ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,679 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,320 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    420

    Overall
    406,679

ตอนที่ 153 : ภาค 5 บทที่ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    19 ส.ค. 60




บรรยากาศยามค่ำคืนในวันนี้ทำให้ชายชราที่พึ่งเดินทางกลับมาจากจวนของสหาย ต้องหลบมานั่งพักผ่อนที่ศาลากลางน้ำที่ประจำของเขา เพื่อคิดหนทางที่จะทำให้ครอบครัวของเขาและลูกศิษย์ในสำนักทุกคนอยู่รอด หากว่าสงครามระหว่างแผ่นดินใหญ่และหอเทียนหลงเกิดขึ้นจริงๆ

“ท่านเจ้าสำนักขอรับ”เสียงพ่อบ้านที่ดังขั้นข้างหลัง ทำให้จางหู่ที่กำลังเหม่อลอยอยู่รู้สึกตัว พร้อมกับยกมือขึ้นมาบอกให้อีกฝ่ายออกไปก่อน เขาต้องการคิดอะไรเงียบๆคนเดียว

จางหู่ที่เอนตัวลงพิงกับเสาพร้อมกับหลับตาลง ตอนนี้เขากำลังรอข่าวจากคนของเขาที่ส่งไปสืบข่าวที่หอเทียนหลง ว่าอะไรคือสาเหตุที่ทำให้ท่านเจ้าเมืองผู้ปกครองหอเทียนหลง ได้ตัดสินใจเปิดสงครามกับแผ่นดินใหญ่แบบนี้ ทั้งที่พวกเราทั้งสองต่างก็อยู่ร่วมกันมาเกือบพันปี โดยแบ่งแยกการปกครองอย่างชัดเจนว่าไม่ล่วงล้ำหรือก่อสงครามขึ้นมาอีก

“เจ้าจะปลอดภัยอยู่หรือไม่เฟยหลง หนีหวง ข้าขอให้เจ้าทั้งสองจงปลอดภัย อย่าได้ถูกจับได้ว่าเป็นคนที่มากแผ่นดินใหญ่เลย”จางหู่พึมพำออกมาเบาๆ เมื่อคิดถึงลูกศิษย์ของสหายเขา ที่เวลานี้ได้อยู่ที่ข้างในหอเทียนหลงแห่งนั้น เขาหวังว่าเฟยหลงและหนีหวงจะสามารถเอาตัวรอดจากเหตุการณ์ครั้งนี้ได้

“นี้มัน...........”

จางหู่ร้องออกมาเสียงดังเมื่อเขารับรู้ว่ามือของเขาอยู่ดีๆก็เกิดเปลวไฟสีฟ้าขึ้นมา โดยที่เขาไม่ได้เรียกใช้ลมปราณเลย เมื่อเปลวไฟสีฟ้าดับลงไปแล้ว จางหู่ก็เห็นว่าข้างในนั้นมีเศษกระดาษที่เริ่มประกอบตัวเป็นกระดาษแผ่นใหญ่ ทำให้จางหู่เฝ้าจ้องมองวินาทีที่เศษกระดาษเหล่านั้นจะรวมตัวกันได้ เพราะวิธีการติดต่อแบบนี้มีเพียงคนเดียวเท่านั้น

“ท่านหญิง”จางหู่พึมพำออกมาเบาๆเมื่อนึกถึงคนที่มักใช้การติดต่อแบบนี้ แทนที่จะส่งเป็นจดหมายตามปกติเหมือนอย่างคนอื่นทั่วไป ดูท่าว่าสงสัยเขาคงไม่ต้องรอข่าวจากสายสืบที่ส่งไปแล้ว

จางหู่เอื้อมมือออกไปรับกระดาษจดหมายที่ชิ้นส่วนต่างๆที่ลอยตัวอยู่นั้นได้ต่อกันจนครบแล้ว เมื่อเขาได้เห็นลายมือที่เขียนและข้อความในกระดาษแล้ว จางหู่ทรุดตัวลงนั่งที่พื้นอย่างหมดแรง ดูท่าว่าเรื่องราวที่เขาเคยคิดว่ามันจบลงไปแล้ว จะยังไม่จบยังมีคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้อยู่

