ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,366 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,580 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    343

    Overall
    254,366

ตอนที่ 97 : อสูรไฮดรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3087
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    13 ก.พ. 60

สัตว์ทั้งขนาดเล็กและใหญ่ ต่างวิ่งหนีกันอย่างหวาดกลัวอสูรร่างใหญ่ที่มีความสูงมากกว่า 40 เมตรตื่นขึ้นมาอีกครั้ง หมาป่าร่างยักษ์เลิกสนใจเหยื่อของพวกมันในทันที มันทั้งหมดพากันวิ่งตรงไปยังเทือกเขาสูงเพื่อหาที่หลบซ่อนจากนักล่าที่น่ากลัวที่สุดบนเกาะแห่งนี้ ฝูงสัตว์คอยาวต่างผละออกจากยอดไม้อ่อนแล้วพากันวิ่งหนีไปกับฝูงสัตว์หลากหลายชนิด สัตว์ขนาดเล็กจำนวนมากถูกพวกที่มีขนาดใหญ่กว่าเหยียบจนร่างเละ กระทั่งสัตว์ใหญ่บางตัวที่ล้มลงยังถูกพวกของมันเองเหยียบจนตาย

วินมองไปยังอสูรร่างใหญ่ที่มีหัวคล้ายมังกร คอที่ยาวเกือบ 30 เมตรก้มลงจับสัตว์ที่กำลังวิ่งหนีมันกินอย่างหิวกระหาย หัวทั้งเก้าบนร่างสี่เท้าขนาดใหญ่ผลัดกันไล่งับสัตว์เคราะห์ร้ายที่หนีมันไม่พ้น หางที่ยาวหลายสิบเมตรโบกสะบัดไปมาสร้างความพินาศให้กับพื้นที่โดยรอบ

เสือสีดำตัวหนึ่งที่ขนาดตัวของมันใหญ่ใกล้เคียงกับช้าง หากในยามปกติมันคือเจ้าป่าที่แท้จริงของเกาะแห่งนี้ แต่ในตอนนี้มันกำลังดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดจากปากขนาดใหญ่ของอสูรไฮดรา 9 หัว ปากขนาดใหญ่สองปากกำลังยื้อแย่งกันกินเสือดำเจ้าป่าที่โชคร้าย ด้วยพละกำลังมหาศาลและขากรรไกรขนาดใหญ่ของไฮดรามันปากทั้งสองฉีกร่างเสือดำยักษ์จนขาดครึ่งและกัดกินอย่างตะกละตะกราม

วินยังคงจ้องมองอสูรไฮดราที่มีสีเขียวทั้งร่างอย่างสนใจที่น่าแปลกคือมีหัวอยู่ 3 หัวที่มีสีแตกต่างจากส่วนอื่น ซึ่งมีสีน้ำตาล สีฟ้า และสีขาวนวล  วินอยากรู้ว่าอสูรร่างใหญ่ขั้นเทพตัวนี้จะสามารถใช้เวทชนิดใดได้บ้าง ชายหนุ่มจ้องมองอสูรที่หิวโหยอยู่นานยังไม่มีวี่แววว่ามันจะใช้เวทเลยสักครั้ง อาจเพราะในตอนนี้มีเหยื่อจำนวนมากอยู่รอบๆตัวมันและด้วยขนาดที่ใหญ่โตของมันทำให้สามารถล่าได้ง่ายโดยไม่จำเป็นต้องใช้เวทมนต์ก็เป็นได้ หลังจากนั้นไม่นานเมื่อมันกินเหยื่อที่อยู่ใกล้ๆหมดหัวที่เป็นสีน้ำตาลของไฮดรามองไปยังกลุ่มสัตว์ขนาดใหญ่ที่กำลังหนีมัน ด้วยขาที่สั้นของฝูงหมูป่าทำให้พวกมันวิ่งหนีได้ช้าที่สุดแต่กระนั้นในตอนนี้พวกมันอยู่ห่างจากอสูรร่างใหญ่กว่า 500 เมตร

ตูม!!!!

