คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 88 : คุณครูมือใหม่ (ตอนที่ ๘๗/๑๐๕ บทที่ ๒๕)


     อัพเดท 7 ธ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 780
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 88 : คุณครูมือใหม่ (ตอนที่ ๘๗/๑๐๕ บทที่ ๒๕) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 15 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


(๔)  คุณครูมือใหม่

ตอนค่ำวันถัดมา โสนน้อย มาที่อาคารศาลาฟังธรรมหลังคารูปโดม ที่ชั่นล่างสุด ชาวชุมชนต่างพากันไปนั่งดูทีวีจอใหญ่ เป็นการพักผ่อนหย่อนใจและเสริมสร้างปัญญาไปด้วยในตัว หลังเสร็จจากการงาน โดยมีสมณะร่วมนั่งดูอยู่ด้วย เป็นวิถีชีวิตปกติของคนที่นี่ พวกเขารับรู้ข่าวเหตุการณ์บ้านเมืองผ่านทีวี นั่นเป็นภาพข่าว กลุ่มนักศึกษาจากสถาบันนิเวศน์ชีวภาพ มาศึกษาดูงานที่ชุมชนสันติอรุณ เมื่อวานนี้ และต่อด้วยภาพข่าวเหตุการณ์ กลุ่มประชาชนเดินยื่นข้อเรียกร้อง ให้ผู้ปกครองมหานครรัฐเทพนารา แก้ปัญหาขยะ ของแพง และการจราจรติดขัด ซึ่งปัญหาเหล่านั้นยังคงมีอยู่คู่กับเมืองขนาดใหญ่ๆ และเธอเห็นภาพข่าวนั้นแล้วที่บ้านของนางเพลิน

นี่ พวกเขายังไม่หยุดกันอีกเหรอนี่!”

โสนน้อย รำพึงในใจ ก่อนที่จะเดินผละจากไป ที่ห้องสมุดชั้นสองของอาคารศาลาฟังธรรมหลังคารูปโดม โสนน้อย รู้สึกเป็นกังวลเล็กน้อย ในระหว่างนั่งค้นคว้าหนังสือ เพื่อเตรียมสอนนักเรียนในวันรุ่งขึ้น เธอมารับหน้าที่แค่ผู้ช่วยครูเท่านั้น แต่วันนี้ครูเจ้าของวิชายังไม่กลับจากต่างจังหวัด โสนน้อย จึงต้องรับดูแลเด็กชั่วคราวไปก่อน

นิทานเหรอ นี่มันก็เก่าไป ... นี่มันสำหรับเด็กเล็ก ว้า! เอาไงดี โสนน้อย รำพึงกับตัวเอง และหนักใจกับการเป็นครูใหม่ แม้ว่าครูเพ็ญพรจะมอบหมายให้ดูแลเด็ก แทนครูประจำไปก่อน แต่เธอคิดว่า เธอน่าจะทำอะไรได้ดีกว่านี้ ... จนกระทั่ง พบหิ้งหนังสือนิทาน เรื่องเล่า ตำนานต่างๆ

อยู่นี่เอง เยอะแยะเลย ... เรื่อง สังข์ทอง กับ รจนา อืม! …”

โสนน้อย หยิบเอาหนังสือเล่มนั้น แนบกับอก และนึกถึง สังข์ เพื่อนรัก เมื่อครั้งเรียน ป.๑ มาด้วยกัน เขาเป็นนักเล่านิทานที่แสนฉลาด รู้จักเลือกเรื่องที่เพื่อนๆ ชอบ มาเล่าให้ฟัง เขามีลีลาการเล่าที่ทำให้เพื่อนๆ ฟังแล้ว ติดกันงอมแงมเลยเชียวละ แค่เรื่องกระต่ายกับเต่าเรื่องเดียว ก็เล่าจนกระทั่ง โก๊ะ ยังถูกหลอกให้ฟังซ้ำๆ โดยไม่รู้ตัว โสนน้อย ยิ้มออกมาอย่างร่าเริง และนึกขันอยู่ในใจ ที่สังข์เล่าแต่เรื่องของเต่า แต่ อ้าว! ในเรื่อง กระต่ายหายไปไหนล่ะ? เธอถาม เพราะถูกหลอกให้ฟังเช่นกัน สังข์ก็ตอบอย่างติดตลกว่า กระต่ายเหรอ ก็อยู่ที่ ครูเพ็ญไง๊ เพราะ พวกเขาก็ฟังเรื่องกระต่ายกับเต่า จากครูเพ็ญมาเหมือนกัน

