ร้อยเล่ห์รักข้ามภพ(百爱跨越时间)

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 205,130 Views

  • 1,235 Comments

  • 5,333 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    116

    Overall
    205,130

ตอนที่ 22 : บทที่21 ถนนสองเลน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8664
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    13 ก.ย. 60

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัล ดอกไม้ลายเส้น

        ความฝันตามติดสายลมในโลกหล้านับหมื่นลี้ 

เห็นดอกท้อเติบใหญ่ก็ให้คำนึง 

อีกปีที่ฤดูใบไม้ผลิผันเปลี่ยนเป็นใบไม้ร่วง 

ไม่ทอดถอนใจว่าพระจันทร์นั้นผิด 

แต่ควรเย้ยหยันคนที่หลายใจ

                

ชิงหลิงจรดนิ้วบรรเลงเพลงพิณถ่ายทอดบทเพลงและความรู้สึกของนางที่มีต่อสามีในภพชาติที่แล้ว 

              

ในความเป็นจริงหากเรื่องนี้จะมีคนผิด ก็คงต้องโทษคนกลางที่ปันใจให้คนอื่นหาใช่โทษคนอื่นที่มาแทรกกลางความรักของเรา เพราะการตบมือข้างเดียวนั้นมันย่อมไม่มีวันดัง

                

เคยมีคำคำนึงเนิ่นนานแล้วมีคนกล่าวเอาไว้ว่า คนไม่เปลี่ยนต่อให้ไกลห่าง เนิ่นนานก็ไม่เปลี่ยน ดังเช่นนางที่แม้อยู่คนละชาติภพก็ยังไม่เปลี่ยนแปลงไป 

               

และเช่นกันว่า คนจะเปลี่ยนต่อให้...นอนร่วมเตียง เคียงกันทุกวันยังรู้ไม่ทันว่าคนที่นอนข้างกันใจเขานั้นมันเปลี่ยนตอนไหน

            

รู้นานแล้วว่าความรักไม่อาจสมหวัง  

นัยน์ตาของเธอเหมือนดวงดาว 

หันกลับไปมองก็เป็นฝนตกพรำๆ  

สุดขอบฟ้ามองแสงที่สาดส่องไป 

ไม่ถามว่าที่ไหนถึงเป็นเวลาที่จะกลับไป  

วาสนาในชาตินี้ไม่ผิดต่อบทรำพึง

            

            

ในชาติภพนี้นางนั้นรู้ดีแก่ใจว่าไม่อาจสมหวังในรักได้ เพราะกำแพงขนาดใหญ่ที่เรียกว่าพี่น้องร่วมสายเลือดที่นางนั้นไม่อาจก้าวข้ามผ่านกำแพงนี้ไปได้ 

             

ไม่ว่าทางใดก็ตามแต่เมื่อหวนรำลึกไปถึงวันนั้น ที่ตลาดภาพของชิงเทียนโอบประคองสตรีนางอื่นนั้น 

              

มันช่างเป็นภาพเหตุการณ์ที่ตอกย้ำในใจของนางยิ่งนักว่าซักวันจะต้องมีสตรีนางอื่นยืนเคียงข้างชิงเทียนแทนนาง 

               

เฉกเช่นสามีของนางในภพก่อนที่มีสตรีอื่นยืนในที่ที่นางนั้นเคยยืนมาตลอด ที่ที่นางเชื่อมาตลอดมาเป็นของนางเพียงผู้เดียว

              

             

 ทำให้นางเจ็บปวดหัวใจยิ่งนักแม้จะรู้ดีว่านั้นหาใช่หลิ่งหย่งซินสามีที่นางรัก แต่นางก็ไม่อาจทำใจได้

                  

สมัยก่อนเวลาเพื่อนอกหักนางมักจะปลอบใจเพื่อนด้วยคำพูดว่า ให้นำสิ่งเลวร้ายที่เขากระทำมาลบล้างความดีของเขาในใจของเรา แล้ววันหนึ่งเราจะไม่หลงเหลือความรู้สึกดี ๆ ต่อคนผู้นั้นอีก

                 

