[นิยายแปล] ฮูหยินหม้าย 弃夫 (BL, Yaoi)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 195,878 Views

  • 2,677 Comments

  • 7,918 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,507

    Overall
    195,878

ตอนที่ 62 : อี้หยางพบหน้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9002
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 231 ครั้ง
    18 ส.ค. 59

ตอนที่ 62 อี้หยางพบหน้า




            ทันใดนั้นจิ้งหยางก็ลุกพรวดขึ้นมา พร้อมกับเอ่ยออกมาเสียงดังลั่น “พี่...พี่ใภ้ เป็น...เป็นท่านจริงๆ หรือ? ข้าไม่อยากจะเชื่อเลย”


            “จิ้งหยาง เป็นข้าจริงๆ ข้าเองอิ้งอี้ ข้าดูไม่ผิดหรอก ข้ายืนอยู่ตรงหน้าเจ้าจริงๆ” ผมตอบกลับจิ้งหยางอย่างใจเย็น


            จิ้งหยางตกอยู่ในห้วงความคิดของตัวเองครู่หนึ่งก่อนจะกลับมาสงบเช่นเดิม เขาเปล่งเสียงพูดออกมาหากแต่ไม่สั่นเช่นเดิม “พี่สะใภ้ หลายปีมานี้ท่านไปอยู่ที่ใดมา? ข้าตามหาท่านมาเนิ่นนาน เหตุใดท่านจึงมาอยู่ในสถานที่แบบนี้ได้?”


            ผมรู้ว่าจิ้งหยางมีคำถามมากมายที่อยากจะถามผม ผมจึงบอกให้จิ้งหยางนั่งลงก่อน “จิ้งหยาง เจ้านั่งลงเสียก่อน แล้วเดี๋ยวข้าจะค่อยๆ เล่าให้เจ้าฟัง” ดูท่าว่าวันนี้คงจะได้คุยกันยาว แต่มีเรื่องหนึ่งที่ผมไม่อยากพูดและเลือกที่จะมองข้ามมันไป


            “จิ้งหยาง หลายปีมานี้ข้าสุขสบายดี มีความสุขมาก แล้วก็ได้อยู่อย่างสงบ เมื่อปีก่อนข้ามาอยู่ที่หอนางโลมแห่งนี้ ตอนนี้จึงใช้ชื่อว่าคุณชายอู๋ฉิงแทน” จิ้งหยางมองผมแต่ไม่ปริปากพูดอะไร เขารอให้ผมเล่าอย่างเงียบๆ “ในตอนนั้นเป็นเพราะข้าไม่มีเงินจึงมาที่คอโคมเขียวแห่งนี้เพื่อขายศิลปะ และไม่เคยต้องการที่จะเป็นคณิกาของหอนางโลมแห่งนี้” ส่วนเรื่องที่สำนักผมเลือกที่จะไม่เล่าเพราะคิดว่ามันไม่จำเป็นสักนิด และผมเองก็ไม่ต้องการจะให้ใครรู้


            “พี่สะใภ้ ท่านไม่มีเงินแล้วเหตุใดจึงไม่กลับไปเล่า? เหตุใดท่านถึงได้มาอยู่ในสถานที่แบบนี้?” ผมมองจิ้งหยางที่แสดงท่าทีคล้ายจะดูถูกผมอยู่


            “ที่แบบนี้? จิ้งหยางข้าไม่เข้าใจความหมายของเจ้า! ข้าไม่คิดว่าที่นี่มีอะไรที่ไม่ดีตรงไหน อย่างน้อยก็ทำให้ข้ามีกินมีใช้ ไม่ต้องไม่ปล้นคนอื่นเขากิน!” ผมพยายามระงับอารมณ์ที่กำลังจะปะทุขึ้นมา


            “พี่สะใภ้ ท่านอย่าเข้าใจผิด ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น!” ไหนเลยผมจะไม่รู้ความหมายของจิ้งหยาง ในเมื่อเข้ามาในหอนางโลมแล้ว คุณคิดหรอว่าจะมีคนเชื่อว่าคุณยังบริสุทธิ์อยู่? แต่ผมไม่อยากจะอธิบาย ผมอยากให้จิ้งหยางคิดว่าผมเป็นกลายเป็นคนที่มีราคีแล้ว


