คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 13 : 13. ข้อผูกมัด


     อัพเดท 1 พ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 160 Overall : 78,968
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2012 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 13 : 13. ข้อผูกมัด , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4386 , โพส : 29 , Rating : 45% / 11 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


13. ข้อผูกมัด

  ประตูบานใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า มันไม่ได้หนักหนาซักนิดถ้าเพียงแค่ผลักมันเข้าไป มันก็คงเปิดรับอย่างยินดี แต่คนที่ยืนมองอยู่ตรงหน้าห้องเองต่างหากที่กำลังรู้สึกไปเองว่ามันหนักจนไม่สามารถก้าวผ่านข้ามไปได้ คนที่บอกว่าจะมาเป็นเพื่อน ก็บอกว่ามีธุระหนีไปเสียก่อน แล้ว...หากเปิดเข้าไปแล้วเห็นร่างของใครบางคนยังคงนอนนิ่งอยู่บนเตียง..จะทำยังไง

แอ๊ด~~

  ยังไม่ทันจะได้ยื่นมือออกไปแตะ บานประตูแห่งความหนักใจก็เปิดออกมาเสียก่อน ใบหน้าของคนที่โผล่ออกมาเหมือนจะตกใจเล็กน้อย แต่ก็คลี่ยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเป็นใคร แววตาคู่นั้นดูเป็นกังวลไม่ได้เย็นชาไร้ความรู้สึกเหมือนทุกครั้ง

"เขาเป็นยังไงบ้างครับ..?"  นีลเอ่ยถามอย่างกังวล ไม่กล้าจะชะโงกหน้าเข้าไปมอง

กลายเป็นว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน..เป็นเรื่องที่น่าหวาดกลัวที่สุดสำหรับปิศาจตนหนึ่ง ที่เกือบจะพลั้งมือฆ่าเพื่อนตัวเองไปโดยไม่รู้ตัว หากไม่ได้ท่านพี่ฟอเรนท์ที่โฉบเข้ามาทางหน้าต่าง ตอนที่เห็นเจ้าไวท์ตัวโตบินร่อนอยู่แถวหน้าต่างได้ทันเวลาล่ะก็...คงได้กลายเป็นเรื่องที่ไม่น่าให้อภัยไปแล้ว

"ลองเข้าไปดูกับตาตัวเองซิ" อาจารย์ห้องพยาบาลตอบกลับ พร้อมกับเบี่ยงตัวหลบ แต่คนตรงหน้ากลับยืนนิ่งเหมือนไม่กล้าขยับเท้า

"คือผม..." นีลเหลือบมองคนตรงหน้าเหมือนอยากจะค้นหาคำตอบอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่เข้าใจว่าตัวเองอยากจะรู้อะไร มันสับสนไปหมด อยากเข้าไปเห็นกับตาตัวเองว่าปลอดภัย แต่ก็กลัวสายตาที่มองมาจะทำให้ทนไม่ได้

"บางครั้ง..คนที่เป็นเหยื่อก็ไม่ใช่ฝ่ายหวาดกลัวหรอกนะ.." อาจารย์ห้องพยาบาลยกมือขึ้นตบไหล่ผอมบางเบา ๆ พร้อมกับคลี่ยิ้มให้เหมือนจะให้กำลังใจ ก่อนจะสาวเท้าเดินออกไป ทิ้งให้ปิศาจเลือดบริสุทธิ์ยื่นนิ่งอยู่ที่เดิม เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง ก่อนที่เสียงถอนหายใจจะดังออกมายาวเหยียด ฝ่ามือขาวซีดยกขึ้นผลักบานประตูห้องพยาบาลแล้วกลั้นใจก้าวเข้าไป

  ร่างที่นอนทอดยาวอยู่บนเตียงยังคงนอนนิ่ง ใบหน้าที่เคยเจ้าเล่ห์กวนประสาทบัดนี้ดูซูบซีดเหมือนคนป่วย เปลือกตาทั้งคู่ยังปิดสนิทมีแค่เพียงลมหายใจเข้าออกที่ยังสม่ำเสมอ ตรงลำคอมีผ้าพันแผลสีขาวพันอยู่โดยรอบ น่าแปลกที่อยากจะลองเอื้อมมือไปสัมผัสผิวกายอุ่น เพื่อให้แน่ใจว่าคนตรงหน้ายังคงมีลมหายใจจริง ๆ ไม่ได้เพียงแค่รู้สึกไปเอง

หมับ!!

