2 มีนา 2556 @ฮิลตันพัทยา
พูดถึงคืนวันที่ 1 มีนาก่อน เห็นแต่ละคนที่ไปตามน้องฟินนู้นนี้นั้น
กูที่อยู่แต่หน้าจอนี่สติสตางค์เสีย ทำงานไม่ได้ ร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร
ร้อนตัวจะเป็นบ้า จะขาดใจตาย เหมือนคนหายใจไม่ออก ดิ้นพล่าน
ก็น้องมันอยู่เมืองไทย อยู่ใกล้แค่นี้ ทำไมกูทำไรไม่ได้เลยวะ
ไหนเคยบอกจะตามไปเฝ้า (สมัยบอกจะมาไทยเมื่อปี 2012)
กูอยากเจอน้องนะโว้ยยยย อยากเห็นน้องยิ้ม เล่น กิน เที่ยว บ้างงงงง
อารมณ์นั้นแบบไม่ไหวละ
วันที่ 28 เฟลไปพักใหญ่ แต่ก็มาเป็นบ้าอิตอนรู้ว่าวันที่ 1 มีนาน้องๆสดใสร่าเริงกันแล้ว
กูจะไปปปปปปปปปปปปปพัทยาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา TT_____________TT
กูจะไปดูน้อง กูจะไปเฝ้า กูโทรหาคนนู้นคนนี้ชวนออกไปตามเถอะ 2 มีนา
ไปหาน้องเถอะไม่ไหวละ อาจไม่เจอ แต่กุก็อยู่บ้านไม่ได้แน่ ต้องไปๆๆๆๆๆ
สุดท้ายมาตกลงหารถได้กันตอนตี 2 (ต้องขอบคุณพี่โอ๋ที่ให้เค้าติดรถไปด้วย)
กูไม่สนใครละ พัดยามะยูโตะก็ไม่ได้ทำ ตัดใจ ถือพัดยูตี้อันเดียวละกัน
สรุป คืนนั้นนอนเกือบตี 3 ตื่น 6 โมงจัดของไปพัทยา รถมารับตอน 7.30 แอร๊รรรรร
ไปถึงประมาณเก้าโมง นั่งรอไปสิ คนไปนั่งรอเกิน20 และทยอยมาอีกเรื่อยๆ
จนกระทั่งเที่ยงกว่าๆ ข่าวจากสายโทรมาบอกว่ากลุ่มน้องมะ ไดจัง เม่น ยูยังนั่งกินพิซซ่าอยู่ชั้น 5 ของเซ็นทรัล
วิ่งควายขึ้นไปทันที ไปถึงสาวๆก็เต็มหน้าร้าน เข้าไปมุงๆกันใหญ่
พี่โอ๋บอกว่าน้องหน้าเสียแล้ว เราเลยไม่เข้าไปดู (ดูความโง่ของกูที่ขนาดขึ้นไปถึงแล้วก็ยังอยู่แค่หน้าร้าน)
แต่ลองกั้นใจเดินเข้าไปหน่อยชะโงกเห็นแค่น้องมะใส่แว่นดำกับน้องเม่นแวบๆ
โอเค พอ เฟลด้วย หน้าไม่ดีได้อีก (ฮือออออ พี่ขอโทษ)
เลยบอกพี่โอ๋ เค้าไปเดินเล่นในห้างดีกว่า อยู่ไปก็คงไม่กล้าตามน้องและ (เรื่องแค่นี้กูก็เฟลได้ แคร์พวกมันมากอ่ะ)
เดินเล่นแป๊บนึง พี่โอ๋โทรมาบอกว่าแก๊งนั้นออกจากร้านแล้ว
ดินซื้อของ+หันมาบอกแฟนคลับว่าขอส่วนตัวนะ พรุ่งนี้ค่อยเจอกัน
มีบางส่วนเลิกตาม แต่บางส่วนยังตามต่อไป
เห็นว่าพวกน้องเดินหนีไปขึ้นรถสองแถว (ก็ยังมีคนนั่งตามไปคันหลัง)
