คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 79 : สวรรค์ในเมืองนรก (ตอนที่ ๗๘/๑๐๕ บทที่ ๒๓)


     อัพเดท 27 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 783
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 79 : สวรรค์ในเมืองนรก (ตอนที่ ๗๘/๑๐๕ บทที่ ๒๓) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 10 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


(๒)  สวรรค์ในเมืองนรก

เด็กหญิงแพรวา ชี้ไปยังตึก ๓ ชั้นเก่าๆ หลังหนึ่งถ้าเป็นเวลากลางวัน คงดูทรุดโทรมไม่น้อย ไม่รู้ว่าประตูเข้าบ้านเป็นหน้าบ้านหรือหลังบ้าน พอเปิดประตูเข้าไปข้างใน มีโซฟาเก่าๆ อยู่ชุดหนึ่ง นี่คงเป็นห้องรับแขก แต่ดูรกรุงรังไม่น้อย ทีวีเก่าๆ เครื่องหนึ่ง วางอยู่ชิดผนังติดกับประตูบานใหญ่ ที่เปิดแง้มอยู่ครึ่งบาน ทันใดนั้น ก็มีเสียงคนเดินลงบันไดมาจากข้างบน และเปิดประตูพรวดออกมา ปรากฏตัวเจ้าของเสียงฝีเท้าหนักๆ เป็นหญิงวัยเลยกลางคนไปไม่มาก รูปร่างท้วม แต่ดูทะมัดทะแมง นางพาร่างที่อยู่ในชุดเตรียมเข้านอน เดินตรงเข้ามาหาแพรวา

หายหัวไปไหนมา มืดค่ำจนป่านนี้เพิ่งกลับเข้าบ้าน แกรู้ไหม๊ พี่ของแกออกไปตามหาอยู่ข้างนอกโน่น ยายบอกแล้วใช่ไหม๊ ว่าอย่ากลับบ้านมืดค่ำ

เธอจับไหล่ของแพรวาเขย่าในระหว่างพูด เข้าใจว่าเธอคงทั้งโกรธทั้งเป็นห่วงหลานสาว

แล้วนั่นไปพาใครมาล่ะ?

เขามาจากที่อื่น พลัดหลงมา แพรก็เลย–”

แกช่างไม่รู้อะไรเสียเลย ... มานี่ ๆ ยายลากแขนของแพรวาไปที่หน้าบันได หลบไปให้พ้นจากแขกที่นางไม่อยากต้อนรับ อาจเป็นคนร้ายแฝงตัวมาก็ได้ ไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร พามาบ้านได้ยังไง? ฮ้า!”

แต่ยายจ๋า เขากำลังเดือดร้อน พวกเขาถูกพวกอันธพาลรุมทำร้าย หนูก็เลยพามาบ้านเรา แพรวา ตอบตามจริง

แกไม่รู้เหรอว่า มันจะเกิดอะไรขึ้นตามมา ถ้าพวกนั้นรู้ว่ามีคนแปลกหน้ามาอยู่บ้านเรา คนพวกนั้นจะมาพังที่นี่ แกรู้จักคิดซะบ้างซิ!”

แต่พวกเขาเก่งมากเลยนะยาย–”

ถ้าเก่งจริงทำไมต้องมาที่นี่ ทำไมไม่ไปที่อื่น

พวกเขาสู้กับพวกอันธพาลมากกว่าสิบคนได้ แต่ถ้าพวกนั้นมีอาวุธและมากันเป็นฝูง เก่งยังไงก็สู้ไม่ได้หรอก หนูจึงพามาที่นี่ เผื่อว่าพวกเขาจะสอนวิธีสู้กับพวกอันธพาลให้

อ๋อ คิดว่าจะสู้กับพวกมันไหวยังงั้นเรอะ ตัวเล็กแค่นี้ และก็เป็นผู้หญิงซะด้วย

ยายสดุดคำพูดชั่วขณะ เมื่อแขกแปลกหน้า เดินมายืนที่ประตู

ยายจ้ะ เอื้อย พูดขัดจังหวะ พวกเราไม่ใช่คนร้ายหรอกจ้ะ หนูชื่อ เอื้อย กับเพื่อนอีกสองคน ไม่มีที่ไปจริงๆ แต่ถ้ายายไม่อยากให้พวกเราพัก พวกเราก็จะไป

