ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,609 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,321 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    350

    Overall
    406,609

ตอนที่ 117 : ภาค 4 บทที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3098
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    22 มิ.ย. 60





“เจ้าอดทนอีกนิดนะเฟยหลงอย่าพึ่งยอมแพ้นี้คือขั้นตอนสำคัญที่จะหลอมรวมเจ้าและเตาปรุงยาเพลิงโลกันต์”เสียงของหญิงสาวแทรกซ้ำเข้ามาในจิตสำนึกของเฟยหลง เขากัดฟันทนความเจ็บปวดที่มาทุกทิศทาง

หญิงสาวค่อยใช้ลมปราณของตัวเองเข้าไปช่วยไม่ให้เฟยหลงต้องทนทรมาน ลมปราณของหญิงสาวค่อยๆแทรกซึมเข้าไปอย่างเชื่องช้า นางช่วยกรุยชีพจรในร่างของเฟยหลงที่ติดขัดให้ไหลเวียนสะดวก เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าแต่หญิงสาวไม่คิดจะหยุดพัก

เฟยหลงรับรู้ถึงการช่วยเหลือของหญิงสาวผู้มีความเป็นมาลึกลับ เขาปล่อยให้ลมปราณในร่างกายของเขาไหลหมุนเวียนไปตามที่หญิงสาวพาไป แม้จะมีบ้างที่เขาจะรู้สึกปวดร้าวไปทั่วทั้งร่าง แต่ลมปราณของหญิงสาวก็ช่วยฟื้นฟูความเจ็บปวดที่เขาได้รับมา เปรียบเสมือนนางเป็นแหล่งน้ำที่เขาพบกลางทะเลทราย

“ถูกต้อง ช้าๆค่อยปรับลมปราณในร่างตามข้ามา ไม่ต้องเร่งรีบ”หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างพอใจกับการกระทำของเฟยหลง ตอนนี้ร่างกายของเฟยหลงเริ่มปรับตัวกลับมาเป็นดังเดิม ไม่ได้มีอาการร้อนสลับหนาวอีกต่อไปแล้ว อีกแค่หนึ่งชั่วยามเฟยหลงก็จะสามารถผ่านด้านทดสอบนี้ของนางไปได้

เฟยหลงปล่อยตัวไปตามกระแสของลมปราณที่หญิงสาวได้ชักนำเขาไป การกระทำของนางบางครั้งเร่งรีบ บางครั้งกับเชื่องช้า แต่ทุกครั้งทำให้ความเจ็บปวดรวดร้าวของเขาเบาบางลงไป จากการลงมือช่วยเหลือของนางในครั้งนี้ ทำให้เฟยหลงรู้ดีว่าเขายังเป็นเพียงแค่เด็กน้อยหัดออกเดินทางบนเส้นทางสายนี้ ตอนนี้เขามองเห็นกำแพงภูเขาลูกใหญ่รอคอยให้เขาปีนข้ามไป ซึ่งไม่รู้ว่าเขาจะต้องใช้เวลายาวนาวแค่ไหนกว่าจะก้าวข้ามภูเขาลูกนี้ไปได้

“ข้าจะค่อยๆถอนลมปราณของข้าออกมา ระหว่างที่ข้าถอยออกมานั้นเจ้าจงใช้ลมปราณของเจ้าเติมเต็มมันเข้าไป”เฟยหลงเตรียมพร้อมรับมือกับคำพูดของหญิงสาว เมื่อเขารู้สึกว่าลมปราณของนางถูกถอนออกไปแล้ว เขาก็รีบแทรกเติมลมปราณของเขาเข้าไปอุดไม่ให้มีขาดช่วง

เมื่อถอนลมปราณทั้งหมดออกมาแล้วหญิงสาวหันไปมองดูข้างนอกกระโจมรักษา ที่เวลานี้คนที่อยู่ภายนอกนั้นกำลังหาทางเข้ามาข้างในนี้ หญิงสาวค่อยๆหลับตาพร้อมกับถอนค่ายกลที่วางเอาไว้ออก ก่อนที่ร่างของนางจะค่อยๆเลือนหายไปเหมือนกับว่าที่ตรงนี้ไม่เคยมีนางอยู่

