คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 53 : 53. ทางเลือก


     อัพเดท 10 เม.ย. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 146 Overall : 78,954
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2012 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 53 : 53. ทางเลือก , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1170 , โพส : 13 , Rating : 60% / 5 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


53. ทางเลือก

 

            "ตรงนี้การความช่วยเหลือด่วนครับ!"

           

           

            แม้จะแผ่วเบาเหลือเกิน แต่ก็ยังได้ยินเสียงหัวใจในแผ่นอกหนาที่กำลังเต้นอย่างอ่อนแรงราวกับเหนื่อยล้า ร่างกายยังคงชุมโชกไปด้วยของเหลวเหนียวข้นสีแดงสด กลิ่นคาวคละคลุ้งที่ทำให้พวกบริวารปีศาจรอบๆ แสยะเขี้ยวน้ำลายสออย่างน่ารังเกียจ

 

 

            ฝ่ามือเล็กกำเข้าหากันแน่นปลายเล็บจิกฝังเข้าไปในเนื้อแต่เจ้าตัวกลับไม่รู้สึก สายตายังจ้องมองใบหน้าผู้มีพระคุณที่เลี้ยงดูมาตั้งแต่ยังจำความไม่ได้จนถึงบัดนี้ นีลก็ยังคงนับถือคนตรงหน้าไม่ต่างจากบุพการี แล้วทำไม...ถึงได้หยิบยื่นทางเลือกแบบนี้มาให้ ทั้งที่ตลอดทั้งชีวิตเจ้าปีศาจน้ำแข็งไม่เคยเรียกร้องหรืออ้อนวอนขอสิ่งใดให้ลำบากใจ ทำไมจะต้องพรากสิ่งสำคัญที่กำลังจะได้ครอบครอง...ความรู้สึกเหมือนถูกกระชากหัวใจออกไปจากอกทั้งที่ยังมีลมหายใจ

 

 

            "นีล...น้องต้องฟังพี่ก่อน...เรื่องนี้มันซับซ้อนกว่าที่เราเห็น" เสียงกระซิบอ่อนโยนจากพี่ชายคนโตราวกับปลุกให้ตื่นจากความโหดร้ายตรงหน้า

 

 

            "ในอกผมกำลังเจ็บ..ผมเจ็บ..."เสียงพูดที่ได้ยินนั้นรายกับว่าเจ้าตัวกำลังสะอื้นไห้ทั้งที่ไม่มีน้ำตา แต่มันกำลังระบายออกมาในรูปแบบอื่นที่รุนแรงกว่านั้น ลิ้มน้ำแข็งกำลังลั่นเสียงดังเปรี๊ยะ อย่างน่าหวาดเสียวอยู่เหนือหัวขึ้นไป และแม้คลื่นลมจะสงบแล้ว แต่อากาศก็ยังคงเย็นลงอย่างต่อเนื่อง เจ้าปีศาจน้ำแข็งมันกำลังเปราะบางคล้ายจะถล่มลงมาได้ทุกเวลา

 

 

            "ทำไมท่านอาถึงทำกับผมแบบนี้" เสียงพูดนั้นช่างแผ่วเบาราวกับคนที่กำลังหมดแรงอ่อนใจ วูบหนึ่งอีกฝ่ายเหมือนจะรับรู้ได้ ถึงได้แสดงสีหน้าราวกับสำนึกในสิ่งที่กำลังทำ แต่ก็เพียงแค่วูบเดียวเท่านั้นราวกับสายลมพัดผ่าน

 

            "กลับไปด้วยกันเถอะนีล! อาสัญญาว่าจะไว้ชีวิตเจ้าพวกนั้น" อีกฝ่ายประกาศเสียงกร้าวอย่างไม่ใสใจ ไม่คิดจะชายตามองด้วยซ้ำว่าคนเจ็บเป็นอย่างไรและคนที่เจ็บกว่าเป็นใคร

 

            ....มันสายไปเสียแล้วสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง

 

            "ทั้งหมดที่ผ่านมา เป็นฝีมือท่านอาด้วยใช่ไหม" คราวนี้นีลตะโกนถามเสียงกร้าวกราด และสิ่งที่ตามมาคือลิ้มน้ำแข็งที่พุ่งเข้าใส่คนของอีกฝ่ายไม่ระบุเป้าหมาย แต่ก็เกิดความเสียหายเป็นวงกว้าง

 

            "เจ้าผิดเองที่เลือกมนุษย์ชั้นต่ำแบบนั้น อาไม่ยอม...."

