Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 55 : บทที่ 54 แขกจากตระกูลเนี่ย !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,298
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 371 ครั้ง
    13 ม.ค. 61

ฝากเพจอีกทีงับ หน้าเพจถึง 58 กลุ่มลับถึง 183


บทที่ 54 แขกจากตระกูลเนี่ย !


หวูโบ พยักหน้าเบา ๆ ในฐานะสมาชิกคนหนึ่งของตระกูลเนี่ย มันเป็นเรื่องสมควรที่เนี่ยยุนต้องไปเยี่ยมบ้านของบรรพบุรุษ เพื่อที่จะไปเคารพแผ่นจารึกของตระกูล


***


ไปเฟิงนั่งอยู่บนเตียงของเขา เขามองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความขึ้เกียจ ท้องฟ้ายังคงมืดอยู่ แม้แต่ไก่ในหมู่บ้านก็ยังไม่ตื่น ในความเป็นจริง ความต้องการนอนของไป่เฟิงนั้นน้อยลงอย่างมาก เขาสามารถนอนเพียง 3-4 ชั่วโมงต่อวันสำหรับการนอนให้เพียงพอ และจะรู้สึกสดชื่นทุกครั้งที่ตื่นมา


เหตุผลที่เขายังยึดติดกับการนอนแบบนี้เพราะมันคือนิสัยของเขา หลังจากทำความสะอาดเตียงแล้ว ไป่เฟิงก็ล้างหน้าสวมชุดใหม่ แล้วมุ่งหน้าไปภูเขา


ไม่นานหลังจากนั่นเขาก็โผล่ออกมาจากภูเขาในสภาพที่เต็มไปด้วยสิ่งสกปรกและเหงื่ออีกครั้ง การฝึกฝนประจำวันสำหรับเทคนิคการหายใจด้วยแสงนั่นยังไม่มีปัญหาอะไรมากนัก


สำหรับการบรรลุขั้นแรกของเทคนิคการหายใจด้วยแสงนั่น มันไม่ใช่สิ่งที่ต้องการก็จะทำได้ และเนื่องจากไป่เฟิงไม่สามารถทำใจให้สงบได้ในระหว่างการฝึก ทำให้มันเป็นเรื่องยากที่จะบรรลุขั้นต่อไปได้


สำหรับผลของผลเลือดแห่งพระเจ้าที่ไป่เฟิงได้กินเข้าไปนั่น เรียกได้ว่ามันเพิ่มพลังจิตและความเร็วของเขาอย่างมาก


ความรู้สึกแบบนี้ไม่ต่างจากการวิวัฒนาการของร่างกายเขา ไป่เฟิงถอนหายใจด้วยอารมณ์แปลก ๆ เมื่อเขามองย้อนกลับไปในวันที่เขาอ่อนแอในตอนนั่น ...


ในเวลานี้ เนี่ยยุนและหวูโบ ก็ตื่นขึ้นมาเช่นกัน มีรถรอพวกเขาอยู่แล้ว พวกเขาพร้อมที่จะออกไปทุกเมื่อ


ใช้เวลาไม่นานพวกเขาทั้งสองก็มาถึงหมู่บ้านชิงหลิง โดยมีกลุ่มคนเจ็ดถึงแปดคนรอพวกเขาอยู่ก่อนหน้า โดยพวกเขายืนเรียงกันอยู่ตรงทางเข้าหมู่บ้าน เมื่อรถของเนี่ยยุนและหวูโบปรากฏ พวกเขาก็โค้งคำนับ 90 องศาทันทีก่อนที่รถจะมาถึง


เนี่ยยุนและหวูโบเดินลงมาจากรถแล้วมองไปที่ท้องฟ้าด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าพวกเขา  พวกเขาค่อย ๆ เดินผ่านกลุ่มคนยืนที่เรียงรายอยู่อย่างช้า ๆ


ไป่เฟิงเพิ่งกลับมาถึงบ้านของเขาแล้ววิ่งไปอาบน้ำทันที น้ำที่ไหลบนร่างกายของมันได้ระเหยกลายเป็นไอทันทีเมื่อสัมผัสร่างของเขา ปกติน้ำที่เย็นจัดนี่เมื่อเขาอาบ เขาจะต้องกระโดดเป็นแมวทันที แต่ตอนนี้มันไม่มีผลกับเขาเลย อันที่จริงคือเขาพบว่ามันค่อนข้างสบายอย่างมาก !


