ร้อยเล่ห์รักข้ามภพ(百爱跨越时间)

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 205,144 Views

  • 1,235 Comments

  • 5,332 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    130

    Overall
    205,144

ตอนที่ 30 : บทที่29 จุดเริ่มต้นของการแย่งชิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5174
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    16 ก.ย. 60

     ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัล ดอกไม้ลายเส้น
             "พวกเจ้าคงรู้ใช่ไหมว่าหากพวกเจ้ายังดื้อดึงจุดจบจะเป็นเช่นไร" เจิ้งหลี่เอ่ยข่มขู่อีกครั้ง สมัยก่อนเพื่อให้บ้านเมืองสงบสุขร่มเย็นเขาจำเป็นต้องสังหารแม้แต่พี่น้องของตนเองสองมือเปื้อนเลือดของผู้คนมากมาย วังหลังแห่งนี้อาบย้อมไปด้วยเลือดของเหล่ากบฎในครั้งนั้นยังไม่รวมถึงการทำสงครามที่คร่าชีวิตของทหารศัตรูนับแสนจนชื่อเสียงของเขาในใจของชาวเมืองนั้นทั้งเชิดชูและหวาดกลัว 

         

พอบ้านเมืองสงบร่มเย็นเพื่อปลอบขวัญกำลังใจของชาวเมืองอัครเสนาบดีจึงขอให้เขาสร้างภาพลักษณ์ที่อ่อนโยน อบอุ่นขึ้นมาปิดทับความเย็นชาและกระหายเลือด จนสุดท้ายก็กลายมาเป็นจักรพรรดิหมาน้อยมาจนถึงทุกวันนี้

         

เหล่าสนมที่เคยได้ยินกิตติศัพท์ของเรื่องนี้มาบ้างต่างก็ขนลุกเกรียว ก้าวขาไม่ออกแม้ว่าจะเคยถวายการปรนนิบัติรับใช้แต่ก็ไม่เคยได้ร่วมพระแท่นจริงๆ ไหนเลยจะมีน้ำหนักในใจของหวงตี้เท่าสตรีที่อุ้มครรภ์ทายาทของพระองค์ ใช่แล้วถึงแม้ว่าหวงช่างจะเสด็จเยือนตำหนักใน แต่ก็มิได้ทรงแตะต้องพระสนมคนใดเลย เพียงแต่ไปฟังสนมบรรเลงเพลงเดินหมากดื่มสุราอาหารแล้วเสด็จกลับเพียงเท่านั้น

        

เหล่าสนมที่คิดว่าครั้งนี้จะมาเอาหน้าขอปรนนิบัติหวงตี้บ้างถึงกับคอหดไปตามๆกัน ขนาดเอาเรื่องที่หวงโฮ่วไม่สะดวกดูแลเพราะทรงครรภ์มาอ้าง หวงตี้ก็หาได้สนใจไม่ น้ำหนักของหวงโฮ่วในใจหวงตี้นั้นเกรงว่าพวกนางคงไม่อาจเทียบชั้นได้เพียงปลายก้อย

         

เหล่าสนมที่พ่ายแพ้แม้เพียงชายตาแลหวงตี้ก็ไม่ทำ ได้แต่ทูลขอตัวกลับด้วยจิตใจที่ห่อเหี่ยว ทีแรกคิดเพียงว่าไม่นานหวงตี้คงเบื่อ และหันมาหาของสดใหม่เช่นพวกนางบ้าง แต่ดูไปแล้วคงยากที่จะเป็นเช่นนั้น

        

"เดี๋ยว!! ใครอนุญาตให้พวกเจ้าออกไป หวงช่างเรื่องในครั้งนี้หม่อมฉันไม่อาจปล่อยผ่านขอทรงอนุญาตด้วยเพคะ" ชิงหลิงแกล้งขออนุญาตเพื่อให้ความผิดไม่ตกลงที่กลางหัวเธอแต่เพียงผู้เดียว

        