  กำลังจะเอื้อมไปแตะอย่างที่ใจคิด แต่แล้วก็เปลี่ยนใจจะชักมือกลับเพราะกลัวว่าจะไปรบกวนคนที่กำลังหลับ แต่ข้อมือกลับโดนคว้าเอาไว้ พร้อมกับสายตาของคนที่นอนเตียงมองกลับมา ทำเอานีลสะดุ้งใจหายวาบ หากแต่...แววบางอย่างที่มองเห็นกลับไม่ใช่ความหวาดกลัวหรือระแวงสงสัย แต่เป็นแววตาของเพื่อนคนเดิมที่เคยมองมาอย่างห่วงใยและอ่อนโยน

"...เรียนเสร็จแล้วรึ!?" เสียงแหบแห้งของคนเจ็บที่เอ่ยถาม นีลทำได้แค่พยักหน้าตอบ และช่วยพยุงให้คนบนเตียงลุกขึ้นมานั่งจนได้

"นายควรจะนอนพักให้มากนะ อย่าเพิ่งฝืนตัวเอง" พูดไปแล้วคนที่เป็นต้นเหตุก็แทบจะกัดลิ้นตัวเอง ทำได้แค่เบือนหน้ามองไปทางอื่น ไม่กล้าหันไปสบตาด้วย เพราะลึก ๆ ข้างในใจยังคงรู้สึกผิด

"นอนทั้งวัน น่าเบื่อจะตาย แล้วฉันก็แข็งแรงขนาดออกไปวิ่งรอบหอได้แล้วด้วย ไม่ต้องห่วงหรอกนา!!" เจไนท์ทำเป็นแกล้งยกแขนสองข้างขึ้นมา เหมือนจะอวดว่าตนเองยังแข็งแรงอย่างที่ได้บอกไป แต่ก็เจ็บจี๊ดตรงต้นคอจนคิ้วกระตุกเข้าหากันจนได้

"ผม..ขอโทษ..เรื่องที่..."

"พอเลย..ไม่มีใครถูกใครผิดทั้งนั้น หรือถ้าจะผิดก็ทั้งนายและฉันทั้งคู่ เพราะงั้นหายกัน!!" นีลหันมาสบตาคนเจ็บที่สรุปความเอาเองเสร็จสรรพอย่างแปลกใจ แทนที่มนุษย์ที่อ่อนแอและเป็นผู้ถูกกระทำจะรู้สึกหวาดกลัว แต่คนตรงหน้ากลับทำตัวเหมือนเดิมไม่มีผิดเพี้ยน รอยยิ้มจาง ๆ ที่เห็น แม้ว่าจะดูจืดชืดไปบ้าง แต่ก็ยังเป็นรอยยิ้มของเจไนท์คนเดิม

   นีลเผลอคลี่ยิ้มออกมากับตัวเอง เพราะแบบนี้ถึงได้บอกซินะว่าบางครั้งฝ่ายที่หวาดกลัวอาจจะไม่ใช่เหยื่อ แต่เป็นปิศาจที่ไม่อาจทนต่อความน่ากลัวของตัวเอง ยามกระหายอยากได้ สิ่งที่ทำได้ยากยิ่งก็คือการห้ามใจตัวเองไม่ให้เผลอโดนสัญชาตญาณดิบครอบครองสติตัวเองอีก

"แบบนี้เองซินะ..!" เจไนท์เหลือบมองคนที่นั่งอยู่ข้างเตียงอย่างแปลกใจ ใบหน้าขาวไร้ร่องรอยของความกังวล ไม่เหมือนตอนแรกที่เดินเข้ามาในตอนแรกแล้ว

"จะแบบนี้หรือแบบไหน พวกเราก็คือเพื่อนกันไปแล้ว!!" คนเจ็บบนเตียงทำเป็นยักไหล่พูดเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา ทั้งที่ยังไม่เข้าใจคำพูดของคนตรงหน้าก็ตาม ทำเอาคนฟังเผลอคลี่ยิ้มตอนที่ได้ยิน

"งั้น..ผมคงต้องเปลี่ยนเป็นขอบคุณถึงจะถูก" รอยยิ้มของปิศาจตัวต้นเหตุไม่ได้ทำให้คนเจ็บรู้สึกขุ่นเคือง แต่กลับเผลอจ้องมองอย่างลืมตัว รอยยิ้มจริงใจครั้งแรกที่เห็น ไม่ใช่รอยยิ้มที่มีไว้รับแขกหรือยิ้มเหนื่อย ๆ เหมือนอย่างที่ผ่านมา

"อืม..ใช่!! ถูกต้องแล้ว" เจไนท์รู้สึกเหมือนทุกสิ่งอย่างรอบตัวมันหยุดนิ่งลงชั่วขณะ ไม่รู้ว่าความรู้สึกแปลกในใจที่เกิดขึ้นมันคืออะไร ..เพียงแค่อยากเห็นอีกครั้งรอยยิ้มจากคนตรงหน้า

