ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,715 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,320 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    456

    Overall
    406,715

ตอนที่ 86 : ภาค 3 บทที่ 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4329
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    24 พ.ค. 60



        “ข้าไม่ทราบขอรับท่านหมอ แต่ถ้าถามถึงเหตุผลของสำนักแพทย์หลวงนั้น พวกข้ารู้ขอรับว่าพวกมันต้องการอะไร”เจิ้นหู่หลับตาลง เมื่อคิดถึงความวุ่นวายที่ท่านเจ้าสำนักต้องพบเจอ ไหนจะการสูญเสียพี่ชายอย่างท่านจิ่นกวาง และต่อมาคือมารดาที่ตรอมใจกับการจากไปของบุตรชาย

        “พอแล้วเจิ้นหู่ เจ้าไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว”ฟางเซียนส่งเสียงขึ้นมาห้ามไม่ให้เจิ้นหู่บอกถึงความขัดแย้งระหว่างนางและสำนักแพทย์หลวง

        “ฟางเซียน เจ้านะนอนนิ่งๆไปเลย เจิ้นหู่เล่ามาทั้งหมด”เฟยหลงหันมามองคนไข้ของตัวเอง ทั้งที่เจ็บปวดขนาดนี้ยังฝืนพูดห้ามเจิ้นหู่อีก เรื่องที่เจิ้นหู่จะบอกนั้นเขารู้ไม่ได้เลยหรือยังไง

        “ข้าว่าเรื่องนี้ให้ท่านเจ้าสำนักเล่าให้ท่านหมอฟังเองดีกว่าขอรับ”เจิ้นหู่หลุดเรียกฟางเซียนว่าท่านเจ้าสำนักเหมือนอย่างเคย

        “อย่างนั้นก็ได้ แต่ข้าบอกไว้ให้รู้เลย ว่าข้าไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ”เฟยหลงยอมปล่อยเรื่องนี้ไปก่อน หนทางการเดินทางระหว่างฟางเซียนยังมีอีกนาน ต้องมีสักวันหนึ่งที่ฟางเซียนจะยอมเล่าให้เขาฟังว่าทำไมตัวเองถึงถูกวางยาพิษแบบนี้

        “เฟยหลง เดี๋ยวข้ามีจดหมายต้องส่งด่วน เดี๋ยวกลับมา”หนีหวงที่นั่งเขียนข้อความลงไปกระดาษเสร็จแล้วเดินเข้ามาบอกเฟยหลง เรื่องนี้นางต้องรีบรายงานท่านแม่ทัพใหญ่โดยด่วน เพื่อเตรียมรับมือเอาไว้

        “รีบกลับมาล่ะ”นี้ก็อีกคนที่มีเรื่องปกปิดเขาอยู่ ดูท่าว่าเรื่องที่หนีหวงปกปิดนั้นน่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับการที่นางมาอยู่ข้างกายเขา รอให้ผ่านคืนนี้ไปก่อนเถอะ แล้วเขาจะทำให้หนีหวงรู้ว่าไม่สมควรมีเรื่องปิดปังต่อเขา

        เฟยหลงหันมาสนใจฟางเซียนที่กำลังกอดตัวเองแน่น อันที่จริงการฝังเข็มนั้นต้องถอดเสื้อผ้าของคนไข้เพื่อทำการรักษา แต่สำหรับเฟยหลงแล้วการจะทำแบบนั้นอย่างน้อยต้องอยู่ในสถานที่มิดชิดกว่านี้

        “เจ้าจะไม่ถอดเสื้อข้าเหรอเฟยหลง แล้วอย่างนี้จะฝังเข็มข้าได้ยังไง”ฟางเซียนถามอย่างสงสัย เมื่อเห็นเฟยหลงถือเข็มแบบนี้ แล้วจะฝังถูกที่หรือเปล่า

        “ไม่จำเป็นต้องถอด เจ้านอนนิ่งเถอะ อดทนไว้ก่อนรอข้าฝังเข็มเสร็จอาการน่าจะดีขึ้น”ท่านอาจารย์เคยสอนเขามาแล้วเกี่ยวกับการฝังเข็มผ่านเสื้อผ้า ซึ่งมันอาจยากกว่าที่ต้องหาตำแหน่งที่ใช้ แต่เขาว่าการฝังเข็มนี้เหมาะที่ใช้กับหญิงสาว