“เฟยหลง เฟยหลง”

ฟางเซียนรีบวิ่งเข้ามาข้างในกระโจมรักษาพร้อมกับร้องตะโกนเรียกเฟยหลงเสียงดัง เมื่อครู่นี้หลังจากที่เจิ้นหู่ได้ทดลองซัดลมปราณใส่เข้าด้านหน้าทำให้พวกนางรู้ว่า สิ่งที่คอยขวางกั้นพวกนางอยู่ได้หายไปแล้ว ฟางเซียนจึงรีบวิ่งเข้ามาข้างใน  เพื่อดูว่าเฟยหลงเป็นอย่างไรบ้าง ปลอดภัยดีหรือไม่

เมื่อเข้ามาเห็นเฟยหลงนอนราบไปกับพื้นของกระโจม ทำเอาลมหายใจของฟางเซียนสะดุด นางหวาดกลัวว่าจะสูญเสียญาติที่เหลือเพียงหนึ่งเดียวของนางไป หากวันนี้นางต้องสูญเสียเฟยหลงไป ไม่ว่ามันจะเป็นผู้ใดนางจะไม่ปล่อยให้มันมีชีวิตอยู่อีกต่อไป

“เฟยหลง เฟยหลง เจ้าอย่าตายนะ ห้ามทิ้งข้าไว้คนเดียว”

ฟางเซียนไม่รอช้ารีบวิ่งเข้ามาจับต้นคอเฟยหลงเพื่อตรวจหาชีพจรของเฟยหลง ก่อนจะหายใจออกมาอย่างโล่งอกที่นางยังสามารถตรวจจับชีพจรของเฟยหลงได้ แถมร่างกายของเฟยหลงก็ยังอุ่นไม่ได้เย็นราวกับคนตายแล้ว เฟยหลงยังมีลมหายใจอยู่

“เจิ้นหู่สั่งคนของเราตรวจรอบค่ายรักษาให้ดี และหามาให้ได้ว่าใครที่มันลอบเข้ามาทำร้ายเฟยหลง ส่วนความผิดของเจ้ารอให้ผ่านช่วงนี้ไปก่อน แล้วข้าจะลงโทษ”เจิ้นหู่และคนอื่นๆรีบคุกเข่าลงรับคำสั่งของเจ้าสำนักอย่างฟางเซียน พร้อมกับรีบลุกขึ้นเดินออกไปข้างนอกกระโจมเพื่อหาตัวคนร้ายให้ได้

“หลิวเมิ่งเดี๋ยวเจ้าพยุงเฟยหลงขึ้นไปนอนบนเตียงก่อน ข้าจะรีบไปต้มยามาให้เฟยหลงดื่ม”ฟางเซียนกวักมือเรียกหลิวเมิ่งที่กำลังเดินออกไปให้อยู่ช่วยนางดูแลเฟยหลงก่อน พร้อมกับลุกขึ้นไปหาสมุนไพรมาต้มยาให้เฟยหลงทานบำรุงร่างกาย

 

หอเมี่ยวจง

“ท่านรองแม่ทัพเมื่อครู่มีคนที่ค่ายมาแจ้งว่า ท่านหมอเฟยหลงถูกลอบโจมตีที่กระโจมขอรับ แต่ตอนนี้ไม่เป็นอะไรมากแล้วแม่นางฟางเซียนกำลังดูแลอยู่ไม่ห่างขอรับ”หนีหวงที่กำลังคุมคนให้หาหนทางเข้าห้องลับ หันไปมองพลทหารหนุ่มที่เข้ามาแจ้งข่าว เมื่อรู้ว่าเฟยหลงไม่ได้เป็นอะไรมากแล้วหนีหวงถอนหายใจด้วยความโล่งอก เมื่อครู่นี้ตอนที่นางได้ยินว่าเฟยหลงโดยคนลอบเข้าไปทำร้าย ทำเอาใจของนางแกว่งไปด้วยความหวาดกลัว