กูก็ อ่ะนะ ไม่ตามก็ได้วะ อยู่แม่งในห้างฯเนี่ย
แต่พอสักพัก ก็มีคนบอกเจอคนที่เหลือที่ชั้น 3
ยูตี้อ่ะเด่ะ อ๊ากกกกก พอได้ยินชื่อนั้น วิ่งควายแบบไม่คิดชีวิตยิ่งกว่าเดิมขึ้นไป
เห็นแล้ววววววววววววว ไม่ได้คิดวางแผนมาก่อน
กูวิ่งมาทางร้านไอสตูดิโอแค่จะดูน้องลงบันไดเลื่อนเท่านั้น
แต่ไม่น่าเชื่อ น้องลงบันไดแล้วเดินเลี้ยวมาฝั่งกูซะงั้น ชะงักกึก
ยกมือถือขึ้นถ่ายได้แค่ไกลๆ เพราะพอใกล้ๆก็ไม่อยากให้น้องเห็นว่าถ่ายรูป
กูได้เห็นลูกชี่เดินเล่นแล้วววววววว อมยิ้มนิดๆ
ยูตี้หน้าเฉยๆแต่ก็ไม่ได้โกรธ ไม่ได้ทักทาย
แฟนคลับเดินตามหลังมาตรึม แต่กูเจอตรงหน้าเป๊ะ
แค่นี้คือพอมากอ่ะ เห็นหน้าชัดๆทุกคนคือพอจริงจัง
ชี่หน้าแดงๆเหมือนแพ้แดด ยูตี้หน้าคล้ำไปหน่อย สิวขึ้นเล็กๆ หน้าสดไร้เมคอัพ
ก็ยังใสเวอร์ ออร่ากระจ่างชัด งืออออออออออ TT^TT
น่าร๊ากกกกกกก ตัวขาวๆ ผอมๆ สูงๆ บอบบางมากกกกก
เป็นคนหน้าหล่อที่นิสัยน่ารัก บางมุมก็ทำหน้าน่ารัก
แบ๊วได้อีกกกกกกกก ใสได้อีกกกกกกกกกกก
กับกลุ่มนี้กูไม่พออยู่แค่นั้น พอน้องลงบันไดเลื่อนไปเรื่อยๆ
กูก็วิ่งมั่วหาทางลงที่ไม่ใช่ตามหลังน้อง
วิ่งกับพี่โอ๋ ออกไปบันไดลงข้างนอก
และแล้วก็กลายเป็นดักหน้าอีกครั้ง ก๊ากกกก (เหมือนวางแผน แต่เปล่า วิ่งมั่วเลย)
คราวนี้ออกมาเจอแสงข้างนอก ตี้ยิ่งขาวอ่ะ มากกว่าคนธรรมดาที่ว่าขาวๆอีก ขาวซีดมากกกกกกกก
คราวนี้เหมือนตี้เดินขนาบข้างมากับลูกชี่ตลอดเลยบังชี่หมด
ตอนนี้เองที่เจอแอทแทคเข้าไป กูกะถ่ายสักรูปเถอะ แต่การ์ดยกมือห้ามบอก โนพิกเจอร์
ทุกคนเอาลงแบบพร้อมใจกันมากอ่า แฟนคลับน่ารักค่ะ ห้ามอะไรก็เชื่อ
(เว้นเรื่องตามต่อ ห้ามไม่ได้จริงจัง)
แล้วยูตี้ที่กำลังเดินผ่านก็ "โกเมนเนะ โกเมนเนะ"
แบบพูดลอยๆมองผ่านไปที่แฟนคลับ 2-3 คน(หนึ่งในนั้นคือกู)
จบแล้วค่ะความด้านของพี่ จบเลยวินาทีนั้น
ฟิน+เฟลแดก ชาไปครึ่งแถบ ยอมสยบแทบเท้า
แต่ดีใจนะที่ได้ยินเสียงน้อง (เสียงขึ้นจมูกด้วยยยย แอร๊รรรรรร)
กลุ่มน้องๆเดินลงต่อไปเข้าร้านสตาบั๊ค
แฟนๆกรูตามเข้าไปเป็นสิบ ส่วนกูนั่งเฟลอยู่หน้าทางเข้าโรงแรมเยื้องๆสตาบั๊ค
แบบไม่ตามและอ่ะ ถึงอยากตามแค่ไหนก็พยายามห้ามใจตัวเอง