"คุณเจไนท์มีอะไรอยากถามผมไหมครับ เรื่องที่สงสัย..?" คำถามยิ่งตรงจุดทำเอาคนที่กำลังเหม่อคิดขึ้นมาได้ อยากจะเอ่ยถามแต่ก็กลัวว่าจะไปสะดุดใจอะไรเข้า กลัวจะมองหน้ากันไม่ติด ขนาดว่าบอกให้เรียกธรรมดาเหมือนคนอื่นคุยกัน แต่ดูเหมือนคนตรงหน้าจะพูดแบบนี้จนติดเป็นนิสัยไปเสียแล้ว

"นายเป็น..คือ..ฉันหมายถึง เป็นแบบนั้นบ่อยรึ!?" เจไนท์เอ่ยถามพร้อมกับหันมาสบตานิ่ง ในแววตาคู่นั้นเหมือนจะหวั่นไหว แล้วเบือนหน้าไปอีกทาง นึกถึงเหตุการณ์ที่ไม่น่าจดจำที่สุดแต่หลักฐานที่คอของคนเจ็บบนเตียงมันก็ฟ้องให้เห็นอยู่ตรงหน้า

"มันเป็นธรรมชาติของพวกเรา คล้ายความหิวของพวกมนุษย์ เวลาที่อยากมาก ๆ ก็ตกเป็นทาสของมัน น่าสะอิดสะเอียนไหมล่ะ" เสียงพูดที่เหมือนจะเย้ยหยันตัวเองอยู่ในที พร้อมกับริมฝีปากที่แสยะยิ้มเหมือนกับว่าเรื่องที่พูดออกมาเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจ ทำเอาคนฟังอดใจหายวูบไม่ได้ นึกอยากจะเอื้อมมือไปคว้าตัวมากอด แต่อีกฝ่ายก็อยู่ไกลเกินกว่าจะเอื้อมถึง

"นีล...ฉันไม่ได้..."

"คุณเจไนท์อยากทานอะไรไหม ผมจะไปเอามาให้" คำถามเหมือนตัดบทที่ได้ยิน ทำเอาเจไนท์เกือบจะส่ายหน้าแทนคำตอบ แต่ประตูก็ถูกเปิดเข้ามาเสียก่อน

"เฮ่!! ว่าไงไอ้คนโชคร้าย ฉันเอาอาหารมาส่ง" เฮร์มิทเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มกว้างดูเป็นมิตรเหมือนอย่างเคย บรรดาของกินที่อยู่ในมือทำให้นีลรู้ว่าที่เพื่อนหายไปคงเป็นเพราะมัวไปตุนของกินพวกนี้มา

"ขอบใจเฮร์มิท มาได้เหมาะจริง ๆ ให้ตาย.." คำประชดที่ได้ยินทำเอาคนที่อุตส่าห์หอบหิ้วของกินมาทำหน้าเซ็งจัด จนแทบจะวางกองไว้ตรงนั้นด้วยความหมั่นไส้

"งั้น..คงไม่ต้องกินมันแล้วมั้ง อาหารบำรุงคนป่วยพวกนี้" เฮร์มิทเหลือบมองมาด้วยหางตา แสร้งทำหน้าว่าน้อยอกน้อยใจนักหนา ที่จริงเกือบจะมาถึงตั้งนานแล้ว ถ้าไม่ได้เจออาจารย์ห้องพยาบาล แล้วถูกวานให้ไปเอาอาหารสำหรับคนเจ็บมาให้ พอมาถึงก็ดันโดนประชดใส่อีก ไม่น่าให้กินจริง ๆ

"ที่ไม่ได้มาพร้อมกัน เพราะแอบไปเอาของพวกนี้มาหรือครับ?" นีลหันมาถาม และได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้า ทั้งที่ปากบ่นไปตามเรื่องแต่อาหารทั้งหมดก็ถูกจัดวางเตรียมให้คนเจ็บเสร็จสรรพ

"ถ้าไม่กินตอนที่ท้องหิว จะกลายเป็นความอยากกระหายนะ ถึงตอนนั้นคงได้กินมังกรได้ทั้งตัว" คำพูดที่เหมือนแฝงความนัยบางอย่าง ทำเอาเจไนท์ขมวดคิ้วเข้าหากัน แต่ไอ้คนพูดมันก็กลับทำเป็นไม่สนใจกับสิ่งที่หลุดออกมาจากปากตัวเองแล้ว เหมือนกับว่าไม่ได้มีความหมายมากไปกว่านั้น

"เออ..นี่ไง ต้องกินตอนหิว เฮร์มิทพูดถูก!!" จู่ ๆ คนเจ็บบนเตียงก็ตะโกนลั่น ทำเอาสองคนเยี่ยมไข้หันมาสบตากันอย่างแปลกใจ

