พระชายาแสวงพ่าย

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 823,843 Views

  • 6,432 Comments

  • 12,059 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    710

    Overall
    823,843

ตอนที่ 40 : บทที่ 18 ความรักเปรียบดั่งยาพิษ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18360
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 101 ครั้ง
    20 เม.ย. 60

  
องค์ชายสี่ ผัวไรท์เอง





ช่องท้องของจวินอี้ปั่นป่วนไม่หยุดเมื่อไม่มีข่าวจากเหลียงเฟยส่งมาเสียที เธอเฝ้ารอตั้งแต่เช้า นัยน์ตาแดงก่ำเพราะอดนอน หัวใจสั่นไหวรุนแรงเมื่อสายลมพัดเกรียวกราว แค่บ่าวรับใช้เดินเข้ามาใกล้ก็ตื่นตระหนกจนสะดุ้งโหยง จวินอี้รู้สึกอึดอัดจนแทบทนไม่ไหว ก้มหน้าซบบนฝ่ามือและบ่นพึมพำ

“นางกำนัลคนนั้นเป็นเซี่ยจีกลับชาติมาเกิด นางสมควรตาย ข้าทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว ข้าไม่ผิด ข้าไม่ผิด!

ความกระวนกระวายกดดันให้เธอออกมาจากห้อง มานั่งรอคนส่งข่าวอยู่ที่ศาลาในสวนแม้ว่าเมฆกำลังตั้งเค้าอยู่ก็ตาม จนกระทั่งสายฝนเทกระหน่ำลงมาจากท้องฟ้าสีเทาทะมึน บดบังแสงตะวันไปจนหมดสิ้น เสียงสายลมสายฝนก็ยังคงกังวานเพรียกหา พร้อมกับทำให้สวนโบตั๋นในยงหวังฝูกลายเป็นแอ่งโคลนสกปรก

ตั้งแต่แต่งเข้ามาอยู่ในจวนยงหวังฝู ผู้คนให้เกียรตินับหน้าถือตาในฐานะพระชายาเอกของชินหวังอ๋องผู้องอาจสง่างามที่สุดในใต้หล้า จวินอี้จึงตั้งหน้าตั้งตาบริหารกิจการน้อยใหญ่ในจวนอ๋องให้เรียบร้อยไม่มีขาดตกบกพร่อง และไม่เคยกระทำการใดอันผิดต่อพระสวามีเลยแม้แต่น้อย เพราะฉะนั้นเขาจะไม่มีวันหาข้ออ้างใดมาขอหย่าขาดจากนางได้ ไม่มีวัน!

“ข้าจะไม่มีวันหย่ากับหวังเย๋ ข้าจะคลอดลูกให้หวังเย๋ ข้าจะเป็นพระชายาเอกที่หวังเย๋รักที่สุด” จวินอี้บ่นพึมพำซ้ำไปมา ชินหวังอ๋องมักจะกล่าวชื่นชมจวินอี้ว่าเป็นคนดี กตัญญูคอยดูแลพระมารดาแทนพระองค์เสมอ จวินอี้จึงแน่ใจว่าตนเองเป็นคนเดียวที่เหมาะสมคู่ควรแก่การยกย่อง และมั่นใจมาโดยตลอดว่าตนเองเป็นที่หนึ่งในพระทัย

จนกระทั่งความเชื่อมั่นนั้นถูกนาราทำลายลงไป

            จวินอี้กำหมัดแน่นหันไปตวาดบ่าวคนสนิท “มีข่าวจากในวังมาบ้างหรือไม่!

            “มะ...ไม่มีเลยเพคะพระชายา”

            “ไม่ได้เรื่องเลยสักคน ไสหัวไปให้พ้นหน้าข้าซะไป๊” จวินอี้กรีดร้องเหมือนคนสติแตก เอาแต่จ้องมองคราบดินโคลนที่สายฝนสาดกระเซ็นมาต้องชายกระโปรงแล้วร้องไห้ออกมาอย่างสุดทานทน เธอมีเท่าไหร่ก็ทุ่มเทให้พระสวามีหมดชีวิต แต่ดูเหมือนว่าจะทำเท่าไหร่ก็เหลือเพียงความว่างเปล่า ความรักของชายผู้นี้เปรียบดั่งลมพัดทราย ทิ้งร่องรอยความทุกข์ไว้แล้วจากไปไม่หวนกลับมา จวินอี้จึงสะอื้นด้วยความเศร้าโศกทุกข์ทน พร่ำบ่นซ้ำไปซ้ำมาว่าทุกอย่างจะต้องสำเร็จ

