ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,440 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,580 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    417

    Overall
    254,440

ตอนที่ 27 : อดามันเทียม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9092
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    4 ส.ค. 59

ช่วงสายของวันหนึ่งบรรยากาศโดยรอบของบ้านไม้ชั้นเดียวถูกปกคลุมด้วยความเงียบ เสียงนกน้อยใหญ่ที่ร้องอยู่ทุกเช้าเงียบหายไปนานแล้วเป็นสัญญาณว่าเลยเวลาออกหากินของสัตว์ปีกเล็กๆที่อาศัยอยู่โดยรอบสถานที่แห่งนี้ ตลอดหลายเดือนที่บ้านไม้ชั้นเดียวถูกตั้งอยู่บริเวณนื้พื้นที่โดยรอบปราศจากสัตว์ร้ายขั้นสูง มันจึงเป็นสถานที่ปลอดภัยสำหรับสัตว์ขั้นต่ำขนาดเล็ก รังนกบนต้นไม้ใหญ่ที่อยู่บริเวณนี้เพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็ว ในตอนเช้าของทุกวันจะมีเสียงเจื้อยแจ้วของนกเหล่านี้ดังขึ้นทั่วบริเวณ เสียงนั้นจะค่อยๆเบาลงและเงียบไปในช่วงสายเมื่อพวกมันทั้งหมดเริ่มออกหากิน

มิชเชลลืมตาขึ้นช้าๆบนเตียงที่คุ้นเคย เธอสำรวจตัวเองอย่างช้าๆ หญิงสาวพยายามนึกแต่เธอจำไม่ได้ว่าหมดสติไปนานเท่าไร ความทรงจำสุดท้ายหญิงร่างเล็กก่อนเธอจะหมดสติ เธอถูกสิงโตหางงูฟาดกงเล็บขนาดใหญ่ของมันมายังตน แม้จะเบี่ยงตัวหลบแต่เล็บขนาดใหญ่ที่ยาวหลายนิ้วยังสร้างบาดแผลขนาดใหญ่บนตัวเธอ บัดนี้ร่างท่อนบนที่เปลือยเปล่ามีเพียงผ้าห่มสีขาวคลุมอยู่กลับไม่ปรากฎแผลแม้แต่น้อย เธอลูบคลำจุดที่เคยมีแผลบนแขนและหน้าอกของตนเองอย่างสงสัย

            “นี่เรากำลังฝันไปหรือเปล่า” หญิงสาวผมดำรำพึงกับตัวเอง

            “ฟื้นแล้วหรือ มิชเชล” ประตูห้องถูกเปิดออกตามด้วย เสียงใสๆของแอลฟ่าดังขึ้น ด้านข้างมีหญิงสาวผมสีน้ำตาลยืนยิ่มอยู่ ด้านหลังเป็นชายหนุ่มผมสีฟ้ากำลังยืนจ้องมาทางเธอสายตาไม่กระพริบ มิชเชลสังเกตว่าชายหนุ่มเริ่มหน้าแดง

            “กรี๊ดดดด”

มิชเชลก้มมองตัวเองก่อนจะร้องออกมาอย่างตกใจ เธอรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวก่อนจะซุกตัวเข้าไปในผ้าห่มอย่างรวดเร็ว

            “เอ่อ...ขะ...ข้าขอโทษ” วินที่หน้าแดงก่ำดวงตาสีฟ้าทั้งคู่ยังคงจ้องค้างยังร่างอันขาวเนียนของหญิงสาวผมสีดำ

“ท่านออกไปรอข้างนอกก่อน” ออนก้าผลักชายหนุ่มที่ยังคงยืนหน้าแดงออกจากห้องก่อนเธอจะกลับเข้ามาอีกครั้ง

“ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะฟื้นเร็วเช่นนี้” แอลฟ่าเอ่ยปากเหมือนจะขอโทษหญิงสาวผมดำ

“ท่านวินเป็นคนรักษาแผลให้ข้าใช่ไหม” หญิงสาวผมดำที่ตอนนี้หน้าแดงถามขึ้น

สองสาวพยักหน้าพร้อมกัน

“แปลว่าเขาเห็น...ข้า...หมดเลย”

“เจ้าอย่าได้คิดมาก หลังจากเจ้าสลบไปวันรุ่งขึ้นเจ้าก็มีไข้ขึ้นสูง เจ้าโชคดีมากที่เมื่อคืนนี้ท่านวินกลับมา” ออนก้าโอบไหล่มิชเชล