            ตูม

 

            ตูม

 

            ราวกับเป็นการบันดาลโทสะ เจ้าปีศาจน้ำแข็งจ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่มองคนไม่รู้จัก แววตาที่เคยเย็นชาไรความรู้สึกกำลังไหวระริกด้วยเพราะความขุ่นมัวในใจ

 

            "นีล! อย่า...!" ถึงแม้จะรู้ว่าน้องชายปีศาจจะเป็นฝ่ายโดนทำร้ายจิตใจและเหมือนถูทรยศอย่างแสนสาหัส แต่หากฟอเรนท์ไม่หยุดเอาไว้เพียงเท่านี้ คนที่จะต้องเสียใจภายหลังก็อาจจะเป็นเจ้าตัวเอง สงสารจับใจแต่ก็ทำได้แค่ขัดขวางทั้งสองทางไม่ให้ถลำลึกไปมากกว่านี้เท่านั้นเอง

 

            "คุณฟอเรนท์ครับ ทางนี้ต้องการความช่วยเหลือ ด่วน!" เสียงเรียกของเวสต์ราวกับระฆังห้ามทัพ พอหันไปสบตาก็เห็นว่าเจ้าอาจารย์แว่นกำลังร้อนใจอะไรบางอย่าง สายตาที่สบกันครู่หนึ่งราวกับจะสื่อถึงกันก่อนจะละไปมองทางคนเจ็บที่ยังนอนนิ่งท่ามกลางกลุ่มเพื่อน ฟอเรนท์ก็รู้แทบจะทันทีว่าสิ่งที่ถูกร้องขอคืออะไร

 

            "นีล...น้องต้องเป็นคนทำ" ฟอเรนท์จับไหล่น้องชายเอาไว้พร้อมกับส่งสายตาไปอีกทาง

 

            "แกกำลังจะทำให้น้องเป็นเหมือนแกรึไงฟอเรนท์ ไม่มีทาง" เสียงกรีดร้องของท่านอาดังขึ้นอย่างโกรธเกรี้ยว แส้สีดำสนิทหวดเข้าใส่เกราะเวทย์ของหลานชายเต็มแรงเกิดเสียงดังลั่นเปรี้ยงแสบแก้วหู เพราะรู้ดีว่าหากปีศาจอย่างนีลหากได้ผูกสัญญากับมนุษย์คนนั้นก็จะไม่มีวันได้หลานชายคนเดิมกลับมา...ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธ เสียงสายลมพัดแปรปรวนนั้นราวกับเสียงกระซิบยั่วยุจากปีศาจร้าย...ที่กำลังจะทำให้ภูเขาน้ำแข็งแตกเป็นเสี่ยงๆ

            เจ้าปีศาจน้ำแข้งยังคงยืนนิ่ง หากแต่สายตาเบือนกลับไปจ้องทางคนเจ็บอย่างมีความหวัง แต่หากปล่อยวางมือทางนี้พี่ชายคนโตก็อาจจะเป็นอันตรายได้ เพราะนีลรู้ดีว่าเลือดปีศาจเข้มข้นที่ไหลเวียนอยู่ในกายไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายใจร้ายหรือน่ากลัวเยี่ยงปีศาจตนอื่นเลยสักนิด...ทำไมถึงต้องเลือก...ราวกับว่าหากปล่อยมือขาวซีดของพี่ชายตอนนี้ จะไม่สามารถหันหลังกลับไปได้อีกเลย

 

            "ไปสิ! เร็วเข้า!" ฟอเรนท์ร้องสั่งเสียงดังพร้อมกับสะบัดมือและจับตัวน้องชายเหวี่ยงไปอีกทาง จังหวะเดียวกันกับที่ปลายแส้สีดำนั้นพุ่งเข้ามาพอดี

 

            ฉั่วะ!!

