ร้อยเล่ห์รักข้ามภพ(百爱跨越时间)

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 205,133 Views

  • 1,235 Comments

  • 5,333 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    119

    Overall
    205,133

ตอนที่ 12 : บทที่11 พบหน้าเพียงอาลัย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11402
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    12 ก.ย. 60

   ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัล ดอกไม้ลายเส้น   

เสียงบรรเลงเพลงพิณอันเศร้าสร้อยยากแก่การตัดใจ ความรู้สึกทุกข์ทรมานในรักที่ไม่สมหวัง รักที่ถูกหักหลังรักที่เกินจะตัดใจได้ลง


เมื่อแสงจันทร์ส่องสว่างบนใบหน้าของฉัน 

ฉันคิดว่าได้เวลาที่ฉันจะต้องเปลี่ยนร่าง 

มีน้ำซุปศักดิ์สิทธิ์ชื่อว่าซุปเปิดหัวใจ 

หลังจากดื่มแล้วจะมีพลังวิเศษ 

ยามหลับตาลงจะสามารถมองเห็นสวรรค์

สวรรค์นั้นมันซ่อนอยู่ในรอยยิ้มของคุณ 

ฉันพยายามหลบหลีกเรื่องราวที่เจ็บปวด 

เฝ้าจมปลักอยู่กับความเศร้าอันแสนเจ็บปวด 

เพียงเพื่อคุณฉันต้องยอมเปลี่ยนร่าง

ก็เพราะว่าคุณที่ทำให้ฉันหลงจนบ้าคลั่ง 

เพราะเพื่อคุณฉันจึงต้องปิดบังอำพรางตัว 

เพื่อคุณแล้วฉันยอมมอบให้หมดทั้งหัวใจ....


หลวนหลงฟังเพลงที่เหมือนจะบอกเล่าเรื่องราวความรู้สึกทั้งรักทั้งแค้นผ่านนิทานเรื่องหนึ่งแต่กลับบรรเลงด้วยความอ่อนโยนและเฝ้าคนึงหา 


ในคราแรกที่เขาฟังนางดีดพิณนั้นเขาคิดไปเองว่านางคงเสียใจที่จักรพรรดิเจิ้งหลี่ รับสนมเข้าวังมาและทรงโปรดปรานเหล่าสนมจนนางเสียใจ 


 จนวันนี้ได้พบว่านางถึงกับมีพิณเทียนหลิงอยู่ในครอบครอง ซึ่งดูเหมือนว่านางจะมีน้ำหนักในใจของจักรพรรดิเจิ้งหลี่ผู้นั้นมิใช่น้อยเลย แสดงว่าผู้ที่อยู่ในใจของนางนั้นสงสัยจะมิใช่หวงตี้เสียแล้ว 


ในค่ำคืนนี้นอกจากจะมีโจรโรคจิตแล้วห่างออกไปเช่นเคยย่อมเป็นหวงตี้ผู้ชอบถ้ำมองที่กำลังมองภรรยาของตนดีดพิณร้องเพลงเพื่อรำพึงรำพันถึงชายอื่นที่เขามิรู้จะไปสืบหาที่ใด


ใจของเจิ้งหลี่ขมปร่ายิ่งนักอยากจะจับร่างบางมาตะคอกถามว่าคนผู้นั้นมันเป็นใคร แต่เขากลับทำไม่ได้เขาทำเช่นนั้นกับนางไม่ได้จริงๆเขาทำได้เพียงฟังนางดีดพิณร่ำไห้เพียงลำพัง


ชิงหลิงไม่รับรู้ถึงเรื่องราวด้านนอกศาลาเพียงจมอยู่กับความรู้สึกโหยหาของตนเอง ถึงจะเสียใจและเจ็บแค้นที่เขาทอดทิ้งเธอไปทั้งที่ใจเธอทุ่มเทรักให้มากถึงเพียงนี้ เปลี่ยนแปลงตนเองเพื่อเขาถึงเพียงนั้นมากกว่าความรักที่เธอมอบให้เขาแล้วก็คงเหลือเพียงชีวิตเท่านั้นที่จะสามารถมอบให้แก่เขาได้แต่เขาผู้นั้นก็ไม่ต้องการ... ไม่ต้องการเธออีกต่อไปแล้ว