            อีกมุมหนึ่งของสวนโบตั๋น

            ชินหวังอ๋องอิ้นเจินเดินช้าๆ ผ่านคราบโคลนตม แม้สีพระพักตร์คมคร้ามดุจรูปสลักจะไม่บ่งบอกพื้นฐานอารมณ์ใดๆ แต่แววตาขุ่นมัวราวกับเมฆดำที่กำลังคำรามครั่นครืน ร่างเครียดเขม็งนิ่งมองพระชายาเอกของตนเอง ไม่มีเสียงใดนอกจากเสียงฝนกระทบใบไม้และพื้นดิน ไม่มีการเคลื่อนไหวใดนอกจากแผงอกกำยำขยับขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจหนักหน่วง

            ผิดหวัง... เสียใจ...

            ไม่...

            เขามิได้เสียใจที่จวินอี้กระทำการเลวร้ายต่อเสด็จแม่จนถึงขั้นไม่อาจให้อภัย แต่เขาเสียใจที่จากนี้ไปไม่อาจเชื่อใจพระชายาเอกได้อีกแล้ว ความรู้สึกของเสด็จพ่อที่มีต่ออี้กุ้ยเฟยเจ็บปวดเช่นนี้นี่เอง

            จวินอี้รู้สึกถึงสายตากร้าวกระด้างที่กำลังจับจ้องอยู่ด้านหลัง นางจึงผวาหันกลับไป... แต่ทว่าพบเพียงความว่างเปล่า

            มีสิ่งหนึ่งวางอยู่กลางสายฝน มันคือตุ๊กตาสาปแช่งตัวนั้นนั่นเอง

            จวินอี้หน้าซีดเผือด เจ็บปวดหน้าอกราวกับถูกเข็มเผาไฟแดงฉ่าปักลงเต็มแรง นางไม่พูดอะไรออกมาสักคำเพราะพูดไม่ออก ก่อนจะเข่าอ่อนจนทรุดลงไปสลบที่พื้นจนคนรับใช้คนสนิทต่างตกใจ          

……………………

            จวินอี้ตัดสินเข้าวังเพื่อพบนาราโดยตรง

ตลอดทางนั่งรถม้าเข้าสู่วังหลัง มือของจวินอี้เย็นเฉียบ สีหน้าท่าทางแม้จะเต็มไปด้วยความกังวลเครียดเคร่ง แต่จวินอี้เป็นหญิงสาวผู้อ่อนหวานแช่มช้อย รูปโฉมงามพิลาสและเป็นเลิศในด้านต่างๆ ทั้งการดนตรี เย็บปักถักร้อยและแต่งโคลงกลอน ส่วนนารา... นางกำนัลชั้นต่ำไม่มีอะไรทาบรัศมีจวินอี้ได้เลยสักอย่าง เพราะฉะนั้นจวินอี้จึงเชื่อมั่นว่าตนเองจะไม่มีวันแพ้

“นางอยู่ตรงนั้นเพคะ”

นารากำลังกวนครีมอย่างตั้งอกตั้งใจเพราะช่วงนี้ยอดขายถล่มทลายทุบยอดใหม่ทุกวัน เถาจื่อซื่อจื่อสลบเหมือดไปแล้วด้วยความอ่อนเพลีย จะมีก็แต่นาราที่ขับเคลื่อนชีวิตด้วยพลังงก ตั้งใจว่าจะเก็บเงินไว้เยอะๆ เผื่อว่าต้องติดอยู่ในยุคนี้ตลอดไป เธอก็จะได้มีเงินผันตัวไปเป็นมาม่าซัง เปิดผับแดนซ์ๆ ขยายสาขาไปทั่วทุกหัวมุมเมือง

และแล้วนาราก็รู้สึกได้ถึงสายตาเคืองแค้นพุ่งตรงดุจคมดาบ เมื่อเธอหันมองไปก็พบหญิงงามผู้มีรอยยิ้มอ่อนโยนผู้หนึ่ง ดูจากเครื่องแต่งกายจี๋ฝูกั้วปักลายมังกรทองห้าเล็บด้วยเส้นไหมทอง สวมพระมาลายอดทับทิม คนผู้นี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากชินหวังตี้ฝูจิ้น... พระชายาเอกขององค์ชายสี่