        “งั้นเริ่มเถอะ ตอนนี้ข้าจะไม่ไหวอยู่แล้ว”ฟางเซียนทนกับความเหน็บหนาวไม่ไหวแล้ว อาการตอนนี้ที่นางกำลังผจญอยู่นั้นมากกว่าที่เคยมาเสียอีก ส่วนเรื่องที่เจิ้นหู่สงสัยในตัวรองเจ้าสำนักนั้น นางคิดว่าต้องสั่งให้ซู่เม่ยสืบเป็นการลับ เนื่องจากว่ารองเจ้าสำนักมีคนที่ติดตามอยู่พอสมควร หากเขาเป็นคนร้ายคนนั้นจริงๆจะได้ไม่แหวกหญ้าให้งูตื่น ฟางเซียนคิดจะขุดรากถอนโคนคนที่คิดร้ายต่อสำนักของนางออกไปให้หมดเลยทีเดียว และเป็นเหมือนการเชือดไก่ให้ลิงดู

        “ได้ข้าจะเริ่มล่ะนะ ช่วงที่ข้าฝังเข็มไปนั้นเจ้าต้องห้ามฝืนตัวเองต้าน เข้าใจที่ข้าบอกหรือไม่ฟางเซียน”เฟยหลงมองพลางเซียนที่พยักหน้าบอกว่าเข้าใจ ก่อนจะเริ่มต้นลงมือฝังเข็มให้ฟางเซียนอย่างช้าๆ เข็มแต่ล่ะเข็มนั้นเฟยหลงแทรกลมปราณของตัวเองลงไปด้วย เพื่อกรุยทางให้พิษได้ไหลมารวมอยู่ที่เดียวกัน การใช้ลมปราณช่วยในการฝังเข็มนั้นดึงเอาเรี่ยวแรงของเฟยหลงไปเกือบหมด แค่เวลาผ่านไปครึ่งชั่วยาม เสื้อผ้าของเฟยหลงก็เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อที่ไหลออกมา ทั้งจากความเคร่งเครียดในการรักษาและความเหนื่อยล้า

        เจิ้นหู่มองดูการรักษาของท่านหมอที่รักษาอาการผู้เป็นอา ด้วยความทึ่งกับวิธีการ เขาไม่รู้ว่าจะมีหมอคนไหนบ้างที่สามารถทำได้อย่างนี้ จากตอนแรกที่สีหน้าของท่านเจ้าสำนักเจ็บปวดทรมานกับอาการกำเริบของพิษ ตอนนี้เริ่มผ่อนคลายลงแล้ว เริ่มมีสีเลือดฝาดออกมาบ้าง

        “เจิ้นหู่อีกเดี๋ยวเจ้าเทยามาให้ข้าด้วย”เฟยหลงร้องบอกเจิ้นหู่ที่กำลังต้มยา หลังจากที่เขาฝังเข็มให้เสร็จแล้ว ฟางเซียนต้องกินยาทันทีเพื่อให้การฝังเข็มได้ผลเต็มที่

        หนีหวงที่กลับมาแล้วมองดูเฟยหลงกำลังทำการรักษาฟางเซียน ตอนแรกหนีหวงคิดจะเดินเข้าไปช่วยเฟยหลง แต่เมื่อคิดดูแล้วตัวนางไม่มีความรู้เกี่ยวกับรักษาอยู่เลย การเข้าไปช่วยก็เหมือนกับก่อกวนเฟยหลง หนีหวงจึงเดินไปช่วยเจิ้นหู่กับหลิวเมิ่งแทน

       

        “ท่านเจ้าสำนักขอรับ หน่วยที่คอยติดตามท่านหมอส่งจดหมายมาด่วนขอรับ”เสียงกระซิบบอกของพ่อบ้าน ทำเอาจางหู่ที่กำลังตรวจรายงานของสำนักสงสัย ว่าจดมายที่ส่งมาคืออะไร

       “พวกนั้นส่งจดหมายมา หรือว่าเป็นจดหมายรายงานของเดือนก่อน”

