คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[END] A Little VamPire [Yaoi]

ตอนที่ 98 : #87.แขกผู้มาเยือน[Rewrite]


     อัพเดท 22 ต.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, วายแฟนตาซี, จบแล้ว, จบ, boy'love, BL, ปิศาจ, หมาป่า, มนุษย์หมาป่า, จิ้งจอก, เจ้าชาย
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 99% [ 49 mem(s) ]
This month views : 814 Overall : 337,301
11,607 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 3416 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[END] A Little VamPire [Yaoi] ตอนที่ 98 : #87.แขกผู้มาเยือน[Rewrite] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5422 , โพส : 39 , Rating : 60% / 11 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


แขกผู้มาเยือน

 

สนามหญ้าด้านหน้าปราสาทถูกจับจองเป็นพื้นที่ชั่วคราวของเหล่าบรรดานักเรียนจากเนียร์หรือเพื่อนของลูกชายคนเล็กเจ้าของปราสาท ที่กำลังนอนเกลือกกลิ้งแบบไม่กลัวเปรอะเปื้อน สมทบด้วยเจ้าเพื่อนหมาป่ากับมังกรอีกตัวที่กำลังพยายามเอาใจนายน้อยของมันอยู่

"ใครกัน? ท่านนีลที่แกพูดเมื่อกี้!?"

 

ฟิลล์กลอกตามองนายน้อยที่ลุกขึ้นมานั่ง เส้นผมสีน้ำตาลอ่อนดูยุ่งเหยิงเต็มไปด้วยเศษหญ้าแห้ง

"ท่านนีลเป็นนายใหญ่ของปราสาทน้ำแข็ง อยู่ทางตอนเหนือสุด ดินแดนที่ไม่มีมนุษย์คนไหนกล้าเหยียบข้ามเข้าไป" ฟิลล์เล่าตามที่ตนรู้มา เคยไปเหยียบมาสองสามครั้งตอนที่ตามนายท่านฟอเรนท์ไป ปราสาทน้ำแข็งที่ปกคลุมไปด้วยหิมะขาวโพลน แต่ไม่รู้ว่าทำไม บรรยากาศรอบตัวของท่านผู้นั้นถึงได้ดูดำสนิทและมืดครึ้มนักก็ไม่รู้...แค่เพียงได้สบตาก็หนาวจับขั้วหัวใจ

"ปราสาทน้ำแข็งที่อยู่ทางตอนเหนือสุดของที่นี่ซินะครับ" เจ้าแว่นแสนรู้ที่นั่งอยู่ถัดไปบ่นพึมพำกับตัวเอง นัยน์ตาสีชากลอกไปมาทั้งยังขมวดคิ้ว ก่อนจะโดนใครบางคนดึงตัวเข้าไปหา

"อ๊ะ!! อะไรเล่า อย่ามายุ่ง!!"

นัยน์ตาสีเขียวหันมามองเหมือนจะดุ ก่อนจะปัดเศษหญ้าแห้งที่ติดอยู่บนเรือนผมออกให้ พลางลูบให้เข้าที่เข้าทางเพราะทนดูไม่ได้

"นายก็ซนไม่เข้าเรื่อง อยู่เฉยๆบ้างได้ไหม"

พอโดดไปนั่งข้างริโอก็โดนดุมาอีก เอเลนเลยหันไปฉีกยิ้มให้ ก่อนจะทิ้งหัวตัวเองลงบนพุงไอ้เจ้าหมาป่าที่นอนจับจองตักจิ้งจอกจอมดุ

"แล้วไงต่ออะ!!"

"เอ่อ..คือผมเองก็เพิ่งรู้ว่าจริงๆ แล้วนายเหนือ แยกตัวออกมาจากที่นั่น เพราะทางตระกูลไม่ยอมรับเรื่องที่คบค้าสมาคมกับพวกมนุษย์น่ะครับ"

ฟิลล์รายงานตามที่ตัวเองรู้ แค่คบค้าธรรมดาก็ยังพอว่าแต่นี่ดันไปมีสายเลือดร่วมกับมนุษย์ที่ปิศาจพวกนั้นมองเป็นเพียงแค่อาหารออกมาเป็นตัวตนขนาดนี้

"งั้นเรื่องนี้ท่านพ่อของฉันก็มีส่วนด้วยน่ะซิ" คนรุ่นลูกอย่างเจ้าชายไรอัสกำลังนึกภาพตาม เพราะความทรงจำในวัยเด็กที่ยังพอนึกออกก็จำใบหน้าของเพื่อนท่านพ่อผู้เป็นเจ้าของดวงตาสีแดงก่ำได้ดี

ไอ้ตัวแสบขมวดคิ้วเข้าหากันถึงแม้ว่าไม่อยากเห็นด้วย ที่ต้องไปผูกสัมพันธ์กันตั้งแต่รุ่นพ่อ แต่มันก็เป็นเรื่องจริงที่ไม่สามารถสรรหาคำมาเถียงได้ ก่อนจะนึกไปไกลถึงมารดาตัวเองที่เสียไปแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

"ฟุ้งซ่านอะไรอยู่หรือว่าหลับ?" ไอ้หมาป่าที่นอนผึ่งพุงให้หนุนสบายแทนหมอน แกล้งดึงผมของคนที่นอนพาดอยู่เล่น เมื่อเห็นว่าจู่ๆเจ้าตัวปัญหามันเงียบไป แต่ก็ไม่กล้าแตะต้องไปมากกว่านั้น เนื่องจากโดนสายตาเย็นชาของคุณเพื่อนมาดนิ่งชำเลืองมองมา แม้จะแค่แวบเดียวก็เหอะ...ขี้หวงจริงวุ้ย!!

