(Yaoi:Atem x Yugi) The mission กาลเวลาคือเครื่องพิสูจน์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 11,364 Views

  • 186 Comments

  • 403 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    338

    Overall
    11,364

ตอนที่ 23 : จากลาอีกครั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    10 มิ.ย. 60

...

...

เช้าของวันศุกร์อันสดใสและเป็นวันสุดท้ายของการเรียนในรายสัปดาห์นั้นๆนักเรียนทั้งหลายคงจะดีใจเป็นอย่างมากเมื่อถึงวันนี้

“เจ้ายูกิป่านนี้ยังไม่มาเลยแฮะ”   โจวโนะอุจิตั้งคำถามขึ้นระหว่างลอกการบ้านอย่างเอาเป็นเอาตาย

“ก่อนที่จะห่วงคนอื่นเอาตัวเองให้รอดก่อนเถ๊อะ”   ฮอนดะที่พูดขึ้นก็มีสถานการณ์ที่ไม่ได้แตกต่างจากคนข้างๆสักเท่าไหร่

“ว่าให้คนอื่นนายก็เหมือนกันนั่นแหละ!

“เสร็จแล้ว!”   ฮอนดะชูมือข้างที่มีดินสอขึ้นสะเหมือนประกาศชัยชนะ

“โว้ยย!”   โจวโนะอุจิถึงขั้นที่จะต้องรีบปั่นจนตัวหนังสือพันกันและมันก็นำไปสู่การอ่านลายมือของตัวเองไม่ออก

ครืด..!!

“เอาล่ะนักเรียนนั่งที่ได้แล้ว อย่าส่งเสียงดังด้วยล่ะ”   ครูประจำชั้นเดินเข้าห้องเรียนมาในยามเช้าเพื่อจะมาแจ้งข่าวสารทางโรงเรียนและโฮมรูมไปในตัว

“...”

“วันนี้มุโต้ลานะ เนื่องจากเป็นหวัดกะทันหัน อาทั้งสองมุโต้เลย”

/เอ๊ะ?/

คำถามเกิดขึ้นในใจของเพื่อนสนิททุกคนรวมถึงไคบะ แต่คำถามเหล่านี้ก็ถูกเก็บเงียบไว้ในใจไม่เอ่ยถามกันจนกว่าจะหมดเวลาเรียนซึ่งคือหลังเลิกเรียน

...

“อือ...”   ร่างบางค่อยๆปรือเปลือกตาขึ้นเผยให้เห็นนัยตาอเมทิสใสที่อยู่ข้างใน

“อรุณสวัสดิ์คู่หู วันนี้ฉันให้คุณลาโรงเรียนแล้วนะ”   อาเทมนั่งมองคนที่กำลังพยายามลืมตาตื่นช้าๆที่ข้างๆเตียงโดยใช้เก้าอี้ที่อยู่ตรงโต๊ะทำการบ้าน

“เอ๊ะ..? ทำ.ไมล่ะ?”   ด้วยความยังไม่ตื่นดีและสติยังไม่กลับเข้าร่างอย่างเต็มร้อยเปอร์เซนต์ทำให้ยังรับข้อมูลข่าวสารได้ไม่ครบท้วน

“ก็.. วันนี้เป็นวันสุดท้ายของฉันแล้ว”   อาเทมยิ้มอ่อนๆออกมาอย่างเหนื่อยล้าและทำให้ยูกิได้ลืมตาตื่นอย่างเต็มที่พร้อมกับคำถามมากมายให้หัว

“เดี๋ยวสิ ก็ตัวฉันอีกคนหนึ่งบอกว่าเหลือเวลาไม่มากนิ แล้วทำไมถึงเป็นวันนี้ล่ะ? ไม่มานี่คือหนึ่งวันเองหรอ? แล้วทำไมถึงพึ่งมาบอกเอาป่านนี้? ไม่คิดหรอว่าฉันยังทำใจไม่ได้ นายมันเห็นแก่ตัวที่สุด”   ทั้งคำถามและคำด่าทอทั้งหลายพรั่งพรูออกมาจากปากของคนที่พึ่งตื่น ถึงจะพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหลลงมายังไงสุดท้ายก็หยดลงพื้นไปแล้ว

