ร้อยเล่ห์รักข้ามภพ(百爱跨越时间)

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 205,146 Views

  • 1,235 Comments

  • 5,332 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    132

    Overall
    205,146

ตอนที่ 5 : บทที่4 หญิงสาวผู้บูชาความรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13520
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    12 ก.ย. 60

  
     
ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัล ดอกไม้ลายเส้น 


หลังเสร็จจากเข้าเฝ้าหวงตี้แล้ว ฉันก็เดินทางกลับมายังตำหนักของตนเองที่มีเหล่าสนมรออยู่ "หวงโฮ่ว เสด็จ" เมื่อสิ้นคำประกาศ ร่างบางของชิงหลิงก็ก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าของเหล่าสนมทั้งหลาย? พร้อมทั้งมอบราชโองการให้ขันทีเป็นผู้ประกาศราชโองการ


"รับราชโองการ ราชโองการแต่งตั้งสนมและมอบตำหนักในให้พำนักมีดังนี้


ธิดาเจ้ากรมพิธีการ นามฮุ่ยหรู แต่งตั้งขึ้นเป็นสนมดำรงยศชั้นกุ้ยเหริน ฮุ่ยกุ้ยเหริน มอบตำหนักฮุ่ยหวง (รัศมีแห่งความเมตตา) ให้เป็นที่พำนัก


ธิดารองเสนาบดีกรมคลัง นามเจี่ยงเหมย แต่งตั้งขึ้นเป็นสนมดำรงยศชั้นกุ้ยเหริน เจี่ยงกุ้ยเหริน มอบตำหนักเจี่ยงหรง (เกียรติยศที่ส่องสว่าง) ให้เป็นที่พำนัก


ธิดาท่านอำมาตย์ฝ่ายซ้าย นามมี่อิงฮวา แต่งตั้งขึ้นเป็นสนมดำรงยศชั้นกุ้ยเหริน มี่กุ้ยเหริน มอบตำหนักมี่เหริน (ความเมตตา) ให้เป็นที่พำนัก


ธิดาเจ้ากรมโยธา นามฟางหลิ่ง แต่งตั้งขึ้นเป็นสนมดำรงยศชั้นกุ้ยเหริน ฟางกุ้ยเหริน มอบตำหนักฟางซิน (ความสุขอันหอมหวาน) ให้เป็นที่พำนัก


ธิดารองแม่ทัพฝ่ายขวา นามหนิงเย่ฟาง แต่งตั้งขึ้นเป็นสนมดำรงยศชั้นกุ้ยเหริน หนิงกุ้ยเหริน มอบตำหนักหนิงเฉิง (ความสำเร็จที่สงบสุข) ให้เป็นที่พำนัก


ธิดาเจ้ากรมกลาโหม นามหมิงซินจื่อ แต่งตั้งขึ้นเป็นสนมดำรงยศชั้นกุ้ยเหริน หมิงกุ้ยเหริน มอบตำหนักหมิงลู่ (หยกที่ส่องสว่าง) ให้เป็นที่พำนัก


ธิดารองเสนาบดีกรมยุติธรรมลี่หรูเฟย แต่งตั้งขึ้นเป็นสนมดำรงยศชั้นกุ้ยเหริน ลี่กุ้ยเหริน มอบตำหนักลี่ฉุน (ความบริสุทธิ์และความงาม) ให้เป็นที่พำนัก จบราชโองการ"


"ขอบพระทัยเพคะ" เหล่าสาวงามที่ตอนนี้กลายเป็นสนมยศกุ้ยเหรินคุกเข่ารับราชโองการอย่างพร้อมเพรียงกัน


"เปิ่นเจี่ยเจียยังมีอีกเรื่องที่จะกล่าวอีก" ฉันให้นางกำนัลหยิบแผ่นไม้เล็กๆ ที่ฉันเตรียมเอาไว้ มาถือด้านหน้าของเหล่าสนม ฉันรู้ดีว่าการทำเช่นนี้เป็นการไม่สมควรที่จะให้เหล่าสนมจับฉลากเพื่อเข้าถวายตัวต่อองค์หวงตี้แต่ฉันได้คิดเหตุผลที่ดีงามไว้อธิบายแก่เหล่าสนมแล้วทั้งหลายแล้ว และยังรักษาภาพลักษณ์ความเมตตาและความยุติธรรมของฉันไว้ได้


