war prisoner

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 19,912 Views

  • 395 Comments

  • 1,274 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,284

    Overall
    19,912

ตอนที่ 28 : บทที่ 30

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1879
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    21 ต.ค. 60

            หวางเอี๋ยนซูระบายลมหายใจด้วยความโล่งอก แต่ก็ยังไม่ยกดาบออกจากครรภ์ของสตรีนางนั้น “เจ้าสัญญาอะไรกับข้า พูดออกมาให้ข้าได้ยิน”

            ราวกับเรี่ยวแรงในกายสูญสลายไปหมดสิ้น ซูยีทรุดตัวลงบนพื้นจ้องมองดาบในมือของหวางเอี๋ยนซูด้วยสายตาเหม่อลอย เสียงของซูยีนั้นแผ่วเบาและสั่นเครือ “ข้าสัญญาว่าจะเป็นจักรพรรดินี...ของ...ท่าน” หวางเอี๋ยนซูได้ยินเสียงตึงเบา ๆ เมื่อหันไปมองก็พบว่าร่างของซูยีนั้นสลบไปแล้วหลังผ่านการทรมานทั้งร่างกายและจิตใจอย่างรุนแรง

            หวางเอี๋ยนซูโยนดาบในมือทิ้ง แล้ววิ่งมารวบร่างของซูยีเข้ามากอดแนบอก มือใหญ่ค่อย ๆ เช็ดคราบเลือดที่หน้าผากของชายในอ้อมแขนอย่างอ่อนโยน เมื่อเห็นบาดแผลที่ลำคอของซูยีเปิดกว้างจนเลือดไหลออกมาอีก จักรพรรดิ์หนุ่มรีบเรียกตัวซือหลิวเข้ามา “นำเขาไปที่ห้องพักแล้วรักษาบาดแผลด้วย ข้านี่ช่างโง่เขลาเสียจริง น่าจะรอให้แผลของซูซูหายสนิทก่อน”

            ซือหลิวตรวจบาดแผลของซูยีก่อนจะรายงาน “กราบทูลฝ่าบาท บาดแผลพวกนี้ไม่ร้ายแรง พระองค์ไม่ต้องทรงเป็นกังวล” ซือหลิวเรียกขันทีสองสามคนยกเกี้ยวมาแล้วประคองร่างของซูยีขึ้นไปนอนบนนั้น ซือหลิวและซือน่งก็เดินตามออกไปด้วยต่อจากนี้เหตุการณ์ประหลาดก็บังเกิดขึ้น พวกบรรดาตัวประกันที่สงบอยู่ต่างวิ่งกรูกันเข้ามาและพูดคุยกันเสียงดัง พร้อมกับถามไถ่กันเซ็งแซ่ “พี่ซูเป็นอย่างไรบ้าง เขาเป็นลมใช่หรือไม่ เขาสบายดีไหม?”

            หวางเอี๋ยนซูยืนขึ้นแล้วบอกเสียงนุ่มนวล “ทุกท่านสบายใจได้ ซูซูจะเป็นจักรพรรดินีของข้า ข้าย่อมห่วงใยเขามากกว่าพวกเจ้า”

สตรีมีครรภ์เดินออกมาข้างหน้ากลุ่มคนแล้วมองไปที่หวางเอี๋ยนซู “ฝ่าบาทต้องดูแลเขาให้ดี ถ้าเรารู้ว่าท่านบีบบังคับเขาให้ได้รับความลำบาก พวกเราจะสาปแช่งท่านไม่ให้ตายดี”

            มีคนตะโกนสวนออกมา “เจ้ากล้าหยาบคายกับฝ่าบาทเชียวหรือ”