แต่พอถึงคราวของนางจริงๆ นางกลับพบว่าตลอดระยะเวลาที่คบกันแต่งงานอยู่ด้วยกัน หย่งซินไม่เคยทำสิ่งใดที่ผิดต่อนาง เขาทำร้ายนางเพียงครั้งเดียวและเจ็บช้ำอย่างถึงที่สุด นางคงมีเพียงวาสนาได้พานพบแต่ไร้วาสนาได้ครองคู่ 

                 

น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลรินอย่างเงียบงันท่ามกลางเสียงเพลงที่เศร้าระทมบีบคั้นใจของผู้ฟังยิ่งนัก

         

รอคอยบุปผาเบ่งบานทั่วปฐพี  ไม่ลืมว่าจะยอมใช้ชีวิตร่วมกับเธอไปชั่วชีวิต ไม่หันกลับยิ้มเผชิญทิวทัศน์นับพัน

                     

ชิงหลิงพึ่งเข้าใจว่าตนเองช่างเป็นสตรีที่โง่งมในรักอย่างหาที่ใดเปรียบ แต่จะให้ทำเช่นไรในเมื่อหัวใจของนางมีเพียงดวงเดียว 

                 

นางผิดมากหรือที่ทำทุกทางเพื่อให้ตนเองมีความสุข นางผิดมากหรือที่ต้องการอยู๋เคียงข้างคนที่ตนเองรัก 

                 

ทำไมนางจะต้องทำเพื่อผู้อื่นในเมื่อผู้อื่นก็ต่างไขว่คว้าความสุขความรักเพื่อตัวเอง แต่ทำไมพอถึงทีนางกลับกลายเป็นการกระทำที่โง่งม 

                 

สิ่งที่นางทำจะถูกหรือผิดคนที่ตัดสินไม่ใช่ใครแต่เป็นใจของนางเองที่รู้ดีที่สุด

             

บนถนนหนึ่งสายที่มีสองเลน  ขณะที่รถคันหนึ่งมุ่งไปข้างหน้า 

ยังคงมีรถอีกคันมุ่งไปอีกทาง  จะบอกว่ารถคันที่ผ่านเราไปข้างหน้า 

ดีกว่าคันที่สวนเราไปข้างหลัง มันก็คงไม่ใช่ มันก็คงไม่ถูก 

เพราะเป้าหมายมันต่างกัน  ปลายทางก็คงต้องต่างกัน             

หากมีคนกล่าวอ้างตนมาตัดสิน  ว่ารถสองคันกำลังมุ่งไปทิศใด 

ส่วนหนึ่งมันอยู่ที่...ผู้อ้าง  เขามองอยู่ที่ตำแหน่งไหน             

หันหน้าไปทางใด หัวถนน กลางถนน หรือท้ายถนน 

หรือความจริง  เขาอาจไม่รู้กระทั่งตำแหน่งที่ตัวเองยืน             

หากเราเป็นรถคันนั้น........................................................  

เราจำเป็นแค่ไหนที่ต้องฟังคำตัดสิน ของคนที่ไม่รู้กระทั่งตำแหน่งของตนเอง 

จำเป็นแค่ไหน..........

                                          เครดิต:Once upou a time

            

เมื่อการบรรเลงเพลงจบลง ไร้ซึ่งเสียงปรบมือจากผูัฟัง มีเพียงปลายนิ้วสากระคายของบุรุษที่เอื้อมมาเช็ดน้ำตาบนหน้างามอย่างแผ่วเบาพร้อมทั้งส่งสายตาห่วงใยระคนเศร้าสร้อยไปกับบทเพลงที่ตนรับฟัง

            

"อ้ายเจี๋ยต้องการเจ้า ขอเพียงเจ้าต้องการ อ้ายเจี๋ยจะพาเจ้าไปจากที่นี่ทันที"

            

ศาลาท้อหยก กลางอุทยานหลวง              

บุรุษผู้มีอำนาจเหนือคนทั้งแผ่นดินสองคนกำลังนั่งเดินหมากกันอย่างคร่ำเครียด แต่บทสนทนาหาได้เกี่ยวข้องกับการเดินหมากในครั้งนี้ไม่  