"ตะโกนซะดัง แสดงว่านายหายเจ็บแล้วซินะ" เฮร์มิทแสยะยิ้ม ก่อนจะแกล้งเอาคืนด้วยการเอื้อมมือไปตบไหล่คนเจ็บ..แบบไม่เบานัก

"จะไม่หายก็ตอนที่นายแสดงความยินดีนี่แหละ เจ็บโว้ย!!" ไหล่ข้างที่โดนกัดยังคงยกไม่ขึ้น ด้วยความโมโหก็เลยตวาดออกไปอย่างลืมตัว ..ลืมไปว่าคนต้นเหตุยังคงคิดมากและรู้สึกผิดกับเรื่องที่เกิดขึ้น พอหันไปเห็นว่าอีกฝ่ายหน้าซีดเผือดถึงได้รู้ว่าพลาด

"แล้วนายกินอะไรรึยัง ฉันเอามาเผื่อด้วยนะ.." เฮร์มิทหันไปชวนเพื่อนอีกคนที่นั่งเงียบ ให้มาร่วมวง แต่อีกฝ่ายก็ส่ายหน้าแทนคำตอบ

"ขอบคุณครับ.." รอยยิ้มเหนื่อย ๆ เหมือนที่เคยเห็น แถมยังไม่ยอมสบตา พร้อมกับเสียงถอนหายใจ เจไนท์นึกไปถึงคำพูดแปลก ๆ ของอาจารย์ประจำห้องพยาบาลที่พูดทิ้งเอาไว้ ที่ว่า..คนที่เจ็บปวดที่สุดอาจจะไม่ใช่คนที่เจ็บตัว แต่เป็นคนที่โดนช่วยเอาไว้

"นีล..ฉันว่าเรามีเรื่องต้องตกลงกัน" เจ้าของแววตาหม่นหันมาสบตาคนพูดอย่างไม่เข้าใจ ส่วนเฮร์มิทก็กำลังหันมองหน้าคนโน้นคนนี้ที จนเหลือบมาเห็นสายตาแกมขอร้องของไอ้คนเจ็บ

"ก็ได้ ๆ นึกขึ้นได้ว่ามีธุระขึ้นมากะทันหัน แบบว่า...ขอไปเข้าห้องน้ำซัก 10 นาที!!" เจไนท์หันมายิ้มให้เหมือนจะขอโทษอยู่ในที

   นีลหันกลับมามองหน้าคนเจ็บอย่างไม่เข้าใจ แล้วหันกลับไปมองแผ่นหลังเฮร์มิทที่เพิ่งจะเดินหายออกไปจากห้องด้วยสีหน้าหงุดหงิด คนเจ็บที่นั่งนิ่งอยู่บนเตียงกำลังขมวดคิ้วเหมือนกำลังคิดคำนวณอะไรบางอย่างในใจ ก่อนจะหันมามองหน้าแล้วคลี่ยิ้มออกมา

"นาย...เข้าใจไหมนีล คนเราต้องกินเมื่อหิว.." คนฟังขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจ

"คุณเจไนท์..คงไม่ได้หมายความว่า..." คนเป็นปิศาจผลุดลุกขึ้นจากโต๊ะด้วยสีหน้าตระหนกและก้าวถอยหลังไปสองสามก้าว เมื่อเดาความหมายของสายตาคนเจ็บออก

   แต่คนต้นคิดกลับพยักหน้ายืนยัน ในเมื่อไม่มีทางเลือก และไม่สนว่าสิ่งที่จะพูดต่อไปนี้ จะกลายเป็นเหมือนพันธะสัญญาผูกมัดตัวเอง เจไนท์ถอนหายใจออกมา ก่อนจะยื่นมือไปตรงหน้า เพราะยังไม่สามาถขยับตัวลงไปจากเตียงคนเจ็บได้ตราบใดที่ยังมีสายระโยงระยางเต็มแขน แต่ดูท่าเจ้าปิศาจตรงหน้ามันจะหวาดกลัวมนุษย์จนถอยไปข้างหลัง แทนที่จะเดินมาข้างหน้า

"อย่า..!! อย่าทำแบบนั้น!!" นีลร้องห้ามด้วยความตกใจ ตอนที่เห็นคนเจ็บกระชากสายที่แขนตัวเองออกจนเลือดไหลซิบออกมา พร้อมกับพยายามที่จะพาตัวเองลงมาจากเตียง จะเข้าไปช่วยพยุงก็ไม่กล้า กลัวว่าจะไปโถมเข้าใส่แบบเมื่อคืนก่อน