TT^TT นั่งอยู่คนเดียวแบบเฟลๆ พวกแฟนคลับก็ยังมุงกันอยู่หน้าร้าน
วินาทีนั้นกุสงสารน้อง รู้สึกแย่ที่อาจไปทำให้น้องเซ็ง จะมีชีวิตส่วนตัวสักหน่อย ไรงี้
โอเครู้ เราไม่ทำแต่คนอื่นก็ทำอยู่ดี เฟลว่ะ เฟลมาก
และแล้วในระหว่างที่กุนั่งใส่เสื้อเขียวอยู่คนเดียวโดดๆ
จั๊มพ์ก็เดินมา ไม่ตั้งใจ! ไม่ตั้งใจดักจริงๆนะ
แต่ที่ตกใจคือกูนั่งคนเดียวป่ะ เสื้อเขียวโดดๆเลยป่ะ
น้องมองมาแบบผ่านๆไม่สบตา
กูพยายามอมยิ้มนิดๆแล้วโบกมือนิดๆไม่ให้รู้ว่ากูดีใจมว๊ากกกกก
แต่น้องไม่โบกตอบ คือยูตี้สบตาแล้วหลบวูบลงเลย
แต่น้องไม่เหวี่ยงค่ะ ผู้ดีมาก
แต่เหมือนเริ่มหน้าเซ็งอ่ะ เซ็งชะนีเสื้อเขียวนี่ดักหน้าอีกแล้ว
อ๊ากกกกกกกกกก TT^TT ก็พี่นั่งตรงนั้นคนเดียวเลยอ้ะ
จะไม่อะไรถ้าตรงนั้นมีแฟนคลับคนอื่นอยู่บ้าง
อันนี้คนเดียวนะโว้ยยยยยยยย คนอื่นคือเดินตามมาห่างๆ (อิชะนีจีนแทบวิ่ง)
จั๊มพ์เดินกันเร็วมาก แต่วินาทีนั้นกูเก็บภาพน้องได้มากสุดและ
มากกว่าตอนไปดักเองในห้าง กรี๊สสสส
ยูตี้ดูดน้ำชาเขียวววว ดูดแบบเม้มปาก แอร๊รรรรรรรรร บ้าไปแล้วข่าาาาาาาาากู
พระเจ้า ฮือออออออโฮฮฮฮฮฮฮ ชีวิตจริงของน้อง หน้าจริงของน้อง สิวเล็กๆของน้อง
(เป็นการดักหน้า 3 รอบที่กลัวเหลือเกินว่ายูตี้จะขยาด)
แต่เต็มมากๆ ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว
วันนั้นเจอเท่านี้คุ้มค่ากับการออกมาตาม คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม
ความฝันพี่คือเจอหนูใกล้ๆ พี่ก็เป็นจริงแล้ว
จากนั้นเราก็นั่งๆเดินๆแบบฟินๆเฟลๆในเซ็นทรัลไปจนถึง 6 โมง
มาฟินสุดทรีนอิตอนจะกลับ
คือเพื่อนที่เพิ่งมาถึงยังไม่ได้เห้นเลยสักคน
แล้วพอดีมีเพื่อนในรถตู้รู้ว่าตอนนี้ชั้นล่างยูตี้ซื้อของอยู่กับเคย์
แล้วบอกให้รีบไปดู เพื่อนเราเลยวิ่งควายสุดชีวิตไป
ส่วนเราก็วิ่งตาม (ใจนึงกลัวสีเสื้อทำยูตี้เซ็งอีกรอบ)
กูบอกเพื่อนว่า "ชั้นขอรอห่างๆนะ ไม่ไหวและ น้องตี้คงจำสีเสื้อชั้นได้แล้ว"
เราก็นั่งรออยู่กับกลุ่มแฟนคลับที่วิ่งมาด้วยกันแบบห่างๆ
ส่วนเพื่อนคนที่ยังไม่ได้เห็นเราก็เชียร์ให้เดินเข้าไปใกล้ๆกว่านี้
ปรากฏน้องตี้ซื้อของเสร็จก่อนแล้วก็เดินออกมา..........