"เออ..ก็เกือบหลับ ถ้าไม่มีมือหมามาคอยกวน"

อ้าวไอ้นี่!!! คนรึอุตส่าห์หวังดีกระชากวิญญาณออกมาจากวังวน ยังจะมากวนประสาท!! เดี๋ยวก็โดดกัดซักเขี้ยวสองเขี้ยวซะดีมั้ง

"นายน้อย ผมยังมีต่อ..."

เซเรสนึกจะเอ่ยปากห้ามเรื่องต่อจากนี้ เพราะสังเกตเห็นว่าแววตาของไอ้ตัวแสบเริ่มมีแววหม่น แต่ก็ไม่ทัน เมื่อไอ้เจ้ามังกรมันไวกว่าโดดเข้าไปเกาะแขนนายน้อยของมันเรียบร้อยแล้ว

"ก็เล่าต่อดิ!! เร็วเลยก่อนที่จะหลับ"

มังกรที่อุตส่าห์หวังดีทำหน้าย่นใส่นายน้อยของตัวเอง ก่อนจะเปิดปากเล่าต่อ

"ก็หลังจากที่นายเหนือแยกออกมา พร้อมกับพานายท่านฟอเรนท์ออกมาด้วย ที่นั่นก็เหลือแค่ท่านนีลที่เป็นผู้สืบสายเลือดโดยตรง แต่ด้วยความที่ยังเด็กก็เลยได้รับการเลี้ยงตามแบบฉบับของต้นตระกูลแบบเป๊ะๆ อย่างเช่นเรื่องถ้าผู้ใดที่ไม่ได้มีสายเลือดปิศาจแท้ จะเป็นผู้ต่ำต้อยกว่าทั้งหมด"

ฟิลล์ทำหน้าสยดสยองตอนที่เล่าถึงครอบครัวปิศาจสายเลือดบริสุทธิ์ ยังจำได้ว่าตอนที่เกือบทำท่านนีลร่วงลงมาจากท้องฟ้าในตอนหัดบิน ก็เกือบจะสิ้นชีพด้วยน้ำมือของท่านอาทั้งสอง โชคดีที่ยังได้นายเหนือยื่นมือเข้าช่วยไว้

"แล้วคนพวกนั้นจะมาที่นี่ทำไม" หลังจากที่เงียบฟังเรื่องราวจากปากเจ้ามังกรอยู่นานริโอจึงเอ่ยปากถามขึ้นด้วยความสงสัย

"มาเพื่อดูตัวคุณเอเลนยังไงล่ะครับ" เวสต์เป็นฝ่ายพูดแทรก เมื่อเห็นว่าไอ้เจ้ามังกรส่ายหัวไปมา

"มาดูฉัน!!! เนี่ยนะ?" เออ..เหอะ!! ไม่ใช่ตัวประหลาดมีเขางอกออกมานะเว้ย ถึงจะได้ยกโขยงกันมาดูตัว

"ลูกครึ่งปิศาจ กับสายเลือดที่ไม่ถูกยอมรับสินะ"

 

เวสต์พยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของเจ้าชายที่เอ่ยขึ้นมาลอยๆ

เวสต์เบือนหน้ามองไปทางอื่นชั่วแวบหนึ่ง ขนาดเป็นมนุษย์เหมือนกัน เผ่าพันธุ์เดียวกัน เรื่องการเหยียดชาติตระกูลก็ยังไม่มีละเว้น นัยน์ตาสีนิลไหววูบเพียงชั่วครู่ก่อนจะทำเป็นขยับแว่นแล้วหันกลับมาสนใจสถานการณ์ปัจจุบันตรงหน้าต่อ

"เอเลน..." น้ำเสียงราบเรียบที่เอ่ยเรียกเจือไปด้วยความเป็นห่วงกังวลชัดเจน แต่เจ้าของชื่อกลับไม่ได้หันกลับไปมองใบหน้าผู้เรียก เพราะตรงหน้าทางเข้าปราสาทมีอะไรบางอย่างกำลังเคลื่อนเข้ามา

 

            เสียงล้อเกวียนและกีบม้าบดเบียดกระทบกับพื้น ทุกคนที่นั่งอยู่แถวนั้นหันมาสบตากันแล้วหันไปมองทางด้านหน้าอีกรอบ เกวียนสีดำสนิทที่กำลังเคลื่อนเข้ามาพร้อมกับม้าหน้าตาประหลาดสองตัวโดยไม่มีคนบังคับ ก่อนจะมาจอดสนิทอยู่ใต้ร่มเงาของปราสาทที่ทอดลงมา

"มาเร็วจัง" เจ้ามังกรชะเง้อมองก่อนจะทำหน้ายุ่งหันมาบอกคนที่เหลือ

"เพิ่งจะรู้สึกว่าที่นี่เป็นเมืองปิศาจก็วันนี้เองแฮะ" จีมัสบอกพร้อมกับลูบแขนตัวเองไปมาทำหน้าสยดสยอง เหมือนจะเห็นหมอกควันดำทะมึนลอยอยู่รอบๆ เลยอะ

เอเลนหันไปสบกับแววตาสีเขียวเย็นชาที่ทอดมองมาโดยไม่รู้ตัว คงจะปิดแววกังวลบนใบหน้าตัวเองไม่มิด จะหาเรื่องหลบหนีไม่ได้ ขืนทำแบบนั้นท่านพ่อจะลำบากและเสียหน้า แต่ก็ปฏิเสธใจตัวเองไม่ได้ว่าไม่เคยคิดอยากให้ญาติที่ไหนโผล่มาอีก

เวสต์ทำได้เพียงแค่แอบถอนหายใจเบาๆกับตัวเอง พลางก้าวตามหลังทุกคนเข้าไปข้างใน แม้ว่าจะเป็นการเปิดตัวลูกปิศาจ แต่ทาสอย่างตนก็ต้องเตรียมใจรับชะตากรรมเหมือนกัน