หวางเอี๋ยนซูได้แต่ยิ้มก่อนจะโบกมือห้าม “ที่ข้าทำเรื่องยุ่งยากแบบนี้ก็เพื่อต้องการซูซูมาเป็นจักรพรรดินี ข้ารับประกันว่าจะไม่มีวันทำให้เขาเสียใจหรือได้รับความลำบาก หลังจากซูซูมาเป็นจักรพรรดินี จินเหลียวกับต้าฉีก็จะเป็นครอบครัวเดียวกัน ข้าจะให้ความเป็นธรรมและความเสมอภาคกับชาวต้าฉีทุกคน

            พูดถึงตอนนี้ สตรีมีครรภ์ก็พยักหน้าแล้วพูด “เพราะฝ่าบาทแสดงความจริงใจ เราจึงยอมร่วมมือเล่นละครหลอกลวงพี่ซู กษัตริย์นั้นตรัสแล้วไม่คืนคำ เมื่อฝ่าบาทบอกว่าจะดูแลพี่ซูเป็นอย่างดี เพราะฉะนั้นท่านก็ต้องทำตามสัญญา” พูดจบก็ยื่นมือแบไปข้างหน้า “ฝ่าบาทสัญญาว่าจะให้รางวัลที่เล่นละครตบตา โปรดจ่ายเงินด้วย”

            หวางเอี๋ยนซูหันไปทางซือหนานให้ไปนำเหรียญเงินมา ซือหนานจึงกล่าว “ฝ่าบาท ซือน่งเป็นผู้เก็บถือเงิน แต่นางไปกับซือหลิวเพื่อดูแลแม่ทัพซู” ก่อนที่จะกล่าวจบ หวางเอี๋ยนซูขัดขึ้นมาก่อน “เจ้าก็จ่ายไปก่อน เมื่อซือน่งมีเวลา เจ้าค่อยรายงานกับนาง” พูดจบก็หันไปทางเหล่าตัวประกัน “ทุกท่านโปรดตามนางไป”

            ซือหนานเดินนำพวกตัวประกันไปด้วยสีหน้ายุ่งยากใจ หวางเอี๋ยนซูปาดเหงื่อที่หน้าผากแล้วยิ้มอย่างเบิกบานใจ “วิธีนี้ได้ผลดีทีเดียว ซูซู ข้าประเมินเจ้าไม่ผิดพลาด” ไม่ทันขาดคำ ก็ได้ยินเสียงบุตรชายดังอยู่ที่เบื้องหลัง “พระบิดาไม่ควรดีใจเร็วเกินไปนัก แม้ว่าเขาจะรับปากว่าจะเป็นพระจักรพรรดินี แต่ก็ด้วยความไม่เต็มใจ พระบิดาใช้วิธีนี้เขาต้องเกลียดชังพระบิดา ข้ารู้ว่าพระบิดาคงจะไม่บอกความจริงกับเขา หรือถึงบอกเขา เขาก็คงไม่เชื่อ”

            หวางเอี๋ยนซูหัวเราะอย่างขมขื่นก่อนจะพูด “ไม่ว่าจะรักหรือเกลียด อย่างน้อยเขาก็มีข้าอยู่ในใจ ไม่มีวันลืมข้าได้ เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว เพราะในใจของซูซูนั้นเห็นข้าเป็นศัตรูมาตั้งแต่แรกแล้ว”

            หวางเอี๋ยนโจวพยักหน้า แล้วมองหน้าผู้เป็นบิดาอย่างใช้ความคิด “พระบิดากำลังจะบอกว่า ถ้าไม่สามารถให้คนรักได้ ก็ทำให้เขาเกลียดท่าน เพราะไม่ว่าเวลาผ่านไปเท่าใดคนผู้นั้นย่อมไม่มีทางลืมเลือนท่าน ข้าคิดแบบนี้ถูกต้องหรือไม่”

            หวางเอี๋ยนซูเมื่อได้ยินบุตรชายทบทวนความคิดของตน จึงดุบุตรชายเบา ๆ “เจ้าพูดอะไรเกินวัย ตอนนี้ให้รีบกลับไปร่ำเรียน ถ้าข้าถามพระอาจารย์แล้วพบว่าเจ้าร่ำเรียนไม่ก้าวหน้า ข้าจะลงโทษเจ้า” เมื่อได้ยินดังนั้น หวางเอี๋ยนโจวแอบแลบลิ้นแล้ววิ่งหนีไป หวางเอี๋ยนซูจึงเดินไปที่ห้องของซูยี