            'อย่าหันกลับไป' คนที่วิ่งสวนทางมาเอ่ยปากบอกโดยไม่มีเสียง ก่อนที่จะออกคำสั่งให้ดาบทั้งสี่เล่มพุ่งไปข้างหน้า

 

             แม้จะทิ้งอะไรไว้ข้างหลังในตอนนี้นีลก็ไม่สามารถรอช้าได้อีกแม้แต่เสี้ยววินาที ขามันก้าวไปข้างหน้าและสวนทางกับเจ้าเพื่อนสามตา ก่อนจะเอื้อมมือคว้าตัวคนเจ็บเอาไว้แนบอกอีกครั้ง...เนื้อตัวยังคงอุ่นจนรู้สึกได้ พอเงยหน้ามองคนรักของพี่ชายก็มีรอยยิ้มอ่อนโยนเหมือนทุกครั้งส่งมาให้...เจ้าปีศาจถึงได้เข้าใจว่าทำไมท่านพี่ถึงได้ตัดสินใจเลือกทางนี้

 

            "อย่า ลัง เล" เวสต์บอกก่อนจะหันไปกระซิบบอกเจ้าอัลล์ให้หันไปทางอื่น เพราะมันคงเป็นภาพที่ไม่น่าดูนักหากต้องมาเห็นเพื่อนคนหนึ่งขย้ำอีกคนที่ยังบาดเจ็บ เจ้าปีศาจลูกผสมที่ยังคงสะอื้นถึงได้หันไปทางมังกรหิมะอีกตัวที่ยังบาดเจ็บ ดีกว่าจะอยู่นิ่งๆ ปล่อยให้เวลาเปล่าประโยชน์ ดวงตาสีเข้มหลุบมองคนในอ้อมแขน สายตาที่ทอดมองนั้นราวกับว่าเจ้าตัวได้แหลกสลายลงไปแล้ว ฝ่ามือเล็กประคองคนเจ็บอย่างทะนุถนอมพร้อมกับก้มหน้าลงไปหา ราวกับว่ายามนี้ความกระหายอยากได้สูญสิ้นไปจากปีศาจตนนี้เสียแล้ว ถึงได้รู้สึกสะอิดสะเอียดกับกลิ่นคาวเลือด

 

            "ได้โปรดเถิด...ได้โปรดให้อภัยในสิ่งที่ผมกำลังทำ" เสียงกระซิบสั่นพร่าพร้อมกับแสยะแยกเขี้ยวอย่างที่เคยทำ...แต่ครั้งนี้เจ้าตัวกลับสั่นค้างอยู่อย่างนั้น ก่อนจะกำมือเข้าหากันแน่นและฝังคมเขี้ยวลงไปตรงลำคอของเหยื่อที่ไร้ทางสู้...ความทรงจำย้อนกลับมาอีกครั้งทั้งเสียงหัวเราะ รอยยิ้ม และสายตาอ่อนโยนที่มองมา ก่อนที่เจ้าปีศาจจะปิดเปลือกตาตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะมีวันที่ต้องลงมือด้วยตัวเอง...หากเพียงจะช่วยให้สามารถคว้ามืออบอุ่นคู่นั้นกลับมาได้...

