แจ้งปิดการให้บริการ

ระบบ My.iD จะปิดให้บริการบางส่วนภายในปี 2021 รายละเอียดเพิ่มเติม คลิก

     แฟนฟิค Ai no Kusabi : Before A Storm [Yaoi] (PG-13นะเออ)
ตอนก่อนหน้า ตอนถัดไป

แฟนฟิค Ai no Kusabi : Before A Storm [Yaoi] (PG-13นะเออ)
เกริ่นเรื่อง: ปิดเทอมวันแรกค่า เขียนวายซะเลย คิดถึงIasonกับRiki >_<
15 ก.ย. 52 , View: 2312 , Post : 0


 


 

 

 

***

 

Ai no Kusabi : Before A Storm

 

แพขนตาสีดำสนิทขยับไหวเล็กน้อย ขณะที่นัยน์ตาสีนิลราวกับรัตติกาลลืมตาเชื่องช้า ริคินอนนิ่งๆอยู่บนเตียงครู่หนึ่ง ปล่อยให้ประสาทสัมผัสทำงานอย่างเต็มที่ในความมืดสลัว ริคิขยับตัวเล็กน้อยพลันก็รู้สึกได้ว่ามีท่อนแขนแกร่งขาวจัดพาดอยู่บนตัว ลมหายใจของเอียสันคลอเคลียอยู่แถวหัวไหล่ริคิเช่นเดียวกับปอยเส้นผมสีบลอนด์ยาวบางส่วนที่พาดพันบนแขน นัยน์ตาสีนิลอ่อนแสงลง ถ้าเป็นเมื่อก่อน โอกาสที่เอียสันจะได้นอนโอบกอดเขาทั้งคืนง่ายๆเช่นนี้ดูจะเป็นไปได้น้อยจนแทบไม่มี แต่ตอนนี้...

ร่างเปลือยเปล่าสัมผัสห่วงสัตว์เลี้ยงของตัวเอง ตอนนี้ เขากลับมาหาเอียสันราวกับโดนโซ่ตรวนพันธนาการไว้ทั้งจิตวิญญาณ

'ฉันจะให้เธอเป็นอิสระปีหนึ่งก็แล้วกัน'

ริคิหลุบตา แน่นอนเขารักอิสรภาพ ปรารถนาที่จะใช้ชีวิตอย่างสงบสุข...เหมือนกับนก ที่โบยบินออกไปสู่ฟากฟ้า..อรุณรุ่ง..และรัตติกาล

แต่ตอนนี้ แม้แต่กาย..ที่คิดว่าเข้าใจเขาทุกอย่างก็ปฏิเสธเขาแล้ว กลายเป็นนกที่ไม่รู้จะกลับรังที่ไหน

โลกนี้ ไม่มีที่ให้เขาได้อยู่อย่างสงบสุขเลยหรือ

หรือว่า..มันจะเป็นที่นี่...ในวงล้อมโซ่ตรวนที่มองไม่เห็นของเอียสัน ที่ดึงเขากลับมาหาได้โดยไม่ต้องใช้ความพยายามมากมายเลย

ทำไมกัน.. หรือเขาจะรักเอียสันเข้าจริงๆ

ริคิตกใจเล็กน้อยกับความคิดตัวเอง เขาเลิกผ้าห่มออกเบาๆ ไม่ทันจะลุกขึ้นพ้นที่นอนแขนขาวที่พาดอยู่บนตัวก็คว้าข้อมือเขาไว้อย่างรวดเร็วจนสะดุ้ง เอียสันลืมตาขึ้น

"จะไปล้างตัว" ริคิบอกเบาๆ

"ไว้เช้าค่อยอาบด้วยกัน" เสียงราบเรียบแต่สั่งออกมาได้อย่างไม่มีอายสักนิด ริคิส่งเสียงค้านก่อนจะถูกดึงให้ลงไปนอนใหม่ แขนกว้างโอบร่างเล็กกว่าเข้าไปใกล้จนหน้าทั้งสองแทบจะชิดกัน ริกิถอยตัวออกมาเล็กน้อย ปากกำลังอ้าจะโวยก็พอดีเอียสันหลับตาลงผ่อนลมหายใจยาวบ่งบอกว่ากำลังจะหลับอีกครั้ง ด้วยความที่ริคิเป็นคนทำให้ต้องตื่นเลยไม่อยากจะปลุกให้อารมณ์เสียอีก

...ว่าแต่เขาจะสนใจทำไมล่ะว่าเอียสันจะอารมณ์ดีหรือไม่ดี....

