วิวาห์พาหนี

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,523 Views

  • 91 Comments

  • 164 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    11

    Overall
    14,523

ตอนที่ 21 : เช็ดตัวเพื่อลดไข้(3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 696
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    1 พ.ค. 60




         



       พลอยแสงนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานและขมวดคิ้วมุ่นเมื่อวางสายจากจูนแล้ว และต้องตกใจเมื่อมีสายจากเบอร์แปลกที่โทรเข้ามา ทำให้เธอรวบรวมพลังใจรับสาย และก็เป็นจริงอย่างที่คิดเมื่อปลายสายบอกยศและชื่อนายตำรวจระดับสารวัตร ซึ่งเธอก็ตอบรับและบอกชื่อของตนเอง ซึ่งอีกฝ่ายก็ไม่ได้รีรอให้เสียเวลาที่จะเริ่มบอกเล่าเท้าความ ถึงคืนวันที่อนิรุทธ์น้องชายเธอเข้าไปที่โรงแรมสถานที่จัดงานวิวาห์ดังระดับประเทศ ซึ่งเป็นช่วงที่เจ้าสาวได้หายตัวไปตามข่าวที่กำลังดังกระฉ่อนเมือง ซึ่งเธอก็นิ่งฟัง ซึ่งเมื่อปลายสายเล่าเรื่องราวพอสังเขปจบลง ก็ตามมาด้วยข้อซักถามมากมายถึงน้องชายคนเดียวของตนเอง ทำให้หญิงสาวรีบลุกไปหยิบหนังสือพิมพ์ที่โต๊ะรับรองแขกภายในห้องทำงานมาเปิดดูภาพข่าว

        “ตกลงคุณยังฟังผมอยู่หรือเปล่าครับ”ความเงียบของเธอทำให้อีกฝ่ายเอ่ยถามอย่างสงสัย

        “ก็กำลังฟังอยู่ค่ะ แต่ที่ดิฉันเงียบก็เพราะกำลังคิดว่าคุณจะเป็นตำรวจจริงหรือเปล่า เพราะเดี๋ยวนี้คนในสังคมมีเล่ห์เหลี่ยมร้อยแปดพันประการ ที่จะอ้างยศถาบรรดาศักดิ์และเรื่องราวอะไรมาหลอกลวงก็ได้ ซึ่งดิฉันก็ไม่ทราบว่าคุณไปเอาเบอร์โทรของดิฉันมาจากที่ไหน ความจริงฉันควรจะวางสายด้วยซ้ำ”

       คำถามที่ย้อนกลับมาด้วยน้ำเสียงห้วนๆ ทำให้นายตำรวจหนุ่มถึงกับอึ้งไปชั่วครู่ และรู้สึกได้ว่าตนเองพลาดที่จู่โจมเร็วเกินไป จึงโดนสวนกลับอย่างที่แทบตั้งตัวไม่ทัน

       “เอ่อ..อย่าเพิ่งวางสายนะครับ ผมต้องขออภัยที่ไม่ได้บอกก่อนว่าผมได้เบอร์คุณพลอยแสงมาจากคุณจูนเจ้าของบริษัทออแกนไนซ์ ซึ่งเป็นผู้ตกแต่งสถานที่ในคืนวันนั้น ซึ่งเหตุการณ์ในคืนวันนั้นคุณอนิรุทธิ์น้องชายคุณ ได้เข้าไปอยู่ในเหตุการณ์ในช่วงเวลาที่เจ้าสาวหายตัวไป คือมีพนักงานรักษาความปลอดภัยคนหนึ่ง ได้ให้การถึงน้องชายคุณที่มาพบกับคุณจูน ทำให้ผมซึ่งเป็นเจ้าของคดีจำต้องรวบรวมพยานหลักฐานทั้งหมด ก็เลยอยากพบกับคุณอนิรุทธิ์น่ะครับ”นายตำรวจหนุ่มเอ่ยอธิบายใหม่อีกครั้ง

       “อ๋อได้เบอร์ดิฉันมาจากคุณจูนหรือคะ แหมก็ไม่บอกเสียแต่แรก ทำให้ดิฉันตกใจหมดเลยค่ะ คือตอนนี้สังคมเรามีแต่ข่าวโจรผู้ร้าย แล้วก็พวกต้มตุ๋นมาหลอกดิฉันก็เลยระวังตัวนิดหนึ่งน่ะค่ะสารวัตร”พลอยแสงปรับโทนเสียงให้ฟังดูซอฟลง และยิ้มในสีหน้าขำๆ