            “จิ้งหยาง ข้าไม่โทษเจ้าหรอกนะ นี่เป็นทางที่ข้าเลือกเอง ข้าไม่อาจตำหนิผู้ใดหรอก อีกอย่างนะจิ้งหยาง อย่าเรียกข้าว่าพี่สะใภ้อีกเลย ข้าไม่ใช่พี่สะใภ้ของเจ้าแล้ว” ผมหันหน้าหนี ไม่อยากให้พวกเขาเห็นน้ำในตาของผม


            จิ้งหยางก้มหน้าลง ท่าทางที่แสดงออกของเขาบ่งบอกถึงความเสียใจ “ขอโทษด้วยพี่สะใภ้ เป็นเพราะเราเหล่าเชื้อพระวงศ์ทำผิดต่อท่าน ทำให้หลายปีมานี้ท่านต้องทุกข์ทรมาน”


            “จิ้งหยาง พวกเจ้าไม่ต้องรู้สึกผิดต่อข้าหรอก เรื่องมันผ่านไปแล้วก็ผ่านไปเป็นอดีต ข้าไม่อยากไปพูดถึงมันอีก นี่คือลิขิตสวรรค์ จากนี้ไปเจ้าเรียกข้าว่าอิ้งอี้เถิด” ผมพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด ผมไม่อยากจะพูดถึงเรื่องไร้สาระพวกนี้อีกแล้ว


            “แต่ว่า พี่...อิ้งอี้ เจ้าอยู่ที่นี่นานๆ ก็คงไม่ดีนัก เช่นนั้นข้าจะช่วยไถ่ถอนตัวเจ้าให้ แล้วเจ้าตามข้ากลับป้อมวิเวก เช่นนี้พี่ใหญ่จะต้องดีใจมากแน่ๆ”


            ผมส่ายหัวปฏิเสธ “จิ้งหยาง เรื่องหลังจากนี้ข้าตัดสินใจไว้แล้ว หากแต่ว่าตอนนี้ข้ายังไม่อยากไปจากที่นี่ ข้าไม่อยากกลับไปป้อมวิเวกและข้าก็ไม่อยากให้ห้าวเหยียนรู้ด้วย หวังว่าเจ้าจะเข้าใจความหมายของข้านะ”


            “แต่ว่า...”


            “ไม่มีแต่ เรื่องของข้า ข้าจัดการเองได้” ผมพูดตัดบทจิ้งหยาง “หากเจ้ายังอยากจะพบข้าอีก ก็อย่าได้ปริปากพูดไป เรื่องอันใดที่ไม่จำเป็นต้องพูดก็อย่าได้ทำ! ในเมื่อครั้งหนึ่งข้าเคยจากที่นั่นมาแล้ว มันก็ย่อมมีครั้งที่สองได้เหมือนกัน” จิ้งหยางไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาก้มหน้าลง ผมรู้ว่าเขาต้องเข้าใจความหมายของผมดี ผมเองก็ไม่อยากให้เขาวนเวียนอยู่ใกล้ๆ ตัวเหมือนกัน ผมหันหน้าไปพูดกับเจ้าเจ็ดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เจ้าเจ็ด มาหาข้าแต่เช้ามีเรื่องอันใดหรือ?”


            เจ้าเจ็ดที่ถูกพวกผมละเลยเมื่อครู่ พอได้ยินเสียงของผมเรียกเขาก็ยกหัวขึ้นมา มองผมสักครู่ก่อนจะก้มหน้าลงไปอีกครั้ง ท่าทางของเขาบ่งบอกว่าต้องมีเรื่องอยากจะพูดกับผม หากแต่พูดไม่ออกถึงได้มีท่าทีเช่นนี้


            “เจ้าเจ็ด มีเรื่องอะไรก็รีบพูดมาสิ ไม่เป็นไรหรอกน่า”


            “นายน้อย ข้า...ข้า...ข้า...ข้าไม่มีอะไร” เจ้าเจ็ดยังไม่ยอมพูดออกมา ผมเองก็ไม่อยากจะบังคับเขา รอให้เขาเลือกที่จะพูดเองดีกว่า


            “เจ้าเจ็ด หากเจ้าไม่อยากพูดข้าก็จะไม่บังคับ รอไว้เจ้าอยากบอกข้าก็ค่อยบอกแล้วกัน” พูดจบผมก็จิบชาต่อ จากนั้นก็ไม่มีใครพูดอะไรอีก ทุกคนต่างจมอยู่ในความคิดของตัวเอง


            “ท่านพ่อ เรื่องเป็นเช่นนี้หรือ? จบแล้วหรือ?” เยี่ยนเอ๋อร์เป็นคนทำลายความเงียบ


            “ท่านพ่อ?” เสียงเอ่ยถามดังมาจากด้านหน้าของผม


            จิ้งหยางมองผมแล้วก็มองเยี่ยนเอ๋อร์ จากนั้นก็หันมามองผมอีกที “อิ้งอี้ เรื่องมันเป็นมาอย่างไรกันแน่? เด็กคนนี้?”


