“เลี้ยงมาจนปีกกล้าขาแข็ง ให้ด่าให้เถียงได้จนทุกวันนี้”
ประโยคนี้...อยากจะทวงบุญคุณก็บอกมาเถอะ
รู้หรอกน่าว่าใครเลี้ยงมาไม่ใช่ไม่รู้ แต่ว่ากับเรื่องเงินมันเข้าใครออกใครที่ไหนล่ะ!!!
เวลามายืมเงินก็ไม่เคยทวงคืน(ยกเว้นช่วงที่จำเป็นต้องใช้)อยากได้ก็เอาไปเลยถือเป็นการทดแทนบุญคุณเท่าที่ทำได้ แต่จะคืนหรือไม่มันก็แล้วแต่คุณ
แต่ว่า ยืมเงินไปตั้งพันหนึ่งตั้งแต่ต้นเดือนกรกฎาคม ไม่ได้ทวงคืนเลย จนกระทั่งล่วงเข้ากลางเดือน มายืมเงินอีกรอบ พอบอกว่าไม่มีก็ด่าเป็นชุด พอเถียงเข้าหน่อยเพราะมันไม่จริงก็มาด่าหาว่าเถียง เออใช่! ไม่ได้ทำผิดก็ต้องก้มหน้ายอมรับเพราะว่าเป็นลูกงั้นเหรอ ทั้งๆ ที่เพิ่งยืมไปตอนต้นเดือนแท้ๆ ตั้งพันหนึ่ง
แต่กลับจำไม่ได้
จำไม่ได้ก็ไม่ได้ว่าอะไรซะหน่อย แต่มันถูกแล้วเหรอ เพราะไม่มีหลักฐานเลยมั่วได้สินะ คนถูกยืมเกือบจะลืมไปแล้วว่าเคยให้ยืมไปตั้งพันหนึ่ง เงินมันเลยหมดเร็ว เกือบลืมไปแล้ว ถ้าไม่มายืมอีกตอนกลางเดือน
ก็คนมันไม่มีอ่ะ ที่มีก็เงินเก็บแล้วเรื่องอะไรจะควักเนื้อจ่ายวะ เงินเก็บนั่นน่ะ คุณเป็นบอกให้หัดเก็บเงินแท้ๆ ก็เก็บสิ!!! หรือจะให้เอาออกมาให้เพราะเงินใช้มันหมดล่ะ ความจริงจะให้เงินเก็บยืมก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะ ถ้าไม่มาด่ากันก่อนน่ะ แล้วเงินเก็บของเราในธนาคารล่ะ? จำได้ว่าช่วงเด็กๆ คุณเอาเงินในกระปุกออมสินของเราไปฝากไว้ที่ธนาคารไม่ใช่เหรอ คนถือบัตรเอทีเอ็มก็คุณด้วย ความจริงนั่นน่ะบัญชีคุณด้วยซ้ำไปมั้ง ไปเบิกในธนาคารเอาก็ได้นี่นา
แล้วทำไมไม่ไปเบิกล่ะ?
หรือว่าแม้แต่เงินในธนาคารก็หมดแล้ว?
หรือว่าเพราะเป็นเงินเก็บเลยไม่อยากใช้?
ไม่รู้ล่ะ
รู้แต่ว่าถ้ามายืมก็ให้เสมอแล้วก็ไม่ทวงด้วย(ถ้าไม่จำเป็นต้องใช้) เงินหมดเพราะให้ผู้มีบุญคุณยืมยังดี
กว่าให้เพื่อนไม่รู้คุณยืมเป็นไหนๆ แต่ทำไมต้องมาด่ากันด้วยวะเวลาที่ทางนี้เงินก็ไม่มีเหมือนกันน่ะ!!! บางครั้งตังค์ที่เสียไปก็ไม่ใช่ว่าเอาไปซื้อแค่ของกินเล่นหรอกนะ เพราะว่ามันเป็นเงินค่ากิน ที่จ่ายก็ต้องของกินอยู่แล้ว แต่ของกินเวลาซื้อมาแล้วกินน่ะ มันจะไปเหลือให้เห็นเหรอ ขนมปังเสียง่ายจะตาย ซื้อมาก็ต้องกินให้หมดโดยเร็ว ซื้อนมมาก็แย่งกับน้องกินจนหมด บางทีก็ซื้อของสดมาทำอาหารเองแล้วดันแพงซะด้วยของสดสมัยนี้ แล้วพวกห่อบรรจุทั้งหลายแหล่พอไม่ได้ใส่อะไรแล้วก็เป็นแค่ขยะ หรือจะให้เก็บขยะไว้ยืนยันว่าเราซื้อของมากินน่ะหา!? เงินที่หมดไปก็เพื่อของกินประทังชีวิตทั้งนั้นแหละ ถึงจะมีค่าหนังสืออยู่บ้างแต่ถ้าเอามารวมทั้งเดือนแล้ว กินเงินไปแค่สองสามร้อยเท่านั้นเอง อาจจะถึงห้าร้อยเลยก็ได้(แต่เป็นงบที่แบ่งแยกไว้แล้ว) ที่เหลือเอาไปทำอะไรล่ะ?