       “ผมต้องขอโทษด้วยนะครับที่พอโทรมาก็เล่าเรื่องโดยไม่ได้เกริ่นเสียก่อน เอ่อ..ถ้าคุณพลอยแสงดูข่าวหรืออ่านหนังสือพิมพ์ก็คงจะเห็นจากสื่อต่างๆถึงข่าวนี้บ้างนะครับ เพราะก็เป็นข่าวดังที่คนทั้งประเทศติดตามมาตลอดหลายวันที่ผ่านมา”

       “ก็ดูข่าวและติดตามอยู่เหมือนกันค่ะ แต่บอกตรงๆนะคะว่าน้องชายดิฉันไม่มีทางข้องเกี่ยวกับคดีนี้แน่นอนค่ะ เพราะดิฉันแน่ใจค่ะว่าเขาไม่รู้จักผู้หญิงคนนั้นจนถึงขั้นจะไปลักพาเธอมา ความจริงน้องชายดิฉันกำลังจะแต่งงานด้วยซ้ำ แต่มีความจำเป็นบางประการที่ต้องล้มเลิก และตลอดเวลาหลายเดือนที่ผ่านมา น้องชายดิฉันไม่ได้เข้ากรุงเทพฯเลย เพราะเขากำลังปลูกเรือนหอ และอยู่แต่บนดอยจะเข้าเมืองบ้างก็เวลามาส่งผลผลิตเข้าบริษัทเท่านั้น ซึ่งเขาเพิ่งเข้ากรุงเทพฯไปหาเพื่อนๆเมื่ออาทิตย์ก่อนนี้เองค่ะ”

       “ครับผมพอทราบจากคุณจูนเหมือนกัน คือทางเราก็ไม่ได้สงสัยคุณอนิรุทธ์หรอกนะครับ เพียงแต่อยากสอบถามว่าคืนนั้นที่น้องชายคุณไปยืนรอคุณจูนที่ด้านหลังโรงแรม เขาได้เห็นอะไรที่ผิดปรกติบ้างหรือเปล่า อย่างเช่นผู้คนที่มีพฤติกรรมแปลกๆหรือรถที่มีพิรุธมาซุ่มอยู่อย่าผิดสังเกตอะไรทำนองนี้แหละครับ ซึ่งผมก็ได้เบอร์โทรของคุณอนิรุทธ์จากคุณจูน แต่พยายามโทรหลายครั้งก็โทรไม่ติด ก็เลยต้องโทรมารบกวนคุณพลอยแสงน่ะครับ”

       “บนดอยที่ที่น้องชายดิฉันพักอยู่ ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์หรอกค่ะ แต่ดิฉันจะให้คนงานไปตามเขามาให้ได้พูดโทรศัพท์กับคุณสารวัตรก็แล้วกันนะคะ ความจริงดิฉันก็ยังไม่ทราบเลยด้วยซ้ำว่าเขากลับจากกรุงเทพฯหรือยัง ” พลอยแสงเอ่ยรับปากและเอ่ยบอกตามความเป็นจริง

       “ต้องขอบคุณคุณพลอยแสงมากเลยครับ ที่ให้ความร่วมมือกับทางราชการ เอ่อแต่ทำไมคุณสองคนพี่น้องไม่ได้ติดต่อพูดคุยกันเลยหรือครับ คุณถึงไม่ทราบว่าคุณอนิรุทธ์กลับมาแล้วหรือยังอยู่ที่กรุงเทพฯ ซึ่งความจริงคุณสองคนก็น่าจะโทรคุยกันบ้างไม่ใช่หรือครับ” นายตำรวจเจ้าของคดีตั้งข้อสังเกต

        “ดิฉันบอกตามตรงนะคะสารวัตร ดิฉันกับน้องชายมีเรื่องงอนกันนิดหน่อย พักนี้ก็เลยไม่คุยกัน คือสืบเนื่องมาจากเรื่องการแต่งงานของเขาน่ะค่ะ คือดิฉันเคยเตือนเรื่องแฟนเขามีผู้ชายคนใหม่หลายครั้งแล้ว แต่เขาก็ไม่เชื่อและในที่สุดก็ต้องล้มเลิกการแต่งงาน แต่ดิฉันก็จะช่วยดำเนินการให้สารวัตรได้พูดกับเขาค่ะ เพราะถ้าสารวัตรติดต่อเขาไม่ได้ก็แสดงว่าเขาคงกลับมาแล้ว” หญิงสาวจำต้องเปิดเผยความจริงบางส่วนออกมา ด้วยเกรงว่าน้องชายจะตกเป็นผู้ต้องสงสัย

