[เต๋า- คชา] ข้างชีวิต

ตอนที่ 3 : 3.1 บ่าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 852
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 พ.ย. 54

3.1

บ่าย

 

เคยมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆคุณบ้างไหม … เคยนึกสงสัยไหมว่าคุณกับเขาเป็นอะไรกัน

คนที่เจอหน้ากันทุกวัน…คนที่กินข้าวด้วยกันทุกมื้อ  คนที่อยู่ด้วยกันแทบทุกชั่วโมง   ….

ความใกล้ชิด …บางทีก็ก่อให้เกิดความรู้สึกกระอักกระอ่วนใจที่แทรกผ่านเส้นกลางของความสัมพันธ์

ความสัมพันธ์ของคนเป็นสิ่งที่ซับซ้อน

จนบางครั้ง… ยากที่จะหาคำนิยาม

และที่ของฉัน นั้นคงเป็นได้แค่ข้างชีวิต

ยืนอยู่ตรงนั้น ไม่ได้เคียงคู่กันแนบชิดสนิท

เป็นอีกชีวิตข้างๆกัน ไม่ใช่ชีวิตที่คู่กัน

ฉัน…และเธอ

            “นินทาอะไร”

สองหนุ่มสะดุ้งเฮือก  เมื่ออยู่ๆคนตัวเล็กที่หายไปครูหนึ่งกลับมาอีกครั้งพร้อมหน้าตาย่นยู่   คชากระแทกถาดผลไม้สารพัดลงระหว่างเจมส์กับเต๋า  ก่อนยืนเท้าเอวและมองทั้งสองด้วยสายตาคาดคั้น

“เปล๊า”

สองเสียงประสานดังลั่น ด้วยโทนเสียงที่สูงกว่าปกติ

คชาหน้ายุ่งกว่าเดิม  มือเล็กตบป้าบลงบนโต๊ะอย่างแรง  ก่อนส่งเสียงขู่ฟ่อ

“เอ๊ะ  ก็ได้ยินอยู่ว่าอะไรคชาๆซักอย่าง    พูดมาเดี๋ยวนี้เลยนะว่านินทาอะไร”

“อ้าว  ก็ได้ยินว่านินทาแล้วทำไมจะไม่ได้ยินล่ะว่านินทาเรื่องอะไร ตัวเล็กเอ้ย”

เต๋ายักไหล่และเอื้อมมือมาหยิบผลไม้บนถาดเข้าปากอย่างสบายๆ

“ไอ้ตัวโต  อย่ามาเล่นลิ้นนะ  เดี๋ยวกัดลิ้นขาด”

“เชิญ…. ”

คนตัวโตไม่ได้ว่าอะไร   แถมพูดจบก็แลบลิ้นโชว์อีกฝ่ายซะงั้น

เจมส์หัวเราะหึหึ   และส่ายหน้าให้กับเหตุการณ์หมาแมวทะเลาะกันอีกครั้ง

“คชา  มานั่งนี่.. มะ  นั่งนี่ๆ”

เต๋าเลื่อนเก้าอี้ไปใกล้กับเก้าอี้ที่อยู่ข้างๆ  มือตบปุๆลงเป็นสัญญาณให้คนหน้ายุ่งมานั่ง

“เร็วๆ นั่งๆ”

อีกครั้งที่เจมส์มองตามด้วยสายตาเจ้าเล่ห์  … ถ้ามันสองคนจะขนาดนี้นะ!!!

ไอ้คนตัวโตชอบกวนโมโหดูเหมือนไม่ได้อะไรเลยกับการถูกงอน  คล้ายว่าเป็นเรื่องธรรมชาติเหมือนตื่นเช้ามาต้องเข้าห้องน้ำอะไรแบบนั้น   ส่วนเจ้าตัวเล็กก็สะบัดหน้าพรืดเหมือนงอนจัด  แต่พอถูกชวนมานั่งข้างๆ ก็เดินมานั่งด้วยเฉย…

            ช่างเป็นความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนและเข้าใจยากเหลือเกิน    

เจมส์คิดอย่างเพลียๆ   แต่ก็อดหยอดไปไม่ได้

“ทำไมต้องนั่งข้างกันด้วยล่ะ”

“ก็อยากนั่ง มีปัญหาเหรอ”

คนกำลังหงุดหงิดตอกกลับ  แต่เจมส์ไม่สะทกสะท้าน

“ชอบล่ะสิ”

“เออ ชอบ”

“หมายถึงชอบเต๋ามัน”

“ถ้าชอบแล้วจะทำไมล่ะ!”

เสียงหวานตอบออกไปโดยไม่เสียเวลาฉุกคิด  จนคนถามถึงกับอึ้งเอง

            ถ้าจะชัดเจนขนาดนั้น!!!  