            “เขาเป็นลูกข้าเอง อิ้งซือเยี่ยน” ผมลูบหัวของเยี่ยนเอ๋อร์เบาๆ พร้อมกับตอบคำถามของจิ้งหยาง


            จิ้งมองอย่างไม่น่าเชื่อ “เจ้า...เจ้ามีลูกแล้ว?”


            “อืม” ผมไม่อธิบายต่อ


            “ที่แท้เจ้าก็แต่งงานนานแล้ว แล้วก็ยังมีลูกอีก!” ถึงแม้จิ้งหยางจะพูดเบาคล้ายกำลังพึมพำกับตัวเอง แต่พวกเราทุกคนกลับได้ยินกันหมด ผมไม่ได้พูดต่อ เจ้าเจ็ดที่อยู่ด้านข้างผมก็มองจิ้งหยางที่กำลังตกใจ และเยี่ยนเอ๋อร์ก็มองไปที่จิ้งหยางเช่นกัน


            “ท่านพ่อ ท่านอาผู้นี้ช่างโง่เขลาเสียจริง” เยี่ยนเอ๋อร์ทนรับสภาพของจิ้งหยางไม่ไหวจึงพูดออกมา


            ผมหัวเราะแล้วหัวเราะอีกแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ จิ้งหยางจึงหันหน้ากลับไปทางเยี่ยนเอ๋อร์แล้วเอ่ยถาม “โง่เขลา? เด็กน้อยเอ๋ย เจ้าหมายถึงข้าหรือ?”


            เยี่ยนเอ๋อร์ตอบอย่างไม่เกรงใจ “นอกจากท่านแล้วยังจะมีผู้ใดอีก? ท่านคิดว่าที่นี่จะมีใครโง่เขลากว่าท่านได้?”


            “”เด็กน้อย อย่าคิดว่าเจ้าเป็นลูกของอิ้งอี้แล้วข้าจะไม่กล้าทำอะไรเจ้านะ!


            “ฮึ! ท่านนี่โง่จริงๆ ข้าจะพูดแล้วทำไม? ท่านทำอะไรข้าได้?” เยี่ยนเอ๋อร์ท้าทายอีกฝ่าย


            ผมทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว ไม่ใช่ว่าทนดูต่อไปไม่ไหว แต่ผมไม่อยากให้คนอื่นหาว่าผมสั่งสอนลูกไม่ดี “เยี่ยนเอ๋อร์!” ผมเรียกชื่อเยี่ยนเอ๋อร์เสียงดัง


            เยี่ยนเอ๋อร์มองหน้าผม พอเห็นว่าผมมีท่าทางไม่พอใจเขาก็ไม่ได้พูดอะไรอีก ทางเยี่ยนเอ๋อร์หยุดแล้วแต่จิ้งหยางกลับยังไม่ยอมแพ้ “เด็กน้อย เจ้าพูดมาให้ชัดสิว่าข้าโง่ตรงไหน!?


            เยี่ยนเอ๋อร์มองผมพอเห็นว่าผมไม่พูดอะไรก็เริ่มศึกรอบใหม่ทันที “ฮึ! ข้าจะบอกท่านแล้วกัน ข้าเป็นลูกชายของท่านพ่อ ปีนี้อายุเจ็ดปี ท่านพ่อจากพวกท่านมาสามปี ท่านก็ลองเอาไปคิดเองแล้วกัน โง่!” พูดจบก็ยังไม่ลืมคำต่อท้าย


            “เจ้า...” จิ้งหยางมองเยี่ยนเอ๋อร์ด้วยความโกรธเคือง


            เจ้าเจ็ดเห็นท่าไม่ดีจึงต้องอาสาเป็นคนอธิบายเอง “ท่านอ๋อง ท่านเข้าใจผิดแล้ว เยี่ยนเอ๋อร์เป็นเพียงลูกเลี้ยงของนายน้อยเท่านั้น”