"เจิ้นอนุญาต แล้วแต่หวงโฮ่วจะเห็นสมควร" เจิ้งหลี่รีบตอบอนุญาตเพื่อรอดูความสนุกเงียบๆดีกว่าต้องลงไปเล่นเองแบบเมื่อสักครู่ เกือบไปแล้วหากเขากล่าวผิดเพียงครึ่งคำเกรงว่านางคงไม่ไห้อภัยเขาแน่

        

"พระสนมทั้ง 7 กิริยามารยาทเลวทราม ทำตัวไม่เหมาะสมกับตำแหน่งโทษควรปลดแล้วไล่ออกจากวัง แต่เปิ่นกงอารมณ์ดีที่หวงช่างใกล้หายจากอาการประชวร ลดโทษให้เหลือเพียงโบยคนละ 30 ไม้ ตัดเบี้ยหวัดครึ่งปี และกักบริเวณสามเดือน" สิ้นเสียงของหวงโฮ่วเหล่าขุนทีและนางกำนัลที่ได้รับคำสั่งต่างก็นำตัวพระสนมทั้ง 7 คนไปรับโทษในทันที

         

"เจิ้นว่า...." เจิ้งหลี่กำลังจะกล่าวออกความเห็นแต่ก็ถูกสายตาพิฆาตตวัดกลับมาก่อน

         

"ทรงเสียดายหรือเพคะ เดี่ยวหม่อมฉันเรียกพวกนางกลับมาให้" ชิงหลิงกล่างพลางจะเดินออกไปจากตำหนัก

         

"ไม่ไช่ เจิ้นไม่ได้จะกล่าวเช่นนั้น...โอ๊ยย โอ๊ย" เจิ้งหลีรีบลุกตาม ก่อนจะร้องเสียงดังเพื่อให้คนที่กำลังงอนสนใจ

         

"ทรงเป็นอย่างไรบ้างเพคะ ไหนหมอหลวงบอกว่าบาดแผลเริ่มสมานกันแล้วทำไมถึงยังเจ็บอยู่ ทรงเจ็บมากไหมเพคะ" ชิงหลิงรีบเข้ามาดูอาการอย่างรววดเร็ว

         

"อ่าา ..ข้าไม่ได้เจ็บแผลแต่ข้าเจ็บที่ใจ อาการบาดเจ็บน่ะใกล้หายแต่อาการสำออยเพื่อให้เจ้าสนใจคงไม่หายง่ายๆแน่" เจิ้งหลี่กล่าวพลางขยิบตาให้ชิงหลิงอย่างซุกซน

        

"ท่านมันเจ้าเล่ห์...เชอะ ไปสำออยให้เหล่าสนมของพระองค์เถอะเพคะ" ชิงหลิงกล่าวพลางสะบัดหน้าอย่างแง่งอน

         

"สนมของเจิ้นที่ตรงไหนคนที่รับเข้ามาก็เจ้าเองไม่ไช่หรือ คนที่บังคับให้ข้าไปหาพวกนางก็เป็นเจ้าไม่ไช่หรือ แต่เจ้าวางใจเถอะเจิ้นไม่เคยแต่ต้องพวกนาง ที่ให้พวกนางดื่มยาห้ามครรภ์นั้นก็เพียงเพื่อตบตาเหล่าขุนนางเท่านั้น เชื่อเจิ้นเถอะเจิ้นมีเจ้าเพียงผู้เดียว แล้วที่เจิ้นจะบอกคือเจ้าลงโทษพวกนางเบาเกินไป ต่อไปเมื่อพวกนางลืม พวกนางก็จะทำเช่นนี้อีกและจะหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ" เจิ้งหลี่กล่าวง้องอนพลางสวมกอดชิงหลิงจากทางด้านหลังโอบกอดให้นางซบพิงอิงอกกว้างของตนเองไว้อย่างหลวมๆ

        

 "แล้วพระองค์ทรงคิดว่าควรลงโทษแบบใดถึงจะดีละเพคะ ไล่ออกจากวังไปเลยดีไหมเพคะ" ชิงหลิงเอ่ยถาม