            

"เจ้าต้องการสิ่งใดกันแน่หลวนหลง" 

เจิ้งหลี่เอ่ยถามบุรุษตรงหน้าด้วยน้ำเสียงเยียบเย็นแตกต่างจากบุคลิกจักรพรรดิผู้ใจดีมีคุณธรรมและเปี่ยมไปด้วยเมตตา

             

แม้ภายนอกเขาจะดูเป็นจักรพรรดิที่ดูเหลาะแหละและใจดี แต่คุณเชื่อจริง ๆ หรือว่าคนที่ปราบกบฏในวังหลังและทำศึกชนะแคว้นเป่ยได้จะเป็นคนเช่นนั้นจริง ๆ แล้วชัยชนะที่เขาได้รับเมื่อ 5 ปีก่อนนั้นเป็นเพราะโชคช่วย

              

จักรพรรดิที่ปรีชาสามารถย่อมสามารถปกปิดนิสัยและตัวตนที่แท้จริงของตนเพื่อป้องกันมิให้ผู้อื่นล่วงรู้ความคิดของตน แต่ถึงกระนั้นมีบ่อยครั้งที่เขามักจะควบคุมความคิดของตนไม่ได้เพราะสตรีไร้หัวใจนางหนึ่งอยู่เสมอ 

               

หลวนหลงเลิกคิ้วมองบุคคลตรงหน้าที่เหมือนถอดหน้ากากเทวดากลายร่างเป็นอสูรกายที่แท้จริงต่อหน้าเขา อีกทั้งยังเอ่ยเรียกเขาอย่างเท่าเทียมไม่มีการให้เกียรติเลยแม้แต่น้อยก็ยกยิ้มมุมปาก

                 

"เจ้าไม่รู้จริง ๆ หรือเพียงแกล้งถามข้ากัน คนมีความสามารถเช่นเจ้ามีหรือจะมองไม่ออกว่าข้าต้องการสิ่งใด ไม่สิตอนนี้เจ้าอาจเสแสร้งเป็นจักรพรรดิผู้เปี่ยมเมตตามากเกินไปจนมันกลายเป็นตัวตนจริง ๆ ของเจ้าก็ได้ เพราะแม้แต่เสี้ยนหนามเล็ก ๆ เจ้าก็ยังกำจัดไปให้พ้นทางไม่ได้"    

                 

หลวนหลงกล่าวเสียงราบเรียบพร้อมทั้งวางหมากเพื่อโอบล้อมหมากขาวของเจิ้งหลี่ เจิ้งหลี่คิ้วกระตุกกับคำกล่าวหาของคนตรงหน้า

                  

"หากข้าเป็นเช่นนั้นจริง เจ้าก็คงไม่ต่างจากข้าที่พยายามเก็บเขี้ยวเล็บเป็นเพียงลูกแมวเชื่อง ๆ ตัวหนึ่งเช่นกัน เพียงแต่มันก็คงปกปิดความกระหายเลือดในตัวของเจ้าไม่ได้ เพราะความป่าเถื่อนของเจ้ามันปกปิดอย่างไรก็ไม่มิด" เจิ้งหลี่เองก็จิกกัดหลวนหลงด้วยคำพูดที่เจ็บแสบเช่นกันก่อนจะวางหมากเพื่อปิดหนทางชนะของหมากดำ

                   

"กระหายเลือด ป่าเถื่อนข้าคงสู้เจ้าไม่ได้ จักรพรรดิที่สั่งประหารกบฏหลายร้อยชีวิตได้โดยไม่กระพริบตา เสียงโหยหวนของเหล่าขุนนางที่เจ้าล่าสังหารดังไปทั่วทั้งแว่นแคว้น เสียงกลองศึกและสงคราม ที่ทำให้ราษฎรหวาดผวาไปทั้งแผ่นดินขุนนางในกำมือตอนนี้ไม่มีใครกล้าคิดกระด้างกระเดื่องเพราะเห็นจุดจบของเหล่ากบฏแล้วก็ต้องนอนสะดุ้งสะเทือนไปเป็นปีเลยทีเดียว  