ใบหน้าของเอียสันยามหลับนิ่งราบเรียบไม่ต่างจากยามตื่น เพียงแต่นัยน์ตาสีฟ้าคมคู่นั้นไม่ได้จับจ้องที่ริคิเหมือนจะแทงทะลุราวกับเห็นทุกสิ่งทุกอย่าง ริคิมองใบหน้านั้นอยู่นานเท่าไรไม่รู้ สำรวจความเปลี่ยนแปลงจากครั้งแรกเมื่อราวสี่ปีก่อนที่พบกัน...เอียสันแทบไม่ได้เปลี่ยนไปเลย ยังคงความงามสง่าและหยิ่งนิดๆแบบบลอนดี้ชั้นสูง ทำให้เวลาที่เอียสันกอดเขาด้วยใบหน้าแฝงความปรารถนายิ่งทำให้รู้สึกพิเศษ..จนริคิไม่อยากคิดว่าสัตว์เลี้ยงตัวก่อนๆของเอียสันจะได้เห็นแววตาแบบนั้นหรือไม่

มือของริคิเลื่อนขึ้นปัดปอยผมสีบลอนด์ที่ลงมาปรกใบหน้าร่างสูงออกไปทัดไว้ที่หลังหูอย่างช้าๆ ปลายนิ้วผิวเข้มไล้จากขมับลงมาที่ใบหน้า ผิวสีเข้มๆของริคิตัดกับผิวขาวจัดของเอียสันอย่างชัดเจน หลายครั้งที่ริคิมีความรู้สึก...ราวกับเอียสันกำลังถูกทำให้แปดเปื้อน ทุกครั้งที่เอียสันกอดเขา..สัมผัสเขาตั้งแต่เส้นผมจรดปลายเท้า เหมือนเขากำลังดึงร่างสูงลงมา..จากบลอนดี้ชั้นสูงมาจุมพิตกับมองเกรลชั้นต่ำ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็มีความสุขอย่างประหลาดเมื่อเอียสันสัมผัสเขาโดยปราศจากถุงมือกั้น

แม้จะไม่เข้าใจฐานะทางการปกครองของเอียสันอย่างถ่องแท้ แต่ริคิก็รู้ว่ามันเสี่ยงขนาดไหนกับแค่การถอดถุงมือมาแตะต้องเขาโดยตรง

บลอนดี้กับมองเกรล...ทำให้พายุใหญ่ก่อตัวขึ้นที่ไหนสักแห่ง

'นายน่าจะคิดถึงความเสี่ยงที่เอียสันแบกรับอยู่บ้างนะริคิ'

คำพูดของคัทเซ่อะแว่วเข้ามาในหู ถึงไม่บอกริคิก็รู้... เขาไม่ควรกลับมาหาเอียสัน แต่ว่า...

ใบหน้าของริคิเคลื่อนเข้าไปใกล้ ก่อนจะเอียงไปด้านข้างเล็กน้อย..

!

พลันนัยน์ตาสีฟ้าก็ลืมขึ้น ริคิชะงักค้างอยู่ราวเสี้ยววินาทีก่อนจะรีบดึงมือออกถอยห่างอย่างรวดเร็ว

"อะ.. ฉัน..คือฉัน...

ลิ้นพันกันจนแก้ตัวไม่ถูก เอียสันเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะทำเสียงหึในคอเบาๆ

"ก็เอาสิ"

"ห..หา?"

ไม่ทันจะว่าอะไรมือใหญ่ก็จับมือเขาไปวางไว้บนใบหน้าตัวเองและกุมไว้ ริคิโวยลั่นแต่เอียสันยังนิ่งราวกับรอคอย

"อะไรของนาย.."

"เอาสิ"

เสียงเรียบเอ่ยแผ่วเบา นัยน์ตาสีฟ้ามองมาราวกับจะแทงทะลุจนริคิต้องเบือนหน้าหลบ เอียสันยกมือแตะใต้คางเขาเชยให้หันมา ริคิจะสะบัดออกอย่างทุกครั้งแต่เอียสันโน้มใบหน้าเข้ามาจูบ

ริมฝีปากของร่างสูงเพียงแค่แตะอยู่บนริมฝีปากของริคิ นัยน์ตาสีฟ้าหลับลงขณะที่นัยน์ตาสีดำเบิกกว้างชั่วขณะ เอียสันไม่จู่โจมเข้ามา ไม่ฉวยโอกาสที่ตกใจ ไม่ทำอะไรทั้งสิ้น มือใหญ่ที่กุมมือของริคิไว้บนใบหน้าตนเองคลายออกช้าๆ กระทั่งปลายนิ้วที่เชยคางก็ถอนออก

'ฉันจะให้เธอเป็นอิสระปีหนึ่งก็แล้วกัน'

แขนของริคิสอดเข้าโอบรอบคอของร่างสูงก่อนจะหลับตา

และนั่นเป็นครั้งแรกที่จำได้ว่า..เขาจูบเอียสันแบบเต็มใจที่สุด

"ได้ยินว่านายกำลังตกที่นั่งลำบากเพราะฉันจริงเหรอ"

เสียงถามเบาๆเรียกให้เขาลืมตา เอียสันคลายอ้อมแขนมองริคิ

"เธอไปรู้มาจากใคร"

"ก็เขาลือกัน"

"หึ..." เอียสันหลับตา "..ทำไม เธอเกิดห่วงฉันขึ้นมาหรือไง"

"บ..บ้ารึไง ฉันไม่ได้ห่วงนาย ฉันกลัวจะมีคนมาฆ่าฉันต่างหาก หลงตัวเองจริงเล้ย!"