         

"ไม่ดี เพราะหากพวกนางแค้นเคืองเจ้าแล้ววางแผนทำร้ายเจ้าล่ะ เจิ้นคงปวดใจหากเจ้าได้รับบาดเจ็บแม้เพียงนิดเดียว" เจิ้งหลีกล่าวพลางกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นคิดถึงเหตุการณ์ในวันนั้นหากเขามาไม่ทันไม่รู้ว่าเขาจะต้องสูญเสียมากมายเท่าไหร่เพียงคิดตัวของเขาก็สั่นสะท้าน

        

ชิงหลิงรับรู้ได้ถึงความรู้สึกหวาดกลัวและเนื้อตัวที่สั่นเทาของคนที่โอบกอดเธออยู่เธอเข้าใจความรู้สึกนี้ดี ความกลัวการสูญเสียสิ่งที่ตนรักนั้นมันช่างเจ็บปวดมากมายยิ่งนัก ชิงหลิงโอบกอดคนตัวใหญ่ให้คลายกังวล

       

"หม่อมฉันไม่เป็นไรหรอกเพคะ ถ้าไล่ออกไปไม่ได้ถ้าเช่นนั้นฆ่าทิ้งให้หมดเลยดีไหมเพคะ" ชิงหลิงกล่าวติดตลกเพื่อให้คนตรงหน้ามีสีหน้าที่ผ่อนคลายมากขึ้น

        

"ก็คงต้องเป็นเช่นนั้น.." เจิ้งหลี่กล่าวพลางส่งกลิ่นอายเยียบเย็นออกมา ถ้าทำให้สตรีที่เขารักต้องเจ็บเขาไม่มีทางปล่อยคนผู้นั้นไปรวมถึงชายชุดดำที่เขากำลังตามจับตัวอยู่หากจับได้เมื่อไหร่ รับรองว่าคนผู้นั้นจะต้องได้รับประสบการณ์ก่อนตายที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าที่คาดไว้เลยล่ะ บังอาจทำให้เขาตื่นตระหนกได้ถึงเพียงนี้

       

ชิงหลิงเห็นคนที่กอดตนอยู่คล้ายแผ่กระไอสังหารออกมาก็ให้หวั่นใจ จึงเอื้อมมือแตะที่หน้าของเขาเบาๆเพื่อให้เขาหันมามองเธอ

       

"หม่อมฉันรับมือได้เพคะ อย่าได้ทรงกังวล ถ้าพวกนางตายหมดแล้วหม่อมฉันจะไปกลั่นแกล้งใครล่ะเพคะ หากหม่อมฉันต้องการอยู่ข้างกายของพระองค์หม่อมฉันจะต้องแข่งแกร่งให้มากกว่านี้เพคะ" ชิงหลิงเอ่ยพลางสบสายตากับคนตรงหน้าที่เปลี่ยนจากเย็นชาเมื่อครู่มองเธอด้วยสายตาที่อบอุ่นอ่อนโยน

         

"อยู่กับเจิ้น เจ้าไม่ต้องแข่งแกร่ง เพียงเป็นเจ้าก็พอ เจิ้นจะเป็นคนปกป้องเจ้าเอง" เจิ้งหลี่กล่าวพลางกอดชิงหลิงแน่นขึ้นจนเธอแทบหายใจไม่ออก ยกมือขึ้นฟาดไปที่ไหล่หนาเต็มแรง

         

"หม่อมฉันน้อมรับ พระบัญชาเพคะ"


. . . .

. . .            