นาราไม่รู้จุดประสงค์การมาของอีกฝ่าย แต่ด้วยฐานะที่แตกต่างกัน นางกำนัลอย่างเธอจึงย่อกายคำนับ “ถวายพระพรเพคะพระชายา”

“ลุกขึ้นเถอะ” ดวงหน้าของจวินอี้งามเจิดจรัสสมคำร่ำลือ ดูโดยรวมเป็นโฉมสะคราญผู้มีท่าทีสำรวม ไม่ยิ้มเล่นหัวและมีความเย่อหยิ่งในสายเลือดชาติตระกูล แม้ดูภายนอกจะบอบบางแทบปลิวลม แต่แท้จริงภายในแฝงความริษยาอาฆาตรุนแรง นางยิ้มอย่างนุ่มนวลพลางเอื้อมมือมาประคองมือของนาราไว้ “ข้าได้ยินเรื่องของเจ้ามามาก เจ้าช่างงดงามราวกับเทพธิดาฉางเอ๋อ สมแล้วที่หวังเย๋มักจะพูดถึงเจ้าให้ข้าฟังบ่อยๆ”

“ขอบพระทัยเพคะ” นาราค้อมคำนับ ตอแหลมาก็ตอแหลกลับ ไม่โกง เธอยินดีพูดจาภาษาดอกไม้กับพระชายาไปเรื่อยๆ แม้จะรู้สึกถึงแรงบีบกระชับที่จวินอี้ส่งมาก็ตาม

จวินอี้ยิ้มผูกมิตร

“ข้าเข้าวังมาเยี่ยมเสด็จแม่เต๋อเฟย ทรงชื่นชมเจ้ายิ่งนัก นี่เป็นองุ่นหวานจากแถบเฮ่อหลานซานตงลี่ว์ ข้านำมาฝากเจ้าโดยเฉพาะ หวังว่าเจ้าจะชอบนะ” จวินอี้พยักหน้าให้สาวใช้ส่งตะกร้าผลไม้ให้และเชิญชวนให้ไปนั่งสนทนาในศาลาด้วยกันอย่างมีไมตรี

นาราเลือกที่จะไม่ไป การเอาตัวรอดในวังหลวงสอนอะไรเธอหลายอย่าง สิ่งหนึ่งที่นาราจำไว้ขึ้นใจก็คืออย่าคลุกคลีกับผู้คนหากมองไม่ออกว่าเขาคิดอะไร อย่าใช้เส้นทางผ่านป่าและหนองน้ำที่เราไม่รู้จัก และไม่มีผู้ใดเลี้ยงมื้ออาหารให้เราฟรีๆ โดยไม่หวังผลตอบแทน การที่จู่ๆ พระชายาจวินอี้แสดงท่าทีผูกมิตรแบบกะทันหันเช่นนี้ย่อมเป็นสัญญาณเตือนให้นาราระวังตัว

 “หม่อมฉันเป็นเพียงนางกำนัลต่ำต้อย หาได้คู่ควรเป็นคู่สนทนากับพระชายาเพคะ”

“รู้ตัวอยู่แล้วก็ดี” รอยยิ้มของจวินอี้หายวับไป แทนที่ด้วยใบหน้าก้าวร้าวซึ่งจ้องมองนาราด้วยดวงตาลุกเป็นไฟ ส่วนสาวใช้คนนั้นจงใจทิ้งตะกร้าองุ่นชั้นดีลงพื้น บอกใบ้อ้อมๆ ว่าแม้แต่องุ่นพวกนี้โยนทิ้งดีกว่าให้นางกำนัลชั้นต่ำกิน จงอย่าได้คิดอาจเอื้อมหมายปองตำแหน่งพระชายาของชินหวังอ๋องเป็นอันขาด จวินอี้ถือตนว่ามีศักดิ์และสถานะสูงกว่าจึงจงใจข่มเหงเต็มที่

 

สาวใช้เหยียบองุ่นก่อนจะแกล้งตกใจ คุกเข่าคำนับเจ้านาย “พระชายา... ขอทรงอภัยเพคะ หม่อมฉันทำองุ่นของพระชายาหลุดมือ หม่อมฉันสมควรตายเพคะ”

“จินจู เจ้าช่างเสียมารยาทเสียจริง นางเป็นถึงนางกำนัลรับใช้งานของเสด็จแม่เชียวนะ รีบเก็บองุ่นขึ้นมาเร็วเข้า”