โสนน้อย เปิดหน้าหนังสือนิทานเรื่องหนึ่งขึ้นมา แล้วอ่านอย่างแผ่วเบาๆ

ในหนองน้ำแห่งหนึ่ง แม่อึ่งอ่างตัวหนึ่ง มีนิสัยชอบตามใจลูกจอมโว วันหนึ่ง เมื่อลูกของมัน ขอร้องให้แม่พองตัวให้ใหญ่เท่าแม่วัวที่มันเห็น แม่อึ่งอ่างได้ใช้กลอุบายหลอกให้ลูกของมันเชื่อว่า มันมีมนต์วิเศษ สามารถพองตัวให้ใหญ่กว่าแม่วัวได้

จากวันนั้น กลายเป็นข่าวร่ำลือในหมู่ฝูงอึ่งอ่าง จนเป็นเหตุให้เกิดโศกนาฏกรรม แก่เหล่าแม่อึ่งอ่างในเวลาต่อมา การเลียนแบบพฤติกรรมของแม่อึ่งอ่างตัวนั้น ทำให้แม่อึ่งอ่างทั้งฝูงต่างนัดกันมาแข่งขันพองตัว จนท้องแตกตายในที่สุด สร้างความรันทด สะเทือนใจ ให้แก่พวกลูกๆ ของมัน

เออ ... เราน่าจะใช้วิธีแบบเดียวกับ สังข์ เอาเรื่องนี้แหละ โสนน้อย รำพึงกับตัวเอง และยิ้มอย่างมั่นใจ พร้อมกับ คว้าหนังสือนิทานพื้นบ้าน เรื่อง แม่อึ่งอ่างกับวัว ติดตัวไปด้วย

เช้าวันรุ่งขึ้น ที่ห้องเรียน มีพวกเด็กๆ ที่เป็นลูกหลานของคนในชุมชน อายุคละกัน ระหว่าง ๘ ๑๒ ขวบ นั่งอยู่รวมกันในห้อง ราว ๔๐ คน คุณครูยังมากันไม่ครบ ครูเพ็ญพรจึงเอาพวกเด็กๆ มารวมอยู่ในห้องเดียวกันก่อน เด็กหญิงพิมพ์พิลาศ และเด็กหญิงพิศพิไล ลูกของเนียนกับลำภู ก็อยู่ในกลุ่มด้วย

สวัสดีจ้ะ โสนน้อย ทักทายนักเรียน ครูใหม่ยังไม่มา วันนี้พี่มาแทน ไม่ได้มาสอนนะจ้ะ แต่จะมาเล่านิทานให้ฟัง

นักเรียนพากันปรบมือลั่น ด้วยความดีใจ

ใครรู้จักอึ่งอ่างบ้าง? เด็กๆ ยกมือ ค่อนห้อง

ใครรู้จักวัวบ้าง? เด็กๆ ยกมือ ทั้งห้อง

นิทานเรื่องนี้ เกี่ยวกับ แม่อึ่งอ่างกับวัวตัวหนึ่ง อึ่งอ่างกับวัว ใครตัวโตกว่ากัน? โสนน้อย ถาม

วัว นักเรียนตอบเสียงดังพร้อมกัน

แต่พี่จะให้ชื่อเรื่องใหม่ว่า บึงอึ่งอ่างระทม เรื่องจะเป็นอย่างไร ติดตามกันเล้ย!”

กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว ... ใกล้หมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งในชนบท มีบึงน้ำใหญ่ ใสสะอาด เหมาะสำหรับสัตว์น้ำนานาชนิดอยู่อาศัย ทุกๆ วัน จะมีฝูงแม่วัว พร้อมกับลูกของมัน ออกเที่ยวและเล็มหญ้าไปรอบๆ บึงน้ำแห่งนี้ และที่ริมบึงน้ำแห่งนี้ ก็เป็นที่อยู่อาศัยของครอบครัวแม่อึ่งอ่างและลูกของมัน นับจำนวนเป็นพันครอบครัว

แม่วัวตัวหนึ่ง พาลูกของมัน ออกไปแทะเล็มหญ้า ที่ทุ่งหญ้าใกล้บึงน้ำ เหมือนเช่นเคย ซึ่งเป็นที่อาศัย ของแม่อึ่งอ่างสีเทาและลูกครอบครัวหนึ่ง

ลูกของแม่อึ่งอ่างสีเทา เห็นร่างของแม่วัวเข้า ก็ตื่นเต้นดีใจ เพราะไม่เคยเห็นสัตว์ใหญ่โตเช่นนี้มาก่อน จึงถามแม่ว่า นั่นอะไร ตัวใหญ่จัง แม่อึ่งอ่างตอบว่า เขาเรียกว่า แม่วัว ลูกอึ่งอ่างบอกกับแม่ของมันว่า อยากเห็นแม่ทำตัวให้ใหญ่เท่ากับวัวตัวนั้น แม่อึ่งอ่างบอกลูกว่า แม่ทำไม่ได้หรอก เพราะแม่ไม่ใช่วัว แต่ลูกจอมซนและดื้อ ก็แย้งว่า แม่เก่งกว่า แม่เคยพองตัวให้มีขนาดใหญ่กว่าได้ แต่แม่ทำไม่ได้ เมื่อแม่ทำเมินไม่สนใจ ลูกของมันจึงร้องไห้ งอแง และอ้อนวอน ให้แม่พองตัวให้ได้ แม่อึ่งอ่างจึงพองตัวขึ้น เพื่อตัดความรำคาญ และให้เรื่องมันจบๆ ไป แต่ลูกอึ่งอ่าง ก็ยังไม่พอใจ บอกให้แม่พองตัวอีก แม่อึ่งอ่างก็พองตัวอีก จนทนแทบไม่ไหว ก็บอกกับลูกว่า มันใหญ่พอรึยัง ลูกอึ่งอ่างก็ว่า ยัง ยัง ต้องใหญ่กว่านี้

โสนน้อย ทำกระพุ้งแก้มให้พอง ยกวงแขน ยกไหล่ ขยายออกข้างๆ ลำตัว และทำเสื้อให้พองๆ พิมพ์ กับ พิศ และเด็กเล็กๆ ที่นั่งฟังอยู่ด้วย ทำปากจู๋ ตาพองตามไปด้วย

แม่อึ่งอ่างก็พอง พอง และ พองขึ้น จนสุดตัว และแล้ว! ... กระเพาะของแม่อึ่งอ่างก็แตก โพละ! ลำไส้กระจาย เลือดสาดไปทั่วบริเวณ สร้างความตื่นตระหนกให้แก่ลูกของมัน

มันตายหรือเปล่า? เด็กหญิงพิมพ์ ถามขึ้น

พี่โสนน้อยของเด็กๆ ยังไม่ตอบ หยุดนิ่งครู่หนึ่ง ... พวกเด็กๆ นิ่งเงียบสนิท เหมือนถูกมนต์สะกด แล้วเธอก็เล่าต่อ

แม่อึ่งอ่างสีเทาได้สติ และรู้สึกว่าหากพองไปมากกว่านี้ ตนเองจะต้องท้องแตกตาย เหมือนในนิทานที่กำลังเล่าให้ลูกมันฟัง และ มันพอใจที่จะมีตัวขนาดเล็กกว่าวัว

พวกเด็กโต ต่างพากันถอนหายใจ แต่ ... ตกลงมันตายหรือเปล่า? พิมพ์ ถามซ้ำขึ้นอีก เด็กที่ตัวโตกว่า ต่างพากันยิ้มและมองไปที่ พิมพ์ ก่อนที่ โสนน้อยจะเล่าต่อ