จักรพรรดิหลานหลงเมื่อทราบจากสายลับที่ส่งไปสอดส่องดูแลสตรีที่ตนหมายปอง กลับมารายงานว่ามีชายชุดดำไม่ทราบว่าเป็นฝ่ายไหนลอบเข้าไปทำร้ายหวงโฮ่วได้ถึงภายในตำหนักและเกือบทำได้สำเร็จก็ทรงพิโรธเป็นอย่างมากรีบแต่งสารมาถึง จักรพรรดิเจิ้งหลี่อย่างรวดเร็วราวกับพายุ 

           

หากชายผู้นั้นดูแลนางไม่ได้และทำให้นางต้องตกอยู่ในอันตรายเขาจะก็จะไม่รอให้นางยินยอม เพราะหากปล่อยนางไว้ท่ามกลางอันตรายที่เขายื่นมือเข้าไปปกป้องไม่ได้ สู้ทำสงครามแย่งชิงนางมาไว้ข้างกายให้ได้อย่างน้อยแม้ได้ร่างที่ไร้หัวใจก็ยังดีกว่าได้ร่างที่ไร้วิญญาณและลมหายใจ 

           

หลวนหลงตัดสินใจอย่างแน่วแน่แค่เพียงรู้ว่านางถูกปองร้ายใจของเขาก็ร้อนรุ่ม หากนางเจ็บแม้เพียงปลายก้อยเขาคงเจ็บปวดเจียนตาย ชิงหลิงแค่เพียงเจ้าปลอดภัยใจของข้าถึงจะสงบลง

. . . .

. . .           

เพล้งงง....

         

ภายในตำหนักของเว่ยอ๋องเป่ยหยาง

         

"ข้าบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ต้องยุ่งกับนาง พวกเจ้ายังเห็นคำสั่งของข้าอยู่ในสายตาหรือไม่ แต่เอาเถอะครั้งนี้ข้าจะให้อภัยเพราะพวกเจ้าทำเพื่อข้า แต่ต้องไม่มีครั้งหน้าอีก... แล้วข่าวที่เราจงใจบอกถึงการลอบสังหารครั้งนี้รู้ถึงหูของหลวนหลงแล้วใช่หรือไม่..."

          

"ขอรับ พวกเราแอบเปิดทางให้สายลับของแควนหลวนแอบเข้ามาสืบได้สะดวกขึ้นถึงแม้ว่าพวกสายลับจะสงสัยอยู่บ้าง แต่ข่าวน่าจะส่งถึงจักรพรรดิ์หลวนหลงแล้วพ่ะย่ะค่ะ.."

         

"ดี  แล้วทางนั้นมีท่าทีอย่างไรบ้าง"

        

 "จักรพรรดิหลวนหลงทรงพิโรธมากแต่งสารท้ารบมาถึงหวงช่างแล้วพ่ะย่ะค่ะ..."

         

"หึ จากเหตุการณ์นี้ เจิ้งหลี่ย่อมไม่กล้าเรียกเจิ้งไฉกลับมาเพราะหวาดระแวงว่าทางนั้นอาจเอาใจออกห่างเพราะสตรี และเมื่อไม่มีตราประทับเจิ้งหลี่ย่อมไม่สามารถเคลื่อนทัพไปสู้ศึกได้ ดูสิว่าครั้งนี้เขาจะแก้ปัญหาได้อย่างไร นี้สินะที่โบรานกล่าวไว้ว่า เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือวีรบุรุษย่อมมีสาวงาม...." ชายชุดดำที่นั่งฟังเงียบๆตั้งแต่ทีแรกกล่าวขึ้นพลางจิบน้ำชาในมือ

          

"แต่ข้าก็ขอยืนยันกับท่านอีกครั้งว่า ห้ามท่านยุ่งเกี่ยวกับนางอีก ข้าต้องการทั้งบัลลังก์ และนางในดวงใจของเจิ้งหลี่...." เป่ยหยางกล่าวเสียงเข้มแม้ชายผู้นี้จะคอยช่วยเหลือเขาอยู่เบื้องหลังมาตลอดแต่เขาก็ไม่เคยไว้ใจคนผู้นี้เลยแม้แต่น้อย จิ้งจอกเฒ่ายังไงก็ยังคงเป็นจิ้งจอกเฒ่า

           

"แต่เรื่องนี้อาจจะกระทบถึงงานใหญ่ของเราได้และมันอาจจะง่ายกว่าหากนางตาย ก็อาจทำให้เป็นจุดเริ่มต้นของสงครามได้เราอาจจะอาศัยจังหวะนี้..." ชายชุดดำโต้แย้งด้วยความไม่พอใจ