“ถ้าแกยังกวนโมโหอีก จะฟ้องพี่ต้นเลยคอยดู”

เจมส์ไม่กลัวคชาฟ้องพี่ชาย  เพราะอย่างน้อยก็มั่นใจว่าเพื่อนสนับสนุนตนเรื่องนี้อยู่พอสมควร จึงไม่ห่วงอะไร  ที่เขาสนใจในตอนนี้จึงเป็นท่าทางของไอ้คนหน้าหล่อที่นั่งนิ่งอยู่ตรงกันข้าม

“เต๋า  ถามจริง  เป็นงี้ทุกวันไม่รำคาญเหรอ”

เขาถามนิ่งๆ  ก่อนมองเต๋าสลับกับคชาด้วยแววตานึกสนุก

“รำคาญบ้านแกดิเวิ่น”

คชาถลึงตาใส่คนอยากรู้ และจิ้มแอปเปิ้ลเข้าปากไปเคี้ยวหงับๆอย่างอารมณ์เสีย   แต่เจมส์สนใจแค่เต๋าเท่านั้น

“ไม่เค๊ยย  คชาน่ารำคาญตรงไหน”

เต๋าตอบขณะหัวเราะเบา ก่อนเอื้อมแขนไปโอบไหล่ของคนข้างกายให้เข้ามาชิด    คำตอบแรกทำให้คชาหลุดยิ้ม… แต่ก็ก่อนที่จะเปลี่ยนไปเป็นหน้านิ่งๆและสายตาจิกสะท้านโลกอีกครั้งเมื่อได้ ยินประโยคต่อมา

“ไม่เห็นน่ารำคาญเลย ก็แค่ปลุกไม่ตื่น  ชอบโทษคนอื่น เอะอะก็เอาพี่มาขู่ เอาแต่ใจสุดๆ  กลัวผีแต่อยากดูหนังผี พอเช่ามาให้ดูก็เอาแต่คลุมโปงอยู่ในผ้าห่ม   มนุษยสัมพันธ์เลวร้ายสุดๆ  พอจะให้ไปคุยกับคนเยอะๆก็ไม่กล้าคุย  ”

คชาย่นจมูกและพยายามสะบัดไหล่จากการถูกเกาะกุมออก    และปฏิเสธเสียงแข็ง

“แอ๊   พูดแบบนี้อยากโดนต่อยเหรอ เดี๋ยวเหอะๆๆ เดี๋ยวนี้เค้าคุยกับคนตั้งเยอะ  เต๋าไม่เห็นเองเหอะ“

คำบอกเล่านั้นทำให้เต๋าเป็นฝ่ายหันกลับไปมองอีกฝ่ายด้วยความประหลาดใจ  ดวงตาเข้มฉายแววไม่พอใจ

“อ้าวจริง ไปคุยกับใครทีไหน ไม่เห็นบอกเลย   เดี๋ยวก็โดนหลอกหรอก”

คชามองอีกฝ่ายด้วยความไม่เข้าใจ  คิ้วเข้มขมวดเป็นปมก่อนตั้งคำถาม

“เอ๊ะ ก็เต๋าบอกเองว่าให้คชาคุยกับคนอื่นบ้าง  พอคชาคุยก็มาว่าอีก”

“ไม่ได้หมายความว่างั้น  หมายความว่าถ้าจะคุยก็เลือกที่มันน่าไว้ใจหน่อย ไม่ใช่คุยไปเรื่อย เดี๋ยวเค้าจะหลอกเอา”

“คชาไม่ใช่เด็กนะที่จะโดนหลอก”

“อ้าว…  ไม่ใช่เด็กเหรอ  นึกว่ายังเป็นเด็กชายคชาอยู่  ”

“หนอยย …   เดี๋ยวเถอะ  เดี๋ยวจะ…”

คชาชี้หน้า และกัดฟันพูด  แต่ยังไม่ทันจบ  เต๋าก็แทรกขึ้นมา

“จะฟ้องพี่!  โอ๋ๆ เด็กชายคชาขี้แย ร้องไห้ไปฟ้องพี่  แงแง  เด็กชายคชามม  ”

พูดจบ  เด็กชายคชาตัวเล็กก็แทบจะควันออกหู    ทำให้เต๋าลอยหน้าลอยตาล้ออย่างอารมณ์หลังจากแกล้งแหย่คนตัวเล็กได้สำเร็จ

จนฝ่ายเจมส์ต้องปลงกับตัวเองแบบเบาๆ

เอิ่ม   รู้สึกเพลียเหลือเกินครับท่านผู้ชม

“แต่ก็ดูมีความสุขดีนี่”

“สุขตรงไหนวะ วุ่นวายอยู่ทุกวัน”

“ใครวุ่นวายหา ”

“ไม่รู๊”

