คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 38 : 38. น้ำนิ่ง


     อัพเดท 14 ต.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 187 Overall : 78,995
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2014 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 38 : 38. น้ำนิ่ง , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1724 , โพส : 13 , Rating : 33% / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


38. น้ำนิ่ง

 

                ห้องพยาบาลดูเหมือนจะแน่นไปถนัดตา ผู้ดูแลนั่งปลงเงียบๆ อยู่ตรงมุมหนึ่งของห้อง ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ดูเหมือนว่าห้องพยาบาลจะกลายเป็นห้องประชุมเฉพาะกิจไปเสียแล้ว ...เหมือนได้ย้อนไปวันวานสมัยยังอยู่หอตะวัน เข้าใจแล้วว่าตอนนั้นคุณฟอเรนท์รู้สึกยัง

 

                นักเรียนสามคน อาจารย์ประจำห้อง และพี่ชายปีศาจ บวกมังกรอีกหนึ่งตัว...โอเค...อย่างน้อยสมาชิกก็ไม่เยอะเท่าก่อน ความวุ่นวายก็เลยไม่เยอะเท่า(มั้ง)

 

                "ไวท์!! บ้าเอ๊ย เดี๋ยวปั๊ดจับตุ๋นยา" พอเดินเข้ามาสิ่งแรกที่โฉบมาทักทายไอ้คุณเจ้าชายก็คือเจ้ามังกรหิมะ ดูท่าพ่อลูกคู่นี้จะรักกันดุเดือด ขนาดเจอกันยังทักทายกันเลือดซิบๆ แทบทุกครั้ง

 

                โครม!!

                "แล้วฉันเกี่ยวอะไรด้วยวะ!!" เสียงเฮร์มิทที่หงายไปชนเข้ากับตู้ตำราสมุนไพรเพราะไอ้เจ้ามังกรบินโฉบมา ก่อนจะโวยวายเสียงดังลั่นห้องผสมโรงไปด้วยอีกคน

 

 

                เอาเข้าไป...แต่ล่ะคน...สาบานได้ว่านี่คือกลุ่มนักเรียนที่โชว์พลังความสามารถในวิชาการต่อสู้เมื่อครู่ให้ประจักต่อสายตาทุกคน...โดนหลอกเข้าให้แล้วไหมล่ะ!!

 

                "ไวท์! หยุดเดี๋ยวนี้!" เสียงออกคำสั่งจากปากนายปีศาจ ทำเอาความวุ่นวายทั้งหมดหยุดชะงักไม่ใช่เพียงแค่มังกรหิมะตัวเดียว แต่เล่นเอาเพื่อนอีกสองคนถึงกับสะดุ้งกับสายตาเย็นชาที่มองผ่านมาวูบหนึ่ง

               

 

                "รุ่นพี่ไทนอสทราบเรื่องนี้แล้วเหรอครับ" เวสต์หันไปถามเพื่อเปลี่ยนเรื่อง ก่อนที่บรรยากาศในห้องจะปะทุ(แต่ดูท่าทางเจ้าปีศาจตัวเล็กเพียงคนเดียวก็น่าจะเอาให้อยู่หมัดได้)

 

                "ครับ" เจไนท์เป็นคนหันไปตอบเพราะเมื่อคืนก่อนเป็นผู้ที่สนทนากับอาจารย์ผู้ถูกพูดถึงทั้งคืน...(กรุณาอย่าได้ถามสาระสำคัญ...เพราะมันไม่มี)

 

                "เฮ่อ! ฉันล่ะอยากล่ะจะเว้นไอ้หมอนั่นไว้จริงๆ" ฟอเรนท์พูดพลางเอามือกุมขมับ ส่วนเจไนท์ได้แต่ยักไหล่ด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย ..ก็ท่านอาจารย์ไทนอสนั่น..ระดับความยุ่งยาก(วายป่วง)อยู่ในแนวหน้าน้อยกว่าใครซะที่หน ไม่รู้ว่าใครเป็นเจาของความคิดส่งให้มาอยู่ที่นี่

 

                "แต่ก็ดีกว่า..ให้คุณเอเลนมาเองนะครับ" ชื่อเจ้าตัวแสบที่ได้ยินจากปากเวสต์ ทำเอาสองพี่น้องถึงกับสะดุ้งหันไปสบตากันอย่างรู้ความ...เห็นด้วยกับคำพูดนั้นอย่างแท้จริง

