Tatsuyoshi No Takaramono (竜芳の宝物)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 51,510 Views

  • 805 Comments

  • 1,667 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    399

    Overall
    51,510

ตอนที่ 16 : บทที่ 14 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1893
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    6 มิ.ย. 60


บทที่ 14 (1)


แล้วคุณโยชิโกะจะโดนลงโทษอะไรมั้ยครับ


ไม่หรอกค่ะ สารวัตรก็แค่ขู่ไปอย่างนั้นเอง


อ่อค่อยยังชั่วนะครับ


            ทัตซึยะพึมพำตอบหลังฟังตำรวจสาวเล่าเรื่องการเข้าพบเจ้านายของเธอให้ฟัง ตอนนี้ทั้งคู่นั่งอยู่ด้วยกันบนรถของชายหนุ่ม ที่กำลังแล่นผ่านทางด่วนจากโอซะกะไปยังเกียวโต


จากคำบอกเล่าของเธอ แม้ว่าสารวัตรจะยอมเชื่อว่าสมบัติหลายชิ้นถูกสับเปลี่ยนจริง ทว่าก่อนจะนำเรื่องเข้าที่ประชุมใหญ่เพื่อปรึกษาหารือก็จำเป็นจะต้องมีหลักฐานเป็นชิ้นเป็นอันก่อน ดังนั้นเธอจึงต้องไปเยือนสถานที่เกิดเหตุที่แรกซึ่งก็คือพิพิธภัณฑ์แห่งชาติเมืองเกียวโต และเขาก็ถูกชักชวนมาเป็นผู้ช่วยในวันนี้


            แม้ว่าจะออกแนวมัดมือชกไปหน่อย แต่ชายหนุ่มก็เต็มใจจะมา อย่างแรกคือเขาเป็นคนบอกเธอเองว่ารูปถ่ายสมบัติพวกนั้นเป็นของปลอม ดังนั้นเขาจำเป็นจะต้องไปยืนยันให้เห็นกับตา ส่วนอีกอย่างคือมาเพื่อเป็นใบเบิกทางในการเข้าพบผู้จัดการ


            เนื่องจากนี่เป็นภารกิจลับ ตำรวจสาวจึงไม่สามารถเดินโต้งๆ เข้าไปสอบปากคำผู้จัดการพิพิธภัณฑ์ได้ เธอไม่อยากแหวกหญ้าให้งูตื่น ตอนนี้คนร้ายอาจกำลังชะล่าใจเพราะตำรวจหันไปไล่จับกลุ่มคนในกล้องวงจรปิด ดังนั้นเธอจึงต้องแฝงตัวมากับชายหนุ่มเพื่อจับพิรุธผู้ต้องสงสัย หากสมบัติในพิพิธภัณฑ์โดนสับเปลี่ยนจริง การเข้าพบผู้จัดการของอิวาคุระ ทัตซึยะย่อมทำให้ฝั่งนั้นอยู่ไม่สุขแน่นอน


ตื่นเต้นจังเลยนะคะ


            โยชิโกะเอ่ยทำลายความเงียบ เรียกสายตาของคนฟังให้เหลือบไปมองเล็กน้อย เพราะตอนนี้อยู่บนทางด่วน เขาจึงสามารถแบ่งปันสมาธิบางส่วนมาสนทนากับเธอได้


เพราะได้กลับมาทำงานเหรอครับ


            ทัตซึยะสันนิษฐาน ทว่าหญิงสาวส่ายหน้า


เปล่าค่ะ เพราะได้มาเกียวโตกับคุณทัตซึยะต่างหาก


            เธอยิ้มมุมปาก เอี้ยวตัวไปมองคนขับรถที่ขมวดคิ้วอยู่แล้วอธิบายต่อ


เหมือนได้มาเดทเลยนะคะแบบนี้


            คนฟังชะงักกึก หน้าขึ้นสีเล็กน้อยก่อนรีบปฏิเสธ


ไม่เหมือนสักหน่อยครับ พวกเรามาทำงานต่างหาก


            เขาคัดค้าน รู้สึกว่าช่วงนี้อีกฝ่ายชักรับมือได้ยากขึ้นทุกที ไม่รู้ว่าการหยอกล้อเขาเริ่มกลายเป็นงานอดิเรกของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ บางทีก็ชักสงสัยว่าเธอกับซาโตชิไปแอบรู้จักกันลับหลังเขาหรือเปล่า


