不潔花朵 บุปผาเย้าหฤทัย [จบบริบูรณ์]

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 314,556 Views

  • 3,797 Comments

  • 9,902 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    312

    Overall
    314,556

ตอนที่ 3 : ภาค1 ดรุณีงามต้องพร้อมด้วยปัญญา [1/3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16330
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    23 มี.ค. 60

ภาค1: องค์หญิงผู้งามพิลาส

ดรุณีงามต้องพร้อมด้วยปัญญา [1/3]


รูปภาพที่เกี่ยวข้อง



โลกแห่งนี้ถูกเรียกโดยรวมว่าเขตแดนฉิน ในอดีตประกอบด้วยเจ็ดแคว้นหลักคือ เสวี่ย ซินตี่ เว่ยหยาง เจิ้งหนาน ซีรุ่ย จ้าวยี่ และไป๋หลาง แต่ด้วยความอ่อนแอของเหล่าจักรพรรดิบางแคว้นทำให้ต้องตกเป็นเบี้ยล่างของผู้แข็งแกร่ง แคว้นเสวี่ยเป็นแคว้นที่มีขนาดใหญ่มากที่สุดมีแคว้นใต้การดูแล3แคว้นคือไป๋หลาง จ้าวยี่ และซีรุ่ยที่เคยเป็นแคว้นหลัก ด้วยความปรีชาของฮ่องเต้แห่งต้าเสวี่ยทำให้ชนะสงครามจนเข้ายึดแคว้นทั้งสามได้สำเร็จ


ปัญหาความขาดแคลนทรัพยากรการทำกินของแคว้นเสวี่ยในอดีตจึงหายไปเมื่อได้แผ่นดินที่สมบูรณ์มาถึง3แคว้นใหญ่ ส่วนล่างของแคว้นติดต่อกับทะเลทำให้มีการค้าขายสำคัญกับชาติตะวันตก ด้านตะวันตกติดต่อกับเขตภูเขาที่เปี่ยมไปด้วยแร่และอัญมณี  ด้านตะวันออกเชื่อมกับทะเลทรายที่คั่นระหว่างต้าเหวี่ยกับแคว้นเว่ยหยาง ส่วนทางเหนือติดต่อกับรอยตัดของทุกแว่นแคว้นที่ถูกเชื่อมโยงเข้าหากันใต้ชื่อ ราชวงศ์จางหลินแห่งวังบุปผา


“ต้าเสวี่ยยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ เหตุใดสามแคว้นที่เหลือจึงไม่ยอมสวามิภักดิ์กับเราเล่า” นางหันไปถามผู้ให้ความรู้อย่างนึกแปลกใจ


ตอนนี้แผ่นดินด้านล่างของเขตแดนฉินตกเป็นของต้าเสวี่ยแล้วทั้งสิ้น แล้วด้วยเหตุอันใดแคว้นซินตี่ เว่ยหยางและเจิ้งหนานจึงยังยืดหยัดต่อกรกับอำนาจที่เหนือกว่าตนหลายเท่าตัวอยู่อีก


“อำนาจมีมากเกินไปล้วนเกิดข้อเสีย” มหาปราชญ์ส่งกระดาษที่มีแผนที่เขตแดนฉินให้เด็กสาวที่ใบหน้าครึ่งล่างถูกซ่อนใต้ผ้าผืนบาง “กระทั่งวังหลังยังต้องมีสองอำนาจคอยคัดคาน เช่นเดียวกัน แคว้นเสวี่ยยิ่งกว้างใหญ่ไพศาลยิ่งยากที่จะปกครอง ฮ่องเต้เล็งเห็นจุดนี้จึงไม่คิดทำศึกกับแคว้นทั้งสาม”


“อย่างไรกัน”