มาทางนี้ด้วย TT______________TT ฮืออออออออออ กลัว
ไม่กล้ามองหน้า ไม่กล้ามองจริงๆ เราก้มหน้างุดในขณะที่ทุกคนก็มองตอนยูตี้เดินมา
แต่จังหวะไหนไม่รู้ที่เราลองเงยขึ้นมาพอดี ยูตี้หน้ายิ้มค่ะ
พยักหน้าให้ทุกๆคน โบกมือให้ทุกๆคน
โฮกกกกกกกกกก อารมณ์ดีแล้วสิน้าาาาาาาาาาา
หัวใจพี่แทบจะหยุดเต้นวินาทีตอนเงยหน้าขึ้นมอง แคร์หนูมากนะคะ ฮือ TT^TT
ยูตี้เปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะเหมือนจะไปเล่นน้ำในสระมา แล้วก็ลงมาซื้อของอ่า
พอน้องตี้เดินไปก่อนได้สักพัก น้องเคย์ซื้อเสร็จก็เดินออกมา
โบกมือให้แฟนๆแล้วยิ้มเหมือนกัน
ชอบตรงนี้ที่ไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่งมาก
คือดูห่างๆไม่พุ่งใส่ ถึงอยากจะเห็น แต่ทำแค่นี้ก็พอแล้วอ่ะ
สุดๆเลย เป็นการตามที่คุ้มค่าและมีความสุข
(แม้จะเฟลไปบ้าง) กลับได้อย่างมีความสุข
4 ครั้งที่ได้มองหน้ายูตี้คือความสุข หน้าจริงๆ หน้าที่ไม่ได้เป๊ะ
หน้าที่อยู่ในอารมร์อื่นที่ไม่ใช่การแสดง
รักกกกกกกกมากกกกกกกกก กุรักจั๊มพ์มาก ที่สุดแล้ว เป็นที่สุด เมนเพียงวงเดียว
เอาวงไหนมาล่อก็ไม่สามารถทำให้หันไปชอบได้
ไม่มีแม้แต่เมนสำรอง จั๊มพ์ทุกคนน่ารัก หล่อ เท่ห์ ต่างสไตล์
วันที่3มีนาทุกคนก็คงจะฟินพอๆกันคนละโมเม้น
ของเราก็โอเคนะ อยู่ริมรั้วที่ทุกคนเดินผ่านได้จับบ้างไม่ได้จับบ้าง
แต่ที่ดีใจสุดคือได้แตะมือกับยูตี้ รอบแรกที่เดินลงมาคือมองพัดแป๊บ ยิ้มแจกจ่าย
ตอนจะเดินกลับถึงได้แตะแบบเต็มๆมือ อ๊ากกกกกกกกกก
ได้หมดทุกอย่างที่ต้องการแล้วล่ะ
ได้โมเม้นเล่นด้วยของยูยังกับฮิก
แล้วก็ชี่ที่หันมาทางนี้นานพอดูเหมือนดูพัดน้องเราที่เมนชี้มั้ง
(แต่พัดหม่ามี๊เขียนยูโตะชื่อเดียว ฮือออ ขอโทษน้า)
น้องมะได้แค่แตะเสื้อ (เน้นว่าแตะนะยะ) แต่ใกล้ไป
ใกล้ไปปปปปป คนอะไรผิวเรียบเนียน ใสแจ๋ว หล่อเซเลบ >//////<
อ่อ ก่อนจั๊มพ์มาประมาณบ่าย3พวกการ์ดก็มาเดินตรวจความเรียบร้อยในรั้วรอบๆ
การ์ดแลดูเก๊กๆ คุยไรมาสักอย่างจำไม่ได้แต่กูถามกลับไปว่า "พี่เจอจั๊มพ์ตัวจริงยังอ่ะ"
มันบอกเจอและ กุเลยถามเป็นไงคะ หล่อมั้ยน่ารักมั้ย
มันบอก "งั้นๆ ก็เหมือนเกาหลีแหละ"
วินาทีนั้นเหมือนมีอะไรมาทุบหัวกู จากร้อนอยู่แล้วยิ่งร้อนวูบเลย
ด้วยความโมโหการ์ดและติ่งเการอบข้าง
กูเลยเกรียนพูดว่า "โห่ เหมือนยังไง นี่ธรรมชาติแท้ๆนะคะพี่"
มันมองหน้าแวบนึงไม่พูดอะไร
เดินตรวจอย่างอื่นต่อไป (วอนโดนตบได้อีกกู) 555555555
พอเปิดเพลงจั๊มพ์กูก็ร้องเพลงตามแบบดังๆ
อิคนข้างๆเงียบกริ๊บ รู้นะ อินี่ไม่เคยรู้จักจั๊มพ์มาก่อนแต่ก็เบียดกูอยู่นั่น