“เพคะพระชายา”

“เจ้าอย่าได้ถือสาพวกบ่าวไพร่เลยนะ นางเป็นคนต่ำต้อยไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง มารยาและเจ้าเล่ห์เหลือร้าย เดี๋ยวข้ากลับจวนจะจัดการลงโทษให้เอง”

นาราหาวหวอด “คุยจบแล้วยังเพคะ หม่อมฉันมีงานต้องทำ ถ้าจะคุยต่อ รบกวนรวบรัดใจความสำคัญภายในยี่สิบคำด้วยนะเพคะ”

จวินอี้ชะงัก

“บังอาจนัก! เป็นแค่บ่าว บังอาจพูดจาแบบนี้กับพระชายาได้อย่างไร?!” สาวใช้ผู้นั้นร้องตวาดแทนนาย นาราจึงป้องปากหัวเราะ

“นายของเจ้ากำลังลดตัวลงมาคุยกับบ่าวอย่างข้าอยู่นะ บ่าวอย่างเจ้าก็อย่าจุ้นจ้านสิจ๊ะ เดี๋ยวมีใครมาเห็นว่านายผู้สูงส่งของเจ้าชอบลงมาเล่นของต่ำ นายเจ้าจะขายหน้าเอาได้นะ”  

ดวงตาของจวินอี้ถลึงแค้นหนักขึ้น แต่พยายามเก็บอาการไว้ภายใต้ใบหน้าเยือกเย็น นางคือธิดาตระกูลขุนนางใหญ่หนึ่งในแปดกองธง และบัดนี้นางคือพระชายาเอกผู้ได้รับการแต่งตั้งแต่พระราชทานสมรสจากฮ่องเต้คังซี ไม่ว่าใครก็ไม่อาจล้มล้างนางได้ ไม่มีวันเด็ดขาด! 

“คำโบราณกล่าวไว้... คนที่สำรวมความยินดียินร้ายไม่ได้ มีชีวิตป่วยการเปล่า พระราชาย่อมทำลายศัตรูแม้เมื่อกำลังหนี ช้างแม้เพียงกระทบ แลงูแม้เพียงหายใจรดก็ย่อมนำมาซึ่งความตาย” จวินอี้กล่าวบทกลอนด้วยรอยยิ้ม “ระวังจะเจอยิ่งกว่าตุ๊กตาสาปแช่งก็แล้วกัน”

นารายิ้มมุมปาก ไม่สะท้านสะเทือนต่อคำขู่ของอีกฝ่ายแม้แต่น้อย ออกจะน่าเบื่อด้วยซ้ำไป จวินอี้คงจะลืมไปว่านาราเจอฮ่องเต้คังซียังไม่สะท้าน นับประสาอะไรกับพระชายาผู้นี้ อุปมาดั่งแมลงวันตอมหางนางสิงโต หลับตาตบๆ ก็ตายดิ้น นาราเห็นแก่องค์ชายสี่และเต๋อเฟยจึงพยายามใจเย็นเพราะสิ่งมีชีวิตที่ขึ้นชื่อว่าผู้หญิง ต่อให้ยากดีมีจนหรือสูงส่งแค่ไหน เวลาหึงผัวก็ล้วนแปลงกายเป็นปีศาจกันทุกคน เพียงแต่ว่าเธอเกี่ยวอะไรด้วยอ่ะ?

“พระชายาโปรดไว้พระทัยเถิดเพคะ หม่อมฉันกับหวังเย๋เป็นเพียงสหายที่ดีต่อกัน อาจจะหยอกล้อเกินเลยไปบ้างแต่มิเคยมีเรื่องเกินเลย อีกอย่างหม่อมฉันมิได้มุ่งหวังแต่งเข้าจวนไหนทั้งสิ้น เพราะอีกไม่นานหม่อมฉันก็จะต้องกลับบ้านแล้วเพคะ”

“ข้าไม่เชื่อคำลวงของเจ้าหรอก”

“หม่อมฉันไม่อาจผูกพันกับผู้ใดได้จริงๆ เพคะ หวังเย๋เองก็มิได้สนพระทัยในตัวหม่อมฉัน พระชายาทรงพิจารณาและเชื่อพระทัยหวังเย๋เถิด”

“อย่าบังอาจโป้ปดพระชายา! หญิงแพศยาเช่นเจ้าแค่พ่นลมปากก็เน่าเหม็นแล้ว” สาวใช้นามจินจูตวาดแทนนาย สีหน้าของจวินอี้ก็มีแต่ทวีความโกรธเกลียด ทุกอย่างในชีวิตของตนเองเลวร้ายเช่นนี้ก็เพราะใครกัน!