 

            "พอ...พอแล้ว...นีล...!" เสียงเรียกดังแผ่วเข้ามากระทบโสตประสาทตอนที่นีลกำลังดำดิ่งสู่ห้วงความคิดที่ดำมืด พอได้สติและกระชากตัวเองออกมาจากหลุมลึกนั่นก็เห็นว่าร่างกายของคนเจ็บกำบังแข็งเกร็ง ราวกับเส้นเลือดทุกเส้นในร่างกายกำลังบิดตัว สีหน้าคนเจ็บบิดเบี้ยวราวกับกำลังต่อสู้กับความเจ็บปวด ดวงตาสีเข้มเบิกกว้างหันไปมองหน้าคนข้างๆ ด้วยความตกใจ ไม่สนที่จะเช็ดคราบเลือดที่ริมฝีปากออก และแทนที่จะสงบลงเพราะลืมสิ้นความกระหายอยาก แต่ตอนที่สายลมเย็นพัดโฉบไปวูบหนึ่งนั้น กลิ่นคาวเลือดสดๆ ก็ลอยมาแตะจมูกอีกครา นั่นทำให้นีลรู้ว่า...มันยังไม่จบลง..

 

            "ไม่เป็นไร ผมจะดูต่อให้เอง..." เวสต์พูดปลอบเสียงอ่อนโยน หากแต่แววตาภายใต้กรอบแว่นนั้นดูปวดร้าว...เพียงเพราะติดอยู่ในพันธะสัญญาทาสของปีศาจ เวสต์จึงไม่สามารถเข้าไปยังจุดเสี่ยงนั้นได้หากมิได้รับคำสั่งปลดพันธนาการจากเจ้าของสายเลือดปีศาจ ช่างโหดร้ายเหลือเกินที่ทำได้แค่ยืนมอง

 

            "คุณเฮร์มิท!!!" เสียงตะโกนของเจ้าอัลล์เรียกให้เจ้าปีศาจที่ยังอยู่ในอาการสับสนได้สติกลับมา นายน้อยแห่งป่าอย่างอัลล์ผู้ซึ่งไม่เคยทำร้ายใคร ทำได้แค่ลากตัวเจ้าเพื่อนตาสองสีหลบได้อย่างหวุดหวิดตอนที่เกือบจะโดนอาวุธแบบเดียวกันที่ทำให้ไวท์และเจไนท์ต้องบาดเจ็บเจียนตายพุ่งเข้าใส่กลางลำตัว สภาพของอาจารย์ไทนอสที่กำลังยืนหอบกระชั้นแนบหลังชิดกับโคนต้นไม้เพื่อใช้กำบัง และพี่ชายปีศาจที่ยืนกางเขตเวทย์เพื่อปกป้อง แต่ที่ทำให้นีลใจหายวูบพร้อมกับกัดฟันกรอดนั่นคือปีกสีดำสนิทข้างหนึ่งที่ห้อยพับลงมาไม่เป็นท่า แถมยังมีหอกปลายแหลมปักคาอยู่

 

            "ได้โปรด....ท่านนีล..." เสียงสะอื้นอ้อนขอของอาจารย์ห้องพยาบาลดังขึ้น ราวกับว่าปลายแหลมของอาวุธนั่นมันปักลงกลางอกของเจ้าปีศาจน้ำแข็ง...

 

            "ผม...จะทำให้มันจบเอง..." น้ำเสียงเย็นชาไร้อารมณ์หากแต่แววตาคู่นั้นกลับแฝงไปด้วยความเจ็บปวด ก่อนลุกขึ้นยืนเจ้าตัวหันไปจรดริมฝีปากแนบลงไปบนรอยเขี้ยวที่ทำเอาไว้ แล้วผุดลุกขึ้นยืนด้วยแววตาแข็งกร้าว

 

            กระแสลมกำลังเปลี่ยนทิศ...ฝ่ายที่กำลังบุกเข้าโจมตีอย่างบ้าคลั่งราวกับดวงตามืดบอดยังมิได้สังเกตเห็น กว่าจะรู้ตัวก็ช้าไปเสียแล้ว ในเมื่อผู้ที่ถือครองสายเลือดทางเหนือของจริงกำลังทวงทุกสิ่งทุกอย่างคืนอย่างไม่คิดจะปราณี

 

เปรี๊ยะ!!! เปรี้ยง!!!