เหรอคะ? ฉันว่าเหมือนออก ตอนนี้เหมือนคุณทัตซึยะกำลังจะพาฉันไปที่บ้าน คุณพ่อคุณแม่ก็อยู่ที่เกียวโตใช่มั้ยคะ ไปพบพวกท่านพร้อมกันเลยมั้ย


อย่าล้อเล่นสิครับ


ไม่อยากพาไปหาเหรอคะ


จะไปหาทำไมล่ะครับ


โอเคค่ะงั้นแอบอยู่กินกันแบบลับๆ ต่อไปก็ได้


            โยชิโกะแสร้งทำหน้าจริงจัง ส่วนคนฟังทำหน้าเหมือนอยากกระโดดหนีออกจากรถที่วิ่งด้วยความเร็ว 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เห็นดังนั้นเธอจึงหัวเราะเบาๆ ก่อนหันไปปรับเบาะที่นั่งให้เอนลงในองศาที่เหมาะเหม็งเตรียมหลับสักงีบ เพราะเมื่อคืนมัวแต่อ่านแฟ้มคดี กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็เผลอโต้รุ่งโดยไม่ได้ตั้งใจ


            ครั้นเมื่อเสียงรบกวนเพียงหนึ่งเดียวในรถเงียบหายไป คนขับรถจึงปรายสายตาไปมอง เลิกคิ้วขึ้นเมื่อเห็นว่าหญิงสาวหลับผล็อยไปแล้ว


            เขาถอนหายใจ จะว่าโล่งอกก็ไม่ผิดนัก จากนั้นจึงเอื้อมมือไปด้านหน้า ขยับเครื่องปรับอากาศให้เบนไปหาคนที่หลับอยู่เล็กน้อยแล้วกลับมาเพ่งสมาธิที่การขับรถต่อ


 

 

           

 


พิพิธภัณฑ์แห่งชาติเมืองเกียวโตตั้งอยู่ในท้องที่ฮิกาชิยามะ


เป็นหนึ่งในสี่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติของญี่ปุ่น จัดแสดงชิ้นงานที่แสดงถึงประวัติศาสตร์ทางวัฒนธรรมของอดีตเมืองหลวงอย่างเกียวโต โดยมีวัตถุจัดแสดงในส่วนของพิพิธภัณฑ์และนิทรรศการรวมกันมากกว่าหนึ่งหมื่นชิ้น ทั้งภาพวาด ภาพเขียนลายมือ รูปปั้น พระพุทธรูป รวมไปถึงงานโลหะและเสื้อผ้าอาภรณ์


นอกจากตัวอาคารหลักยังมีอาคารเมจิโคโตะคัง บ้านชาและสวนแบบตะวันตกที่มีน้ำพุและรูปปั้นของนักคิดโรดิน งานนิทรรศการพระพุทธรูปหินแบบญี่ปุ่นที่จัดแสดงอยู่ด้านนอก และมีนิทรรศการหินกลางแจ้งซึ่งสืบทอดมาจากเกาหลีในสวนทางทิศตะวันออก


ทว่าแม้จะเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่โตกว้างขวาง หากก็เป็นโชคดีของทางตำรวจที่พื้นที่ถูกบุกรุกนั้นจำกัดเพียงแค่ห้องไม่กี่ห้องเท่านั้น จำนวนสมบัติที่ต้องสงสัยว่าอาจจะถูกสับเปลี่ยนก็อยู่ในหลักสิบต้นๆ เพราะหากต้องใช้เวลาตรวจสอบชิ้นงานกว่าหมื่นชิ้นมีหวังคงต้องขนตำรวจทุกกรมกองจากทั้งประเทศมาช่วยไขคดี


โยชิโกะตื่นพอดีตอนที่รถชะลอความเร็วและกำลังจะจอดเทียบ


ถึงแล้วเหรอคะ


            หญิงสาวงัวเงียถาม สะบัดหัวไล่ความง่วงและบิดร่างกายสลัดความขี้เกียจ วันนี้เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีครีม กางเกงขาวยาวทรงกระบอกสีเดียวกันและสวมคลุมด้วยเสื้อโค้ทสีเบจ เนื่องจากจะไปเที่ยวประกาศตัวว่าเป็นตำรวจที่มาลงพื้นที่ไม่ได้ จึงต้องปลอมตัวมาในภาพลักษณ์ผู้ช่วยงานวิจัยของคุณชายบ้านอิวาคุระ