อย่าไปนะ แพรวา ขอร้อง ยายจ๋า เห็นไหม๊ พี่เค้าไม่ใช่คนร้าย คนร้ายไม่พูดเพราะอย่างงี้หรอก แพรวา เห็นยายมีอาการลังเล จึงพูดย้ำเพื่อโน้มน้าวใจออกไปเป็นชุด ถ้าเขาเป็นคนร้ายจริงๆ เขาคงไม่รอโอกาสอยู่เฉยๆ หรอก ป่านนี้ก็คงรื้อข้าวของ พังบ้านพวกเราเหมือนคนอันธพาลพวกนั้น และอีกอย่างนะบ้านเราก็ไม่มีของมีค่าอะไร ยายจะไปกลัวทำไม ดูซิ พี่เค้าดูน่ารักออก ... พี่คนที่หน้าตาสวยๆ ชื่อ โสนน้อย ส่วนพี่ผู้าย–”

ชื่อสิงห์ดำครับ

พวกเราขอพักค้าง สักคืนสองคืนนะจ้ะยาย ขอให้มีที่นอนก็พอแล้ว พวกเราอยู่ไม่นานหรอกจ้ะ เอื้อย เอ่ยขอร้อง

นางยังคงหยุดนิ่ง สังเกตกิริยาของแพรวา นางเองก็แปลกใจที่ไม่เคยเห็นหลานสาว กระตือรือร้นอย่างนี้มาก่อน ซึ่งต่างจากเมื่อก่อน เธอจะเป็นเด็กขี้ตกใจ และหวาดกลัวผู้คน โดยเฉพาะคนแปลกหน้า แต่นี่ ดูเหมือนเธอตื่นเต้นดีใจ เหมือนได้พบกับเพื่อนสนิทที่จากกันไปนาน ในเมื่อแพรวาหลานสาว ยืนยันหนักแน่นเช่นนี้ นางจึงคิดทบทวนใหม่ และสังเกตดูหนุ่มสาวทั้งสามคน พวกเขาไม่น่าจะเป็นคนแถวนี้ คงมาจากที่อื่นจริงๆ อาจไม่ใช่คนร้ายอย่างที่หลานสาวพูดก็ได้ และหวังว่าคงจะเป็นเช่นนั้น

เออ ๆ ๆ แต่บ้านนี่มันสกปรกหน่อยนะ ที่หลับที่นอนก็คับแคบ แหวกๆ นอนไปก่อนก็แล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยจัดที่นอนกันใหม่ ทุกคนที่นี่ต้องช่วยกันทำงาน ไม่มีใครจะไปดูแลใครได้มากนักหรอก

ขอบพระคุณคุณยายมากเลยจ้ะ โสนน้อย ไหว้ขอบคุณ ก่อนที่นางจะขึ้นบันไดไปชั้นบน

ยายของหนูชื่อเพลิน ส่วนหนูชื่อแพร คล้องจองกันไหม๊ล่ะ ... แต่เอ พวกพี่ๆ กินอะไรมากันรึยัง? แพรวาถาม จากนั้นเธอก็พา เอื้อย โสนน้อย และสิงห์ เข้าไปในครัวที่อยู่ถัดไปจากห้องโถง แล้วจัดแจงหาของกินให้แขกผู้มาใหม่กินแก้หิว