เป็นอันว่ายกนี้หมาน้อยเป็นฝ่ายชนะ

เพราะไม่ว่าลูกแมวเหมียวน้อยอย่างคชาจะกรีดร้องและระดมกำปั้นไปทุบหลัง ไหล่ ต้นแขนอีกฝ่ายเท่าไหร่ เต๋าก็ดูไม่สะทกสะท้านอะไร จนคชากลายเป็นคนเหนื่อยเอง ปล่อยให้อีกคนหัวเราะหึหึอย่างพอใจตัวเองไป

เจมส์รู้สึกเหมือนถูกทำให้เป็นอากาศธาตุภายในระยะเวลาไม่กี่นาที…

“อยากรู้ว่ะ   แกสองคนเป็นอะไรกันแน่วะ”

“เอ๊ะ”

คราวนี้เต๋าเป็นคนถลึงตาใส่คนตั้งคำถาม   …แต่เพราะชนักที่ติดหลังแน่น ทำให้เขาไม่กล้าแสดงอะไรออกมานอกจากมองคนข้างกายผ่านหางตา    คนตัวเล็กขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ก็เพื่อนไง”

“แน่ใจเหรอ”

“ไม่เป็นเพื่อนแล้วจะเป็นอะไรวะ”

“นั่นสิ…”

เจมส์เย้า  ส่วนคชาเริ่มหน้าบึ้ง เพราะไม่เข้าใจสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการสื่อ จึงหันความสนใจไปที่ของในกระเป๋า

“ไอ้นี่พูดอะไรงงเป็นบ้า    เต๋า วันนี้ขอดูหนังอีกรอบนะ   วันนี้จะรีบดูตั้งแต่ตอนเย็นๆ  หนังผีมันต้องดูกลางวันสิ ถึงจะสนุก!”

ไม่แน่ใจว่าคนตัวเล็กพูดกับเต๋า หรือบ่นให้ตัวเองฟังกันแน่  เพราะเจ้าตัวหยิบแผ่นหนังที่เต๋าลงทุนไปเช่าให้เมื่อกลางดึกขึ้นมาลูบไล้ อย่างสนใจระคนหวาดกลัว  ที่คชาดูไม่จบไม่ใช่เพราะกลัวหรอก  แต่เพราะบรรยากาศวังเวงของตอนกลางคืนต่างหาก   …ดังนั้นคืนนี้ต้องดูให้จบ

คชาหมายมั่นไว้ในใจ  … โดยไม่ทันได้สังเกตใครอีกคนที่อยู่ตรงข้ามเลยแม้แต่น้อย

เต๋าที่นั่งนิ่งอยู่ด้วยแววตาที่ทอประกายลึก…    ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

ซึ่งคงมีแต่เจมส์เท่านั้นที่รับรู้ ‘อะไรบางอย่าง’ ในดวงตานั้นได้อย่างชัดเจน

เจ้าของร่างหนาหัวเราะ… ก่อนจะลุกขึ้น และทิ้งข้อความสุดท้ายไว้  เผื่อจะให้คนสองคนได้ฉุกคิดบ้าง

            “ก็นั่นแหละ ไม่เป็นเพื่อนแล้วแกสองคนเป็นอะไรกัน ”

คนนึงน่ะไม่ห่วง…

แต่อีกคน…ดูท่าทางจะอาการหนัก



TBC.

33 ความคิดเห็น

  1. #22 My-Akazuya (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2554 / 23:35
    ขึ้นมาประโยคแรก นึกว่าตัวเล็กได้ยินซะแล้ว

    สรุปว่าแค่สงสัยนั่นเอง รอดตัวไปนะจ๊ะเต๋า

    ยังคงรักหมีชงค่า กระตุ้นซะ ตัวเล็กหลุดปากมาเลย

    "ถ้าชอบแล้วจะทำไม" กรี๊ดดดดดดดด ถูกใจๆ

    เค้าว่าคำตอบแรกที่หลุดปากออกมา คือสิื่งที่อยู่ในใจนะจ๊ะตัวเล็ก

    มันเป็นความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนจริงๆ

    คนอื่นไม่เข้าใจ เราเข้าใจกันสองคนก็พอ



    อ่านแล้วยิ้มได้เลยกับฟิคเรื่องนี้ น่ารักมากกกก พี่ชอบบบบบบบบ ^___^

    #22
    0
  2. #21 แซงทางโค้ง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2554 / 17:55
    คชา อย่าหลอกตัวเอง สงสารเต๋าเห้ออออ
    #21
    0
  3. #20 roseless (@roseless) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2554 / 10:56
    นั่นเดะ
    ไม่เป็นเพื่อนแล้วแกสองคนเป็นอะไรก๊านนนน >^<
    คนอ่านคิดแทนให้ก็ได้นะ กร๊ากก
    #20
    0
  4. #19 TAKARA KUN (@TAKARAKUN) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2554 / 23:14
    น่ารักมากมากเลยอ่ะชาชา
    #19
    0
  5. #18 patwo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2554 / 22:07
    คชาน่ารักว้ะะะะะะะะะะะะะะะะ



    แอร้ยยยยย >
    #18
    0