ครับ คุณโยชิโกะพร้อมมั้ยครับ


            ทัตซึยะลองถาม มองใบหน้าอิดโรยของอีกฝ่ายด้วยความเป็นห่วง ทว่าก็โล่งใจเมื่อเธอยิ้มรับ พยักหน้าอย่างขันแข็ง กลับมาดูกระปรี้กระเปร่าภายในไม่กี่วินาที


สบายมาก ไปกันเถอะค่ะ


            ตำรวจสาวส่งสัญญาณ ปรับเบาะเอนขึ้นแล้วปลดเข็มขัดนิรภัย เห็นดังนั้นชายหนุ่มจึงพยักหน้ารับ ครู่ถัดมาทั้งคู่ก็เปิดประตูลงจากรถแล้วเดินเข้าไปด้านในพร้อมกัน


            วันนี้เป็นวันพฤหัส ผู้เข้าชมและนักท่องเที่ยวจึงค่อนข้างจะบางตามากกว่าช่วงอื่น แต่ก็ไม่ถือว่าน้อยเพราะยังอยู่ในฤดูท่องเที่ยว และที่นี่ก็เป็นหมุดหมายอันดับต้นๆ ในการเยี่ยมชมเมืองเกียวโต


            หลังจากติดต่อกับพนักงานที่ซุ้มจำหน่ายบัตรเข้าชม ครู่ถัดมาก็มีเจ้าหน้าที่ระดับสูงออกมาให้การดูแลต้อนรับพวกเขา แม้จะยังไม่เจอตัวผู้จัดการ แต่ก็บอกได้ทันทีว่าชื่อสกุลอิวาคุระเป็นชื่อที่มีอภิสิทธิ์พิเศษเหนือกว่าคนอื่นอย่างเห็นได้ชัด


โยชิโกะเลิกคิ้วขึ้น เธอไม่เคยได้รับการปฏิบัติแบบวีไอพีในสถานที่แบบนี้มาก่อน


นี่คุณทัตซึยะเป็นคนดังเหรอคะ


            หญิงสาวเอี้ยวตัวไปกระซิบถาม ขณะเดินตามเจ้าหน้าที่ด้านหน้าไปเงียบๆ


ไม่ใช่แบบนั้นหรอกครับ


            ทัตซึยะกระซิบตอบ ถึงจะผิดจากความจริงไปก็ตาม เพราะในเกียวโตแห่งนี้แทบไม่มีใครไม่รู้จักตระกูลอิวาคุระ แต่เขาไม่ใช่พวกชอบโอ้อวด แล้วก็ไม่ได้ชอบรับการปฏิบัติเหนือคนอื่นเท่าไหร่


            ทว่าก็ดูเหมือนจะหลอกคนฟังไม่ได้ เพราะเธอมีสายตาคมกริบกว่าใคร


อิวาคุระเป็นตระกูลเก่าแก่สินะคะ บรรพบุรุษต้องเป็นพวกโชกุนหรือเชื้อพระวงศ์แน่ๆ


เปล่าหรอกครับ แค่เคยทำงานรับใช้น่ะ


ยอดไปเลย นึกว่าจะมีแต่ในละคร เป็นพวกผู้มีอิทธิพลที่ชาวบ้านต้องยำเกรงใช่มั้ยคะ


พูดเกินไปแล้วครับ


นามสกุลที่ได้ยินแล้วต้องขนลุกกันทั้งบ้าน


ไม่ใช่แล้วครับ


ดีจังน้า คิดจะแบ่งมาให้ฉันใช้บ้างมั้ยคะ


            ชายหนุ่มขมวดคิ้ว ครั้นเมื่อลองคิดตามคำพูดนั้นถึงได้รู้ว่าเธอหมายถึงอะไร


ล้อเล่นอีกแล้วใช่มั้ยครับ


ล้อเล่นอีกแล้วค่ะ


            โยชิโกะรับคำหน้าตาย มองคนฟังที่ทำหน้าปั้นยากแล้วกลั้นขำ จากนั้นก็รีบกระแอมคอแล้วปรับสีหน้าให้เป็นปกติเมื่อเจ้าหน้าที่หญิงด้านหน้าหยุดฝีเท้าแล้วหมุนตัวมา


รอที่นี่สักครู่นะคะ ฉันจะไปตามผู้จัดการมาให้


            เธอกล่าวพร้อมรอยยิ้มแล้วเดินแยกไปอีกทาง ทิ้งให้ทั้งคู่อยู่ในห้องจัดแสดงตามลำพัง


            พริบตาถัดมาตำรวจสาวที่ยิ้มตอบอยู่ก็กลับมาปั้นหน้าจริงจัง เธอกวาดสายตามองไปรอบห้องเพื่อมองหากล้องวงจรปิด เมื่อพบแล้วก็ย้ายที่ยืนไปยืนยังจุดอับสายตา ก่อนจะหยิบภาพถ่ายจากแฟ้มคดีที่เอาติดตัวมาด้วยออกมาจากเสื้อโค้ท