“เจ้ามาเป็นครอบครัวเดียวกับพวกเราจริงๆเลยสิ” แอลฟ่าหยอก

“ข้าหิวแล้ว” มิชเชลเปลี่ยนเรื่อง

“แหงละ เจ้าสลบไป 3 วันเลย” แอลฟ่ายิ้ม

-------------------------------------

“แอลฟ่าข้ามีของจะให้เจ้า” วินดึงมือแอลฟ่าไปยังลานหน้าบ้านโดยมีหญิงสาวอีก 2 คนเดินตาม

ชายหนุ่มหยิบก้อนโลหะสีดำเป็นมันจำนวนมากออกมาจากแหวนมิติ

“นะ..นี่มันอดามันเทียม แต่อาจารย์ราฟบอกว่ามันเป็นแร่ที่ไม่สามารถหลอมได้” หญิงสาวผมสีทองตะลึงไปชั่วขณะก่อนทำสีหน้าเครียด

“แต่ข้าทำได้” วินยิ้มกว้าง

“ท่านว่าอะไรนะ ท่านหลอมอดามันเทียมได้งั้นหรือ” แอลฟ่าตาโต

“จริงๆแล้วข้าพบแร่นี้ครั้งแรกเมื่อหลายเดือนก่อน ข้าจำได้ว่าท่านราฟเคยบอกว่าไม่เคยมีใครสามารถหลอมมันได้ข้าจึงทดลองดูแต่ก็ไม่สามารถหลอมได้” ชายหนุ่มโยนแร่สีดำก้อนหนึ่งเล่นแล้วยิ้ม

หญิงสาวสามคนมองหน้ากันอย่างงงๆ ขณะทั้งหมดกำลังช่วยแอลฟ่าขนอุปกรณ์ตีดาบในแหวนออกมากองเต็มหน้าบ้าน

“ข้าทำสำเร็จก่อนหน้านี้ไม่กี่วันเมื่อข้าขึ้นสู่ขั้นจอมทัพข้าก็ได้ลองหลอมมันอีกครั้ง” วินยิ้มกว้าง

 

ตลอดเวลา 6 เดือนที่วินอยู่ในส่วนลึกของภูเขาสูงทุกวันเขาจะล่าสัตว์ขั้นขุนพลไปจนถึงขั้นจอมทัพ วันละไม่ต่ำกว่า 50 ตัว นั่นทำให้มานาของเขาหมดลงในตอนเย็น ชายหนุ่มหลับเป็นตายหลังอาหารมื้อเย็นทุกวัน วินไม่ห่วงว่าจะมีสัตว์ร้ายมาโจมตีในตอนเขานอนหลังจากเขาค้นพบว่าลูกแก้วอสูรขั้นจอมทัพขึ้นไปสามารถ กักเก็บและปลดปล่อยเวทที่เขาร่ายใส่มันได้ ชายหนุ่มจะปกป้องที่พักของเขาด้วยเกราะธาตุลมทรงโดมที่ถูกปล่อยพลังเวทออกจากลูกแก้วอสูรธาตุลมลูกหนึ่งที่ถูกวางอยู่กึ่งกลางค่ายที่พักของเขา หลังจากเขากระตุ้นมันด้วยบางสิ่งทำให้ลูกแก้วเริ่มปลดปล่อยพลังเวทออกมา

 

“ข้าคิดว่าท่านกลับมาเพราะคิดถึงพวกข้าเสียอีก” ออนก้าทำหน้าบึ้ง

“ไม่เอาน่าออนก้าข้าคิดถึงพวกเจ้าเสมอ” ชายหนุ่มเข้าไปโอบไหล่สาวผมสีน้ำตาล เขาหอมแก้มขาวนวลหนึ่งครั้งทำให้หญิงสาวในอ้อมกอดหน้าแดงก่อนเผยยิ้มเล็กๆออกมา

วินนำก้อนอดามันเทียมใส่หม้อหลอมจากนั้นจึงร่ายเวทไฟสีม่วงใส่มันทีละน้อย ก่อนหน้านี้เวทไฟเขาเป็นสีฟ้าแต่นั่นก็ไม่พอที่จะหลอมแร่อดามันเทียมได้ แอลฟ่าง่วนกับการเตรียมอุปกรณ์อื่น ออนก้าและมิชเชลช่วยกันบดลูกแก้วอสูรธาตุดินขั้นจอมทัพแม้ว่ามันเป็นลูกแก้วขั้นจอมทัพแต่กลับมีขนาดเล็กเท่าปลายนิ้วก้อย เมื่อทั้งหมดพร้อมแล้วเป็นหน้าที่ของแอลฟ่า