เอื้อย โสนน้อย และสิงห์ ได้ที่พักโดยไม่ได้ตั้งใจ มันแน่นอนอยู่แล้วว่า พวกเขามาเสี่ยงภัยที่เมืองนี้ ก็โดยไม่ตั้งใจเช่นกัน พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่าจะเจออะไรบ้าง มันคือการผจญภัยที่แตกต่างจากทุกครั้งที่ผ่านมา ซึ่งอยู่กันครบทีม สังข์ สินสมุทร สุดสาคร เอื้อย และโสนน้อย ซึ่งเคยผ่านเหตุการณ์ การเผชิญหน้ากับสิ่งร้ายๆ อันตรายถึงชีวิตมาแล้วหลายครั้ง และก็ไม่ได้จนตรอกไปเสียทุกคราว ครั้งนี้ มีสิงห์ดำเป็นเพื่อนเดินทาง ช่วยให้ไม่รู้สึกเหงามากไปกว่านี้ ถ้ามีสังข์ตามมาด้วยก็คงดี แต่ตอนนี้ เขาอาจกลับไปบ้านพบแม่แล้วก็ได้ หรือไม่ก็ยังหลงอยู่ในป่า หรือที่ไหนสักแห่ง หรือไม่ก็ตายไปแล้ว

เอื้อย มองหน้าโสนน้อย เห็นแววเศร้าบนใบหน้าของเพื่อนรัก เธอรู้ซึ้งดีว่า เพื่อนสาวเพิ่งผ่านเหตุการณ์อันน่าสะเทือนใจมาได้ไม่นานมานี่เอง มันคงยากอยู่นะ ที่จะลืมคนที่เรารัก ซึ่งเป็นรักครั้งแรก หัวใจของเพื่อนรักคงบุบสลายไปไม่น้อย แต่ถ้าคิดว่า นี่คือการแลกกับประสบการณ์ การเรียนรู้ที่ได้รับจากย่าทอง มันก็คุ้ม พลายงาม เป็นแค่บทเรียนชีวิตบทหนึ่งเท่านั้น ที่โสนน้อยจะต้องพบ แม้ว่าจะเจ็บปวดสักเท่าใดก็ตาม

พวกพี่ เป็นอะไรไป เห็นนิ่งไปนาน อาหารนี่ไม่อร่อยเหรอ? แพรวา ถามขัดจังหวะขึ้น

ไม่หรอกจ้ะ โสนน้อยตอบ ก็อร่อยดี แต่พวกพี่อิ่มกันแล้ว

ห้องนอนของหนูทั้งร้อนทั้งแคบ และก็มีของรกๆ อยู่ คงจะนอนกันลำบาก ถ้าเป็นพรุ่งนี้จัดห้องเสียใหม่ก็คงอยู่ได้ แต่คืนนี้ หนูจะลงมานอนกับพวกพี่ผู้หญิงสองคนตรงโซฟา แล้วให้พี่ผู้ชาย–”

พี่นอนที่พื้น ไม่เป็นไร พี่นอนได้ สิงห์แนะนำ

งั้น ตกลงตามนี้นะ

มีเสียงเคาะประตูที่หน้าบ้าน สักครู่ก็มีเด็กหนุ่มผู้หนึ่งเปิดประตูเข้ามา เขายังไม่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นที่บ้าน ทันทีที่เข้ามา ก็รีบเปิดทีวีจนเสียงดัง เขาไม่สนใจด้วยซ้ำไปว่า ข้างในนี้มีคนอยู่หลายคน เขาพยายามเปลี่ยนไปช่องอื่นๆ แต่ทุกช่องก็มีแต่ข่าวการรายงาน เกี่ยวกับฝูงชนชุมนุมประท้วง เขาแสดงอาการไม่พอใจและปิดทีวี แล้วเดินผ่านบันไดห้องโถง เข้ามาที่ห้องครัว

นั่นเป็นพี่ของหนูเอง แพร บอก

เขามีอายุรุ่นราวคราวเดียวกับสิงห์ และความสูงก็ไม่ต่างกัน สภาพของเขา ไม่ต่างจากกลุ่มพวกวัยรุ่นที่ข้างถนนเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา พอเขากลับออกมาจากห้องครัว เปิดสวิทช์ไฟ และพบน้องสาวนั่งนอนรวมกับแขก

แพร หายหัวไปไหนมา? เขาพ่นคำถามใส่น้องสาวทันที พี่ออกตามหาไปจนทั่ว นี่กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ... แล้วนั่น ไปพาใครเข้ามาบ้าน ยายรู้เรื่องนี้หรือยัง ใครอนุญาตให้คนพวกนี้เข้ามาในบ้าน ห๊า?