“สารภาพความจริงออกมาแล้วข้าจะปรานีเจ้า”

นาราเกาต้นคอ เอ้า! บอกความจริงก็ดันไม่เชื่อ ถ้าไม่เชื่องั้นก็แหย่ให้เต้นสมใจซะเลย

“พระชายาคงจะเข้าใจผิดที่หม่อมฉันหอมแก้มหวังเย๋แน่ๆ” นาราทำท่าครุ่นคิด มุมปากยิ้มคิกคัก ถือโอกาสเอาคืนเรื่องตุ๊กตาสาปแช่งเสียเลย “อุ๊ยๆ ไม่ใช่แค่หอมแก้มนะเพคะ จูบก็เคยแล้วด้วย หว๊านหวาน โอ้ย ตายจริง ตอนแรกหม่อมฉันก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ ต้องขอบพระทัยพระชายาที่ช่วยให้หม่อมฉันจำได้นะเพคะ”

“เจ้า!

“แล้วรู้อะไรมั้ยเพคะ ตอนที่หวังเย๋อุ้มหม่อมฉันจากแถวจวนยงหวังฝูไปส่งถึงเหยียนชีกง ทางไม่ใช่ใกล้ๆ หม่อมฉันดิ้นขอเดิน แต่หวังเย๋อุ้มหม่อมฉันไม่ปล่อยเลย ตัวงี้ชิดติดกัน เนื้อสีเนื้อ ขนลุกซู่ๆ ซ่าๆ เชียวล่ะเพคะ เวลาคุยกันสองคนนะออเซาะกันไปออเซาะกันมา ปากแปะปากไม่ปล่อยเลย เดี๋ยวก็หอมแก้มซ้าย เดี๋ยวก็หอมแก้มขวา อูย แค่คิดก็หวิวๆ แล้วเพคะ”

“เจ้าโกหก” จินจูพยายามปกป้องนายหญิง “พระชายาอย่าไปฟังนางนะเพคะ นางโกหก หวังเย๋ไม่มีทางทำเรื่องบัดสีเช่นนั้นกับนางกำนัลชั้นต่ำผู้นี้แน่”

“หุบปาก!!

            “พระชายา...” จินจูถูกเจ้านายตวาดถึงกับเข่าทรุด จวินอี้จ้องเขม็งปานจะฆ่านาราให้จงได้ สองมือจิกเกร็ง เปลวเพลิงไฟหึงหวงแผดเผาจนจวินอี้จิกเล็บเข้าเนื้อตนเองเพราะรู้แก่ใจดีว่าความอ่อนโยนใกล้ชิดที่องค์ชายสี่มีให้นารา พระองค์ไม่เคยทำกับเธอเลยสักครั้ง! หญิงไร้ยางอายผู้นี้กลับได้ครอบครองพระทัยของพระสวามีของตน ความจริงข้อนี้แสนเจ็บปวดราวกับเข็มนับพันปักทะลุหัวใจ

            จวินอี้ยกนิ้วอันสั่นเทาขึ้นชี้หน้า “หากเจ้ากล้าแต่งเข้าจวนยงหวังฝู ข้าจะทำให้เจ้าทรมานยิ่งกว่าตาย”

            “แต่เท่าที่หม่อมฉันเห็น ไม่ใช่พระชายาหรอกหรือที่กำลังทรมานอยู่น่ะเพคะ”

นารานอกจากจะอ้าปากหาวหวอดแล้วยังยักคิ้วกวนๆ ให้อีก “หวังเย๋คงจะนำตุ๊กตาตัวนั้นกลับไปคืนพระชายาแล้วล่ะสิ ถึงได้มาอาละวาดไร้สติอยู่ที่นี่ ของชิ้นนั้นสามารถทำให้ท่านหลุดจากตำแหน่งได้ง่ายดายเพียงพลิกฝ่ามือ ทรงเอาเวลาข่มขู่หม่อมฉันไปหาทางทำลายตุ๊กตาตัวนั้นทิ้งโดยเร็วจะดีกว่า ถือเสียว่านี่เป็นน้ำใจเดียวที่หม่อมฉันทำเพื่อท่าน จำไว้นะเพคะว่าโอกาสของท่านมีแค่ครั้งเดียว”