            “ลูกเลี้ยง? ขออภัยด้วย...เข้าใจผิดแล้ว เข้าใจผิดแล้ว” จิ้งหยางหน้าแดงด้วยความอาย


            “ฮ่าๆ...” แล้วเสียงหัวเราะสรวลก็ดังขึ้นมาจากห้องห้องหนึ่งในหอนางโลม









-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

นี่ก็ครึ่งเรื่องแล้ว ไม่รู้พระเอกไปอยู่ไหน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 231 ครั้ง

49 ความคิดเห็น

  1. #2582 tavadza12 (@tavadza12) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 23:51
    ยังมีหน้ามาถามต้นเหตุก็มาจากน้องสาวแรดๆของแกนั่นเอาความจริงอีองค์หญิงน่าจะมาอยู่หอโคมเขียวเห็นว่าอยากได้ผู้ชายจนตัวสั่นเลยไม่ใช่หรอ
    #2582
    1
    • #2582-1 ebony967 (@ebony967) (จากตอนที่ 62)
      17 ธันวาคม 2561 / 17:46
      แรง!? (เอาไป10ฃบาท_555)
      #2582-1
  2. #2386 Tanz Giroro (@narakstory) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 05:53
    ความคิดอิอ๋องนี่มีแต่ทุเรศๆเนอะ เห็นอยู่หอนางโลมก็ว่าสกปรก พอเห็นมีลูกก็ว่าแอบแต่งงานมีลูก คิดแต่ชั่วให้คนอื่น
    #2386
    0
  3. #2253 Nil[Night] (@nisharee_kom) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 14:01
    แล้วคุณชายเซี่ยหายไปไหนนนน
    #2253
    0
  4. วันที่ 17 กันยายน 2560 / 00:55
    เกลียดอีอ๋องละ
    #2154
    0
  5. #1994 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 02:58
    ยังกล้ามาเรียกพี่สะใภ้ อ๋องก็อ๋องเถอะอยากเอาเปลือกทุเรียนฟาดหน้าให้ คือปล่อยให้น้องสาวแรดๆแย่งหลัวเขายังมาทำดูถูกดูแคลนที่เขาอยู่หอนางโลม ถ้าไม่เพราะวงศาคณาญาติแกเขาต้องมาตกระกำลำบากมั้ยล่ะ แถมเรื่องลูกอีกทำเสียงอย่างกะเขาฆ่าคนตายต่อให้เป็นลูกอิ้งอี้จริงๆจะทำไมก็หลัวเขาถูกน้องแกแย่งไปแล้วนี่ เลวววว เลวทั้งตัวแกตัวพ่อตัวน้องสาว เลวยันเงา
    #1994
    0
  6. #1789 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 02:48
    แหม ท่านอ๋องก็พูดง่ายจังค่ะ ตัวเองน่ะรู้แก่ใจเลยว่าเหยียนมีเมียแล้ว แต่ปล่อยให้น้องตัวเองยกตัวเองให้ผู้ชายอย่างนั้น แล้วก็มาขอโทษเมียเขาทีหลังงี้อะนะ ตาโหลกกกกกกกกก
    #1789
    0
  7. #1651 RhongTood (@marklmsg7) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 04:56
    ทำไมกุจิ้นท่านอ๋องกับอี้น้อยกันนะ กรี๊ดน่ารัก><
    #1651
    0
  8. #1373 ดาค่ะ (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 12:04
    ท่านผู้แปลยังหาห้าวไม่เจอเลยเราคนอ่านคาดเดาว่าตายไปแล้วอ่ะ หรือไม่ก็แย่งหญ้ากับม้าที่บ้านอยู่
    #1373
    0
  9. #1306 Danwtlese (@sutida72) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 22:46
    โว้ยยยยยย เปลี่ยนอี้อิ้งเป็นพระเอก แล้วให้เจ้าเจ็ดเปฌนนายเอกแทนได้ไหม ฮ่วยยยย ! ขัดใจ !!
    #1306
    0
  10. #1291 richan (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 20:06
    เห้อ ระดับความเกลียดอีตาอ๋องก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว คือแค่ขอโทษแล้วหายไหม บอกว่าเป็นเชื้อพระวงศ์ แต่มีหน้าให้น้องสาวแต่งกับสามีคนอื่น แถมยังเรียกพี่สะใภ้ถ้าไม่แกล้งโง่ก็คือบ้า แล้วยังมีหน้ามาดูถูกคนอื่นอีก ไม่ขอหวังให้นายเอกลงเอยนะ คนหนึ่งก็กระบือเรียกพี่อีกคนก็หลงน้องจดหน้ามืด หวังว่านายเอกจะเข้มแข็งอยู่ได้ด้วยตนเอง ไม่รู้คนเขียนจะให้จบแบบไหน แต่ปูทางตัวละครมาแบบนี้ไม่อยากให้ happy ending จริงๆ