           

"หุบปาก ข้าว่าอย่างไรก็ต้องเป็นไปตามนั้น ที่ข้าเกรงใจให้เกียรติท่านเพราะเห็นแก่ท่านที่เป็นคนสนิทของเสด็จพ่อและต้องการกอบกู้บ้านเมืองของเราคืนมา แต่ไม่ได้แปลว่าท่านจะมีสิทธิ์มาสั่งข้า..." เป่ยหยางตวาดเสียงดังก้องไปทั้งห้องโถงที่เงียบงัน

          

"ทูลหวางเย่เช่อเฟยมาขอเฝ้าเพคะ...."

          

"บอกนางว่าข้ายังไม่ว่างให้นางกลับไปก่อน....หากข้าไม่เรียกหานางก็ไม่ต้องมาวุ่นวาย..." เป่ยหยางกล่าวพลางสะบัดหน้ากวาดสายตามองบุคคลที่นั่งอยู่ภายในห้องทั้งหมด

           

"ทูลเช่อเฟย หวางเย่ไม่สะดวกเชิญเช่อเฟยกลับตำหนักไปก่อนเพคะ..." นางกำนัลรายงานสตรีที่ยืนอยู่ด้านหน้าตำหนักด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

           

"งั้นรึ งั้นฝากเจ้านำของว่างน้ำชาและไปถวายเว่ยอ๋องได้หรือไม่"

           

"ทูลเช่อเฟย หวางเย่ทรงตรัสให้เช่อเฟยไปรอที่ตำหนักก่อนเพคะ หม่อมฉันทูลลา"

           

"เหอะ ดี ดี ยิ่งนักเขาเป็นคนทูลขอสมรสกับข้า บีบบังคับให้ข้ารับพระราชทานสมรสเพื่อสิ่งนี้หรือ..." หานชิงชิงกล่าวพลางกำมือแน่น ข้ารับใช้ที่ได้คำพูดของเช่อเฟยต่างก็ก้มหน้าราวกับไม่ได้ยินสิ่งใด

            

"ได้หากท่านต้องการเช่นนั้น.....กลับตำหนัก" หานชิงชิงกล่าวพลางหมุนตัวกลับตำหนักด้วยสายตาแห่งความเคียดแค้น . . .

           

กลางดึก หานชิงชิงนอนไม่หลับจึงออกมารับลมเย็นๆนอกตำหนักมองท้องฟ้าในยามค่ำคืนด้วยความหม่นหมอง

           

"เช่อเฟยไม่อยากรู้หรือว่าทำไมเว่ยอ๋องถึงทูลขอพระราชทานสมรสกับหวงช่าง" ในเงามืดเสียงปริศนาเอ่ยถามสตรีที่กำลังนั่งมองฟ้าเพียงลำพัง

          

"เจ้าเป็นใคร ต้องการอะไรจากข้า"

           

"เช่อเฟยไม่จำเป็นต้องรู้ว่าข้าเป็นใครข้าเพียงอยากให้พระองค์ทรงรู้บางสิ่งเท่านั้น"

          

"เหอะ รู้แล้วอย่างไรรู้แล้วข้าจะทำสิ่งใดได้...." หานชิงชิงแค่นเสียงหึในลำคอตอบด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันในชีวิตขิงตนเอง

          

"นั่นมันก็อยู่ที่เช่อเฟยว่ารู้แล้วจะทำอย่างไรต่อไป .." เงาสีดำวูบผ่านด้านหลังไปอย่างรวดเร็ว เมื่อหานชิงชิงหันกลับไปมองก็พบกับม้วนผ้าคล้ายๆกับราชโองการตกอยู่.... มือของนางสั่นระริกทันทีที่เปิดอ่าน สองมือกำราชโองการแน่น

           

"ทรงรู้หรือไม่ว่าราชโองการนี้อยู่ที่ใครก่อนที่จะมาอยู่กับพระองค์"

            

"ใคร ?"

