( 禠星 ) เป็นข้าเอง...องค์หญิงซือซิง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 140,029 Views

  • 1,534 Comments

  • 4,913 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    64

    Overall
    140,029

ตอนที่ 23 : [ องค์หญิงซือซิง ที่ 22 ] เสน่ห์ (?)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5254
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    5 มี.ค. 60

เสน่ห์ (?) 

 

นางกลับมาจากงานประมูลนานแล้ว ทิ้งให้อีชุนอี้รับหน้ากับกรมทหารสังกัดของแม่ทัพหลวง ที่เข้ามาสอบถามสถานการณ์เรื่องราวที่เกิดขึ้น คนบาดเจ็บนั้นมีจำนวนมากเลยทีเดียว สาเหตุนั้นมาจากผู้ใช้อักขระคนนั้นนั่นเอง

พลังรุนแรงและไม่ปราณีใคร!

นางคิดขณะถอดชุดบุรุษออกจากกาย ก่อนจะผลัดเปลี่ยนเป็นชุดอยู่กับเรือนแบบสบายๆ ซึ่งมีเพียงแค่ผ้าผืนเดียวที่ตัดเย็บละเอียดแต่เรียบหรูคลุมยาว หน้าอกหน้าใจทะลักออกมาจนเกือบจะมองเห็นได้อย่างชัดเจนหากไม่มีชุดชั้นในสตรีบางๆที่สวมไว้ข้างในอีกชั้นหนึ่ง แต่นั่นกลับยิ่งขับเน้นรูปร่างอันสมส่วนที่แม้สตรีด้วยกันเห็นยังอดอิจฉาเสียไม่ได้

นี่แหละคือความสมบูรณ์แบบที่นางตั้งใจทำออกมา

องค์หญิงเพคะ น้ำอาบเตรียมพร้อมแล้วเพคะเป็นเสียงนางกำนัลวัย 12 ปีของนางนั่นเอง

ยกเข้ามาได้

นางชอบอาบน้ำคนเดียว เพราะเคยแต่อาบให้สตรีอื่น ยังไม่เคยถูกสตรีอื่นมาอาบให้ แค่ฟังดูคงดูแปลกๆไม่น้อยที่นางจะให้ใครมาอาบน้ำให้

และอีกสาเหตุหนึ่งคือ หากมีมือเล็กๆงามๆมาคอยลูบไล้เรือนกายของนางไม่แน่ว่าอาจจะเกิดความร้อนรุ่มขึ้นมาแทนความสะดวกสบายก็เป็นแน่ และเพื่อไม่ให้เกิดความวุ่นวาย นางจึงเลือกอาบเองคนเดียวจะดีที่สุด

เหล่านางกำนัลที่ติดตามออกมาจากวังหลวงมารับใช้องค์หญิงที่ตำหนักฤดูร้อนกำลังขนน้ำอาบเข้ามาเทจนเต็มอ่างอาบน้ำ พร้อมกันนั้นยังมีกลิ่นหอมของดอกไม้และกลีบกุหลาบลอยอยู่จนเต็มอ่าง

มันช่างให้ความรัญจวนใจยิ่งนัก

นางกำนัลประมาณสามคนเดินออกมาจากฉากกั้นเมื่อเตรียมน้ำสำหรับอาบเสร็จ พวกนางจะเป็นฝ่ายเตรียมชุดสำหรับเข้านอนขององค์หญิงน้อย ชุดนอนถูกสั่งตัดและออกแบบมาเป็นพิเศษ หลี่กุ้ยเฟยมารดาขององค์หญิงสิบสี่เป็นสตรีที่มีความสามารถด้านการตัดเย็บและทำอาหารระดับที่ดีเยี่ยม 

แม้ในเรื่องอื่นๆก็ไม่ได้ด้อยเลยสักนิด ไม่แปลกที่องค์หญิงสิบสี่เติบใหญ่ขึ้นมาจะมากด้วยความสามารถและรูปโฉมงดงามขจรไปไกล

องค์หญิงน้อยในสายตาของคนที่พบเพียงครั้งเดียวนั้นย่อมบอกได้ว่ามีเสน่ห์เหลือล้น

แต่เมื่อได้พูดคุยไปนานๆ ด้วยความสนิทสนมกัน นางจะเป็นองค์หญิงผู้มาพร้อมกับเสียงหัวเราะและความเอือมระอา (?) ของผู้คนเสมอ

มีหลายครั้งที่องค์หญิงน้อยโดนนางกำนัลทวงติ่งว่า...ไม่เหมาะ ไม่งาม ไม่สมเป็นองค์หญิง ไม่สมเป็นเชื้อพระวงศ์!