แต่เมื่อคิดไปว่าต่อไปคงมิอาจได้พบเจอเขาอีกแม้รูปซักใบก็ไม่มีให้เห็นนานวันเข้าแม้ความรู้สึกยังอยู่เกรงว่าใบหน้าของเขาในความทรงจำของเธอคงลบเลือนไปจนหมดสิ้น 


แม้จะถูกกล่าวว่าเป็นสตรีที่โง่งมเขาไม่รักแล้วจะยื้อความรู้สึกเหล่านั้นไปเพื่ออะไร แต่จะให้เธอทำเช่นไรแม้ว่าสิ่งที่เธอคว้าจะเป็นเพียงอากาศแต่ว่าสวรรค์....ฉันอยากพบเขาเหลือเกิน 


อยากพบเขายิ่งนักหากเธอพบเขาอีกครั้งใจของนเธอจะเป็นเช่นไรหนอ จะยังเจ็บปวดยังรักเขาอยู่หรือไม่นั้นนอกจากสวรรค์คงมีเพียงใจของเธอเท่านั้นที่รู้ดี ความรักในใจของเธอนี้ไม่มีวันลืมเลือน แม้อยากพบแต่ก็กลัวที่จะพบเจอเขาเหลือเกิน แม้ถึงเธอจะอยากพบมันก็คงจะเป็นไปไม่ได้


เราจะเจอกันอีกสักครั้งจะได้ไหม

เฝ้าสวดภาวนานับพันปีต่อหน้าพระพุทธเจ้า 

ยินดีที่จะแลกด้วยชีวิตของฉันขอแค่ได้เจอคนที่รักอีกสักครั้ง 

*หวังว่าพระพุทธเจ้าจะรับรู้คำอธิษฐานนี้.......* 

ขอให้เราพบกันอีกสักครั้งจะได้ไหม 

เฝ้าอ้อนวอนต่อหน้าพระพุทธเจ้านับพันๆปี 

ขอพบเพียงครั้งก่อนที่ฉันจะข้ามสะพานแห่งนี้ไปเกิดใหม่ 

ฉันหวังเพียงแค่ได้จูบใบหน้าคุณอีกสักครั้ง......      

                                     

 เพลงจีนซับไทย+เนื้อร้องเพราะๆ อธิษฐาน Begging Buddha เพลงประกอบภาพยนต์จีน(นางพญางูขาว)                                                  


แม้เพลงที่นางร้องจะไม่ไช่เพลงที่พวกเขาเคยได้ยินมาก่อน มีคำร้องที่แปลกประหลาดแต่เนื้อความในเพลงและเสียงร้องที่บ่งบอกถีงความคิดถึงของสตรีผู้ดีดพิณ ก็ทำให้บุรุษที่ฟังอยู่จิตใจร้อนรุ่มราวกับมีไฟมาแผดเผา พวกเขาอยากรู้ยิ่งนักว่านางหมายถึงใครกันแน่


. . .


. .


ข่าวลือใหม่แพร่สะพัดไปทั่วทั้งเมืองหลวง แม่ทัพชิงเทียนบุตรชายคนโตของอัครเสนาบดีชิงหรูผู้ได้รับคำสั่งให้ตำรงตำแหน่งรองแม่ทัพประจำการอยู่ที่ชายแดนนั้น  


บัดนี้ได้รับคำสั่งจากหวงตี้ให้กลับเข้ามายังวังหลวงเพื่อดำรงตำแหน่งหัวหน้าองครักษ์เสื้อแพรที่ประจำการอยู่ในเมืองหลวงแพร่สะพัดไปทั่วเมือง  อัครเสนาบดีชิงหรูตอนนี้เหมือนกุมอำนาจในราชสำนักจนเบ็ดเสร็จเสียแล้ว


ที่จวนอัครเสนาบดี 

ชิงหรูกำลังกลุ้มใจกับท่าทีของหวงตี้ยิ่งนักที่เหมือนทรงวางอำนาจไว้ในมือของเขามากมายเหมือนทรงวางแผนการบางอย่างอยู่แม้ว่าเขาจะมีแต่ความภักดีไม่เสื่อมคลายแต่ผู้คนหาได้มองเช่นนั้นไม่ เฮ้อ..... พระทัยของหวงตี้นั้นยากแท้หยั่งถึง