            

"หวงโฮ่ว..."

           

"ทำไมถึง...เป็นไปไม่ได้ ต้องมีบางสิ่งผิดพลาด เจ้าต้องการอะไรจากข้ากันแน่"

           

"ข้าไม่มีสิ่งใดที่ต้องการจากเช่อเฟย ราชโองการนี้อยู่กับหวงโฮ่วตั้งแต่วันที่ขบวนราชทูตจากไปหากหวงโฮ่วต้องการประกาศก็คงทำนานแล้ว และหวงโฮ่วก็แอบพบกับเว่ยอ๋องก่อนหน้าวันที่ทรงขอพระราชทานสมรสเพียง 1 วัน"

            

"ไม่จริงจะทรงทำไปเพื่ออะไร..."

            

"แล้วถ้าหวงโฮ่วทรงหลงรักพี่ชายตนเองล่ะ...จะเกิดอะไรขึ้น.." สิ้นคำกล่าวนั้นหานชิงชิงก็ทรุดกายลงกับพื้นร่ำไห้ปาดจะขาดใจ

            

 "หรือท่านดูไม่ออกจริงๆ...." แล้วเงาดำก็วูบหายไปอย่างไร้ร่องรอยทิ้งไว้เพียงคำถามมากมายให้คนที่นั่งอยู่ที่พื้นได้ขบคิดจนฟ้าส่องแสงสว่างจากขอบฟ้าเผยให้เห็นดวงตาแห่งความคับแค้นใจ


















ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัลย์ดอกไม้
Talk เบาเบา
     อันไหนลืมแก้หรืออ่านแล้วงงเม้นบอกไว้นะคะ บอกดีดีก็ได้ ไรท์ไม่ดื้อหรอก
    

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

33 ความคิดเห็น

  1. #1004 Maple_land346 (@januaryofyears) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 19:03
    สู้ๆนะคะไรต์ ความสุขของการแต่งคือมีคนอ่านคะ ภาษาไม่ต้องสละสลวยมากก็ได้ เนื้อเรื่องน่าติดตามก็พอแล้ววงใว
    #1004
    0
  2. #945 ChatupornKantee (@ChatupornKantee) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 16:44
    แบบนี้ก็ได้เหรอ5555555
    สู้ๆค่ะไรท์
    #945
    0
  3. #927 PattyRose (@PattyRose) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 17:27
    จบอย่างนี้ก้ได้หรอไรท์55555
    สู้ๆค่ะ
    #927
    0
  4. #915 rattikai (@rattikai) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 14:36
    อยากบอกว่า #ใครไม่ชอบเชิญป้ายหน้าจ้า สู้ๆนะไรท์ จะเข้ามาส่งกำลังใจให้ทุกวันเลย
    #915
    0
  5. #654 Ong (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 07:25
    ไปต่อค่ะไรท์ ท้าทายดีออกกกกกเจออะไรๆ(มันก็แค่ผ่านมาแล้วมันก็จะผ่านไป)

    สิ่งที่ได้คือยอมรับมันและไปต่อๆๆๆๆหวังว่าสักวันนึงหันกลับมาอีกที(ไปไกลกว่าเดิมดีกว่าเดิมเริดดดดดกว่าเดิม)

    ขอส่งกำลังใจให้นะคะ นิยายนี้มันเป็นของไรท์ และข้าน้อยเข้าใจมันคือนิยาย อ่านสนุกๆไม่คิดเยอะ