"นี้คือแผ่นไม้เสี่ยงทายอีกด้านของแผ่นไม้จะมีตัวเลขลำดับของการเข้าถวายตัวต่อองค์หวงช่าง เปิ่นเจี่ยเจียมิใช่ผู้ลำเอียงที่จะเข้าข้างใครแล้วให้คนผู้นั้นได้ถวายการรับใช้ก่อนคนอื่น ดังนั้นทุกอย่างก็ต้องอยู่ที่เม่ยเม่ยจะเป็นผู้เลือกเอง" หลังกล่าวจบฉันก็ให้สนมเลือกหยิบแผ่นไม้พร้อมๆกัน เพื่อมิให้เกิดคำครหาว่าตนได้เลือกเป็นคนสุดท้าย


เมื่อจับแผ่นไม่ได้ตัวเลขกันเรียบร้อยแล้วผู้โชคดีที่ได้เข้าถวายตัวเป็นคนแรกคือ หนิงกุ้ยเหรินที่ตอนนี้ยืนก้มหน้าเอียงอายหน้าแดงซ่าน ส่วนผู้โชคร้ายที่ได้ถวายการรับใช้เป็นคนสุดท้ายคือหมิงกุ้ยเหรินที่ตอนนี้ ยืนก้มหน้าน้ำตาคลอ


"เอาล่ะๆ เมื่อได้ลำดับการถวายตัวแล้ว เปิ่นเจี่ยเจียอยากจะแนะนำเม่ยเม่ยว่า เมื่อเข้าวังมาแล้วจงลืมซึ่งความสัมพันธ์ระหว่างคนในตระกูลของตนให้หมดใจ ณ ตอนนี้ใจของเม่ยเม่ยควรมีแต่หวงช่างทำทุกสิ่งเพื่อหวงช่างเท่านั้น เข้าใจหรือไม่" ฉันอดเอ่ยเตือนเหล่าสาวงามไม่ได้เนื่องจากไม่อยากให้พวกนางหลุดเข้าสู่วังวนแห่งอำนาจ


แต่ฉันรู้ดีว่าเบื้องหลังของพวกนางเป็นเช่นไร และเป้าหมายของพวกนางคืออะไรเธอทำได้เพียงถอนหายใจให้กับโชคชะตาของตัวเองกับสาวงามตรงหน้าและที่จะเข้ามาในวังวนนี้ต่อไปเรื่อยๆ

.

.

.


เมื่อได้ลำดับการถวายตัวของเหล่าสนมแล้ว ฉันขี้เกียจนำไปมอบให้แก่หวงตี้จึงให้เสี่ยวจื่อนำเรื่องนี้ไปกราบทูลต่อหวงตี้​ที่ตำหนักแทนเธอ ส่วนเธอนั้นนอนหลับอยู่บนกองหมอนอย่างสบายใจที่จะมิมีผู้ใดมานอนกอดเธอตอนหลับอีก หวงตี้ก็คงจะยุ่งอยู่กับเหล่านางสนมไปอีกสักระยะหนึ่งซึ่งมันก็ดีแล้วเธอจะได้อยู่อย่างสงบไปสักพัก 


.

.

เช้าวันที่อากาศแจ่มใสฉันนั่งจิบชามองเหล่านางสนมที่ตอนนี้เริ่มการมาเข้าเฝ้าเธอตอนเช้าทุกวันเพื่อตอกบัตรเข้าทำงาน ซึ่งตอนนี้มีบางส่วนได้ถวายการรับใช้และเลื่อนตำแหน่งบ้างแล้วจึงมีการนั่งตามลำดับยศที่ได้รับและคนที่ยศสูงที่สุดในเหล่านางสนมทั้งหมดก็คือสนมฟางผินที่ได้รับการแต่งตั้งแบบก้าวกระโดดที่สุดจากการถวายตัวเพียงครั้งเดียว


ในขณะที่บางคนเป็นแค่หวั่นอี้หรือเหลียงอี้เท่านั้น ส่วนสนมที่ยังไม่ได้ถวายตัวก็ยังคงเป็นกุ้ยเหรินอยู่เช่นเดิม เมื่อเห็นว่าสายมากแล้วฉันจึงให้สนมทั้งหลายแยกย้ายกันกลับตำหนักของตน