 "ทูลหวงช่าง ท่านแม่ทัพชิงเทียนขอเข้าเฝ้าพะย่ะค่ะ"


 "ให้เข้ามาได้" เจิ้งหลี่เรียกตัวแม่ทัพหนุ่มกลับมาประจำการยังวังหลวง  เพื่อแต่งตั้งเป็นองครักษ์เสื้อแพรคอยดูแลความเรียบร้อยในเมืองหลวงและภายในวัง เพราะเขาไม่ใว้ใจหลวนหลงไม่รู้ว่าคนผู้นั้นมีแผนการอะไรอยู่ในใจกันแน่


"ข้าเรียกตัวเจ้ามาเพราะจักรพรรดิหลวนหลงต้องการพำนักอยู่ที่เมืองหลวงซักระยะ ข้าไม่เข้าใจในเจตนาของคนผู้นั้นแน่ชัด แต่มิใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน เหตุการณ์ที่ชายแดนหลังจากการอภิเษกสมรสพระราชทานแล้วก็มิมีอันใดน่าเป็นห่วงมากนัก  ข้าจึงเรียกเจ้ากลับมาเพื่อแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าหน่วยองครักษ์เสื้อแพรทำงานในนามของข้า คอยสอดส่องดูแลความสงบทั้งในและนอกวังหลวง  ข้ามิอยากให้เกิดเรื่องไม่คาดคิดในเมืองหลวงตอนนี้" 


 เจิ้งหลี่วางอำนาจของตนบนมือของสกุลชิงมากเกินไปเขารู้ดี แต่ที่เขาทำเช่นนี้ก็เพื่อมิให้ ตระกูลชิงกล้าทำอะไรที่น่าสงสัย เพราะด้วยอำนาจของพวกเขาในตอนนี้หากมีข้อสงสัยเพียงเล็กน้อยนั้นย่อมหมายถึงโทษประหาร 


 และเพื่อเป็นการสร้างความสมดุลแห่งอำนาจ เพราะหากเขามีอำนาจทุกอย่างอยู่ในมือ เหล่าขุนนางย่อมไม่อยู่เฉยที่จะแย่งชิงอำนาจจากเขา สู้เขามอบให้ผู้ที่ไว้ใจได้ถือเอาไว้ ถึงแม้มันจะทำให้คนผู้นั้นลำบากใจแต่เขาเชื่อว่าสกุลชิงไม่มีวันทรยศเขาอย่างแน่นอน เพราะเขามีตัวประกันคือหวงโฮ่วที่เป็นแก้วตาดวงใจของสกุลชิง


.

.

.

.

.  

     

 ชิงเทียน เป็นบุตรชายคนโตของตระกูล เขาทราบดีว่าท่านพ่อของเขาคาดหวังกับตัวเขาไว้มากมายเพียงใด เขาจึงมุ่งมั่นทุ่มเทฝึกฝนพิสูจน์ตนเองเพื่อให้ท่านพ่อภูมิใจ


จนเกิดเหตุการณ์เมื่อ 5 ปีก่อนที่ชิงเทียนออกหน้าอาสาไปเป็นทหารเพื่อปกป้องแคว้นเจิ้งจากแคว้นเป่ย ซึ่งตอนนั้นฮ้องเต้เพิ่งจะขึ้นครองราชย์ได้ไม่นานและมีการก่อกบฏขึ้นภายในวังหลวง 


ซึ่งอีกนัยหนึ่งก็เหมือนเขาไปเป็นตัวประกันในมือหวงตี้ มิให้บิดาของตนที่เป็นอัครเสนาบดีที่มีอำนาจสูงสุดในตอนนั้นและตอนนี้คิดเป็นอื่นไปเข้ากับกบฏที่อยู่ในวังหลวง ถึงแม้ว่าหวงตี้จะทรงเชื่อว่าสกุลชิงไม่มีวันทรยศ แต่จิตใจของคนนั้นย่อมมีวันเปลี่ยนแปลง


.

.

.