จนรั๊วพัง ดีที่พังตอนจบโมเม้น(จบอังกอร์รอบแรกแล้ว)
คนสุดท้ายที่วิ่งขึ้นไปน่าจะเป็นยูตี้
เกือบไปแล้วมั้ยยยย กุหันไปด่า
"อย่าดันมา มันโดนน้อง(โว้ยยยยยย)" พยางค์หลังนี่เติมเอง
ทั้งที่กุอยากให้มีอังกอร์อีกรอบ แต่รั้วพังแล้ว
อย่ามีเลย ไม่อยากให้น้องลงมาเสี่ยงกับอิเชี่ยพวกนี้
ดันจนรั้วพัง แล้วคิดสภาพคนที่โดนเบียดติดรั้วจนรวดขาด
ต้องรับแรงดันมหาศาลขนาดไหน
แขนกูเป็นห้อเลือดตรงใต้รักแร้ สาสสสสสสสสสสสส
พยายามขืนตัวไว้แล้วดันรั้วเข้าด้วยตัวเองกับน้องอีกคน โคตรทรมาน
เจ็บหลังมาก มันเอาศอกกับแขนที่เป็นกระดูกดันหลังกู
TT^TT เอาจริงถ้ายูตี้ยังอยู่ตรงนั้น กูจะเอาตัวเองเข้าไปบังไว้ ฮืออออ
การ์ดคุมไม่ได้เลยอ่ะ แพ้อิติ่งกันหมด สลัดห่าน
เห็นจากรูปที่มีคนดึงเสื้อยูตี้ กูถึงกับร้องไห้ หัวใจมันโหวงเหวง เจ็บอ่ะ
ทำไมต้องทำน้องขนาดนั้น อารมณ์ไหน นี่มึงควบคุมตัวเองไม่ได้เลยรึไง
คิดบ้างว่าน้องมันจะรู้สึกยังไง น้องไม่เคยโดนแบบนี้มาก่อน ที่ญี่ปุ่นไม่มีแบบนี้
ไม่มีผีบ้า กรี๊ดแล้วเข้าชาร์ตแบบนี้ เห็นแค่หน้าตาดีก็เป็นบ้าห่าเหวทั้งที่ไม่เคยรู้จัก
เห็นหล่อหน้าใส ก็อยากจะจับ ถ้าได้รู้จักตัวตนของน้องสักหน่อย
จะรู้ว่าสิ่งที่มึงทำมันเฮี่ยมาก
น้องตี้ขี้โรค อ่อนแอ ตัวเล็ก(แค่สูง) กระดูกเล็ก ผอม เป็นคุณหนู
ไม่ใช่คนสมบุกสมบันที่จะทนถึกควายอย่างพวกมึงได้
สรุปตามความรู้สึกของงานวันนั้น ดีใจที่น้องๆคึกคัก มีความสุข
แต่อย่ามาอีกเลยถ้าจะต้องมาเจอคนพวกนี้
อย่ามาชอบจั๊มพ์เลย กูไม่มีทางแบ่งปันอะไรกับคนที่จะมาชอบใหม่อีก
กูจะปิดกั้น จะเห็นแก่ตัว จะไม่ปล่อยอะไรให้ใครอีก
ถ้าจะมาบ้าๆแค่ช่วงที่น้องมีข่าวมาไทย
มึงไปไกลๆเลยนะ พวกมึงมันไม่เคยเห็นถึงความสำคัญของไอดอลจริง
คิดถึงแต่ตัวเอง จะทำร้ายอะไรมึงไม่สนใจ ขอแค่กูได้สิ่งที่ต้องการ
อย่าสะเออะเข้ามาก็แล้วกัน จะไล่กลับไม่เลี้ยง เกลียดดดดด ไปไกลๆส้น
มีเงินเยอะขนาดไปตามได้ มึงก็ซื้อบัตรไปดูที่ญี่ปุ่นเลยสิ
แบบนั้นกูจะยอมรับว่ามึงชอบจริง มึงพยายามจริง
แต่นี่ มีตังค์แต่ติ่งเฉพาะเวลาใครก็ตามมาไทย ไร้มารยาท สันดานต่ำ
ทำร้ายแฟนคลับที่เขาอดทนรอมากี่ปีกี่ชาติ
ว่างมากนักไปช่วยพ่อแม่ทำมาหากินซะ
อามาเวลามาตามคนไม่รู้จัก คือคิดได้ไงอ้ะ
กูนี้กว่าจะหาเวลาว่างได้ แทบจะกราบกรานหัวหน้า ลงทุนลงแรงทุกอย่าง
แล้วคือเป็นไร ทำเพื่ออะไร มึงได้เห็นตัวจริง
แล้วมึงจะเป็นไง มึงจะเอาอารมณ์ไหนมาดีใจ
ก็แค่ผู้ชายหล่อป่ะ มึงรู้อะไรในตัวน้องบ้างป้ะ
มึงมีอะไรอยากจะพูดกับน้องนอกจากหล่อป้ะ
ชื่อยังจำไม่ได้ แต่อยากเห็น?