มาตรวจสอบกันเถอะค่ะ


            เธอหันไปพยักหน้าส่งสัญญาณให้ชายหนุ่ม จากนั้นทั้งคู่ก็เดินหาชิ้นงานต้องสงสัย เริ่มจากพวกงานภาพเขียนที่เป็นไฮไลท์สำคัญอย่างกาคิโซชิ[1]และเซนสึอิเบียวบุ [2]


            ครั้นเมื่อพบโยชิโกะก็ให้เวลาเขาพินิจพิเคราะห์ ระหว่างนั้นตัวเองก็ไล่สายตาสำรวจร่องรอยการเคลื่อนย้ายเพื่อนำไปเป็นหลักฐานยืนยันต่อสารวัตร


เป็นของปลอมจริงๆ ครับ


            ทัตซึยะยืนยันหนักแน่นหลังจบการตรวจสอบ ขณะเดียวกันก็รู้สึกหนักใจไปด้วย ถึงวัตถุเบื้องหน้าจะเป็นของปลอม แต่ก็นับว่าปลอมได้ประณีตจนแทบแยกไม่ออกทีเดียว ทั้งลายเส้นและกรรมวิธีการทำให้มันดูเก่าแก่ หากผู้จัดการพิพิธภัณฑ์จะไม่รู้เขาก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่


ทางนี้ก็มั่นใจว่าคนในมีเอี่ยวแน่ๆ ค่ะ


            โยชิโกะแทรกขึ้น พยักเพยิดไปทางกล้องวงจรปิดที่อยู่ในห้องนี้กับเพดานห้องอีกด้าน


ถ้าดูดีๆ จะเห็นว่าตรงมุมซ้ายนั่นเคยมีกล้องวงจรปิดอยู่ แต่ตอนนี้มันถูกถอดออกไปแล้ว


ถูกถอดเหรอครับ


ค่ะ อาจจะเป็นก่อนลงมือ หรือก่อนตำรวจมาถึงฉันก็ไม่แน่ใจ แต่หลักฐานที่มาถึงเรามีแค่ภาพมัวๆ จากกล้องตัวที่เหลืออยู่


            เธอสูดลมหายใจเข้าแล้วอธิบายต่อ


กล้องที่จับภาพตอนงัดประตูได้น่าจะเป็นกล้องตรงมุมขวา แต่ถ้าคนร้ายเข้ามาทางนั้นก็ต้องโดนกล้องอีกตัวจับได้อยู่ดี เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่เห็นหน้า ดังนั้นการที่กล้องตรงมุมซ้ายถูกถอดออกไปต้องไม่ใช่ความบังเอิญแน่


            เธอกระซิบบอก คนที่สามารถทำแบบนั้นได้ก็ต้องเป็นใครสักคนที่มีอำนาจในการเข้าถึงระบบรักษาความปลอดภัยของที่นี่ ซึ่งผู้จัดการพิพิธภัณฑ์เป็นหนึ่งในตัวเลือกอันดับแรกของหญิงสาว


          เดี๋ยวเจอกันก็คงรู้

          ถ้าคนๆ นั้นรู้ว่าคุณทัตซึยะมาที่นี่ต้องแสดงท่าทีอะไรออกมาแน่


            โยชิโกะคิดในใจ จากนั้นเธอและชายหนุ่มก็แสร้งเดินทัวร์ไปรอบๆ ก่อนเจ้าหน้าที่จะกลับมาเพื่อไม่ให้มีพิรุธ รอคอยใจจดใจจ่อที่จะได้พบหน้าผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่ง


            กระนั้นก็ต้องผิดหวังเมื่อเจ้าหน้าที่หญิงกลับมาเพียงลำพัง


ต้องขอโทษด้วยนะคะ ผู้จัดการมีธุระด่วน เพิ่งออกไปข้างนอกเมื่อสักครู่เองค่ะ


            สองหนุ่มสาวมองหน้ากันอัตโนมัติ


อย่างนั้นเหรอครับงั้นก็ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณมาก คงมาเยี่ยมผิดจังหวะไปหน่อย