"ต้าเกอท่านอย่าไปได้ไหมเจ้าคะ ท่านอย่าทิ้งเม่ยเม่ยไปนะเจ้าคะ"  ชิงเทียนมองชิงหลิงเม่ยเม่ย​ร่วมสายโลหิตที่เขารักมากที่สุดในบรรดาพี่น้องทั้งหมดร่ำไห้ราวกับจะขาดใจกับการที่เขาจะต้องออกเดินทางไปรบ ในตอนนั้นเขามีอายุเพียง 20 ปี กำลังอยู่ในช่วงวัยที่ต้องการพิสูจน์ตนเองให้บิดาเห็นความสามารถ และเขาต้องไปด้วยไม่อาจให้สกุลชิงตกอยู่ในอันตราย


ต้าเกอไปเพียงไม่นานก็จะรีบกลับมาหลิงเอ๋อร์คนดีของต้าเกอรอต้าเกอ​กลับมาดีๆเถิดนะ" ชิงเทียนเอ่ยปลอบประโลมเม่ยเม่ย​ที่ตนรักยิ่ง ซึ่งในตอนนั้นนางอายุเพียง 10 ขวบเท่านั้น


"ต้าเกอ​โกหก แม่นมอี๋บอกข้าว่าท่านจะไปรบ ไม่รู้ว่าอีกนานเพียงใดจะกลับมาหรืออาจจะไม่ได้กลับมาอีกแล้ว ต้าเกอ​อย่าไปเลยข้าขอร้องท่าน" เด็กสาวร้องไห้ฟูมฟายนางรู้แต่เพียงว่าหากต้าเกอของนางออกไปแล้วอาจจะมิได้กลับมาเล่นกับนางอีก 


"แม่นมอี๋ ท่านพานางกลับเรือนไปซะ" ชิงเทียนตวาดแม่นมที่ดูแลชิงหลิงให้พานางกลับไป ด้วยตนเองมิอาจทนเห็นน้ำตาของเม่ยเม่ย​อีกต่อไป


"ต้าเกอ  ต้าเกอ​ ต้าเกอ " เด็กสาวสะบัดตนเองออกจากมือของแม่นม ก่อนจะตะโกนใส่ต้าเกอ​ของตนด้วยแรงโทสะ


"ต้าเกอ​หากท่านก้าวเท้าออกจากประตูเรือนไปเมื่อใด ท่านไม่ต้องเป็นต้าเกอ​ของข้าอีก....."


ชิงเทียนได้ฟังแล้วหัวใจของเขาแทบจะแหลกสลาย แต่สุดท้ายเขาก็ก้าวเดินออกจากเรือนท่ามกลางเสียงกรีดร้องของเม่ยเม่ย​ที่เขารักที่สุด


ชิงเทียนนั้นหาได้ใช้เส้นสายของบิดามาเป็นแม่ทัพ เขาเริ่มไต่เต้าจากการเป็นเพียงนายทหารเล็กๆ สร้างผลงานจนได้เลื่อนตำแหน่งมาเป็นแม่ทัพถึงแม้จะเป็นเพียงแม่ทัพหน่วยธรรมดา แต่เขาซึ่งใช้เวลาเพียง 5 ปี ก็สามารถมาถึงจุดนี้ได้ด้วยตนเองนั้นถือว่ามีฝีมืออยู่ไม่น้อย


ชิงเทียนเปิดประตูเข้าไปยังห้องนอนที่เคยเป็นของเม่ยเม่ย​ที่ตนรักมากที่สุด ผ่านไป 5 ปีแล้วสินะ เม่ยเม่ย​ของเขาเติบโตมาเป็นสตรีที่งดงามที่สุดในสองแคว้นตามที่เขาคาดหมายเอาไว้ เพราะเม่ยเม่ย​ของเขานั้นมีความงามเปล่งประกายมาตั้งแต่วัยเยาว์ 


 ชิงเทียนนั่งลงบนเตียงที่เม่ยเม่ย​ของเขาเคยนอน สองมือลูบไล้เพียงแผ่วเบา เจ้าจะยังโกรธยังเกลียดต้าเกอหรือไม่หนอ ผ่านมา 5 ปีแล้วเม่ยเม่ย​ของต้าเกอ​จะหายโกรธต้าเกอ​คนนี้แล้วหรือยังตอนนี้ข้ากลับมาแล้วแต่กลับกลายเป็นเจ้าที่มิได้อยู่รอต้าเกอ​ ชิงเทียนเสียใจยิ่งนักกับการกระทำที่ทำร้ายจิตใจเม่ยเม่ย​ของตน เขามิเคยลืมถ้อยคำที่นางกล่าวในวันนั้น


ชิงเทียนคิดคิดเพียงว่าการที่ตนกลับมาในครั้งนี้ เขาจะต้องชดเชยให้กับเม่ยเม่ย​ของตนที่ในยามนั้นเขาทิ้งนางไป

.