"มันเป็นวันจันทร์อีกแล้ว ..." ไป่เฟิงใส่เสื้อผ้าตัวใหม่ของเขา ก่อนที่จะมองวันที่บนมือถือ


เขาหยิบถังน้ำไปตักน้ำจากบ่อขึ้นมาเพื่อไปทำความสะอาดห้องครัวก่อนอย่างแรก ก่อนที่จะไปห้องอื่น ๆ


ห้องที่ตั้งอยู่ตรงกลางของบ้าน มันมีประตูที่ถูกล็อคไว้อยู่


ไป่เฟิงดึงกุจแจเก่า ๆ ออกมาแล้วไขประตู


"แกร๊ก !"


เสียงคมชัดของการปลดล็อคประตู


"แอ๊ดดด !"


ประตูไม้ที่ดูเก่า ถูกเปิดออก มันมีเสียงเหมือนกับในหนังสยองขวัญอย่างมาก


เมื่อแสงแดดส่องเข้ามาในห้อง จะเห็นได้ว่ามีการตกแต่งห้องที่น้อยมาก ความจริงคือมันมีแค่แถวของแผ่นจารึกเรียงกันอยู่เท่านั้น โดยมันได้เรียงรายอยู่ที่ตรงกลางห้อง ! โดยเรียงอยู่รอบ ๆ แท่นบูชาขนาดใหญ่ หากให้นับแล้วมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะบอกว่ามีแผ่นจารึกเยอะแค่ไหนอยู่ตรงนั่น !


เนื่องจากมันผ่านมานานแล้ว จึงไม่สามารถบอกได้เลยว่าวัสดุที่ใช้ทำแผ่นจารึกนี้ทำมาจากอะไร เพราะเหมือนกับว่าพวกมันทำมาจากทองแดง จึงทำให้ดูสง่างามอย่างมากแม้จะเต็มไปด้วยควันก็ตาม นอกจากนี้ตรงแท่นบูชา มันยังมีความรู้สึกที่แปลกประหลาดเมื่อมองเข้าไปอย่างมาก


เตาธูปขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ตรงกลางแท่น โดยเตานี้ทำมาจากทองแดง มันดูสวยงามอย่างมาก แต่เพราะว่ามันถูกทิ้งไว้นานทำให้มีดูเก่าลงเล็กน้อย


ไป่เฟิงนำผ้าชุบน้ำในถังแล้วเร็วทำความสะอาด โดยเขาเรียกทำความสะอาดแผ่นจารึกจำนวนมากก่อน


ตอนแรกไป่เฟิงไม่เข้าใจว่าทำไมปู่ของเขาจะต้องดูแลเอาใจใส่แผ่นจารึกพวกนี้ด้วย พวกเขาต้องเช็ดมันทุกสัปดาห์โดยห้ามลืมเด็ดขาด ปู่ของเขานั่นมีชื่อว่า ไป่ แต่ว่าทุกแผ่นจารึกนั่นมีแต่ชื่อ เนี่ย ! เขาคงสงสัยอย่างมากสำหรับเรื่องพวกนี้ และแน่นอน เขาเคยถามปู่ของเขาเรื่องนี้อยู่ครั้งหนึ่ง


เขาจำได้ว่าปู่ตอบกลับมาว่า "ตระกูลเนี่ยได้ทำดีไว้มากกับตระกูลไป่เมื่ออดีต และในตอนนี้ ตระกูลไป่ของฉันก็ต้องเก็บรักษาแผ่นจารึกบรรพบุรุษของพวกเขาตามความยินดี"


แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าอะไรคือ 'ทำดีไว้มาก' ตตั้งแต่นั่น เมื่อปู่เขายินดีที่จะทำความสะอาดแผ่นจารึก เขาก็ยินดีที่จะทำตามเช่นกัน


นั่นเป็นเพราะว่าปู่ก็ทำดีไว้มากกับเขาเช่นกัน !


ไป่เฟิงจุดธูปสามดอกแล้วปักไว้ที่เตาธูป หลังจากนั่นก็มีควันลอยออกไปกระจายไปในห้องบรรพบุรุษนี้


หลังจากนั่นเขาก็ได้ล็อคประตูไม้แล้วเดินออกมา


"ปัง ปัง ปัง ปัง !"


"สวัสดี ? มีใครอยู่ไหม ?"


ไป่เฟิงเพิ่งเสร็จสิ้นจากการกินข้าวเช้า เขาวางช้อนลงเมื่อมีคนเคาะที่ประตูหน้าบ้าน


"โฮ่ง โฮ่ง!"