แม่อึ่งอ่างสีเทา จึงยุบตัวลง แล้วออกอุบาย บอกลูกว่า ลูกจ๋า แม้ว่าแม่จะเป็นอึ่งอ่าง แต่แม่ก็มีมนต์วิเศษ ที่จะทำตัวให้ใหญ่เท่ากับแม่วัวได้ ลูกของมัน ก็แย้งว่า แล้วทำไมแม่ไม่ทำล่ะ แม่ให้เหตุผลว่า แต่มนต์ของแม่จะเสื่อม ถ้าลูกยังยืนจ้องมองแม่อย่างนี้ ลูกอึ่งอ่าง ก็ยิ่งอยากรู้มากขึ้น จึงยอมทำตามเงื่อนไขของแม่

นักเรียนเชื่อไหม๊? ว่าแม่อึ่งอ่างมีมนต์วิเศษ โสนน้อย ถามแบบไม่ต้องการคำตอบ และเล่าต่อ

ลูกอึ่งอ่างยอมทำตามเงื่อนไข แม่อึ่งอ่างสีเทา จึงพาลูกกระโดดออกไปให้ห่างไกลแม่วัว แล้วให้ลูกหันหน้าไปทางแม่วัว และบอกให้ลูกหลับตา จากนั้น แม่อึ่งอ่างสีเทา ก็กระโดดไปอยู่ตรงปลายจมูกลูกของมัน แล้วพองตัวจนสุด

โสนน้อย โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ พิมพ์ กับ พิศ แม่อึ่งอ่างสีเทา บอกให้ลูกของมันลืมตา ลูกอึ่งอ่างก็มองเห็นว่าร่างของแม่ ใหญ่กว่าแม่วัวเสียอีก แม่อึ่งอ่าง เห็นว่าแผนนี้ได้ผล มันก็บอกลูกของมันว่า พอแล้ว ประเดี๋ยวมนต์แม่จะเสื่อม ให้ลูกหลับตาอีกครั้ง จากนั้น แม่อึ่งอ่างก็ขยับตัวออกไปให้ห่างจากปลายจมูกของลูก กลับมายืน ณ ตำแหน่งเดิม

โสนน้อย ผละห่างจาก เด็กทั้งสอง และเมื่อลูกของมันลืมตาอีกครั้ง ลูกอึ่งอ่างก็มองเห็นแม่มีขนาดเท่าอึ่งอ่างปกติ ลูกอึ่งอ่างจอมซน ดีใจกระโดดโลดเต้นไปมาในหนองน้ำนั้น ขณะที่แม่อึ่งอ่างสีเทารู้สึกโล่งอก ที่หลอกลูกได้สำเร็จ ... คำร่ำลือว่า แม่อึ่งอ่างตัวนี้ สามารถพองตัวให้ใหญ่เท่าแม่วัวได้ ก็แพร่กระจายไปทั่ว ในหมู่แม่อึ่งอ่างทั้งบึง ก็เพราะเจ้าลูกอึ่งอ่างจอมโว นั่นเอง ทำให้เกิดโศกนาฏกรรม แก่เหล่าแม่อึ่งอ่าง ในเวลาต่อมา

ทายซิ เกิดอะไรขึ้น หลังจากนั้น? โสนน้อย ถามขึ้น เพื่อเร้าความสนใจให้พวกเด็กๆ ฟังต่อ และนำภาพบึงน้ำขนาดใหญ่ ที่เธอเตรียมมา คลี่ออกติดลงไปบนกระดานหน้าห้องเรียน เพื่อให้มีเวลารวบรวมความคิดว่า จะดำเนินเรื่องต่อไปอย่างไร เพราะในนิทานจริงๆ มันสั้นนิดเดียว และที่แม่อึ่งอ่างพองตัว ไม่ใช่เพราะลูกของมัน แต่เป็นเพราะตัวมันเองที่อยากเพิ่มขนาดให้เท่ากับวัว แต่เรื่องที่โสนน้อยเล่ามันสลับกัน และเธอก็คิดได้