 

            เสียงระเบิดและเศษนำแข็งกระจัดกระจาย ทุกสิ่งรอบตัวหยุดชะงักราวกับเวลาถูกหยุดเอาไว้ พวกบริวารของทางเหนือกำลังตาเหลือกถลนเมื่อไม่สามารถขยับตัวได้อย่างใจแม้จะอยากวิ่งหนีความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้เต็มที เนื่องจากขาของพวกมันถูกยึดเอาไว้ด้วยเกล็ดน้ำแข็งที่ถักทอขึ้นจากพื้นดินว่างเปล่า จากป่ามายากลายเป็นอาณาจักรน้ำแข็งในชั่วพริบตา แม้แต่อาวุธที่ใช้โจมตีก็ยังค้างอยู่ในอากาศอย่างน่าอัศจรรย์

 

            ฟอเรนท์ทรุดลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง นึกสมเพชตัวเองที่ไม่เอาจริงตั้งแต่แรกเพราะคิดว่าอีกฝ่ายยังหลงเหลือสัมพันธ์ทางสายเลือดอยู่บ้าง

 

            "ผมขอโทษ...ท่านพี่..."

 

            "น้องขอโทษทุกคนมามากพอแล้วนีล สำหรับความผิดของคนอื่น" พี่ชายปีศาจพูดเสียงหอบ

 

            "หยุดทุกอย่างที่นี่ซะนีล! เจ้าต้องกลับไปอยู่ในที่ที่ควรอยู่!"น้ำเสียงของฝ่ายตรงข้ามนั้นยังคงไม่สะทกสะท้านต่อสิ่งที่เกิดขึ้นแท้แต่น้อย นีลปรายตามองด้วยสายตาว่างเปล่า ใบหน้าราบเรียบสนิทราวกับเป็นเจ้าปีศาจน้ำแข็งคนเดิม...เป็นปีศาจที่ถูกให้เป็นปีศาจไร้ซึ่งหัวใจและความเมตตา

 

            "ผมจะจบมัน...."

             ริมฝีปากบางของคนฟังคลี่ยิ้มพอใจ แม้ว่าทั้งกองทัพที่พามาจะถูกยึดเอาไว้หมดแล้ว แต่ก็รู้ดีว่าหลานชายยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะทำอะไรนอกเหนืออาณาจักรของตัวเองได้...หากไม่ใช่ปราสาททางเหนือที่ขาวโพลนไปด้วยไอหิมะและความหนาวเย็น ปีศาจน้ำแข็งก็ไม่ต่างจากปีศาจธรรมดา

 

            "มาสิหลานรัก เราจะกลับไปด้วยกัน..." ฝ่ามือที่ยื่นมาหานั้นมีเพียงสายตาเย็นชาที่เหลือบมองไป หากแต่เจ้าตัวมิได้ยื่นมือตอบรับคำเชิญอย่างที่ควรจะเป็น..

 

            "ผมจะจบมันที่นี่ และจะไม่กลับไปเหยียบที่นั่นอีก"

 

            "ว่าไงนะ!! เจ้าไม่มีทาง.....ไม่จริง..." เสียงของท่านอาขาดหายไปเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นปลายหางฟองฟูสีขาวราวกับหิมะเคลื่อนไหวอยู่รอบๆ...จิ้งจอกหิมะเก้าหาง...!

 

            "จงถูกจองจำอยู่ในอาณาจักรของท่าน ไปจนตราบชั่วนิรันดร์เถิด....."

 

            "ไม่....นี.....ล..." เสียงกรีดร้องอ้อนวอนหายไปเมื่อผลึกน้ำแข็งที่แข็งที่สุดถักทอขึ้นรอบตัวราวกับถูกผนึกด้วยเวทย์ที่แข็งแกร่งที่สุด หากแต่สิ่งที่ทำให้คนรอบข้างใจอ่อนยวบเป็นตอนที่เสียงกรีดร้องนั้นกำลังจะจางหายราวกับได้กระชากเอาหัวใจของเจ้าปีศาจให้หลุดลอยไปด้วย น้ำตาหยดหนึ่งของปีศาจไหลออกจากดวงตาของคนที่ยังร่ายเวทย์ราวกับว่าวิญญาณของเจ้าตัวก็ได้ถูกจับแช่แข็งไปด้วยตลอดกาล...