            จวินอี้โกรธจนตัวสั่น คำกล่าวของนาราช่างบังอาจไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง และที่น่าโมโหแทบคลั่งเลยก็คือจวินอี้ไม่อาจโต้ตอบแม้เพียงครึ่งคำ แต่นารายังเทศนาไม่จบง่ายๆ

            “อย่าหาว่าสาวโสดที่ยังมิได้ออกเรือนอย่างหม่อมฉันสอนมวยท่านเลยนะเพคะ ถ้าท่านว่างขนาดมาเที่ยวระรานหม่อมฉันถึงในวัง สู้เอาเวลาไปเอาใจสวามีดีกว่ามั้ย แล้วไอ้ที่ท่านก่อเรื่องใหญ่หลวงเอาไว้ ท่านไม่คิดบ้างว่าทำไมหวังเย๋ถึงไม่เอาเรื่องท่าน หากไม่ใช่เพราะบิดาของท่านเป็นพระญาติสนิทหรอกหรือ? แล้วตอนนี้ท่านกำลังทำอะไร?? ไม่ใช่ว่ากำลังทำให้บิดาท่านขายขี้หน้ามากขึ้นหรอกหรือ?... ระวังนะเพคะ หวังเย๋หมดความอดทนขึ้นมา แม้แต่เหนียงเหนียงก็ช่วยอะไรท่านไม่ได้”

            “ทุกอย่างเป็นเพราะเจ้านั่นแหละ เจ้าต้องรับผิดชอบ”







ตอนนี้มาสั้นหน่อยน้าา ไรท์ต้องตรวจปรู้ฟส่งสำนักพิมพ์ให้เสร็จคืนนี้



 

ปล.ใครเล็ง
บุหลันแสนรักไว้ ราคาปกเคาะมาแล้วนะคะ ราคา 299 บาท
ไรท์จะเปิดพรีออเดอร์ราคา 299 ส่งฟรีและแถมตัวแท็กกระเป๋า (จำนวนจำกัดแค่ 100 ชิ้น)
แคะกระปุกรอเก๊าน้าาา


#บุหลันแสนรัก [RE-WRITE] 

#มณีริน

สนพ.เขียนฝันในเครือไลต์ออฟเลิฟ 
วางแผงเมษายน 60 ทยอยอัพฉบับรีไรท์ทุกวันค่ะ


รอปก ไรท์จะเปิดพรีออเดอร์ ของพรีเมี่ยมเป็นตัวแท็กกระเป๋าขนาดเท่าฝ่ามือนะเด้อ

 