"พวกนายไปก่อน เดี๋ยวพวกฉันจะตามไปทีหลัง" เซเรสหันไปบอกเพื่อนๆที่พยักหน้ารับอย่างเข้าใจ มือข้างหนึ่งของไอ้คุณชายมาดนิ่งเอื้อมไปจับแขนไอ้ตัวแสบเอาไว้ ใบหน้าที่เคยกะล่อนเจ้าเล่ห์บัดนี้ราบเรียบสนิท

"อย่าคิดมาก...ฉันจะคอยอยู่ข้างๆ เอง"

 

คนที่กำลังยืนนิ่งตวัดสายตามองมาแล้วก็เบือนหน้าหนีไปอีกทางทันที ไม่รู้ทำไมเพียงแค่ได้ยินคำพูดไม่กี่คำ เรื่องวุ่นวายใจที่กำลังตีกันในหัวมันก็หายไปหมดได้

"ไม่ได้ขอร้องซักหน่อย"

แต่คนอวดดีก็ยังคงอวดดีอยู่วันยังค่ำ เซเรสส่ายหน้าอมยิ้มกับตัวเอง อย่างน้อยให้มันกวนประสาทแบบนี้ก็ยังดีกว่าให้มีแววกังวลในดวงตาคู่นั้น

"ก็ฉันมันจอมยุ่ง จำไม่ได้รึไง!?"

เอเลนหันมามองไอ้รูปปั้นด้วยหางตา ไอ้นี่สงสัยจะประสาท ภูมิใจเรื่องที่โดนว่ารึไง

"เอ่อ!! รู้ตัวก็ดี ยุ่งให้ตลอดล่ะ!!" ไอ้ตัวแสบตะโกนใส่ก่อนจะวิ่งพรวดนำหน้าไปก่อน ปล่อยให้คนที่ถูกกล่าวหายืนยิ้มกริ่มอยู่คนเดียวก่อนสาวเท้าเดินตามหลังไป....มันจะรู้ความหมายคำพูดที่ตัวเองหลุดปากออกมาไหม....

 

            ใบหน้าของผู้มาเยือนเรียบสนิท นัยน์ตาทั้งคู่เป็นสีแดงสดเฉกเช่นเจ้าของปราสาทแห่งนี้มิผิดเพี้ยน คนหนึ่งรวบเส้นผมตึงเป็นหางม้า กับอีกคนที่ปล่อยแผ่สยายเต็มแผ่นหลัง

บุคคลคนที่ก้าวลงมาหลังสุดเป็นเด็กหนุ่มผมดำสนิทเช่นเดียวกัน หากแต่แววตาสีดำสนิทนั้นราวกับถูกดูดกลืนเข้าไปในความมืด ใบหน้าขาวซีดราบเรียบยิ่งกว่าแผ่นหินแข็งกระด้าง

            อาเธอร์และฟอเรนท์ออกมายืนต้อนรับด้วยตัวเองตรงหน้าประตู แขกคนสำคัญทั้งสามเดินตรงเข้าไปหา บรรยากาศโดยรอบไม่ได้ดูเหมือนญาติที่มีสายเลือดเดียวกันมาเยี่ยมเยือนกันซักนิด

"ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งท่านพี่ หลานฟอเรนท์" เสียงกล่าวทักทายจากปากของน้องสาวทั้งสองคนฟังดูเย็นชาไม่ต่างจากเดิม พร้อมกับกิริยาโค้งหัวให้เจ้าบ้านตามมารยาทที่ชนชั้นสูงพึงกระทำ

"สวัสดีครับท่านลุง ขอบคุณที่อนุญาตให้เรามาพักผ่อน" มีเพียงเด็กหนุ่มที่ส่งยิ้มให้เจ้าของบ้านทั้งสอง ก่อนที่จะสาวเท้าเข้าไปหายื่นมือไปเกาะแขนอ้อนคนที่เปรียบเป็นพี่ชาย

ไงนีล!! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะเรา

ฟอเรนท์หันมายิ้มให้ก่อนจะยกมือขึ้นลูบเรือนผมสีดำสนิทเล่น จะว่าไปเจ้าเด็กนี่ก็ยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน ขี้อ้อน เหมือนลูกแมว เพียงแต่เป็นแมวดำที่ดูลึกลับน่ากลัวกว่าแมวธรรมดาทั่วไปก็เท่านั้น

"ครับ ท่านพี่..."

ยังไม่ทันจะได้เอ่ยถามและทักทายตามประสาลูกพี่ลูกน้อง ก็โดนขัดเสียก่อน

"ท่านนีลกิริยาแบบนี้ไม่ควรนะคะ" ซาบิลตวัดสายตาห้ามปราม ทำให้ใบหน้าของเด็กหนุ่มกลับมาเรียบสนิทดังเดิม

นีลขยับถอยกลับมาสองสามก้าวเว้นระยะห่างอย่างถือตัว ใบหน้าเชิดขึ้นเหมือนที่เคยได้รับการอบรมมา แววตากลับมาว่างเปล่าจนคนมองรู้สึกใจหาย

"เอาน่า...ที่นี่ไม่มีพวกขี้ฟ้องกับพวกสอดรู้ เพราะงั้นก็ให้นีลทำตัวตามสบายเถอะ" อาเธอร์บอกปัดเหลือบมองใบหน้าบึ้งตึงของน้องสาวทั้งสองคนตรงหน้าพลางถอนหายใจยาว

"ถึงอย่างงั้นท่านนีลก็ต้องฝึกเรื่องการวางตัวให้ชินค่ะท่านพี่!!" น้องสาวคนเล็กหันมาบอกอย่างใจเย็น เจ้าของบ้านส่ายหน้าพลางถอนใจออกมายาวเหยียด นึกสงสารหลานชายขึ้นมา