.

.

.

.

.

รุ่งเช้าหวงตี้ทรงมีรับสั่งให้ชิงเทียนเข้าเฝ้าเพื่อหารือข้อราชกิจ 


แต่ที่จริงแล้วทรงต้องการกลั่นแกล้งหวงโฮ่วของตนเท่านั้น เพราะชิงเทียนจากจวนสกุลชิงไปตั้งแต่ชิงหลิงนางอายุเพียง 10 ขวบดังนั้นจึงเป็นไปได้ยากที่นางจะจำต้าเกอ​ของตนได้ 


อีกทั้งพี่น้องคนอื่นล้วนมีใบหน้าคล้ายอัครเสนาบดีชิงหรูผู้เป็นบิดา แต่ชิงเทียนกลับมีใบหน้าคล้ายกับมารดาเสียมากกว่า  หึหึ เจิ้งหลี่อยากจะรู้ยิ่งนักว่านางจะทำเช่นไรที่จำต้าเกอ​ของตนเองไม่ได้ 5555 แค่คิดเจิ้งหลี่ก็มีความสุขแล้ว


เขาเรียกให้องครักษ์เสื้อแพรที่มีใบหน้าหล่อเหลาให้ติดตามไปด้วยอีกสองถึงสามคนเพื่อเพิ่มความสับสนให้แก่นาง


ชิงเทียนมองการกระทำของหวงตี้อย่างงุนงง ไหนว่าพระองค์จะปรึกษางานราชกิจจากที่เขาเห็นอยู่ในตอนนี้คือหวงตี้กำลังวางแผนแกล้งเม่ยเม่ยของเขามากกว่า


กาลเวลาเปลี่ยนแปลงไปเนิ่นนานถึง 5 ปีแล้ว อีกไม่นานต้าเกอ​ก็จะได้พบเจ้าแล้ว เจ้าจะเป็นเช่นไรเมื่อพบต้าเกอจะดีใจ โกรธแค้น หรือชิงชังในตัวต้าเกอ​กันนะ


หลังจากที่เจิ้งหลี่ทรงเตรียมการกลั่นแกล้งหวงโฮ่วของตนเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เดินนำหน้ายิ้มละไมไปยังตำหนักเหิงเยว่อย่างอารมณ์ดี มิได้รู้เลยว่าการกระทำของตนนั้นผิดมหันต์อย่างไม่น่าให้อภัย

.

.

.

.

.

.

ตำหนักเหิงเยว่ ศาลาริมทะเลสาบหยก


วันนี้แดดค่อยข้างร่มรื่น ฉันจึงให้เหล่านางกำนัลรูดพับเก็บมู่ลี่ไม้ไผ่เพื่อให้สามารถนอนมองทิวทัศน์รอบศาลาได้อย่างไม่มีสิ่งใดมากางกั้นอีก จึงทำให้เธอมองเห็นขบวนเสด็จสีทองอร่ามที่กำลังเดินตรงมายังศาลาที่เธอกำลังเอนกายอยู่ทำให้เธอต้องลุกขึ้นยืนเพื่อรอรับเสด็จนอกศาลา


แต่ก่อนที่เจิ้งหลี่จะเสด็จมาถึงศาลาที่เธอยืนอยู่นั้น สายตาของเธอพลันเหลือบไปเห็นบุรุษผู้หนึ่งที่มีใบหน้าคุ้นตาเธอยิ่งนัก 


คนผู้นี้แค่ตามมาหลอกหลอนเธอในฝันยังมิพอใจหรือ ถึงได้ตามมาหลอกหลอนเธอในยามตื่นเสียได้


ฉันแอบหยิกตนเองภายใต้แขนเสื้อของตนทำให้เธอรู้ว่าเธอไม่ได้ฝันไป บุรุษผู้นั้นยืนอยู่ตรงหน้าของเธอจริงๆ 