หยุดนะ พี่ภู นี่เป็นแขกของแพร พี่ไม่ต้องมายุ่ง

พี่จะไปฟ้องยาย–”

ยายรู้เรื่องแล้ว และก็ให้พวกเค้าพักอยู่กับเรา

นี่ยายเป็นบ้าไปแล้วเหรอ แค่ยายกับหลานมันก็แย่อยู่แล้ว ยังจะให้คนอื่นมาวุ่นวายอีก โธ่โว๊ย!” พูดเสร็จ เขาก็วิ่งขึ้นบันไดไปชั้นบน

เสียงนาฬิกาปลุกดังสนั่นลั่นห้อง บอกเวลา ๐๘.๓๐ น. ปลุกให้นางเพลินรีบตื่นขึ้น เพราะมันสายมากแล้ว รีบอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปทำงาน ก่อนลงไปชั้นล่าง นางเดินไปเปิดประตูห้องของหลานชาย เพื่อดูให้แน่ใจว่าออกไปทำงานแล้ว แล้วเดินไปเปิดประตูห้องของหลานสาว แต่ไม่มีใครอยู่ เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนมีเด็กหนุ่มสาวพลัดหลงมาขออาศัยนอนด้วย นางรู้สึกตกใจเล็กน้อย

ตายละ พวกนั้นอาจจะขโมยข้าวของไปตอนที่เราหลับไปก็ได้ไ แต่ความคิดแว่บหนึ่ง ก็แล่นเข้ามา แต่มันไม่คงเลวร้ายอย่างที่คิดหรอกน่า

พอลงบันไดมาข้างล่าง นางเพลินก็แปลกใจที่เห็นข้าวของภายในบ้าน ถูกจัดวาง เช็ดถู ดูเรียบร้อยกว่าที่มันเป็น ไม่เกะกะรกรุงรัง ผ้าห่มถูกพับเก็บบนโซฟาเรียบร้อย พื้นห้องถูกถูจนสะอาด เข้าไปดูในครัว จานในครัวเพิ่งล้างเสร็จ ไม่มีรอยคราบสกปรกเลอะเทอะเหมือนที่เคยเป็น ถังขยะก็ว่างเปล่า

แต่ว่าพวกเขา ไปอยู่ซะที่ไหนกัน นังแพรด้วย นางรำพึงในใจ แต่เมื่อเปิดประตูหลังบ้านออกไป กลับทำให้นางยิ้มอย่างโล่งอก เมื่อเห็นแพรวา กำลังพาแขกแปลกหน้า จัดเก็บทำความสะอาดหลังบ้าน นั่นไม่ใช่สิ่งที่นางแปลกใจ แต่สิ่งที่นางรู้สึกพอใจอยู่ลึกๆ คือ หลานสาวกลายเป็นเด็กร่าเริงขึ้นมาชั่วข้ามคืน

นางเพลิน มีอาชีพเป็นพนักงานผู้ช่วยทำอาหาร ที่ห้องอาหารเล็กๆ แห่งหนึ่ง ที่ริมบึงใหญ่คล้ายทะเลสาบ ทำให้ครอบครัวของยายหลาน ๓ ชีวิต อยู่รอดได้พอสมควร ภูเวียง เป็นเด็กทำงานในโรงพิมพ์ ส่วนแพรวา แม้จะอายุ ๑๐ ขวบ แต่ก็ยังหาที่เรียนหนังสือไม่ได้ เพราะสถานที่ที่เธออยู่เป็นแหล่งสลัม และตัวแพรวาเอง ก็เป็นเด็กที่ไร้ตัวตนทางทะเบียนราษฎร นางเพลินมักจะนำอาหารที่เหลือจากที่ทำงาน กลับมาเผื่อหลานๆ ที่บ้านเกือบทุกวัน โดยเฉพาะวันนี้ เธอนำอาหารมาเผื่อเด็กหนุ่มสาวอีก ๓ คนด้วย ในตอนค่ำ นางหวังว่าพวกเขายังคงอยู่ที่บ้าน ไม่หนีหายไปที่ไหน



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 79 : สวรรค์ในเมืองนรก (ตอนที่ ๗๘/๑๐๕ บทที่ ๒๓) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 10 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android