    จะอะไรยังไงก็ช่าง ขอให้ไรท์รักษาสุขภาพนะคะ ขอบคุณมากค่ะที่แต่งนิยายให้อ่าน。
    #654
    0
  6. #628 Jnechk Nutha (@jnenth) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 10:28
    สู้ๆคะ บางคนเค้าอาจไม่ชอบก็ปล่อยเค้าเนอะ เราว่าคนเรามีความลอบต่างกันถ้าไม่ลอบก็ไม่คอนมาทำร้ายจิตใจ วิจารณ์ผลงานกันแบบมีเหตุและมารยาทไม่ทำร้ายผู้เขียนแต่ควรช่วยให้ผู้เลียนปรับปรุงแลพมีปนวคิดมากขึ้นมากกว่า เปรกำลังใจให้น้าาา
    #628
    0
  7. #581 AnnyDream1 (@9911club) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 03:09
    นิยายสนุกมากค่ะ🌸😊 นางเอกรักพี่ชายก้อดีแล้ว😊แค่ความสุขทางใจอ่ะนะ🤗😸😸
    #581
    1
    • #581-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 30)
      26 มีนาคม 2560 / 13:22
      โหคนแรกที่ไม่ดราม่าเนื่องนี้ ปรบมือสิค่ะรออะไร
      #581-1
  8. #570 jeep2ornm (@pornm) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 00:05
    ความคิดของคนมันเป็นเรื่องที่ห้ามไม่ได้..เพียงแค่เราอย่าเก็บมันมาใส่ใจ..คิดว่ามันเป็นข้อสอบให้เราได้ทำ..(ทำใจ)..เมื่อเราทำได้แล้วเดี่ยวก็ผ่านไป..เป็นกำลังใจให้นะ..สู้ต่อไปนะ
    #570
    0
  9. #567 CB-tima17 (@CB-tima17) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 22:35
    อยากอ่านต่อๆๆๆๆ สนุกน้ะ แปลกดี ไม่อยากเลิกติดตาม หวังว่าทางไรท์เองคงจะไม่อยากให้จบแบบนี้ รออ่านเสมอแล่ะ สู้ ๆๆ ^^
    #567
    1
    • #567-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 30)
      25 มีนาคม 2560 / 23:19
      มีต่อจร้า หุหุอยากอ่านก็อ่านต่อค่ะ ไม่ชอบก็จบตรงบทที่30ค่ะ
      #567-1
  10. #566 mickey_90 (@mickey_90) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 22:32
    ไรน์ทำไปได้ ไรน์ยังบอกว่าพึ่งกลางเรื่องเองนิ
    #566
    1
    • #566-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 30)
      25 มีนาคม 2560 / 23:19
      อยากอ่านต่อก็มีต่อนะค่ะ 555+
      #566-1
  11. #565 dadade23456 (@dadade23456) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 21:01
    จบเเค่นี้จริงๆใช่ไหม ฮืออออ อยากอ่านต่อออออ
    #565
    1
    • #565-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 30)
      25 มีนาคม 2560 / 23:18
      ยางงง ยังไม่จบ
      #565-1
  12. #561 fairy (@game_) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 18:24
    จบดีค่ะๆๆๆ5555
    #561
    0
  13. #559 Nitcha Pattaracharoen (@sweet_rawa) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 18:16
    555 จบแบบสุดยอดมาก เป็นกำลังใจให้ไรท์ค่ะ สู้ต่อไป
    #559
    0
  14. วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 14:43
    ฮ่าฮ่าๆๆ
    #556
    0
  15. #551 ก้อยจูปีเตอร์ (@koiikoiikoy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 12:56
    ชะ ชะ อ้าว พลอตเป็นเช่นนั้นจริงหรือ ฮือออออ กระอักเลือดแปบ// เชียร์ฮ่องเต้แต่แรก อะเฮื้อกกก ....yaoi อ้อก! น้องมิชอบ yaoi ร้องไห้แปบเสียใจ...T.T
    #551
    2
    • #551-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 30)
      26 มีนาคม 2560 / 01:50
      ไม่วาย ไม่วายแน่นอย ไม่วายย ไรทไม่แต่งนืยายวายม่ายย
      #551-1