 

อาเธอร์มองเลยไปทางกลุ่มของลูกชายคนเล็กที่กำลังเดินลัดสนามหญ้าเข้ามา ยังไม่ทันจะเอ่ยปากเรียกให้เข้ามา แขกคนสำคัญทั้งสามก็หันขวับไปทางเดียวกันทันที

"ที่นี่เลี้ยงหมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!!?" เสียงบ่นอย่างฉุนเฉียวจากปากของคนแปลกหน้าพร้อมกับยกมืออุดจมูก ไอ้ตัวแสบที่ดันหูดีได้ยินถึงกับหลุดขำก๊าก ทั้งที่สถานการณ์ตรงหน้ากำลังพาเครียด

"แกไม่ได้อาบน้ำรึไงไอ้หมาบ้า" เจ้าหมาตัวปัญหาเหล่หางตามองมาอย่างขุ่นเคือง นี่ถ้าไม่ได้อยู่ต่อหน้านายเหนือพ่อของมันล่ะก็...มันโดนงับแน่!!

"เอเลนมาทางนี้ซิ"

เอเลนหันไปมองบิดาที่กำลังกวักมือเรียก ก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปหา โดยมีคุณชายรูปปั้นกับเจ้ามังกรเดินตามหลังไม่ห่าง

"นี่ท่านอาโมน่ากับท่านอาซาบิล แล้วนั่นก็นีล เป็นลูกพี่ลูกน้องของลูก"

อาเธอร์โอบไหล่ผอมของลูกชายคนเล็กพลางเอ่ยแนะนำแขกคนสำคัญตรงหน้า

 

            เอเลนโค้งทักทายทีละคนไล่ไปตั้งแต่คนแรกที่รวบผมตึงใบหน้าเชิดขึ้นอย่างถือตัวนั่นคือท่านอาโมน่า..ส่วนอีกคนก็ทำเป็นมองเลยไปเหมือนมองอากาศว่างเปล่านั่นคือท่านอาซาบิล แขกคนสุดท้ายที่ยืนตาแป๋วมองตรงมาดูเหมือนจะน่าสนใจสุด!

"นายคือนีลใช่ไหม ยินดีที่ได้รู้จักนะ" เอเลนสาวเท้าเข้าไปหา ทำท่าจะยื่นมือไปแตะแขนคนตรงหน้า

"จะทำอะไร!! ไอ้พวกมนุษย์ อย่ามาแตะต้องท่านนีลง่ายๆแบบนั้นนะ"

เสียงแหลมตวาดขึ้นพร้อมกับขยับกายเข้ามาขวาง แล้ววาดกรงเล็บเข้าใส่ แต่ก็ยังช้ากว่า เมื่อเซเรสคว้าตัวไอ้ตัวแสบมาไว้ข้างหลังตัวเองได้อย่างรวดเร็ว

"ท่านอาโมน่า!!" ฟอเรนท์เองก็คว้าข้อมือของท่านอาโมน่าเอาไว้ได้ ก่อนที่จะประทับรอยเล็บลงบนใบหน้าของไอ้คุณชายมาดนิ่ง

"นายน้อย!!" ฟิลล์กระโดดคว้าตัวนายน้อยเข้ามากอดไว้อย่างหวงแหน โดยมีไรอัสและเพื่อนที่เหลือขยับเข้ามายืนซ้อนข้างหลังเพราะไม่ไว้ใจสถานการณ์

เจ้าบ้านอย่างอาเธอร์แทรกตัวเข้ามาขวางกลางทุกคนด้วยใบหน้าโกรธจัด หากแต่ในใจก็ยังนึกชื่นชมไอ้คนที่มันกล้าเอาตัวเข้ามาแทนลูกชายคนเล็กโดยไม่เกรงกลัวอันตราย

"น้องควรจะไว้หน้าพี่บ้างนะ โมน่า!" เสียงที่เอ่ยออกมาเย็นชาจนน่ากลัว นัยน์ตาสีแดงสดหรี่มองใบหน้าน้องสาวนิ่ง แต่อีกฝ่ายก็ตวัดสายตามองมาอย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน ก่อนจะสะบัดแขนออกจากฝ่ามือของหลานชาย

"แล้วนั่นใคร! ทำไมที่นี่ถึงมีกระทั่ง ทาสมายืนเสมอกับนายได้!!"

คนที่โดนสายตาดุดันตวัดมองถึงกับสะดุ้ง เพราะไม่ทันได้ตั้งตัวว่างานจะเข้าเร็วขนาดนี้

"นั่นคนของผมเอง ไม่ว่าใครก็ห้ามยุ่ง!" ฟอเรนท์โดดพรวดเดียวดึงร่างเจ้าเด็กแว่นเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของตัวเองได้

"ว่าไงนะฟอเรนท์!! นี่ตกต่ำถึงขนาดเลี้ยงมันไว้ในบ้านแล้วรึไง” เหมือนกันทั้งพ่อทั้งลูก!!"

นัยน์ตาสีแดงสดหันไปสบตาผู้มีศักดิ์เป็นอาอย่างไม่กลัวเกรง ต่างฝ่ายต่างก็เอาแต่จ้องตากันเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อทั้งที่มีสายเลือดเดียวกัน เสียงขู่คำรามดังในลำคอฟังแล้วหวาดเสียว

เอเลนยืนมองทั้งสองฝ่ายสลับกันไปมา กำลังมึนงงและสับสนที่สุดของที่สุด เมื่อกี้ตัวเองยังเป็นเป้านิ่งให้คนโน้นลากไป คนนี้ลากมาอยู่ดีๆ แล้วทำไมความซวยมันถึงตกไปอยู่ที่คนนอกอย่างไอ้เจ้าแว่นได้...งง!!?