หากไม่ใช่เพราะเจ้าปกครองราษฎรและเหล่าขุนนางอย่างใจกว้างและมีเมตตา บ้านเมืองคงไม่สงบสุขเช่นนี้ แต่เจ้าคงไม่คิดจริง ๆ หรอกนะว่าราษฎรจะลืมเลือนได้ว่าแท้จริงแล้วเจ้าเป็นคนเช่นใร เรื่องความกระหายเลือดข้าคงกระหายเลือดสู้เจ้าไม่ได้หรอกเจิ้งหลี่"

                   

หลวนหลงเอ่ยกลับอย่างมีชัยเหนือกว่า แม้ว่าหมากในกระดานนั้นมีแนวโน้มว่าตนจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้

                 

"อ๋อ เช่นนั้นอย่างน้อยข้าก็ยังสังหารให้สิ้นชีพในดาบเดียว แม้จำนวนจะมากก็จริง แต่ข้าก็ควบคุมขุนนางด้วยการซื้อน้ำใจด้วยความดีและความเมตตา หาใช่ควบคุมด้วยพิษเช่นเจ้า พิษกร่อนวิญญาณ เป็นพิษที่มีเพียงจักรพรรดิของแคว้นหลวนเท่านั้นที่รู้วิธีปรุงและวิธีแก้พิษ พิษชนิดนี้นั้นสมชื่อยิ่งนัก เพราะถึงแม้ว่าเมื่อได้รับพิษในทีแรกนั้นจะไม่เกิดอาการใด ๆ กับร่างกายของผู้ที่ได้รับพิษ แต่เมื่อได้ยินเสียงพิณเสียงพิเศษที่บรรเลงโดยคนที่ปรุงยาพิษขึ้นมา 

               

พิษชนิดนี้ก็จะกำเริบโดยการกัดกร่อนวิญญาณของผู้ที่ถูกพิษอย่างเจ็บปวดทุกข์ทรมานจนตาย ซึ่งตามกฎของแคว้นหลวนแล้ว ขุนนางทุกคนต้องดื่มพิษชนิดนี้ รวมถึงครอบครัวของเหล่าขุนนางทุกคนไม่เว้นแม้กระทั่งเชื้อพระวงศ์  และที่พิเศษกว่าใครคือพิษชนิดนี้สามารถถ่ายทอดไปสู่ทายาทของผู้ที่ได้รับพิษนี้ได้อีกด้วย 


แคว้นหลวนนับตั้งแต่ก่อตั้งแคว้นมาจึงมั่นคงเป็นปึกแผ่น และไม่มีการก่อกบฏเกิดขึ้นภายในแคว้นแม้ว่าจักรพรรดิจะไร้ความสามารถเพียงใด แต่เหล่าขุนนางก็ยังถวายงานอย่างเต็มความสามารถ ช่างเป็นพิษที่ร้ายกาจและไร้คุณธรรมอย่างถึงที่สุด ข้าว่าการล่าสังหารของข้าดูคล้ายการกระทำของเด็กอมมือไปเลยหากเทียบกับกฎเกณฑ์ของแคว้นเจ้า และครั้งนี้ที่ข้าเรียกเจ้ามาก็ด้วยเรื่องขององค์หญิงหลวนเหยา" 

                

ใช่เขารู้ถึงสิ่งที่คนคนนี้ต้องการในคราแรกนั้นเขาไม่คิดว่าจะมีวันนี้เสียด้วยซ้ำ เหมือนว่าสิ่งที่เขาคิดว่าควบคุมได้ตอนนี้จะไม่เป็นไปอย่างที่เขาต้องการเสียแล้ว แต่เฮ้อ...เพื่อน้องชายที่เขารักเขาจำเป็นถึงแม้ว่ามันจะเหมือนการควักหัวใจของตนเองก็ตาม

                

"หลวนเหยา ที่เจ้ากำลังจะพูดคือ..." หลวนหลงเลิกคิ้วมองคนตรงหน้า แล้วยกยิ้มมุมปากด้วยแผนการที่วางไว้นั้นเป็นไปตามที่คาด