  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 101 ครั้ง

59 ความคิดเห็น

  1. #5849 MaGiC19209 (@likeonepiece) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 16:29
    ไรท์เราสงสารพระชายาคือรักมากแต่ไม่เคยได้รับความรัก จนหลงทาง สงสารนางอะ
    #5849
    0
  2. #4801 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 10:13
    ไรท์อย่าปล่อยให้ยัยชายาเอกลอยนวนเด็ดขาดน่ะ
    #4801
    0
  3. #1762 Funny cute Bunny (@funny31) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 01:56
    เอ้า อีชะนีโบราณโง่เองนะแต่เอะอะโทษแต่คนอื่น งงในงง อ่านละขึ้น 555555555
    #1762
    0
  4. #1761 Meteorsky (@Meteor123) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 00:15
    ชอบที่นาราตอบนางไปอย่างนั้นมาก ตรงประเด็นสุด เตือนด้วยความหวังดีจริงๆ ชอบๆ
    #1761
    0
  5. #1757 susin (@susin33) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 19:41
    ถ้านาราออกเป็นเล่มเมื่อไหร่เราจะเป็นคนแรกๆ ที่จองซื้อเลยยยย
    #1757
    0
  6. วันที่ 21 เมษายน 2560 / 16:18
    ่นาราพูดแบบนี้ อย่าให้รู้นะว่าแอบไปรักกับชินอ๋องน่ะ
    แบบนั้นก็แพศยานาจา
    เป็นนางเอกก็ควรมีจรรยาบรรณในการไม่รักผัวคนอื่นนา
    #1754
    0
  7. #1753 pakhaydaow (@pakhaydaow) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 13:48
    พระชายาเอกแม่งหลงผั_เกิน แต่ผั_ แม่งก็แบบทำไรไม่นึกถึงชายาเอกบ้าง
    เลย แต่เรื่องนี้สนุกมาก นารา FC ค่ะ
    #1753
    0
  8. #1752 ickin (@ickin) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 13:22
    ไรท์แต่งสนุกมากจ้ะเธอ ชอบพลอตแม้จะมีเรื่องแนวนี้มาแล้วแต่พลอตไรท์นี้แหวกแนวได้อรรถรสมากค่า เหมือนไอติมแมกนั่มรสเดิมหวานเจี้ยบกินไม่ไหว พอลองชิมredvelvet เฮ้ย กลมกล่อมมวาก
    ไม่ได้โฆษณา แค่อ่านนิยายไรท์ไปกินไอติมไป...เอิ้กๆ
    #1752
    0
  9. #1751 gooooot (@lylelylelylelyle) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 13:20
    ชอยบบบ. รอค่าาา
    #1751
    0
  10. #1750 centaurs (@centaurs) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 13:08
    โอ้ยมันมากๆๆ นางเอกทันคน ปากจัด ไม่ยอมคน ชอบๆๆๆ
    #1750
    0
  11. #1748 yukihana (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 10:59
    พระชายาระวังไม่ระงับสติก็จะขาดปัญญาแล้วอาจไม่เหลือแม้แต่ตำแหน่งชายา แถมอาจลากทั้งครอบครัวพ่อแม่ร่วมประสบภัยไปด้วยได้ นี่เกินคำว่าหึงแล้วนะ
    #1748
    0
  12. #1747 MuM_ (@MuM_) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 07:37
    มาหาเรื่องใครพระชายาท่านได้เรื่ิองกลับไปแน่นอน
    #1747
    0
  13. #1746 Ong (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 05:02
    มาแบบนี้ก็น่าจะประทานให้นางชายาเเอกกกก สักดอกโตๆๆๆนะหนุงหนิง

    #1746
    0
  14. #1745 Decemberrain (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 04:26
    Hey Write...the snap of Price number 4 your husband ..is so hunk...so hot .so wow...very sexy...lol...eyes candy..melt my heart. ♡♡♡ xx
    #1745
    0
  15. #1744 Pannikaa (@Pannikaa) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 03:15
    พระชายานี่ถ้าจะจิตนะ ทำเองทั้งนั้น ยังโทษคนอื่นอีก !!!!
    #1744
    0
  16. #1742 real_gdm (@real_gdm) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 01:55
    อิผี ทำเอง บ้าเอง ถ้าจะบ้าไปแล้ว ถถถ ไม่ไหวๆ /// ขอบคุณค่ะ
    #1742
    0
  17. #1741 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 00:10
    ขอบคุณค่ะ
    #1741
    0
  18. #1740 สามสี (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 23:34
    มาน้อยมากก แทบไม่คืบหน้าเบยยย สรุปจะเป็นฮาเร็มป่าวอ่ะ ไม่อยากเห็นนางเอกเป็นเมียน้อยเลยจะได้เททัน
    #1740
    0
  19. #1739 เพี้ยนเวอร์ (@kaewza62) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 23:23
    555 สนุกจังเลยยยย ไรท์ท่านช่างเก่งกาจในการสรรหาคำจริมๆ ข้าน้อยนับถือยิ่งนัก
    #1739
    0
  20. #1738 petchnara (@petchnara) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 23:22
    ถ้าเป็นเราก็คงบอกว่า แล้วดิฉันเกี่ยวอะไรด้วย
    #1738
    0
  21. #1737 Daoluck (@Daoluck) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 23:22
    555555 อิลำไย ทำตัวเองแท้ๆมาโทษคนอื่น โห้ยยเซ็ง
    #1737
    0
  22. #1736 pookky4135 (@pookky4135) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 23:00
    ทำเองทั้งนั้นแล้วโทษคนอื่นนี่.....เฮ้อออออ ลำไย
    #1736
    0
  23. #1734 Sky (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 22:43
    หวังเย๋ม่จัดการเมียทีเอากลับไปด่วนเลยลงโทษให้หลาบจำนาราอุตส่าห์ช่วยไว้ยังไม่สำนึกอีก
    #1734
    0
  24. #1733 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 22:42
    ไม่ดูตัวเองเลยรอๆๆๆค่ะ
    #1733
    0
  25. #1732 fairybounhueang (@fairybounhueang) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 22:39
    รักหนิงเอ๋อ
    #1732
    0