ฉันจ้องมองด้วยมิอาจละสายตาเกรงว่าหากเพียงเธอกระพริบตาเขาจะสลายหายไป


เธอก้าวเดินไปหาบุรุษผู้นั้นด้วยร่างกายที่สั่นเทายืนพินิจใบหน้าของเขาด้วยไม่อาจเชื่อในสิ่งที่ตนเห็น 


สองมือเธอเอื้อมแตะใบหน้าของชายหนุ่มด้วยความโหยหาและคิดถึงสุดหัวใจ


หยาดน้ำตารินไหลด้วยมิอาจกลั้นความรู้สึกที่เธอมีต่อคนตรงหน้า อยากตะโกนถามคนตรงหน้าว่าท่านมาได้อย่างไร หลิ่งหย่งซิน





























ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัลย์ดอกไม้
Talk เบา เบา
      .........คือก็มีคนดราม่าไส่ไรท์อะไปอ่านบทที่1 สิ เค้ามีเหตุผลนะ ใครที่อยากเผาบ้านไรท์รอแปบนะเด้วส่งโลเกชั่นไปให้ อย่าลืมน้ำมันราดชุ่มๆนะจะได้หอบเสื้อผ้าไปอยู่ใต้เตียงมาร์คแบม อร๊ายยย ฟิน #จิกหมอน
         

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

26 ความคิดเห็น

  1. #1067 Mbk Mbk (@2478516093) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 13:38
    รู้มั้ยว่าใครใหญ่ แถวนี้น่ะใครใหญ่!!~
    #1067
    1
    • #1067-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 12)
      22 สิงหาคม 2560 / 14:07
      ไรท์ใหญ่สุดในนี้ ขาใหญ่ มากกกก
      #1067-1
  2. #956 อันฝ้าย (@unfaii) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 18:07
    เป็นผู้ร่วมงานที่ดีจริงๆ
    #956
    0
  3. #910 Dek61111111 (@ari-kato) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 16:50
    นางเอกเเซ่บมากกกก สนุกมากกกกกกก

    #910
    0
  4. #909 Dek61111111 (@ari-kato) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 16:50
    นางเอกเเซ่บมากกกก สนุกมากกกกกกก

    #909
    0
  5. #864 อ่านแล้ว (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 04:59
    ผัวร้องเมียรับ น่ารักดีจัง
    #864
    0
  6. #745 Mako (@kikomaruko) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 02:10
    จะให้นางอยู่สุขสบายไปทำไมน่าจะลดให้เป็นนางกำนัลไปเลย
    #745
    0
  7. #673 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 07:20
    ใส่ใจกับการสะกดสักนิดค่ะ โอกาส สะกดแบบนี้ค่ะ

    หลักการจำนะคะ โอกาส ไม่ใช่ อากาศ จึงสะกดต่างกันค่ะ
    #673
    0
  8. #658 JitchutaP (@JitchutaP) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 11:19
    โหเฮะ จัดการดีๆ แม้จริงๆอยากให้ออกไปเลย แต่ไรท์คำผิดเยอะนะ
    #658
    0
  9. #639 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 20:09
    สะใจดี
    #639
    0
  10. #506 kim9585 (@kim9585) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 12:58
    เวลาถวายพระพรหวงช่าง หรือ ฮวงโฮ่วต้องแบบนี้นะคะ
    ถวายพระพรหวงช่าง ขอทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นๆปี
    #506
    0
  11. #432 B.Rolyne (@fongdo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 23:58
    โอกาส พิมพ์อย่างนี้นะ ไม่ใช่ โอกาศ
    #432
    0
  12. #271 ก้อยจูปีเตอร์ (@koiikoiikoy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 11:25
    หุหุหุมันส์
    #271
    0
  13. #255 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 05:51
    บอกว่าไม่กล้าตบเมียใหม่ชาติเก่า เพราะกลัวกฎหมาย แบบนี้ไม่แน่จริงนี่หว่า
    #255
    0
  14. วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 18:17
    เอาอยู่ จิบ จิบแค่นี้ พวกสนมพวกนี้ยังเล็กนักยังไม่เก่งกล้าสามารถ ต้องกำหราบไว้แหล่ะดี
    #211
    0
  15. #143 jazsasii (@jazsika) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 10:32
    คำผิดค่า โอกาส ไม่ใช่โอกาศ...