“ส่งคนไปบอกท่านแม่ทัพเซี่ย ว่าข้าต้องการทหารดูแลรักษาที่ค่ายเพิ่ม”

“ขอรับท่านรองแม่ทัพ”พลทหารรีบวิ่งออกไปจากห้องโถง เพื่อส่งต่อคำสั่งของหนีหวงต่อผู้เป็นนายของตนอย่างท่านแม่ทัพเซี่ย

“พวกเราจะหยุดแค่นี้ หรือว่าจะค้นหาต่อไปขอรับท่านรองแม่ทัพ”ฮุ่ยเหยาที่ยืนอยู่ข้างๆหนีหวงเอ่ยถามขึ้นมา เขาเชื่อว่าตอนนี้ใจของท่านรองแม่ทัพของพวกเขาคงจะลอยไปหาท่านหมอแล้ว

“ค้นหาต่อ หาดูให้ดีๆข้าไม่เชื่อหรอกว่าพวกเราจะหามันไม่เจอ”แม่ใจนางอยากไปดูว่าเฟยหลงปลอดภัยดีหรือไม่ แต่หน้าที่ในมือย่อมมาก่อน แถมข้างกายของเฟยหลงตอนนี้ยังมีฟางเซียนที่คอยดูแลอีก นางเชื่อว่าฟางเซียนย่อมคุ้มครองอันตรายที่จะเข้ามาทำร้ายเฟยหลงได้ เพราะเฟยหลงเป็นหลานชายเพียงคนเดียวของนาง หนีหวงร้องตะโกนสั่งให้ทุกคนหาภายในห้องโถงนี้ให้ดี

 

“เจ้าว่ายังไงนะ เฟยหลงถูกลอบทำร้าย”หยวนกงที่นั่งฟังรายงานของทหารภายใต้บังคับบัญชาแล้ว ยืนขึ้นด้วยความตกใจ เขาไม่เข้าใจว่ามันเกิดเรื่องราวแบบนี้ขึ้นมาได้ยังไง ใจจริงตอนนี้เขาอยากเข้าไปดูให้แน่ใจว่าเฟยหลงปลอดภัยแล้วจริงๆ แต่เมื่อคิดถึงแผนการที่วางไว้แล้วหยวนกงได้แต่ข่มกลั้นความเป็นห่วงเฟยหลงเอาไว้ก่อน ตอนนี้หมากทุกตัวที่เขาได้วางไว้กำลังเดินเข้าประจำที่อย่างที่เขาวางไว้แล้ว

“ส่งคนของเราเข้าไปในค่ายคอยคุ้มกันเฟยหลงเพิ่ม จะต้องไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก”หยวนกงหันไปสั่งทหารของเขาเข้าไปดูแลเฟยหลงเพิ่มเติม ครั้งนี้โชคยังดีที่เฟยหลงมีคนของเจ้าสำนักฟางเซียนคอยดูแลอยู่ แต่มันก็ใช่ว่าจะปลอดภัยเสมอไป

เฟยหลงและหญิงสาวไม่ได้รู้เลยว่าการส่งมอบเตาปรุงยาเพลิงโลกันต์ของทั้งคู่ ทำให้เหล่าผู้คนต่างคิดวุ่นวายหาหนทางป้องกันอันตราย ทั้งที่แท้ที่จริงแล้วกลับไม่ได้มีใครเป็นผู้ร้าย

หยวนกงหลังจากออกคำสั่งให้ทหารภายใต้บังคับบัญชาของตนไปแล้ว ก็หันมาปรึกษาหารือ เตรียมแผนการกับผู้คนที่อยู่ในห้องอีกครั้งหนึ่ง การประชุมครั้งนี้เป็นไปอย่างเคร่งเครียด แต่ล่ะคนต่างเสนอแผนการออกมา ว่าจะจัดการอย่างไรพร้อมกับบอกผลได้ผลเสียของแผนการที่เสนอไปให้หยวนกงฟัง