 

**********

            มาลงต่อแล้วขอรับ

            ก่อนออกพื้นที่ทะเลทรายอันร้อนระอุ T^T

            จะสงกรานต์แล้วหยุดยาวนอนผึ่งพุงกันสินะ

            ใครออกไปเล่นน้ำระวังละลายไปกับน้ำนะ - -ll ระวังสุขภาพกันด้วยนะจ้า

            ด้วยรักและคิดถึงทุกคนมากมาย >3<

           

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 53 : 53. ทางเลือก , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1170 , โพส : 13 , Rating : 60% / 5 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 13 : ความคิดเห็นที่ 1225
น้ำตาจะไหลตามนีล
เจ็บปวดมากซินะ
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.49.81 ]

วันที่: 31 พฤษภาคม 2556 / 21:52
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1154
ท่านเลือกเองที่จะให้มันเปนแบบนี้ยัยป้า

บีบบังคับแล้วยังทำให้เจ็บปวดแสนสาหัส

สมควรแล้วที่จะเปนแบบนี้


PS.  เพราะ "หู" มันไม่ได้อยู่ที่ "หัวใจ" จะห้ามไม่ให้รักยังไง "หัวใจ" ก็ไม่มีวันได้ยิน
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 223.206.4.201 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2556 / 03:11
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1095
ดราม่าไปไหนเนี่ยยย อ่านแล้วสะเทือนใจ นีลยังเด็กอยู่เลย ต้องมาเจออะไรโหดร้ายแบบนี้
ทำไมนะทำไม ท่านอาถึงไม่เข้าใจ ผลสุดท้ายถึงต้องออกมาแบบนี้ สุดท้ายคนที่เจ็บที่สุดก็คือนีล
อย่างงี้ต่อไป นีลจะผนึกตัวเองด้วยปราการน้ำแข็งที่ยิ่งกว่าเมื่อก่อนมั้ยเนี่้ย เฮ้อ เครียด
Name : mheeboo [ IP : 101.108.73.37 ]

วันที่: 15 เมษายน 2556 / 19:17
# 10 : ความคิดเห็นที่ 1094
จิ้งจอกหิมะเก้าหาง?
นีลเป็นลูกครึ่งแวมไพร์จิ้งจอกรึเนี้ย
ถึงว่าไม่มัปีก
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 27.55.152.222 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 เมษายน 2556 / 19:59
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1092
สงสารนีลมากมายอ่ะ ทำไมทำกับนีลอย่างนี้นะจะเลือกทางไหนก็เจ็บปวด
Name : Tyoki [ IP : 27.55.141.135 ]

วันที่: 11 เมษายน 2556 / 08:37
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1091
;;__;; ฮึกกก สงสารนีลลล โอ๋ ๆ นิ่ง ๆ ซะนะนะ ไม่ร้องนะคะนะ
(เหล่สายตาเย็นชาสุดสุดไปทางคนแต่ง) - -+ ชิ๊งงงง .. ส่งสายตากดดันตามไปด้วย
T___T นีล : ฮึกกกก ป๋มโดนรังแก ซีนนี้บีบคั้นอารมณ์สุด ๆ กระซิกกก (เอายาหม่องป้ายตา)
เจไนท์ : คร่อกกกก ( __ __ ) z z ฟรี๊...
เรา : สบายเชียวนะ บทไม่มีนอนแน่นิ่งงงงเชียว (เอาปลายเท้าสะกิดๆๆๆๆ)
เจไนท์ : ( __ ___ ) z z คร่อกก ฟรี๊ .. ครืดดดดด (เสียงกรน)