 

                "แล้วเราเป็นยังไงบ้าง หายตกใจหรือยัง" ฝ่ามือหนาของพี่ชายลูบหัวอย่างอ่อนโยน นีลเพียงแค่ส่ายหน้าแทนคำตอบ

 

                "อยู่กับผม ไม่ต้องห่วงหรอกน่า" สายตาทุกคู่หันมามองหน้าคนพูดด้วยความหมายเดียวกันประมาณว่า 'เหรออออออออ'

 

                เจไนท์ทำหน้าบึ้งตึงส่งสายตาขุ่นเคืองไปให้เป็นการตอบแทน มีเพียงรอยยิ้มเล็กน้อยตรงมุมปากเจ้าปีศาจน้ำแข็งเท่านั้นที่ทำให้ความขุ่นมัวจางหายไปในเสี้ยววินาที ไม่สนแล้วว่าใครจะคิดยังไงก็ช่าง จะถุกมองว่าฉวยโอกาสก็ตามที...

 

                "พวกมันต้องเริ่มอีกแน่ คราวนี้ไม่รู้จะใช้ตัวอะไร" เฮร์มิทเปิดประเด็นเครียด อย่าว่าแต่ปีศาจเลยที่รู้สึกสะอิดสะเอียด แค่นึกถึงสภาพห้องตอนที่เปิดเข้าไปเป็นใครก็ผงะและติดตา ขืนปล่อยให้ไอ้เจ้าปีศาจตัวเล็กมันอยู่ในสภาพแบบนั้นวันดีคืนดีคงได้คลั่งเอาไม่อยู่

 

                "แม้จะไม่ใช่ทั้งคนและปีศาจ แต่ก็นับเป็นหนึ่งชีวิตเหมือนกัน" นีลพูดแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาสีหน้าราบเรียบ แม้ตัวเองจะได้ชื่อว่าเป็นเผ่าพันธุ์ที่มาพร้อมกับคำว่าโหดร้าย แต่มนุษย์เองก็เข่นฆ่าเหมือนกันมิใช่รึ...เพื่อความอยู่รอด...

 

                ซากนกที่ถูกฆ่าอย่างโหดร้ายยังคงติดตา กลิ่นคาวเลือดน่าสะอิดสะเอียดแต่กลับหอมหวานในลำคอทำเอาต้องข่มตาหลับลง คิ้วสวยขมวดเข้าหากันราวกับกำลังครุ่นคิด ไม่ว่าจะปฏิเสธยังไงความกระหายอยากที่เกิดขึ้นก็คือเรื่องจริง ไม่อาจโทษได้ว่าเป็นเพียงเพราะสิ่งเร้าภายยอกเพียงอย่างเดียว

 

                "พวกเราต้องทำยังไงต่อ คนจ้องกับคนระวัง ระดับความลำบากมันต่างกันนะ" เจไนท์เอ่ยทำลายความเงียบ และเลือกใช้คำว่า 'เรา' เพื่อหลีกเลี่ยงการปฏิเสธจากเจ้าปีศาจตัวเล็ก

                ฟอเรนท์กับเวสต์หันไปสบตากันแวบหนึ่ง หากแต่สีหน้ายังคงเป็นปรกติไม่มีวี่แววกังวลแสดงออกมาให้เห็น การรับมือกับอะไรบางอย่างที่ไม่รู้แน่ชัดมันไม่ใช่เรื่องง่าย แต่...ในเมื่อพวกนั้นมันเลือกที่จะเล่นเป็น'เงา' เพราะฉะนั้นทางนี้ก็ต้องทำเฉยเล่นไปตามเกม

 

                "ทำตัวให้เป็นปกติ" ฟอเรนท์บอกเสียงเรียบหากแต่สายตายังคงจ้องมองใบหน้าน้องชายด้วยความเป็นห่วง

 

                 "คือ...ไม่ต้องทำอะไรเนี่ยนะ ง่ายไปไหม!" เฮร์มิทชิงพูดก่อนที่เจ้าปีศาจน้ำแข็งจะได้ทันอ้าปาก ประเด็นคือ..มันดันไปทำเรื่องมาแล้วก่อนหน้านี้ในวิชาเรียนการต่อสู้น่ะสิ