“อำนาจหากรวมในมือคนๆเดียว หากหลุดไปก็จะเกิดภัยและหายนะที่ยากจะควบคุม ขุนนางที่มีอยู่ก็ใช่ว่าจะวางใจได้ทั้งหมด ความกระหายในอำนาจของคนนั้นน่ากลัวยิ่ง” ดวงตาคู่สวยหลุบลงมองพื้นโต๊ะหยกเล็กน้อย ทำไมนางจะไม่ทราบเล่าว่าความกระหายสู่ที่สูงนั้นน่ากลัวเพียงใด ความเจ็บปวดครั้งนั้นนางยังจดจำได้ดี


“ท่านหมายถึงการก่อกบฏ”


“ถูกต้อง” ชายเสื้อสีแดงเลือดหมูของมหาปราชญ์สะบัดไปตามแรงลมที่พัดผ่านเก๋งริมน้ำ พัดผิวน้ำให้กระฉอกเป็นระลอกคลื่น กลิ่นดอกบัวในสระส่งกลิ่นโชยมาตามลม


แคว้นประจำทิศนั้นแบ่งตามตำแหน่งที่ตั้ง


แดนเหนือคือราชวงศ์หยวน แคว้นซินตี่ ดินแดนแห่งป่า มีความอุดมสมบูรณ์ที่สุด


แดนใต้คือราชวงศ์เสวี่ย จุดรวมอำนาจอยู่ที่วังเทพีตระการหยก เมืองมหานครกลางวารีแคว้นเสวี่ย ดินแดนที่กว้างใหญ่ไพศาลกินพื้นที่รอบๆจรดทะเล


แดนตะวันตกคือราชวงศ์หลาง แคว้นเจิ้งหนาน ดินแดนแห่งหุบเขา อุดมสมบูรณ์ด้วย สมุนไพรหลากหลายสวรรค์ของนักปรุงโอสถ


แดนตะวันออกคือราชวงศ์ชาง แคว้นเว่ยหยาง ดินแดนจรดทะเลทรายและเขตทุ่งหญ้ากว้างใหญ่


โดยที่มีส่วนกลางที่เป็นอาณาเขตขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางจุดตัดของทั้งสี่แคว้น เป็นเขตที่รวบรวมเหล่าผู้มีอิทธิพลในด้านมืด ใต้ภาพลักษณ์ของแดนแห่งสตรีและบุรุษผู้งดงาม ราชวงศ์จางหลินแห่งวังบุปผา ไม่มีผู้ใดทราบที่มาของแคว้นนี้ และไม่มีใครกล้าลองดี เพราะต่างเป็นที่โจษจันถึงความเหี้ยมโหดของผู้คน


“แม้การก่อกบฏในต้าเสวี่ยจะทำได้ยากเพราะอำนาจอยู่ในมือฮ่องเต้แต่เพียงผู้เดียว แต่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ การมีอยู่ของแคว้นทั้งสามจึงเป็นเหมือนเกราะปราการสำคัญ จึงเกิดการแบ่งแคว้นประจำทิศขึ้น ให้อีกฝ่ายสนใจปกครองแคว้นของตนมากกว่าการมาทำศึกสงคราม โดยมีตัวแปรสำคัญคือแคว้นของเรา”


“...” พระบิดาของนางเก่งกาจถึงเพียงนี้เลยงั้นหรือ ทุกทีก็เห็นแค่ปีศาจหน้ายิ้มเท่านั้น มิคิดว่าจะมีความคิดเฉียบแหลมเช่นนี้


“จะกล่าวไปเรื่องนี้ก็ออกจะเข้าใจยากเกินไปสำหรับเจ้านะ เหมียนเอ๋อ”


จะกล่าวว่านางแก่แดดแก่ลมสินะ... นางตวัดสายตาไปมองคนที่ปั้นหน้ายิ้มแย้มตรงหน้าอย่างคาดโทษ หากไม่ติดว่าเป็นคนคุ้นเคย นางจะให้พระบิดาส่งไปขังเสียให้เข็ดหลาบ  


“ตามหานังสนมโสโครกนั่นให้เจอ แล้วเอาปิ่นของข้าคืนมาให้ได้”


