบ้านหลังนี้อยู่นะจ้ะ

โสนน้อย รีบเดินหลบหน้าไปโดยเร็ว เพื่อไม่ให้ใครเห็นหยดน้ำตา สร้อยมณีเห็นว่าคำพูดของเธอคงได้ผล เธอจึงหยุดเดิน ระหว่างนั้น เอื้อยก็หิ้วตระกร้าตามมาทัน ตามด้วยหญิงพี่เลี้ยงของสร้อยมณี

โสนน้อย เป็นอะไรไปเอื้อย ถามเพื่อน แล้วมองหน้าสร้อยมณีด้วยความไม่พอใจ คุณพูดอะไรกับเพื่อนของฉันน่ะ

สร้อยมณี ตีหน้าตาย เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วเดินจากไป พร้อมกับหญิงพี่เลี้ยง

เมื่อกลับมาถึงบ้าน โสนน้อยรีบเดินเข้าห้องแต่หัวค่ำ เอื้อยเป็นห่วงเพื่อนจึงตามเข้าไป แต่ย่าทองและยายเมี้ยน สังเกตเห็นเสียก่อน และเดาเอาว่า คงเกิดเรื่องอะไรสักอย่างกับเธอแน่ ย่าทองจึงพูดเปรยๆ กับยายเมี้ยนว่า

เด็กสาวๆ สมัยนี้ มันก็มีปัญหาหัวใจ เหมือนพวกเราตอนเป็นสาวๆ นั่นแหละ มันเป็นธรรมชาติของมัน ประเดี๋ยวก็หาย



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 68 : บวชพลายงาม (ตอนที่ ๖๗/๑๐๕ บทที่ ๑๙) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 15 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android