 

                "ไม่ได้หมายความว่าไม่ให้ทำอะไร แต่ถ้าเราร้อนรนเต้นไปตามเกม อีกฝ่ายจะยิ่งได้ใจ" อาจารย์ห้องพยาบาลอธิบายต่ออย่างใจเย็นเข้าใจว่าทุกคนอยากหาตัวผู้กระทำ แต่การทำแบบนั้นมีแต่จะทำให้ไขว้เขว ไหนจะต้องหาคนร้ายไหนจะต้องระวังตัว การเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งแล้วทำให้ดีที่สุดก็ไม่ใช่หนทางที่เลวร้ายนัก

 

                "ก็แค่ทำเฉย ไม่ได้หมายความว่าพวกเราจะอยู่เฉย" เสียงเจ้าเล่ห์อารมณ์ดีดังขึ้นทำลายความเงียบ และเรียกสายตาทุกคู่ให้หันไปมอง อาจารย์วิชาการต่อสู้ถือวิสาสะเดินเข้ามาเงียบๆ พร้อมกับใบหน้าที่แต่งแต้มรอยยิ้มตรงมุมปาก

 

                คนที่รู้นิสัยอีกฝ่ายดีอย่างเจไนท์(ก็เล่นเกมวิ่งไล่จับมาตั้งหลายปี) รู้ดีว่าท่านอาจารย์ไทนอสกำลังสนุกสนานเพียงใด คนๆ นี้เป็นคนฉลาด ...ฉลาดแต่ก็แกมโกงที่หนึ่ง จริงๆ แล้วคนที่มอบหมายภารกิจนี้ให้อาจจะคาดการณ์ไว้อยู่แล้วว่าจะต้องมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น และคนๆ นี้ก็ช่างเหมาะสมเสียเหลือเกิน

 

                ฟอเรนท์ถึงกับถอนหายยกมือนวดขมับตัวเอง เรื่องยุ่งอีกเรื่องกำลังจะบังเกิด ความวุ่นวายเทียบเท่ากับระดับเจ้าน้องชายตัวแสบเลยทีเดียว

 

                "แล้วเรื่องห้อง จะเอาไงย้ายไหม?" เฮร์มิทถามเสียงกังวล ใจจริงไม่อยากให้ย้ายไปไหนเพราะห้องนั้นเป็นห้องกลาง หากเกิดอะไรขึ้นก็ยังมีอีกสองห้องขนาบข้างพอจะช่วยเหลือได้ทันเช่นเหตุการณ์เมื่อวาน ...แม้ว่าปีศาจจะได้ขึ้นชื่อว่าเข้มแข็งและน่ากลัวก็จริง แต่...ใครเล่าจะทนต่อต้านกับสิ่งเร้าแบบนั้นได้ หากขาดสติขึ้นมาก็เท่ากับทำร้ายตัวเองด้วย

 

                "นีลจะย้ายมาอยู่กับฉัน" เจไนท์ประกาศก้อง

 

                "ห่ะ!" คนที่เอ่ยถามถึงกับหันไปถามย้ำอีกรอบเหมือนกับคำถามในสายตาของทุกคนที่หันมองมา

 

                "อะไรนะครับ?" ขนาดเจ้าตัวมันก็เพิ่งรู้นี่แหละ

 

                เจไนท์บอก แต่เฮร์มิทกับนีลหันมาสบตากันคนหนึ่งงงอีกคนยังคิดตามไม่ทัน แล้วถามย้ำด้วยความไม่แน่ใจ ก็ตอนอยู่กันสองคนไม่เห็นว่าจะพูดจะบอกอะไรแล้วตอนนี้มาประกาศกร้าวต่อหน้าคนอื่น ทำเอาเจ้าปีศาจหิมะถึงกับอึ้ง

 

                "ไอ้นี่! มันร้ายกาจ!" เฮร์มิทแจกศอกพุงไอ้เพื่อนเจ้าชายไปทีด้วยความหมั่นไส้ ที่จริงกะจะบอกว่ามันฉวยโอกาสแต่ข้อหานั้นมันคงน้อยไปเสียแล้ว