อึ่งอ่างฝูงนี้ จะมีประเพณีรวมญาติทุกๆ เจ็ดวัน หรือ วันที่มีฝนตกใหญ่ ณ ริมบึงน้ำใหญ่แห่งนี้ งานวันรวมญาติทีไร แม่อึ่งอ่างสีเทากับลูกก็มักจะมาสายเสมอ

เมื่อวันรวมญาติมาถึง เหล่าแม่อึ่งอ่าง ที่มาก่อน ต่างก็วิพากษ์วิจารณ์ว่า แม่อึ่งอ่างสีเทา จะพองตัวให้ใหญ่เท่ากับแม่วัวได้จริงๆ หรือ หรือว่าเป็นเรื่องโกหกกันแน่ ในขณะที่แม่อึ่งอ่างสีเทา กระโดดเข้ามาร่วมวงสนทนาด้วย เมื่อมาถึง แม่อึ่งอ่างตัวอื่นๆ ต่างก็รบเร้าถามว่า เธอทำได้จริงๆ หรือ

แม่อึ่งอ่างสีเทา ถามว่า ใครบอกพวกเธอล่ะ ... ใครๆ เขาก็พูดกันอย่างนั้น แม่อึ่งอ่างอีกตัวตอบ แหม...นี่เธอเก่งจริงๆ นะ เธอสอนมนต์นั้นให้พวกเราได้หรือเปล่าล่ะ แม่อึ่งอ่างสีเทา คิดว่า คงเป็นเพราะเจ้าลูกจอมโวแน่ๆ ที่เอาเรื่องนี้ไปบอกอึ่งอ่างทั่วทั้งบึง จนกลายเป็นเรื่องแตกตื่น แต่อีกใจหนึ่งของแม่อึ่งอ่างสีเทา ก็อดลำพองใจไม่ได้ว่า เธอเองได้กลายเป็นดาวเด่นในหมู่แม่อึ่งอ่างไปเสียแล้ว เธอได้แต่อมยิ้ม

หลังงานกิจกรรมวันรวมญาติเลิกรา แม่อึ่งอ่างต่างก็พาลูกๆ กลับไปในรูที่อยู่ของตัวเอง

นักเรียนลองทายซิ ว่าเกิดอะไรขึ้น? โสนน้อย เรียกสติของพวกเด็กๆ อีกครั้ง

ตกลง แม่อึ่งอ่างสีเทา สอนมนต์ให้แม่อึ่งอ่างตัวอื่นๆ หรือเปล่าครับ? เด็กชายเจตน์ ยกมือถาม

ถ้าเธอเป็นแม่อึ่งอ่างสีเทา เธอจะสอนให้ไหม๊ล่ะจ้ะ? โสนน้อย ถามกลับ

ก็มนต์มันไม่มีจริง

ใช่แล้ว แม่อึ่งอ่างสีเทาแค่พูดเล่นๆ ให้สนุกๆ เท่านั้นเอง แต่แม่อึ่งอ่างตัวอื่นๆ กลับคิดเป็นจริงเป็นจัง โสนน้อย หยุดนิดหนึ่ง แล้วเล่าตอนสำคัญที่สุดของเรื่อง

อีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา แม่อึ่งอ่างกับลูก ก็พากันไปที่ริมบึงน้ำใหญ่อีกครั้งหนึ่ง อีกนั่นแหละ เธอและลูกก็มาสายเช่นเคย เธอและลูกตื่นเต้นที่จะได้พบปะกับเพื่อนๆ

แต่แล้ว สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เธอและลูก ตกตะลึงตาค้าง เมื่อมองออกไปข้างหน้า มันเป็นภาพที่น่าสยดสยอง สะอิดสเอียน ปะปนกับกลิ่นคาวสาปๆ เพราะทั่วทั้งริมบึง เต็มไปด้วยร่างที่ชุ่มด้วยเลือดของแม่อึ่งอ่าง นอนตายเกลื่อน ทุกตัวมีสภาพท้องแตก ลำไส้แตกกระจาย และ มีลูกๆ ของมัน ร้องไห้คร่ำครวญ อยู่ใกล้ๆ