“ฮึก ช่วยด้วย ใครก็ได้ได้ช่วยข้าที”


เสียงกรีดร้องและคำผรุสวาทตามมาด้วยเสียงตบเรียกนัยน์ตาหงส์ฉ่ำน้ำให้เหลือบไปมองเพียงเล็กน้อย นางเห็นใบหน้าขาวนวลของสนมที่ตกเป็นเบี้ยล่างปรากฏรอยแดงเป็นปื้น น้ำเสียงสั่นเครืออ้อนวอนให้ผู้อื่นช่วยเหลือ โดยที่ตนไม่คิดจะดิ้นรนหาทางรอดด้วยตนเอง เอาแต่กรีดร้องโวยวายเช่นนั้นอย่างนึกเหยียดหยัน


สตรีเหล่านี้ก็เป็นเสียอย่างนี้...



ล้วนเรียกร้องความสนใจไม่แตกต่างกัน


ทำทุกหนทางเพื่อให้ผู้อื่นเห็นใจ ซัดทอดฝ่ายตรงข้ามให้ดูย่ำแย่ อาศัยหน้ากากลูกแกะเพื่อเก็บซ่อนความน่าเดียดฉันท์ของตน มู่เหมียนส่ายหน้าเบาๆนึกเวทนาผู้ลงมือทำร้ายสนมนางนั้น อีกประเดี๋ยวคงมีคนไปฟ้องเรื่องนี้กับฮองเฮา และนางผู้นั้นก็จะตกเป็นผู้พ่ายแพ้กลายเป็นนางยักษ์นางมารในสายตาฮ่องเต้


บางครั้งนางก็ไม่เข้าใจ เพราะเหตุใดกันผู้แสดงท่าทีร้ายกาจจึงไม่ได้รับความเห็นใจ ทั้งๆที่บางครั้งคนหยาบคายและทำร้ายผู้อื่นนั้นน่าสงสารกว่าคนที่ถูกรังแกมากนัก แต่เมื่อเกิดปัญหาทุกคนต่างกล่าวโทษคนที่ใช้กำลังเพียงฝ่ายเดียว โดยไม่ได้ว่ากล่าวอันใดกับสตรีเจ้าน้ำตา


“วังหลังของแคว้นเราครึกครื้นเสียจริง คิดเช่นนั้นไหมเหมียนเอ๋อ” เสวี่ย หยูจวี๋ พี่ชายร่วมมารดาคนที่สาม ผู้ดำรงตำแหน่งมหาปราชญ์ด้วยอายุ25ปี เขาเป็นบุรุษที่มีกลิ่นอายเจ้าสำราญแต่แฝงซ่อนไว้ใต้ความสุขุม ใบหน้าคมออกหวานราวอิสตรี ดวงตาดอกท้อสีดำสนิทใต้แพขนตาหนายาวฉายแววเจ้าเล่ห์คล้ายสุนัขจิ้งจอก เช่นเดียวกับร่างกายสูงโปร่งติดจะบางเกินชาย ผิวกายขาวซีดอย่างคนไม่ค่อยออกรับแสงสว่าง


“ครึกครื้นไปด้วยการสาดวาจาหยาบคายบาดหู น้องก็ไม่ประทับใจหรอกนะเพคะท่านพี่จวี๋” นางประคองกาน้ำชากระเบื้องรินให้พี่ชายด้วยท่วงท่าพลิ้วไหวจับใจ กลิ่นหอมอ่อนๆของชาดอกงิ้วฟุ้งกระจายโอบล้อมให้ความรู้สึกผ่อนคลาย


“ฮ่าๆ วาจาของเจ้านี่ฟังกี่คราก็ร้ายเหลือเกินวัยของตนเสียจริง” ร่างสูงโปร่งทอดสายตามองน้องสาวของตนอย่างเอ็นดู เมื่อได้ฟังถ้อยคำจิกกัดคนในบทสนทนา