 

                "ฉันแค่ไม่อยากให้นีลเสี่ยงอยู่ในห้องนั้นลำพังต่างหาก" เจไนท์หันไปเถียงกลับ...มันกำลังคิดอะไรอยู่ แค่มองลูกตาข้างเดียวของมันที่กลอกไปมาก็พอจะรู้ความหมาย

 

                "เหรอออออออออ" แทบจะเรียกได้ว่าเป็นการประสานเสียงจากทุกคน ยกเว้นเจ้าปีศาจน้ำแข็งที่ยังคงยืนกระพริบตาปริบๆ

 

                จากที่เมื่อก่อนมีกำแพงหนาขวางกัน ยามค่ำคืนเคยเผลอมองก่อนจะหลับตา พอรู้ว่านับจากนี้จะได้มาอยู่ด้วยกันในอกเจ้าปีศาจน้ำแข็งก็เหมือนจะหวาดหวั่น แน่นอนว่าไม่ใช่ความกลัวแต่เป็นความหวาดระแวง...ระแวงในสัญชาตญาณดิบของตัวเองต่างหาก แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเศษเสี้ยวส่วนลึกในอกกลับรู้สึกยินดี...ที่เป็นแบบนั้น

 

               

                "ก็ลองคิดดูสิ นี่ขนาดนีลอยู่ใกล้พวกเราแค่นี้ พวกมันยังกล้าทำเรื่องโหดร้ายแบบนั้นได้" เจไนท์ใส่อารมณ์เต็มร้อย แน่ล่ะ! ส่วนหนึ่งก็เพื่อประโยชน์ของตัวเอง(แค่นิดเดียวจริงๆ นะ - -+)

               

                "แล้วห้องผม..."

 

                "ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นไปหรอกเด็กน้อย หึหึ" เสียงหัวเราะพิลึกๆ ของอาจารย์ไทนอส ที่ทุกคนต่างลงความเห็นตรงกันว่านั่นน่ะ...'น่าห่วงที่สุด!!'

 

                ............................

 

                นักเรียนทั้งสามคนยังคงดำเนินชีวิตตามปกติ เข้าเรียน ร่วมกิจกรรม เหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นตามที่ได้ตกลงกันไว้ น่าแปลกที่หลังจากนั้นเรื่องก็ดูเหมือนจะเงียบลง นีลแอบย้ายมาอยู่ห้องข้างๆ อย่างเงียบๆ และด้วยความที่ทั้งสามคนมักไม่เข้าพวกอยู่แล้ว เรื่องนี้จึงไม่เป็นที่พูดถึงนัก อีกอย่างก็ยังมีเจ้าเพื่อนตาเดียวจอมป่วนที่มักเข้ามาร่วมวงด้วยประจำ บางครั้งห้องนั้นก็มีประชากรนักเรียนถึงสามคนกับมังกรอีกหนึ่งตัวนอนอัดกันอยู่ข้างใน

 

                ในห้องวิชาเรียนเวทย์ศาสตร์

 

                ตูมมมม

 

                เปรี๊ยะ!!

 

                บึ้ม!!

 

                เสียงปกติที่เกิดในห้อง แล้วสักพักไม่ใครก็ใครต้องโดนหามส่งห้องพยาบาลสาเหตุเพราะโดนเวทย์จากเสียงเมื่อสักครู่ นักเรียนจากห้องเรียนวิชาพื้นฐานขั้นต้นสุดจึงต้องใส่หลักสูตรเวทย์ป้องกันตัวขั้นเข้มงวดที่สุด นี่ขนาดในห้องเรียนเวทย์ระดับต้นๆ ยังมีพลาด ถ้าเทียบกันระหว่างสองหอเรียน ดูเหมือนว่าอาจารย์ห้องพยาบาลปราสาทจันทราจะทำงานหนักสุด เพราะเด็กหอตะวันส่วนใหญ่ถ้าไม่บาดเจ็บปางตายก็ไม่มีใครไปรักษา

 