        “ไม่ใช่ขอรับท่านเจ้าสำนัก คนของเราที่เฝ้าหอนกพิราบได้รับจดหมายฉบับนี้ขอรับ”พ่อบ้านรีบรายงานให้รู้ว่า จดหมายที่อยู่ในมือเขาฉบับนี้ถูกส่งมาแบบไหน

“เอามาให้ข้า แล้วสั่งให้คนรีบไปตามหยวนกงมาพบข้าที่ศาลากลางน้ำด่วน”จางหู่หลังจากที่รับจดหมายมาไว้ในมือแล้ว รีบสั่งให้พ่อบ้านของเขาสั่งคนไปตามหยวนกงมาพูดคุยปรึกษา การที่มีจดหมายมาในเวลาแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องดีเลย

        “ขอรับท่านเจ้าสำนัก”พ่อบ้านรีบเดินออกไปทำตามคำสั่งที่ได้รับมา เนื่องจากรู้ดีว่าท่านหมอมีความสำคัญยังไงต่อท่านเจ้าสำนักของตน

        จางหู่เปิดอ่านจดหมายในมือก่อน เมื่อได้อ่านข้อความที่อยู่ในจดหมายแล้ว เขาได้แต่ตื่นตะลึงปล่อยให้จดหมายตกลงกับพื้น และไม่เข้าใจว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง

        “เป็นไปไม่ได้”นั้นคือคำพูดที่หลุดออกมาของจางหู่ ก่อนที่เขาจะรีบเก็บจดหมายขึ้นมาอ่านซ้ำไปซ้ำมาอีกรอบ ว่าอ่านตกหล่นไปตรงไหนหรือเปล่า

        “เจ้าคิดอะไรอยู่เหรอเฟยหลง”หนีหวงที่เดินตามเฟยหลงมาริมแม่น้ำเอ่ยถามขึ้น นางเห็นเฟยหลงเป็นแบบนี้ตั้งแต่รักษาฟางเซียนเสร็จ หรือว่าการรักษาจะไม่ได้ผล

       “หนีหวง เจ้าคิดว่าข้าควรให้ฟางเซียนกินยาในขวดนี้ดีหรือไม่”เฟยหลงส่งขวดยาในมือไปให้หนีหวง จากการตรวจครั้งล่าสุดนี้ทำให้เขามองเห็นข้อแตกต่างระหว่างท่านอาจารย์ของเขาและฟางเซียน ว่ามีตรงไหนบ้าง

        “มันคือยาอะไร”หนีหวงพลิกดูขวดยาในมือด้วยความสงสัย พลางมองเฟยหลงที่ทำสีหน้าเคร่งเครียดไม่เปลี่ยนแปลง

        “หนีหวงเจ้ารู้ใช่หรือไม่ ว่าอาจารย์ของข้าถูกพิษชนิดเดียวกันกับฟางเซียน”ฟางเซียนพยักหน้าบอกว่านางรู้เรื่องนั้น ก่อนออกเดินทางมาพบเฟยหลงนั้นท่านแม่ทัพใหญ่ได้บอกเรื่องราวทุกอย่างเกี่ยวกับเฟยหลงให้นางรู้ทั้งหมด

        “ข้ารู้ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับยาในขวดนี้”หนีหวงส่งขวดยาคืนกับเฟยหลง นางเดินไปนั่งที่โขดหินเพื่อรอฟังเรื่องราวที่เฟยหลงจะบอก

        “ฟางเซียนมีระดับต่ำกว่าลมปราณของอาจารย์ข้าสามขั้น นั้นทำให้นางต้องทรมานมากกว่า และที่สำคัญพิษในกายของนางยังมากกว่าที่อาจารย์ข้าได้รับ”ทั้งที่เรื่องแบบนี้เขาควรรู้ตั้งนานแล้ว แต่เฟยหลงกับไม่เคยสังเกตมันเลย หากว่าวันนี้ไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น เขาคงจะปล่อยมันผ่านไปเลย ไม่คิดจะสนใจ ถือว่าเป็นความผิดพลาดในฐานะของคนเป็นหมอ ที่ไม่ตรวจให้ละเอียด หากจะโทษใครก็ต้องโทษตัวเขาที่ละเลยสิ่งสำคัญแบบนี้