เด็กหญิง พิศ เริ่มมีน้ำตาซึมออกมาจากดวงตา เพราะรู้สึกสงสารแม่อึ่งอ่าง โสนน้อย เล่าต่ออย่างช้าๆ ด้วยถ้อยคำที่ชัดเจน และเป็นจังหวะหนักเบา

แต่มีแม่อึ่งอ่างตัวหนึ่ง ที่ยังมีลมหายใจแผ่วอยู่ แม่อึ่งอ่างสีเทา จึงกระโดดเข้าไป และถามว่ามันเกิดอะไรขึ้น แม่อึ่งอ่างตัวนั้น ตอบก่อนจะสิ้นใจตายว่า ก็เพราะพวกฉันอยากจะมีปาฏิหาริย์อย่างที่เธอมีบ้าง พวกเราจึงพาลูกๆ มาแข่งขันพองตัวกัน ว่าใครจะพองได้ใหญ่เท่าแม่วัวบ้าง เหมือนที่เธอทำไง ... แม่อึ่งอ่างรู้สึกเสียใจมาก ร้องไห้คร่ำครวญว่า มันไม่จริง มันเป็นเรื่องโกหก ลูกของฉันมันโกหกพวกเธอ ฉันไม่ได้มีมนต์วิเศษ ฉันพองตัวไม่ได้เท่าแม่วัวหรอก ฮือ ฮือ

คราวนี้ พิมพ์ กับ พิศ ร้องไห้ออกมาจริงๆ โสนน้อย จึงเดินตรงไปเข้าไปสวมกอด และเล่าต่อให้จบ แม่อึ่งอ่างสีเทา ก้มหน้าร้องไห้ด้วยความเสียใจสุดซึ้ง มองร่างที่ไร้วิญญาณของพวกแม่อึ่งอ่างเหล่านั้น อย่างหดหู่ใจยิ่งนัก และรู้สึกสำนึกผิดในสิ่งที่ตัวกระทำลงไป ... ตั้งแต่นั้นมา ริมบึงน้ำใหญ่แห่งนี้ จึงกลายเป็นสุสาน และเป็นเรื่องเล่าต่อๆ กันมา และเรียกบึงน้ำแห่งนั้นว่า บึงอึ่งอ่างระทม

เมื่อเห็นว่า นักเรียนหายเศร้าใจกันแล้ว นักเรียนจ๋า แม่อึ่งอ่างตาย เพราะอะไร?

โสนน้อย และพวกเด็กๆ พยายามช่วยกันพูดให้เห็นโทษของการโกหก เพื่อเป็นการสรุปบทเรียน เสร็จแล้ว พี่โสนน้อยของพวกเด็กๆ ก็หยิบเอาข้อความที่เตรียมไว้ในมือ มาอ่านให้นักเรียนฟังว่า

เมื่อบุคคลยังไม่ละธรรมข้อหนึ่ง คือการพูดปด ทั้งๆ รู้ เราย่อมไม่กล่าวว่ามีบาปกรรมอะไรบ้าง ที่ผู้นั้นจะทำไม่ได้ พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๕ หน้า ๒๔๓ ... พี่ว่าข้อความมันยาวไป จำยาก พี่สรุปสั้นๆ ให้ใหม่ดีกว่านะจ้ะ

โสนน้อย เขียนข้อความตัวโตๆ บนกระดานหน้าชั้นเรียน ให้นักเรียนอ่านและลอกตาม

คนพูดเท็จ ไม่ทำชั่วนั้น ไม่มี
       พระพุทธพจน์.

ดังนั้น คุณครูมือใหม่ พูดสรุปก่อนเลิกเรียน คนที่ชอบโกหก แม้จะไม่ได้ตั้งใจก็ตาม มีแต่สร้างความเดือดร้อนถึงตายให้แก่คนอื่นๆ ได้ เป็นคนโกหกน่ะ ดีหรือไม่ดี?

ไม่ดีครับ ไม่ดีค่ะ นักเรียนตอบด้วยเสียงอันดัง พร้อมกันทั้งห้อง.

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 88 : คุณครูมือใหม่ (ตอนที่ ๘๗/๑๐๕ บทที่ ๒๕) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 15 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android