               

"ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการสิ่งใด ยาถอนพิษหมื่นราตรีสำหรับองค์หญิงหลวนเหยาใช่หรือไม่" หลวงหลงกล่าวด้วยนำเสียงราบเรียบคล้ายว่าการต่อรองดังกล่าวหาใช่ชีวิตของน้องสาวตนเอง แต่เป็นชีวิตของกุ้งหอยปูปลาธรรมดาทั่วไป

                 

"ข้าคงไม่อาจยกภรรยาของข้าซึ่งเป็นราชินีของแผ่นดินนี้ให้กับเจ้าได้ เจ้าล้มเลิกความคิดนี้ไปเสียเถอะ มีสตรีมากมายในแผ่นดินที่ต้องการแต่งเข้าวังหลังของเจ้า" เจิ้งหลี่พยายามเจรจาต่อรองกับคนตรงหน้า

               

"เรื่องนั้นข้ารู้ดี ว่าไม่อาจให้เจ้าออกหน้ายกนางให้ข้าได้ หรือต่อให้เจ้าทำได้เจ้าก็ย่อมจะไม่ทำ แต่สิ่งที่ข้าต้องการคือสิทธิ์ในการเป็นคู่แข่งกับเจ้าในการแย่งชิงหัวใจของนาง จากที่ข้ามาอยู่ที่นี่ได้สักพักหนึ่ง ข้ารู้ว่านางนั้นยังไม่ได้รักเจ้า และไปรักคนที่ไม่ควรรัก ซึ่งวันหนึ่ง นางจะตัดใจและคิดได้ซึ่งในระหว่างนั้น ข้ากับเจ้ามาแข่งกัน นางรักใครอีกคนต้องยอมหลีกทางให้ 

                         

ข้ารู้ว่าการแย่งภรรยาผู้อื่นนั้นเป็นเรื่องไร้ยางอาย แต่เรื่องของความรักและเรื่องของหัวใจนั้นมันห้ามกันไม่ได้ และในเมื่อสตรีผู้นั้นมีเพียงนางเดียว ก็ต้องย่อมมีเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่ได้ครอบครองทั้งตัวและหัวใจของนาง ส่วนเรื่องการตั้งครรภ์ เจ้าคิดหรือว่าจะตบตาคนเช่นข้าได้ หากเจ้าตกลงข้าจะมอบยาถอนพิษให้ แล้วเรามาแข่งกันอย่างยุติธรรม"

                

หลวนหลงกล่าวปิดทุกคำปฏิเสธของเจิ้งหลี่ หยิบขวดยาแก้พิษมาตั้งตรงกลางกระดานหมากเพื่อเป็นการปิดกระดานเดินหมากที่ตอนนี้หมากดำของเขาได้พ่ายแพ้อย่างย่อยยับไปแล้ว แต่บทสนทนานอกกระดานหมากนั้นเขาเป็นผู้ชนะ

                  

"ได้ ข้าจะให้ในสิ่งที่ท่านต้องการ แต่หากนางรักข้าท่านจะต้องยอมถอยไปแต่โดยดี" 

                

เจิ้งหลี่จำใจต้องตอบตกลงเพราะพิษที่น้องสะใภ้ของเขาได้รับนั้นสามารถถ่ายทอดไปยังลูกหลานได้  นั่นแปลว่าบุตรของเจิ้งไฉที่เกิดจากองค์หญิงหลวนเหยานั้นต้องได้รับพิษชนิดนี้

                

แม้เขาจะพยายามเกลี้ยกล่อมน้องชายให้รับชายารองเพื่อสืบสกุล และไม่ให้องค์หญิงหลวนเหยากำเนิดโอรสธิดา แต่น้องชายตัวดีกลับตอบมาเพียงชั่วชีวิตจะแต่งกับสตรีเพียงนางเดียวและไม่ต้องการบุตรจากสตรีอื่นนอกจากบุตรที่เกิดจากฮูหยินของเขาเท่านั้น 

                  