       “อ๋อครับ ขอบคุณคุณพลอยแสงมากนะครับผมจะรอ โทรมาที่เบอร์นี้ได้ทุกเวลาเลยนะครับ”

       “เอ่อ...ขอถามสักนิดเถอะนะคะ ดิฉันเห็นข่าวนี้ในทีวีอยู่เหมือนกัน ก็ยังนึกแปลกใจอยู่เลยค่ะ ว่าทำไมตำรวจสันนิษฐานอีกประเด็นว่าเธอหนีคะ เพราะการมีของมีค่าติดตัวตั้งมากมายขนาดนั้น เธอน่าจะถูกโจรมันมาวางแผนอุ้มเสียมากกว่านะคะ แล้วอีกอย่างผู้หญิงถ้าไม่รักจะยอมแต่งงานด้วยหรือคะ แล้วเธอจะมีเหตุผลอะไรที่มาหนีเอาเมื่อเกือบจะส่งตัวเข้าหอแล้ว ฟังแล้วแปลกๆน่ะค่ะ”

       “อ๋อครับ ที่เราตั้งประเด็นข้อนี้ด้วยก็เพราะ การแต่งงานเป็นการคลุมถุงชนน่ะครับ คือตัวเจ้าสาวเพิ่งเดินทางมาจากอเมริกา และถูกขอร้องให้แต่งงานเพื่อปลดหนี้ให้ทางครอบครัวน่ะครับ เราก็เลยต้องตั้งประเด็นหนีไว้ด้วย”

       “อ๋อเรื่องเป็นอย่างนี้นี่เอง แต่ทำไมไม่เห็นลงรูปเจ้าสาวให้เห็นหน้าชัดๆล่ะคะ เผื่อใครพบเธอที่ไหนจะได้แจ้งให้ทางการได้น่ะค่ะ”พลอยแสงถามอย่างสงสัย

       “ไม่ได้หรอกครับ เพราะถ้าในกรณีที่เธอหนีและมีทรัพย์สินติดตัวไปอย่างนี้ จะเป็นอันตรายกับเธอมากกว่าครับ”

      “อื่มจริงด้วยค่ะ”

       “งั้นผมไม่รบกวนแล้วนะครับ ยังไงให้คุณอนิรุทธ์โทรกลับมาเบอร์นี้ด้วยนะครับ”

       “ได้ค่ะดิฉันจะให้คนงานไปตามน้องให้นะคะ สวัสดีค่ะสารวัตร ”

         ‘เป็นไปอย่างที่คุณจูนโทรมาบอกไว้ล่วงหน้าจริงๆ ตารุทธ์นะตารุทธ์เคราะห์หามยามซวยเสียจริงๆ เรื่องนังเปรมจิตยังไม่ทันจางมาเกิดเรื่องอะไรนี่อีกก็ไม่รู้ แต่คุณจูนก็บอกว่าตำรวจเพียงแต่อยากสอบถามเหตุการณ์ในคืนนั้นนิดหน่อย เหมือนกับที่บอกกับเราเป๊ะ คงไม่มีอะไรหรอกนะ แล้วนี่พ่อตัวดีอยู่ไหนกันล่ะกลับมาหรือยังก็ไม่รู้...จะโทรมาบอกพี่บ้างก็ไม่ได้ แกจะงอนฉันได้ยังไง ฉันพูดเรื่องจริงทุกอย่างเตือนแกแล้วทุกเรื่องแต่แกไม่เคยเชื่อฉัน แล้วในที่สุดนังเปรมจิตมันก็ทำแกจริงๆ เฮ้อ...เราจะไปบนดอยเองหรือให้คนไปตามดีนะ เพราะอาทิตย์หน้าก็จะตัดพวกดอกกะหล่ำกับบล็อกโคลี่แล้วนี่ ยังไงเจ้าตัวดีก็ต้องขึ้นมาอยู่แล้ว แต่ถ้ารอถึงอาทิตย์หน้าก็จะช้าไปหรือเปล่านะ พลอยแสงนิ่งคิดและเดินไปเปิดประตูห้องร้องเรียกคนงาน

        “ปิง ปิง มานี่สิ”

 

*ตอนหน้าคอมมาดี้ โรแมนติคหวานจ๋อย มาติดตามกันค่ะ *

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #28 YamParis (@YamParis) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 22:54
    แง พระเอกจะทำไงล่ะทีนี้ ตำรวจจะจับข้อหาพาเจ้าสาวหนีไหมนิ 
    #28
    0
  2. #27 jeabkiss (@jeabkiss) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 16:29
    รุทธ์งานเข้าแล้ว
    #27
    0