จางหู่ปะติปะต่อเรื่องราวที่เฟยหลงเขียนมาในจดหมาย กับเรื่องราวในอดีตตอนที่สหายของเขาได้พบเฟยหลงครั้งแรก และจากเรื่องราวที่ได้ฟังจากเจ้าสำนักวายุเทพอย่างฟางเซียน ทำให้เขาสามารถคาดเดาได้ว่ามารดาผู้ลึกลับของเฟยหลงที่พวกเขาสงสัยกันอยู่นั้นเป็นใคร

“ข้าต้องรีบส่งข่าวนี้ไปให้เจ้าสำนักวายุเทพ เพื่อให้นางเดินทางไปที่ปากทางเข้าหอเทียนหลงเพื่อสมทบกับหยวนกงที่กำลังจะออกเดินทาง เด็กๆมีใครอยู่แถวนี้บ้าง”จางหู่พึมพำออกมา คนที่จะสามารถหยุดสงครามครั้งนี้ได้มีแค่เพียงนางคนเดียวเท่านั้น จางหู่ร้องเรียกหาคนของเขาว่ามีใครอยู่แถวนี้บ้างเพื่อที่จะรีบส่งข่าวนี้ไปให้เจ้าสำนักวายุเทพและหยวนกง

 

“ข้าว่าเจ้าเข้ามาพักข้างในก่อนดีกว่าหยวนหลง”เฟยหลงที่กำลังบังคับรถม้าอยู่นั้น หันมองหนีหวงที่เปิดม่านออกมา ก่อนที่จะใช้สายตาสำรวจดูข้างในรถม้าที่เวลานี้ทั้งหญิงชราและเด็กน้อยทั้งสามคนต่างนอนหลับกันหมดแล้ว

“ข้ายังไหว ว่าแต่เจ้าเถอะทำไมไม่นอนพักเอาแรง”หนีหวงมองดูชายที่กำลังบังคับม้าให้เคลื่อนตัวไปข้างหน้า จากระยะทางหมู่บ้านที่ได้ฟังหญิงชราบอกนั้น หนีหวงคำนวณดูแล้วว่าคงต้องใช้ระยะเวลาเกือบสองวัน กว่าจะเดินทางไปถึงหากปล่อยให้เฟยหลงบังคับอยู่คนเดียว อาจจะทำให้เขาเหนื่อยเกินไป

“ข้านอนหลับไปแล้ว และข้าว่าพวกเราควรสลับกันบังคับดีกว่านะ เจ้าอย่าลืมสิว่าเจ้ายังต้องเก็บแรงไว้รักษาเด็กๆที่ป่วยในหมู่บ้านอีก”หนีหวงพูดตักเตือนเฟยหลง ก่อนที่จะมีรอยยิ้มออกมาเมื่อเฟยหลงได้บังคับให้ม้าหยุดวิ่งเพื่อให้นางได้ออกไปบังคับแทนที่

“งั้นระหว่างนี้ข้าขอฝากเจ้าดูแลต่อนะ”เฟยหลงบอกกับหนีหวงที่เวลานี้ได้มานั่งอยู่ข้างๆเขา เฟยหลงไม่คิดจะเข้าไปนั่งพักข้างในรถม้า เขาต้องการให้เด็กๆทั้งสามและหญิงชรานอนพักข้างในนั้น

“เจ้าจะไม่เข้าไปนอนพักข้างใน”หนีหวงหันไปมองเฟยหลงที่เวลานี้กำลังพิงตัวกับผนังของรถม้า แถมยังหลับตาไม่ยอมตอบอะไรนางอีก ทำให้หนีหวงส่ายหน้าไปมาก่อนที่นางจะกระตุกเชือกที่ผูกกับม้าอยู่ให้เคลื่อนตัวไปข้างหน้า