หอกดินสีน้ำเงินเข้มพุ่งขึ้นจากพื้นดินทะลุร่างหมูป่าสีน้ำตาลขนาดใหญ่ที่กำลังวิ่งหนีเป็นฝูงหลังสุด หมูป่าร่างยักษ์ประมาณ 10 ตัวที่อยู่ในรัศมีของเวทดินร้องเสียงดังก้องป่าแล้วล้มลงขาดใจตายในทันที จากนั้นไม่นานหัวที่มีสีฟ้าได้พ่นหอกน้ำสีเดียวกับแท่งดินเข้าใส่หมูป่าที่อยู่นอกวงเวทดิน หอกน้ำหลายสิบอันพุ่งเข้าทะลุร่างหมูป่าที่มีขนาดครึ่งหนึ่งของช้างทั่วๆไปอย่างแม่นยำ ร่างขนาดใหญ่เดินเข้าหาอาหารอันโอชะที่ตอนนี้ไม่มีโอกาสหนี้มันได้อย่างเชื่องช้า

วินรู้สึกประหลาดใจที่อสูรตนนี้สามารถใช้เวทได้ถึง 2 บทหนึ่งในนั้นยังเป็นเวทใหญ่อีกด้วย หลังจากอสูรกินหมูป่าหลายสิบตัวจนอิ่มแล้ว ร่างขนาดใหญ่ของมันค่อยๆเคลื่อนที่ไปยังแม่น้ำโดยที่ไม่สนใจสัตว์ตัวไหนอีก สัตว์กินซากทะยอยมายังพื้นที่ที่เต็มไปด้วยคราบเลือดและเศษชิ้นเนื้อ

ชายหนุ่มไม่ปล่อยให้อสูรไฮดราได้กลับไปยังแม่น้ำสายใหญ่ วิหควายุสีดำตัวใหญ่พุ่งออกไปอย่างรวดเร็วเมื่อเขาโบกคทาสีดำ ขนสีดำพุ่งเข้าหาอสูรไฮดราเมื่อนกสีดำธาตุลมสะบัดปีกกว้าง 10 เมตรของมัน ขนนกอักคมกริบพุ่งผ่านคอยาวหลายสิบเมตรอย่างง่ายดาย หัวสีน้ำตาลขนาดใหญ่ 2 หัวร่วงลงสู่พื้นสร้างเสียงดังไปทั่วป่า

กร๊าดดดดดดดดดดดดด !!!!

เสียงร้องที่แหลมสูงของอสูรไฮดราดังกึกก้องไปทั่ว มันหันกลับมาหาศัตรูของมันในทันที ภายในปากของไฮดราหัวสีขาวได้ปรากฎแสงสว่างขึ้น ปากสีขาวอ้าออกจนสุดลูกบอลแสงลูกนั้นมีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆจากนั้นมันจึงพุ่งไปครอบคลุมหัวทั้งสองที่เพิ่งขาดออกไป ชายหนุ่มต้องแปลกใจอีกครั้งเมื่อหัวทั้งสองกลับงอกใหม่ดังเดิมหลังจากไฮดราใช้เวทแสงรักษาตนเอง

หอกน้ำสีครามจำนวนมากพุ่งตรงเข้าหาชายหนุ่ม นอกจากวินจะไม่หลบแล้วเขายังพุ่งตัวไปหาหอกน้ำเหล่านั้น แม้เกราะธาตุไฟชั้นสูงของเขาจะสามารถทำลายหอกน้ำเหล่านั้นได้แต่พลังทำลายของหอกที่ถูกสร้างโดยอสูรขั้นเทพย่อมไม่ธรรมดา แรงระเบิดของการปะทะกันระหว่างหอกน้ำกับเกราะไฟทำให้ร่างของชายหนุ่มกระเด็นออกไปสิบกว่าเมตร