    #1291
    0
  11. #1253 naran1977 (@naran1977) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 14:36
    พี่ห้าวกำลังมีความสุขกับการ
    กินหญ้าอยู่ใช่ไหม
    #1253
    0
  12. วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 07:13
    หวังว่า-คนที่หัวเราะมันคงไม่ใช่นางเหยียนนะ
    #1252
    0
  13. #1251 20Loveyaoi (@20Loveyaoi) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 05:21
    เปลี่ยนพระเอกแล้วใช่ไหม. หรือค่าตัวแพง5555+
    #1251
    0
  14. #1250 Hardwork Better Nowork (@victor19) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 03:24
    ขอบคุณคับ
    #1250
    0
  15. #1249 Hardwork Better Nowork (@victor19) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 03:24
    ขอบคุณคับ รอๆ
    #1249
    0
  16. #1248 แอลซินอาร์ (@bennett13) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 22:33
    พระเอกที่รออยู่อีกเมืองไปไหนซะละ -คนลืมเมียปล่อยให้กินเปลือกทุเรียนไป
    #1248
    0
  17. #1247 will.wie (@yukina-ko) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 21:31
    ประทานโทษนะคะ เรื่องนี้มีพระเอกหรือเปล่าคะเนี่ย555 แล้วท่านเซี่ยนี่ก็คิดจะโผล่มาตอนสองตอนแล้วหายไปกับสายลมแบบนี้เลยเหรอคะ รอลุ้นตลอดเลยว่าอี้เอ๋อร์จะกลับไปยังไงแต่ชอบเนื้อเรื่องแบบนี้มากเลยค่ะ นายเอกไม่ยอมใจอ่อนง่ายๆแบบนี้สิดีอิอิ รักน้องเยี่ยนมากๆเลยน่าเอ็นดูจริงๆ5555 ขอบคุณที่แปลให้อ่านนะคะ> <
    #1247
    0
  18. #1246 ByeolBaek (@aoozzii-5259) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 18:49
    ใช่พระเอกตาย นายเอกเลยหม้าย
    #1246
    0
  19. #1243 Moonis (@Moonis) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 16:10
    พระเอกตายรึป่าว เพราะชื่อเรื่องบอกว่า นายเอกเป็นม้าย 555
    #1243
    0
  20. #1241 mindmd (@mindmdd) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 11:27
    ขอเปลี่ยนพระเอกได้มั้ย...งี่เง่ามากกกกกกก ควรแล้วที่นายเอกจะหนีออกมา!!!
    #1241
    0
  21. #1240 redlotus (@redlotus) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 11:07
    ขอบคุณที่แปลให้อ่านนะคะ สนุกมากเลย^ ^
    #1240
    0
  22. วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 09:22
    ขอบคุณที่แปลให้อ่านค่ะ
    #1239
    0
  23. #1238 Yaluc_1100 (@warin-2000) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 09:19
    ทำไมพรรคพระเอก....งี่เง่าระดับหนึ่งเลยล่ะ---แค่กๆๆๆๆๆ //หลบแป้ป
    #1238
    0
  24. #1236 94Pu[244] (@0918874584) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 08:43
    ทำไมรู้สึก อี้หยางxเยี่ยนเออร์ =,.= // มาครึ่งเรื่องแล้ว พระเอกค่าตัวแพงแท้ จ้างพะเอกคนใหม่เลยจ้า~ ค่าตัวถูกกว่าและดีกว่า 55555
    #1236
    0
  25. #1235 ฮ่อยจ๊อ (@21298) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 04:41
    หมั่นไส้ทั้งจิ้งหยางทั้งพระเอกเลยค่ะ ฮึ้ยยๆๆๆ หงุดหงิดๆ
    #1235
    0