เพราะแบบนั้นตอนนี้เขาจึงต้องมาเจรจาต่อรองกับคนผู้นี้เพราะไม่ว่าจะอย่างไร  น้องชายคนนี้ก็สำคัญกับเขามาก  เขาไม่อาจนิ่งเฉยต่อสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับทายาทของน้องชายในอนาคตได้

                      

ทั้งที่มันหมายถึงการควักเอาหัวใจของเขามาวางไว้แล้วให้ผู้อื่นมาฉกฉวยอย่างไรอย่างนั้น แม้ในใจจะเจ็บปวดราวกับมีเลือดไหลออกมาจากในหัวใจของตนเอง 

                    

แต่เพื่อความสุขของน้องชายเขาจำเป็นต้องทำ  และใช่ว่าคนผู้นี้จะได้หัวใจของนางไปโดยง่าย  เขาไม่เชื่อว่าคนที่ใกล้ชิดนางได้มากกว่าผู้ใดถึงขนาดนอนร่วมเรียงเคียงหมอนเช่นเขาจะไม่สามารถสั่นคลอนหัวใจของนางได้           

                

เจิ้งหลี่เหม่อมองออกไปนอกศาลา เนิ่นนานมาแล้วเคยมีเด็กสาวนางหนึ่ง เด็กสาวที่เคยกุมหัวใจของเขาเอาไว้

                 

เขาเฝ้ารอนางมานานแสนนานรอตามคำสัญญาของนางที่บอกว่านางจะกลับมา เขาจึงเว้นว่างตำแหน่งหวงโฮ่วเพื่อรอนางเสมอมา เจิ้งหลี่หลับตาของตนเองลงช้าๆพึมพำขอโทษเสียงแผ่วเบาเผื่อเสียงคำขอโทษนั้นจะลอยไปถึงนาง

                

"ข้าขอโทษที่ไม่อาจเว้นว่างทั้งตำแหน่งหวงโฮ่ว  และหัวใจของข้าไว้รอเจ้าได้อีกเพราะเจ้าไม่ยอมกลับมาตามสัญญา หรือต่อให้เจ้ากลับมาตอนนี้มันก็ช้าไปแล้ว ลู่หานหนีว์"





ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัลย์ดอกไม้

Talk เบา เบา 

      