อปป้ามึงหล่อนักหนาก็ไปอปป้าไป๊ จัมพ์ไม่ใช่อปป้า อิห่าห์
เกลียดโว้ย อิผู้หญิงหัวไถข้างกับตุ๊ดนั่นเป็นใครวะ
ตามจั๊มพ์ทุกวัน(ที่พัทยาด้วย) แต่กูเห็นร้องไม่ได้สักเพลง
พัดก็ไม่มี ทำหน้าเซ็ง แต่พอเห็นจั๊มพ์ลงมาแม่งคว้าซะ
กูอึ้ง มึงเป็นคร๊ายยยยย ไม่ใช่แม้แต่แฟนเจอีด้วยซ้ำ ;___;
เอาจริง จั๊มพ์ไม่ต้องมาหรอก หลังคอนเสิร์ตนี้ไม่ต้องมาอีกแล้วนะคะ
ทำความหวังให้แฟนๆเป็นจริงแบบนี้ก็โอเคแล้ว
มาแล้วจะเพิ่มจำนวนแฟนติ่งให้วงโดยไม่รู้ตัว
ยอมรับพี่เป็นติ่ง... แต่เป็นติ่งที่ห่วงน้องยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด
อิพวกนั้นเป็นติ่งที่จ้องจะกินน้อง ไม่สนใจความรู้สึกของน้อง
พี่จะทนไม่ไหว พี่ใจจะขาด
พี่ยอมเห็นน้องแค่ในคอมดีกว่าต้องมาเห็นน้องถูกพวกต่ำทรามทำร้ายร่างกายและความรู้สึก
แม้แต่นิดเดียวพี่ก็จะขาดใจตายแล้วรู้มั้ย ยูตี้
ใสซื่อเกินไปนะ ชะนีไทยเลวๆเยอะแยะที่จ้องน้องอยู่
บอกตามตรงคือไม่ได้ดีใจ คนเยอะก็จริงแต่พวกแอบแฝงก็คงปาไปค่อนแล้ว
การเบียดมาจนรั้วพังนี่รู้เลย รั้วพังตอนยูตี้ด้วยนะ
รู้เลยว่าเป้าหมายพวกมันคือใคร หวงอ่ะ ห่วงมาก อยู่ในที่ของตัวเองดีที่สุดจริงๆ
เข้าใจความรู้สึกของแฟนๆที่ชอบมานานเป็นสิบปีเลยล่ะ
ที่ไม่อยากให้มา เพราะมันจะเป็นแบบนี้สินะ
รู้แล้ว เข้าใจแล้ว แต่ก็ขอบคุณที่มา ขอบคุณที่ทำให้ความหวังของพี่เป็นจริงอีกครั้ง
หลังกลับจากเห็นน้องชัดๆใน JW พี่ก็หวังอยากเห็นน้องอีก
แต่ไม่คิดว่าจะเป็นงานฟรีแบบนี้
งานฟรีทำให้น้องเจอคนประเภทนี้
เพราะงั้นถ้ามาเปิดคอนฯ ขอให้คิดราคาบัตรแพงๆไปเลยขอร้อง
ใครจะด่ากูว่าเห็นแก่ตัวกูไม่สนอ่ะ ขอให้กูดูน้องอย่างสบายใจ
โดยไม่มีใครหวังกอบโกยเป็นพอ
ความคิดเห็น