        “ยาที่อยู่ในขวดนี้คือยาเพิ่มลมปราณที่ข้ามีอยู่ มันจะช่วยให้ฟางเซียนเลื่อนระดับจากลมปราณเดิมที่นางอยู่ ขึ้นมาอยู่ในระดับขั้นสีแดงหรือไม่ก็สีดำ”หนีหวงมองดูขวดยาในมือเฟยหลง เมื่อรับรู้ความสำคัญของเม็ดยาที่อยู่ในนั้นหนีหวงคิดว่าเมื่อครู่ถ้านางทำมันตกแตกไปคงไม่มีทางหาซื้อคืนมาให้เฟยหลงได้แน่ ยาที่ทำให้เลื่อนขั้นลมปราณแบบนี้นางรู้ดีว่ามีค่ามากแค่ไหน ถ้ามีใครรู้ว่าเฟยหลงมีมันล่ะก็นั้นคงจะไม่ปลอดภัย หนีหวงรีบหันมองรอบๆว่ามีใครอยู่หรือได้ยินคำพูดนี้หรือไม่

        “เฟยหลงมีใครรู้เรื่องยานี้หรือไม่ อย่าได้พูดเรื่องนี้ออกไปอีกเข้าใจหรือไม่”หากเป็นคนอื่นที่ได้ยินแบบนี้ เขาเชื่อว่าตัวเขาคงตายและแย่งชิงขวดยานี้ไปแล้ว เพราะความสำคัญของยาตัวนี้มีมากแค่ไหนเขาย่อมรู้ดี หากมีใครรู้เชื่อได้เลยว่าการเดินทางอีกเก้าปีนี้เขาคงต้องวุ่นวายไปกับการหลบหนีการตามล่าของคนที่ต้องการเม็ดยานี้ แต่คนที่อยู่ตรงหน้าของเขาเป็นหนีหวงคนที่สหายท่านอาจารย์ส่งมาเพื่ออยู่ข้างกายและเป็นเพื่อคู่คิดของเขา

        “ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะไม่พูดถึงยานี้อีก แต่ว่าเจ้าช่วยข้าตัดสินใจที ว่าควรให้มันกับฟางเซียนดีหรือไม่”



................................................................................................


เมื่อคืนหมดแรงค่ะ ทำให้ไม่ได้ลง 

วันนี้จึงรีบมาลงให้ทุกคนอ่าน

วันนี้ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เดี๋ยวเจอกันตอนดึกๆอีกตอนนะคะ

ขอให้สนุกกับการอ่านค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #1440 Fujita (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 00:03
    ขอบคุณครับ
    #1440
    0
  2. #1426 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 01:12
    ถ้ารู้ว่าเป็นอาจะไม่เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น
    #1426
    0
  3. #1422 แว่นใส (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 13:15
    มียาเยอะไหม ถ้าทำใหม่ได้ก็น่าให้นะ
    #1422
    1
    • #1422-1 Karjalainent (จากตอนที่ 86)
      24 พฤษภาคม 2560 / 14:21
      พระเอกเป็นคนทำขายส่งประมูลเดือนล่ะห้าเม็ดนั่นไง ไม่ต้องกังวลว่าจะหมด แต่ปัญหาคือ มันยังไม่ไว้ใจฟางเซียน เลยไม่กล้าให้
      #1422-1
  4. #1421 Empty_Mind (@mrsuchart1970) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 12:57
    ถอนลากถอนโคน >> ถอนรากถอนโคน
    ลาก = ฉุด ดึง
    ราก = ส่วนที่ใช้ยึดจับของต้นไม้

    พืชส่วนใหญ่ใช้รากยึดจับดินและหาอาหาร(พืชทั่วไป)
    แต่บางชนิดใช้รากเป็นส่วนกักเก็บสารอารหารไว้(พืชชนิดมีหัว)
    #1421
    0
  5. #1420 JomMuD (@JomMuD) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 12:49
    ขอบคุณครับ เมื่อไหร่จะเปิดเผยกันเนี้ย!! ลับลมคมนอกจริง
    #1420
    0
  6. วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 11:53
    thanks
    #1419
    0
  7. วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 11:14
    ขอบคุณครับ
    #1418
    0