ก็กินกับเก็บน่ะสิ
เงินเก็บถึงช่วงแรกๆ ไม่ได้เก็บ
แต่ตอนนี้ก็เก็บแล้วนะเว้ย(ถึงเพิ่งจะเก็บเอาตอนนี้ก็เถอะ)!!! จะให้เอาออกมาให้ดูไหมล่ะ?
ตัวเองเอาเงินไปตอนต้นเดือนตั้งพันหนึ่งแท้ๆ แต่กลับจำไม่ได้งั้นเหรอ? พอกลางเดือนมายืมแล้วเงิน
หมดก็มาด่า เงินมันไม่ได้หมดหรอก ยังเหลืออยู่อีกเกือบพัน แต่ว่าอยู่ในฐานะตังค์เก็บ!!!
ถามว่าเงินเดือนนี้ไปไหนหมด
ตอบว่าคุณยืมไปตอนต้นเดือนพันหนึ่ง
(อีกพันหนึ่งเก็บไว้(แต่ตอนนี้เหลือแค่เจ็ดร้อย) ส่วนอีกพันหนึ่งก็
กินหมดเหลือแค่สองร้อย)
บอกไปแล้วว่ามีเงินเก็บแต่ไม่ฟัง
เอาแต่ด่าๆ ว่าใช้ไม่เป็นแล้วทำท่าจะมาควบคุม
ใช้ น่ะใช้เป็น แล้วก็ที่จ่ายในบ้านก็มีแหละ แต่คุณไม่เคยใส่ใจเท่านั้นเอง
คุณไม่เคยสนใจเราด้วยซ้ำ พอเราบอกอะไรที่ระคายหูหน่อยอย่างไม่มีเงินก็เอาแต่ด่าๆๆๆๆๆๆ กับด่า
เงินเก็บยังมีนะ จะเอาไหมล่ะ?
บอกแล้วว่าถ้าจะยืมก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะถือเป็นการทดแทนบุญคุณเท่าที่ทำได้เพราะตอนนี้ยังไม่โต ยังหางานทำไม่ได้
แต่เงินนี้ก็ไม่ใช่เงินที่คุณให้มาเหมือนกัน
คนที่ให้คือพ่อต่างหาก
แล้วพ่อก็บอกว่าเงินของเราด้วย
ไม่ได้ถือดี แต่ว่าไม่อยากให้ก้าวก่าย เราให้คุณจัดการตั้งแต่ประถมแล้ว ลูกคุณเพิ่งจะเริ่มโตก็ตอนมัธยม อะไรหลายๆ อย่างเพิ่งจะเริ่มทำเท่านั้น แล้วจะเร่งอะไรกันหนักกันหนา อยากให้ลูกเก่งแต่เด็กนักทำไมไม่ไปหาเด็กที่เป็นอัจฉริยะซะเลยล่ะ
ลูกคุณกำลังเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น ไม่ได้เอาเงินไปเที่ยวกลางคืนก็ดีถมเถแล้ว
เงินหมดเพราะของกินยังดีกว่าไปเล่นยาไม่ใช่รึไง?
ที่หงุดหงิด โมโห โกรธ ก็มีแค่...
คุณที่มาด่าโดยตั้งตัวเองเป็นใหญ่ตลอด จำอะไรก็ไม่จำแล้วมาหาว่าเรามั่วข้อมูล
แล้วทำไมเราต้องมั่วข้อมูลด้วยวะ เรื่องเงินเราไม่ค่อยสนใจด้วยซ้ำ(แม้จะรู้ว่ามันสำคัญก็เถอะ)มีก็ใช้ไม่มีก็เฉยๆ ไม่ใช่เพราะเกาะคุณกินหรอกนะ แต่เพราะไม่ได้คิดว่ามันสำคัญที่สุดในโลกดั่งพระเจ้า
บอกว่ายืมไปตอนเดือนที่แล้ว(มิถุนา) แต่ว่า...
เราใช้เงินจนเหลือไม่กี่ร้อยตั้งแต่ครึ่งแรกของเดือนแล้ว แล้วเราจะเอาเงินตั้งพันหนึ่งที่ไหนไปให้คุณยืมล่ะ คุณมายืมต้นเดือนกรกฎาคมต่างหาก เดือนนี้นะ เดือนกรกฎาน่ะ ใครกันแน่ที่ลืม ให้ตายสิ โธ่เว้ย!!!
ใครกันแน่ที่มั่วข้อมูลน่ะ?
ความคิดเห็น