หลายวันมานี้เธอรู้สึกเบื่ออย่างประหลาดเนื่องจากไม่มีหวงตี้มากวนใจจึงทำให้เธอว่างมากกก ก ไก่ ล้านตัว ฉันจึงคิดหาอะไรทำแก้เบื่อและตอนนี้เธอกำลังเลือกพิณในห้องเก็บสมบัติของเธอเอง


ซึ่งเธอจำได้ว่าเคยได้รับพิณเป็นของขวัญจากเหล่าขุนนางที่มาร่วมอวยพรในวันอภิเษกสมรส และจากหลายวันที่ผ่านมาทำให้ฉันได้ทราบว่าถึงแม้ว่าเธอจะไม่มีเทพมาชี้แนะ ไม่มีพรสามประการ และความทรงจำของร่างนี้แม้แต่น้อย


แต่เมื่อหยิบจับสิ่งใดที่ร่างนี้เคยกระทำมาก่อนล้วนแล้วแต่สามารถทำได้อย่างคล่องแคล่ว ดูได้จากการที่เธอสามารถเขียนราชโองการแต่งตั้งสนมของหวงตี้เป็นภาษาโบราณได้อย่างลื่นไหล อีกทั้งเธอได้ยินมาว่าร่างนี้เชี่ยวชาญการดีดพิณเป็นอย่างมาก ถึงแม้ว่าจะมิได้ถึงขนาดเป็นยอดฝีมือ แต่ก็ถือว่ามีฝีมืออยู่พอตัว


ฉันคิดไปถึงนิยายข้ามภพที่เธอเคยอ่านยังมีอีกหลายอย่างที่เธออยากทำ หากสามารถข้ามภพมาได้ นอกจากการนอนบนกองหมอน แต่เสียดายภพที่เธอข้ามมานั้นมิได้มีสัตว์อสูรหรือเทพเซียนที่สามารถเหาะเหินเดินอากาศได้ ไม่เช่นนั้นเธอคงจะสนุกและมีความสุขมากกว่านี้ แต่ตอนนี้เธออยากนั่งอยู่ในศาลาดีดพิณสวยๆ จะแย่อยู่แล้ว



กุมมือเธอไว้.......ฉันจุดธูปสวดขอพรให้เธอ

จุดเทียนขึ้นมาเล่มหนึ่งความหลังของฉันก็ผุดขึ้นมา**

ไม่ได้ขอรักที่หวานซึ้ง.....ฉันขอแค่รักธรรมดาก็พอ

แม้สุดท้ายความรักทำให้ฉันเจ็บปวดฉันร้องไห้ด้วยความหมดหวัง

ฉันใช้ทั้งชีวิตเพื่อหยิบยื่นความรักให้เธอหวังว่าเธอจะเหลียวมองมาบ้าง

โปรดมอบพลังความรักและถูกรักให้ฉันฉันจะได้พักอย่างสงบใต้ต้นไทร........


ยามค่ำคืนที่เงียบสงัดภายใต้แสงจันทร์ ฉันกำลังนั่งคิดทบทวนถึงความรักในภพก่อน ดีดพิณร้องเพลงในศาลาทั้งน้ำตาอาบสองแก้ม ฉันนั้นรู้ดีว่าเป็นเรื่องยากที่ฉันจะได้กลับไปยังภพเดิมอีกครั้งเพราะถ้ามีคนกลับไปได้จริงๆเรื่องพวกนี้คงไม่ใช่เพียงการเล่าขานว่ามันเป็นไปไม่ได้ ฉันจึงมาร้องเพลงเพื่อปลดปล่อยความรู้สึกของตนเอง


ข้ารับใช้ทุกคนถูกสั่งห้ามไม่ให้เข้าใกล้ศาลาที่เธอดีดพิณอยู่ แต่พอเหล่าข้ารับใช้ได้ยินเสียงพิณอันเศร้าสร้อยของนายหญิงของตนก็พลันรู้สึกหดหู่ไปตามเสียงพิณ แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าหญิงสาวในห้องหอเช่นหวงโฮ่วไปได้รับความเจ็บปวดมากมายขนาดนี้จากไหนและเมื่อใดกัน


นำเธอมาไว้ในหัวใจ......ฉันพนมมือสวดมนต์ขอพรหวังว่าฟ้าคงบอกฉันได้

ว่าตอนนี้ฉันอยู่ที่แห่งใดไม่ได้ขอรักชั่วกาลนาน ฉันขอแค่มีเธอข้างกาย

มัวเมาอยู่ในความรัก ฉันสวดมนต์อ้อนวอน.......