"ท่านป้าหมายความว่าไง ใครเป็นทาสใคร"

ในขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียด ไอ้ตัวแสบที่ยังโดนแขนของเจ้ามังกรโอบอยู่รอบเอวมันก็ดันเอ่ยปากถามขึ้นมา ฝ่ายที่โดนเรียกสรรพนามแทนตัวว่าป้าถึงกับคิ้วกระตุกตัวสั่นด้วยความโกรธ

"ไอ้เด็กบ้านี่! ใครเป็นป้าแก!" 

เท่านั้นแหละ แทบทุกคนที่ยืนอยู่แถวนั้นต่างก็เบือนหน้าไปคนละทิศเพราะกลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่...เอาอีกแล้ว...งานนี้ไอ้ตัวแสบออกฤทธิ์อีกแล้ว!!

"อ้าว!! ขอประทานโทษทีจำผิด! ผมเองก็ยังไม่ได้แนะนำ ที่ยืนอยู่ทั้งหมดนี่คือเพื่อนของผม ไม่ใช่ทาสใครที่ไหน!!" คำกล่าวขอโทษดูเหมือนจะให้ความเคารพแต่มันดันหลุดออกมาจากปากของคนที่ไม่สมควรจะเอ่ย เพราะใบหน้าของมันยังคงกวนประสาทหาได้มีแววสำนึกผิดไม่....

เอเลนขืนตัวออกมาจากอ้อมแขนของไอ้เจ้ามังกร แล้วเดินไปยืนอยู่ข้างหน้าไอ้รูปปั้นอย่างไม่คิดจะเกรงกลัว

"เอเลน!!" เสียงปรามราบเรียบของคนที่ยืนอยู่ข้างๆดังขึ้น ไอ้ตัวแสบเพียงแค่มองมาแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปจ้องมองใบหน้าผู้ที่มีศักดิ์เป็นท่านอาอีกรอบ                                                                                                                                                                                                       

"ต่อให้ท่านอารู้สึกไม่ชอบใจในตัวผมแค่ไหน มันก็ไม่สามารถลบล้างความจริงที่ว่าท่านพ่อเคยมีลูกกับมนุษย์ไปได้ แม้ผมจะสิ้นลมหายใจอยู่ตรงนี้ก็ตาม ตราบาปนั้นจะยังคงอยู่ต่อไปอยู่ดี"

แม้ว่าแววตาที่จ้องมองมาจะไม่ใช่สีเดียวกัน หากคนที่โดนจับจ้องก็ยังรู้สึกได้ว่าครึ่งหนึ่งของสายเลือดในตัวเด็กหนุ่มตรงหน้ามีเชื้อสายของพี่ชายตัวเองไหลเวียนอยู่แน่นอน...เพียงแต่ด้วยทิฐิมันมีมากเกินกว่าจะยอมรับกันได้ง่ายๆ

 

"เอาเถอะโมน่า เพิ่งจะมาถึงเหนื่อยๆอย่าเพิ่งฉุนเฉียวเลย ไปพักกันก่อนเถอะ" ซาบิลเอื้อมมือมาแตะต้นแขนของพี่สาวให้รู้สึกตัว ก่อนจะหันหน้าไปทางพี่ชายคนโตเหมือนจะขอความช่วยเหลือ

"ผมก็เห็นด้วยว่าเราควรจะไปพักผ่อนเสียที" ประโยคบอกเล่ากึ่งออกคำสั่งของเด็กหนุ่มผมสีดำขลับที่ยืนกอดอกเชิดหน้าขึ้นอย่างเคยดังขึ้นทำให้คนที่กำลังโมโหอยู่เมื่อครู่จำต้องอ่อนลงอย่างช่วยไม่ได้

"พี่จะให้ฟอเรนท์พาไปที่ห้องรับรองที่จัดเตรียมไว้" อาเธอร์หันมาส่งสัญญาณกับลูกชายที่ยังคงทำหน้าบูดบึ้ง ก่อนจะหันไปสั่งคนของปราสาทให้ช่วยยกของตามไป

นัยน์ตาสีดำมืดหันมามองกลุ่มคนที่ยังคงยืนอยู่ตรงหน้าประตูแวบหนึ่ง ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปเกาะแขนคนนำทางเข้าไปในปราสาท

"ผมขอโทษ" เอเลนเหลือบมองใบหน้าบึ้งตึงของบิดาก่อนจะก้มหน้ามองพื้นที่เท้าตัวเองอย่างสำนึกผิด เลือดมันขึ้นหน้าตั้งแต่เห็นกรงเล็บแหลมคมนั้นเกือบจะเฉี่ยวโดนหน้าไอ้รูปปั้น...เลยหลุดปากพูดออกไป...ลืมว่าบิดาตัวเองก็ยืนอยู่ด้วย

"อืม..คราวหลังอย่าได้พูดเรื่องเป็นหรือตายต่อหน้าพ่ออีกล่ะ เข้าใจไหม" ฝ่ามือหนายกขึ้นลูบเส้นผมนุ่มของลูกชายคนเล็กเบามือ

"คนที่เป็นห่วงลูกน่ะ ไม่ใช่จะมีแต่พ่อคนเดียว มันโหดร้ายนะรู้รึเปล่า?"

เอเลนหันกลับไปมองบรรดาเพื่อนๆและไอ้เจ้ามังกรที่ยังคงยืนอยู่ข้างหลัง ไม่ยอมขยับไปไหน

อาเธอร์ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะขอตัวเข้าไปข้างใน นัยน์ตาสีแดงสดยังไม่วายหันมากลับมองใบหน้าราบเรียบของเด็กหนุ่มที่กล้าเสี่ยงตายเอาตัวเองเข้ามาขวางเมื่อครู่....