 

ค่ายรักษาสำนักแพทย์หลวง

“อู๋หยา เจ้ามาที่เมืองชิงอันทำไม”อู๋เฟยที่กำลังเดินออกมาจากกระโจมตกใจเมื่อเห็นว่าน้องชายของเขายืนอยู่ข้างหน้ากระโจม หลังจากได้ฟังพ่อบ้านของเขาบอกถึงเรื่องที่ทหารเข้าไปจับกุมคนของเขาที่อยู่ในเมืองชิงอัน

“แสดงว่าจดหมายที่ข้าได้รับ ไม่ใช่จดหมายจากท่านจริงๆสินะ”อู๋หยาบีบมือทั้งสองข้างของเขาแน่น เมื่อคิดว่าการมาที่นี้ของเขากำลังทำลายทุกอย่างที่เขาและพี่ชายได้วางแผนกันมาอย่างยาวนาน

“หมายความว่ายังไง ที่ข้าส่งจดหมายไปหาเจ้ามีแค่ครั้งเดียวที่ข้าบอกให้เจ้าจัดการเก็บเจ้าสำนักวายุเทพเท่านั้น ไม่ได้บอกให้เจ้าเดินทางมาที่นี้เลย”อู๋เฟยทบทวนความทรงจำของตนอีกครั้งหนึ่ง ว่าจดหมายที่เขาส่งไปหาน้องชายนั้นคืออะไร

“ข้าไม่ได้รับจดหมายที่ท่านบอกเลย จดหมายที่ข้าได้รับนั้นบอกเพียงว่าท่านต้องการให้ข้าเดินทางมาที่เมืองชิงอันด่วน”อู๋หยารีบบอกให้พี่ชายของตนรู้ว่าจดหมายที่เขาได้รับนั้นมีข้อความเขียนว่ายังไง ส่วนจดหมายที่พี่ชายบอกนั้นเขาไม่ได้รับมันเลย

“เข้ามาคุยกันข้างในก่อน กั๋วกงเจ้าจงเฝ้าหน้ากระโจมให้ดี ห้ามให้เข้ามารบกวนการพูดคุยของข้าและน้องชาย”อู๋เฟยหันมาสั่งพ่อบ้านของตนให้เฝ้าทางเข้าด้านหน้ากระโจมให้ดี พร้อมกับบอกให้น้องชายเดินตามเขาเข้ามาข้างในเพื่อพูดคุยเตรียมพร้อมรับมือ การที่คนของเขาถูกโจมตีวันนี้คงจะเป็นแผนการที่อีกฝ่ายวางเอาไว้ เขาจะต้องไม่เต้นไปตามที่อีกฝ่ายวางหมากเอาไว้

“ขอรับนายท่าน ข้าจะไม่ให้เข้าไปรบกวนนายท่านทั้งสอง”

 

 .....................................................................................................................................................................

มาแล้วค่ะ วันนี้ฝนน่าจะตกอีกหนึ่งวัน ใครที่เดินทางไปไหนอย่าลืมพกร่มกันนะคะ

มีความสุขกับการอ่านนะคะ แล้วพบกันบทต่อไปค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #1689 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 00:34
    มาพร้อมทั้งพี่น้องละ
    #1689
    0
  2. #1679 แว่นใส (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 21:19
    เรื่องใหญ่เลยนะ
    #1679
    0
  3. #1678 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 20:19
    รออ่านนะคะ สู้ๆค่ะ
    #1678
    0
  4. #1677 หมูน้อยหงอยเหงา (@Oingfa08) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 20:08
    หึ เป็นการเข้าใจผิดที่วุ่นวายดีจัง
    #1677
    0
  5. #1675 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 19:09
    สนุกดีครับ
    #1675
    0
  6. #1674 กิ่งพฤกษาสวรรค์ (@wanakonth) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 18:42
    ขอบคุณครับ
    #1674
    0
  7. #1673 Gardena (@Gardena) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 18:18
    ขอบคุณค่ะ
    #1673
    0