แล้วจะอย่างไรเล่า นางตอบกลับไปว่า...ถ้าเช่นนั้นพวกเจ้าก็มาเป็นเสียเองเลยสิ นางจะไปเป็นนางกำนัลให้เอง

หลังจากนั้นก็ไม่มีใครกล้าพูดเช่นนั้นอีกเลย ด้วยกลัวคำพูดสวนกลับที่น่าตกใจ

ตามประวัติก่อนที่นางกำนัลชุดนี้จะเข้ามารับใช้องค์หญิงสิบสี่นั่น ก็มีนางกำนัลผู้หนึ่ง เหมือนจะเป็นที่ไว้วางพระทัย แต่ด้วยความที่คิดว่าตนเองสำคัญ องค์หญิงน้อยให้ความสำคัญมากกว่านางกำนัลคนอื่น เลยเที่ยวปั่นหูให้องค์หญิงน้อยร้ายกาจ ทำตัวไร้คนเคารพเชิดชู ภายหลังองค์หญิงน้อยไล่ออกไปจากตำหนัก ไปอาศัยในโรงซักผ้า ภายหลังมาสืบทราบว่ายาพิษที่องค์หญิงสิบสี่เสวยเข้าไปก็มาจากนางเองที่รับเงินจากผู้อื่น เอาขนมมาให้องค์หญิงสิบสี่เสวยที่ตำหนัก และเป็นนางกำนัลผู้นี้อีกเช่นกันที่ทำให้องค์หญิงสิบสี่สอบตกในรอบแรก

เมื่อองค์จักรพรรดิทราบ นางไม่ได้ถูกประหารในทันที แต่กลับถูกส่งไปทำงานที่ชายแดนไม่มีวันกลับ เป็นการเนรเทศที่ต้องตกไปเป็นทาสของนักโทษอีกทีหนึ่ง ช่างน่าสมเพศยิ่งนัก

ร่างบอบบางใกล้จะอาบน้ำเสร็จแล้ว นางกำนัลที่ถือผ้าเช็ดตัวจึงยื่นถาดผ้าให้เหมาะที่มือเรียวจะเอื้อมมาหยิบได้ เมื่อรับผ้าเช็ดตัวกลับ นางกำนัลคนที่สองจึงยื่นถาดชุดชั้นในสตรีผืนบาง ก่อนที่นางกำนัลคนสุดท้ายจะยื่นถาดที่บรรจุชุดสีขาวบริสุทธิ์ตัดเย็บเรียบๆแต่แฝงความงดงามด้วยลวดลายเพียงนิดเดียวที่ชายชุดนั้นให้กับองค์หญิงน้อย

“วันนี้ใครมาหาข้าบ้างหรือเปล่า?”คำถามลอยๆนั้นทราบว่าถามผู้ใด เพราะมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ไดสิทธิ์ตอบคำถามองค์หญิงสิบสี่

นั่นคือนางกำนัลวัย 12 ปีนั่นเอง

“เป็นองค์ชายสิบสามเพคะ”

“มาทำไม?”

มือเรียวรับผ้าเช็ดผมจากนางกำนัลอีกคนที่ยื่นส่งให้ พร้อมกับเดินไปยังเก้าอี้หน้ากระจกทองเหลืองบานใหญ่

ใบหน้างดงามนั่นเผยต่อสายตาเรียวหงส์ บ่งบอกได้ชัดว่านางยังคงพึงพอใจกับรูปร่างและหน้าตาขององค์หญิงสิบสี่เช่นเดิม

“เห็นว่าวันนี้มีธนูเล็กออกแบบใหม่ จะเอามาให้องค์หญิงลองขึ้นสายยิงดูเพคะ”

“อ้อ ข้าก็ลืมไป”