    ติดตามต่อ..ชอบๆ
    #143
    0
  16. #58 yukihana (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 19:48
    สะจาย รวมแรงตบทั้งแค้นเก่ากับการสั่งสอนสนมรวมกันเชือดไก่ให้ลิงดู แจ๊คพอตออกที่สนมฟาง
    #58
    1
    • #58-1 omgmin8 (@omgmin8) (จากตอนที่ 12)
      8 มีนาคม 2560 / 22:03
      คือนางเอกมีความเก็บกดแบบเบาเบา(หรอ) อารมณ์เกลียดมากเมียน้อยเนี่ย
      #58-1
  17. #53 35419 (@35419) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 16:41
    โอวววว เหมือนพวกเดียวกันมาอยุ่ด้วยกันเล้ย55555
    #53
    1
    • #53-1 omgmin8 (@omgmin8) (จากตอนที่ 12)
      8 มีนาคม 2560 / 17:27
      ขอบคุณนะค่ะ
      #53-1
  18. #52 THIP02112528 (@T02112528) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 15:43
    พึ่งมาอ่านค่ะอ่านรวดเดียวหมดเลยนิยายสนุกน่าติดตามค่ะ
    แต่อยากให้แต่งย้อนไปภพปัจุบันจังค่ะเรายังงงๆอยู่ว่าข้ามภพมาได้ไงเเล้วอีกวิญานไปอยู่ไหนค่ะไรตขอความกระจ่างหน่อยรอๆๆอ่านต่อค่
    #52
    1
    • #52-1 omgmin8 (@omgmin8) (จากตอนที่ 12)
      8 มีนาคม 2560 / 17:31
      เรื่องในปัจจุบันจะค่อยๆเฉยแทรกไปแต่ละตอนนะค่ะ ส่วนเจ้าของร่างนั้นจะก็จะมีเฉลยอยู่ในแต่ละตอนเช่นกันค่ะ อ่านไปเรื่อยๆเนอะนิยายเรื่องนี้ไม่มีใครโผล่มาให้คำแนะนำอะไรนางเอกเหมือนเรื่องอื่นที่ข้ามภพมาก็เทพเลย นางเอกเรื่องนี้จะเก่งแบบโง่ๆ พลิกแพลงจากประสพการการอ่านนิยายข้ามภพ มีล้มบ้างลุกบ้าง เพราะไรท์ไม่มีตังเติมทรูไห้นางเอกนะค่ะ มีกินมาม่าบ้างเป็นบางเดือนเอ่ยบางตอน ติดตามอ่านไปเรื่อยๆรับรองสนุกค่ะ ขอบคุนที่เข้ามาอ่านนะค่ะ นึกว่าจะไม่มีคนอ่านซะแล้ว
      #52-1
  19. #51 RT61212162 (@maan030) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 15:16
    ขอบคุณค่ะ มาต่อเร็วๆนะค่ะ รออยู่ค่ะ
    #51
    1
    • #51-1 omgmin8 (@omgmin8) (จากตอนที่ 12)
      8 มีนาคม 2560 / 17:31
      ใจเย็นๆ นะค่ะไวรุ่น
      #51-1
  20. #49 panrapanra (@panrapanra) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 11:37
    รักไรท์ค่ะะะ รอออๆๆๆ เอาอีกๆๆ5555
    #49
    1
    • #49-1 omgmin8 (@omgmin8) (จากตอนที่ 12)
      8 มีนาคม 2560 / 13:08
      จากห้าบทตอนนี้รวมกันเหลือสามบท งือออเพื่อรีดไรท ยอมลำบาก
      #49-1
  21. #47 MORNINGGLORY08 (@MORNINGGLORY08) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 09:15
    สะใจๆ ชอบตอนหวงช่างเอาผ้ามาเช็ดมือให้ 555
    #47
    0
  22. #46 Angiemammy (@Angiemammy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 08:39
    ขอบคุณค่ะ รอๆๆ
    #46
    0
  23. #45 Nook (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 08:34
    ชอบๆๆๆๆๆๆ
    #45
    0
  24. #44 AssasinX25 (@AssasinX25) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 08:19
    สะใจมากกกกกกกกกกก
    #44
    0
  25. #42 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 02:55
    รอๆๆๆค่ะ
    #42
    0