“นี่ไม่นับว่าเป็นวจีร้ายเหลือหรอกเพคะ” ลมอ่อนๆพัดโชยหอบกลิ่นหอมชวนเอียนของดอกงิ้วไปทั่วบริเวณ แรกๆก็หอมดีอยู่หรอกแต่ผ่านไปนานเข้า นางชักจะรู้สึกคลื่นไส้เสียแล้ว


มู่เหมียนพยายามควบคุมสายตาให้จดจ่อกับตัวอักษรในแผ่นไม้ตรงหน้า ชาติก่อนหน้านี้นางไม่ได้ใส่ใจการศึกษามากเท่ามารยาทจึงพลาดโอกาสไปอย่างน่าเสียดาย ทั้งๆที่มีอาจารย์ยอดเยี่ยมถึงเพียงแต่นางกลับไม่เห็นค่า เอาแต่ทุ่มเทฝึกฝนตนเพื่อออกเรือน ลืมทุกสิ่งทุกอย่างกระทั่งการสำรวจใจตนเอง


“พี่ทราบข่าวมาว่าเจ้ากำลังจะได้ครอบครองตำแหน่งท่านหญิงดอกงิ้ววัยเยาว์”


บรรยากาศรอบกายพลันเงียบงันลงเมื่อได้ยินสิ่งที่คนตรงหน้าได้เอ่ยขึ้นมา ท่านหญิงดอกงิ้วอันใดกัน นางยังไม่พร้อมสำหรับตำแหน่งที่ว่านั้นหรอก การอ่านเขียนก็ยังไม่แตกฉาน มีเพียงศาสตร์ศิลป์จะเอาอะไรไปอวดวังบุปผากัน


หยูจวี๋ลอบสังเกตใบหน้าอ่อนเยาว์ของดรุณีน้อยตรงหน้า มู่เหมียนมีความสุขุมมากก็จริง ทว่ายังติดการแสดงออกทางแววตามากเกินไป อาจเป็นเพราะนางยังเด็กจึงไม่สามารถควบคุมสายตาตนเองให้ดีเท่าที่ควร การอ่านเขียนนั้นคล่องแคล่วต่างกับน้องๆร่วมบิดาคนอื่นที่กระทำตัวเอาแต่ใจ ไม่ตั้งใจเล่าเรียน เหลือเพียงการเพิ่มทักษะแต่งกลอน ขับลำนำสำนวน


เห็นน้องที่นับเป็นศิษย์เก่งกาจและงดงามถึงเพียงนี้


พี่ชายซาบซึ้งจนน้ำตาแทบไหล


เขาลอบปาดน้ำตาที่ไหลซึมหางตาด้วยความปลาบปลื้ม ไม่ค่อยแปลกใจที่มารดาไม่ค่อยปล่อยให้นางออกมาวิ่งเล่นด้านนอกอ่างที่สนมนางอื่นทำ ผิวกายของน้องน้อยจึงไม่ต้องพบเจออากาศแห้งและร้อนนี่ทำร้ายเอา


“เลิกมองหน้าน้อง แล้วทำสีหน้าชวนขยะแขยงเช่นนั้นจะได้หรือไม่” มู่เหมียนผินหน้าไปมองคนตรงหน้า แววตาสื่อความรู้สึกที่ว่าโดยไม่ปิดบัง


“เหมียนเอ๋อ~” หยูจวี๋เรียกน้องสาวที่ขยับกายหนีห่างเสียงอ่อย “เจ้าจะไปไหนน่ะ บทเรียนของวันนี้ยังไม่จบลงเลยนะ”


“ขออภัยท่านพี่ น้องคงมิอาจนั่งใกล้ชิดคนที่มองน้องด้วยสายตาน่ากลัวเช่นนั้นได้” นางคว้าเก้าอี้มากันคนที่เดินตามมาไว้ “มันน่าขยะแขยง”


“เอ๋ เดี๋ยวก่อนสิเหมียนเอ๋อ!