นางลืมว่าเคยอยากได้ธนูตอนไปเที่ยวล่าสัตว์ป่ากับพี่สิบสามหมิงซือเซินเมื่อเดือนก่อน ตอนนั้นนางอดคิดถึงร่างกายแข็งแกร่งของตนเองเมื่อในอดีตไม่ได้ เพราะธนูนั้นมีขนาดหนักและใหญ่กว่าที่นางจะท้านแรงต้านขึ้นสายได้ ต่อให้ใช้พลังยุทธ์เข้าช่วยก็ยังดูเกะกะอย่างไรชอบกล นางจึงขอให้พี่สิบสามทำคันธนูที่มีขนาดเล็กให้แก่นาง

“พรุ่งนี้องค์ชายจะมาใหม่เพคะ”

“อืม”นางตอบรับ

วันนี้รู้สึกง่วงนอนกว่าทุกวันจริงๆ นางเพลียมากจากการใช้พลังอักขระปกป้องตนเองและอีชุนอี้ มันแทบดึงพลังของนางไปเกือบหมด เพราะพลังอักขระขั้นกลางเช่นนางยังมีขอบเขตจำกัดในการใช้พลังอยู่มากเลยทีเดียว

มือเรียวโบกมือไล่นางกำนัลที่กำลังหวีผมให้ตนเพียงสองครั้ง นางกำนัลเหล่านั้นก็ทราบในทันที

นี่แหละคือนางกำนัลที่นางคัดสรรมาอย่างดี!

ลงมือทำ....

ใส่ใจ...

และไม่พูดมากนอกจากจะถามเท่านั้น....

หรือมีเรื่องสำคัญถึงจะพูดสักที....

สายลมเย็นพัดเอื่อยๆเข้ามาภายในห้องอย่างแผ่วเบา เปลือกตาบางแทบฝืนลืมขึ้นไม่ไหว ร่างบางลากสังขารที่เหนื่อยล้าไปยังขอบเตียงก่อนจะเอนตัวลงนอน โดยใช้ใบหน้าคว่ำลงกับหมอนอย่างเคยชิน

เงาดำ 2 สาย เคลื่อนไหวด้วยความรวดเร็วมาทางหน้าต่างที่เปิดเอาไว้ ใบหน้าหนึ่งอยู่ในผ้าคลุมสีดำในขณะที่อีกหนึ่งถูกคาดไว้ด้วยผ้าปิดตาหนังข้างหนึ่ง

“องค์ชายพ่ะย่ะค่ะ เราควรปลุกนางดีหรือไม่?”เสียงนั่นกระซิบแผ่วเบา แต่องค์หญิงสิบสี่ผู้มีประสาทหูดีเยี่มนั่นกลับรับทราบได้อย่างง่ายดาย

เพียงแต่นางขี้เกียจเกินกว่าจะลุกขึ้นนั่งได้ก็เท่านั้นเอง

“ไม่จำเป็นหรอก”เสียงเย็นนั้นเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงปกติ อันบอกได้ชัดว่าเขาทราบดีว่านางยังไม่ทันได้หลับเพียงแค่เอนกายลงนอนกลิ้งเล่น(?)บนเตียงเท่านั้น

....

ช่างเป็นสตรีที่ไม่สมกับเป็นสตรีเลยจริงๆ

....

และยังเป็นองค์หญิงที่ไม่สมกับเป็นองค์หญิงด้วยเช่นกัน

....

สตรีใดบ้างที่ยังจะนอนอยู่บนเตียงได้เมื่อมีบุรุษเข้ามาถึงห้องนอน และยังมีถึงสองคนอีกด้วย 

ช่างเป็นสตรีที่มีความคิดอ่านไม่เป็นสตรีเลยจริงๆ

....

“ข้ามาเอาของของข้าคืน”

“วางไว้ในกล่องเครื่องประดับที่โต๊ะ หาเองได้เลย”

เพราะนางขี้เกียจจะลุกขึ้นไปหาให้ หวังว่าผู้ใช้อักขระขั้นสูงขนาดนี้จะมีปัญญาหาเองนะ นี่นางไม่คิดบัญชีตอนโยนเข้าปากนางก็ดีถมไปแล้ว