"ถ้า..คนที่นายโดดเข้าใส่เมื่อคืนไม่ใช่ฉัน นายจะรู้สึกผิดแบบนี้รึป่าว" แม้ว่าประโยคที่พูดออกไปจะฟังดูโหดร้ายแต่ก็จำต้องกลั้นใจพูดออกไป

"ผม...ไม่ได้...อึก!!" นีลกัดฟันพูดออกไป ห้ามไม่ให้สายตาของตัวเองจับจ้องไปที่รอยเลือดที่แขนคนเจ็บ แต่กลิ่นคาวคุ้นจมูกมันกำลังเชิญชวนให้ขยับเข้าไปหา

"ถ้านายยังอยากอยู่ที่นี่ ก็ไม่มีทางเลือก และฉันจะยอมเป็นเหยื่อของนายเอง" คำประกาศก้องพร้อมกับแขนเลือดซิบที่ยื่นมาตรงหน้า ทำเอาปิศาจสายเลือดบริสุทธิ์ยืนกัดฟันตัวเอง เผลอกำมือขนเล็บกดลงไปบนเนื้อ เข้าใจว่าทุกคนที่อีกฝ่ายพูดไม่ได้ตั้งใจจะทำร้าย แต่เพราะเพื่อปิศาจจอมกระหายตนหนึ่งต่างหาก

"แล้วคุณจะได้อะไรจากการบริจาคครั้งนี้ล่ะ" คำถามที่ฟังดูเหมือนเย้ยหยัน ทำเอาเจไนท์ชะงักฝีเท้าเหลือบมองคนตรงหน้าอย่างครุ่นคิด

"เรื่องนั้น...ฉันจะบอกทีหลัง" เจไนท์ขยับเข้าไปใกล้ในระยะประชิด ด้วยความสูงที่ต่างกันทำให้อีกฝ่ายต้องเงยหน้าขึ้นมามอง แล้วก็ได้เห็น...แววตาที่เหมือนจะเป็นสีดำสนิทแต่มันกลับเป็นสีแดงเข้มเหมือนสีของเลือดที่มองดูผิวเผินคล้ายเป็นสีดำ

"ทำไมกัน...!!?" นีลหุบสายตาลงต่ำ เหลือบเห็นผ้าพันแผลสีขาวที่ยังพันอยู่รอบลำคอคนเจ็บ ก่อนจะคว้าแขนที่มีเลือดซิบขึ้นมาอย่างยากจะหักห้ามใจ ปลายลิ้นเล็กแลบเลียตามรอยเลือดอย่างลืมตัว แต่ก็ไม่ได้รุนแรงเหมือนเมื่อคืนตอนที่ถูกความกระหายครอบงำจนไม่ได้สติ

"เพราะฉันเชื่อ...ว่านายไม่ได้น่ากลัวแบบนั้นนะซิ" เจไนท์ยกมือขึ้นแตะลงบนใบหน้าขาวซีดอย่างลืมตัว ทำใจเอาไว้ว่าจะต้องโดนคมเขี้ยวฝังลงบนเนื้อตรงไหนซักที่บนร่างกายแน่ ๆ แต่ก็ไม่...เพราะปิศาจหัวรั้นตรงหน้ากลับหยุดอยู่แค่นั้น เหมือนแค่ทำความสะอาดบาดแผลจนไม่เหลือรอยเลือดแล้วเงยหน้าขึ้นมามอง

"ผมขอเตือน..ว่าอย่าได้ดูถูกเด็ดขาด!!" ใบหน้าราบเรียบกับสายตาที่แน่วแน่เหมือนจะบอกว่าไม่ใช่แค่คำขู่ตามที่พูด

"ฉันว่าคนที่กลัวนะ ไม่ใช่ทางนี้หรอก แต่เป็นนายมากกว่าที่กลัวตัวเอง" คำพูดทิ่มแทงใจที่ได้ยินทำเอานีลเผลอขมวดคิ้วเข้าหากัน ต่างกับอีกฝ่ายที่คลี่ยิ้มออกมาเพราะยั่วได้สำเร็จ

"เพราะผมเป็นปิศาจ!!" นีลแทบจะกัดริมฝีปากตัวเองตอนที่พูดออกมา เพราะเท่ากับไปยอมรับว่าที่อีกฝ่ายพูดคือเรื่องจริง

"ฉันเป็นคนธรรมดา..แล้วไง!!? นายก็หยุดมันได้เห็นไหมล่ะ.." เจไนท์ยกแขนข้างที่เหลือแต่รอยแผลให้ดูเป็นหลักฐาน

"นั่นเพราะ...เมื่อคืนผมได้จากคุณมามากพอแล้วต่างหาก!!" ปิศาจตรงหน้าบอกเหตุผลของตัวเอง ...มันเกือบจะมากเกินไปเสียด้วยซ้ำ