เสียงเหล็กกระทบกันเริ่มดังขึ้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แอลฟ่าสร้างดาบมือเดียวสองคมยาว 1 เมตรซึ่งเป็นอาวุธขั้นพื้นฐานที่โครงสร้างไม่ซับซ้อนและสร้างได้ง่ายที่สุด เธอตั้งใจว่าดาบที่สร้างจากอดามันเทียมเล่มแรกจะยกให้กับชายหนุ่มซึ่งเป็นที่รัก วินยังคงนั่งอยู่ข้างๆเพื่อให้ความร้อนแก่ดาบเมื่อเธอต้องการ ออนก้าเข้าครัวเพื่อเตรียมอาหารกลางวัน ส่วนมิชเชลนั่งที่เก้าอี้ไม้ดูชายหญิงทั้งคู่ช่วยกันตีดาบ เสียงค้อนเงียบลงหลังจากเวลาผ่านไปหลายชั่วโมง แอลฟ่ายกดาบสีดำเงางามขึ้นตรวจสอบเธอพลิกดาบกลับไปกลับมาหลายรอบ วินสังเกตว่าเธอมีสีหน้าแปลกๆ

“เจ้าไม่ภูมิใจที่ตีดาบจากอดามันเทียมได้เป็นคนแรกรึ” ชายหนุ่มแซวยิ้มๆ

“ข้าคิดว่ามันไม่สมบูรณ์ เนื้อโลหะไม่รวมกับผงลูกแก้วธาตุที่ใส่เข้าไป” แอลฟ่ายกดาบพิจารณาดูหลายรอบ

“ข้าขอดูหน่อย” วินหยิบดาบจากหญิงสาวขณะที่อีกมือหนึ่งดึงดาบที่ทำจากไวเบรเนียมจากแหวนของเขา

 

เคร้ง!

ชายหนุ่มฟาดดาบสีดำลงบนดาบสีทองอย่างเต็มแรง ทุกคนประหลาดใจเมื่อดาบสีดำหักเป็นสองท่อน

“เกิดอะไรขึ้น” ออนก้าวิ่งออกมาจากในครัวหลังได้ยินเสียงโลหะกระทบกัน

“ข้าขอลองอีกครั้ง” แอลฟ่ามีสีหน้ามุ่งมั่น

วินนั่งดูหญิงสาวผมสีทองตีดาบอย่างมุ่งมั่น หลังจากเธอใช้เวลาตลอดบ่ายดาบอดามันเทียมเล่มที่สองถูกตีเสร็จเมื่อเวลาใกล้ค่ำ

 

เคร้ง!

ผลยังคงเป็นเหมือนเดิมหญิงสาวหยิบเศษดาบขึ้นพิจารณาอีกครั้ง

 

“อรุณสวัสดิ์คะท่านวิน” แอลฟ่าออกมาจากห้องนอนในตอนเช้าเธอเห็นชายหนุ่มนั่งพลิกเศษดาบสีดำไปมาบนพื้นด้านหน้าของชายหนุ่มเป็นกองเศษซากดาบสีดำจำนวนหลายเล่มที่ทั้งคู่ทดลองตีดาบจากแร่หายากสีดำหลายต่อหลายครั้ง

“สวัสดีแอลฟ่า ข้าคิดว่าบางทีอดามันเทียมอาจหลอมรวมกับลูกแก้วธาตุไม่ได้” 

“ข้าจะลองอีกครั้ง”

“ข้าเชื่อว่าเจ้าจะต้องทำได้” วินยิ้มให้

หลังอาหารเช้าทั้งสองเริ่มหลอมอดามันเทียมอีกครั้ง

 

เคร้ง!

เสียงดาบหัก วินทดลองอีกครั้งเมื่อทั้งคู่ช่วยกันตีจนสำเร็จ

ออนก้าและมิชเชลวิ่งออกมาดูภาพที่เห็นคือหญิงสาวผมทองกำลังกอดกับชายหนุ่มผมสีฟ้า ดาบสีดำในมือของวินยังคงสภาพเดิมขณะที่ดาบสีทองที่ตีจากไวเบรเนียมหักครึ่งอยู่บนพื้น

“เจ้าเก่งมากแอลฟ่า” ออนก้าวิ่งเข้ามากอดหญิงสาวผมสีทอง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #535 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 21:57
    ถ้าได้เมียอีกคน เนื้อเรื่องมันดูวนๆ แบนๆไปนะ
    #535
    0
  2. #479 jasweem (@jasweem) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 19:54
    ขอบคุณครับ
    #479
    0
  3. #193 phairatw (@phairatw) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 18:13
    ขอบคุณครับ
    #193
    0
  4. #147 สายลม (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 19:11
    ขอบคุณครับ
    #147
    0
  5. #114 Revival (@benzza13749) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 16:35
    ขอบคุณครับ

    #114
    0
  6. #113 ปกเงิน& (@2000sakda) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 11:54
    ขอบคุณคับ
    #113
    0
  7. #111 นาย"ตัวกลม" (@rookies_jr) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 02:25
    ^_____^   ขอบคุณครับ
    #111
    0