                เจไนท์กำลังนั่งมองลูกไฟสีน้ำเงินในมือตัวเอง มันกำลังเปลี่ยนรูปไปเรื่อยๆ แล้วแต่ความนึกคิดของเจ้าของเวทย์แต่ก็คงรูปร่างได้แค่ครู่เดียวนั่นยิ่งทำให้เจ้าตัวหงุดหงิด ส่วนเฮร์มิทกำลังกำหนดจิตเรียกสัตว์เวทย์ออกมา...ก่อนหน้านั้นมันดันเรียกงูดินออกมาเป็นฝูงทำเอาทั้งห้องแตกตื่นวิ่งกันให้วุ่น ส่วนอีกคนคงไม่ต้องห่วง วิชาเวทย์ดูเหมือนจะง่ายดายอย่างใจคิด..แค่บางครั้ง..เอ่อ..บางครั้งที่ก้าวหน้ามากกว่าคนอื่นหลายเท่าด้วยซ้ำ(จนน่ากลัว)

 

                "เอาล่ะนักเรียนทุกคนวันนี้มีข่าวมาแจ้งให้ทราบกัน" อาจารย์ประจำวิชาเดินเข้ามาพร้อมกระดาษในมือ นักเรียนในห้องพากันมารวมตัวกลางห้องด้วยความสนใจใคร่รู้

               

                "งานประจำปีของเนียร์ 'ศึกชิงธง' ประจำหอจะจัดขึ้นในอีกสามสัปดาห์ ทางปราสาทจันทราจะจัดให้มีการคัดเลือกนักเรียนดังต่อไปนี้..." สิ้นเสียงประกาศก้องของอาจารย์ทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ กระดาษแผ่นเล็กในอาจารย์ลอยไปในอากาศแล้วขยายใหญ่ขึ้น กฎของการคัดเลือกประจักษ์แก่สายตาของนักเรียนทุกคนในห้อง

                ' 3 คนสำหรับไขปริศนา และ 5 คนสำหรับฝ่าด่าน รวมเป็น 1 ทีม'

               

                หัวข้อสนทนาหลังจากนั้นคงไม่พ้นเรื่องการคัดเลือก สำหรับนักเรียนของปราสาทจันทราการได้รับคัดเลือกให้เป็นตัวแทนไขปริศนาคงเป็นอะไรที่สมเกียรติหากแต่รองลงมาก็คงเป็นหนึ่งในผู้ร่วมทีมมีรายชื่อติดอยู่ในใบประกาศว่าได้เข้าร่วมงานประจำปีอันทรงเกียรติ

 

                "อีกหนึ่งอาทิตย์ก็จะคัดเลือก พวกนายว่าไง?" เจไนท์มองแผ่นป้ายประกาศที่แปะอยู่บนกำแพงด้วยสีหน้าสนุกสนาน สายตามุ่งไปยังตำแหน่งฝ่าด่านอย่างไม่ต้องสงสัย แผนการบางอย่างถูกวางไว้ในใจอย่างรวดเร็ว...ไอ้หมอนี่...ถ้ามันคิดจะทำอะไรล่ะก็...ไม่ต้องเดาให้อยาก มันก็ออกมาทางสีหน้าและแววตาทั้งหมด..เปิดเผยไปไหม!?

 

                "แต่อาจารย์ไทนอสเตือนไว้เรื่องอย่าทำตัวเด่นเกินนะครับ" นีลเตือนสติ..แต่..ก่อนหน้านั้นช่วยนึกย้อนไปถึงตัวเองในแต่ละวิชาก่อนไหม!! (ถ้าไม่นับวิชาการต่อสู้ด้วยอาวุธในวันที่แดดจ้า) เจ้าปีศาจน้ำแข็งนี่แทบจะเรียกได้ว่าไปยืนอยู่หัวแถวแนวหน้าได้อย่างไม่มีใครกล้าแย้ง

 

                "โอกาสครั้งเดียวนะ ฉันว่ามันก็น่าลอง"

 

                "ใช่ไหมล่ะ!!" เจไนท์รีบตอบกลับทันทีที่มีคนเห็นด้วย เก็บอาการและสีหน้าตื่นเต้นจนออกนอกหน้าไว้ไม่ทันจนโดนเหล่มองด้วยหางตาเพียงข้างเดียวของเฮร์มิท

 