"ไม่รู้ล่ะ สรุปว่าเราสมรู้ร่วมคิดกันแล้วนะ" แล้วคนเจ็บที่ว่าเก่งก็ทำท่าเหมือนจะวูบ เพราะอาการของคนที่เสียเลือดไปมากยังคงไม่หายสนิท ยังดีที่ได้อีกคนช่วยรับเอาไว้แล้วพยุงกลับไปนั่งที่เตียง นีลส่ายหน้ากับตัวเองพร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างปลงตก จะหาได้ที่ไหน เหยื่อที่สมรู้ร่วมคิดให้ปิศาจกินตัวเอง แถมยังดื้อดึงไม่ยอมแพ้ เพราะแบบนี้ซินะ..ท่านพี่ถึงได้บอกว่ามนุษย์ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอเสมอไป

"ก็ได้..ผมจะยอมทำตามที่คุณเจไนท์บอก แต่ถ้ามันอันตรายเกินไป เราจะหยุดทันที" แทนที่จะสลดที่ได้ยินว่านับจากนี้ไปตัวเองจะกลายเป็นเหยื่อ เจไนท์กลับคลี่ยิ้มออกมา..

   พอดีกับเสียงเคาะประตูที่ดังอยู่ข้างนอก บ่งบอกว่าใครบางคนกำลังจะเข้ามา หรือกำลังจะมา พอประตูเปิดเข้ามาถึงได้เห็นว่าเป็นอาจารย์ห้องพยาบาลที่กลับมาพร้อมกับเพื่อนอีกคนที่บอกว่าจะไปธุระ เจไนท์ก็เลยต้องแกล้งหันไปสนใจของกินตรงหน้า แถมพออาจารย์เหลือบมองเห็นก็ยังโดนโวยอีกหลายรอบ ที่ดันไปดึงสายสำหรับให้เลือดออกจากแขนโดยพลการ การสนทนาจึงต้องจบลงแค่นั้น เพระเพื่อนทั้งสองคนโดนไล่ออกมาจากห้อง และยังโดนสั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดของอาจารย์ห้องพยาบาลตัวเล็ก

"พักผ่อนซะ ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่นะ!!"

   ทำเอาเพื่อนสองคนที่แอบได้ยิน ไม่กล้าที่จะมีปัญหาต่อความ เดินออกจากห้องไปแต่โดยดี นีลแอบอมยิ้มกับตัวเอง...นี่ซินะมนุษย์อีกคนที่ทำให้ปิศาจสายเลือดบริสุทธิ์แบบท่านพี่ฟอเรนท์เกรงกลัวได้...


============================


  

แอบปาดเหงื่อเล็กน้อยถึงปานกลาง
แวบมาอัพเรื่องนี้ได้ตอนต้้นเดินพอดิบพอดี แหะ แหะ
คิดถึงทุกคนเนอะ ๆ




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 13 : 13. ข้อผูกมัด , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4386 , โพส : 29 , Rating : 45% / 11 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 29 : ความคิดเห็นที่ 1234
ไม่เข้าใจจจจจจจจจจจจ ไม่เข้าใจนีลเอาซะเลย อันที่จริงไม่เข้าใจแวมไพร์ทุกตนที่รังเกียจตัวเองด้วย - -
คือแบบมันต่างจากมนุษย์ตรงไหนละ แค่คำเรียกชื่อเผ่าพันธุ์ต่างกัน มนุษย์หิวก็ต้องกิน ปีศาจหิวก็ต้องกิน

แล้วเป็นปีศาจฆ่าคนไม่ได้? คนฆ่าปีศาจไม่ได้? เรื่องการกินของนีลก็อีกเรื่อง ไม่มีเลือดสำรองเยอะๆเหรอค่าาา

ครอบครัวไม่จัดเตรียมให้เลยเรอะ หลานรักอุส่าห์มาอยู่รร.ประจำทั้งที ให้ออกล่าหาอาหารกินเองรึ
PS.  ตรวจจับ สับแหลก ช่วยแนะนำนิยายน่าอ่านให้หน่อยนะคะ ได้ทุกแนวยกเว้นรักหวานแหวว
Name : Moean < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Moean [ IP : 110.168.11.143 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มิถุนายน 2556 / 21:22
# 28 : ความคิดเห็นที่ 1183
นี่มันคู่เซเรสเอเลนสลับร่าง
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ฮั่นแน่เจไนท์
ชอบแล้วละซิ
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.48.171 ]

วันที่: 30 พฤษภาคม 2556 / 01:41
# 27 : ความคิดเห็นที่ 736
 อยากอ่าน เอเลนอีกจัง พอมาเห็นแบบนี้แล้วมันคืดถึง TT
PS.  =) รักนักแต่ง
Name : Rosariovampire < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rosariovampire [ IP : 171.6.221.67 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2555 / 19:40
# 26 : ความคิดเห็นที่ 669