เฟยหลงลืมตาขึ้นมามองหนีหวงก่อนที่จะหลับตาลงไปอีกครั้ง เขาชอบเวลาที่ได้อยู่ใกล้ๆกับหนีหวง  การที่มีหนีหวงอยู่ข้างๆนั้นแม้ว่าจะไม่ได้พูดคุยอะไรกันเลยก็ตาม แต่นั้นทำให้เฟยหลงสามารถพักผ่อนได้อย่างสบายใจ

เป็นเวลาเกือบสามชั่วยามที่หนีหวงบังคับรถม้า ก่อนจะดึงเชือกที่ผูกกับม้าให้หยุดเมื่อเห็นว่าสภาพของม้าทั้งสี่ตัวนั้นเริ่มจะไม่ไหว กับการเดินทางครั้งนี้แล้ว ทำให้เฟยหลงที่กำลังหลับอยู่รู้สึกตัวขึ้นมา เมื่อสังเกตว่าม้านั้นไม่ได้มีการเคลื่อนไหว หนีหวงเปิดผ้าม้านมองเข้าไปดูข้างในว่าตอนนี้สี่คนที่พักอยู่ข้างในนั้นตื่นหรือยัง

“มีอะไรหรือเปล่า”หนีหวงหันไปมองเฟยหลง หลังจากได้ยินเสียงของเขาพูดขึ้นมา ก่อนจะชี้ให้เฟยหลงดูสภาพของม้าทั้งสี่

“ม้าของพวกเราเริ่มจะไม่ไหวแล้ว อีกอย่างนี้ก็ใกล้จะเช้าแล้ว ข้าว่าเราควรพักกันก่อน”เฟยหลงพยักหน้าเข้าใจกับเหตุผลที่หนีหวงบอก พร้อมกับกระโดดลงไปยืนที่พื้นดิน สำรวจดูว่าแถวนี้มีตรงไหนที่พอให้พวกเขาทั้งหกคนได้นั่งพักผ่อนกันบ้าง

“ข้าว่าเจ้าบังคับม้าไปที่ใต้ต้นไม้ต้นนั้นดีกว่า”เฟยหลงชี้ให้หนีหวงมองไปยังต้นไม้ใหญ่ข้างหน้า เฟยหลงขยับหัวไปมาเพื่อคลายความปวดเมื่อยจากการนั่งหลับ เขาเดินตามหนีหวงที่บังคับรถม้าเคลื่อนตัวไปอย่างช้าๆ

เมื่อถึงใต้ต้นไม้แล้วหนีหวงก็เข้าไปปลุกหญิงชราและเด็กน้อยทั้งสี่ให้ตื่น อีกอย่างนางคิดว่าเฟยหลงคงอยากจะตรวจอาการของเด็กน้อยทั้งสามเพิ่มเติมจากเมื่อคืน เฟยหลงที่เห็นหนีหวงเข้าไปปลุกทั้งสี่คนที่นอนหลับอยู่ เดินมาใกล้ๆตัวม้าก่อนจะปลดสายที่ผูกตัวม้าไว้กับรถม้าออก พร้อมกับให้ม้าทั้งสี่ทานยาลงไปคนล่ะเม็ด เพื่อฟื้นฟูสภาพก่อนนำม้าทั้งสี่ไปกินหญ้าและน้ำจากลำธารที่อยู่ตรงหน้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #1948 แว่นใส (จากตอนที่ 153)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 00:02
    เปิดเผนตัวเลยดีไหม
    #1948
    0
  2. #1947 YamParis (@YamParis) (จากตอนที่ 153)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 17:30
    รอจ้า สนุกๆ ขอบคุณนะคะ
    #1947
    0
  3. #1946 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 153)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 00:32
    สนุกดีครับ
    #1946
    0
  4. #1945 กิ่งพฤกษาสวรรค์ (@wanakonth) (จากตอนที่ 153)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 22:36
    ขอบคุณครับ
    #1945
    0
  5. #1944 Piggy (จากตอนที่ 153)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 22:34
    ติดตามตลอดครับ เดินเรื่องสมูทมาก ไม่รู้ซิใครพลาดเรื่องนี้ผมว่าน่าเสียดายเลย
    #1944
    0
  6. #1943 สนุกมาก (จากตอนที่ 153)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 22:24
    สนุกมาก
    #1943
    0