สำหรับซีนนี้ คนแต่งเอาค่าตัวเจ้าชายมาจ่ายให้นีลเถอะ -_- บทสบายละเกินนนน

เอาแค่พอสนุกสนาน : p อิ อิ

ในที่สุดเจ้าชายซุ่มซ่าม ก็จะกลายเป็นแวมไพร์ไปด้วย T_T แบบนี้ ก็หื่นได้ตามสะดวกแล้วดิ๊
เอ่ออออ... =__= รู้สึกจะกังวลผิดประเด็นนนน

ตอนนี้สะบักสะบอมไปตาม ๆ กัน ตอนหน้าจะดราม่ากระจุยอีกมั๊ยคะ
จะได้เตรียมยาหม่องไว้ป้ายตา (ม่ายยช่ายยยย)

รอลุ้นตอนเจ้าชายกลายเป็นแวมไพร์ คงชุลมุนน่าดู นิสัยเดิม ๆ จะยังอยู่มั๊ยนะ ??
จะดูมาดเท่ห์แบบเจ้าชายมาเฟียปีศาจอะไรแบบนี้หรือเปล่า
หรือจะติีงต๊องมากกว่าเดิม รอติดตามมมม

เีที่ยวสงกรานต์ให้สนุกนะคะ ( เอาปืนฉีดน้ำฉีดใส่คนแต่งงงงง : p ) อิอิ
Name : kabu [ IP : 124.120.208.71 ]

วันที่: 10 เมษายน 2556 / 23:56
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1090
อัพพพพพพพพ
PS.  I love{ xs คิเรปูติน!!} เบียเร็น ซันอิ ไองิน มาอิ อุลกริม นอยเทส ไลท์แอล !!!!!!!!!!!!!!!!!
Name : เพลิงเจ้าหญิงซาตาน < My.iD > [ IP : 110.168.245.114 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2556 / 23:36
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1089
ฮือ....

สงสารนีลอ่ะ

โหดร้าย T[]T
PS.  มันผิดมากเหรอ...? กับการทำในสิ่งที่ต้องการน่ะ??
Name : RabBiTaN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ RabBiTaN [ IP : 171.6.10.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2556 / 20:41
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1088
สงสารนีลอ่ะ T^T ท่านอาไม่น่าทำแบบนี้เลย
Name : Wins_Sha [ IP : 115.67.163.172 ]

วันที่: 10 เมษายน 2556 / 19:17
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1087
แงๆๆๆ สงสารนีลอ่ะ T^T ค้างมากค่ะไรเตอร์ มาต่อเร็วๆน้าาา ><
Name : LoveAiirz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LoveAiirz [ IP : 124.121.182.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2556 / 15:43
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1086
นีลน่าสงสารมากๆๆๆๆๆๆ YY^YY
(จิ้งจอกหิมะเก้าหางนี่ริโอรึเปล่าอ่ะ)
PS.  อาวุธนั้นไร้ซึ่งดวงตาและจิตใจ....มันไม่มีทางรูว่าฟาดฟันใครหรืสิ่งสำคัญอะไรไปบ้าง....แต่ผู้ที่ถืออาวุธนั้นมีทั้งดวงตาและจิตใจ....เจ้ารู้ว่าเจ้าฟาดฟันใครและรู้สึกอย่างไร....จงฟาดฟันตามความรุ็สึกของเจ้าซ
Name : Princess apple < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Princess apple [ IP : 125.26.91.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2556 / 12:00
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1085
แอร๊ยยยยยยยยส์ ค้างงงงงงง อยากรู้เหตุผลท่านอาง่ะๆๆๆ
PS.  ....หลั่นล้า.... มองชีวิตให้สดใส เต้นระบำรอบกองไฟ ทำตัวให้ไฉไลกันดีกว่า
Name : +++the sky+++ < My.iD > [ IP : 171.101.96.137 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2556 / 11:00
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1084
สงสารนีลมากอ่าา TToTT

Name : KaNaMe_Demon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KaNaMe_Demon [ IP : 27.145.34.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2556 / 10:40
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android