อดีตองค์ชายพยักหน้าให้เสี่ยวหลุนเดินไปหา ในขณะที่ตนยังคงยืนอยู่กับที่ มองร่างบอบบางที่มีชุดคลุมบางเรียบหรู เผยให้เห็นรูปร่างอรชรสมบูรณ์ได้อย่างง่ายดาย ใบหน้าที่มีผ้าคลุมจึงได้แต่เบือนหน้าหนีไปที่อื่นเท่านั้น

“พวกท่านฝึกฝนกันยังไงถึงได้มีพลังอักขระได้ถึงเพียงนั้น”ใบหน้านวลพูดอู้อี้ แต่เขาก็รู้ว่านางพูดอะไร

ใบหน้านั้นหันออกมาทางเขา แต่ดวงตากลับรี่มองเพียงแค่นิดก็หลับต่อ


ช่าง!


เขาไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาต่อว่าในใจดี

มองคนเขาบอกอย่ามองเพียงรูปกาย วาจา การกระทำก็ควรต้องดูให้กระจ่างด้วย สตรีที่งามแต่รูปก็ไม่ต่างจากดอกไม้ที่มีกลิ่นเหม็นตลบอบอวลไปทั่ว

“เจอไหม?เสี่ยวหลุน”

“พ่ะย่ะค่ะ”เสี่ยวหลุนรับคำก่อนจะแอบเหลือบตามองไปยังสตรีบนเตียงนอนที่หันหน้ามาทางพวกตนอย่างท้าทายแล้วก็ให้เขินอายแทน ที่นางจะต้องมานอนให้บุรุษถึงสองคนแอบจ้องมองอยู่เพียงนี้

แต่พอมองชัดๆก็ให้คุ้นหน้ายิ่งนัก

“นางหน้าคล้ายเด็กผู้หญิงที่ทำหม้อยารั่วเมื่อ 5 ปีที่แล้วเลยนะพ่ะยะค่ะ”

เขาพูดแผ่วเบาแต่มีหรือที่นางจะไม่ทันได้ยิน

ดวงตาที่หลับอยู่พลันเบิกกว้างขึ้นมาในทันที นางก็คิดมาตั้งนานว่าใครกันที่ช่วยเหลือนางเอาไว้เมื่อ 5 ปีก่อน ไม่แน่อาจจะเป็นหนึ่งในสองบุรุษที่เป็นผู้ใช้อักขระทั้งสองคนก็เป็นไปได้

แต่จะให้เป็นไปได้มากกว่าคือ คนที่ช่วยเหลือนางเป็นธาตุน้ำ สายจำเพาะน้ำแข็ง ซึ่งก็คงเป็นผู้ใช้อักขระขั้นจ้าวผู้นั้น

ร่างบางลุกพรวดขึ้นมาจากเตียงนอน ชุดคลุมนอนนั้นรุ่ยร่ายจนทำให้บุรุษทั้งสองต้องเบือนหน้าหนี แต่นางหรือจะใส่ใจไม่?

“เป็นพวกท่านนี่เองที่ช่วยเหลือข้าไว้”

“แม่นางควรจะแต่งกาย...”ยังไม่ทันที่เสี่ยวหลุนจะกล่าวจบ ร่างบอบบางที่แทบจะเห็นชุดชั้นในจนหมดเปลือกนั้นกลับกระโจนเข้ามาตบบ่าเขาราวกับเป็นสหายสนิทกัน

“สหายกันไม่ถือสาเรื่องเล็กๆน้อยๆใยเจ้าต้องถือสาด้วย เรือนร่างเปิ่นกงเป็นยังไงบ้าง งดงามใช่ไหมเล่า? มีของดีก็ต้องแบ่งปันกันชมบ้าง แบบนี้ถึงจะไม่เสียชาติเกิด”

เพ้ย! นี่คือคำกล่าวของสตรีที่มีฐานะเป็นถึงองค์หญิงหรือนี่?