"ยัยป้านั่นโหดเป็นบ้าเลยวุ้ย!!"

ริโอฟาดมือลงบนต้นแขนของหมาป่าปากดีไปที พลางยกนิ้วชี้แตะริมฝีปากราวจะบอกให้เงียบไว้ แต่ไอ้ตัวแสบมันดันหูดีได้ยินเข้า ก็เลยหัวเราะชอบใจซะงั้น

"นายน้อยอะ...ไม่มีใครกล้าแตะตัวท่านนีลหรอกนะ ถ้าไม่ได้รับอนุญาต" ไอ้เจ้ามังกรหันมาบ่นกระปอดกระแปด แม้ในใจจะคิดว่าท่านโมน่าทำเกินไป

หน่อย...แค่นี้ก็ทำเหมือนจะฆ่ากันให้ตายน่ากลัวจริงคราวนี้ผมยกมือเห็นด้วยกับคุณจีมัสหนึ่งเสียงเลยเอ้า!!

 

"ทำไมล่ะ? หรือว่าเจ้าเด็กนั่นเวลาถูกตัวคนอื่นแล้วจะเป็นอันตรายเหรอ?" ไรอัสเอ่ยถามอย่างข้องใจขมวดคิ้วเข้าหากันยามที่คิดภาพตาม ไอ้เจ้ามังกรกลับทำหน้าซื่อส่ายหัวแทนคำตอบ....ไอ้เราก็นึกว่ามันจะพึ่งได้ เห็นรู้โน่นนี่เยอะแยะ

"ไม่เห็นเป็นอะไรซักนิด" ไอ้ตัวแสบแบมือของตัวเองให้ดู แต่ผิวของเจ้านั่นมันเย็นเฉียบเหมือนกับจับน้ำแข็งยังไงยังงั้น คงเพราะอยู่แต่ในปราสาทน้ำแข็งละมั้ง

"เวสต์ นายหน้าซีดนะ เป็นอะไรรึเปล่า?" ริโอหันมาถามพร้อมกับยกมือโอบไหล่เพื่อนด้วยความเป็นห่วง แต่ก็ได้รับการส่ายหน้าแทนคำตอบทั้งที่คิ้วยังขมวดเข้าหากัน ซึ่งมองยังไงก็ยังน่าเป็นห่วงอยู่ดี

ไอ้ตัวแสบจอมยุ่งยื่นหน้าเข้ามาใกล้ พลางเอามือแตะที่หน้าผากของเพื่อน ทำเหมือนมันจะรู้!!

"เอ๋!! แล้วที่ท่านอาพูดเมื่อกี้มันหมายความว่าไง ทาสที่ว่าน่ะ!!?"

แทนที่มันจะรายงานผลที่เอามือไปแตะใบหน้าคนอื่น มันดันนึกคำถามที่ไม่ควรถามขึ้นมาได้

เวสต์เบือนหน้าหลบสายตาคนถาม เพราะหากจะบอกความจริงตอนนี้คงไม่มีแรงพอจะเล่าเรื่องย้อนหลัง...แล้วที่สำคัญก็ไม่รู้ว่า เพื่อนตัวแสบมันจะไปแผลงฤทธิ์อะไรใส่พี่ชายกับบิดาอีกรึเปล่านะซิ...คราวนี้แหละเรื่องใหญ่ของจริง

"ให้เวสต์ไปพักก่อนเถอะ ริโอฝากด้วยละกัน" คุณชายรูปปั้นบอกเสียงเรียบ ก่อนจะหันไปขอร้องแกมสั่งจนริโอต้องพยักหน้ารับแบบมึนงง แล้วหันไปสบตากับไอ้เจ้าหมาป่าที่ยืนอยู่ข้างๆให้เข้ามาช่วยพยุงตัวเพื่อนไปยังห้องพัก

"งั้นถามฟิลล์ อ้าว ไอ้มังกรบ้า!! หายหัวไปไหนแล้วเร็วจริง!!" เอเลนมองไปรอบบริเวณก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของไอ้เจ้ามังกร หนอย!! ยังไม่ได้ชำระความเรื่องเมื่อคืนที่หายหัวไปไม่ยอมบอก โดนไอ้เจ้าชายบ้านั่นลากไปอีกแล้วซิ....แล้วไอ้รูปปั้นมันจะมายื่นจ้องอะไรอีกนักหนา...เอ่อ.....นึกขึ้นมาได้!! ชำระความไอ้บ้านี่ก่อนเรื่องเมื่อกี้

"เมื่อกี้....แกทำบ้าอะไร!!?"

พอไม่มีใครอยู่แถวนั้น ไอ้ตัวแสบมันก็หันมาทำหน้าหงุดหงิดพร้อมกับตะโกนใส่ เซเรสขมวดคิ้วเข้าหากันก่อนจะย้อนถามกลับ

"เรื่องไหนล่ะ!!?"

ที่ถาม..ไม่ได้อยากจะกวนประสาท แต่ยังไม่เข้าใจคำถามของมันต่างหาก

"ก็เรื่องที่โดดเข้ามาขวางเมื่อกี้อะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นมาจะทำไง ไอ้บ้า!! ทำอะไรไม่คิด!!" ไอ้ตัวแสบบ่นพึมพำพร้อมกับยกมือขึ้นกอดอกตัวเองด้วยความหงุดหงิด แต่คนที่ยืนมองอยู่กลับคลี่ยิ้มออกมา...ถ้าตอนนี้ดึงมันเข้ามากอดได้ โดยไม่กลัวว่าจะโดนเจ้าของบ้านฆ่าเอาล่ะก็นะ...อยากจะลองเสี่ยงดูเหมือนกัน

"นาย...เป็นห่วง?"