                สองต่อหนึ่ง นีลเพียงแค่ถอนหายใจเบาๆ ที่จริงก็ไม่ได้คิดจะห้ามปรามอะไรจริงจังนักหรอก แค่อยากเตือนสติ แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล อีกอย่างตั้งแต่เกิดเรื่องครั้งนั้นก็ดูเหมือนว่าเหตุการณ์จะเงียบสงบลงเกินคาด เดาว่าอีกฝ่ายคงไม่ได้ยอมแพ้ง่ายๆ แต่กลัวว่ากำลังวางแผนอะไรสักอย่าง...คลื่นใต้น้ำมันมองไม่เห็นต่อก่อเกิดเราจึงไม่รู้ว่ามันจะร้ายแรงแค่ไหน..นั่นแหละที่น่ากลัว

 

                "ฉันว่า..เรามีเรื่องน่าสนใจยิ่งกว่านั้นแล้วล่ะ"

 

                เจไนท์ชี้ไปที่ประตูห้องกลางของที่เคยเป็นของเจ้าปีศาจน้ำแข็ง บัดนี้มีป้ายประกาศอีกแผ่นติดเอาไว้...เอ่อ..จะเรียกว่าปิดหน้าประตูเลยก็ได้ เพราะแผ่นประกาศใหญ่เท่าบานประตูพอดี 

 

            'ประกาศจากสำนักงานอาจารย์ใหญ่แห่งเนียร์ เรื่องขอคืนห้องเพื่อให้คณะกรรมการพิเศษในงานประจำปีศึกชิงธงที่จะมาถึงเข้าใช้งานห้องนี้เพื่อเป็นห้องพัก และเตรียมงานในช่วงเวลาดังกล่าว จึงแจ้งมาให้ทราบเพื่อให้นักเรียนผู้เป็นเจ้าของห้องรับทราบและเตรียมย้ายออกจากห้องดังกล่าวชั่วคราว'

 

                เจ้าของห้องเพียงแค่ยืนกระพริบตาปริบๆ ด้วยสีหน้าที่ยังคงราบเรียบ ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของนักเรียนของปราสาทจันทราที่ต่างเข้ามามุงดูคำประกาศด้วยความสนใจ ก็ทำใจไว้อยู่หรอกว่าต้องย้ายห้องแต่ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โตขนาดนี้..ก็ไหนว่าไม่ต้องห่วง...ไม่ให้ทำตัวเด่น...แล้วนี่คือ...?

 

                "อลังการงานสร้าง!" เจไนท์ประชดด้วยการยืนกอดอกแล้วพ่นลมหายใจออกพรืด ทั้งที่เดาเอาไว้อยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะยิ่งใหญ่อย่างเปิดเผยขนาดนี้ แถมยังฉวยโอกาสเอางานพิธีประจำปีมาเป็นข้ออ้างอีกต่างหาก

 

                "นี่คือไม่ทำตัวเด่นเหมือนที่นายบอก?" เฮร์มิทหันไปแขวะเจ้าปีศาจน้ำแข็งที่ยังคงยืนนิ่งไม่ตอบโต้

 

                "ฉันว่าก็สมเกียรติดีนะ" แต่พอเป็นเจไนท์พูดกลับโดนสายตาเย็นชามองมา แต่ไอ้คนพูดมันกลับหัวเราะก๊ากที่แหย่ให้เจ้าปีศาจตัวเล็กมีอารมณ์ได้

 

                "แล้วนี่ผม...ต้องให้คนจากทางปราสาทน้ำแข็งมาย้ายให้สมเกียรติด้วยไหมครับ" คราวนี้เพื่อนสองคนหันไปสบตากันก่อนจะหัวเราะก๊ากด้วยสุดกลั้นตอนได้ยินคำประชดประชันจากปากเจ้าตัว ก็นานวันนับจากวันนั้นยามเผลอไอ้เจ้าปีศาจก็มักจะเก็บตัวทำหน้านิ่งเหมือนคิดเครียดอะไรอยู่ในใจคนเดียวตลอดเวลา ยิ่งปล่อยไว้นานก็ยิ่งเหมือนกำแพงหนาขึ้นเรื่อยๆ พอได้ยินแบบนี้ก็นับว่าสถานการณ์ยังไม่เข้าขั้นวิกฤติ

 