เพลงประกอบซี่รี่จีนเรื่อง Palace เจาะเวลาตามหาหัวใจ เพลงบูชาความรัก


ฉันรู้ตัวดีว่ายังรักยังโหยหาอ้อมกอดของหลิ่งหย่งซินสามีของเธอในภพก่อนเสมอ เพียงแต่หลายวันมานี้เธอเก็บมันเอาไว้ในซอกหลืบของหัวใจ ในคราแรกที่เขาทิ้งเธอไปนั้น เธอมักจะสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก มองไปรอบห้องที่มีแต่ความว่างเปล่าไร้เงาของสามีเคียงข้างมองความทรงจำมากมายในห้องหอแล้วร่ำไห้อยู่คนเดียวจนหลับไป ไม่มาเป็นเธอใครจะเข้าใจ ไม่มาอยู๋ในจุดเดียวกันรู้สึกเช่นเดียวกันใครจะเข้าใจหัวเธอ


ฉันรู้สึกขอบคุณโชคชะตาอยู่บ้างที่ไม่ได้ใจร้ายกับเธอมากจนเกินไปนัก เพราะหากเธอไม่ได้ย้อนอดีตมายังภพนี้เธอก็คงจะยังคงทำใจไม่ได้ที่ต้องอยู่โดยกอดเก็บความทรงจำเดิมๆ ถนนเส้นเดิม ร้านอาหารร้านเดิมที่เคยใช้ชีวิตร่วมกัน ยิ่งคิดฉันก็ยิ่งเจ็บปวดราวกับจะขาดใจน้ำตารินไหล เฝ้าถามตนเองว่าอีกเนิ่นนานเพียงใดเธอจึงจะวางเรื่องนี้ราวในภพก่อนลงได้


ไม่ห่างจากศาลามากนักเจิ้งหลี่ฟังเสียงพิณของชิงหลิงแล้วรู้สึกปวดใจยิ่งนักเหมือนเสียงพิณกรีดลึกลงมาในหัวใจ นางเคยได้รับความเจ็บปวดจากความรักแบบใดกัน ถึงได้บรรเลงเพลงพิณออกมาได้เจ็บปวดมากมายขนาดนี้



"ให้คนไปสืบเรื่องราวของหวงโฮ่วก่อนเข้าวังมาซิเจิ้นต้องการรู้อย่างละเอียดทุกเรื่องอย่าให้ตกหล่นไปแม้เพียงเรื่องเดียว" เจิ้งหลี่ตรัสสั่งองครักษ์ลับ ก่อนจะเดินออกจากบริเวณนั้นเพื่อกลับตำหนักของตน 


บนต้นท้อ 

ข้างศาลาปรากฏเงาร่างของชายลึกลับผู้หนึ่ง นั่งกุมหัวใจตนเองที่เต้นกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง


หลวนหลงออกเดินทางรอนแรมมาเรื่อยๆ จนมาถึงแคว้นเจิ้งแห่งนี้แม้ว่าแคว้นเจิ้งจะรวมกับแควนเป่ยแล้วแต่ก็มิได้ใหญ่กว่าแคว้นหลวนเลยแม้แต่น้อย วันนี้เขาได้ข่าวว่าเมื่อหลายวันก่อนหวงตี้แห่งแคว้นเจิ้งรับสนมเข้าวังหลัง ทั้งที่ทรงคอยบ่ายเบี่ยงมาโดยตลอด


เขาจึงแอบเข้ามาดูเหล่านางสนมเหล่านั้นเสียหน่อยว่าจะงดงามเพียงใด แต่เมื่อได้เห็นเหล่าสนมทั้ง คนของเจิ้งหลี่ ก็เข้าใจในทันที แต่ละนางล้วนงดงามกระชากวิญญาณจริงๆ หวงตี้เจิ้งหลี่ผู้นี้ตาถึงในเรื่องผู้หญิงจริงๆ หลังจากเดินสำรวจภายในวังหลวงจนหนำใจแล้วหยวนหลงจึงมานอนพักบนต้นท้อริมทะเลสาบหยกแล้วหลับไป


เขารู้สึกตัวตื่นอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงพิณที่ไพเราะก้องกังวานเต็มเปี่ยมไปด้วยมนต์เสน่ห์และความรู้สึกที่หลากหลาย ความรู้สึกโหยหา ความเจ็บปวด การรอคอยและมัวเมาในรัก