หลังจากทรงตัวได้วินร่ายเวทอีกครั้ง ภายใต้วงเวทขนาดใหญ่ที่ครอบคลุมเกินกว่าขนาดตัวของอสูรไฮดราสายฟ้านับพันสายฟาดลงมาบนร่างของอสูร 9 หัว เสียงฟ้าผ่าดังกึกก้องไปจนทั่วป่า เมื่อสายฟ้าสงบลงร่างขนาดใหญ่ของไฮดราเต็มไปด้วยบาดแผลจากสายฟ้า เวทแสงขนาดใหญ่แผ่กระจายคลุมทั่วร่างของอสูรร่างยักษ์ หลังจากเวทแสงหายไปบาดแผลบนร่างใหญ่ที่เคยมีกลับหายสนิทราวกับเมื่อครู่ไม่เกิดอะไรขึ้น หอกดินสีน้ำเงินยาวนับร้อยเมตรพุ่งขึ้นมาจากพื้นดิน นอกจากนั้นหัวสีฟ้ายังพ่นหอกน้ำจำนวนมากเข้าใส่ร่างของชายหนุ่ม วินรีบเคลื่อนตัวหลบหอกเวทเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว ในตอนนี้เขาไม่เสี่ยงเข้าปะทะเวทที่ร้ายกาจของอสูรยักษ์เก้าหัวอีกต่อไป หอกสีน้ำเงินยังคงพุ่งเข้าหาชายหนุ่มอย่างต่อเนื่อง

เวลาผ่านไปครู่ใหญ่เวทมนต์ทั้งสองสายจากศัตรูร่างใหญ่จึงสงบลง เมื่อวินมองกลับไปยังจุดที่อสูรไฮดราเคยอยู่เขากลับไม่พบร่างของมันอีกต่อไป อสูรร่างยักษ์มันได้วางแผนเพื่อหนีกลับลงไปในแม่น้ำสายใหญ่ ชายหนุ่มไม่ได้ตามอสูรไฮดราไปในตอนนี้ หลังจากต่อสู้กันเมื่อครู่วินรู้ว่าอสูรไฮดราตนนี้ต่างจากอสูรตัวอื่นๆที่เขาเคยเจอ นอกจากมันจะสามารถใช้เวทมนต์โจมตีได้ 2 ธาตุแล้วมันยังสามารถใช้เวทแสงรักษาบาดแผลแม้กระทั่งทำให้หัวที่ขาดงอกออกมาใหม่ได้อย่างรวดเร็ว ในตอนนี้เขายังไม่มีวิธีที่จะกำจัดอสูรตนนี้

วินนั่งมองท้องฟ้าที่อาบแสงสีแดงของดวงอาทิตย์อยู่บนยอดเขาสูง แสงแดดยามเย็นกระทบยอดไม้สีน้ำตาลแดงยิ่งทำให้ภาพของเกาะแห่งนี้ดูราวกับขุมนรกที่ปกคลุมด้วยเปลวไฟอันร้อนแรง ชายหนุ่มครุ่นคิดหาทางกำจัดอสูรไฮดราตั้งแต่บ่ายจนค่ำ แสงสุดท้ายของวันกำลังจะลาลับไปพร้อมกับดวงตะวันที่เคลื่อนตัวลับขอบฟ้า ความมืดเข้าปกคลุมผืนป่าเบื้องล่างอย่างช้าๆ เมื่อไม่มีดวงอาทิตย์แสงสว่างที่สองมายังพื้นโลกก็ดับหายตามไปด้วย ทันใดนั้นแสงสว่างทางความคิดสว่างวูบขึ้นในห้วงความคิดของชายหนุ่มในทันที

“หึหึ เรื่องง่ายๆแค่นี้ทำไมข้าถึงคิดไม่ถึงนะ” วินลูบผมตัวเองเบาๆ เขาหัวเราะให้กับความคิดฟุ้งซ่านของตนเองจนทำให้เขาคิดไม่ถึงข้อเท็จจริงเรื่องนี้

วันรุ่งขึ้นชายหนุ่มลงมานั่งสบายๆที่ริมแม่น้ำสายใหญ่ ถึงแม้ว่าอสูรไฮดราจะมีร่างกายใหญ่มหึมาแต่การตามหามันในแม่น้ำสายยาวที่กว้างใหญ่เช่นนี้เปรียบเสมือนการค้นหาต้นไม้ขนาดเล็กในผืนป่าที่กว้างใหญ่ เขาจึงเลือกที่จะใช้ตนเองเป็นเหยื่อล่อให้มันเข้ามาหา ด้วยวิญญาณธาตุในร่างของอสูรไฮดราย่อมมีผลให้จิตใจของไฮดรานั้นชั่วร้าย มันจะต้องกลับมาหาชายหนุ่มอีกครั้งแน่เพราะเข้าใจว่าในร่างกายของชายหนุ่มมีวิญญาณธาตุเช่นเดียวกับมัน อสูรไฮดร้าต้องการอสูรธาตุเพื่อเพิ่มความสามารถของตนเช่นเดียวกับอสูรทุกตนที่ผ่านมา