คำคมByนู๋ไฉ : อำนาจมีมากก็ไม่ดี มีน้อยก็ไม่ได้ สุดท้ายแล้วอำนาจก็อยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือนั่นเอง //หลบเกิบ หลบกะละมัง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #1062 Kratayz (@Kratayz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 22:01
    จะทำยังไง เธอถึงจะยอมเปิดตอนให้อ่านสักทีอีอีอีอี
    #1062
    1
    • #1062-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 22)
      22 สิงหาคม 2560 / 02:01
      เปิดแล้วจร้า คนสวยจุฟๆ
      #1062-1
  2. #1056 Kratayz (@Kratayz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 15:08
    กระซิกๆ ไรท์จ๋าาาาาาา พลีสส มันขาดคอนนะเจ้าคะ
    #1056
    0
  3. #1055 Kratayz (@Kratayz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 15:06
    ไรท์เจ้าขา โปรดเห็นใจรีด ตัวน้อยๆ ที่พึ่งมาติดตามนิยายเรื่องนี้หน่อยนะเจ้าคะ คือไม่รู้ว่าทำไมพึ่งเห็นนิยายดีๆ แบบนี้ รีดชอบนิยายเรื่องนี้จากใจจริงๆนะเจ้าคะ ได้โปรดเปิดตอนให้รีดตัวน้อยๆได้อ่านทีเถอะเจ้าค่ะ เห็นคอมเมนท์จากรีดคนอื่นๆ แล้วมันรู้สึกคันยุบยิบ. อยากอ่านจนใจจะขาด ไรท์เจ้าขา อย่าใจร้ายกับรีดเลยนะเจ้าคะ ( คลานเข่าเข้าไปกอดข้อเท้าไรท์. เงยหน้าจ้องตาไรท์แบบอ้อนวอนสุดๆ)
    #1055
    0
  4. #867 อ่านแล้ว (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 05:48
    เอ..หรือว่าสามีเก่าของนางเอกในชาติที่แล้วที่จริงอาจเป็นพี่ชายอาจต่างพ่อหรือต่างแม่ กับนางเอกแล้วมาแต่งงานกันโดยที่ไม่มีใครรู้ประวัติพ่อแม่ที่แท้จริงของอีกฝ่าย อย่างเช่น แม่นางเอกอาจเคยท้องมาก่อนแล้วยกลูกชายให้คนอื่นเลี้ยงอย่างลับ ๆ ก่อนจะมาแต่งกับพ่อนางเอกโโยไม่บอกกับใครเลย หรือไม่ก็พ่อนางเอกเคยไปมีลูกชายกับผู้หญิงอื่นโดยไม่รู้ตัวหรือทิ้งไปเลย ก่อนจะมาแต่งงานกับแม่นางเอก
    #867
    1
    • #867-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 22)
      21 เมษายน 2560 / 23:47
      ลึกซึ้งงง คิดซับซ้อนมาเด้วเอาไปลงอีกเรื่อง ดีดี
      #867-1
  5. #866 อ่านแล้ว (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 05:48
    เอ..หรือว่าสามีเก่าของนางเอกในชาติที่แล้วที่จริงอาจเป็นพี่ชายอาจต่างพ่อหรือต่างแม่ กับนางเอกแล้วมาแต่งงานกันโดยที่ไม่มีใครรู้ประวัติพ่อแม่ที่แท้จริงของอีกฝ่าย อย่างเช่น แม่นางเอกอาจเคยท้องมาก่อนแล้วยกลูกชายให้คนอื่นเลี้ยงอย่างลับ ๆ ก่อนจะมาแต่งกับพ่อนางเอกโโยไม่บอกกับใครเลย หรือไม่ก็พ่อนางเอกเคยไปมีลูกชายกับผู้หญิงอื่นโดยไม่รู้ตัวหรือทิ้งไปเลย ก่อนจะมาแต่งงานกับแม่นางเอก
    #866
    0
  6. #753 dh.s (@dhtip) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 01:09
    หวงช่างนี่ใช่ฮ้องเต้ปะคะ ถ้าใช้เราว่าไรท์น่าจะเขียนมห้ดูทีอำนาจกว่านี้หน่อยนะคะ อย่างเช่นที่พี่ชายอุ้ม แล้วไม่ยอมให้ฮวงช่างอุ้มนี่เป็นไปไม่ได้เลย แถมไม่ต้องขอหมอหลวงหรอกค่ะ ให้ออกคำสั่งไปเลยจะเีกว่า
    #753
    1
    • #753-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 22)
      4 เมษายน 2560 / 01:29
      หวงช่างของไรท์เป็นพระเอกที่อ่อนโยน ไม่เคยแสดงอำนาจกับใครค่ะ เป็นพระเอ้กกก พระเอก ถ้าบ้าอำนาจต้องหลวนหลงค่ะถึงขนาดบังคับน้องสาวมาแจ่งงานเพื่อแย่งเมียชาวบ้าน ถ้าพระเอกบ้าอำนาจทั้งคู่มันจะดูเหมือนกันจนเกินไป
      #753-1
  7. #687 The zaks (@Thezaks) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 21:21
    พระเอกเรามาตบกันไหม55555 กำลังจะก้าวลงเรือท่านพี่ เหมือนพระเอกมากระชากขึ้นเรื่องไป55555
    #687
    0
  8. #662 JitchutaP (@JitchutaP) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 16:26
    เจ้าแผนการยิ่ง
    #662
    0
  9. #440 Gam u (@lamones) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 01:37
    ชอบความซนของหวงช่างจัง
    #440
    0