ไม่ว่าหญิงใดก็ตามที่บรรเลงเพลงนี้แล้วให้ความรู้สึกที่เข้มข้นจนผู้ฟังเจ็บปวดตามไปด้วย จะต้องเป็นหญิงสาวที่ได้รับความเจ็บปวดและทุกข์ทรมานมากมายเพียงใดกันหนอ


เพียงแค่คิดหยวนหลงก็อยากจะคว้านางที่กำลังดีดพิณมาไว้ในอ้อมกอด หญิงสาวที่เขาเฝ้าตามหา หญิงที่สามารถบรรเลงบทเพลงที่เติมเต็มช่องว่างในหัวใจของเขาได้ ในที่สุดเขาก็หาพบนาง นางซ่อนตัวอยู่ในแคว้นเจิ้งนี่เอง


หยวนหลงอยากรู้จริงๆ ว่าหญิงใดกันเป็นผู้ดีดพิณที่แสนวิเศษนี้และมีหน้าตาเป็นอย่างไร แต่ด้วยมู่ลี่ไม้ไผ่ที่บังอยู่จึงทำให้เขาไม่สามารถมองเห็นผู้ที่นั่งอยู่ในศาลาได้


หยวนหลงต้องข่มใจอยู่บนต้นท้อไม่ให้ตนเองบุกเดินเข้าไปหานาง ด้วยเกรงว่านางจะตกใจกลัวแขกที่ไม่ได้รับเชิญเช่นเขา


แต่ก็คาดเดาได้ไม่ยากนักจากบริเวณที่นางอยู่และตำหนักที่นางพำนักจำนวนของข้ารับใช้ นางจะต้องเป็นหวงโฮ่วชิงหลิงหญิงงามอันดับหนึ่งในสองแคว้นแน่นอน ต้องอย่างนี้สิถึงจะเป็นหญิงงามที่คู่ควรต่อการแย่งชิง แต่ทำไมหนอหญิงงามเช่นนางจึงได้มีความทุกข์มากมายถึงเพียงนี้ หยวนหลงผู้นี้จะต้องรู้ให้ได้ แล้วเงาร่างของบุรุษผู้ลึกลับก็กระโดดหายไปหลังกำแพงวัง


ในศาลาชิงหลิงไม่ได้ล่วงรู้ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายนอกศาลาเลยแม้แต่น้อย เธอกำลังจมอยู่กับความทรงจำในภพก่อน หัวใจบีบรัดทุกคราที่นึกถึงความรักในครั้งเก่า

. . . . . . .

. . .

"

"

"


"ทำไมวันนี้คุณกลับดึกจังเลย"ลู่หานหนี่ว์เอ่ยถามสามี ที่กำลังเปิดประตูเข้ามาในบ้านในเวลาสามทุ่มครึ่งซึ่งไม่ถือว่าดึกมากสำหรับครอบครัวอื่น แต่สำหรับหลิ่งหย่งซินสามีของลู่หานหนี่ว์ที่ปกติเลิกงานตั้งแต่สี่โมงครึ่งและกลับถึงบ้านตอนห้าโมงเย็นเสมอวันนี้ถือว่ากลับมาช้ามาก


"วันนี้มีประชุมด่วนที่บริษัทน่ะสิ ผมเหนื่อยมากเลยหิวด้วยยังไม่ได้ทานข้าวเลยว่าจะมาทานพร้อมกับคุณ คุณทานข้าวรึยัง ออกไปทานข้าวข้างนอกกันไหม" หลิ่งหย่งซิน ตอบคำถามพลางเดินเข้ามากอดเธอ และชวนออกไปทานข้าวข้างนอก


"ฉันก็ยังไม่ได้ทานข้าวเหมือนกันเลยค่ะ รอทานพร้อมคุณนั่นแหละ หิวจะแย่อยู่แล้ว" ลู่หานหนี่ว์ตอบคำถามสามีพลางคิดในใจถึงแม้เธอจะทานข้าวมาแล้วแต่ก็ไม่อาจปฏิเสธสามีของเธอได้


"คุณอย่าลืมใส่เสื้อกันหนาวด้วยนะข้างนอกอากาศค่อนข้างเย็น" หลิ่งหย่งซินเอ่ยเตือนภรรยาของตนที่ขี้หลงขี้ลืมจนเขาต้องคอยเป็นห่วงอยู่เสมอ

.

.

.