            ในห้องนั้น ซือหลิวและซือน่งกำลังดูแลซูยีอยู่ บาดแผลได้รับการทำความสะอาดและพันผ้าแล้ว แต่ซูยีก็ยังหมดสติอยู่ เมื่อหวางเอี๋ยนซูมาถึงก็นั่งอยู่ที่ข้างเตียง แล้วถามซือน่ง “สั่งให้ครัวหลวงเตรียมอาหารบำรุงแล้วหรือไม่?”

            ซือน่งตอบ “ฝ่าบาทไม่ต้องกังวล ผู้น้อยสั่งการตามประสงค์ของพระองค์แล้ว” หวางเอี๋ยนซูพยักหน้า “ก่อนหน้านี้ข้าปล่อยให้เขาอดอาหารจนร่างกายอ่อนแอ เพื่อหวังว่าถ้าได้เจอเหตุการณ์อย่างเมื่อครู่เขาก็จะได้ยอมรับง่าย ๆ ข้าไม่มีทางเลือกจริง ๆ ถ้าเขาใจแข็งและไม่สนใจในชะตากรรมของคนพวกนั้น ข้าก็คงต้องหาวิธีการอื่น แต่ในที่สุดเรื่องนี้ก็เป็นไปตามที่ข้าคาดคิด เช่นนี้เขาคงจะเกลียดข้ามาก แต่ให้เขาเกลียดข้าดีกว่าสงสัยในตัวข้า” หลังพูดจบเขาสังเกตเห็นแพขนตายาวของซูยีสั่นระริก คิดว่าอีกฝ่ายน่าจะตื่นขึ้นมาในไม่ช้า หวางเอี๋ยนซูพูดกับหญิงรับใช้ “ซือน่งให้ห้องครัวเตรียมอาหารมาให้เขา ช่วงนี้ให้เตรียมอาหารที่ย่อยง่ายเพราะเขาไม่ได้กินอะไรมาหลายวันแล้ว” ซือน่งรับคำแล้วเดินออกจากห้องไปที่ห้องครัว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #389 Tea 125 (@shin125) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 10:15

    เลวแต่ไม่เลวให้สุดอะ หมั่นไส้ฝ่าบาทมากกกกก

    #389
    0
  2. #379 itohrabynum (@itohrabynum) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 20:14
    รักมากเลยใช่ไหมเนี่ยฝ่าบาท
    #379
    0
  3. #357 Kankao94 (@Kankao94) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 09:54
    ถ้าชั้นเป็นซูยีคงกระอักเลือดตายไปแล้ว มีสามีแบบเอ็ง
    #357
    0
  4. #327 AhnA* (@ahna) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 17:21
    ขำความทวงเงินกับฝ่าบาท​ น่างสาน​ ​เค้าไม่รักให้เค้าเกลียดก็ยังดี​ โถถพ่อ
    #327
    0
  5. #316 Rium (@knightmam) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 16:48
    แล้วเค้าจะรักเอ็งยังไงวะฝ่าบาททท ฮือออ
    #316
    0
  6. #272 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 15:50

    วิธีนี้ก็โหดไปปป๊ เฮ้อ

    #272
    0
  7. #203 punngirigiri (@punngirigiri) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 11:36
    อยากจะถอนหายใจ เฮ้ออออ รักมากอยากมีเค้าอยู่กับตัวเองมากๆ ไม่เลือกวิธีการ แต่ก็แอบเป็นคนดีนะ สงสารแต่ซูยี สงสารอ่ะ
    #203
    0
  8. #4 วัวพันปี (@witch-singsong) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 19:04
    พี่เอี๋ยน.น้องซู.สายเอสเอ็ม
    #4
    0