“ฉันขอโทษ ฉันเองก็ไม่รู้ว่าจะเป็นวันนี้เหมือนกันแล้วก็ขอโทษด้วยที่เห็นแก่ตัว แม้แต่ฉันเองก็ยังทำใจไม่ได้เหมือนกัน”   อาเทมก้มลงมองมือตัวเองที่บีบกันจนเห็นเส้นเอ็นเพื่อสกัดกั้นอารมณ์ที่มันพุ่งพล่านเกินกว่าจะระเบิดออกมาใส่คนตรงหน้า เขาเลือกที่จะใจเย็นไม่สิถูกฝึกมาให้ใจเย็นกับทุกสถานการณ์มากกว่าเพราะถ้าไม่ทำอย่างนั้นอียิปต์คงไม่รอดจนถึงเขาที่เป็นฟาโรห์แน่ๆ

“...”   อาเทมที่หวังว่าจะได้ยินคำพูดด่าทอของยูกิแต่ก็ได้เพียงความเงียบ เงียบเกินไปและสังหรณ์ใจที่ไม่ดีเอามากๆ

“คู่หู..?”   อาเทมค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปสบตากับอีกคน ยูกิพยายามกลั้นน้ำตาและเสียงสะอื้นไว้ในคอไม่อยากให้ใครอีกคนต้องได้ยินและรู้สึกไม่ดีก่อนที่จะจากไป

“มะ- เมื่อไหร่?”

“เที่ยงคืนนี้”

“...”

“คู่หู”

“เข้าใจแล้ว ฮึก! ฉันจะส่งนายเองคราวนี้ไม่มีเพื่อนคนอื่นมายืนส่งอีกแล้วนะ”   ยูกิฝืนยิ้มให้คนตรงหน้ารู้สึกดีแต่ผลมันมันมักจะตรงข้ามเสมอ ประโยคยาวๆที่พูดเร็วๆเพื่อไม่ให้มีเสียงสะอื้นตามมาเขารู้ดี ทั้งๆที่รู้ดีแต่กลับทำอะไรไม่ได้

“....ขอบใจนะ”

...

ถ้าอยู่ในห้องมันอุดอู้นักก็ออกไปนอกห้องรับลมเย็นๆแล้วทำให้จิตใจมันสบายสิ!! เหมือนเคยมีใครเคยพูดเอาไว้เสมอในตอนที่อยู่พระราชวังธีปส์ ก็ต้องขอขอบคุณเขาคนนั้นทำให้อาเทมตัดสินใจพายูกิออกมาเดินเล่นเก็บความทรงจำครั้งสุดท้ายและหาโอกาสดีๆบอกบางอย่างกับอีกฝ่ายด้วย

แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นอย่างนั้น ยูกิพาอาเทมไปเที่ยวเล่นในหลายๆที่ไม่ว่าจะเกมส์เซ็นเตอร์ที่อาเทมเคยมาเดทกับอันซุ หรือไคบะแลนด์ที่เข้ามาเดินดูเครื่องเล่นจนครบทุกอันแล้วออกมา แม้แต่ร้านขายการ์ดต่างๆที่เคยมาซื้อกัน และก็ตรงกับโจทย์ที่อาเทมบอกไว้ก็คือ มาเก็บความทรงจำ

“เฮ้อ.. ได้ไปหลายที่เลย ก็เหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ย”

“อา นั่นสินะ ไม่ได้ไปไหนกับคู่หูสองต่อสองแบบนี้มานานแล้วสิ”

และสถานที่สุดท้ายที่พวกเขาแวะก่อนตะวันจะตกดินคือริมแม่น้ำประจำเมืองโดมิโนะ บรรยาการยามเย็นที่ผู้คนไม่ได้พลุกพล่าน มีเพียงไม่กี่คนที่จะเดินมาสายเส้นนี้บางทีก็แทบจะไม่มีเลย ลมเย็นๆพัดเอื่อยๆตามกระแสน้ำที่ไหลผ่านลงมา ได้พัดพาเส้นผมให้พลิ้วไสว

“อา.. เย็นสบายจัง”

“อืม...”

“ใกล้หมดเวลา ......แล้วสินะ”

“อ่า นั่นสินะ”

“กลับบ้านกันเถอะ”

“คู่หู ฉันมีเรื่องอยากจะบอกกับนายให้ได้อยู่”

“อะไร ..หรอ?”