    • #551-2 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 30)
      26 มีนาคม 2560 / 01:51
      ถึงไรทจะเป็นสาววาย แต่ไรทไม่แต่งนิยายวายค่ะ
      #551-2
  16. #548 PpCc/Cup_cake (@cake01570369) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 11:33
    อยากอ่านตอนต่อไปอีกค่ะไรต์ แต่งออกมาให้รีดตาดำๆอ่านต่อเถอะนะคะ พลีสสส ใครไม่ชอบก็ปล่อยเค้าไปนะคะไรต์ ในเมื่อเราวางพล็อตมาแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ ก็แต่งต่อให้จบค่ะ ไม่ว่าเรื่องจะเป็นยังไงรีดคนนี้ก็จะรออ่านเสมอค่ะ สู้ๆนะคะไรต์!!
    #548
    1
    • #548-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 30)
      26 มีนาคม 2560 / 01:52
      แต่งต่อค่ะแต่ความมืดจะครอบงำแบบสุดขั่วแล้วนะค่ะ ทำใจหน่อยนะ
      #548-1
  17. #546 sunisaaiw1992 (@sunisaaiw1992) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 11:24
    ยังไงก็ตามแต่งที่ไรท์ชอบเถอะ รีดคนนี้จะตามอ่านเอง ให้แต่งตามใจคนอ่าน1,000คนก็พันอย่างเรื่องมากเรื่องเยอะ. เอาที่ไรท์ทำแล้วสบายใจก็พอ. จะไปต่อหรือจะหยุดยัวไงด็จะติดตาม
    #546
    1
    • #546-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 30)
      26 มีนาคม 2560 / 01:53
      คุนได้ไปต่อค่ะ เอ่ยไรทแต่งต่อค่ะ แหม
      #546-1
  18. #545 พลอยไหมหล่ะ (@ploysuuu) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 10:43
    สู้ต่อไปค่ะไรท์ นางเอกไม่เทพทรูแล้วไง มีคนหนุนหลังดีซะอย่าง อิอิ
    #545
    1
    • #545-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 30)
      26 มีนาคม 2560 / 01:54
      ที่นางเอกไม่เทพทรูเพราะ ไรทจนไม่ทีตังเติมไห้ค่ะ กระซิกๆ
      #545-1
  19. #541 pim254688 (@pim254688) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 09:58
    แต่หารู้ไม่ว่าสตรีที่ท่านอ๋องเรียกว่า สตรีไร้ตา เป็นถึงหวงโห้ว 555+
    #541
    0
  20. #540 Kanyarat Boribal (@kan_baron) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 09:49
    น่ารักอ่ะ
    #540
    0
  21. วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 09:45
    อ่านอยู่นะไรท์ มาต่อให้จบน๊าสนุกดีชอบๆ
    #538
    0
  22. #537 ying2521siri (@ying2521siri) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 09:42
    จะสนทำไม มั่นใจเสียอย่าง เดินหน้าสู้เป้าหมายซิเจ้าคะ  ที่ผ่านมาก็คอยติดตามอ่านอย่างเอาเป็นเอาตายเลยที่เดียว 555+ เข้าใจนะเจ้าคะ  สนุกไปตามน้ำ ตามเนื้อเรื่องเสมอ
    #537
    0
  23. #536 meawandmai (@meawandmai) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 08:38
    อ่านเฉลยช่วงท้าย แล้วกลับไปอ่านชื่อตัวละครอีกรอบ แล้วกับมาอ่านช่วงท้าย อ่านวนไปวนมาแบบนี้
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด จักรพรรดิ 2 คน กินกันเอ๊งงงงง 55555
    ไรท์ ขอภาคต่อ 2 คนนี้ค่าาา่าาา
    ***ปล. เป็นกำลังใจให้ค่า อย่าแคร์ คอมเม้นท์ที่ไม่ดีค่ะ สะบัดบ๊อปใส่ เชิดหน้า แล้วเดินต่อค่ะ
    #536
    0
  24. #533 CarelyPaweena (@CarelyPaweena) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 06:54
    ฮาๆๆนางมีแต่ผู้อยากแต่งออกเรือนด้วยต่างหาก
    #533
    0
  25. #532 dragun2 (@dragun) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 06:33
    พยายามเข้า
    #532
    0