"เออ!! ก็ชะ.....เอ๊ย!!....หมายถึงถ้าแกเกิดเลือดท่วมขึ้นมา...ฉันจะซวยต่างหาก!!" หน้าแดงขนาดนั้น แถมพูดแบบไม่กล้าหันมาสบตา จะมาแก้ตัวตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว...ไอ้ตัวแสบ!!

"ก็ยังดีกว่าให้ฉันต้องเห็นนายเป็นแบบนั้นแทน ทนดูไม่ได้"

สายตาขุ่นเคืองตวัดมองมาคล้ายจะต่อว่า อยากจะด่าให้สำนึก

"มันก็เหมือนกันนั่นแหละ คิดถึงแต่ตัวเองรึไง ไอ้รูปปั้นบ้า!!"

เซเรสเลิกคิ้วมองคนพูดพลางคลี่ยิ้มจนแก้มแทบปริ แม้จะเป็นคำต่อว่าแต่ก็อยากได้ยินอีกไม่รู้จักเบื่อ ขืนมันทำตัวน่ารักแบบนี้บ่อยๆ ฉายารูปปั้นมาดนิ่งคงโดนทำลายกลายเป็นรูปปั้นยิ้มแทนล่ะมั้ง

--------------




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[END] A Little VamPire [Yaoi] ตอนที่ 98 : #87.แขกผู้มาเยือน[Rewrite] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5422 , โพส : 39 , Rating : 60% / 11 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 39 : ความคิดเห็นที่ 11096
เอเลนผู้นี่ล่ะ
จะสยบทุกคน
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.51.174 ]

วันที่: 30 เมษายน 2556 / 01:12
# 38 : ความคิดเห็นที่ 10824
อยากเห็นอ่ะ รูปปั้นยิ้ม ><
Name : Roykun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Roykun [ IP : 14.207.175.93 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ธันวาคม 2555 / 09:22
# 37 : ความคิดเห็นที่ 10162
 ดื้อเหลือเกิน
PS.  =) รักนักแต่ง
Name : Rosariovampire < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rosariovampire [ IP : 171.6.222.242 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มีนาคม 2555 / 21:38
# 36 : ความคิดเห็นที่ 8859
 55+ ไรเตอร์ก็อย่าลืมดูแลตัวเองด้วยน่าาาาา
เดี๋ยวไรเตอร์ไม่สบาย
จะไม่มีใครมาแต่งนิยาย y ให้เราอ่าน
(ไรเตอร์: ไอเราก็นึกว่า เป็นห่วง - -")
เป็นห่วงอยูแล้วน่าาาา 55+

Name : A_DaRk_DeViL < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ A_DaRk_DeViL [ IP : 113.53.74.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กรกฎาคม 2554 / 17:15
# 35 : ความคิดเห็นที่ 8449
555+ ยกมือด่วน ยกมือด่วน ^               __^

555+ ติดตามตอนต่อปายยยยยยยยยยยยยยยยยยย
Name : u-kun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ u-kun [ IP : 14.207.161.169 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 เมษายน 2554 / 17:19
# 34 : ความคิดเห็นที่ 8051
นายน้อย จอม แสบ แสบ สัน ได้ จัย
Name : sihae4real [ IP : 125.27.205.5 ]

วันที่: 1 มกราคม 2554 / 19:25
# 33 : ความคิดเห็นที่ 7021
นายน้อยแสบสุด ๆ จริงๆ
Name : SnowKim+NemoLee < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SnowKim+NemoLee [ IP : 125.27.164.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2553 / 20:31
# 32 : ความคิดเห็นที่ 6204
สนุกสนานมากมาย^!^
Name : มมานาน [ IP : 213.114.67.136 ]

วันที่: 26 กรกฎาคม 2553 / 02:13
# 31 : ความคิดเห็นที่ 5346
555 แสบจริงๆเลยนายน้อย
Name : 8_8?? < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 8_8?? [ IP : 183.89.46.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤษภาคม 2553 / 17:37
# 30 : ความคิดเห็นที่ 5131
สงสารไรอัสนิดๆมาเจอตัวแสบ 555+
PS.  [MDD'] I LovE KH >///<
Name : mdd~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mdd~ [ IP : 124.120.28.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤษภาคม 2553 / 21:31
# 29 : ความคิดเห็นที่ 2462

ว้าวๆ

มีของขวัญด้วย

น่าสนใจ

แต่ก่อนบอกเมลก็ต้องขอโทษก่อนที่ไม่ได้เข้ามานาน

เวลาหดหายกะการอ่านหนังสือสอบ

คาดว่าจะไม่ได้เข้ามาอีกสักระยะ

แย่มากT^T

นี้เมลค่ะ nut_jung_ka@hotmail.com


PS.  การเวลาจะผันเปลี่ยนสักเท่าไหร่ ตัวเราก็ยังคงเป็นตัวเราไม่เปลี่ยนแปลง
Name : Arva < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Arva [ IP : 68.61.215.20 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มกราคม 2553 / 13:43
# 28 : ความคิดเห็นที่ 2184
ขอบคุณนะคะไรเตอร์ ว่าเเล้วเชียว สิ่งที่เอเลนเเนะนำน่ากลัวจริงๆเลย ดีนะที่จีมัสเเค่ตัวลายไม่ถึงขนาดหยอดน้ำข้าวต้ม เร็วเนอะว่าพึ่งเข้ามาอ่านไม่นานจะมีภาค 2 เเล้ว
Name : butajang [ IP : 125.24.114.252 ]