                "พอเถอะ ฉันว่าแค่นี้ก็เด่นพอแล้วล่ะ" เจไนท์ตบที่ไหล่เล็กเบาๆ พลางปาดน้ำตาอออกด้วยความที่หัวเราะมากไป

 

                "คืนนี้..." นีลพูดขึ้นด้วยสีหน้าราบเรียบในขณะที่เพื่อนทั้งสองคนหยุดกึกเพื่อรอฟัง ...."ผมจะให้ไวท์นอนด้วยกัน" พูดจบก็เดินตรงเข้าไปในห้อง...ห้องของใครบางคนที่ตอนนี้ตนร่วมเป็นเจ้าของอยู่ครึ่งหนึ่งมาก่อนหน้าที่จะมีประกาศ ปล่อยให้เจ้าของห้องเดิมยืนนึ่งด้วยสีหน้าอึ้งๆ

 

                "ไม่นะ!!" ไอ้นี่ก็เพิ่งจะนึกขึ้นมาได้ตอนที่เจ้าปีศาจน้ำแข็งเดินหายเข้าไปในห้องแล้ว เจไนท์ทำหน้าเครียดเขม็งบ่นพึมพำๆ

 

                "ทำไมวะ ไวท์มันตัวนิดเดียวเองนะ" ไอ้เจ้าเพื่อนตาเดียวผู้ไม่เคยอยู่ในเหตุการณ์สยองถามด้วยความแปลกใจ

 

                "มันตัวนิดเดียวน่ะใช่! แต่แกรู้อะไรไหม ไวท์มันเป็นมังกรหิมะไงล่ะ เวลามันนอนอุณหภูมิตรงนั้นมันลบกี่องศาแกรู้ไหม!!?" พอได้ยินคำเฉลยไอ้เจ้าเพื่อนตาเดียวมันก็ถึงกับหัวเราะก๊าก มองไอ้เพื่อนเจ้าชายที่โดนเอาคืนได้แสบสันสมจากเจ้าปีศาจน้ำแข็ง

 

                "ห้องฉันยังว่างนะ" เฮร์มิทตบไหล่เพื่อนเจ้าชายอย่างกับจะปลอบใจ แต่...สีหน้ามันบ่งบอกว่ากำลังขบขัน

 

                "ไม่มีทางอ่ะ" ปฏิเสธแบบไม่ต้องคิด แถมยังทำสีหน้าสยดสยอง...

 

                "อะไรหว้า! คนอุตส่าห์หวังดี" หวังดีน่ะใช่ แต่จุดประสงค์มันไม่ได้บริสุทธิ์ใจหรอก เจไนท์หันมาแยกเขี้ยวใส่ก่อนจะวิ่งตามหลังเจ้าปีศาจตัวเล็กไป ปล่อยให้ไอ้เจ้าเพื่อนตาเดียวยืนหัวเราะอยู่ตรงนั้นสักพักก่อนจะเดินแยกไปห้องตัวเอง แม้จะนึกอิจฉาอยากเข้าไปขัดคอ แต่ตอนนี้ปล่อยให้มันเคลียร์กันไปก่อน เวลายังมีอีกเยอะ...สุดท้าย..มีใครสนเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของนักเรียนคนอื่นบ้าง...

 

.......(- -ll) ไม่มีเลยสักคน!

 

**********************

 

สถานการณ์คนเขียนตอนนี้...นิ่งเหมือนชื่อตอน

นิ่งมากอะไรมาก นั่งนิ่ง นอนนิ่ง กลิ้งนิ่ง =_=!!?

(มันจะนิ่งมากอะไรมากไปไหม!!)

คิดอะไรไม่ออกบอกไม่เถิกกกก

ช้าบ้างอะไรบ้างต้องขออภัยขอรับ >งานเข้า< แล้วเบลอๆ

แต่ก็ขอบคุณทุกคนที่ยังติดตามและให้กำลังใจเหล่าตัวป่วนอย่างเนืองๆ ขอรับ

ขอบคุณทุกเม้นท์และทุกกำลังใจด้วยขอรับ -/|\-



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 38 : 38. น้ำนิ่ง , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1724 , โพส : 13 , Rating : 33% / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 13 : ความคิดเห็นที่ 1566
นี่มันได้ฟิลคุณภรรยาลงโทษสามีด้วยการเอาลูกมานอนด้วยเลยนะคะ55555
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 124.122.59.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ธันวาคม 2560 / 02:35
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1210
นึลเริ่มมีความแสบบ้างล่ะ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ต้องให้เอเลนมาป่วนเพิ่ม
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.33.52 ]