  10. #329 lugva_vava (@lugva_vava) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 14:05
    รู้สึกปวดหัวใจอ่ะ 555
    #329
    0
  11. #283 NONTANUDDA (@NONTANUDDA) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 19:42
    ให้หวงช่างเหอะะะะๆๆ
    #283
    0
  12. #282 MORNINGGLORY08 (@MORNINGGLORY08) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 18:54
    เกือบจะลงเรือท่านพี่ชิงเทียนแล้ว แต่ยังยั้งทัน ดีนะหวงช่างเริ่มรู้ตัวว่ารักแล้ว มีความหวง^^
    #282
    1
    • #282-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 22)
      16 มีนาคม 2560 / 21:07
      พี่ชิงเทียนเป็นพี่ชายผู้หลงน้องสาวจนโง่หัวไม่ขึ้นค่ะ อุปปปปซ์ เราพูดอะไรออกไป
      #282-1
  13. #281 mayomi09 (@mayom21) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 16:49
    แอบชอบชิงเทียนนะไรท์ อยากรู้ชาตินี้จะเป็นคนยังไง 
    #281
    1
    • #281-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 22)
      16 มีนาคม 2560 / 21:07
      เป็นคนดีมากค่ะ 5555
      #281-1
  14. #280 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 16:21
    ร้ายกาจจจ
    #280
    0
  15. #279 Puipui Puilui (@puirong) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 14:18
    เอาจริง หวงช่าง ได้ นอน กับนางสนม ด้วยเหรอ ผู้ชาย เหอะ นอนกับใครก๋ได้ งั้น แปะปาก มองบน
    #279
    1
    • #279-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 22)
      16 มีนาคม 2560 / 21:08
      โลกทุกใบผู้ชายก็งี้อะค่ะ
      #279-1
  16. วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 13:52
    เราเองก็ยังไม่ได้ลงเรือลำไหนเพราะยังเดาไม่ออกนะ หวงช่างลืมอะไรหรือป่าวว่าเคยพูดกับนางว่าอย่างไรสัญญาก็บอกไว้แล้ว
    #278
    1
    • #278-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 22)
      16 มีนาคม 2560 / 21:08
      อ่านไปซักสามสิบตอนก่อนค่อยตัดสินใจก็ยังทันค่ะ หุหุ
      #278-1
  17. #277 Nomiiz (@Nomiiz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 13:40
    ร้ายยยยกาจมากกกกก
    #277
    1
    • #277-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 22)
      16 มีนาคม 2560 / 21:09
      เหอะๆ แล้วนางหวงช่างจะรู้ว่าขุนหลุมฝังตัวเอง
      #277-1
  18. #274 ก้อยจูปีเตอร์ (@koiikoiikoy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 12:26
    ร้ายกาจจจจ ชอบบบบ สนุกมากค่ะไรท์ รีบมาอัพต่อนะคะ
    #274
    0
  19. #269 RT61212162 (@maan030) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 10:33
    ขอบคุณค่ะ มาต่อเร็วๆนะค่ะ รออยู่ค่ะ
    #269
    0
  20. #266 somayuki (@wannisa_som) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 09:38
    หวงช่าง เป็น หวงก้างแล้ว ดูสิทำเรื่องเลย
    #266
    0
  21. #264 Porduu (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 08:07
    ตอนแรกคิดว่าไม่รักแน่ๆมะใช่เหรอฮ้าาหวงช่าง ตอนนี้กลัวจาเสียเค้าไปแล้วอ่ะจิ
    #264
    0
  22. #263 Chalida Chomboonma (@dai45) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 08:06
    ลืมหรือป่าวว่ามีสัญญานั้นอยู่ที่นางห้ามมีอะไรด้วยฮ่องเต้ต้องขืนใจนางแล้วละ#เผลอๆนางหนีไปเพราะโดนขืนใจขึ้นมา55555
    #263
    0
  23. #262 shadow_devil (@wrtja) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 07:28
    ร้ายกาจมากหวงช่าง
    #262
    0
  24. #261 -Deatiny- (@-Deatiny-) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 07:03
    โอ้ยย ลงเรือหวงช่างนี่เเหละกินขาด55555
    #261
    0
  25. #260 pattyjin55 (@pattyjin55) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 06:31
    อ้าวไรท์ ตกลงไรท์จ้างใครเป็นพนะเอกเนี่ย
    #260
    0