ด้วยขนาดที่ใหญ่โต เจ้าหมาป่าน้อยที่สองมันก็ต้องเติบโตด้วยเช่นกัน พวกมันมีความมั่นใจที่เพิ่มขึ้น ถึงบางครั้งพวกมันจะชอบทำอะไรไร้สาระก็ตาม เมื่อมันว่าง พวกมันจะวิ่งเล่นไปทั่วลานกว้างหรือไม่ก็ขุดดินเล่น แต่เมื่อมันได้ยินเสียงเคาะประตู มันก็รีบวิ่งออกมาแล้วเห่าอย่างบ้าคลั่งไปที่ประตูทันที


"ไง มาหาใครครับ ?"


ไป่เฟิงเปิดประตูแล้วพบเจอกับกลุ่มคนขนาดใหญ่ เขาถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา


"นามสกุลฉันคือเนี่ย"


เนี่ยยุนยืนอยู่ข้างหน้า พูดด้วยรอยยิ้มเลือนลางบนใบหน้าของเขา


"นายต้องเป็นผู้เฝ้ารุ่นปัจจุบัน ใช่ไหม ?"


เนี่ยยุนถามเบา ๆ จากนั่นเขาก็เดินเข้าไปในบ้านโดยไม่รอคำเชิญของไป่เฟิง


จากคำพูดของเนี่ยยุน ไป่เฟิงเดาได้ทันทีว่าพวกเขามาที่นี่ทำไม เมื่อเนี่ยยีนเดินผ่านเขาจึงไม่ได้ขัดขวางใด ๆ


"ใช่" ไป่เฟิงตอบกลับหลังจากหยุกคิดสักพัก


"แผ่นจารึกบรรพบุรุษตระกูลเนี่ยอยู่ที่ไหน ? ในฐานะลูกหลานของตระกูล ฉันต้องไปจุกธูปเคารพพวกเขา"


เนี่ยยุนพูดกับไป่เฟิงด้วยน้ำเสียงไม่สนใจ ไป่เฟิงไม่ได้เป็นอะไรไปมากกว่ามดในสายตาของเขา ตอนนี้เขาอยู่ในอารมณ์ที่ดี ดังนั่นเขาจึงละเว้นมดตัวนี้ แต่หากเขาไม่ชอบเขาก็พร้อมที่จะนำมันไปสู่ความตายได้ทุกเมื่อ


"ทางนี้ ตามฉันมา" ไป่เฟิงเดินนำไป ในฐานะเจ้าบ้าน เขาจึงเดินนำไปที่ห้องแผ่นจารึกของบรรพบุรุษตระกูลเนี่ย


"พวกนายรออยู่ข้างนอก" เนี่ยยุนออกคำสั่ง จากนั่นก็หันหลังเดินไปที่ห้องบรรพบุรุษพร้อมกับหวูโบ


ไป่เฟิงยืนอยู่ด้านข้างด้วยท่าทางเบื่อหน่าย คนพวกนี้เป็นคนจากตระกูลเนี่ย ? นี้เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นพวกเขามานี้ในหลายปี เขาจำไม่ได้ว่าเคยเห็นคนในตระกูลเนี่ยมาที่นี่เมื่ออดีตมาก่อน


เนี่ยยุนและหวูโบเดินเข้าไปในห้องบรรพบุรุษและมองไปรอบ ๆ ห้องที่สะอาดโดยที่แผ่นจารึกนั่นไม่มีฝุ่นแม้แต่น้อย


"ไม่เลว คนเฝ้ารุ่นนี้ทำหน้าที่ได้ดี" หวูโบยิ้มเบา ๆ เขามองไปที่ธูปที่เพิ่งจุดอยู่บนเตาธูป จากนั่นเขาก็จุดธูปแล้วปักใกล้ ๆ ทำให้ควันที่ออกมาเพิ่มมาขึ้น


"อืม ไม่เลว เจ้าเด็กนี้อย่างน้อยก็พยายามเอาใจใส่ได้ดี" เนี่ยยุนพยักหน้า เขาทำตามหวูโบ เขาคุกเข่าแล้วหยิบธูปขึ้นมา เขาจุดมันก่อนธูปที่เตาธูปหน้าแท่นบูชา มันทำให้มีความเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย


หลังจากนั่นทั้งสองก็เดินออกมาจากห้องบรรพบุรุษ "นายทำได้ดีเลยทีเดียวสำหรับหน้าที่นี้ เอานี้ไป มีเงินล้านหยวนอยู่ข้างใน ใช้มันเพื่อซ่อมแซมบ้านบรรพบุรุษนี้ซักหน่อย ที่เหลือนั่นนายก็เก็บเอาไว้" เนี่ยยุนกล่าวจากนั่นเขาก็หยิบบัตรกดเงินให้ไป่เฟิง


"ฉัน.."


"ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั่น นี้เป็นสิ่งที่ตระกูลนายควรได้รับ" เนี่ยยุนพูดขัดจังหวะทันที ที่เห็นไป่เฟิงเปิดปาก


"แต่ ..."


"เก็บไว้ ฉันบอกได้เลยว่าสถานการณ์ในตอนนี้นายกำลังใช้ชีวิตแบบคนจน"


ไป่เฟิงพยายามจะพูดอีกครั้ง แต่ก็ถูกชายชราพูดขัดจังหวะด้วยน้ำเสียงสงสาร


หวูโบมองไปที่ชายหนุ่มที่ยากจนและขยันขันแข็งข้างหน้า ยิ่งเขามองไป่เฟิงเท่าไหร่เขาก็รู้สึกชื่นชอบอย่างมาก เขาไม่หยิ่งหรือใจร้อนนอกจากนี้ยังไม่โลภมากอีกด้วย คนหนุ่มสาวแบบนี้ได้หายากมากในปัจจุบัน !


เมื่อพวกเขาทำสิ่งที่ต้องการเสร็จแล้ว เนี่ยยุนก็ไม่ได้สนใจที่จะอยู่ที่นี่อีกต่อไป เขาให้สัญญาณกับคนของเขา แล้วออกมาจากบ้านหลังเก่าอย่างรวดเร็ว


"ไม่ แกล้อฉันเล่นหรือยังไง ! แกยังไม่ได้บอกรหัสบัตรกับฉันเลย !"


ไป่เฟิงมองไปที่ลานกว้างที่ว่างเปล่า เขารู้สึกเหมือนว่าเพิ่งจะ *** กับหมามา (ข้ามๆ มันไป อย่าไปสนใจ ถถถถ)


"รหัสบัตรมันน่าจะเป็น 000000 ใช่ไหม ?"


ดวงตาของไป่เฟิงสว่างไสว นี้คือสิ่งที่พวกคนในทีวีทำกันบ่อย


หลังจากเก็บไปด้วยความตื่นเต้น ไป่เฟิงก็ตัดสินใจทำตามแผนอันยอดเยี่ยมนี้เมื่อเขาไปธนาคาร


มันเป็นความเมตตาอย่างมากสำหรับเนี่ยยุนและหวูโบที่รีบออกมา ไม่อย่างงั้น หากพวกเขาได้ยินที่ไป่เฟิงพูดออกมาละก็ พวกเขาจะต้องกระอักเลือดก่อนที่จะส่งเจ้ากระต่ายนี้ไปสู่ความตายด้วยการตบเพียงครั้งเดียว !


หลังจากที่สงบจิตใจได้ ไป่เฟิงก็กลับไปที่ทำความสะอาดห้องต่อ จากนั่นไป่เฟิงก็กลับมาที่ลานกว้าง เขาเริ่มฝึกท่าเทคนิคการหายใจด้วยแสงอีกครั้ง ยิ่งเขาฝึกมาเท่าไหร่ เขาก็รู้สึกได้ว่าเขาเริ่มเข้าใจความลึกซึ้งของมันมากขึ้น !


'การเคลื่อนไหวชุดนี้มันวิเศษจริง ๆ ! บางทีมันอาจจะถูกสร้างขึ้นไม่ใช่เพื่อเทคนิคการหายใจเท่านั่น ? บางทีมันอาจจะเป็นไปได้ว่าใช้ฝึกเทตนิคการต่อสู้ได้เช่นกัน ?'


ในขณะที่อยู่ขั้นกลางของท่าที่สาม ไป่เฟิงก็หยุดคิดกะทันหัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 371 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #600 Tokubi (@Tokubi) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:28
    5555555555555 กุจะถามรหัสบัตรเว่ยย
    #600
    0
  2. #560 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 21:52
    อ้ะ รายได้เป็นกอบเป็นกำ 555555555
    #560
    0
  3. #539 Beconnet (@Beconnet) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 12:33
    เวร นึกว่าพระเอกแม่งจะหยิ่ง ที่ไหนได้
    #539
    0
  4. วันที่ 19 มกราคม 2561 / 12:50
    ตลกกก 555 ทำไมไม่บอกรหัสบัตร เออ เหมือนจะเท่ ขี้ลืมซะงั้น
    #366
    0
  5. #339 sasukeeye (@sasukeeye) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 17:43
    รอนานแร้วดีตังมา3ตอนรวด
    #339
    0