            ทัตซึยะตามน้ำแก้สถานการณ์ไปก่อน เช่นเดียวกับตำรวจสาวที่พยักหน้ารับคล้ายไม่ติดใจอะไร แม้จะรู้กันดีว่าอีกฝ่ายจงใจหลบหน้าไม่มาพบพวกเขา


            บอกลาเสร็จทั้งคู่ก็ขอตัวแยกออกมา แสร้งเดินไปรอบๆ อีกสักพักเพื่อหาเวลาปรึกษาหารือกัน สมมติฐานของตำรวจสาวเริ่มปรากฏความเป็นไปได้ให้เห็นทีละนิด ต่อให้ไม่ใช่ตัวการใหญ่ แต่ผู้จัดการพิพิธภัณฑ์ก็คงมีเอี่ยวด้วยไม่มากก็น้อย


รู้จักกันดีมั้ยคะ? คุณทัตซึยะกับคุณผู้จัดการน่ะ


            โยชิโกะหันไปถาม เห็นเขาทำหน้าหนักใจพร้อมพยักหน้ารับ


เคยพบอยู่หลายครั้งเหมือนกันครับ เป็นเพื่อนของคุณพ่อ


            ชายหนุ่มถอนหายใจ ถึงจะรู้จักมักคุ้นกันเป็นอย่างดี แต่ถ้ามีส่วนร่วมในการทำเรื่องผิดกฎหมายแถมยังเป็นการลักลอบขโมยสมบัติของชาติแบบนี้ก็คงไม่อาจปล่อยผ่านได้


เอาไงต่อดีครับ จะกลับเลยมั้ย


            ทัตซึยะถามต่อ ดูเหมือนการมาเกียวโตในครั้งนี้จะเป็นการคว้าน้ำเหลว ทว่าคนถูกถามทำท่าครุ่นคิดแล้วส่ายหน้าช้าๆ


อุตส่าห์มาถึงนี่แล้ว ถ้ากลับไปมือเปล่าเสียชื่อโยริคาวะ โยชิโกะแน่ค่ะ


            ชายหนุ่มขมวดคิ้ว


ฉันไม่คิดว่าผู้จัดการออกไปธุระข้างนอกหรอก


เธอเอ่ยเสียงเรียบ แต่สีหน้าดูมั่นอกมั่นใจ


แปลว่ายังอยู่ที่นี่ แต่โกหกพวกเราเหรอครับ


เขาลองอ่านความคิดเธอ และได้รับการยืนยันเมื่อตำรวจสาวพยักหน้ารับ


คุณทัตซึยะรู้มั้ยคะว่าห้องของเขาอยู่ที่ไหน

           

 


[1] กาคิโซชิ (餓鬼草紙) ภาพวาดผีผู้หิวโหย

[2] เซนสึอิเบียวบุ (山水屏風) ม่านกั้นลายทิวทัศน์ที่มีชื่อเสียงจากยุคเฮอัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #133 Xiujing (@xiu-jing) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 00:02
    นางเอกขยันเต๊าะพระเอกจริงๆ 555
    #133
    0
  2. #132 xiangyan (@xiangyan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 23:03
    สนุกมากค่ะ ลุ้นตามทุกตอนเลย มาต่อเร็วๆนะคะ
    #132
    0
  3. #131 ar5516610515 (@ar5516610515) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 22:47
    อยากเป็นมังสวิรัส อิอิ
    #131
    0
  4. #130 punny-choco (@punny-choco) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 17:32
    นางเอกรุกหนัก555
    #130
    0
  5. #129 Sachitae (@Sachitae) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 16:00
    รอพระเอกตบะแตกอยู่นะ5555
    #129
    0
  6. #128 2182518 (@2182518) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 15:09
    รอวันที่หล่อนจะโดนแกล้งกลับ
    #128
    0
  7. #127 แว่นพลาสติก (@pimpabb) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 15:07
    วงวารหนุ่มกินพืชไม่เคยทันนางเอกเล้ยยย
    #127
    0
  8. #125 vongolaice (@--i-c-e--) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 14:06
    โถ ทัตสึยะของเค้า โดนแกล้งรัวๆเลย
    #125
    0
  9. #124 cinqième (@odysseus) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 12:21
    ขำนางเองจัง นางขี้แกล้ง 5555
    #124
    0
  10. #123 Ampchom Chomphoonut (@ampchom) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 10:58
    โดนหยอดทีเล่นทีจริง(จีบ)ทั้งตอนเลยหนุ่มกินพืช555
    #123
    0