ฮ่าๆๆๆ...ได้คู่แล้วสินะ

Name : นักอ่าน...lnwcool < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักอ่าน...lnwcool [ IP : 182.53.158.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มีนาคม 2555 / 14:24
# 25 : ความคิดเห็นที่ 617
 เวสต์น่ารักกกกกกกกกกกก
PS.  You know,it's really drivin' ME insane! Como me halces falta tu
Name : TiwticAmp_90 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TiwticAmp_90 [ IP : 118.173.200.36 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2555 / 14:51
# 24 : ความคิดเห็นที่ 486
  เจไนท์มีข้อผูกมัดแล้ว เพราะงั้นผูกมัดกันไปตลอดชีวิตละกัน  คึคึ 
PS.  ..' ผู้หญิงของวาย ผู้ชายของผู้ชาย '..
Name : ฮอตเทสดวงดาวทั้งเจ็ด. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฮอตเทสดวงดาวทั้งเจ็ด. [ IP : 180.180.62.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2554 / 22:26
# 23 : ความคิดเห็นที่ 453
 ในที่สุดก็มีพันธะ(สมรู้ร่วมคิด)ต่อกันจนได้ 555
PS.  PS.สาวกคนชอบการินค่ะ=w=
Name : HiBaRi~— < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HiBaRi~— [ IP : 14.207.220.112 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ตุลาคม 2554 / 14:22
# 22 : ความคิดเห็นที่ 432
สัญญาว่าจะให้แล้วอย่าคิดหนีเรียนอีกล่ะ
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 125.26.135.211 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กันยายน 2554 / 06:07
# 21 : ความคิดเห็นที่ 412
เป็นเรื่องแล้มั้ยหละทีนี้ จะเป็นยังไงต่อไปนะ
PS.  เราอยู่ไปเพื่ออะไรแล้วอยู่เพื่อใคร ในเมื่อเราก็ต้องตายแล้วเราจะอยู่ไปเพื่ออะไร
Name : Joker Mask < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Joker Mask [ IP : 49.229.83.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กรกฎาคม 2554 / 15:26
# 20 : ความคิดเห็นที่ 382
555+ เอ่อ... ทำไมคู่นี้ถึงได้รู้สึกเหมือนกับว่าอ่านคู่เอเลนอีกเวอร์ชั่นนึงเลยอะ

555+ ไรต์! สู้ต่อไปน้าาาา
Name : u-kun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ u-kun [ IP : 183.89.151.61 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2554 / 21:16
# 19 : ความคิดเห็นที่ 271

เจไนท์ & นีล จิ้นต่อปายยยยยยยยย


PS.   ไรเตอร์ท่านใดเปิดจองฟิค ส่งข้อความหา ใหม่ ใน My.iD ได้เลยจ้า
Name : อายะตัน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อายะตัน [ IP : 124.121.195.188 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 พฤศจิกายน 2553 / 13:54
# 18 : ความคิดเห็นที่ 266
หุหุหุ

มีข้อผูกมัดกันแล้วววววว

เจไนท์นายแอบหวั่นไหวอยุ่ล่ะสินะ  555555+
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 223.205.143.108 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤศจิกายน 2553 / 15:01
# 17 : ความคิดเห็นที่ 265
แล้วก็มีข้อผูกมัดกันไปแล้ว

นีลที่เป็นเลือดบริสุทธิ์จะทดไหวไหมนะ
Name : WI_ [ IP : 223.206.116.32 ]

วันที่: 6 พฤศจิกายน 2553 / 00:03
# 16 : ความคิดเห็นที่ 264
นีลคล้าๆเซเรสนะ
พวกนิ่งๆอ่ะ
PS.  ท้องฟ้าที่ล่องลอย ไม่ว่าดูกี่วันก็ยังงดงาม แล้วเราล่ะยังเป็นเหมือนเดิม...อยู่หรือเปล่า
Name : yokkung < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yokkung [ IP : 124.120.176.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤศจิกายน 2553 / 19:26
# 15 : ความคิดเห็นที่ 263

ตัวละครเรื่องนี้คล้ายๆกับเรื่องนู่นแฮะแต่ก็มีส่วนที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน

เจไนท์=เอเลน
ข้อที่เหมื่อนกัน เอาแต่ใจเป็นที่ 1  กวนประสาท
ข้อที่แตกต่าง เอเลนเป็นเคะ เจไนท์เป็นเมะ เจไนท์ใจร้อนน้อยกว่าเอเลน ไม่ขี้เซ้าเหมือนเอเลน ฉลาดกว่าเอเลน(โครต) และที่สำคัญเจไนท์เป็นฝ่ายถูกดูดเลือดแต่เอเลนเป็นฝ่ายดูดเลือด

เฮร์มิท=จีมัส 
ข้อที่เหมือนกัน กวนประสาท ขี้เล่น 


ที่เหลือนึกไม่ออกใครนึกออกช่วยบอกเพิ่มเติมที
...........................................................................