“หยุดตามน้องเสียที มหาปราชญ์โรคจิต!” สายตาราวกับจะกลืนกินนางเข้าไปเมื่อครู่ แค่นึกถึงขนอ่อนก็ลุกซู่แล้ว!


-MISS SORAKI-

*มีท่านพี่เป็นแฟนคลับ น้องเหมียนถึงกับขยะแขยง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #3027 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 14:48
    ท่านพี่จวี๋ดูจะเป็นพวกหลงน้อง
    #3027
    0
  2. #2238 Fleur en Fleur (@phuengz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 07:16
    ตอนนี้ปูพื้นงงๆ
    #2238
    0
  3. #2205 ZooZomZaZen (@ratchatazom) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 15:09
    โอยยน่ารักอะท่านพี่~~~
    #2205
    0
  4. #2113 hept (@SWOONNER_BT) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 13:47
    ซิสค่อนหรอคะท่านพี่
    #2113
    0
  5. #1213 F9A7B (@wanicha-28) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 07:39
    มีความน่ารัก
    #1213
    1
    • #1213-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 3)
      28 เมษายน 2560 / 18:04
      มุ้งมิ้งล่ะซี่
      #1213-1
  6. #823 w'wi (@winunda878) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 14:55
    สงสารหรือสมน้ำหน้าดี
    #823
    0
  7. #534 ปีศาจสีเงิน (@aaron-anael-abel) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 05:17
    สงสารรร วาจาร้ายกาจเหลือล้น55555
    #534
    1
    • #534-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 3)
      22 เมษายน 2560 / 06:24
      ปากจัดจ้านแบบผู้ดีค่ะ หึๆ
      #534-1
  8. #444 411nidtop (@nongnunid) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 11:44
    ทำไมตลก 555
    #444
    1
    • #444-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 3)
      20 เมษายน 2560 / 11:54
      อะแฮ่ม คนสวยทำอะไรไม่ผิดค่ะ
      ตลกตรงหนายยยย หึๆ
      #444-1
  9. #299 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 21:48
    5555555
    #299
    0
  10. #137 fairy (@game_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 03:59
    ท่านพี่5555555
    #137
    0
  11. #70 ลูกน้ำ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 13:39
    มู่เหมียนถึงกับแหยงท่านพี่

    สงสารมหาปราชญ์ 555+

    ภาษาของไรท์อ่านละมุนจัง
    #70
    1
    • #70-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 3)
      30 มีนาคม 2560 / 14:16
      ขอบคุณมากๆนะคะ
      ส่วนท่านมหาปราชญ์ หึๆ เป็นพี่ชายแสนดีที่หลงน้องเกินไปต้องทำใจ
      #70-1
  12. #22 บัว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 13:02
    โอ้ย อ่านแล้วมันให้ความรู้สึกละมุน

    นางเอกสวยเลยช้อบชอบ

    แต่ท่านพี่นี่ซิสค่อนสินะ

    นางทันคนดีมากก แม่ยกปลื้มค่าาา
    #22
    0
  13. #16 kithong (@btobry) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 22:48
    สงสารท่านพี่ขนาง หรือสงสารนางดี5555+ น่ารัก สู้ๆนะคะไรต์ รอคร้าบป๋ม สู้ๆ
    #16
    0
  14. #15 risuki666 (@risuki666) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 21:35
    ท่านพี่ดูซิสค่อน 555
    #15
    0
  15. #14 shadow_devil (@wrtja) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 21:26
    มหาปราชญ์โรคจิต//ท่านพี่กลายร่างตั้งเเต่เมื่อใดเจ้าคะ555
    #14
    0
  16. #13 22052544 (@22052544) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 20:49
    555ท่านพี่ของนางก้อรักหลงน้องสาวซะเหลือเกินมีแบ็ดมาเพิ่มขึ้นด้วย ขอบคุนไรท์มากๆๆนะคะที่มาอัพทุกวันไห้รีดอ่านม่ค้างงงกัล^^
    #13
    0