"หลิ่งหย่งซินวันนี้คุณพาฉันไปเที่ยวตลาดนัดหน่อยสิ ฉันจะไปซื้อของใช้ในบ้านบางอย่างมันเริ่มพังแล้ว ตะกร้าผ้าหูก็แตกแล้วล่ะ" ลู่หานหนี่ว์เดินไปอ้อนสามีที่นอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียง


"ไม่ไปอะ วันนี้ผมเหนื่อยขี้เกียจออกไปข้างนอก" ลู่หย่งซินว่าพลางพลิกกาย หันหลังให้เธอ


"ไปวันหลังก็ได้เอาวันที่คุณว่างหรือคุณสะดวก" ลู่หานหนี่ว์ ยังไม่ละความพยายามที่จะให้สามีพาเธอไปเดินตลาด


"คุณก็ไปเองสิ ทำไมต้องเป็นผมด้วย เพื่อนคุณก็มีทำไมไม่ชวนไปล่ะ" หยิ่งซินตอบอย่างหงุดหงิด


"แล้วทำไมทีเพื่อนคุณมีธุระ ทำไมคุณถึงพาไปได้ล่ะ ทำไมทีฉันคุณถึงพาไปไม่ได้" ลู่หานหนี่ว์เริ่มงอแงที่สามีหมางเมินเธอทั้งๆ ที่เธอบอกว่าเป็นวันไหนก็ได้มันจะไม่ว่างสักวันเลยหรอ


"ก็นั่นมันเพื่อนผมไง แล้วเขาก็มีธุระ" หลิ่งหย่งซินเริ่มใส่อารมณ์ในน้ำเสียง


"ฉันเป็นเมียคุณนะ ฉันก็มีธุระเหมือนกัน" ลู่หานหนี่ว์เริ่มน้อยใจที่เธอไม่มีความสำคัญเท่ากับเพื่อนๆ ของหลิ่งหย่งซิน


"พอสักที รำคาญ" หลิ่งหย่งซินตวาดใส่ลู่หานหนี่ว์ ก่อนจะลุกเดินออกจากห้องนอนไป


ฉันยังจำได้ดีในตอนนั้นเธอนอนร้องไห้ด้วยความน้อยใจสามี เธอตามใจสามีทุกอย่าง เขาอยากจะทำอะไรไปไหนกับใครเธอก็ไม่เคยห้ามเพียงบอกเธอให้รู้ก็พอ เธอยอมทำทุกอย่างได้เพื่อเขา แต่ก็ไม่เคยทำให้เธอได้รับความสำคัญเท่าๆ กับพวกเพื่อนๆ ที่คอยแต่หาเรื่องเดือดร้อนมาให้เขาตลอดเวลาเลย


ฉันคิดย้อนเรื่องราวความรักที่ยังฝังแน่นอยู่ในจิตใจ ทุกฉาก ทุกตอน ทุกคำพูดที่เขาเอ่ยกับเธอ เธอยังจำได้ดีเสมอ ทุกถ้อยคำสัญญาทุกสิ่งทุกอย่างเธอไม่เคยลืมเลือน น้ำตาที่เคยคิดว่าคงเหือดแห้งไปแล้วไหลออกมาเป็นสายราวกับว่าปวดร้าวไปกับเธอ


ตึงงงงงง......


เสียงที่สายพิณขาดเนื่องจากแรงดีดที่ขึ้นลงตามอารมณ์ของผู้ดีด กระทบเขาสู่โสตประสาทของชิงหลิง ความเจ็บบริเวณปลายนิ้วทำให้เธอรู้สึกตัวว่ากำลังจมอยู่กับอดีต


ฉันปาดน้ำตาอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินเสียงเหล่าเธอกำนัลวิ่งเข้ามาดูนายหญิงของตนพร้อมทั้งวิ่งตามหมอหลวงให้วุ่นวายเมื่อเห็นว่าเธอได้รับบาดเจ็บ







ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัลย์ดอกไม้

Talk เบาเบา

ก็ไม่มีอะไรมากนะคะจะพยายามแก้ให้ดีขึ้น ฉบับรีไรท์รอบนี้คือฉบับที่จะพิมพ์ในเล่มนะคะ หวังว่าจะมีคนชอบมากกว่าคนดราม่า สุดท้ายนี้อยากจะบอกว่าคุณชอบไม่ชอบนิยายเรา เราก็ได้เงินเดือนเท่าเดิม....