วันที่: 31 พฤษภาคม 2556 / 00:08
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1025
นู๋นีลเด๋วนี้มีพัฒนาการ เริ่มมีงอนออกอาการหล่ะ 555 สะใจเจไนท์จริงๆ ก๊ากกกก
Name : mheeboo [ IP : 202.28.180.202 ]

วันที่: 30 มกราคม 2556 / 15:56
# 10 : ความคิดเห็นที่ 961
บ๊ะ!!!

เจไนท์รีบไปง้อด่วนนน

ไม่งั้นคืนนี้แข็งตายนะนายอ่ะ

แต่ก้อไม่แน่นะใช้วิกฤตเปนโอกาส

เอานีลมาเปนฮีตเตอร์ส่วนตัวเลยยย

55555555555555555555555
PS.  เพราะ "หู" มันไม่ได้อยู่ที่ "หัวใจ" จะห้ามไม่ให้รักยังไง "หัวใจ" ก็ไม่มีวันได้ยิน
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 125.24.161.188 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ตุลาคม 2555 / 09:01
# 9 : ความคิดเห็นที่ 946
สนุกมากกกก ><
Name : ~^Bosachi[OD]^~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~^Bosachi[OD]^~ [ IP : 115.67.165.173 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ตุลาคม 2555 / 20:18
# 8 : ความคิดเห็นที่ 945
ไม่เด่นเลยน่ะครับนั้น สุดๆจริงๆ รีบมาต่อน่ะครับ อยากรู้ว่าใครลงแข่งบ้าง
PS.  เราชอบ yaoi ความสำเร็จอยู่ที่ความพยายาม
Name : Joker Mask < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Joker Mask [ IP : 110.49.233.74 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2555 / 21:06
# 7 : ความคิดเห็นที่ 944
นับวันนีลยิ่งน่ารักอ่ะ
Name : ขวัญ [ IP : 61.7.178.247 ]

วันที่: 15 ตุลาคม 2555 / 20:18
# 6 : ความคิดเห็นที่ 943
นีลพัฒนาขึ้นเยอะมากอ่ะ
Name : Tyoki [ IP : 27.55.2.88 ]

วันที่: 15 ตุลาคม 2555 / 07:01
# 5 : ความคิดเห็นที่ 942
นิ่งจริงๆ5555
นีลมีงอนแหะ น่ารักอ่ะ
เจไนท์พยายามเข้า



Name : cuteymummy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cuteymummy [ IP : 49.229.253.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2555 / 06:44
# 4 : ความคิดเห็นที่ 941
ในศึกชิงธงเนี่ย ทั้งสามคนน่าจะได้เป็นตัวแทนนะ

และแอบสะใจเล็กๆๆกับการเอาคืนเจไนท์ของนีล

อิอิ
Name : Wins_Sha [ IP : 115.67.130.119 ]

วันที่: 14 ตุลาคม 2555 / 23:43
# 3 : ความคิดเห็นที่ 940
น่าสงสารเจไนท์น่ะเนี่ย(เล็กๆๆ) - -"


PS.  เจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนคือควาย
Name : ✖ Nm'mi ✖ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ✖ Nm'mi ✖ [ IP : 49.49.91.186 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ตุลาคม 2555 / 21:39
# 2 : ความคิดเห็นที่ 939
งานชิงธงงงงงงงงง

จับเจ้าสามคนนี้ไปไขปัญหาเลย

จะได้ไม่ต้องแยกกัน
หึหึ
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 101.51.8.73 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ตุลาคม 2555 / 19:56
# 1 : ความคิดเห็นที่ 938
กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกก

ฮาตอนท้าย...เหมือนสามีโดนภรรยายโกรธแล้วโดนถีบออกจากห้องนอน//โดนแช่เเข็ง
Name : นักอ่าน...lnwcool < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักอ่าน...lnwcool [ IP : 49.48.160.35 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ตุลาคม 2555 / 19:49
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android