ชายหนุ่มทำทุกวิธีเพื่อดึงดูดความสนใจจากอสูรไฮดรา เขาลงว่ายน้ำเล่นในแม่น้ำในตอนเช้า ดำน้ำจับปลาขึ้นมาหลายตัวเพื่อปิ้งกินอยู่ริมแม่น้ำสายใหญ่แห่งนี้ ช่วงบ่ายวินนอนเล่นอยู่บนเตียงต้นไม้ที่เขาสร้างขึ้นโดยมีไม้ใหญ่เอนลำต้นมาให้ร่มเงา ตลอดทั้งวันเขาทำกิจกรรมทุกอย่างราวกับว่าสถานที่แห่งนี้เป็นบ้านของเขา

อสูรไฮดราจ้องมองชายหนุ่มจากที่ห่างไกลมันรู้สึกประหลาดใจกับการกระทำอันบ้าบิ่นของชายหนุ่มริมแม่น้ำสายนี้เป็นอย่างมาก ตลอดเวลาที่มันอาศัยอยู่บริเวณนี้สัตว์ทั้งหลายที่ลงมากินน้ำต่างรู้ดีว่านั่นคือช่วงเวลาอันตรายที่สุดของพวกมัน แต่การกระทำของเขาราวกับว่าสถานที่แห่งนี้ปราศจากอันตรายทั้งปวง มันค่อยๆว่ายสวนกระแสน้ำอย่างเงียบเชียบ กระแสน้ำที่ไหลแรงจนทำให้แม่น้ำทั้งสายเป็นสีขุนแดงเหมาะกับการพรางร่างขนาดใหญ่ของมันได้เป็นอย่างดี

ตูม!!!!

เมื่อมันมาถึงริมตลิ่งที่ใกล้ตัวชายหนุ่มมากที่สุดจนระยะห่างของมันกับชายหนุ่มที่กำลังลึกอยู่ใต้เงาไม้ใหญ่ห่างกันเพียง 20 เมตร หัวหนึ่งของอสูรไฮดราพุ่งเข้างับร่างที่ไม่ไหวติงของชายหนุ่มอย่างรวดเร็วและรุนแรง ด้วยพลังอันมหาศาลด้วยการกัดเพียงครั้งเดียวฟันอันคมกริบฉีกร่างนั้นจนไม่เหลือชิ้นดี

ไฮดราหัวนั้นบ้วนสิ่งที่อยู่ในปากของมันทิ้งเมื่อพบว่าภายในปากของมันไม่ใช่ร่างของมนุษย์แต่กลับเป็นเศษดินและหินจำนวนมาก ในตอนนี้มันรู้แล้วว่าทั้งหมดนี่เป็นกับดักจริงอย่างที่มันระแวงในครั้งแรก แต่ด้วยความโลภของมันทำให้มันไม่ฉุกคิดว่าที่เขาทำไปทั้งหมดเป็นการวางแผนให้มันปรากฎร่างอีกครั้ง

ไฮดราขยับร่างของมันเพื่อกลับลงน้ำอีกครั้ง มันไม่อยากปะทะโดยตรงกับชายหนุ่มคนนี้ แม้ว่าหัวสีขาวของมันสามารถที่จะรักษาบาดแผลรวมทั้งทำให้หัวที่ขาดของมันงอกออกมาใหม่ได้ แต่นั่นต้องแลกมาด้วยพลังเวทมนต์จำนวนมากของมันซึ่งมันสามารถทำเช่นนี้ได้วันละไม่กี่ครั้งเท่านั้น

เมื่อมันย้อนกลับลงไปในแม่น้ำมันพบว่าภายในพื้นที่รอบตัวของมันในตอนนี้มีน้ำเหลืออยู่เพียงไม่กี่เซนติเมตรเท่านั้น รอบๆตัวของมันกลับกลายเป็นผนังหินแข็งสีดำสนิท ไฮดราฟาดหางขนาดใหญ่ของมันใส่กำแพงหินสีดำอย่างต่อเนื่อง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

0 ความคิดเห็น