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #1208 ~PiMMNaRa~ (@himmel92) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 07:17
    มึนเลย จะใช้ข้า หรือ นาง เลือกเอาสักอย่าง เราอ่านแล้วสับสน ไม่รู้ไรบรรยายใครอยู่
    #1208
    0
  2. #989 oxygirl (@oxygirl96) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 06:21
    เหมือนเอาหลายๆเรื่องมารวมกันแถมคำผิดเยอะมาก
    #989
    1
    • #989-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 5)
      15 สิงหาคม 2560 / 20:27
      เออ คงไม่มีนิยายเรื่องไหนที่นางเอกลำใยหนักมากขนาดนี้อะคะ
      #989-1
  3. #858 อ่านแล้ว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 03:54
    สงสัยว่านางเอกเคยแต่งงานมาแล้วเมื่อชาติก่อน น่าจะรู้วิธีครวญครางให้สมจริงไม่ใช่เหรอ
    #858
    3
    • #858-2 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 5)
      21 เมษายน 2560 / 23:50
      ไม่งั้นเมียน้อยมันจะมาเยาะเย้ยหรอค่ะว่า มันลีลาดีกว่า
      #858-2
    • #858-3 อ่านแล้ว (จากตอนที่ 5)
      27 เมษายน 2560 / 10:55
      ชะอุ๋ย!
      #858-3
  4. #670 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 06:11
    อนุญาต สะกดแบบนี้ค่ะ เรื่องสนุกน่าอ่านค่ะ
    #670
    0
  5. #509 PpCc/Cup_cake (@cake01570369) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 14:02
    การหัวเราะอ่ะไรต์ ใช้555555 มันดูแปลกๆยังไงไม่รู้ ดูขำจริงจังไปนะ น่าจะใช้เป็นคำมากกว่า เช่น ฮ่ะๆๆ หรือฮ่าๆ แค่เสนอนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ^^
    #509
    1
    • #509-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 5)
      24 มีนาคม 2560 / 22:55
      มันดูสะใจดี
      #509-1
  6. #322 Rilasora (@fafifah) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 22:36
    กรี๊ดดดนี่คือ?
    คิสมาร์ก แล้วกรี๊ด? ไหนว่าจะแสดงละครอ่ะ แล้วกรี๊ดซะเหมือนไม่เคยเสียซิง? คาเรคเตอร์คนจะเป็นฮองเฮาจริงๆเหรอ? ดูย้อนแย้งแปลกๆ คือนางมีแฟนได้แต่งงานแล้วในชาติก่อน พอข้ามมานางก็ดูมีสติดี พอตอนนี้ แค่รอยจูบ กลับงอนเป็นนางเอกช่อง7ผู้ใสซื่อ ดู..ไม่มีสติดี
    (เราเข้าใจนะว่าแต่งนิยายมันยาก แต่อย่าว่าเราเลยเราแค่อยากเตือนว่ามัน ทะเม่งๆ)
    #322
    1
    • #322-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 5)
      17 มีนาคม 2560 / 23:13
      คือ ผู้หญิงแม้ว่าจะเคยมีผัวมาก่อนก็ไม่ได้แปลว่าถ้ามีผู้ชายมาทำมิดีมิร้ายกับเราแล้วจะไม่รู้สึกอะไรนะค่ะ นางเอกไม่ได้ไสซื่อค่ะ นางเอกแค่รู้ว่าหวงช่างกลับคำพูดในข้อตกลงที่วางไว้ค่ะ
      #322-1
  7. วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 09:52
    สนุกแหะ
    #267
    0
  8. #254 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 05:33
    1. ทำไมไม่จิ้มนิ้วตัวเองสักนิดแทนที่การใช้เลือดไก่มาเป็นเลือดพรหมจรรย์
    2. ฮ่องเต้ทำคิสมาร์กนางเอก ทั้งที่รับปากว่าจะไม่มีอะไรกับนางเอก ดูแล้วเหมือนคนกลิ้งกลอกไม่ดีเลย
    #254
    0
  9. #50 SuwannaBL (@SuwannaBL) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 14:20
    ถ้าไรต์เเก้การใช้ ไ กับ ใ ได้มันจะดีอย่างยิ่งเลยคะ พอไปเจอคำผิดอารมณ์ในการอ่านมันสะดุดอะคะ สู้ๆนะคะ ถ้าเเก้ได้จะ ฟิน กว่านี้คะ
    #50
    0