“ฉันน่ะ .......”   ก่อนที่จะได้ยินทั้งหมดก็มีรถคันหนึ่งได้บีบแตร์เสียงดังจนกลบประโยคนั้นไปจนหมด และอ่านจากสีหน้าของอีกฝ่ายไม่ออกทำให้ยูกิไม่สามารถรับรู้ถึงความรู้สึกที่จะสื่อออกมา

“เอ๊ะ?”

...

เสียงเข็มวินาทีได้หมุนเวียนจนมาครบรอบหนึ่งวัน ในเวลาเที่ยงคืนของการจากลาถึงจะเป็นเพียงไม่ถึงเดือนพวกเขาก็มีความทรงจำที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขและอาจเป็นที่พอใจหลังจากที่ไม่เจอกันมานานนับปี

อาเทมที่กลับไปใส่ชุดของกษัตริย์อียิปต์พร้อมเครื่องประดับทั้งหมดที่เอาติดตัวมาด้วยยกเว้นเพียงเดียดิแองค์เท่านั้นที่ไม่ได้เอามายังโลกในอนาคตนี้ด้วย

“ลาก่อนคู่หู”

“ลาก่อนตัวผมอีกคนหนึ่ง”

ท้องนภาเริ่มมีแสงออโรร่าเกิดขึ้นอย่างช้าๆราวกลับจงใจแกล้งให้ดีใจ แต่ก็ถูกแสงสีทองจากตัวต่อพันปีที่ตัดความเยื่อใย แสงเรืองรองขึ้นรอบๆตัวของผู้เป็นเจ้าเพื่อพาตัวกลับไปยังอียิปต์

การเดินทางของฟาโรห์ผู้ยิ่งใหญ่ก็ได้จบลง ตัวท่านได้กลับไปยังที่ที่ตนนั้นจากมาถึงจะเป็นเพียงเวลาไม่นานในอียิปต์แต่ก็เป็นเวลาที่ยาวนานในอนาคตราวกับถูกทำให้เวลาไหลช้าลง เมื่อเม็ดทรายเม็ดสุดท้ายได้ไหลลงไปกองกับทรายข้างล่าง

.

.

.

ก็ได้เวลาพลิกกลับหน้าของนาฬิกาทรายเพื่อให้ได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

และสู่การเดินทางใหม่ของใครอีกคน

.

.

.

End

.

No

It's

To be continue...

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เย้ ไรต์มาแล้วค่าา แต่ก่อนอื่นเลยนะคะ ในตอนที่แล้วใครมือซนไปกดเรตติ้งคะ? ไรต์ถามเฉยๆค่ะไม่ได้จะด่าแต่อย่างใด 555555 //หลบของที่ปามา// ไรต์บอกแล้วค่ะว่าเราพึ่งจะมาแค่ครึ่งเรื่อง เหลืออีกครึ่งเรื่องค่ะ เย้!!!!!

ไรต์จะไม่สปอยค่ะ 55555555 //หัวเราะอย่างชั่วร้าย//

.

ที่นี่ ที่ไหน? ร้อนจัง เอ๊ะ? หรือว่า!!

.

โปรดติดตามตอนต่อไป... อิอิย์ //โดนสหบาทา// ไหนใครพอเดาได้บ้างเอ่ยยยย??

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #182 Ranmay-kun (@Ranmay-kun) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 17:54

    เศร้าาง่ะ คนอ่านนี่น้ำตาไหลเลย(อ่านไปไหลไป)????

    #182
    0
  2. #44 ·[PIERO]· (@Aed05102002) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 00:34
    รอตอนต่อไป ต่อไปยูกิจะไปอียิปต์านะ~
    #44
    0
  3. #43 Narukin (@Tonarii) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 10:01
    เตรียมไปบึ้มบ้านไรท์นะครับ..//โชตะน้อยที่แสยะยิ้มอย่างโรคจิต^=^
    #43
    0
  4. #42 near_3 (@walla_99312) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 07:49
    บึ้มบ้านไรท์ได้ใช่มั้ยคะ//ล้อเล่นคะรออยู่นะคะไรท์~~~~
    #42
    0
  5. #41 fumaki (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 02:20
    มาอย่างงี้ได้ไงขอไปวางระเบิดบ้านไรทได้ไหม
    #41
    0
  6. #40 amammi70 (@amammi70) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 00:57
    แง่ๆๆเศร้าจังอาเทมไปซะแล้ว????????????
    #40
    0