วันที่: 24 ธันวาคม 2552 / 11:12
# 27 : ความคิดเห็นที่ 2168

แสบ ชม ฉายา จริงๆ เอเลน


PS.   I Love Heechul Kiss Kiss!!
Name : อายะตัน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อายะตัน [ IP : 124.121.191.85 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 ธันวาคม 2552 / 18:49
# 26 : ความคิดเห็นที่ 2155

e-mail ของ BUCHA : thitima_fullmoon@hotmail.com  คร๊าบบบบ

ขอขอบคุณล่วงหน้าสำหรับของขวัญน้อ

ขอให้ไรเตอร์สวยๆๆๆขึ้นน้อ

Name : bucha < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bucha [ IP : 118.175.21.91 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 ธันวาคม 2552 / 14:45
# 25 : ความคิดเห็นที่ 2148
อุ้ย ไรเตอร์ใจดีมีแจกของขวัญด้วย


ดีใจไม่รู้ว่าอะไรแต่ก็ดีใจ 55555


ไรเตอร์น่ารักสุดๆๆๆๆๆๆๆๆ

อีแมว veeb_dzaa@hotmail.com

แล้วจะตามติด ติดตาม เอเลน ว่าจะแสบได้อีกแค่ไหน
Name : Cat_Blue [ IP : 58.64.110.181 ]

วันที่: 21 ธันวาคม 2552 / 22:37
# 23 : ความคิดเห็นที่ 2136
ขอบคุณนะคะที่จะส่งของขวัญมาให้แต่ไม่ค่อยเข้าไปเช็คเมล์ค่ะ แค่มา up นิยายให้อ่านก็เป็นของขวัญปีใหม่ที่วิเศษสุดแล้วค่ะ แล้วเอเลนจะไปป่วนอะไรที่เมืองเหนือหรือเปล่าเนี่ย...........
Name : ต้นอ้อย [ IP : 202.57.133.247 ]

วันที่: 21 ธันวาคม 2552 / 10:27
# 24 : ความคิดเห็นที่ 2133
ตอนนี้ก็ยังมีน่ารัก น่าใคร่กันเหมือนเดิม
Name : number nine [ IP : 118.175.34.95 ]

วันที่: 21 ธันวาคม 2552 / 17:11
# 22 : ความคิดเห็นที่ 2129
แสบจริงๆเลย
เอเลน
Name : WI_ [ IP : 222.123.112.146 ]

วันที่: 20 ธันวาคม 2552 / 20:33
# 21 : ความคิดเห็นที่ 2128

เอเลนเนี่ยเจ้าเล่ห์มาก   แต่ก็น่ารักอะ 

Name : Puipeepo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Puipeepo [ IP : 125.25.206.173 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2552 / 19:09
# 20 : ความคิดเห็นที่ 2126
น่ารักมากมายเลยอ่ะ เรื่องนี้ โดยเฉพาะนายน้อยกับเจ้ามังกร อิอิ รีบๆมาอัพนะคะรออ่านอยู่
Name : tyoki [ IP : 58.8.198.96 ]

วันที่: 20 ธันวาคม 2552 / 18:16
# 19 : ความคิดเห็นที่ 2125

มีพิมพ์ผิดกรุณามาแก้ด้วยนะคับ


PS.  without you the world is no meaning.
Name : vampire_saleen < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ vampire_saleen [ IP : 125.25.22.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2552 / 17:52
# 18 : ความคิดเห็นที่ 2124
ตอนนี้อ่านแล้วไม่ค่อยรู้เรื่องเลย

(เพราะตอนนี้สมองเบลอสุดขีด)

งิงิ ^^ ไว้จะมาอ่านใหม่ถ้าหายเบลอแล้ว
PS.  ‘lด้lพีeJllค่lloUมoJlnoทุกวัu . . . llค่นี้ฉัuก็มีความสุvllล้ว . . .
Name : ♀FreyRinZ™ ♂ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♀FreyRinZ™ ♂ [ IP : 58.9.41.132 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2552 / 17:02
# 17 : ความคิดเห็นที่ 2122
อ่าน.....อ่านหมดและขอรับ ไรเตอร์แต่งสนุกอย่างนี้

เป็นแฟนไปจนวันตาย
PS.  สิ่งที่แปลกคืออะไร สิ่งที่ไม่เหมือนคืออะไร สิ่งใดดีหรือเลวร้าย สิ่งใดกันคือความจริง และทุกสิ่งนั้นใครตัดสิน ถ้าไม่ใช่ตัวคุณเอง แล้วจงอย่าลืมว่าแต่ละคนตางมีความคิดไม่เหมือนกัน ข้อตัดสินจึ่งต่างกันไป
Name : Shadow -11 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Shadow -11 [ IP : 125.24.49.141 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2552 / 13:36
# 16 : ความคิดเห็นที่ 2118
สงสัยท่านอาเธอร์จะต้องมาหาเรื่องคุณเจ้าชายเล่นแหงๆ
^^
มีเหยื่อคนใหม่มาให้แกล้งแล้วนี่
PS.  ...แค่คำในนิยาย ทำไมจึงสะท้อนใจเขาเช่นนี้ล่ะ... นิยายเศร้าๆ เจ้านายกับข้ารับใช้ ที่ http://writer.dek-d.com/mi-na/writer/view.php?id=554949
Name : ^o^ Yoru Mina ^o^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ^o^ Yoru Mina ^o^ [ IP : 125.24.106.42 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ธันวาคม 2552 / 21:34
# 15 : ความคิดเห็นที่ 2116
ยกด้วยๆ >< ฮี้ว!
ปัญหาหนักแล้วเอ้ย! เอเลน ระวังลุกไม่ขึ้นนะ = =
PS.  ข้าเกลียดการโดนดูถูก! ข้าเกลียดการถูกเปรียบเทียบ! และข้าจะเกลียดมันที่ผิดสัญญาที่สุด!
Name : karmdodcom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ karmdodcom [ IP : 113.53.122.204 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ธันวาคม 2552 / 20:26
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android