ประเด็นเป็นอันตกไป ริคิโวยวายเสร็จก็เงียบ รอยแส้ของดาริลคงยังอยู่ในความทรงจำของริคิไม่งั้นคงไม่ยอมเงียบง่ายๆอย่างนี้ เอียสันจำได้ ปีแรกที่ริคิมาเป็นสัตว์เลี้ยงของเขา เขาพูดได้เต็มปากว่าไม่เคยมีตัวผีบ้าอะไรมาอยู่ด้วยแบบนั้นมาก่อนเลย สัตว์เลี้ยงผมดำผิวดำที่ดุและพยศแบบไม่เกรงบลอนดี้หน้าไหนทั้งสิ้น กระทั่งโซ่ร้อยเส้นก็ดูจะน้อยไป แต่ถึงอย่างนั้น ทุกครั้งที่เขาได้สัมผัสริคิ รสชาติของสัตว์เลี้ยงตัวอื่นก่อนหน้านี้ก็ราวกับกลายเป็นสิ่งสูญเปล่าไปหมด

ริคิ เดอะ ดาร์ค... ถูกใจเขานัก

ตอนนี้ริคิยอมให้กอดและนอนอยู่ในอ้อมแขนเขาอย่างนี้เอียสันก็รู้สึกดีจนบรรยายไม่ถูกแล้ว ไม่ใช่การปราบริคิที่ท้าทายให้ยอมสยบต่อสายแส้และโซ่ตรวนไม่สนุก แต่การได้ริคิมาจุมพิตเขาด้วยตัวเองโดยไม่ต้องบีบบังคับเป็นความรู้สึกที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง

'คุณรักเขา..มากถึงขนาดนั้นเลย?'

คัทเซ่อะเคยถาม ในตอนนั้นเขารู้...แต่ไม่อาจจะพูดออกมาได้ กลัว... ว่าถ้าพูดแล้ว จะต้องสูญเสีย ตัวเขารู้ดี ถึงเขาจะไม่อยากเถียงเรื่องริคิอีกแล้ว เขาทำงานในฐานะบลอนดี้ได้ดีสม่ำเมอ เพื่อป้องกันทุกความเป็นไปได้ที่ใครจะหาเหตุมายุ่งกับชีวิตส่วนตัว แต่เขาก็รู้อยู่แก่ใจ...จูปิเตอร์ไม่มีคำเตือนรอบสอง

พายุใหญ่ตั้งเค้าอยู่ที่ไหนสักแห่ง ใกล้เข้ามา และจะพัดคร่าไม่เขาก็ริคิ..หรือไม่ก็เราทั้งคู่ บลอนดี้กับมองเกรล

โลกนี้ ไม่มีที่ไหนที่เราจะอยู่ด้วยกันได้อย่างสงบสุขเลยหรือ

'ถ้าฉันเป็นจูปิเตอร์ ฉันจะทำแบบนี้'

ตัวหมากดำถูกบดขยี้เป็นผุยผง

ซ้อนทับกับภาพริคิจมกองเลือด

"อืม.."

ริคิครางเบาๆขณะขยับตัวให้สบายๆ ลมหายใจเป่ารดไหล่เขาตรงที่ริคิซบ มือผิวเข้มของริคิวางทาบอยู่บนแผ่นอกขาวจัดเหมือนอยากจะรับรู้จังหวะหัวใจ น่าแปลก...เขาไม่รู้สึกขยะแขยงริคิแม้แต่น้อย ไม่รู้สึกถึงช่องว่างระหว่างบลอนดี้กับมองเกรล ไม่เคยรู้สึกว่าการถอดถุงมือสัมผัสร่างกายนี้เป็นเรื่องแปดเปื้อน แต่ความรู้สึกเหล่านี้กลับทำให้เวลาของเราสองคนนับถอยหลัง

พายุตั้งเค้าอยู่ที่ไหนสักแห่งข้างนอก... แต่ไม่ว่ามันจะมาเมื่อไร เอียสันปรารถนาที่จะให้เป็นเขา คนที่ดึงริคิเข้ามาสู่กรงขังและล่ามโซ่ตรวนให้... ไม่ใช่ริคิ