ไม่น่าเลยจริงๆ

ทั้งอดีตองค์ชายอย่างโจวจิ้นอิ๋งและองครักษ์ประจำตัวราวกับหาเสียงตัวเองไม่เจอ มันเหมือนจะหายไปกับอากาศธาตุเสียแล้ว

“ถ้าเกิดวันไหนพวกท่านทั้ง 2 คนว่างๆ แวะมาดื่มน้ำชาที่ตำหนักฤดูร้อนของข้าก่อนก็ได้ ข้าจะอยู่ที่นี่ประมาณสักเดือนหนึ่ง แล้วจะย้ายไปอยู่ที่ตำหนักชานเมืองหลวงอีกทีหนึ่ง”นางเอ่ยวาจาราวกับรู้จักพวกเขามานานนับปีได้

เอาน่า! ถือว่าสนิทสนมกับผู้ที่มีอำนาจและพลังเหนือกว่าตนนั้นย่อมเป็นเส้นทางที่ดีกว่าเสมอ

เพื่อจะได้แอบถามเคล็ดลับวิชาฝึกการใช้อักขระให้สูงขึ้นกว่าเดิม

“หาของพบแล้วเราก็รีบไปเถอะ”เป็นโจวจิ้นอิ๋งที่หาเสียงตนเองเจอก่อน

เขาไม่อยากจะคิดถึงสิ่งที่สตรีตรงหน้าที่กำลังตบบ่าเสี่ยวหลุนอย่างร่าเริงนั่นพูดมากนัก เอาเป็นว่าเขาจะลืมมันไปเสีย คิดว่าไม่เคยได้ยินมาก่อนก็ย่อมได้

“พ่ะย่ะค่ะ”เสี่ยวหลุนตอบรับ

“อ้าวจะรีบไปไหนเสียเล่า เพิ่งมากันแท้ๆ จะพักที่นี่ก่อน...”

พรึบ!

ยังไม่ทันที่องค์หญิงน้อยจะทันได้กล่าวประโยคจบดี ร่างของคนทั้งคู่ก็ทะยานหายลับไปแล้ว ใบหน้างามถึงกับยู่เข้าหากันอย่างขัดใจ

นี่ขนาดใช้ร่างกายเข้าหาแล้วนะเนี่ย ยังไม่คิดจะสนทนาต่ออีกสักประโยคสองประโยค

เลยไม่รู้เลยว่าเสน่ห์ขององค์หญิงสิบสี่ยังจะใช้ได้ผลกับบุรุษที่มีอักขระสูงหรือไม่ บางทีการที่มีอักขระสูงอาจจะเป็นเหมือนภูมิคุ้มกันเสน่ห์(?) ก็ย่อมจะเป็นไปได้

.....

หรือไม่แน่ทั้งสองคนอาจจะเขินอายเกินกว่าจะสนทนาต่อ

.....

คงจะเป็นเหตุผลอย่างหลังมากกว่า เพราะนางมั่นใจในเสน่ห์ของเรือนร่างสมบูรณ์แบบนี้แน่นอน คิดเอาไว้ว่าจะใช้มันล้วงความลับและเคล็ดลับของผู้ใช้อักขระให้ได้

นางคิดอย่างตั้งมั่น

เห้อ!

การเกิดมาเป็นคนสวยก็มีข้อดีแบบนี้นี่เอง (?)

 

 

 


........

มาดึก แหะๆ เพราะโบว์ไปกินหมูกระทะมา อิ่มมาก เลยยังไม่ได้ปั่น ใช้เวลาปั่นตอนสองทุ่ม เพื่องเสร็จเนี่ยแหละค่า อ่านและคอมเม้นท์ติชมท่านแม่ทัพได้นะเจ้าค่ะ นางเน้นความฮา อย่าได้ถือสา 555+

ปล.ยังไม่แก้ไขคำผิดนะคะ พรุ่งนี้ก็อาจจะไม่อัพ คือโบว์อาจจะอัพวันเว้นวัน เพื่อจะได้ลงครบตอนเลย ไม่ลงเล็กๆน้อยๆ โอเครน๊า อิอิ

02/03/2017

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

39 ความคิดเห็น

  1. #1526 FREINFORW (@dokidokiprecure) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 19:13