ไรเตอร์
รักนะ

Name : kk book < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kk book [ IP : 182.52.151.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤศจิกายน 2553 / 18:57
# 14 : ความคิดเห็นที่ 262

ตัวละครเรื่องนี้คล้ายๆกับเรื่องนู่นแฮะแต่ก็มีส่วนที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน

เจไนท์=เอเลน
ข้อที่เหมื่อนกัน เอาแต่ใจเป็นที่ 1  กวนประสาท
ข้อที่แตกต่าง เอเลนเป็นเคะ เจไนท์เป็นเมะ เจไนท์ใจร้อนน้อยกว่าเอเลน ไม่ขี้เซ้าเหมือนเอเลน ฉลาดกว่าเอเลน(โครต) และที่สำคัญเจไนท์เป็นฝ่ายถูกดูดเลือดแต่เอเลนเป็นฝ่ายดูดเลือด

เฮร์มิท=จีมัส 
ข้อที่เหมือนกัน กวนประสาท ขี้เล่น 


ที่เหลือนึกไม่ออกใครนึกออกช่วยบอกเพิ่มเติมที
...........................................................................

ไรเตอร์
รักนะ

Name : kk book < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kk book [ IP : 182.52.151.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤศจิกายน 2553 / 18:57
# 13 : ความคิดเห็นที่ 261
ขอบคุณที่มาอัพเรื่องนี้ด้วยนะฮะ
Name : kaokorn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kaokorn [ IP : 58.8.93.168 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤศจิกายน 2553 / 12:37
# 12 : ความคิดเห็นที่ 260

กรี๊ดกร๊าดดดดดดด
เจไนท์รุ้ตัวเเล้วใช่มั้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
*0*

Name : cuteymummy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cuteymummy [ IP : 113.53.42.134 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤศจิกายน 2553 / 10:15
# 11 : ความคิดเห็นที่ 259

เรื่องนี้ก็คิดถึง เรื่องนู้นก็อยากอ่านค่ะ

มาอัพตอนต่อไปเร็ว ๆ น้า 

อาทิตย์ละครั้งก็ยังดี ไม่อยากให้หายไปนาน

Name : in my dream forever < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ in my dream forever [ IP : 222.123.202.154 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤศจิกายน 2553 / 05:04
# 10 : ความคิดเห็นที่ 258
ว้าว   ข้อแลกเปลี่ยน   



Name : แมวสีน้ำเงิน [ IP : 58.64.110.47 ]

วันที่: 2 พฤศจิกายน 2553 / 01:24
# 9 : ความคิดเห็นที่ 257
ในที่สุดก็ตกลงกันได้...เหมือนคู่ของเอเลนกับเซเรสเลยอ่ะ ฮ่า ๆ ๆ

PS.  There are always problems, and there are always solutions. (ปัญหามักจะเกิดขึ้นเสมอ เช่นเดียวกับทางแก้ที่มักจะถูกค้นพบ)
Name : SuSaya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SuSaya [ IP : 110.49.193.106 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 / 23:40
# 8 : ความคิดเห็นที่ 256
- + -
จะรอนะ
PS.  ก้อคนม้านชอบ Y อะ มีปัญหาหรอ
Name : ... ~ l3 e _ C [ Y ] ~ ... < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ... ~ l3 e _ C [ Y ] ~ ... [ IP : 125.27.236.146 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 / 22:15
# 7 : ความคิดเห็นที่ 255
รออ่านอยู่นะคะ^^
PS.  มีความสุขกับการอ่านนิยาย
Name : D_PLOY_D < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ D_PLOY_D [ IP : 117.47.110.216 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 / 21:37
# 6 : ความคิดเห็นที่ 254
นึกว่าจะลืมลูกคนเล็กไปซะแล้ว

พูดถึงข้อแลกเปลี่ยน ทำให้นึกถึงอะไรหลายๆอย่าง ฮึๆๆๆ

แล้วจะรออ่านต่อค่ะ สู้ๆ
Name : _faie_ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ _faie_ [ IP : 124.121.144.254 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 / 20:25
# 5 : ความคิดเห็นที่ 253
รอตั้งนานนึกว่าไรเตอร์จะลืมกันซะแหละ น่ารักจริงๆ เลยนะฮะไรเตอร์คนนี้
Name : number nine [ IP : 223.207.138.154 ]

วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 / 20:05
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android