ริมฝีปากประทับบนเรือนผมสีรัตติกาล

หากชีวิตเป็นเกมที่ต้องเล่นอยู่ในกรอบกติกา เขาก็คงเหมือนกับวันนั้น ที่แทงลูกสนุ้กออกนอกกรอบโต๊ะปะทะกับแชนเดอเลียร์ และเป็นเขา...ที่จะโดนเศษแก้วทิ่มแทงทั่วกาย

'ถ้าฉันบอกว่ารักริคิ... นายจะหัวเราะรึเปล่าล่ะ'

You lit me up like the sun lights up the moon

And that feeling I felt then

Every day it comes again

It feels my heart completely

You mean everything to me

And I'm in love with you forever

I'm in love with you forever

I'm in love with you forever till I die

We're always going to be together

I'm never gonna leave you never

I'm in love with you forever till I die

Rain or shine

I am yours, you are mine

 

 

****

 

 

จบบบบค่า

จบง่ายจริงๆก็ไม่มีอะไร เป็นความคิดถึงเรื่อง Ai no Kusabi ล้วนๆ 

สำหรับคนที่ไม่เคยดู(ซึ่งคงไม่อ่านมาถึงนี่หรอกมั้ง) เรื่องนี้เป็นอนิเมะเก่าตั้งแต่ปี 1999 โน่นแน่ะค่ะ แต่เป็นหนึ่งในเรื่องที่ยอดเยี่ยมมากๆสำหรับไอซ์

ตามกำหนด อนิเมะจะทำ Re-make เสร็จในเดือนกันยายน 2009 แต่จนบัดนี้ครึ่งเดือนแล้วไอซ์ยังไม่เห็นวี่แววสมบูรณ์ เห็นเขาว่าจะมี13ตอนแน่ะ เหอๆดูกันให้ชุ่มปอดตาแฉะ (รอต่อไปด้วยใจอดทน) ถือว่าเขียนเล่นเพื่อบูชาให้มันออกมาปรากฏโฉมในยูทูปสักทีน่อ 55 (แต่ดูแล้วไอซ์ชอบลายเส้นอันเก่ามากกว่า สวยดี)

เครดิต เพลงตอนจบนี้คือ In Love with You Forever ของ Elliott Yamin ค่ะ

ส่วนที่ได้ยินกันอยู่นี้(ถ้าโค้ดไม่ผิด)คือ Riki ค่ะ

ปล. ไม่เคยเขียนอะไรสั้นขนาดนี้มาก่อนเลยยกเว้นตอบข้อสอบ เอิ๊กกกก

ปิดเทอมแล้วววววววววววววว โย่ว ได้เวลาพักผ่อนสำเริงสำราญใจสักที หลังเครียด(?)กับการสอบเป็นเวลานาน -- คะแนนเน่าแน่ๆอยู่แล้วไม่ต้องเดา กระซิกๆIason&Riki มากเลย! ช่วงวันหยุดที่อ่านหนังสือสอบไอซ์ก็แอบเปิดอนิเมะดู เฮ้อ ดูแล้วกลับไปจิ้นในฝันทุกทีสิน้า~ ถ้าเทียบกับตอนดู Junjou Romantica หรือ Okane ga Nai ไอซ์ว่ามันคนละฟีล มันไม่ได้น่ารักๆแต่ว่ามัน...เฮ้อ เรียกว่าซึ้งได้เปล่าน้อ(?) เอียสันกับริคิตอนที่กลับมาเจอกันหลังปล่อยไป1ปีค่า (อาจจะไม่ค่อยดีต้องขออภัยมิได้ขัดเกลาน่อ /(_ _)\) เนื่องจากRemake version 2009 ยังไม่ปรากฏให้ดูกันถ้วนหน้า จึงขอเขียนระบายความคิดถึง (โอมเพี้ยง จงออก จงออก)

หมายเหตุ: ดูเหมือนทั้งเอียสันกับริคิจะออกนอกธีมออริมากเลย 55




  
 

Ai no Kusabi Fan Fiction

 

 









 


โค้ดHi5 โค้ดเพลงHi5Riki

แฟนคลับ [40]
Add เป็นแฟนคลับ Blog นี้

แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม



  • C o m m e n t
  • 1

    1

    ตอนก่อนหน้า ตอนถัดไป

      C O M M E N T   B o X

    อยากบอกว่า :

    ลงชื่อ
    พิมพ์ตัวเลข

    My Blog
    131
    Comments
    400
    Fanclub
    40


        Blog ที่ผ่านมา


    ดู Blog ทั้งหมด


        Favorite Blog
    เก็บรายชื่อ Blog ที่เราชอบมากๆ

    TITAN-M-
         อัพเดท 29 ม.ค. 54