    555555 ความหลงตัวเองนี่มัน

    #1526
    0
  2. วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 20:41
    ช่าง ช่างหลงตัวเองเกิ้น
    #1397
    0
  3. #1345 Karishma99 (@Karishma99) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 21:59
    หลงตัวเองไม่เปลี่ยน 5555
    #1345
    0
  4. #1242 Fifa30152 (@Fifa30152) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 00:31
    มั่นหน้ามากค่ะ
    #1242
    0
  5. #1044 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 01:38
    5555มั่นโหนกมากท่านแม่ทัพ
    #1044
    0
  6. #840 sweetwan34 (@sweetwan34) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 23:11
    ตกลงองค์ชายชื่อเฟิงหยางหรือจิ้นอิ๋น
    #840
    0
  7. #743 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 16:09
    ทำไมสัมผัสได้ถึงความเอือมระอา???? องค์ชายท่านถึงกับอึ้งงงงง55555
    #743
    0
  8. #592 BE BRAVE (@deeeep) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 14:48
    ตกลงว่าพระเอกชื่อเฟิงหยางหรือจิ้งอิ้นรู้สึกสับสน
    #592
    0
  9. #584 Khunny Pimmy (@apipim) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 07:02
    อ่านไม่หลับไม่นอนเลย ถึงเช้า สนุกมากค่ะ ตอนนี้ขำสุดๆ หญิงงามเสียของมากอ่ะ5555
    #584
    1
    • #584-1 Moress (@yolanda_adeline) (จากตอนที่ 23)
      5 มีนาคม 2560 / 10:22
      ขนาดไรต์จะแก้นิยาย ยังแก้ได้ไม่กี่ตอนเองค่ะ เหงาซะก่อน แหะๆ
      #584-1
  10. #566 CarelyPaweena (@CarelyPaweena) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 16:51
    รอๆนะค่ะ
    #566
    0
  11. #565 CarelyPaweena (@CarelyPaweena) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 16:51
    รอองค์หญิงคนงาม
    #565
    0
  12. #558 แกงส้ม (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 16:24
    องค์หญิงขี้มโน 55
    #558
    0
  13. #557 รินสินี (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 15:27
    เอาเถอะนังองค์หญิง แกนี่น๊า เขากลัวกันหมดแล้ว
    #557
    0
  14. #556 GingGee (@chayanit0601) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 15:13
    แบบยอมใจกับนางสิบสี่55555
    #556
    0
  15. #553 jeeun (@jiiji) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 01:10
    อ่านรวดเดียวมาถึงตอนนี้บอกเลยว่า เป็นตอนที่สำลักน้ำลายตัวเอง
    #553
    0
  16. #551 samsatang (@samsatang) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 23:03
    อ่านไปขำไป
    #551
    0
  17. #549 jirarat2287 (@jirarat2287) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 22:07
    ไปเอาความมั่นใจ อย่างนี้มาจากไหนเพคะองค์หญิง
    #549
    0
  18. #544 White Hope (@star-of-evil) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 18:48
    ขำทั้งตอนเลย 555555
    #544
    0
  19. #543 Qzaxgun (@gzb1-realster) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 18:25
    ตอนเป็นแม่ทัพก็หลงตัวเอง
    ตอนเป็นเจ้าหญิงก็โคตรหลงตัวเอง5555
    #543
    0
  20. #542 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 17:02
    อ่อ มันเป็นการล่อลวงเพื่อล้วงความลับนี่เองสินะ
    ปล. ปรานี/ท้วงติง/ไล่ออก/สมเพช/ได้สิทธิ์/องค์หญิง/พ่ะย่ะค่ะ/สมบูรณ์
    #542
    0
  21. #541 korawan-ni (@korawan-ni) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 15:32
    นางหลงตัวเองที่สุด 555
    #541
    0
  22. #540 XinRen (@nug1239900345475) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 08:23
    อย่ารู้ความคิดของทั้งคู่บ้างรู้สึกยังไงกับนาง ไรท์อยากอ่านเเล้ว
    #540
    0
  23. #539 janjirasuso (@janjirasuso) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 07:27
    55555มั่นหน้ามากลูก
    #539
    0
  24. #538 Mintx2 (@Mintx2) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 06:41
    โอยความเอาหน้าอกหน้าใจคบสหายนี้ 555555555
    #538
    0
  25. #535 ผีหนังสือ (@dobdabzaa) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 00:58
    ก๊ากๆๆๆ พระเอกอย่าพึ่งแสดงตัวนะ ไว้ก่อนจบซักห้าตอนค่อยโผลมาก็ได้ ให้นางอยู่อย่างนี้ไปนานๆ กวนเกรียนดี เบื่อพวกนางเอกบ้าผู้ชาย มีนางเอกบ้าผู้หญิง??? ก็ดีเหมียนกัล 5555555 
    #535
    0